Woensdag 8 juni was er in het gebouw van de Tweede Kamer een overleg van de Werkgroep ChristenUnie Multicultureel waar ik namens de kiesvereniging Den Haag bij aanwezig was. We bespreken waarom het zo lastig is om een partij te zijn die aantrekkingskracht heeft op christenen met verschillende achtergronden.

De ChristenUnie heeft een beetje het imago een partij van keurig gestropte blanke mannen te zijn. Treffend voor het denken in groepen vind ik de afbeeldingen die in de vergaderzalen van de Tweede Kamer hangen. Op een poster staan allerlei foto’s van mensen die bij eenzelfde ‘groep’ horen met eenzelfde kledingstijl. Wij mensen houden ervan om mensen te clusteren om zo overzicht te houden. Dat kan ook een valkuil zijn bij het benaderen van multiculturele groepen. Iedere cultuur is uniek en dat erkennen is essentieel bij het benaderen van christenen met verschillende achtergronden.

Maar waarom is het dan zo lastig om christenen uit andere culturen te betrekken bij de ChristenUnie? Tijdens de avond komen een aantal factoren aan bod die een rol spelen. De belangrijkste reden is het beeld dat deze christenen van de ChristenUnie hebben. Het is belangrijk dat mensen zich herkennen in de partij en dat men weet waar de partij voor staat. Onbekendheid speelt een grote rol. Het is dus van belang dat de ChristenUnie zichtbaar wordt bij de verschillende culturele groepen om deze bekend te maken met, en te betrekken bij de christelijke politiek. Bij het betrekken van nieuwe leden is het belangrijk om deze mensen werkelijk te omarmen, dus niet alleen benaderen maar écht betrekken.

Diversiteit is van belang voor een politieke partij. Zeker in Den Haag is het belangrijk om in contact te staan met christenen uit allerlei culturen. Hier ligt een belangrijke taak voor de ChristenUnie. Want welke achtergrond we ook hebben, wat ons verbindt is het geloof. En dat is dus de basis van waaruit we samen kunnen bouwen!