ChristenUnie.nl

Rouvoet: PaarsPlus en Rechts zijn van de baan

Tue, 07 Sep 2010 18:21:13 +0200

,,Wat de fractie van de ChristenUnie betreft zijn er twee coalities definitief van de baan: PaarsPlus en Rechts. Wie denkt dat de burgers van dit land het nog kunnen volgen als politieke leiders na drie maanden gesprekken en onderhandelingen gewoon terugkeren naar varianten die ze eerst zelf hebben afgeschoten, maakt een ernstige vergissing.'' Dat zei Andr� Rouvoet, fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer, vanmiddag in het debat met informateur Opstelten.

Hieronder de integrale bijdrage van Rouvoet in de eerste termijn van het Kamerdebat:

,,In het debat van 4 augustus heeft de fractie van de ChristenUnie een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV,,de slechtst denkbare uitkomst van de informatie van dhr. Lubbers'' genoemd. De reden daarvoor lag in de instabiliteit van zo’n rechts minderheidskabinet, dat zich afhankelijk maakt van een partij als de PVV. Die poging is toch ondernomen en er is vier weken lang onderhandeld. Over de bereikte inhoudelijke consensus is weinig meer bekend dan dat ,,rechts Nederland z’n vingers er bij af zou likken'' en dat denaturalisatie van criminelen met een dubbele nationaliteit er deel van uitmaakt.

Nu moet ik zeggen dat de combinatie van 18 miljard bezuinigen en de kwalificatie dat ,,rechts Nederland er z’n vingers bij zou aflikken” voor ons niet bepaald geruststellend was. Ik vind het ook nogal wat voor een beoogd minister-president om een pakket dat ongetwijfeld bij heel veel mensen heel veel pijn gaat doen, aan te kondigen als een lekkernij voor een déél van Nederland, namelijk rechts Nederland. Dat voorspelt weinig goeds…

Maar goed, feit was dat de heer Wilders de stekker uit de onderhandelingen had getrokken en dat de informateur vervolgens – terecht – constateerde dat een spoedige totstandkoming van dit rechtse minderheidskabinet plus gedoogconstructie niet mogelijk is. Het mag duidelijk zijn dat wij daar niet rouwig om waren.

De focus was intussen verschoven van de PVV als instabiele factor naar het CDA, dat in een heftige interne discussie was beland.

Ik wil mij niet mengen in die interne discussie. Maar ik wil ook niet verhelen dat ik onder de indruk was van de brief van de heer Klink, die ik heb gelezen als een oprecht en authentiek christen-democratisch appel op zijn fractiegenoten. Mij is opgevallen dat het publieke debat vanaf dat moment vooral ging over de vraag of die brief wel geschreven had mogen worden. Ook de informateur heeft daarover zijn duit in het zakje gedaan. Ik vraag hem waarom wél tijdens zijn persconferentie en niet in het eindverslag: het was toch een relevante factor in het mislukken van zijn informatiepoging?

Minstens zo belangrijk is natuurlijk de inhoud van die brief, met name waar het gaat over wat er aan de formatietafel zoal werd gewisseld, in het bijzonder ten aanzien van de opstelling van de heer Wilders rond de presentatie van het akkoord zelf.

De cruciale zin uit de brief van de heer Klink is: ,,De dieptelaag van de motieven doet ertoe in de politiek.'' Nog afgezien van het feit dat deze zin mij uit het hart gegrepen is, biedt zij ons inzicht in waar de weeffout van deze gedoogconstructie zit: de intenties van dhr. Wilders met deze constructie zijn zó compleet anders dan die van de twee echte regeringspartijen (“totaal eigen verhaal”, “rode hoofden”, “andere kant op kijken”) dat dit tot een voortdurend gevecht over de motivering van het kabinetsbeleid zou hebben geleid. In de woorden van Klink: ,,De sterk verschillende motieven van partijen zouden onontwarbaar samenkomen in het dagelijkse beleid” en het CDA (en ook de VVD?) zou ,,voortdurend op zijn motieven worden uitgedaagd”.

Ik stel me dan schaduwpremier Wilders voor, die iedere vrijdagmiddag aansluitend op de persconferentie van premier Rutte een eigen persconferentie geeft om duidelijk te maken wat het echte motief van de genomen besluiten is. En dat wordt dan weer ontkend door de bewindslieden én de fracties van VVD en CDA. Mevrouw de Voorzitter, over belangstelling voor het vragenuurtje hoeft u zich dan geen zorgen te maken!

Een heilloze weg, een minderheidskabinet in voortdurende gijzeling, met gegarandeerde instabiliteit. En dat in een tijd waarin een krachtig regeringsbeleid vereist is om de financieel-economische uitdagingen het hoofd te bieden en vertrouwenwekkend op te treden in een samenleving die snakt naar samenbindend en richtingwijzend leiderschap.

Ik vraag de oud-informateur wat dit betekende voor zijn opdracht, waarin gesproken wordt van “een stabiel kabinet” en “vruchtbare samenwerking”. In het eindverslag kan ik er niet over terugvinden.

Heilloos, gijzeling, instabiel… Het is allemaal al vaak gezegd, maar vandaag wordt het nog weer eens ten overvloede geïllustreerd. Vrijdag trekt de heer Wilders de stekker uit de formatiepoging omdat hij het CDA niet meer vertrouwt, maandag adviseert hij de Koningin om een nieuwe fase in te gaan, en vandaag, dinsdag, terwijl notabene de consultaties van het staatshoofd nog liepen, heeft hij zich bedacht en wil hij toch weer de draad oppakken. En na het vertrek van dhr. Klink mag het CDA bij de gratie weer meedoen. Ongehoord! Wat een wispelturigheid! Maar ook: opnieuw een bewijs dat er in deze constructie maar één is die de dienst uitmaakt.

Maar het is nog erger! In plaats dat de heren Rutte en Verhagen tegen de heer Wilders hetzelfde zeggen als zij eerder tegen de heer Cohen zeiden (‘u bent nu echt te laat’) en hun eigen adviezen aan de Koningin serieus nemen, weten ze allebei niet hoe snel ze moeten roepen dat ze dat ook wel willen…

Dit roept natuurlijk vragen op. Bijvoorbeeld of de heer Rutte zijn advies aan Hare Majesteit nu officieel heeft ingetrokken en dat al aan het staatshoofd heeft laten weten. Met zijn opmerking vanmorgen dat zijn advies nu weer “van de baan is”, schoffeert hij toch het staatshoofd, dat notabene nog bezig was met de consultaties! In elk geval heeft de heer Rutte aan de Majesteit voldoende argumenten gegeven om zijn advies, maar ook de gelijkluidende adviezen van CDA, PVV en SGP, als niet meer relevant terzijde te schuiven.

Een andere vraag die opkomt is of de heer Wilders de verzekering heeft gekregen dat de beide CDA-fractieleden die de zelfde bezwaren hebben als dhr. Klink, niet meer voor problemen zullen zorgen. Zo nee, wat dan voor hem de aanleiding is om er nu wel weer vertrouwen in te hebben. Zijn eis van afgelopen vrijdag gold immers alledrie de CDA-Kamerleden?

Mevrouw de voorzitter, laat ik glashelder zijn: wat de fractie van de ChristenUnie betreft zijn er twee coalities definitief van de baan: PaarsPlus en rechts. Wie denkt dat de burgers van dit land het nog kunnen volgen als politieke leiders na drie maanden gesprekken en onderhandelingen gewoon terugkeren naar varianten die ze eerst zelf hebben afgeschoten, maakt een ernstige vergissing.

Ik voeg hier nog iets aan toe aan het adres van de heer Rutte. Afgelopen vrijdag presenteerde hij zichzelf prematuur al als de nieuwe informateur die – met een open blik – een concept-regeerakkoord zou gaan schrijven. Dat heeft hij gisteren namens zijn fractie vastgelegd in het advies aan de Koningin. Door nu schielijk op zijn schreden terug te keren en zijn blik weer te verengen tot PVV en CDA en de indruk te wekken dat we zonder problemen kunnen overgaan tot de orde van vrijdag, zet hij zijn eigen geloofwaardigheid, benodigd om een leidende rol in het formatieproces te vervullen, op het spel.

Overigens stel ik vast dat de heer Opstelten zijn eindverslag heeft ingediend en geen informateur meer is. Dat betekent dat wij met meer dan gewone belangstelling de vervolgstap van Hare Majesteit afwachten.

Mevrouw de voorzitter, wat betreft de eis van de heer Wilders aan de drie CDA-Kamerleden om zich op voorhand te binden aan uitspraken van het CDA-partijcongres mag het oordeel van mijn fractie duidelijk zijn: die eis kan en mag niet gesteld worden.

Tot slot nog één korte vraag aan de informateur: is er onder zijn verantwoordelijkheid c.q. in zijn aanwezigheid met anderen dan de fracties van VVD, PVV en CDA gesproken en zo ja, hoe ziet hij dat in relatie tot zijn opdracht?''

Rouvoet adviseert Koningin: onderzoek mogelijkheden meerderheidskabinet

Tue, 07 Sep 2010 13:24:49 +0200

ChristenUnie-fractieleider Andr� Rouvoet heeft de Koningin vandaag geadviseerd om een informateur te benoemen, liefst politiek onafhankelijk, met de opdracht om op zeer korte termijn de resterende mogelijkheden tot een stabiel meerderheidskabinet te inventariseren, en bij alle fracties te peilen of er bereidheid is daaraan deel te nemen. Rouvoet stelt in het advies vast dat er tot nu toe twee meerderheidskabinetten 'onmogelijk' zijn gebleken, Paarsplus en de Wildersvariant. Ook de minderheidsvariant (VVD/CDA met gedoogsteun PVV), die de ChristenUnie al eerder 'de slechtst denkbare optie' noemde, beschouwt Rouvoet als pass�.

Rouvoet noemt het in een reactie een 'slechte gedachte' dat Wilders nu wel weer aan tafel wil met CDA en VVD. "Dat is precies het type wispelturigheid dat dit rechtse minderheidskabinet zo labiel maakt", zei Rouvoet tijdens een persconferentie. De ChristenUnie-leider noemde het bovendien curieus dat Wilders aangeeft dat het CDA nu weer mag aanschuiven, nu Ab Klink uit de fractie is gestapt. "Ik zou me nog eens achter oren krabben", zei Rouvoet. Wilders gaat in zijn ogen respectloos om met het CDA en leden van de fractie. "Dat is tekenend voor de labiliteit."

De letterlijke tekst van het advies aan Hare Majesteit:

Sinds de verkiezingen voor de Tweede Kamer der Staten-Generaal d.d. 9 juni j.l. zijn inmiddels al bijna drie maanden verstreken, zonder dat er zicht is gekomen op een spoedig aantreden van een kabinet dat kan rekenen op een vruchtbare samenwerking met de beide Kamers der Staten-Generaal.

Tegelijk is het met het oog op de financieel-economische situatie van Nederland zeer urgent dat de met het oog op het herstel van de overheidsfinanciën vereiste maatregelen worden genomen. De spoedige totstandkoming van een stabiel meerderheidskabinet is daarvoor een voorwaarde.

Van de verschillende meerderheidskabinetten die op basis van de verkiezingsuitslag tot de mogelijkheden behoorden, is in de afgelopen maanden een tweetal onmogelijk gebleken. Om te voorkomen dat ons land het voor langere tijd zonder een missionair kabinet moet stellen, rust op alle betrokkenen een grote verantwoordelijkheid om andere mogelijke meerderheidskabinetten serieus te verkennen en niet op voorhand uit te sluiten.

In dit licht mag ik u namens de fractie van de ChristenUnie in de Tweede Kamer in overweging geven een informateur te benoemen met de opdracht om op zeer korte termijn de resterende mogelijkheden tot een stabiel meerderheidskabinet, alsmede de bereidheid van alle fracties om daaraan deel te nemen te inventariseren.

Deze verkenning kan worden vervolgd met een nieuwe informatieopdracht op basis van de in eerste aanleg verkregen bevindingen. Dit zou kunnen leiden tot een opdracht aan één of meer informateurs om voor de meest voor de hand liggende variant een concept-regeerakkoord te schrijven.

De fractie van de ChristenUnie wenst u de wijsheid van God toe bij het nemen van uw beslissingen.

(Foto: ANP / Phil Nijhuis)

Voordewind: Ha�tianen in kampen onveilig

Tue, 07 Sep 2010 10:47:38 +0200

De 1,3 miljoen Ha�tianen in tentenkampen bevinden zich bijna acht maanden na de aardbeving nog steeds in een onveilige situatie. De kans op orkanen is in september het grootst. Zelfs een tropische storm zal al desastreuze gevolgen hebben voor de mensen in de kampen. Desondanks concludeert Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind na zijn werkbezoek aan het rampgebied dat de hulpverlening in de eerste maanden goed is verlopen. "Het is nu zaak om de kampen leeg te krijgen."

Tijdens het werkbezoek van Tweede Kamerlid Joël Voordewind aan Haïti vonden op VN-niveau spoedoverleggen plaats omdat orkaan Earl Haïti moge-lijk zou treffen. De ontheemden moeten daarom zo snel mogelijk in betere huisvesting worden ondergebracht, aldus het Tweede Kamerlid.

Joël met kinderen in een van de vele tentenkampen. (Foto Ruben Timman)

Meest gunstig
De meest gunstige planning van de VN gaat ervan uit dat de mensen minimaal nog een jaar in de kampen moeten blijven. Met de bouw van vervangende huisvesting en de reparatie van beschadigde woningen is met name in de hoofdstad amper begonnen. Volgens schattingen is er nog maar tussen de 5 en 10 % van het puin geruimd, wat de nieuwbouw van huizen belemmert. In dit tempo zal het minimaal drie jaar duren voordat alle puin is verwijderd. Voordewind: “In veel straten waar we doorreden, moesten we om de puinhopen heenrijden”.

Ook de veiligheidssituatie in de kampen, vooral voor vrouwen en meisjes is nijpend. Volgens de VN is het aantal meldingen van verkrachtingen de laatste tijd toegenomen. Dit betreft alleen nog maar de geregistreerde gevallen.

Joël Voordewind en partijbureaudirecteur Menno van Hulst (Foto: Ruben Timman)

Hulpverlening
Voordewind concludeert aan het eind van zijn werkbezoek: ,,De noodhulp in de eerste maanden is snel en goed verlopen. De coördinatie tussen de hulporganisaties kwam snel op gang en functioneert nog steeds goed. Er zijn geen epidemieën uitgebroken. Opvang in de tentenkampen is vlot verlopen, inclusief toegang tot voedsel, water en sanitatie. Het is echter nu zaak om de kampen zo snel mogelijk leeg te krijgen. Het tempo waarin beschadigde woningen gerepareerd worden, moet omhoog. Indien reparatie niet mogelijk is, dient op korte termijn vervangend onderdak geregeld te worden dat orkaanbestendig is. De Nederlandse inzet zou kunnen worden versterkt door het Nederlandse bedrijfsleven actiever te betrekken bij de wederopbouw. Dit zou kunnen door bestaande stimuleringsregelingen voor het bedrijfsleven open te stellen voor Haiti. Overheidsinstellingen en VN organisaties vroegen tijdens mijn bezoek nadrukkelijk om de inzet van Nederlandse experts op het gebied van watermanagement, landbouw en voedselvoorziening.”

Van 27 augustus tot en met 1 september heeft Joël Voordewind op uitnodiging van Woord en Daad en ZOA Vluchtelingenzorg een werkbezoek gebracht aan Haïti. Zijn doel was om, na veel publieke kritiek op de trage hulpverlening, een goed beeld te krijgen van de besteding van de in Nederland ingezamelde hulpgelden. Voordewind bezocht hiervoor de Haïtiaanse overheid, de EU, enkel VN organisaties en diverse projecten van Nederlandse hulporganisaties zoals Cordaid, Woord en Daad en ZOA-Vluchtelingenzorg.

Lees ook Joëls weblogs over zijn werkbezoek (gepubliceerd in het Nederlands Dagblad):
'Hoop op een baan in Haïti'
'Kerk moet voorbeeld zijn op Haïti'
'Bijna elke Haitiaan heeft wel een familielid verloren'

Foto's
Bekijk de fotoreportage van Ruben Timman

'Hoop op een baan in Ha�ti'

Mon, 06 Sep 2010 14:57:33 +0200

Ha�ti is de gevolgen van de aardbeving in januari (230.000 doden, miljoenen mensen op slag dakloos) nog lang niet te boven. Kamerlid Jo�l Voordewind van de ChristenUnie is op bezoek in Ha�ti om te kijken hoe de hulp vordert en doet verslag voor het Nederlands Dagblad.

We bezoeken de projecten van Parole et Action, een organisatie waarmee Woord en Daad samenwerkt. Het puinruimen is in volle gang. Professionele bedrijven doen het grote sloopwerk. Ingehuurde mensen uit de kampen hakken samen met de huiseigenaar het puin in kleine stukken en scheppen het op vrachtwagens. Het is gevaarlijk werk, waarbij vorige week nog iemand om het leven kwam.

In dit tempo duurt het nog drie jaar voordat het puin is opgeruimd. Het grote probleem is dat de overheid in delen van de binnenstad geen tijdelijke oplossingen meer wil. Op hellingen, kwetsbaar bij natuurrampen, mogen geen huizen meer komen. De overheid wil de mensen uit de kampen tijdelijk buiten de stad opvangen, zodat het centrum opnieuw kan worden opgebouwd. Een goed plan, maar de mensen gaan veel liever terug naar hun vertrouwde omgeving en dus zien we alweer tenten en golfplaten huisjes verrijzen, ook op de riskante plaatsen.

We bezoeken het tentenkamp Jacquet Toto met achtduizend mensen, midden in de stad. Dertig procent van de kinderen is ondervoed, er komt schurft, malaria en tyfus voor. In het kamp is hulpverlening aanwezig, en toch krijgt maar vijftig procent van de kinderen onderwijs. De leiding is bang dat de gezinnen niet vrijwillig vertrekken als er teveel voorzieningen zijn. De oplossing lijkt mij tijdelijke huisvesting aan de rand van de stad. Maar daar daar is geen bedrijvigheid en onderwijs. Die moeten er wel komen. Ik zal het morgen navragen bij de VN.

Op weg naar naar Cité Soleil, de onveiligste sloppenwijk van Haiti, met 300.000 inwoners, krijgen we escorte van twee politieauto’s met vijftien politieagenten, hun geweren in de aanslag. Zelfs lokale hulpverleners durven de wijk niet in zonder bewakers. Veel criminelen die bij de aardbeving uit de gevangenis zijn ontsnapt, verschuilen zich hier. We stoppen en de politie bewaakt de straathoeken. Open riolen, stank en een wat dreigende sfeer hangt er tussen de kleine steegjes. Veel graffiti op de muren van de krotten.

Plotseling zien we vele tientallen werkers met blauwe T-shirts en blauwe helmen op. Ze maken de riolen schoon. De hulporganisaties huren hen in om de wijk leefbaarder te maken. Op een muur staat: ‘Vote for Joel 2010’. Het blijkt een senaatskandidaat te zijn die meedoet aan de verkiezingen in november.

Van de wijk Bel Air, 600.000 inwoners, is tachtig procent (bijna Amsterdam) ingestort. Het is het zwaarst getroffen gebied van de hoofdstad. Overmorgen vertrekken we alweer. Er is enorm veel geld toegezegd (10 miljard dollar) en vele deskundigen denken met de overheid mee om te komen tot de opbouw van betere huisvesting, stadsplanning en het creëren van werk. Nederland heeft 41 miljoen euro toegezegd, maar ik zal aanbevelen om ook tijdens de wederopbouw betrokken te blijven met onze kennis van landbouw, watermanagement en het duurzaam omgaan met de natuur – de enorme houtkap zorgt hier voor onvruchtbare grond en erosie.

