Onze vrijheid staat onder druk, van verschillende kanten. Zo roepen links-progressieve partijen dat de overheid zich moet gaan bemoeien met geloofsovertuigingen van mensen binnen scholen, welzijnsorganisaties en andere gemeenschappen. De overheid moet gelovigen helpen zich te emanciperen van hun onderdrukkende en achterhaalde orthodoxe opvattingen en praktijken, richting de vrijzinnige meerderheidsnorm. Dat is pas tolerantie.

Deze linkse, secularistische tendens laat zich vergelijken met het rechtse populisme van de PVV, al beperkt die laatste zich tot het ‘bevrijden’ van alleen moslims. Vanuit angst voor het vreemde en verlangen naar behoud wil deze partij een hele bevolkingsgroep uitsluiten van de godsdienstvrijheid, door die eendimensionaal tot politieke ideologie te verklaren. De basis van onze rechtsstaat, het recht om je leven vorm te geven in overeenstemming met je geweten, wordt zo op het spel gezet. En zodra de zondebok – de islam – is verwijderd, zal een nieuwe nodig zijn om de onvrede op af te wentelen. Maar dat is een zorg voor later.  

Heeft de PVV dan geen punt? Zeker is dat de islam een lange weg te gaan heeft in het ontwikkelen van een hartelijke relatie tot onze rechtsstaat. Daar valt veel werk te verrichten, niet alleen over de grens. Zie het recht op geloofsafval.

Is dan de liberale VVD de redder van onze vrijheid? Helaas heeft het eenzijdige vrijheid-zonder-verantwoordelijkheid-liberalisme ons aardig opgebroken de afgelopen jaren. Vrijheid werd versmald tot korte-termijn-marktdenken en mateloos consumeren. Nu blijkt er ook iets van innerlijke beschaving en zelfbegrenzing nodig te zijn voor een goede omgang met elkaar en met de natuur. Het had een crisis kunnen voorkomen.

Is de toestand dan hopeloos? Daarover volgende keer, onder de titel: 'De vrijheid kan wel wat ChristenUnie gebruiken'.

Reageren kan op de originele column op Opunie.nl