Nederlanders die o.a. buiten de Europese Unie wonen maar wel in aanmerking komen voor een Nederlandse uitkering, krijgen te maken met het woonlandbeginsel. Dit houdt in dat de hoogte van de uitkering wordt aangepast aan de leefkosten in het land waar men woont. De Algemene Kinderbijslagwet, Algemene Nabestaandenwet, Wet op kindgebonden budget en de Wet werk en inkomen na arbeidsvermogen krijgen allemaal te maken met het woonlandbeginsel.

Ook de bewoners van Bonaire, St. Eustatius en Saba die recht hebben op een sociale uitkering volgens het Europees-Nederlandse sociale zekerheidstelsel, vallen onder de regeling van het woonlandbeginsel en dit is tegen het zere been van Ortega. ,,Op grond van rechtsgelijkheid moet binnen een en hetzelfde grondgebied hetzelfde regime gelden". Het woonlandbeginsel dient daarom niet van toepassing te zijn op de uitkeringen van Nederlanders die wonen op Bonaire, St. Eustatius en Saba net zoals het ook niet van toepassing is op de landen binnen de Europese Unie. De tegenwerping van de regering dat daar sprake is van een lagere levenstandaard gaat in deze niet op. Want, ook binnen de Europese Unie is er in sommige landen sprake van minder kosten voor het levensonderhoud. Het gaat hier om verdragen die met elkaar zijn afgesproken op dit gebied.” aldus het ChristenUnie Kamerlid.