Ook zou het Nederlandse bedrijfsleven het midden- en kleinbedrijf kunnen ondersteunen om bedrijven uit de informele sector te krijgen en te laten doorgroeien. Met de toename van de afdrachten van belasting zou de overheid de zorg- en onderwijsniveau kunnen optrekken. Dat zal niet makkelijk zijn, maar het is nu wel de tijd om Haïti te helpen en vooral jongeren hoop te geven op een loopbaan, niet in de VS, maar in hun geboorteland.

Lees ook
'Kerk moet voorbeeld zijn op Haïti'
'Bijna elke Haitiaan heeft wel een familielid verloren'

Slob wil spoedoverleg met Eurlings over problemen rond A2

Tue, 31 Aug 2010 13:30:28 +0200

Kamerlid Arie Slob (ChristenUnie) wil volgende week met spoed een overleg in de Tweede Kamer met minister Eurlings over de problemen met de landtunnel in de A2 bij Utrecht. Een nieuwe vertraging en het verdampen van miljoenen euro's lijken daar in het verschiet te liggen, en ondertussen hult minister Eurlings zich in stilzwijgen.

Voor een beschrijving van het project: zie de site van Rijkswaterstaat

Slob: ,,Reeds maanden zijn er problemen met de tunnelveiligheid en wacht de Tweede Kamer op antwoorden op daarover gestelde vragen. Achter de schermen ruziën Rijkswaterstaat, bouwers, gemeente en ministerie over oplossingen. De Kamer weet nog steeds niet wat nu precies de aard van dit conflict is. Ik wil helder hebben wat er aan de hand is.”

Er wordt nu gesproken over een tijdelijke oplossing langs de tunnel. Slob: ,,Er moet dus voor twee jaar extra infrastructuur worden gerealiseerd. Deze tijdelijke oplossing gaat ongetwijfeld in de miljoenen lopen. Erg wrang als je bedenkt dat de Kamer juist tientallen miljoenen euro’s beschikbaar had gesteld om de weg sneller op te leveren. In plaats daarvan is de weg nu fors vertraagd. Het extra geld lijkt verdampt te zijn.”

Ondertussen dreigt er een nieuwe vertraging voor de A2. Slob: ,,Precies bij het begin van de landtunnel kruist de A2 de spoorlijn Utrecht-Gouda. Ik zie niet in welke tijdelijke oplossing daar mogelijk is zonder dat je ook met het spoor aan de slag moet. Daarvoor is een buitendienststelling nodig. Bij ProRail moeten deze echter een jaar van te voren worden aangevraagd. Ik ben dan ook benieuwd of dit van invloed is op de verdere planning.’’

'Kerk moet voorbeeld zijn op Ha�ti'

Mon, 06 Sep 2010 14:52:27 +0200

We zijn zondag naar een Creoolssprekende kerk geweest. Zij komen samen onder tentzeil omdat het kerkgebouw (tevens school) is aangetast door de aardbeving. Het heeft ‘code geel’, wat betekent dat het gebouw te onveilig is om ervan gebruik te maken en eerst aanzienlijk gerepareerd moet worden. Maar de eigenaar heeft hier geen geld voor, dus staat het leeg. De 450 leerlingen komen nu samen onder een tentzeil. Dit maakt duidelijk dat naast het kwart van de huizen dat verwoest is in de stad (‘code rood’), er nog veel huizen zijn die mogelijk nog wel overeind staan, maar eerst grondig gerepareerd moeten worden – en dus eveneens onbewoonbaar blijven.

Na de dienst vraag ik de voorganger of er kerkleden zijn die getroffen zijn door de beving en hoe de christenen de aardbeving zien. Twee mensen van de kerk hebben de beving niet overleefd en tien mensen zijn gewond geraakt. Een van hen moest zijn been laten amputeren. Sommigen, zegt de predikant, zien de beving als een straf van God voor de zonde in het land, de corruptie, het elkaar voorliegen en voodoo. Anderen zeggen dat het een natuurramp is. De voorganger zelf meent dat God niet de aardbeving heeft veroorzaakt, maar mogelijk wel heeft toegestaan ,,om de mensen in Haïti tot berouw te brengen’’. Het is volgens hem een waarschuwing van God om mensen tot inkeer te laten komen over de voodoopraktijken. Veel voodoopriesters spreken vloeken uit over mensen of over bezittingen of vee van mensen. Of waarschuwen voor onheil die door anderen worden veroorzaakt.

De grootste zonde van Haïti? Zonder twijfel zegt hij meteen het liegen, het beloven van dingen maar het niet doen. Van politici, maar ook onderling. Daarom is er ook een groot wantrouwen onder de mensen. Corruptie is ook een groot probleem. Het land staat in de top 4 van de landen met de meeste corruptie. Veel jongeren willen dan ook niets liever dan het land voor altijd verlaten en naar Amerika gaan, een nieuwe toekomst opbouwen.

De kerk moet volgens de voorganger niet alleen bidden en bekering preken, maar ook handelen en het goede voorbeeld geven. De kerk moet helpen kinderen en jongeren goed onderwijs te geven, zodat jongeren weer hoop krijgen. Na de dienst bezoeken we het tentenkamp pal naast de kerk. We spreken de mensen in de tenten. Het is er verstikkend heet, de mensen krijgen geen voedsel meer uitgedeeld, omdat de overheid vindt dat men daarin nu weer zelf moet voorzien. De hulporganisaties bieden nu wel ‘cash for work’-programma’s aan. Intussen zijn de eerste gevallen van tyfus al bekend en overlijden er vooral baby’s van de uitdroging door diarree.

’s Avonds eten we in het restaurant van de vrouw van de Nederlandse consul, Rob Padberg. Hij neemt al 32 jaar de zaken waar voor Nederland omdat er geen ambassade is. Padberg is blij met ons bezoek, want ik ben schijnbaar het eerste Kamerlid dat Haïti bezoekt sinds hij hier woont. Nederland heeft geen officiële hulprelatie met Haïti. Hij vindt dat die relatie er wel moet komen. Nederland moet op zijn minst betrokken blijven bij de wederopbouw van het land, maar het land heeft ook mogelijkheden voor het Nederlandse bedrijfsleven. Ik ben het met hem eens en vind dat we dit momentum moeten aangrijpen om het land de goede richting op te krijgen, maar eenvoudig zal dit zeker niet zijn.

Lees ook het nieuwsbericht: 'Hulpverlening Haïti verloopt goed' - de Pers, 29 augustus 2010

ChristenUnie: nieuwe exameneisen nadelig voor dyslectische leerling

Mon, 30 Aug 2010 18:37:48 +0200

Tweede Kamerlid Arie Slob maakt zich zorgen over de effecten die de verzwaring van de exameneisen in het voortgezet onderwijs voor groepen leerlingen met dyslexie en dyscalculie (rekenblindheid) kunnen hebben. Slob wil een debat met de staatssecretaris en een hoorzitting met belangen- en ouderorganisaties, zoals Woortblind en oudervereniging Balans.

De ChristenUnie vindt dat bij de nieuwe examennorm rekening moet worden gehouden met leerlingen met dyslexie en dyscalculie. Slob: ,,De verzwaring kan voor een gymnasiumleerling met dyscalculie, die nu als eindcijfer een 4 voor wiskunde heeft en verder 8’en en 9’ens, ertoe leiden dat hij zakt en verder moet gaan op de havo of vmbo, terwijl deze leerling misschien wel klassieke talen of filosofie wil gaan studeren. Exacte talenten met dyslexie moeten wat mij betreft een eerlijke kans krijgen om door te stromen naar hun werkelijke opleidingsniveau. Deze nieuwe examennorm kan daar een streep door zetten en dat moeten we niet willen.”

'Bijna elke Haitiaan heeft wel een familielid verloren'

Wed, 01 Sep 2010 15:46:16 +0200

Ha�ti is de gevolgen van de aardbeving in januari (230.000 doden, miljoenen mensen op slag dakloos) nog lang niet te boven. Kamerlid Jo�l Voordewind van de
ChristenUnie is op bezoek in Ha�ti om te kijken hoe de hulp vordert en doet verslag voor het Nederlands Dagblad.

Als we landen in Haïti, roept een vrouw in het Frans uit: ‘Dank u, God!’ Ik check de cijfers: het overgrote deel van de bevolking is christen. Na de aardbeving van 12 januari dit jaar is het aantal zelfs nog toegenomen, afstand nemend van de voodoo.

De piloot dankt de bezoekers die naar Haïti komen, voor hun hulp. Schijnbaar zijn de meeste reizigers hulpverleners. Tegenover het vliegveld zien we meteen de eerste opvangkampen. Ze staan tegen elkaar aan: tenten of vier palen met een zeil erover gespannen.

Na zeven maanden leven er nog steeds 1,3 miljoen mensen in tenten. Nog eens 300.000 mensen hebben onderdak bij familie gevonden. Ruim een kwart van de hoofdstad Port-au-Prince is verwoest door een aardbeving die 35 seconden heeft geduurd. 225.000 mensen zijn omgekomen.

De chauffeur van Woord en Daad-coördinator Jaap Noordzij heeft zijn broer verloren bij de aardbeving. Die was net afgestudeerd en was op dat moment even terug op de universiteit om zijn diploma op te halen. Er worden nog steeds lichaamsdelen onder het puin gevonden. Naar nabestaanden wordt niet meer gezocht. Deze overblijfsels worden nu meteen verbrand. Bijna elke Haïtiaan heeft wel een familielid verloren.

We rijden verder en passeren zelfs op de weg hutjes van plastic, waar de auto’s omheen rijden. We bezoeken als eerste een fabriek – geleid door een Nederlands echtpaar en een Belg – die kleine houten huisjes (vier bij vier meter) voor tijdelijk gebruik produceert.

De Haïtiaanse overheid staat samen met de hulporganisaties voor de grote uitdaging, de 1,6 miljoen daklozen binnen een jaar te huisvesten. Een zeer ambitieus, maar noodzakelijk plan gezien de vele stormen en orkanen die jaarlijks dit eiland treffen. Ik hoor dat de onrust en de criminaliteit in de tentenkampen nu al toenemen. Ik vraag me sterk af of de mensen deze benarde situatie nog wel zo lang gaan volhouden.

Buiten Port-au-Prince bezoeken we een schooltje. Hier worden kinderen opgevangen die trauma’s hebben opgelopen tijdens de aardbeving. Er is een meisje van elf dat negen gezinsleden heeft verloren en alleen nog een tante overheeft. Zij reageerde eerst nergens meer op. Pas na een aantal weken begon ze weer met praten. Door intensieve begeleiding, is ze nu weer in staat naar school te gaan. Wat een leed. Het valt me op dat de meeste mensen een wat sombere blik in hun ogen hebben.

Intussen is er ook weer veel bedrijvigheid op straat. Vanuit de vele tentjes verkopen mensen vooral etenswaar. En net als in Afrika zie je overal christelijke teksten op de taxibusjes en veel jeeps van hulporganisaties. Wat mooi, die betrokkenheid vanuit vele culturen en landen. De komende dagen bezoeken we de projecten van Nederlandse hulporganisatie zoals ICCO, Cordaid, Woord en Daad en ZOA.

Lees ook het nieuwsbericht: 'Hulpverlening Haïti verloopt goed' - de Pers, 29 augustus 2010

(ND, 30 augustus 2010)

(foto ANP - Robin Utrecht)

'Wiegman op stage' deel 2: Hoe ver gaat selectie van mensen?

Wed, 18 Aug 2010 15:42:01 +0200

Weer een dag verder. Vanmorgen weer het Koningskind-lied gezongen na het ontbijt. Maar laat ik vandaag een keer niet te enthousiast zijn. Reacties op mijn eerste blog op www.trouw.nl weerhouden me ervan.

Deze Koningskinderen met wie ik mee ben op vakantie zijn geen lieverdjes. Ze zijn net zo aardig-onaardig als iedereen. Ze hebben nukken (net als ik), de zorg is soms intensief. Maar ik vertik het om hetzelfde onderscheid te maken zoals maandag bij de kassa gebeurde bij de Duitse plantenkas. Het onderscheid tussen 'behinderte menschen' en 'normale menschen'. In dit geval pakte de selectie gunstig uit in de vorm van korting.

Maar hoe ver gaan we in onze selectie van mensen? Welke conclusies verbinden we eraan?

Ik trek de conclusie dat we mensen maar het beste kunnen nemen zoals ze zijn. En goede en professionele zorg paraat hebben als dat 'nemen en dragen' zwaar valt. Confrontatie met beperkingen en zorg is wat mij betreft niet alleen iets voor een vakantieweekje. Het zijn juist deze gasten die op mijn netvlies blijven staan als ik straks in vergaderingen weer over de gezondheidszorg spreek.

Maar vind het alsjeblieft niet erg dat ik ondertussen verder geniet van deze groep Koningskinderen. Ze vormen een bijzondere spiegel om in te kijken. Ik zing hard mee met de schlagers en ook de favoriete christelijke gezangen. En ik geniet van elke gast die stralend uit het bubbelbad of de sportauto van een van de begeleiders stapt. Tegeltjesuitspraak van deze dag: ik geniet van genieten!

(blog op www.trouw.nl)

'Wiegman op stage' deel 1: Wat is er mis met Down?

Mon, 16 Aug 2010 18:13:21 +0200

Terwijl in Den Haag (achter gesloten deuren) gepraat en geformeerd wordt, gebruik ik mijn reces niet alleen voor vakantie, maar ook voor werkbezoeken. Mijn jaarlijkse 'stage' in de zorg bestaat in dit reces uit een week als begeleider mee met een vakantie van stichting Dit Koningskind.

Is het 'stage'? Is het werk? Het is in ieder geval een prachtige vakantie waarin ik meedraai. De groep gasten is divers. Mannen en vrouwen, variërende leeftijden (van 40-65) en variërende 'beperkingen'. Maar wat is een 'beperking', vraag ik me aan het begin van deze vakantieweek af? Ik voel me eerder wat 'beperkt'. Leef ik wel uitbundig genoeg? Geniet ik wel voldoende van kleine dingen?

Ondertussen is het mooi om als vrijwilliger de beperkingen van anderen wat te compenseren in de vorm van begeleiding. En de gasten 'begeleiden' mij en nemen me op sleeptouw. Ik leer te kijken met andere ogen. Ik leer te luisteren met andere oren.

Genieten op een terrasje, wandelen door mooi Twente en de gezamenlijke maaltijden in het vakantiehuis. En over elke gast valt wel wat leuks te vertellen, of iets moois aan talenten. We zingen onder begeleiding van het keyboard van de een. De ander fluit fantastisch op de vingers mee. Het kampdagboek wordt mooi geïllustreerd door ons tekentalent. Wat is er mis met Down?

Waarom wordt er op Down gescreend met 20 weken zwangerschap?

Zondagmorgen zijn we met elkaar naar de kerk gegaan. De dominee preekte over de rijke man en de arme Lazarus. Het probleem van de rijke man was niet dat hij rijk was, maar dat hij de 'beperkte' Lazarus niet zag staan. Een aardige doordenker voor deze week en voor het nieuwe politieke jaar dat in september weer van start gaat.

(blog op www.trouw.nl)

ChristenUnie wil verbetering opvang kinderen na echtscheiding

Thu, 12 Aug 2010 21:51:42 +0200

De opvang van kinderen tijdens en na echtscheiding schiet tekort, vindt Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind van de ChristenUnie: ,,Ik ben zeer bezorgd over de gebrekkige opvang en begeleiding van kinderen tijdens en na echtscheiding. Als we dit beter organiseren, meer investeren, kunnen we volgens mij de toestroom naar de jeugdzorg verkleinen en erger voorkomen.

De ChristenUnie is blij dat als gevolg van de invoering van het ouderschapsplan het aantal omgangsonderzoeken bij de Raad voor de Kinderbescherming is afgenomen met 9%. De Raad constateert in haar onderzoek dat de hulp aan kinderen bij echtscheidingen nog steeds tekort schiet.

Vragen van Joël Voordewind aan de minister voor Jeugd en Gezin over het bericht dat het ouderschapsplan bij scheiding werkt.

Kent u het bericht “Ouderschapsplan bij scheiding werkt”?
Hoe beoordeelt u de vermindering van het aantal scheidingszaken bij de Raad voor de Kinderbescherming in relatie tot het vorig jaar ingestelde ouderschapsplan en het toegenomen hulpaanbod vooraf?
Wat vindt u van de kanttekening van de Raad voor de Kinderbescherming dat de begeleiding van en de bemiddeling bij scheidingszaken waar kinderen in het spel zijn nog tekortschiet? Ziet u kansen om begeleiding en bemiddeling nog verder te verbeteren, om schadelijke effecten van echtscheidingen voor kinderen nog verder te verminderen?

(Nederlands Dagblad, “Ouderschapsplan bij scheiding werkt”, 11 augustus 2010)

Toename euthanasie: 'De pil van Drion is niet doorgegaan'

Tue, 07 Sep 2010 14:24:10 +0200

Het aantal euthanasie gevallen neemt fors toe, meldt de NVVE in haar jaarverslag. "Heeft daarmee het beleid van dit kabinet gefaald?" In actualiteitenprogramma Knevel en van de Brink werd deze vraag Tweede Kamerlid Arie Slob voorgelegd. "We hebben niet de illusie gehad dat we in ��n periode de ideale samenleving zouden krijgen. Wel hebben we geregeld dat de wetgeving niet is uitgebreid. De pil van Drion is niet doorgegaan", stelt Slob in een reactie. Bekijk hier het gesprek.

Bekijk de video in andere formaten.

(Om de video te zien is microsoft silverlight nodig)

Uit het jaarverslag van de Jaarverslag 2009 Regionale Toetsingscommissies blijkt dat het aantal meldingen van euthanasie en hulp bij zelfdoding is gestegen.

ChristenUnie zal geen rechtse bezuinigingen accepteren

Mon, 09 Aug 2010 09:36:50 +0200

De ChristenUnie staat niet toe dat het huidige kabinet-Balkenende IV alvast bezuinigingen inboekt die uit de koker komen van het aanstaande rechtse minderheidskabinet. De kleinste regeringspartij gaat dwarsliggen als er voorstellen komen om te bezuinigen op bijvoorbeeld uitkeringen (door ze los te koppelen van de loonstijgingen) en Ontwikkelingssamenwerking. Dat zei vicefractievoorzitter van de ChristenUnie Arie Slob zaterdag in het Nederlands Dagblad.

CDA-minister van Financiën Jan Kees de Jager overlegde vrijdag met informateur Ivo Opstelten over de op handen zijnde bezuinigingen. Het nieuwe rechtse kabinet in wording wil jaarlijks 18 miljard euro bezuinigen, terwijl De Jager over zeven weken, op Prinsjesdag, nog 2,5 miljard euro moet ombuigen om recent ontdekte tegenvallers op te vangen. De bewindsman wil dat proces naar zijn zeggen afstemmen om te voorkomen dat posten dubbel worden ingeboekt.

Wat de situatie gecompliceerd maakt, is dat De Jager van CDA-huize is en zijn partij ook deelneemt aan de onderhandelingen voor het rechtse minderheids-kabinet. Dat geldt niet voor de andere partij in het huidige kabinet, de ChristenUnie.

Gecompliceerd

Slob heeft er geen problemen mee dat de beoogde nieuwe coalitie van VVD, CDA en PVV betrokken wordt bij de komende begroting, zegt hij. Hoewel hij erkent dat er een spanningsveld kan ontstaan. Het overleg mag er niet toe leiden dat het huidige demissionaire kabinet vooruitlopend op het nieuwe kabinet maatregelen gaat nemen waar de ChristenUnie zich niet in kan vinden. ,,Wij gaan als regeringspartij geen dingen doen waar we geen verantwoordelijkheid voor kunnen nemen.''

Hij wil niet zeggen of de drie bewindslieden van de ChristenUnie uit Balkenende IV stappen als het CDA alvast een voorschot neemt. ,,Het heeft niet onze voorkeur om dan uit het kabinet te stappen, maar het kan gecompliceerd worden.''

Terecht

Hoogleraar economie aan de Universiteit van Amsterdam Sweder van Wijnbergen vindt het terecht dat De Jager nagaat waar het nieuwe kabinet op denkt te gaan bezuinigen. ,,Zo voorkom je dat een bezuinigingspost dubbel wordt ingeboekt.''

