Onze korte missie naar het land had als doel een aantal contacten die de afgelopen maanden in Costa Rica zijn gelegd op te volgen en de christelijk-politieke actoren te bemoedigen. Al heel snel werd ons duidelijk dat Christelijke Politiek in Panama weinig ontwikkeld is. Er bestaan vrijwel geen Christelijke politieke partijen. Christenpolitici zijn doorgaans actief voor seculiere partijen, maar staan zelden bekend om hun Christelijke identiteit.

Ook qua kerkgang is het minder goed gesteld in Panama dan in buurlanden. In vergelijking met andere landen van Latijns-Amerika is de groei van de evangelische en pinksterkerken sinds de jaren ’70 in Panama minder groot geweest. Toch beginnen deze “nieuwe kerken” een steeds grotere rol te spelen, ook op maatschappelijk gebied. De Evangelische Alliantie van Panama spreekt zich bijvoorbeeld regelmatig uit over het regeringsbeleid en draagt daar adviezen voor aan.

Onze missie viel samen met een groot evangelisch congres dat de hele week duurde met internationale sprekers en een zeer hoge opkomst. Over dit congres berichten de nationale media ook regelmatig.

Tijdens onze missie kregen we de gelegenheid kennis te maken met een aantal werknemers van het Ministerie van Buitenlandse Zaken door wie we uitstekend zijn ontvangen. Ook brachten we werkbezoeken aan een aantal instellingen van de Justitiële Macht die zich bezighouden met conflictpreventie en mediation.

Met name een gesprek met een familierechter maakte veel indruk op ons. De enorme hoeveelheid echtscheidingen en de impact die dat heeft op de ontwikkeling van kinderen zijn een grote zorg voor haar. Ze beklaagde zich over de geringe aandacht die dit onderwerp krijgt, zowel in de politiek als binnen de Rechterlijke Macht. De bevordering van mediation door de Rechterlijke Macht hebben vooral als doel het proces rondom echtscheidingen te vereenvoudigen en de tussenkomst van de rechter te beperken. Echter, in dat kader is er weinig oog voor het lot van kinderen van scheidende ouders.

Een ander gesprek dat we voerden was met een zeer actieve jongeman met de naam Teófilo (Theofilus). Teófilo is samen met een Costaricaanse collega de ontwikkelaar van een grootschalig Midden-Amerikaans trainingsproject genaamd “Christelijke coaching.” De visie van dit project is om de coaching te gebruiken als middle om leiderschap en discipelschap binnen kerken te ondersteunen. Christelijke Coaching is een trainingsmethode om Christenen de handvaten te geven om grotere resultaten te behalen in hun maatschappelijk. De belangrijkste boodschap van deze methode is dat discipelschap veel breder is dan alleen dienst in de kerk, maar ook slaat op dienst voor de samenleving en in de politiek. Op dit gebied zijn er belangrijke raakvlakken met het werk van PLAtaforma C.

Verder is Teófilo ook de initatiefnemer van een nieuwe christelijke televisiezender, met bijzondere aandacht voor maatschappelijke discussies en onderwerpen. De noodzaak van dergelijke initiatieven is erg groot in een regio waar Christelijke media zich vooral beperken tot het afdraaien van preken en muziek, maar waar weinig ruimte is voor (politieke) discussieprogramma’s over de actualiteit, vanuit Christelijke perspectief.

Tot slot hadden we een lang overleg met de oprichter van een Latijns-Amerikaans onderzoeksnetwerk dat rapporten publiceert over integratie- en ontwikkelingsvraagstukken in Latijns-Amerika vanuit “Christelijk humanistisch”-perspectief. Hoewel we op een aantal belangrijke punten van mening verschilden is dit initiatief toch een belangrijke bijdrage aan de discussie over de ontwikkelingsvisie van Latijns-Amerikaanse landen.

Onze missie naar Panama ons de gelegenheid heeft gegeven om een beter inzicht te krijgen in de situatie van het land. Christelijke Politiek is in het land vrijwel niet ontwikkeld en er is op dat gebied een grote noodzaak voor vorming en gerichte begeleiding van nieuwe Christelijke politieke organisaties.

Dennis P. Petri & Christy Quesada