Vandaag is het precies 147 jaar geleden dat Nederland de slavernij afschafte. Dit was laat, Engeland deed het al in 1833 en Frankrijk in 1848. In 2002, 139 jaar later wordt er een nationaal monument onthuld in Amsterdam. Sindsdien wordt daar ieder jaar het Nederlandse slavernijverleden herdacht en dit jaar lees ik dat Andre Rouvoet daar een krans legt.

Ik denk dat er nog steeds veel erkenning nodig is voor dit deel van de Nederlandse geschiedenis. Daarom vind ik het positief dat er een monument is en dat onze regeringsleiders daar aanwezig zijn.

Ik merk vaak bij mijn generatie(eind twintig) en generaties daarboven dat er veel gebrek is als het gaat om kennis van dit verleden. Een oud professor van mij, dhr Van Stipriaan, heeft dit eind jaren negentig onderzocht aan de hand van gebruikte onderwijsmethoden. Daaruit bleek dat een groot deel van de Nederlandse bevolking simpelweg geen educatie omtrent dit onderwerp kreeg of heeft gehad.

In 2004 liep ik stage bij het Nationaal instituut voor het Nederlandse slavernijverleden en erfenis(NiNsee). Een vriend van mij, die een Nederlandse vader heeft en een Afro-Surinaamse moeder, mocht ik rondleiden door de tentoonstelling ‘Doorbreek de stilte’. Ondanks zijn achtergrond had ook hij geen kennis van dit verleden. Het intrigeerde hem wel, maar het voelde allemaal zo dubbel: zwart(slaaf?), blank(meester?), Nederlander, Surinamer, Afrikaan? Maar vooral óók christen! Hoe om te gaan met al die emoties die aan die identiteiten gekoppeld lijken?

Maar de tentoonstelling deed hem goed. Kennis over dit verleden, deed hem goed. Het was niet zo ‘zwart-wit’ als het soms lijkt. Het was gekleurder, genuanceerder. En ook als christen kan je je plaats hervinden. Ja, het christendom is misbruikt bij de goedkeuring van de slavernij. Net zoals het wel vaker wordt misbruikt. Het waren mensen die dat deden, niet God en ook dat zet je recht vandaag door te herdenken, door een krans te leggen.

En de erfenis van dit verleden? Die is nog steeds merkbaar in de samenleving. Logisch ook, als meer dan de helft van de Nederlanders geen kennis heeft van dit verleden. Vandaar een eerste weblog geweid aan deze dag: 1 juli. Met dank aan Andre Rouvoet die, hoewel in functie als demissionair minister OCW, vandaag ook een beetje ChristenUnie laat zien in het Amsterdamse Oosterpark.

Eva Mabayoje