VVD, CDA en PVV zijn het erover eens dat er elk kabinetsjaar netto 18 miljard euro bezuinigd moet worden. Daarbij kan het niet blijven. Er komt nog een paar miljard euro bovenop, stelt Van Wijnbergen. ,,Geert Wilders moet iets terugkrijgen voor zijn steun. Hij wil extra veiligheid en betere ouderenzorg, maar dat kost geld. Evenals de extra wegen die de VVD wenst. Je dient dus meer te bezuinigen dan die 18 miljard euro.''

Extra uitgaven

Van Wijnbergen schat die extra uitgaven op circa vier miljard euro. Voeg daarbij de 2,5 miljard euro aan tegenvallers die het huidige kabinet nog moet wegwerken, dan zou er volgend jaar een bezuinigingsopgave van ongeveer 25 miljard euro liggen. ,,Dat krijg je niet rond voor september. Dan heb je dus een jaar verloren als kabinet.''

De rijksbegroting dient immers op Prinsjesdag (derde dinsdag in september) bij de Tweede Kamer te worden ingediend. Eventuele wijzigingen kunnen later via nota's worden ingediend.

Overzicht

,,Voor zo'n grote bezuiniging heb je duizenden nota's van wijziging nodig. Daarmee verlies je het overzicht.

Je dient doorgerekend te hebben wat de effecten zijn van maatregelen. Dat lukt niet meer op zo'n korte termijn.''

Demissionair minister van Financiën Jan Kees de Jager staat de pers te woord na zijn onderhoud met informateur Ivo Opstelten in het gebouw van de eerste Kamer in Den Haag. Door de zomervakantie zijn er veel toeristen op het Binnenhof, die een kijkje nemen bij de ontwikkelingen rondom de formatie.

ChristenUnie wil aanpassing Winkeltijdenwet

Thu, 05 Aug 2010 10:31:09 +0200

Tweede Kamerlid Cynthia Ortega heeft grote moeite met de uitspraak van het gerechtshof, dat Woonboulevard Alexandrium in Rotterdam iedere zondag open mag zijn. Omdat de stad als geheel een toeristische bepaling heeft, kan een winkelcentrum ver buiten het desbetreffende 'toeristisch gebied' meeliften op de ruime zondagsopening.

Cynthia Ortega: ,,Deze uitspraak laat duidelijk zien dat er een weeffout in de Winkeltijdenwet zit die we snel moeten aanpakken. Anders staan alle deuren wagenwijd open voor een versnelde introductie van de 24-uurs economie, met grote gevolgen voor de zondagsrust, de positie van (vrijwillige) medewerkers en kleine winkeliers die het niet kunnen bolwerken om zeven dagen per week open te zijn. En dat nota bene in een gebied waar amper toeristen komen, dit is nooit wat we met de Winkeltijdenwet hebben beoogd."

Ortega dient schriftelijke vragen in bij de minister van Economische Zaken en dringt aan op wederom een aanpassing van de Winkeltijdenwet.

'Fermwillend drietal mag niet onduidelijk blijven over rechtstaat'

Wed, 04 Aug 2010 15:46:12 +0200

,,De drie heren met hun ferme wil zijn langs de opdracht van Hare Majesteit en de informateur heen, hun eigen weg gegaan.'' Dat zei Arie Slob, vice-fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer, vanmiddag in het debat met informateur Lubbers. ,,Er mag geen enkele onduidelijkheid zijn over de wijze waarop we in dit land met onze rechtsstaat omgaan.''

Hieronder volgt de inbreng van Arie Slob in de eerste termijn van het debat:

,,Mevrouw de voorzitter, via u wil ik de 'dienstwillige dienaar van Hare Majesteit de Koningin', zoals de heer Lubbers zichzelf zo fraai noemde, hartelijk bedanken voor het uitgebreide eindverslag van zijn werkzaamheden zoals wij dat gistermiddag mochten ontvangen. We konden wel enige uitleg gebruiken bij de ontwikkelingen zoals die zich in de afgelopen tijd hebben voorgedaan. En zelfs na het lezen van het voor een deel chronologische verslag blijven er nog de nodige vragen over. Jammer dat de drie 'mannen van ferme wil‘ vandaag er het zwijgen toe doen. Zijn ze bang dat de broze eenheid in de kiem wordt gesmoord? Als de heer Wilders dit bedoelde toen hij in het debat over de eerste formatieronde van 29 juni jl. betoogde dat de informatie transparanter moest worden, dan vind ik dit wel een heel bijzondere vorm van transparantie. Het valt me ook tegen. Uit verslag van informateur blijkt dat de drie heren toch redelijk langs de opdracht van Hare Majesteit en de informateur heen hun eigen weg zijn gegaan. Dat vraagt om het afleggen van verantwoording.

Mijn fractie heeft voor dit debat geen behoefte aan uitgebreid zwartepieten over de vraag of er nu wel of niet aan een informatieopdracht is voldaan en wie al of niet de matchmaker van een mogelijk straks te vormen kabinet is. Al kunnen we ons wat het laatste betreft goed voorstellen dat de rode druiven bij bepaalde partijen erg zuur zijn. En alleen naar anderen wijzen volstaat dan niet.

Niet zwartepieten dus, maar er zijn wel veel vragen te stellen over de gang van zaken in de informatieronde onder leiding van de heer Lubbers. Onder meer over de conclusie die hij op vrijdagmorgen 23 juli direct na het vertrek van de heer Verhagen al trok. Nog voordat een aantal fractievoorzitters met hem had gesproken. In zijn eindverslag schrijft de heer Lubbers dat hij dit deed om verwarring en speculaties in de media te voorkomen. Voor welke verwarring en speculaties was hij bevreesd, vraag ik hem. En wat dreef hem nu ten diepste om hiervoor te kiezen en niet terug te gaan naar HM de Koningin met de boodschap dat uitvoering van zijn opdracht (te weten het in beeld brengen van een stabiel meerderheidskabinet) door de opstelling van onder anderen VVD, PVV, GroenLinks en PvdA niet mogelijk was?

Zowel in het verslag als tijdens persconferentie is er in de omschrijving van het toekomstig kabinet creatief met taal omgegaan. Dat werkt echter versluierend. Uit oogpunt van staatsrechtelijke helderheid vraag ik - via de voorzitter - de heer Lubbers of hij de formulering uit zijn opdracht: '...dat kan rekenen op een vruchtbare samenwerking met de Staten-Generaal' heeft verstaan zoals we dat gewend zijn, namelijk doelend op een regulier meerderheidskabinet dat kan rekenen op steun in zowel de Tweede als de Eerste Kamer. Als dit het geval is, kunnen we niet anders dan concluderen dat de informatiepoging van de heer Lubbers mislukt is.

Het moet gezegd worden dat het van de heer Lubbers – bedoeld of onbedoeld – een knappe prestatie is geweest om de heer Verhagen nu wel bij VVD en PVV aan de onderhandelingstafel te krijgen. Eind juni nog zei Verhagen dat hij zich niet aan de onderhandelingstafel liet praten. Toen gaf Verhagen namens de CDA-fractie aan dat hij absolute duidelijkheid van de PVV wilde over de grootste verschillen met het CDA: onder meer over de beginselen van de democratische rechtsstaat, etnische registratie en de strijd tegen de islam als kernpunt van het buitenlands beleid van Nederland. VVD en PVV moesten daar geloofwaardige oplossingen voor vinden. Over zulke zaken ga ik niet marchanderen, aldus Verhagen. Kan hij met droge ogen volhouden dat door de nu gemaakte keuze deze lastige maar zeer terechte vragen over de rechtsstaat omzeild zijn? Dat gelooft hij toch zelf niet. Zeker niet nu we begrepen hebben dat de PVV ‘gewoon’ gaat meeonderhandelen over het regeerakkoord.

De heer Lubbers was tijdens zijn persconferentie overigens duidelijker dan in zijn verslag: dit wordt een bijzonder meerderheidskabinet waarvan één van de partijen geen ministers levert. Daarmee is de PVV dus één van de constituerende partijen van het te vormen kabinet én dus gewoon regeringspartij. Ik stel het maar vast en als ik door Rutte en Verhagen niet beargumenteerd wordt tegengesproken, ga ik ervan uit dat ze deze conclusie delen.

Mede gelet op de stevige inzet van de heer Verhagen in de beginfase van de formatie mogen we nu toch van hem verwachten dat hij nu klare wijn zal schenken over de positie van het CDA. In maart van dit jaar (nog geen vijf maanden geleden) gaf de heer Verhagen aan dat Wilders angst en haat verspreidt. Hij zou op een onsmakelijke wijze mensen tegen elkaar opzetten. En de belangen van de Nederlandse bevolking en de reputatie van Nederland in de wereld beschadigen. Vindt Verhagen dat nog steeds, vraag ik hem. En als Wilders met een provocerende Fitna II komt en opnieuw de Turkse premier Erdogan voor total freak uitscheld, valt dat straks allemaal onder de strekking van de verlovingsverklaring van de heren Rutte, Wilders en Verhagen waarin ze melden dat de partijen 'elkaars verschil van inzicht accepteren en op grond van eigen inzicht daarnaar zullen handelen'? Ik ben ook benieuwd wat de heer Rutte daar van vindt. Het is opvallend hoe stil de VVD is als het om dit soort wezenlijke zaken gaat.

Zoals in het eindverslag van de heer Lubbers al is terug te vinden, vindt de fractie van de ChristenUnie de conclusie van de heer Lubbers om te onderzoeken of er een kabinet van VVD/CDA met gedoogsteun van PVV kan komen, de slechtst denkbare uitkomst van deze informatie. Naar onze opvatting past in deze tijd van financiële en economische crisis een stabiel meerderheidskabinet. We waren het eens met de heer Rutte die eind juni nog opmerkte dat er een stabiel kabinet moet komen dat met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zijn hele termijn zal uitzitten. Die zekerheid is er nu niet en dan formuleer ik het optimistisch. De opgaven waar we in deze tijd voor staan zijn immens groot. Dit is geen tijd voor wilde en ondoordachte experimenten. Ook niet voor blokkaden van mogelijkheden om wel tot een stabiel meerderheidskabinet te komen dan nu wordt voorgesteld. Nog niet alles is op dat punt onderzocht. De schouders moeten tegen elkaar aan. En er mag ook geen enkele onduidelijkheid zijn over de wijze waarop we in dit land met onze rechtsstaat omgaan. In tegenstelling tot veel andere landen in de wereld, zijn onze vrijheden ongedeeld en gelden ze voor iedereen gelijkelijk.

Voor dit moment wachten we af wat de volgende stap van Hare Majesteit de Koningin zal zijn.‬ Voorts zullen wij, zoals het hoort, een nieuw kabinet uiteindelijk beoordelen op de inhoud van het regeerakkoord.

ChristenUnie vreest voor verlies gentechvrije akkers

Tue, 03 Aug 2010 15:28:33 +0200

De Tweede Kamerfractie van de ChristenUnie maakt zich zorgen over de toekomst van gentechvrije regio's in Nederland. De Europese Commissie heeft onlangs aangegeven de beslissingsbevoegdheid over teelt van gentechgewassen bij lidstaten neer te leggen, die vervolgens op hun beurt bij introductie van de nieuwe regels hun verzet tegen nieuwe toelatingen moeten opgeven.

Onderdeel van het voorstel is een aanbeveling over de randvoorwaarden voor gentech. Deze aanbeveling is vrijblijvend van aard en kent geen juridische grond. Voor de ChristenUnie zijn juist de richtlijnen voor gentech, over sociaaleconomische toetsing en de bescherming van gentechvrije productiewijzen, van cruciaal belang. Tweede Kamerlid Esmé Wiegman: ,,Die juridische richtlijnen hebben we juist hard nodig om onze akkers gentechvrij te kunnen houden.”

De ChristenUnie staat kritisch tegenover gentechgewassen. ,,Maatschappelijke belangen zoals duurzaamheid voor mens en milieu moeten worden meegewogen bij de techniek. Dat gebeurt nog onvoldoende in de huidige toetsingsprocedures, zowel op nationaal als Europees niveau. De gevaren zijn nog lang niet duidelijk,” aldus Wiegman. Zij fietste vandaag een gedeelte van het ‘Pieperpad’ (fietsroute langs biologische boerderijen) en voerde gesprekken voeren met boeren over onder andere gentech. ,,Het voorstel van de Europese Commissie biedt weinig garanties voor onze gentechvrije regio’s. Vandaag liet een boer mij een aardappelras zien die niet meer vatbaar is voor de ‘aardappelziekte’, dankzij klassieke veredeling. Zo zie je maar dat er veel mogelijk is zonder onze gewassen genetisch te manipuleren.”

ChristenUnie wil meerderheidskabinet

Mon, 02 Aug 2010 14:34:20 +0200

Zolang niet alle mogelijkheden om een meerderheidskabinet te vormen serieus zijn overwogen en beproefd, is de vorming van een minderheidskabinet een heilloze weg. Dat heeft Andr� Rouvoet, fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer, vanmiddag gesteld in zijn gesprek met informateur Lubbers.

Rouvoet blijft daarmee in lijn met zijn inbreng in de eerste consultatieronde van Lubbers op 23 juli. Toen adviseerde hij de haalbaarheid te onderzoeken van een meerderheidskabinet bestaande uit drie partijen: VVD/CDA/PVV of VVD/CDA/PvdA. De mening van de fractievoorzitters van VVD, CDA en PVV dat het eerstgenoemde, ‘rechtse’ meerderheidskabinet niet mogelijk is, mag er niet automatisch toe leiden dat de weg naar een ‘rechts’ minderheidskabinet wordt ingeslagen. Als een minderheidskabinet al onontkoombaar zou zijn, dan zijn er bovendien nog wel meer smaken denkbaar dan die waarin de PVV als ‘gedogende’ partij even vrijblijvend als gezichtsbepalend de dienst uitmaakt. Rouvoet: ,,Dit is wel de slechtst denkbare uitkomst van de informatieronde van Lubbers. Een gedogende PVV die zonder verantwoordelijkheid te dragen het kabinet kan maken en breken. En dat in crisistijd.’’

Rouvoet heeft Lubbers geadviseerd in zijn eindverslag op te nemen dat nu de mogelijkheden worden onderzocht van een meerderheidskabinet dat op meer dan drie partijen steunt, bijvoorbeeld een coalitie van CDA, VVD, D66, GroenLinks en ChristenUnie. Dat is bepaald geen probleemloze combinatie, maar ze verdient het wel verkend te worden. Rouvoet: ,,Het veto dat Rutte via de media uitspreekt over alle andere opties, kan en mag niet zomaar worden geaccepteerd. En als Rutte echt niet wil meewerken aan een brede coalitie van CDA, VVD, D66, GroenLinks en ChristenUnie, kan de VVD ook nog vervangen worden door de PvdA.’’

De ChristenUnie-leider vindt dat gedoogsteun onder zeer bijzondere omstandigheden een optie kan zijn. ,,Maar dat vereist van de gedogende partij een gouvernementele basishouding: elementair respect voor de spelregels van onze parlementaire democratie, en gerichtheid op stabiliteit, met het oog op het publiek belang. Het zijn precies deze zaken waar de PVV de afgelopen jaren geen enkele affiniteit mee heeft getoond.’’

Jo�l Voordewind benut zomerreces voor werkbezoek Ha�ti

Thu, 08 Jul 2010 16:37:39 +0200

"Tijdens het zomerreces zijn er geen Kamervergaderingen en die hoef ik dus ook niet voor te bereiden. Dat scheelt veel tijd," zegt Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind in een interview op de website van de Tweede Kamer. In zijn reces is het tijd voor andere afspraken, lezen, een werkbezoek, schrijven aan zijn boek en vakantie.

“Eind augustus ga ik op eigen initiatief op werkbezoek naar Haïti. Om te kijken hoe het Nederlandse geld daar wordt besteed. Na de aardbeving van januari 2010 zamelde de SHO (Samenwerkende Hulporganisaties) €40 miljoen in. Hier deed voormalig minister voor Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders toen nog eens €40 miljoen bij. Tot op heden is er van dat geld €14 à €15 miljoen besteed. Ik ga in Haïti kijken waarom het proces zo traag verloopt.”

Hulpverlener
“In Haïti ga ik praten met partners van de SHO, maar ook met andere organisaties en instanties. Zoals de hulporganisatie ‘Woord en daad’, mensen van de VN en regeringsvertegenwoordigers. Ik wil weten hoe het met de projecten gaat. Voordat ik Kamerlid werd, ben ik 7 jaar hulpverlener geweest. Ik heb (hulp)projecten opgezet en gecoördineerd. In 1991 ben ik in Irak geweest, ten tijde van de eerste Golfoorlog, en ook in Brazilië voor een project met straatkinderen.”

"Ik ga regelmatig op eigen initiatief op werkbezoek. In oktober 2009 ben ik bijvoorbeeld in India geweest om het onderwerp kinderarbeid onder de loep te nemen. En afgelopen kerstreces heb ik een aidsproject in Tanzania bezocht. Het voordeel van een werkbezoek op eigen initiatief is dat je volledig je eigen agenda kunt bepalen. Daarnaast kun je ook naar minder veilige plekken gaan. Dat is misschien gevaarlijk, maar als voormalig hulpverlener weet ik dat op die plekken de nood vaak het hoogst is.”

Wat ik verder in het zomerreces doe? Ik heb nog een grote stapel artikelen en boeken liggen die ik graag wil lezen. Verder bereid ik me voor op de fractiedagen. We gaan dan met de Kamerleden en het ondersteunend personeel een paar dagen op de hei zitten. Om terug te blikken op het afgelopen jaar en vooruit te kijken op het komende jaar.

Christelijke politiek
Naast al deze activiteiten werkt Joël Voordewind ook nog aan een boek over christelijke politiek. “Hierbij moet ik het hebben van de recessen. Dan kan ik een paar dagen ‘blokken’ en doorwerken aan mijn boek. Ik ben nu bijna op de helft. Mijn doel is om het binnen een jaar af te hebben.”

Vakantie
Uiteindelijk blijft er ook nog tijd over voor vakantie. “Vakantie betekent tijd voor het gezin en vooral leuke dingen doen met de kinderen. We gaan een paar weken naar Italië. De werktelefoon gaat wel mee en staat op stand-by. De ontwikkelingen rondom de formatie moet ik in de gaten houden. Als er een regeringsverklaring komt, dan moeten we tussentijds terug naar Den Haag. Dus nu maar hopen dat ze er in lekker lang over doen, in ieder geval totdat ik terug ben van vakantie.”

(www.tweedekamer.nl)

ChristenUnie wil inzicht in ambities energiebesparing spoor

Thu, 01 Jul 2010 21:49:00 +0200

De ChristenUnie-fractie is teleurgesteld over de antwoorden van minister Eurlings op Kamervragen over energiebesparing op het spoor. Tweede Kamerlid Arie Slob: ,,De minister heeft alleen een samenvatting gestuurd die veel vragen oproept, maar weigert het complete plan naar de Kamer te sturen."

De ChristenUnie heeft daarom de commissie Verkeer en Waterstaat van de Tweede Kamer voorgesteld de minister opnieuw naar het plan te vragen. ,,De spoorwegen zijn een grote energieverbruiker. Willen we de landelijke doelen halen dan zal ook het spoor mee moeten doen,” aldus Slob.

Zowel NS als ProRail zijn bezig met diverse projecten om te komen tot energiebesparing, maar de ChristenUnie-fractie heeft de indruk dat er nog onvoldoende is gekeken naar integrale energiebesparing op het spoorsysteem: waar vervoerders en spoorbeheerder elkaar kunnen versterken om te komen tot meer energiebesparing. Arie Slob: ,,Het is natuurlijk leuk dat ProRail aan de slag wil met windmolens en zonne-energie maar hun specialisme is het spoor en daar is nog zoveel meer mogelijk.” Ook is nog onduidelijk wat de kosten zijn terwijl de Kamer eerder in een motie van ChristenUnie en CDA heeft gevraagd om een kosten/batenanalyse. Tenslotte zijn voor de hand liggende maatregelen zoals elektrificatie van diesellijnen nog niet onderzocht.

