Een daarvan heeft mij erg geschokt en mij weer met de neus op de feiten heeft gedrukt: hoe kwetsbaar een mens is. Wij hebben de verantwoordelijkheid om goed acht te slaan op onze levensstijl in relatie tot onze gezondheid. Dat is in ieder geval een goede voornemen om dit jaar mee aan de slag te gaan.

Dit roept bij mij tegelijk de vraag op, in hoeverre dit gegeven ook een rol speelt bij beleidskeuzes ten aanzien van de participatie van mensen met een arbeidsbeperking. Afgelopen week ontving ik wederom een e-mailbericht waarin iemand vertelde dat de arbeidsbeperking verder is toegenomen, juist doordat er onvoldoende rekening is gehouden met de fysieke en mentale mogelijkheden. Verzekeringsartsen weten het volgens cliënten vaak allemaal beter en weigeren om op verzoek van een cliënt informatie in te winnen bij specialisten of huisartsen. De afgelopen jaren heb ik mij hard voor gemaakt om dit verzoek weer een verplichtend karakter te geven, maar jammer genoeg zonder resultaat. Volgens de toenmalige minister wordt er gehoor gegeven aan het verzoek. Deze knelpunten maar ook anderen moeten naar mijn mening ook ingebracht worden in de behandeling van de plannen van het kabinet ten aanzien van de Wajong en de WSW.

De laatste tijd heb ik veel signalen ontvangen van Wajongers en WSW-ers en hun begeleiders, maar ook deskundigen die zich zorgen maken over deze plannen. Dat heeft mij in ieder geval geprikkeld om door te gaan met mijn inzet voor een rechtvaardige en realistische participatie van mensen met een beperking op de arbeidsmarkt. Van oudsher is de ChristenUnie geen partij die roept dat zij allerlei plannen gaat afschieten, maar vanuit onze politieke en maatschappelijke verantwoordelijkheid op zoek willen gaan naar mogelijke alternatieven en oplossingen. 

In dit kader houd ik op de Vriendendag van 22 januari een deelsessie met mensen met een Wajonguitkering, ouders, begeleiders en deskundigen. Het zal gaan over knelpunten die zij voorzien, maar ook over mogelijke oplossingen en alternatieven. Ik wil langs deze weg iedereen die deze doelgroep een warm hart toedraagt uitnodigen om samen met mij te buigen over een maatschappelijk vraagstuk die ons allen aangaat. Dit is de aftrap van mijn project, die als doel heeft te komen met een manifest en een fractienotitie met voorstellen. Op welke manier is het mogelijk de enerzijds de kosten meer beheersbaar te maken, maar anderzijds recht te doen aan mensen die onze steun hard nodig hebben voor een volwaardig leven?

Doet u mee? U bent van harte uitgenodigd. Ik kijk naar u uit!