Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie) wil, omdat vandaag slechts een tussenrapportage aan de orde is, het debat van 18 april niet overdoen. Zij is echter van oordeel dat de rust die op de arbeidsmarkt in de zorg heerst slechts een ogenschijnlijke rust is. Misschien moet worden gesproken van gelatenheid. Veel ontslagen medewerkers zijn geruisloos overgegaan naar een arbeidsverband op basis van de alfahulpconstructie. De relatie tussen zorgaanbieder en thuiszorgwerker is voor de alfahulp flinterdun geworden. Er is geen arbeidsrechtelijke relatie meer. De massieve verschuiving in arbeidsverbanden is een ongewenst effect van de geïntroduceerde marktwerking. De staatssecretaris spant zich in om door suppletie over 2007 mensen voor de gezondheidszorg te behouden, maar dat is voor veel betrokkenen toch geen structurele oplossing, want zij blijven alfahulp, met aanzienlijk slechtere arbeidsvoorwaarden. Wellicht is het een oplossing te accepteren dat de minimumarbeidsvoorwaarden in de verschillende arbeidsrechtelijke constructies gelijk zijn. De concurrentie spitst zich dan niet toe op de arbeidsvoorwaarden maar op de kwaliteit van de zorg.

In het licht van de massale inzet van alfahulpen blijken historische nadeelgemeenten nu voordeelgemeenten te zijn. Bezinning op dat punt is belangrijk. Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink vraagt of doordat de vergoeding voor het pgb vergelijkbaar is met een voorziening in natura de bedragen in de verschillende gemeenten gelijk zijn. Zij verzoekt de staatssecretaris, de tweede voortgangsrapportage toe te spitsen op de mantelzorg en de vrijwilligers. De uitvoering van het beleid daarvoor door de gemeenten zal centraal moeten staan. Zij vraagt of de gemeenten er klaar voor zijn. Ondersteunende organisaties zijn regionaal georganiseerd, maar moeten per gemeente onderhandelen. De continuïteit van hun werk staat door alle onduidelijkheid onder druk. Er is angst dat de middelen voor mantelzorg in veel gemeenten niet geoormerkt zijn. Sommige organisaties dreigen tussen wal en schip te vallen. Zij beveelt aan om de overdracht van het mantelzorgbeleid een jaar op te schorten. Overigens bestaat ook op andere beleidsterreinen het probleem dat de subsidieregelingen per 1 januari 2007 al zijn overgegaan naar de gemeenten en de effecten nog steeds onduidelijk zijn. Waar dat goed gaat, hoeft natuurlijk niets geregeld te worden.

Bron: ongecorrigeerd verslag