De ChristenUnie wil nu snel helderheid over de plannen van NS en ProRail. Arie Slob: ,,Eind 2010 loopt de vigerende meerjarenafspraak energie-efficiëntie van ProRail af. Dat roept de vraag op welke afspraken er voor de komende jaren gemaakt gaan worden. Ik wil daarom graag zo snel mogelijk na het zomerreces met de minister hierover spreken.”

Namens de commissie V&W zullen de volgende verzoeken aan de minister worden gedaan:

1. Alsnog het energiebesparingsplan van de spoorsector naar de Kamer te sturen

2. De Kamer te informeren over de stand van zaken rond een nieuwe meerjaren afspraak energie-efficiëntie van ProRail en de rol van de Kamer daarbij

3. De Kamer alvorens over te gaan tot het maken van de nieuwe meerjaren afspraak het aangekondigde aanvullende onderzoek van AgentschapNL te sturen

4. De Kamer te informeren in hoeverre afspraken over energie-efficiëntie ook onderdeel uitmaken van de in voorbereiding zijnde vervoerconcessie voor het Hoofdrailnet vanaf 2015

5. De stelling uit de beantwoording van de kamervragen toe te lichten dat “Inkoop van groene elektriciteit vooralsnog niet leidt tot meer productie van duurzame elektriciteit” en aan te geven met ingang van welk jaar het mogelijk is dat NS en ProRail volledig zijn overgestapt op groene stroom en wat daarvoor nog de belemmeringen zijn

6. De Kamer te informeren in hoeverre het bovenleidingnet momenteel geschikt is om remenergie welke wordt teruggeleverd ook daadwerkelijk nuttig te gebruiken zodat energiebesparing plaatsvindt en indien dit nog onvoldoende het geval is of ProRail in haar energiebesparingsplan maatregelen heeft opgenomen om dit doel wel te bereiken

7. Of hij bereid is de maatschappelijke kosten en baten van elektrificatie van diesellijnen mede in het licht van de energiebesparingsdoelen te onderzoeken en daarbij ook te kijken naar innovatieve alternatieven zoals hybride modellen en elektrificatie rond alleen de stations aangezien het optrekken en afremmen van treinen het meeste energie kost (zoals voorgesteld in het artikel “Tram rijdt straks op energie van de remmen” Parool, 26 juni 2010)

ChristenUnie: houd overstappen makkelijk

Thu, 01 Jul 2010 14:50:52 +0200

De ChristenUnie wil dat overstappen na invoering van de OV-chipkaart net zo makkelijk blijft als nu. Tweede Kamerlid Arie Slob: ,,Ik ben blij dat de minister nu bij de vervoerders gaat afdwingen dat reizigers niet te maken krijgen met een dubbel opstaptarief. Tot die tijd moet van de minister het papieren treinkaartje blijven bestaan. Maar er blijft dan nog steeds een probleem met de verschillende in- en uitcheckpaaltjes"

Treinreizigers die straks reizen met verschillende vervoerders krijgen te maken met verwarrende overstapsituaties. Arie Slob: ,,Stap je over van een NS trein op een andere NS trein dan hoef je niets te doen. Stap je over van een NS-trein op een trein van bijvoorbeeld Synthus dan moet je eerst uitchecken bij NS en dan inchecken bij Synthus. Het gevolg is dat op sommige stations verschillende paaltjes of poortjes komen te staan. Dat is niet klantvriendelijk.”

Dat dit verwarrend is voor treinreizigers is al een paar jaar bekend maar er is nog geen oplossing. De vervoerders kijken vooral naar een betere bewegwijzering. Arie Slob: ,,Dan nog kan het fout gaan en kan de reiziger te veel betalen.” Volgens de ChristenUnie moeten de vervoerders de klant niet opzadelen met het probleem. ,,Het treinnet moet zich voor de reiziger presenteren als één systeem. Er zijn maar een paar stations waar verschillende vervoerders gebruik maken van dezelfde perrons. De vervoerders moeten dit onderling kunnen regelen. Het gaat slechts om een fractie van het totaal aantal reizen.”

Op voorstel van de ChristenUnie heeft de commissie Verkeer en Waterstaat daarom de volgende vragen gesteld aan minister Eurlings:

1. Wordt er momenteel nog gewerkt aan een structurele oplossing voor de verschillende overstapsituaties in de railketen bovenop de maatregelen via signing en branding? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wanneer komt deze structurele oplossing beschikbaar?

2. Is uw stelling dat reizigers zich over de concessiegrenzen heen bewegen en moeten kunnen rekenen op een eenduidige aanpak ook van toepassing op de overstapsituaties in de railketen (trein-trein en trein-metro/lightrail)? Zo nee, waarom niet?

3. Bent u bereid in de aangekondigde AMvB de verplichte acceptatie van het papieren kaartje op te nemen totdat het probleem van de overstapsituaties opgelost is?

4. Bent u bereid tegelijkertijd de door u ingestelde onafhankelijke commissie ook de opdracht te geven een structurele oplossing te bieden voor de overstapsituaties vanuit het perspectief van de reiziger?

Kamer steunt Motie Slob: Wet Kraken en Leegstand handhaven

Tue, 29 Jun 2010 18:40:00 +0200

De nieuwe Wet Kraken en Leegstand moet op een geloofwaardige wijze gehandhaafd worden. De regering moet daarover afspraken maken met het Openbaar Ministerie, de politie en de gemeenten. Dat heeft de Tweede Kamer vandaag uitgesproken door in te stemmen met een motie van Arie Slob.

Slob was een van de initiatiefnemers van de de wet die eerder deze maand door de Eerste Kamer werd aanvaard, samen met zijn collega's Ten Hoopen (CDA) en Van der Burg (VVD). Vorige week bleek dat er gemeenten zijn die geen werk willen maken van handhaving van de nieuwe wet, en het leek erop dat ook het Openbaar Ministerie daar geen prioriteit aan wilde geven. Dat was aanleiding voor een debat, waarin Arie Slob een motie indiende die er bij de regering op aandringt dat er afspraken worden gemaakt over handhaving van de wet. Vandaag bleek dat de motie gesteund wordt door een Kamermeerderheid bestaande uit ChristenUnie, VVD, CDA, SGP, PVV en SP.

De aangenomen motie van Arie Slob luidt alsvolgt:

De Kamer, gehoord de beraadslaging,
overwegende, dat de initiatiefwet Kraken en Leegstand inmiddels door beide Kamers der Staten-Generaal is aanvaard en met ingang van 1 oktober 2010 van kracht zal zijn;
overwegende, dat alle bij de uitvoering van deze wet betrokken partijen, zoals het Openbaar Ministerie, de politie en Nederlandse gemeenten waar men met kraken te maken heeft, vanaf dat moment een verantwoordelijkheid dragen voor de uitvoering van deze wet;
tevens overwegende, dat het in een democratische rechtsstaat van belang is om eenmaal tot stand gekomen wet- en regelgeving op een geloofwaardige wijze te handhaven;
verzoekt de regering afspraken te maken met de bij de uitvoering van deze wet betrokken partijen gericht op een zorgvuldige uitvoering en handhaving van de wet en zich daarbij nadrukkelijk te richten op zowel het strafrechtelijke onderdeel van de wet (artikel 138 Wetboek van Strafrecht), als de (aangepaste) Leegstandswet;
verzoekt de regering de Kamer over deze afspraken voor 1 oktober 2010 te informeren,
en gaat over tot de orde van de dag.

Kamer omarmt ChristenUnie-motie registratie antisemitisme

Tue, 29 Jun 2010 15:58:03 +0200

De Tweede Kamer heeft ingestemd met de door de ChristenUnie ingediende motie om de toenemende antisemitisme te bestrijden. De ChristenUnie wil dat de politie de meldingen van antisemitisme apart registreert zodat er een duidelijker beeld ontstaat van de omvang hiervan. Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind: ,,Jodenhaat neemt toe in Nederland. Ik maak me daar grote zorgen over. Door deze voorbeelden apart te registreren krijgen we duidelijker beeld wat de omvang hiervan is."

Een grote meerderheid stemde voor de motie, de VVD stemde tegen.

De motietekst

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende, dat in 2009 het aantal gemelde incidenten ten opzichte van 2008 met 55% is gestegen, van 108 naar 167 incidenten;

constaterende, dat de politie geen uitingen van antisemitisme registreert, maar die van discriminatie wel;

van mening, dat registratie van meldingen van antisemitische uitingen en bedreigingen kan helpen om een beter inzicht te krijgen in de omvang van de problematiek;

verzoekt de regering politie en justitie te verzoeken meldingen van antisemitisme wederom te gaan registreren,

en gaat over tot de orde van de dag.

Voordewind

Van der Staaij

Arib

De Roon

Dibi

Van Raak

ChristenUnie dringt bij minister aan op aanpassing ivf-protocol

Wed, 23 Jun 2010 16:59:23 +0200

De ChristenUnie is geschrokken van het nieuwe ivf-protocol van de NVOG ((Nederlandse Vereniging voor Obstetrie & Gynaecologie) waarin gesteld wordt dat de medewerking aan ivf wordt voorbehouden aan ouders die bereid zijn om ingeval bij de vrucht een ernstige handicap wordt vastgesteld, de zwangerschap af te breken. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman:,,De artsen gaan hiermee op de stoel van de ouders zitten. Er wordt gesteld dat gebruik van donorzaad in dat geval beter zou zijn. Het idee erachter, dat een kind met ernstige handicap er niet zou moeten mogen zijn, jaagt bij mij grote schrik aan."

De ChristenUnie heeft de minister in schriftelijke vragen verzocht er bij de NVOG op aan te dringen het ivf-protocol bij te stellen.

Schriftelijke vragen van het lid Wiegman - Van Meppelen Scheppink (ChristenUnie) aan de minister van VWS over het nieuwe ivf-protocol:

Kent u het nieuwe ivf-protocol?
Hoe beoordeelt u het protocol op het punt dat medewerking aan ivf wordt voorbehouden aan ouders die bereid zijn om ingeval bij de vrucht een ernstige handicap wordt vastgesteld, de zwangerschap af te breken?
Bent u met mij van mening dat artsen hiermee in de verantwoordelijkheid van ouders treden?
Kunt u toelichten hoe dit protocol zich verhoudt tot het wettelijk kader waaronder de uitvoering van ivf valt?
Bent u bereid de NVOG te verzoeken het protocol op het punt van handicaps en erfelijke aandoeningen bij te stellen?

ChristenUnie wil reactie ministers op nieuwe feiten MKZ-crisis

Mon, 21 Jun 2010 14:29:20 +0200

Vandaag wordt door de Stichting Onderzoek MKZ-crisis een nieuw feitenrelaas gepresenteerd, waaruit zou blijken dat het zeer onwaarschijnlijk is dat er MKZ (Mond-en -klauwzeer) is geweest in Kootwijkerbroek. Het Nederlands Dagblad van maandag 21 juni schreef hierover. De ChristenUnie wil dat deze nieuwe feiten op de agenda van de Tweede Kamer komen.

Hiertoe zal Tweede Kamerlid Esmé Wiegman verzoeken tijdens een procedurevergadering van de commissie LNV. Wiegman: ,,Het MKZ-dossier ligt zeer gevoelig in de regio waar het boeren zo hard getroffen heeft. Ik wil daarom een reactie van de Ministers Verburg (LNV) en Klink (VWS) op deze nieuwe feiten en deze nader bespreken in de Kamer.”

Nieuwe ChristenUnie-fractie legt eed af in Tweede Kamer

Thu, 17 Jun 2010 15:49:46 +0200

De nieuwe ChristenUnie-fractie is donderdagmiddag in de Tweede Kamerfractie be�digd door Kamervoorzitter Gerdi Verbeet. Onder leiding van Andr� Rouvoet nam de vijfkoppige fractie weer zitting in het parlement. Het is voor Rouvoet de zesde keer dat hij de eed aflegde. Bij de plechtigheid droegen de ChristenUnie-parlementari�rs zilveren kruisjes, als pleidooi voor godsdienstvrijheid.

De ChristenUnie vindt dat in Nederland iedereen zijn geloof publiek moet kunnen blijven uiten. De partij staat voor de geloofsvrijheid in Nederland en daarbuiten, juist nu deze vrijheid niet meer vanzelfsprekend is. Zie de rechterlijke uitspraak over de Amsterdamse tramconducteur Aziz die niet langer zijn ketting met kruisje zichtbaar mag dragen.

Portefeuilleverdeling
De nieuwe fractie heeft dinsdag bij de fractievergadering een voorlopige verdeling van de portefeuilles gemaakt. Daarbij is met de huidige portefeuilleverdeling rekening gehouden. Als er een nieuw kabinet komt, moeten ze wellicht opnieuw verdeeld worden. Zolang André Rouvoet ook nog demissionair minister is, zal hij alleen de taken als fractievoorzitter op zich nemen. Zodra hij minister-af is, neemt hij Justitie en Financiën voor zijn rekening.

Arie Slob wordt in elk geval de aangewezen plaatsvervangende fractievoorzitter. Hij gaat zich verder bezighouden met de beleidsterreinen Verkeer en Waterstaat, Binnenlandse Zaken en Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

Esmé Wiegman blijft woordvoerder op Volksgezondheid (VWS), Landbouw (LNV) en Europese unie. Zij krijgt er in de huidige verdeling Ruimtelijke Ordening (VROM) bij.

Cyhtia Ortega is het aangewezen Kamerlid voor de woordvoering over de Antillen en Aruba (NAAZ). Verder neemt zij Sociale Zaken, Integratie (WWI) en Economische Zaken (inclusief energie) onder haar hoede. Daarmee hoeft Ortega-Martijn niet van dossiers te wisselen.

Voor Joël Voordewind verandert er ook niet veel. Hij blijft woordvoerder Jeugd en Gezin, Buitenlandse Zaken, Ontwikkelingssamenwerking en Defensie.

De eed
Ieder Kamerlid legt bij de beëdiging in de Tweede Kamer de eed of de belofte af. "Ik zweer (verklaar) dat ik, om tot lid van de Staten-Generaal te worden benoemd, rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd. Ik zweer (verklaar en beloof), dat ik, om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enige belofte heb aangenomen of zal aannemen. Ik zweer (beloof) trouw aan de Koningin, aan het Statuut voor het Koninkrijk en aan de Grondwet. Ik zweer (beloof) dat ik de plichten die mijn ambt oplegt getrouw zal vervullen."

Wie de eed aflegt, moet vervolgens de twee voorste vingers van zijn rechterhand aaneengesloten opsteken en daarbij de woorden uitspreken: "Zo waarlijk helpe mij God almachtig." Wie de belofte aflegt, spreekt de woorden: "Dat beloof ik". De ChristenUnie-fractie heeft de eed afgelegd.

Ernst Cramer: 'Gewerkt aan inhoud, niet aan holle klanken'

Thu, 17 Jun 2010 14:52:38 +0200

Gisteren schreef Ed Anker zijn allerlaatste blog voor deze website. Vandaag is Ernst Cramer aan de beurt, voordat hij het Tweede Kamergebouw achter zich laat. Volgende week donderdag zijn beide mannen nog even in de buurt voor een afscheidsborrel. U bent daarvoor van harte welkom.

Holle klanken

Drie en een half jaar Kamerwerk zit erop. Een prachtige tijd waarin heel veel gebeurd is. Waarin ik weer heel veel geleerd heb. Naast veel inhoudelijks ook de weg in de Kamer. Want al die oude gebouwen die van binnen aan elkaar geknoopt zijn, daar moet je wel in thuis raken. En in het begin komt vooral het holle geluid van de hoge gangen op je af. Maar dat went, en als je dan goed luistert…

Toen ik november 2006 vanuit de parkeergarage de Kamer binnenkwam verdwaalde ik direct. Er opende zich spontaan een deur, ik dacht nog “dat is vriendelijk” en kwam uit in een van de meest naargeestige gangen van het hele Kamergebouw. En terecht op een plek die ik absoluut niet herkende van mijn eerdere “gelijkvloerse” entree in het Kamergebouw. Die zoektocht zou zich later nog een paar keer herhalen, net zolang totdat ik er gewoon eens een uurtje voor heb uitgetrokken om eens rustig rond te lopen. Dat hielp. Juist ook voor later.

Want dat is er de afgelopen jaren wel heel veel gebeurd. Veel overleg met collega’s, telkens weer naar de vergaderzalen en de plenaire zaal, je loopt wat af. En telkens met het allerminst holle geluid van onze partij, onze fractie, naar buiten treden. In alle afhankelijkheid die je kent want dit werk doe je niet zomaar op eigen kracht. Ik heb al die jaren de Bijbel, die ik kreeg bij mijn aantreden van het bestuur van de kiesvereniging in Zeewolde, op mijn bureau gehad. Open, om daar ’s morgens bij binnenkomst in te lezen. Als eerste, omdat het de rest van de dag nauwelijks meer kwam. Dat helpt in het relativeren van de Haagse werkelijkheid. Een werkelijkheid die vaak de mijne niet was als het gaat om de spoeddebatten die vaak geen spoeddebatten waren. Veel, heel veel spoeddebatten kwamen soms pas weken later dan aangevraagd aan de beurt. Wat is dan dat spoedeisende karakter…?

Maar nu is het klaar. Ed schreef dat gisteren al mooi over het afscheid nemen. Je weet dat het de politieke werkelijkheid is, maar toch doet het je wat als de laatste woorden tot je gesproken worden. Als je, zoals net, op de tribune zit en de nieuwe fractie ziet beëdigd worden. Ja, je hoort er dan definitief niet meer bij. Inderdaad, je sterft dan een beetje…

Maar niet getreurd. Ik kijk weer vooruit. Op zoek naar een nieuwe job, uitdaging, klus, noem het maar. En daarbij hoop ik de komende weken contact te leggen met mensen uit het netwerk dat de afgelopen jaren is ontstaan. Ik bel wel, maar als je iets weet, ik houd me aanbevolen. Om afscheid te nemen leek het Ed en mij leuk een afscheidsborrel te geven. Volgende week donderdag, van 17.00 uur tot 19.00 uur in de tuin van Restaurant Schlemmer in de Lange Houtstraat 17 te Den Haag. hier ergens in de Kamer. U hoort nog wel waar! Vertegenwoordigers vanuit mijn portefeuille Financien, LNV en Verkeer en Waterstaat: welkom. Maar ook de mensen die een voorkeursstem hebben uitgebracht kunnen langs komen. Of medewerkers, of, of…een hapje en drankje staan klaar.

Dit is dan echt mijn laatste blog. Ik heb het met heel veel plezier gedaan. Ik hoop dat u een beetje van de site hebt genoten, dan heeft het een functie gehad. Dan heeft u kunnen merken dat ik gewerkt heb aan inhoud en niet aan holle klanken. Dat laat ik over aan de gangen in ons Kamergebouw. Tot ziens!

Ernst Cramer

Lovende woorden tijdens afscheid Ed Anker en Ernst Cramer

Wed, 16 Jun 2010 20:56:18 +0200

Vandaag namen Ed Anker en Ernst Cramer afscheid van hun ambt en collega's in de Tweede Kamer. Kamervoorzitter Gerdi Verbeet sprak de memorabele woorden tegen Ernst: "Wij verliezen in u een kleurrijk Kamerlid" en tegen Ed: "U kwam ruimschoots in aanmerking voor de hoffelijkheidsprijs". Ed neemt vandaag afscheid van deze website met zijn laatste blog. Morgen volgt Ernst.

Partir c'est mourir un peu

Cliché’s, soms zijn ze raak, soms zijn ze een beetje sleets. ‘Vertrekken is een beetje sterven’ is zo’n cliché. En ja vandaag is het cliché wel een beetje raak. Na drie jaren in de Tweede Kamer neem ik vandaag afscheid. Het lidmaatschap van de Tweede Kamer was voor mij dé droombaan. Al van jongs af aan volg ik de politiek, op mijn 17e werd ik actief voor toen nog een GPV/RPF combinatie in een schaduwfractie. Ik werd fractieassistent, steunfractielid en uiteindelijk raadslid en lijsttrekker in Zaanstad. Mooie jaren heb ik daar gehad in een ontzettend boeiende gemeente. In 2007 nam ik afscheid van de gemeenteraad om Kamerlid te worden.

