Aan zijn inzet heeft het niet gelegen. Toen hij door zijn partij wederom op plek 9 geplaatst werd, ging hij voor zichzelf campagnevoeren. ‘Ga voor Anker’, werd zijn slogan. Het mocht niet baten.

Als Kamerlid kreeg Anker de zware portefeuille Justitie. Als grootste verdiensten noemt hij het generaal pardon en het uitstapprogramma voor prostituees. ,,Daaraan kun je zien dat je als Kamerlid een verschil kunt maken in het leven van een individu.’’

Maar er zit ook een andere kant aan Anker: zo zamelde hij in de Kamer bijna 9000 euro in voor de actie Serious Request van 3FM. En hij bedacht de ‘hoffelijkheidstrofee’, een onderscheiding om goede omgangsvormen in de Kamer te stimuleren. De prijs? De oude koffiepot die zijn oma met DE-punten bij elkaar had gespaard.

Anker is niet vies van een geintje. Als Kamerlid was hij, samen met Ernst Cramer, die ook uit de fractie verdwijnt, de gangmaker. ,,Politiek is serieus. Af en toe een geintje maken is belangrijk. Niet om het grapje, maar om de ontspanning. Daaruit ontstaan altijd weer nieuwe ideeën.’’ Anker is teleurgesteld. ,,Maar ik vind het leven te leuk om me te wentelen in rancune.’’ Hij vindt houvast in zijn geloof. ,,Mijn leven wordt geleid door God. Dat ik door de kabinetsdeelname van mijn partij in de Kamer kwam, was een wonder.’’ Wat hij nu gaat doen, weet hij niet. ,,Er komt misschien een ander wonder op mijn pad. Thuiszitten is in ieder geval niks voor mij.’’

(Nederlands Dagblad, 16 juni 2010)