Toen ik bij mijn beëdiging de drempel van de plenaire zaal overstapte ging er een tinteling door mijn lichaam. Ongeloof en spanning. “Ik ga het nu dus echt doen.”. Voor mij was het Kamerlidmaatschap dé rol om als christen mee te doen aan het politieke en, breder, het publieke debat.

Ik geloof dat christenen altijd tot zegen moeten zijn in een samenleving. Zoals een stad op een berg niet verborgen kan blijven, zo mogen christenen zich ten doel stellen om een zegenrijke bijdrage aan het politieke debat te leveren. Dat is een kwestie van stijl; van aangename woorden en van een vriendelijkheid die goed bekend mag zijn. Het is ook een kwestie van inhoud. Op zoek naar waarheid, geen praatjes voor de bühne en, waar nodig, onjuiste beelden ontmaskeren. Die stijl en die inhoud kenmerken de ChristenUnie. Het was ronduit bijzonder om daar drie jaar een bijdrage aan te mogen leveren.

En nu stopt dat. Is het een beetje sterven? Ja. Ik ga het ChristenUnie team ontzettend missen. Elke dag was het weer een plezier om naar mijn werk te gaan. Ook het werk zelf had voor mij niet hoeven stoppen. Ik zat echt op mijn plaats. Ook de contacten met collega’s van andere fracties, met professionals uit de praktijk, griffie, bodes, restaurantpersoneel en natuurlijk de pers; ik heb er van genoten.

Maar nee, het is niet alleen een beetje sterven. De afgelopen campagne was een prachtig einde van het Kamerlidmaatschap. Ik heb ontzettend veel interessante mensen ontmoet en bijzondere dingen mogen doen. Zij hadden en hebben een zegenrijke invloed op mijn leven. Ik ben dankbaar voor de bijna zesduizend mensen die op me gestemd hebben. Dat is een enorme steun in de rug. En nu ben ik ook dankbaar voor alle hartverwarmende berichtjes, mail, tweets en kaartjes.

Ik omarm een nieuwe toekomst en vertrouw er op dat de Heer me wel weer ergens zal gaan plaatsen. Misschien is dat ooit weer in de politiek, misschien ergens anders. Tegenover dat vertrek, dat beetje sterven, wordt gelukkig nu ook het uitbundig leven uit verwachting geplaatst.

Voor nu vanaf deze plaats een hartelijke groet. Het ga u allen goed.

Ed Anker

Verkiezingen: "Met vijf zetels kunnen we veel goeds doen"

Thu, 17 Jun 2010 10:29:00 +0200

De ChristenUnie heeft bij de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni 2010 305.094 stemmen gekregen, goed voor vijf zetels in de Tweede Kamer. Van de ruim 9,4 miljoen geldige stemmen die zijn uitgebracht ging 3,24 procent naar lijst 7. De uitkomst betekent een grote verandering in de Haagsche politiek, ook bij de ChristenUnie. Zo keerde demissionair Jeugd en Gezinminister Andr� Rouvoet donderdag terug in de Kamer als fractievoorzitter. Kamerleden Ed Anker en Ernst Cramer namen woensdag juist afscheid.

Arie Slob, Esmé Wiegman, Joël Voordewind en Cynthia Ortega-Martijn zullen de komende jaren hun parlementaire werk kunnen voortzetten. Rouvoet over de nieuwe fractie: " We voelen ons ook strijdbaar in de fractie, met alle teleurstelling die er is, zeker ook voor de vertrekkende Kamerleden – Ernst en Ed verdienen veel respect voor hun inzet voor de christelijke politiek. We hebben vijf zetels gekregen waarmee we heel veel goeds kunnen doen de komende jaren vanuit ons christelijk-sociaal perspectief. Die uitdaging pakken we op. Zodra de Kamer weer van start gaat, gaan we vanuit ons programma het land weer dienen.”

Portefeuilleverdeling

Het feit dat de fractie een zetel minder heeft, betekent ook dat Kamerleden meer beleidsterreinen krijgen waarover zij woordvoerder zullen zijn. De nieuwe fractie heeft dinsdag bij de fractievergadering een voorlopige verdeling van de portefeuilles gemaakt. Daarbij is met de huidige portefeuilleverdeling rekening gehouden. Als er een nieuw kabinet komt, moeten ze wellicht opnieuw verdeeld worden. Zolang André Rouvoet ook nog demissionair minister is, zal hij alleen de taken als fractievoorzitter op zich nemen. Zodra hij minister-af is, neemt hij Justitie en Financiën voor zijn rekening.

Voor Joël Voordewind verandert er ook niet veel. Hij blijft woordvoerder Jeugd en Gezin, Buitenlandse Zaken, Ontwikkelingssamenwerking en Defensie.

Uitslagen per kandidaat

Veruit de meeste stemmen zijn gegaan naar André Rouvoet. Ruim 254 duizend mensen kozen voor de lijsttrekker. Nummer twee op de kandidatenlijst, Arie Slob, is in de verkiezingsuitslag ook echt de nummer twee geworden met 10.532 stemmen. Hij wordt op de voet gevolgd door nummer drie, Esmé Wiegman, die 10.459 haalde. Joël Voordewind (4) en Cynthia Ortega (5) haalden respectievelijk 3.813 en 2.983 stemmen.

Voorkeursstemmen

Vertrekkend Kamerlid Ed Anker zette na het Uniecongres van 24 april (waar hij door het congres op de negende plek op de kandidatenlijst was gezet) de voorkeursactie 'Ga voor Anker' op. Dat leverde de Justitiewoordvoerder bijna zesduizend voorkeursstemmen op, waarmee hij in absolute stemmen op de vierde plek eindigde. Desondanks behaalde hij niet de drempel van 15.694 stemmen om op eigen kracht een zetel te bemachtigen.

Ed Anker en Ernst Cramer kunt u ook na de deze verkiezingsuitslag nog blijven volgen via Twitter: www.twitter.com/edanker en www.twitter.com/ernstcramer

(Hieronder kunt u de uitslagendownloaden: het eerste document zijn alle uitslagen; het tweede document zijn alleen de uitslagen van de ChristenUnie)

Met Ed Anker verdwijnt een gangmaker

Thu, 17 Jun 2010 09:37:55 +0200

Het moment dat hij de drempel van de Tweede Kamer over stapte, weet Ed Anker (31) zich nog goed te herinneren. ,,Ik besefte goed dat ik iets bijzonders ging doen.'' Maar de Kamer bleek erg te verschillen van de gemoedelijke gemeenteraad van Zaanstad. Dat 'hyperige' vindt hij maar niks. ,,Iedereen loopt zich druk te maken om even een puntje te scoren. Dat moet anders.'' Hij stelde zich tot doel op een nuchtere en eerlijke manier politiek te bedrijven. Daaraan komt nu een eind.

Aan zijn inzet heeft het niet gelegen. Toen hij door zijn partij wederom op plek 9 geplaatst werd, ging hij voor zichzelf campagnevoeren. ‘Ga voor Anker’, werd zijn slogan. Het mocht niet baten.

Als Kamerlid kreeg Anker de zware portefeuille Justitie. Als grootste verdiensten noemt hij het generaal pardon en het uitstapprogramma voor prostituees. ,,Daaraan kun je zien dat je als Kamerlid een verschil kunt maken in het leven van een individu.’’

Maar er zit ook een andere kant aan Anker: zo zamelde hij in de Kamer bijna 9000 euro in voor de actie Serious Request van 3FM. En hij bedacht de ‘hoffelijkheidstrofee’, een onderscheiding om goede omgangsvormen in de Kamer te stimuleren. De prijs? De oude koffiepot die zijn oma met DE-punten bij elkaar had gespaard.

Anker is niet vies van een geintje. Als Kamerlid was hij, samen met Ernst Cramer, die ook uit de fractie verdwijnt, de gangmaker. ,,Politiek is serieus. Af en toe een geintje maken is belangrijk. Niet om het grapje, maar om de ontspanning. Daaruit ontstaan altijd weer nieuwe ideeën.’’ Anker is teleurgesteld. ,,Maar ik vind het leven te leuk om me te wentelen in rancune.’’ Hij vindt houvast in zijn geloof. ,,Mijn leven wordt geleid door God. Dat ik door de kabinetsdeelname van mijn partij in de Kamer kwam, was een wonder.’’ Wat hij nu gaat doen, weet hij niet. ,,Er komt misschien een ander wonder op mijn pad. Thuiszitten is in ieder geval niks voor mij.’’

(Nederlands Dagblad, 16 juni 2010)

'Top met Arabische landen over blokkade Gaza is nodig'

Tue, 08 Jun 2010 09:45:47 +0200

De ChristenUnie roept minister van Buitenlandse Zaken Verhagen op om binnen de EU met spoed te pleiten voor een Gaza-top om een volgend gewelddadig treffen tussen hulpschepen en Israel te voorkomen. De top, met deelname van Arabische landen en Turkije, moet leiden tot een staakt het vuren tussen Hamas en Israel en tot een versoepeling van de in- en uitstroom van goederen en personen naar de Gaza.

Inmiddels zijn er nieuwe schepen met hulpgoederen onderweg. ,,Dit kan wederom escaleren als de internationale gemeenschap niet tussen beiden komt. Er moet een uitweg gevonden worden voor het voortslepend geweld, de raketbeschietingen op Israel en de beperkte levensomstandigheden in de Gaza'', aldus Joël Voordewind, Tweede Kamerlid van de ChristenUnie.

De EU, mogelijk aangevuld met Turkije, zou een actieve rol kunnen spelen om toezicht te houden op de versoepeling van de in- en uitstroom van goederen en personen naar de Gaza, alsook op het tegengaan van de invoer van wapens.

Esm� Wiegman bezoekt de krachtwijk Sanderbout in Sittard

Fri, 04 Jun 2010 11:53:51 +0200

Op donderdag 3 juni ben ik gastvrij onthaald in de wijk Sanderbout in Sittard. Sanderbout is namelijk een wijk waar volgens de rapporten in het verleden nogal wat problemen waren. De woningbouwcorporatie heeft daarom al meer dan tien jaar plannen om de wijk te herstructureren. Ik hield een toespraak over de visie van ChristenUnie hierop.

Op uitnodiging van het wijkplatform kon ik bij bewoners thuis dineren, overnachten en ontbijten. Ik werd om half zeven ’s avonds door Pascal Frissen, onze Sittardse kandidaat, en Jaap Huurman, ondersteuner van het wijkplatform, met de fiets opgehaald van het station. Op naar het wijkcafé annex clublokaal, waar we een heerlijk avondmaal kregen voorgeschoteld bestaande uit soep, asperges en rijstevlaai. Samen met mijn collega Pauline Smeets van de PvdA en wethouder Ruud Guyt van volkshuisvesting mocht ik een tafelrede houden over de visie van de ChristenUnie op de problematiek van wijken in verandering.

Sanderbout is namelijk een wijk waar volgens de rapporten in het verleden nogal wat problemen waren. De woningbouwcorporatie heeft daarom al meer dan tien jaar plannen om de wijk te herstructureren, hetgeen betekent dat veel woningen gesloopt gaan worden en, i.v.m. de bevolkingskrimp, er minder nieuwbouwwoningen voor in de plaats komen. Inmiddels participeren gemeente en provincie ook in het project. Een deel van de wijk, Achtbunder en Thienbunder geheten, is al bijna geheel gesloopt.

De bewoners zijn hierdoor wakker geschud en hebben zich geleidelijk aan georganiseerd en stellen zich nu teweer tegen de plannen. Want de bewoners zelf vinden dat ze in een prachtige wijk wonen en mooie huizen hebben. Vele bewoners hebben duizenden euro’s geïnvesteerd in hun huis. Na het diner zijn we gaan wandelen door de wijk en hebben een aantal woningen bezocht. Het moet gezegd worden, deze woningen zien er pico bello uit en stralen een gezellige en warme sfeer uit.

Het wijkplatform heeft daarom de slogan “Sanderbout blijft Sanderbout” aangenomen en onder het mom daarvan een aantal avonden “Gastvrij Sanderbout” georganiseerd, waarvoor bestuurders en kamerleden zijn uitgenodigd om de wijk te proeven en te voelen.

De corporatie en de overheden hebben ingezien dat de bewoners hun wijk zeer serieus nemen en betrekken hen nu bij het maken van de plannen. Het wijkplatform heeft een ideeënprijsvraag uitgeschreven voor architecten en stedenbouwkundigen. Deze ideeën worden binnenkort gepresenteerd. Inzet van het wijkplatform is zoveel mogelijk woningen en de sociale samenhang in de wijk te behouden.

Uiteraard beseffen de mensen wel dat een aantal zaken moet veranderen, willen verenigingen en gemeenschapsvoorzieningen overleven. Door de toegenomen vergrijzing en individualisering hebben deze het steeds moeilijker gekregen. Wellicht dat de nabijgelegen ontwikkelingen van het Orbis ziekenhuis en de Sportzone nieuwe kansen bieden.

Al met al maakte het geheel een positieve indruk op mij en is Sanderbout een mooi voorbeeld van hoe de bewoners van een wijk betrokken zijn op elkaar en op de toekomst van hun eigen leefomgeving. Ik wens hen daarbij veel succes en we houden elkaar op de hoogte!

Esmé Wiegman

ChristenUnie gebaart haar verkiezingsprogramma

Fri, 04 Jun 2010 10:23:05 +0200

De ChristenUnie vindt het belangrijk dat iedere Nederlander zich goed kan informeren om een weloverwogen stem uit te brengen tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni. Daarom heeft de ChristenUnie haar verkiezingsprogramma opgenomen in gebarentaal. Op de website www.christenunie.nl/gebarentaal kan gekozen worden uit vele verschillende thema's zoals 'zorg', 'kilometerheffing' en 'ontwikkelingshulp'. Ook de kernboodschap van het programma wordt uitgebeeld in gebarentaal.

De ChristenUnie wil dat iedereen mee moet kunnen doen. Campagneleider Shahied Badoella: ,,Door deze unieke campagnetool kunnen mensen die doof of slechthorend zijn ons verkiezingsprogramma niet alleen lezen maar ook zien in de taal die zij begrijpen.” Zorgwoordvoerder Esmé Wiegman: ,,Doof zijn hoeft nog geen reden te zijn om mensen niet de kans te geven zich goed te laten te informeren over waar de ChristenUnie heen wil met Nederland.”

www.christenunie.nl/gebarentaal

Keuze CDA verbaast Rouvoet

Tue, 01 Jun 2010 10:49:47 +0200

ChristenUnie-lijsttrekker Andr� Rouvoet is verbaasd dat het CDA maandag aangaf met partijen als VVD, GroenLinks en D66 te willen gaan regeren. ''Dat is raar van een partij die beducht is voor nieuw paars'', zei Rouvoet dinsdag in het tv-programma Goedemorgen Nederland.

Tot nu toe had hij altijd begrepen dat de christendemocraten zich keerden tegen een paarse coalitie, waarin linkse en rechtse partijen samenwerken.

Inhoudelijk verbaast de keuze van het CDA Rouvoet ook. CDA-lijsttrekker Jan Peter Balkenende gaf aan voor deze drie partij te kiezen omdat ze hervormingsgezind zijn. In de ogen van Rouvoet is het CDA dat zelf nu juist niet, omdat de partij vasthoudt aan de aftrek van de hypotheekrente.

Dat Balkenende zijn huidige regeringspartner ChristenUnie op de valreep nog noemde als mogelijke nieuwe coalitiepartner, raakte Rouvoet niet zo.

''Ik weet niet of ik daar zo teleurgesteld over moet zijn.'' Wel gaf de ChristenUnie-leider aan dat zijn partij weer wil regeren.

Breekpunten

Rouvoet riep andere partijen op niet met allerlei breekpunten te komen, maar het over de inhoud te hebben. Vergaande eisen maken de formatie van een nieuw kabinet alleen maar lastiger, vooral als daar drie of misschien wel vier partijen aan mee moeten doen.

De ChristenUnie kan zich ook moeilijk voorstellen dat de verkiezingen over de hypotheekrenteaftrek zouden moeten gaan, terwijl er zoveel meer aan de hand is.

Bekijk de uitzending

(Nu.nl, 1 juni 2010)

'De stad heeft een leefbaar platteland nodig'

Thu, 27 May 2010 17:01:07 +0200

Kandidaten voor de Tweede Kamer Ernst Cramer en Hermen Vreugdenhil hebben bij hun bezoek aan het dorpshuis in Genderen gesproken met burgemeester Naterop van de Brabantse gemeente Aalburg. Onderwerp van het gesprek zijn de dorpsontwikkelingsplannen in Brabant.

De initiatieven voor de dorpshuizen zijn van onschatbare waarde voor een leefbare samenleving. Hermen Vreugdenhil: “In Genderen organiseert het dorpshuis maandelijks een eetproject waar nu 60 mensen naar toe komen. Dat zouden ze best willen uitbreiden. Maar om dat te kunnen doen moet de keuken echt opgeknapt worden. Graag zouden ze de de bewoners van een nieuwe WOZOCO ophalen om die mee te laten eten. Maar dat gaat nu echt niet.”

Vrijwilligers
Dergelijke projecten komen niet van de grond zonder de inzet van vrijwilligers. Om die te belonen voor hun niet aflatende inzet zou meer waardering goed zijn. Ernst Cramer: “Het zou goed zijn als we eens in kaart zouden brengen wat de maatschappelijke opbrengst van deze activiteiten is. De waardering voor deze vrijwilligers moet op verschillende manieren geuit worden. Door fiscale maatregelen, maar ook door waarderingen en ondersteunen van activiteiten. De ChristenUnie heeft daarvoor in de afgelopen periode meerdere malen voor gepleit.

Organiseer de leefbaarheid
Voor zowel het gemeentebestuur als Cramer en Vreugdenhil is duidelijk dat de verantwoordelijkheid voor de leefbaarheid een taak is om regionaal te benaderen. Alle bestuurslagen zijn dan nodig. De burgemeester was erg blij met de inspanning die de statenfractie van de ChristenUnie heeft geleverd om de dorpsontwikkelplannen, die door de provincie financieel worden gedragen, ook daadwerkelijk af te maken. Daarbij is samenspraak met de inwoners van het gebied van cruciaal belang.

Verrassing
Verrassing tijdens dit werkbezoek was de opstelling van de gemeente Breda. Voor de gemeente Breda is een leefbaar landelijk gebied van groot belang. De stad heeft een leefbaar platteland nodig. Daarom wordt samen met de West Brabantse gemeente meegedacht over de financiering van de plannen. Ernst Cramer: “Dat was toch wel een verrassing. In Den Haag horen we vaak dat stad en platteland als het gaat om de leefbaarheid tegenover elkaar staan. Hier versterkt het elkaar juist! Prachtig om dat te zien!”

ChristenUnie: Wegenplannen Midden Delfland eenzijdig

Fri, 28 May 2010 11:22:36 +0200

ChristenUnie Kamerlid Ernst Cramer is geschrokken van de gang van zaken rond de studies naar een nieuwe westelijke oeververbinding bij Rotterdam.

Minister Eurlings doet momenteel onderzoek naar twee alternatieven: aanleg van de Oranjetunnel (bij Hoek van Holland) of de Blankenburgtunnel (bij Maassluis). “De minister lijkt veel haast te hebben. De betrokken gemeenten krijgen informatie steeds op het laatste moment en belanghebbenden worden onvoldoende betrokken. Ook lijkt het er sterk op dat de Blankenburgtunnel en de Oranjetunnel niet eerlijk met elkaar worden vergeleken zowel financieel als verkeerskundig en qua gevolgen voor het landschap voor de lange termijn”. Het Kamerlid heeft daarom schriftelijke vragen gesteld aan minister Eurlings.

Dinsdag bracht Ernst Cramer samen met enkele lokale ChristenUnie politici een werkbezoek aan de regio. Als locatie was toepasselijk gekozen voor een boerderij die op het Blankenburg tracé staat. Hij liet hij zich hier informeren door vertegenwoordigers van gemeenten, Midden Delfland Vereniging en de stichting A4 met Vaart. Cramer: “De gemeenten in de regio hebben een brandbrief gestuurd naar Eurlings. Zij krijgen stelselmatig informatie op het laatste moment. Er is meer zorgvuldigheid nodig bij dit miljardenproject.”

Volgens Cramer zouden de beide tunnelvarianten eerlijker vergeleken moeten worden. “Onduidelijk is of aanvullende maatregelen op andere wegen strikt noodzakelijk zijn. Het kan nogal schelen of je de kosten van deze maatregelen meetelt. Ook maakt het veel uit of nieuwe investeringen in de wegeninfrastructuur op lange termijn noodzakelijk zijn of niet. Het lijkt erop dat het Blankenburgtracé op deze manier goedkoper wordt voorgesteld en het Oranjetunneltracé juist duurder.”

Tijdens het werkbezoek hoorde het Kamerlid dat deze maand belanghebbenden niet zijn uitgenodigd voor een stakeholder bijeenkomst die juist voor hen bedoeld was. “Er was nog geen handvol belanghebbenden bij deze bijeenkomst. Zelfs de Midden-Delfland vereniging was niet uitgenodigd. Dat kan gewoon niet! De minister heeft toegezegd dat in planprocessen belanghebbenden in een vroegtijdig stadium bij plannen betrokken zullen worden. Het lijkt er hier op dat zij alleen maar achteraf het resultaat krijgen te zien. Hoezo participatie?”

Vragen van het lid Cramer (ChristenUnie) aan de minister van Verkeer en Waterstaat over stand van zaken studie Rotterdam Vooruit en Nieuwe Westelijke Oeververbinding.

Kent u de brief van de burgemeesters van de gemeenten Schiedam, Midden-Delfland, Vlaardingen en Maassluis over het Masterplan Rotterdam Vooruit?[1]
Deelt u de mening dat de Oranjetunnel en Blankenburgtunnel in het masterplan worden vergeleken op basis van 5 onvergelijkbare maatregelpakketten en dat daardoor in de vergelijking van de investeringskosten[2] een rooskleuriger beeld ontstaat van de Blankenburgtunnel ten opzichte van de Oranjetunnel? Zo nee, waarom niet?
Deelt u de mening dat in het masterplan de gevolgen en risico’s voor natuur en (kwetsbare) landschappen nauwelijks verwoord zijn en de structurerende werking van beide nieuwe verbindingen voor de ruimtelijke en economische ontwikkeling onderbelicht is? Deelt u de mening dat de Oranjetunnel juist op deze punten zich in positieve zin onderscheid van de Blankenburgtunnel?
Deelt u de mening dat in het masterplan al wordt voorgesorteerd op een keuze voor de Blankenburgtunnel?
Welke stakeholders zijn uitgenodigd voor de stakeholders bijeenkomst van medio mei 2010 over de nieuwe westelijke oeververbinding? Waren de aanwezigen een voldoende afspiegeling van de belanghebbenden in de regio?
Klopt het dat één van de aanwezigen heeft voorgesteld de bijeenkomst op een ander moment opnieuw te organiseren in aanwezigheid van de relevante stakeholders? Klopt het dat dit verzoek in verband met de haast om te komen tot besluitvorming niet is gehonoreerd?
In hoeverre voldoet de verkenning Rotterdam Vooruit en specifiek de studie naar de nieuwe westelijke oeververbinding momenteel aan de adviezen van de commissie Elverding, namelijk een brede verkenning resulterend in een voorkeursbesluit waarbij (1) zoveel mogelijk maatschappelijke partijen betrokken zijn, (2) alle alternatieven op tafel komen en (3) integraal wordt gekeken naar zowel mobiliteit als ruimtelijke ordening?

[1] Brief 6 april 2010 met kenmerk 2010-1183

[2] Bron: Besluiten van het BO-MIRT 29 oktober 2009

'Deeltijdwerk: dat gun je iedereen'

Tue, 25 May 2010 18:09:02 +0200

Nederland is kampioen deeltijdwerk en daar moeten we trots op zijn. Het is de ideale manier om werk en zorg te combineren, zo ondervinden dagelijks vele ouders en mantelzorgers. Stop dus met het problematiseren van deeltijdwerk en ga het model in Europees verband promoten, schrijft ChristenUnie-kandidaat Carola Schouten in het Financieele Dagblad.

Dit artikel is in verkorte vorm gepubliceerd in het Financieele Dagblad van 25 mei 2010

In Nederland kennen we de unieke situatie dat deeltijdwerk een geaccepteerd fenomeen is. Werkgevers kijken niet raar meer op wanneer het verzoek komt om minder te werken. Ouders zijn blij met de mogelijkheid om de zorg voor de kinderen te combineren met een baan. Senioren beschouwen het als een mooie manier om hun vaardigheden te blijven benutten en het tegelijk wat rustiger aan te doen. Mantelzorgers krijgen de kans om zelf voor geliefden te zorgen en young professionals benutten de tijd voor het oppakken van een (promotie)studie. Kortom: deeltijdwerk schept veel vrijheid en mogelijkheden.
Des te opmerkelijker is het dat in veel politieke en emancipatiediscussies de deeltijdbaan als probleem wordt gezien. Een speciale Taskforce heeft maanden nagedacht hoe we die ‘vermaledijde’ deeltijdbaan toch kunnen opplussen naar een ‘volwaardige’ baan en de directeur van E-quality, het kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit, stelt zelfs dat deeltijdwerk een rechtstreeks gevaar vormt, omdat het de economische afhankelijkheid van vrouwen aantast. Maar wat is het probleem nu eigenlijk?

Uit gegevens van het CBS blijkt dat drie op de vier Nederlandse vrouwen een deeltijdbaan heeft, tegenover drie op de tien in Europese landen. Daartegenover staat dat de arbeidsdeelname van Nederlandse vrouwen Europees gezien groot is. Maar liefst 70 procent verricht betaalde arbeid. Alleen de Scandinavisch landen en Zwitserland scoren wat dat betreft iets hoger. Deeltijdwerk heeft er dus toe geleid dat Nederlandse vrouwen massaal de weg vonden naar de arbeidsmarkt. In andere landen lijkt het alles-of-niets scenario er aan bij te dragen dat vrouwen dan maar voor ‘niets’ kiezen. Is dat de weg die de emancipatiebeweging voor staat?
Daar komt bij dat Nederlandse mannen en vrouwen – terecht – prima tevreden zijn met de deeltijdbaan, zo blijkt uit recent onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP). Mocht men al meer willen werken, dan betreft dat slechts zo’n twee uur extra per week. Het SCP verwacht dan ook niet dat vrouwen binnenkort massaal aan de voltijdbaan gaan. Zelfs niet als daar sterk op gestuurd wordt door de overheid.
De discussies over deeltijdwerk hebben dan ook iets paternalistisch in zich. Het uitbreiden van werktijden is gewenst, want politieke partijen en vrouwenbewegingen weten wat goed voor u is, zo klinkt de boodschap. Gelukkig weten de meeste Nederlanders beter. Zij zien in deeltijdwerk de ideale manier om hun verschillende rollen in de samenleving te vervullen én hun talenten thuis en op het werk in te zetten. Dat is wat anders dan een eenzijdige keuze voor óf je gezin óf je werk, waar menig Europese werknemer mee te maken heeft. Nederland moet de ongekende mogelijkheden van deeltijdwerk erkennen. En promoten in andere Europese landen. Want de mogelijkheid voor deeltijdwerk: dat gun je toch iedereen?

Carola Schouten is kandidaat-Kamerlid voor de ChristenUnie

Handtekeningenactie voor door Marokko uitgezet echtpaar

Fri, 21 May 2010 12:00:07 +0200

De ChristenUnie lanceert vandaag de handtekeningenactie www.ActieBoonstra.nl voor behoud van Kindertehuis Village of Hope in Marokko. Het Nederlandse echtpaar Boonstra werd op 8 maart dit jaar met de andere pleegouders opgepakt en Marokko uitgezet. Het startschot voor de actie wordt vrijdagmiddag, in aanwezigheid van het echtpaar Boonstra, gegeven door Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind, kandidaat-Kamerlid Gert-Jan Segers en initiatiefnemer Tijmen van Oldenrijk in de Tweede Kamer.

De handtekeningenactie wordt gelanceerd bij het ChristenUnie-rondetafelgesprek over godsdienstvrijheid, in het Tweede Kamergebouw. Hierbij zijn ook vertegenwoordigers van de Marokkaanse gemeenschap aanwezig.

Het kindertehuis, waar de kinderen tien jaar lang opgroeiden in christelijke gezinnen, werd plotseling en zonder proces beschuldigd van het willen bekeren van de kinderen. Een abrupte onderbreking van een uitstekende relatie met de Marokkaanse overheid.

Het doel van de actie is om mensen massaal de kans te geven te protesteren, om zodoende de discussie en de dialoog op gang te brengen. Een eerste gesprek tussen pleegouders Herman en Jettie Boonstra en een Marokkaans vertegenwoordiger, de Ambassadeur van Marokko voor de Europese Unie werd op het laatste moment afgeblazen.

Tweede Kamerlid Joël Voordewind: ,,De vrijheid van het echtpaar is door de Marokkaanse overheid op brute wijze geschonden. En er dreigen meer christenen het land te worden uitgezet. Ik wil met name de Marokkaanse en Turkse gemeenschap in Nederland oproepen deze petitie voor godsdienstvrijheid aan de Koning van Marokko te ondertekenen.”

Tijmen van Oldenrijk, initiatiefnemer van de actie: ,,Wij willen alle vaders en moeders oproepen om te tekenen en iedereen met een hart! Marokkanen die ik heb gesproken vinden het ook vreselijk.”

www.ActieBoonstra.nl

Bekijk hieronder een eerder afgenomen interview met ouders Boonstra in de Tweede Kamer toen zij net uit Marokko gezet waren.

Bijdrage Cynthia Ortega algemeen overleg herbeoordeling starterregeling WW

Wed, 16 Jun 2010 12:04:36 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ik zal kort zijn, want hierover is al het een en ander gezegd. Ik ben in ieder geval blij dat wij kleine stapjes in de goede richting zetten, maar wij zijn er inderdaad nog niet. Zoals mevrouw Vos heeft aangegeven, blijkt dat nog niet iedereen een brief heeft ontvangen. Ik schaar mij dan ook achter haar.

De minister geeft in zijn brief aan wie niet voor herbeoordeling in aanmerking komen, bijvoorbeeld mensen van wie heel duidelijk staat aangegeven dat zij geen indirecte uren hebben opgegeven terwijl zij wel een aanvraag hebben ingediend voor zelfstandigenaftrek. Hij oordeelt in zijn brief dat mensen wisten dat zij dat moesten doen. Ik zeg dat het niet zo is. Op het moment dat je een aanvraag indient voor zelfstandigenaftrek, is er ook sprake van indirecte uren. Het kan best zijn dat die 1225 uur die je opgeeft alleen maar improductieve of indirecte uren zijn. De aanname dat er dan niet herbeoordeeld moet worden omdat men bij de aanvraag sowieso weet dat men uren heeft gedraaid, klopt volgens mij niet. Ik krijg hier graag nog een reactie op.

Ik ben er met de heer Ulenbelt over gevallen dat de minister zegt dat, als de werkcoach een en ander gevraagd wordt, het UWV daarmee in een onmogelijke bewijspositie zou komen omdat het nooit kan bewijzen dat er geen onjuiste informatie is verschaft. Maar dat plaatst aan de andere kant de cliënt ook in een onmogelijke bewijspositie. Daaraan gerelateerd vraag ik mij af welke afspraken er überhaupt zijn gemaakt met UWV-medewerkers over hun rechtspositie. Stel dat je het zwaard van Damocles boven je hoofd ziet hangen en dat je heel eerlijk moet aangeven: het klopt, ik heb die persoon verkeerde informatie verstrekt of ik heb die persoon zelf aangespoord om geen indirecte uren in te brengen. Mensen hebben dan zoiets van: dat ga ik echt niet zeggen, want voor hetzelfde geld word ik ontslagen. Ik hoor graag van de minister welke afspraken hierover zijn gemaakt, want dat komt wel ten goede aan de waarheidsvinding hierin.

De minister zegt ook dat er niet meer wordt teruggevorderd, als er sprake is van gerede twijfel en van een herziening. Dat zou betekenen dat de terugvordering wordt stopgezet. Mijn vraag is of dan alles wat reeds is teruggevorderd dan vervalt. Klopt het dat mensen hun geld terugkrijgen, als er teruggevorderd is?

Het UWV is krachtig aan de slag gegaan. Ik wil graag weten wat nu de stand van zaken is. Ook de ChristenUnie vindt dat er periodiek gerapporteerd moet worden. Ook daarop krijg ik graag een reactie.

Bijdrage Ernst Cramer verantwoordingsdebat

Wed, 16 Jun 2010 11:00:46 +0200

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. Drie jaar geleden is een kabinet van CDA, Partij van de Arbeid en ChristenUnie van start gegaan met ambitieuze doelstellingen voor groei, duurzaamheid, respect en solidariteit, vol van vuur om samen met de samenleving te werken aan een beter Nederland, vanuit het besef dat je alleen maar resultaten kunt bereiken met behulp van burgers, bedrijven en instellingen.

We zijn nu ruim drie jaar verder. De eerste anderhalf jaar werden gekenmerkt door economische voorspoed, maar daarna volgde ruim anderhalf jaar van financiële en economische crisis. Met het crisispakket dat halverwege 2009 is vastgesteld en waaraan de fractie van de ChristenUnie zich in grote lijnen goed kon herkennen, moest Nederland door de financiële en economische crisis geloodst worden. Helaas is die ambitie door de kabinetscrisis eerder dit jaar voortijdig afgebroken. Dat betreuren wij zeer.

In de verantwoordingsbrief staat dat dit de finale verantwoording is over dit kabinet. Dat behoeft wat ons betreft nuancering. Het is namelijk geen eindstand, maar een tussenstand. We, CDA, Partij van de Arbeid en de ChristenUnie zijn voor een programma van vier jaar gegaan. Dat is abrupt tot stilstand gekomen. Hoe een eindstand per 2011 eruit had gezien, weet niemand. Maar toch moet de tussenstand bezien worden in het licht van de beoogde resultaten.

De verantwoording gaat over de kabinetsdoelstellingen tegen de achtergrond van de demissionaire status van het kabinet. Dan is 2009 een heel bijzonder jaar geworden, met een crisis van ongekende omvang en met meer aspecten dan enige crisis hiervoor, zo lijkt het. Voor burgers, bedrijven en overheid heeft de crisis tot gevolg gehad dat het jaar volstrekt anders is gelopen dan verwacht. De kale cijfers kennen we allang, maar ze blijven schokkend. De werkelijkheid achter al die cijfers voor mensen die werkloos zijn geworden, bedrijven die failliet zijn gegaan of huiseigenaren die de hypotheek niet meer kunnen aflossen, zijn nog veel ingrijpender.

Hoewel er stevig over gediscussieerd is, blijkt dit stimuleringspakket voor de economie effect te hebben gehad. De crisis is nog altijd fors en de gevolgen zijn niet gering, maar, aldus het CPB, er zouden 50.000 meer werklozen zijn geweest zonder dat pakket. De werkloosheid is toegenomen, maar veel minder dan verwacht en zeker veel minder dan in onze buurlanden. Dat heeft betekenis. De overheidsbestedingen hebben als vrijwel enige positieve aanjager op de economie de ergste dip voorkomen. Er is geïnvesteerd in scholing, onderwijs, gebouwen, energiebesparing en weg- en waterbouw. De winsten van bedrijven stijgen weer voorzichtig. Voor de investeringen door bedrijven gaan de seinen geleidelijk aan weer op groen.

Ik heb enkele vragen aan het kabinet. Hier en daar is sprake van een beperkt gebruik van de maatregelen uit het crisispakket. Hoe kan dat? Komt dit door onbekendheid? Zou dit kunnen worden opgelost?

Ook vorig jaar is al aandacht gevraagd voor de uitgaven binnen het infrafonds. Ook nu is het geld niet allemaal uitgegeven, geld dat buitengewoon hard nodig is voor de stimulering. Hoe is het mogelijk dat daarvan nu weer een groot bedrag op de plank blijft?

Het doet de ChristenUnie goed dat de instelling van een minister voor Jeugd en Gezin zich heeft bewezen. Overal in het land worden Centra voor Jeugd en Gezin geopend. De problemen in de jeugdzorg konden worden aangepakt. Kinderen zonder criminele achtergrond komen niet meer in een jji. Het is jammer dat de door het kabinet gepresenteerde toekomstvisie "Perspectief voor jeugd en gezin" niet meer behandeld kon worden, maar tezamen met het rapport over de jeugdzorg van de Kamercommissie voor Jeugd en Gezin zijn het prima bouwstenen om het beleid verder vorm te geven.

De minder meevallende jeugdwerkloosheid is een van de punten die aandacht blijven vragen. Graag zou ik willen weten of de maatregelen daarvoor onvoldoende hebben gewerkt. Wachtlijsten zijn onder dit kabinet met meer inzet aangepakt dan ooit. De verbetertrajecten lijken rendement op te leveren, net als de intensiveringen van de preventieve jeugdzorg. De ingrediënten om het nog beter te doen, liggen er. En over preventie gesproken: partijen hebben nog de kans bij te dragen aan een betere Drank- en Horecawet. Elke jongere zonder een drankprobleem is een mogelijk jeugdzorgprobleem minder, zou ik zeggen.

Op het gebied van onderwijs liggen problemen als de aanpak van voortijdig schoolverlaten en minder uitval redelijk op schema. Investeringen in kwaliteit hebben ook vruchten afgeworpen. Wat ons betreft, zal het er nu vooral om gaan om het onderwijs zo veel mogelijk aan het onderwijs zelf te laten. Onderwijsdecentralisatie heeft als keerzijde gekregen een overmaat aan toezicht en verantwoording. Wij hopen dat met ons meer politieke partijen dat in gedachten zullen houden. Juist de scholen die ruimte en vertrouwen krijgen, ook en juist als het gaat om identiteit en inrichting, bieden de beste waarborg voor kwaliteit, omdat wordt uitgegaan van eigen inzet, eigen verantwoording en eigen verantwoordelijkheden. Ik zou ook hierop graag een reactie van het kabinet willen hebben. Als problemen zich voordoen, zoals bij de voor- en vroegschoolse educatie, waar veel aan is gedaan maar waar de resultaten nog moeten volgen, zullen we ons ervan moeten weerhouden om het zoveelste kwaliteitsplan op te leggen.

Vorig jaar is de crisisaanpak mede in het kader geplaatst van brede vraagstukken als milieu en schaarste. In antwoord op onder andere onze vragen in Tweede Kamer en Eerste Kamer zijn diverse brieven geschreven. De urgentie om krachten van overheid, wetenschap en bedrijfsleven te bundelen, is enorm. Bij de vorming van beleid moeten zowel economische als ecologische aspecten worden betrokken, om een antwoord te hebben op verdelingsvraagstukken en veiligheidsvraagstukken. Kortom, het gaat over het inzicht dat recht en gerechtigheid over grenzen heen zo hun gevolgen hebben. Wat de ChristenUnie betreft, kan het kabinet haar eigen suggestie om dit met een advies van de WRR uit te werken dan ook gewoon gaan uitwerken.

Duurzaamheid is helaas slachtoffer geworden van de kabinetsbreuk. De ambitieuze doelstellingen van Schoon en Zuinig staan op de koers voor de korte termijn, maar er is onzekerheid over het halen van de doelen op de lange termijn; ik denk aan 2020. Het aanvullende maatregelenpakket moet die haalbaarheid vergroten, maar zal wat de ChristenUnie betreft een meer verplichtend karakter moeten hebben. De huidige convenanten zijn dan te vrijblijvend. Ook op dit punt geldt: op de ChristenUnie zult u kunnen rekenen, ook in de toekomst.

De wijken vormen een van de aandachtspunten uit de focus die vorige jaar is geformuleerd. Er is veel bereikt, maar we zijn nog lang niet klaar. Er staan flink wat seinen in het rood. Een belangrijk knelpunt is de versnippering van beleid. Gemeenten, politie, justitie en ministeries moeten veel beter samenwerken. Maatregelen moeten veel meer onder één noemer worden gebracht. Als we nu eens alle gedragsmaatregelen inderdaad onder één noemer, één uitvoeringsstructuur en één toezichtkader hadden gebracht, zoals het regeerakkoord dat voorzag, waren we hiermee een stuk verder geweest. Graag krijg ik ook daarop een reactie van het kabinet.

Dan kom ik toch bij een moment van vooruitzien, want ook dat zullen we in het verantwoordingsdebat altijd moeten doen. Na anderhalf jaar crisis komen we nu geleidelijk aan in een andere fase. En hoe moet het dan verder? Hoe ziet het beleid eruit na een crisis? Daarover gaat dit debat in beginsel niet. Daarvoor zijn de verkiezingsprogramma's en de financiële onderbouwingen daarvan, die vandaag langskomen, veel belangrijker. Wel zeg ik heel in het kort: het verzachten van de crisis was belangrijk, maar nu het weer lijkt te kunnen, moeten we de tekorten zien terug te dringen. Dat is ook een afspraak uit het aanvullend beleidsakkoord. Wat de ChristenUnie betreft, zullen de overheidsfinanciën in de komende periode met 16 mld. worden teruggebracht op een bijna-nullijn. Op lange termijn is het van belang dat de overheidsfinanciën structureel houdbaar worden gemaakt. Het is goed mogelijk om zelfs met positieve effecten voor economie, werkgelegenheid, milieu en natuur een houdbaarheidspakket van zelfs 5,5% te realiseren. Vandaag is dat ook gebleken in de doorrekening van het CPB.

Ik kom tot een afsluiting. De verantwoording over 2009 is wat de ChristenUnie betreft dus geen eindstand, maar een voortijdig afgebroken tussenstand. Dat heeft de resultaten negatief beïnvloed in een tijd waarin aanpakken is vereist, maar er komen nieuwe kansen voor partijen die durven. Er zijn nieuwe kansen voor een solide, sociaal en duurzaam beleid. Ik wens het demissionaire kabinet Gods zegen toe in al het werk dat nog moet gebeuren totdat de nieuwe ploeg het stokje zal overnemen.

Station Schiedam Kethel moet er komen

Fri, 28 May 2010 12:15:03 +0200

Deze week lekte via OV-magazine uit dat station Schiedam Kethel door minister Eurlings zal worden geschrapt uit de plannen voor hoogfrequent spoorvervoer omdat het budget van 4,5 miljard euro onvoldoende zou zijn om alle spoorplannen in de Randstad te realiseren. Ook de spoorverdubbeling tussen Delft-Zuid en Schiedam zou niet doorgaan. ChristenUnie-kamerlid Ernst Cramer die zich al een aantal jaar sterk maakt voor het nieuwe station in Schiedam dient woensdag een motie in om het station alsnog gerealiseerd te krijgen.

Het Kamerlid schreef het afgelopen jaar een initiatiefnota over de bouw van nieuwe stations. Ernst Cramer: “De procedures verlopen erg moeizaam terwijl het om kleine investeringen gaat waarmee veel reizigers een plezier wordt gedaan”. Het Kamerlid constateerde in zijn nota dat met name stations op drukke corridors in de Randstad moeizaam van de grond komen door capaciteitsknelpunten. Cramer: “Het budget voor nieuwe stations voorziet niet in de benodigde inhaalsporen. Het gevolg is dat deze stations vaak op de lange baan worden geschoven. Daarbij wordt vergeten dat niet alleen de reizigers van het nieuwe station profiteren van die inhaalsporen maar ook intercity reizigers die een meer betrouwbare dienstregeling krijgen omdat stoptreinen gepasseerd kunnen worden.”

Schiedam Kethel is een duidelijk voorbeeld hoe het niet moet. Cramer: “De wijk Schiedam Spaland is al lang en breed klaar, de regio staat te trappelen om het station ook te verbinden met een nieuwe tramlijn, maar het station is er nog steeds niet. Zo nodig je mensen uit om twee auto’s voor de deur te hebben. Bij nieuwbouwwijken moeten tijdig stations gerealiseerd worden. Ik kan het ook niet uitleggen dat dit station niet wordt gerealiseerd maar wel de A4 door Midden-Delfland.

Wet vergunningen onechtmatige bewoning recreatiewoningen

Wed, 16 Jun 2010 12:01:41 +0200

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van het wetsvoorstel.

Bijdrage Ernst Cramer plenair nieuwe stations

Wed, 16 Jun 2010 10:55:49 +0200

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. Ik heb vier moties. In het algemeen overleg hebben we uitgebreid gesproken over de bedieningsgarantie van de NS voor de nieuwe stations. Ik denk dat het belangrijk is dat we de bedieningsgarantie, dus dat er gestopt wordt op een nieuw station, verankeren en duidelijk maken dat de politiek daarover gaat en niet de NS. Vandaar de volgende motie.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de criteria voor het afgeven van een bedieningsgarantie niet duidelijk zijn;

overwegende dat de minister opdrachtgever is voor het hoofdrailnet en het vereiste van een bedieningsgarantie van de concessiehouder daarbij niet goed past;

overwegende dat transparante afspraken over de gevolgen voor de exploitatie van de vervoerder wenselijk zijn, maar dat een bedieningsgarantie daarvoor niet noodzakelijk is;

constaterende dat er binnenkort een nieuwe langjarige vervoerconcessie wordt afgesproken;

overwegende dat de nieuwe vervoerconcessie voldoende ruimte moet bieden voor de realisatie van nieuwe stations;

verzoekt de regering, met ingang van de nieuwe concessie hoofdrailnet:

- de vereiste bedieningsgarantie van de vervoerder als voorwaarde voor de opening van nieuwe stations te schrappen, zodat voor de vervoerder alleen nog de bedieningsplicht geldt en de minister over de opening van nieuwe stations gaat;

- In de concessie nadere afspraken te maken over de gevolgen voor de exploitatie van de vervoerder van de opening van nieuwe stations;

en de Kamer hierover binnen 6 maanden te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Cramer. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 8 (31801).

De heer Mastwijk (CDA): Ik heb de conceptmotie en de overwegingen gelezen. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het mogelijk is dat de huidige vervoerder zegt, dat wel te willen doen, maar dat dit bakken vol geld kost. Als dat het antwoord is, is het voor de ChristenUnie een overweging om na te gaan of andere vervoerders het wel binnen het bestaande budget kunnen doen?

De heer Cramer (ChristenUnie): Dat vergt, denk ik, een apart debat. Ik sluit die mogelijkheid niet uit, maar als je over (het verlengen van) een concessie praat en je komt daar niet uit, lijkt mij dat dit altijd de discussie zal zijn voor degene die de uitvraag doet.

De heer Mastwijk (CDA): Dat kan ik volgen. Dit betekent dus dat de ChristenUnie zegt: wij willen dit graag, maar het mag geen extra geld kosten. Is dat de conclusie?

De heer Cramer (ChristenUnie): Dat is geen juiste conclusie. De ChristenUnie is vanwege het grote belang van het openbaar vervoer ook bereid om de consequenties van nieuwe stations daarin mee te nemen.

Voorzitter. Mijn tweede motie gaat over de noodzaak van het bekijken van nieuwe locaties. Tien jaar geleden is er een analyse gemaakt van nieuwe stationslocaties waarbij naar de potentie is gekeken en niet naar de vragen die er liggen. De minister heeft ook het debat in het kader van het MIRT gezegd dat naar de potentie gekeken moet worden. Ik dien daarom de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat om de 5% groei op het spoor op termijn te kunnen halen de aantrekkelijkheid van de trein als alternatief vergroot moet worden;

overwegende dat nabijheid van stations bij concentraties van wonen en werken de aantrekkelijkheid van de trein vergroot;

constaterende dat tien jaar geleden voor het laatst een breed onderzoek is gedaan naar mogelijke nieuwe stations, terwijl de plannen ten aanzien van nieuwe woon- en werklocaties zijn gevorderd;

verzoekt de regering, in overleg met de provincies een inventarisatie te maken van mogelijke nieuwe stations in samenhang met ruimtelijke ontwikkelingen in aanvulling op de stations die momenteel in procedure zijn binnen het MIRT en de haalbaarheid van deze geïnventariseerde stations te onderzoeken en de Kamer hierover binnen een jaar te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Cramer en Roefs. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 9 (31801).

De heer Mastwijk (CDA): Voorzitter. Ook bij deze motie heb ik de volgende vraag. Betekent dit dat de heer Cramer het denkbaar acht dat de volgorde die wij in het MIRT hebben vastgesteld, en waarvoor de middelen dus al voor een lange reeks van jaren zijn belegd, overhoop wordt gehaald?

De heer Cramer (ChristenUnie): Integendeel, maar ook dan doen wij een stuk van het debat over, en dat lijkt mij niet de bedoeling. De ChristenUnie heeft bij het MIRT-debat gepleit voor meer ruimte in het MIRT om eventualiteiten op te kunnen vangen; dus niet alles beleggen, maar de mogelijkheid om een deel in te zetten voor knelsituaties. Daarnaast is er op dit moment helderheid over de stations die in het MIRT zijn aangevraagd, maar wij denken dat er een grotere potentie is aan nieuwe stations. Die duidelijkheid is er niet. De inventarisatie is tien jaar geleden gemaakt. Wij denken dat er met een nieuwe inventarisatie op basis van onderzoek meer body gegeven kan worden aan de door mij ingediende nota, waarvan dit VAO een resultaat is. Het is dus een verdergaande onderbouwing van mijn betoog over de kansen voor nieuwe stationslocaties.

Voorzitter. Mijn derde motie luidt als volgt.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat bij een capaciteitsprobleem op het spoor een capaciteitsvergrotingsplan verplicht is;

overwegende dat een probleem met de inpasbaarheid van een nieuw station in de dienstregeling geen reden mag zijn voor het niet realiseren van een station;

overwegende dat capaciteitsuitbreiding middels inhaalsporen niet noodzakelijk is voor het halteren aan het beoogde station, maar ten gunste van het overige treinverkeer wordt gerealiseerd en bijdraagt aan een verbetering van de capaciteit en robuustheid van het hele traject;

verzoekt de regering:

- de inpasbaarheid in de dienstregeling als voorwaarde voor de opening van nieuwe stations te schrappen;

- bij een geconstateerd capaciteitsprobleem als gevolg van een gepland station een capaciteitsvergrotingsplan op te stellen;

- inhaalsporen geen onderdeel te laten uitmaken van de projectkosten van het station, maar van de bijkomende infrastructuurkosten,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Cramer. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 10 (31801).

De heer Mastwijk (CDA): Ik kan mij voorstellen dat hier financiële consequenties uit voortvloeien. Je kunt wel zeggen dat inhaalsporen geen onderdeel uitmaken van de projectkosten van het station, maar van de bijkomende infrastructuurkosten, maar geld kost het toch. De vraag aan de heer Cramer is hoe hij dit eventueel wil betalen.

De heer Cramer (ChristenUnie): Dit is uitgebreid gewisseld in het debat. De minister heeft toegezegd dat eventuele infrastructurele oplossingen bij een station geen onderdeel uitmaken van de daarvoor standaard beschikbare 6 mln., maar uit andere budgetten van de Spoorwegen moeten komen.

Het gaat mij erom dat er soms voordat er een besluit wordt genomen, een station afvalt omdat die kosten in het verschiet liggen. Ik bedoel dus niet de situatie waarin het besluit is genomen dat een station er gaat komen. Daar is de minister helder over geweest. Het gaat mij erom dat het dilemma of we de infrastructuur moeten aanpassen eigenlijk geen rol mag spelen bij het wel of niet openen of toelaten van een station.

De heer Aptroot (VVD): Ik heb een vraag die aansluit op de vraag van de heer Mastwijk. Je kunt kosten inderdaad anders boeken, bijvoorbeeld als inhaalspoor, maar ze worden wel gemaakt. Er is bij deze motie ook geen dekking van de ChristenUnie. Dat vind ik niet solide. Begrijp ik dat de ChristenUnie vindt dat de nieuwe stations er moeten komen, dan maar ten koste van het Programma Hoogfrequent Spoor, bijvoorbeeld het spoorboekloos rijden? De VVD zou daar tegen zijn. Wij vinden dat we moeten werken aan een goed spoor met een goede frequentie, en dat we niet tot in het oneindige allerlei stations kunnen openen als dat de hoofdlijn onderbreekt. Overigens betekent dat ook dat het spoor steeds trager wordt.

De heer Cramer (ChristenUnie): Daarover gaat nu precies de discussie rond het Programma Hoogfrequent Spoor: dat we niet alleen snellijnen in dit land hebben, maar dat we ook het adernetwerk in Nederland verbeteren. De ChristenUnie maakt in haar programma de keuze om daarin extra te investeren. Dat staat ook in het huidige coalitieakkoord. Dat is een andere keuze dan die van de heer Aptroot. De ChristenUnie maakt die keuze en heeft daar dus ook geld voor beschikbaar in haar programma. Er is geen ongedekte cheque. Dat zeg ik als reactie op wat de heer Aptroot zegt over mijn vorige motie. In die motie staat een verzoek om een en ander te onderzoeken; het is dus nog helemaal geen vraag om geld.

Mijn laatste motie heeft betrekking op station Schiedam Kethel. De ChristenUnie pleit al jaren voor de komst van dat station. Nu hebben we begrepen dat dit station in de conceptplannen voor het Programma Hoogfrequent Spoor, dat de Kamer nog moet ontvangen, ineens helemaal is uitgevallen. Dat lijkt ons onbestaanbaar. Ik heb er niet voor niets jarenlang op gehamerd dat het station er moet komen. Ik wil het geen "kethelmuziek" noemen, maar het onderwerp is meerdermalen aan de orde geweest. Daarom dien ik de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat station Schiedam Kethel geen onderdeel meer uit blijkt te maken van de plannen voor hoogfrequent spoorvervoer tussen Den Haag en Rotterdam;

overwegende dat dit beoogde station onderdeel is van Stedenbaan en de nieuwbouwwijk Schiedam Spaland in de nabijheid van deze locatie reeds enkele jaren geleden is gerealiseerd;

constaterende dat dit station middels een bestemmingsplan al volledig is voorbereid en de stadsregio een aansluitende tramlijn heeft opgenomen in het regionale investeringsprogramma;

overwegende dat er budget beschikbaar is voor het station in het budget voor kleine stations;

overwegende dat knelpunten in de infrastructuur op de corridor Rotterdam-Den Haag robuust dienen te worden opgelost, maar dit de opening van het nieuwe station niet in de weg mag staan;

verzoekt de regering, uiterlijk september 2010 het aanlegbesluit te nemen van station Schiedam Kethel en hiervoor budget beschikbaar te stellen uit het budget voor kleine stations en de Kamer hierover te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Cramer. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 11 (31801).

De heer Cramer (ChristenUnie): Ik rond af met te zeggen dat het niet zo kan zijn dat de A4 Midden Delfland wel wordt gerealiseerd, maar station Schiedam Kethel niet.

De vergadering wordt enkele minuten geschorst.

Bijdrage Esm� Wiegman algemeen overleg medisch specialisten

Wed, 16 Jun 2010 11:56:44 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. De ChristenUnie is er een voorstander van om de inkomens van de medisch specialisten aan te pakken. Wat mij betreft staat vandaag niet de vraag centraal of, maar vooral hoe het probleem van kostenoverschrijdingen aangepakt moet worden.

De ChristenUnie heeft er wel wat moeite mee dat de keuzes van de minister op dit moment nog erg onduidelijk zijn. Het lijkt er een beetje op dat een en ander over de schutting van ziekenhuizen wordt gekiept, zonder dat daarbij een gereedschapskist is verstrekt om de uitvoering daadwerkelijk vorm te geven. Het toegezegde flankerend beleid voor 1 juli zal die duidelijkheid echt moeten geven, en wel om een werkbare situatie te creëren.

Een punt om rekening mee te houden, is volgens de ChristenUnie de mogelijke schaarste aan specialisten. Wat betekenen de voorgestelde maatregelen voor de huidige flexibiliteit in het aantal in te zetten uren van medisch specialisten en mogelijk productieverlies? Graag verneem ik hierop een antwoord van de minister.

Ook de ChristenUnie heeft brieven ontvangen. Daaruit vloeit het vermoeden voort dat er veel gedoe ontstaat, zeker wanneer die onduidelijkheid voortduurt: bodemprocedures en kort gedingen over de rechtspositie, het ondernemer zijn, het onderscheid privaat-publiek, het eigendomsrecht, de goodwill, enzovoorts. Ik noem dit niet om de voortgang te verlammen, maar het lijkt mij wel goed om hiermee nadrukkelijk rekening te houden. Het gaat erom vooral duidelijkheid te krijgen naar aanleiding van de vraag wat dit betekent voor de snelle resultaten die wij graag willen boeken, juist om de kosten omlaag te brengen.

Zolang geen sprake is van het in dienst zijn van specialisten, is het de vraag of het logisch is om ziekenhuisbesturen verantwoordelijk te maken voor het honorarium, de korting daarop en eventuele reallocatie tussen specialismen. Als specialisten in loondienst zijn, is het logisch dat werkgevers en werknemers een en ander regelen in een cao. Principieel moet daarom de insteek zijn om zaken rondom het honorarium door VWS te laten regelen en zo wettelijk aan te pakken. Hierbij denk ik onder andere aan het uurtarief, het herstel van een systeemfout, een fout waardoor met name ondersteuners meer zijn gaan verdienen en nagaan of er plafonds ingebouwd moeten worden. Wel zie ik graag dat dit gebeurt met een prikkel in die zin dat volume(stijging) wordt beloond. Wat het laatste betreft, het prikkelen en het belonen, zou het een goed idee kunnen zijn om behaalde efficiencyvoordelen gedeeltelijk ten goede te laten komen aan specialisten, maar ook bijvoorbeeld aan OK-assistenten en verpleegkundigen. Daartegenover zou een malus kunnen komen te staan, als juist inefficiënt gewerkt is. Kortom, het moet om daadwerkelijk behaalde voordelen gaan en de efficiencyprikkels moeten wel effect hebben. Wat dit betreft, lijkt de ChristenUnie de optie uit het rapport van SEO Economisch Onderzoek van prestatiebeloning in loondienst en het invoeren van resultaatverantwoordelijke eenheden een heel geschikte weg om de beoogde positieve prikkels te bewerkstelligen.

Als het aan de ChristenUnie ligt, maken wij de keuze om specialisten in loondienst te nemen, waarbij zaken omtrent arbeidsrechtelijke verhoudingen goed geregeld zijn en waarbij volstrekt helder is wie waarvoor verantwoordelijk en aansprakelijk is. Wij beseffen dat je met het in loondienst zijn van specialisten, het vraagstuk van de duale macht/zeggenschap structureren niet oplost, indien de arbeidsrechtelijke verhoudingen niet aangepast zijn. Ik heb een beetje de indruk dat hier weinig aandacht voor is. Mijns inziens is het een noodzakelijke randvoorwaarde die adequaat ingevuld moet worden. Ik denk dan aan de situatie die wij kennen in de universitair medische centra waar sprake is van loondienst, echter wel nog steeds met een bijzondere rechtspositie.

Als wij de heroverwegingsrapporten mogen geloven, zal er in de gezondheidszorg meer moeten gebeuren. Efficiënter werken, concentratie van de zorg en verdere heroriëntatie op de investeringen in vastgoed en in de gezondheidszorg zullen de komende jaren dan ook aan de orde komen. In deze discussies zullen wij de specialisten ook hard nodig hebben om bij alle veranderingen de kwaliteit en de toegankelijkheid van de zorg op orde te houden. Vandaar dat ik tot slot een pleidooi houd voor het werken aan draagvlak.

De heer Van Gerven (SP): Ik hoor met stijgende verbazing uw pleidooi voor de invoering van een bonuscultuur, bijvoorbeeld voor OK-assistenten, als er besparingen worden bereikt in het ziekenhuis. Wij weten van andere sectoren dat bonussen nogal eens verkeerd kunnen uitpakken. Over die sectoren zullen wij het nu niet hebben, maar bent u niet bang dat, als gehoor wordt gegeven aan uw pleidooi, verkeerde prikkels worden ingebracht? Goedkoop wil namelijk niet altijd synoniem zijn met een goede behandeling. Breng je daarmee ook niet weer het element in van georganiseerd wantrouwen? Als je bonussen toekent, moet je namelijk ook weer extra toezicht organiseren.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik besef dat het begrip bonuscultuur in deze tijden een wat vieze smaak in de mond kan geven, maar dat is niet mijn bedoeling. De rapporten over de mogelijke oplossingen heb ik goed gelezen. Er worden ook nadrukkelijk nadelen genoemd van simpelweg in loondienst, waarmee dan de kous af is. De ChristenUnie vindt het heel aantrekkelijk om daarnaast extra stimulansen in te bouwen, waardoor specialisten, alsook OK-assistenten en verpleegkundigen gemotiveerd c.q. geprikkeld worden om de beste kwaliteit te leveren. Het zijn een beetje markttermen, maar het gaat er ook om dat zij voor een goede productie en omzet zorgen. Daar mag best wat tegenover staan. Daarvan hoef je geen vieze smaak in de mond te krijgen; je kunt gewoon zeggen: goede prestaties moeten beloond worden.

De heer Van Gerven (SP): Ik concludeer dat de ChristenUnie er niet van overtuigd is dat mensen nu hun stinkende best doen om een goede en doelmatige zorg te leveren en dat er kennelijk financiële prikkels nodig zijn om dat te bewerkstelligen. De SP zou dat een heel ongezonde ontwikkeling vinden. Het belang van de patiënt moet leidend zijn en niet de mogelijkheid om daaraan te verdienen, ook niet voor OK-assistenten.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Daar ben ik het natuurlijk helemaal mee eens. Het gaat juist om de intrinsieke motivatie van mensen. Juist nu wij het hebben over een voorstel dat ingrijpt in de wijze waarop een en ander geregeld is, vind ik het vooral van belang om eraan vast te houden dat deze mensen ook in de toekomst blijvend gestimuleerd worden om de beste kwaliteit neer te zetten. Het gaat er dus om dat zij dit zo goed en zo veel mogelijk doen, juist ten behoeve van de patiënt.

De heer Van der Veen (PvdA): Steunt mevrouw Wiegman het voorstel van de minister inzake budgettering van de medisch specialisten?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik steun het voorstel om in te grijpen, maar aan het begin van mijn inbreng heb ik gezegd dat het op dit moment allemaal erg onduidelijk is. Voor mij is dan ook een heel belangrijke randvoorwaarde het antwoord op de vraag wat precies het flankerend beleid gaat inhouden dat voor 1 juli is toegezegd.

De heer Van der Veen (PvdA): Ik stel de vraag, mede omdat de minister heeft aangegeven dat zijn voorstel met grote spoed moet worden uitgevoerd. Ik hoorde u echter zoveel voorwaarden noemen dat ik dacht: dat wordt helemaal niets. Ik begrijp dat, als u een afdoend antwoord krijgt op uw vraag over het flankerend beleid, u het voorstel steunt.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ja, op korte termijn ingrijpen, staat wat mij betreft bovenaan. Het is dan te hopen dat er heel spoedig een nieuw kabinet komt dat hiermee verder aan de slag kan gaan. Ik heb alvast aangegeven welke denkrichting de ChristenUnie zich daarbij voorstelt en dat is een vorm van loondienst.

Bijdrage Ed Anker algemeen overleg Europa en het Nederlandse vreemdelingen- en asielbeleid

Wed, 16 Jun 2010 10:48:16 +0200

De heer Anker (ChristenUnie): Voorzitter. Ik ben blij dat wij vandaag een algemeen overleg hebben over een aantal Europese uitspraken en dat wij ons eens goed focussen op Europa en de gevolgen voor Nederland. Een van de belangrijkste dingen is dat er twee kanten zitten aan al wat wij hier bespreken. Dat geldt voor alle afspraken die het resultaat zijn van het Europees Hof of een verdrag als het EVRM, of van wat voor verdragen ook die wij in internationaal verband hebben gesloten. Wij hebben die verdragen niet gesloten omdat wij dachten dat het makkelijk was. Als het goed is, zitten er in bijvoorbeeld het Kinderrechtenverdrag niet alleen maar dingen die bijna overbodig zijn om te vermelden. Daar hoort ook het ambitieniveau bij dat je wilt opkomen voor kinderrechten. Dat geldt ook voor het EVRM. Dat verdrag -- ik weet niet of de minister het EVRM nu omhooghoudt, maar hij is wel blij met hetgeen hij in zijn handen heeft -- beschouw ik als een soort toppunt van beschaving. Wij zijn het EVRM overeengekomen, omdat wij het hierover met elkaar eens zijn. Ik heb er wel bezwaar tegen dat een verdrag als het EVRM in debatten als dit heel vaak als sta-in-de-weg wordt gezien. Zodra wij onze handtekening hebben gezet en onze ambitie hebben aangegeven, moeten wij die ambitie ook vasthouden. Het is veel meer de kunst om voor elkaar te krijgen dat wij dat soort verdragen op een goede manier uitvoeren.

Dan kom ik bij de vraag hoe het vreemdelingenbeleid van Nederland eruit moet zien. Ik heb er altijd moeite mee als wij dat een bepaalde connotatie meegeven als "soepel". Ik houd van de term "rechtvaardig". Die term geeft een evenwicht aan. Aan de ene kant moeten wij de mensen opvangen die mogen komen, omdat zij echt op de vlucht zijn, omdat zij huis en haard hebben moeten verlaten en voor hun leven vrezen. Aan de andere kant kunnen degenen die geen rechten aan het verdrag ontlenen hier dan niet zijn. Rechtvaardigheid is niet een beetje meer van dit of een beetje minder van dat. Rechtvaardigheid is duidelijkheid.

Dan kom ik bij de brief over huwelijksmigratie. Die kunnen wij in grote lijnen steunen. Wij zijn blij dat de discutabele 120%-eis verworpen is en dat wij naar een eis van 100% gaan, namelijk de minimuminkomensgrens in Nederland. Dat is een prima zaak.

Het beleid dat al een paar jaar geleden is ingezet en waarbij wordt gekeken of er geen schijnhuwelijken plaatsvinden, is ook prima. Soms zijn er namelijk heel schrijnende gevallen. Ik maak mij wel een beetje zorgen over de gevolgen van de gezinsmigratieregels voor Nederlanders die in het buitenland gevestigd zijn, daar hun vrouw of hun man hebben gevonden, tijdelijk teruggaan naar Nederland en die het ontzettend moeilijk hebben zich tijdelijk in Nederland te vestigen. Destijds heb ik er met de toenmalig staatssecretaris over gewisseld. Dat dilemma hebben wij ook al bij de begrotingsbehandeling besproken. De Stichting Buitenlandse Partner vraagt er altijd ontzettend veel aandacht voor en is er heel erg actief mee, maar wij merken toch dat er Nederlanders zijn die, zodra zij tijdelijk terug willen naar Nederland, liever maar even in België gaan wonen. Dat is niet eens een route, maar dat is gewoon hun halte. Zij gaan even naar België omdat zij het anders niet voor elkaar krijgen om dicht bij hun werk in Nederland te wonen. Ik heb daarover een motie ingediend bij de begrotingsbehandeling en vraag aan de minister hoe het met de uitvoering daarvan staat.

Dan ga ik in op de uitspraak over de kinderen op straat. Daar wordt vandaag actie over gevoerd. Ik vrees dat ik er zelf niet bij kan zijn, omdat ik nog elders bij een, overigens ook boeiend, debat over veiligheid moet zijn. De zorg voor deze kinderen is precies zo'n ambitie die wij met elkaar moeten hebben. Het is geen last om te zeggen: wij willen geen kinderen onder een brug hebben liggen. Het is ook geen last om te zeggen: wij willen graag dat mensen terug kunnen keren naar het land van herkomst, maar wij bieden ze geen fijne plaats in de goot aan om het van daaruit voor elkaar te krijgen. Wij moeten het proberen te regelen. Ik denk wel dat het de kunst is om dat op een goede manier te organiseren. Op dit moment worden gemeenten als eerste geconfronteerd met mensen die dakloos worden. Dat kan in een dorp zijn en dat kan in een stad zijn. Daar heeft de heer Spekman in Utrecht ervaring mee. Ik ken ook burgemeesters uit Friesland die zeggen: wij willen niet dat iemand hier op straat slaapt. Dat kan gewoon niet. Daar doen wij iets aan. Dat vind ik ook een beschavingsnorm. Wij moeten dus toe naar een fatsoenlijk systeem waarbij gemeenten in ieder geval niet geconfronteerd worden met de rafelranden van onze vreemdelingenprocedure. Wat het initiatief hierover betreft, merk je dat er een neiging bestaat om dat heel erg naar de gemeente toe te trekken. Ik denk dat dit een rijkstaak is. Is de minister dat met mij eens? Hoe kunnen wij in een procedure de ambitie neerleggen om mensen terug te laten keren en hen niet op straat te zetten waardoor zij langzamerhand via allerlei gaatjes die er nog zijn, in een illegaal circuit terechtkomen? Dat wordt namelijk op een goed moment ook weer een probleem dat bij ons terugkomt. Graag hoor ik daar een reactie op.

Mijn volgende punt is het Salah Sheekh-arrest. Van Amnesty International hebben wij daar een zware brief over gekregen. Dat begrijp ik wel. In deze brief verzetten zij zich wederom tegen het opheffen van de categoriale bescherming, nu ruim een jaar geleden. Die bescherming is toen opgeheven, omdat er simpelweg te veel misbruik van werd gemaakt. Toen werd wel gezegd dat wij een heel goed groepenbeleid zouden gaan voeren. Daarbij werd het Salah Sheekh-arrest opgevoerd. Dat beleid werd op dat moment nog wel wat zuinigjes uitgevoerd. Misschien krijgen wij dat nu alweer voor onze kiezen. Ik wil daar graag een reactie van de minister op. Hoe zit dat nu met Somalië en hoe zit dat precies juridisch met de kwalificatierichtlijn? Dat is wellicht niet het interessantste. Het gaat erom dat wij zeker weten dat er geen mensen teruggaan die vervolgens voor hun leven moeten vrezen. Wij hebben slechte ervaringen met de vorige minister voor Vreemdelingenbeleid en Integratie ten aanzien van monitoring. Dat ging niet altijd even goed. Ik vraag mij wel af of er nog steeds aandacht is voor mensen die wij terugsturen en of wij weten hoe dat gaat. Ik weet van andere zaken dat dit enigszins in de gaten wordt gehouden.

Ik sluit af met de brief die wij over Iran hebben gekregen. De commissie heeft om zo'n brief gevraagd naar aanleiding van de uitspraak over een man die door Turkije niet mocht worden teruggestuurd naar Iran. Volgens de minister is dat in feite een herbevestiging van het Nederlandse beleid, waarbij mensen, die al eerder problemen hadden in Iran en ook nog eens afvallig en dus geen moslim meer zijn, extra bescherming krijgen. De minister spreekt in die brief wederom over het wetsvoorstel dat al enige tijd in Iran ligt om de doodstraf op afvalligheid in te voeren. Ik ben heel erg blij dat de minister daar extra aandacht voor heeft en zegt: op het moment dat dit wetsvoorstel wordt aangenomen, moeten wij echt wat anders gaan doen en zullen wij ons beleid ten aanzien van Iraanse asielzoekers moeten wijzigen. Als eerste wil ik van de minister horen wat hij zich daar ongeveer bij voorstelt. Ten tweede wil ik weten of hij oog heeft voor de werking die dat hangende wetsvoorstel heeft. Er is immers wel een parlementaire uitspraak geweest. Ook ik krijg allerlei berichten van internationale organisaties -- die worden bijvoorbeeld in de Amerikaanse ambtsberichten heel serieus genomen -- dat er in de praktijk al ernstige vervolging plaatsvindt, omdat er op landelijk niveau zo'n uitspraak is gedaan. Daarop hoor ik graag de reactie van de minister.

Bijdrage Jo�l Voordewind algemeen overleg stand van zaken JSF

Wed, 16 Jun 2010 10:49:54 +0200

De heer Voordewind (ChristenUnie): Voorzitter. Ik hoor allerlei vragen van mevrouw Eijsink over de testfase. Ik heb ook gelezen dat de Partij van de Arbeid 500 mln. wil bezuinigen op de JSF en met name op die testfase. Kan de PvdA in plaats van alleen maar vragen te stellen bevestigen dat zij inderdaad uit de testfase wil stappen? Kan zij dan ook bevestigen dat dit een soort motie van wantrouwen zou zijn tegen de eigen fractievoorzitter, die een motie heeft ingediend om nog te wachten op het onderzoek naar het geluid, de definitieve prijs, etc.? Daar loopt ze in dit geval op vooruit. Kan zij deze beide vragen bevestigen?

Mevrouw Eijsink (PvdA): Ik begrijp dat de heer Voordewind van dit debat een soort verkiezingsdebat wil maken, maar laten we even teruggaan naar 22 en 23 april vorig jaar. Mijn fractie heeft toen heel duidelijk gemaakt dat we niet op een blanco cheque zitten te wachten. Mijn fractie heeft toen ook duidelijk gemaakt dat er grote vertragingen waren, waarover toen al een rapport van het Joint Estimate Team was, terwijl andere fracties die informatie wilden negeren. Wij zijn onder voorwaarden akkoord gegaan. Let wel, de staatssecretaris zei: we moeten nu het besluit nemen. Een jaar na dato blijkt dat er overal vertragingen zitten. Er is na 22 en 23 april allerlei informatie naar boven gekomen. Het project staat in de Verenigde Staten onder curatele wegens kostenoverschrijdingen. De rapporten barsten van termen als vertraging, verschuiving, verlenging. Need I say more? Het assurancerapport zegt eigenlijk wat mij betreft …

De voorzitter: Kunt u zich beperken tot het antwoord, alstublieft?

Mevrouw Eijsink (PvdA): Ja, hier laat ik het bij.

De heer Voordewind (ChristenUnie): Ik kreeg het verwijt dat het verkiezingstijd is, maar ik ben er niet over begonnen om 500 mln. te bezuinigen op de testfase. Ik weet wel dat het straks 9 juni is, maar we hebben in de Kamer afgesproken om de motie-Hamer uit te voeren. In de stukken zie ik nog geen definitieve bijstelling van de stuksprijs en geen definitieve validatie van het geluid. Dat zijn allemaal dingen waar erg aan wordt gehecht in de motie-Hamer, zowel door u als door ons, maar dan zult u toch even moeten wachten totdat die cijfers wel bekend zijn, en dat is in juni. Ik vrees voor u dat dit net na 9 juni valt, maar dan doet u wel recht aan de motie die uw eigen fractievoorzitter heeft ingediend. Verder vraag ik u om die bezuiniging van 500 mln. op de testfase helder te onderbouwen, want ik kom absoluut niet op 500 mln. als we uit de testfase zouden stappen.

Mevrouw Eijsink (PvdA): Ik heb dit bedrag niet genoemd, dus ik voel me ook niet verplicht om daarop in te gaan. Wat betreft de motie-Hamer kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de heer Voordewind het assurancerapport van 13 april niet heeft gelezen. Wij gaan uit van de informatie die daarbij is binnengekomen en van wat er in het rapport van de Amerikaanse Rekenkamer staat. Alle vertragingen zijn bevestigd in de rapporten die er liggen. Need I say more? Ik kan nog veel meer zeggen over de testtoestellen, maar dan verval ik in herhaling. Ik vind het assurancerapport een heel goed rapport, omdat daar voor de eerste keer duidelijk in staat dat de prijs van het testtoestel in het contract onder de cost incentive fee valt. Er staat ook letterlijk in het assurancerapport dat het testtoestel weer duurder gaat worden als er vertragingen zijn. Kan de heer Voordewind mij vertellen wat de garanties en de zekerheden zijn? Wij hebben onder voorwaarden ingestemd en daarbij een motie ingediend. Daar was de heer Voordewind bij. Die motie hebben wij zeer serieus genomen. De businesscase is niet door ons vertraagd, maar door de industrie zelf. Het rapport van PricewaterhouseCoopers in juli 2008 kwam uit op tienduizenden banen, maar ik heb zelfs nog niet het begin daarvan gezien.

De heer Voordewind (ChristenUnie): Ik concludeer dat de fractie van de Partij van de Arbeid zich baseert op het assurancerapport en niet op de feiten, die in juni nog uit Amerika moeten komen. Ik constateer dat zij vooruitloopt op een validatie van het geluid die wij in juni moeten krijgen. Daarmee constateer ik dat zij vooruitloopt op de uitvoering van de motie-Hamer en dus feitelijk uit het testprogramma stapt. Dat vind ik zeer te betreuren, want dat is vooruitlopen op de feiten.

Mevrouw Eijsink (PvdA): Ik zou bijna mijn schouders ophalen. Er ligt hier een rapport. Laat iedereen er eens in lezen. Iedereen weet dat de Amerikanen begin dit jaar 2,8 mld. extra hebben geïnvesteerd in de ontwikkelingsfase. Er is een ontwikkelings-, test- en productiefase. 121 toestellen uit de productiefase zijn naar de ontwikkelingsfase gehaald. Daar wordt 2,8 mld. weggehaald. We zitten nog steeds aan het begin en er wordt nog steeds rekening gehouden met 4500 toestellen. We hebben dit ook bij de businesscase besproken. Laten we eerlijk zijn, eenieder weet dat dit niet de getallen zijn, dat dit niet de waarheid is, dat dit niet de basis moet zijn.

Bijdrage Cynthia Ortega plenair wijziging wet arbeid en zorg

Wed, 16 Jun 2010 10:51:47 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ook ik wil de indiener hartelijk complimenteren met haar inzet en het werk dat zij heeft verzet om te komen tot een uitbreiding van het adoptieverlof bij interlandelijke adoptie. Ouders moeten zorgvuldig kunnen voorbereiden op een adoptie, zeker als het een adoptie betreft van een kind uit een ander land. Dat kan immers de nodige tijd kosten. Ook het bouwen van een nauwe band tussen ouders en kinderen is heel erg essentieel. De ChristenUnie staat dus positief tegenover ideeën om verlof voor adopties te verbeteren. Tegelijkertijd hebben ouders ook een eigen verantwoordelijkheid. Een adoptie is een principiële keuze. Als men de keuze voor adoptie maakt, moet men het zelf ook waard zijn om ervoor zorg te dragen dat er een goede hechting ontstaat tussen ouders en kind. Het belang van het kind moet bij adoptie in elk geval vooropstaan.

Zoals zorgvuldigheid bij adoptie belangrijk is, geldt dat ook voor dit wetsvoorstel. Daarom maak ik een opmerking over een tweetal begrippen dat in het huidige wetsvoorstel voorkomt: "overlegdocument" en "interlandelijke adoptie". Hierover zijn al eerder vragen ter verduidelijking gesteld. In de nota naar aanleiding van het verslag is hierover een en ander verduidelijkt. Het is ons echter opgevallen dat de indiener er niet voor heeft gekozen om een wijziging aan te brengen in het wetsvoorstel zelf of in de memorie van toelichting. Ik vraag haar of zij alsnog wil overwegen om dat te doen. Dat schept immers meer duidelijkheid.

Verder moet er goed naar de financiering gekeken worden. De initiatiefnemer heeft die ondertussen wel verder uitgewerkt, maar ik blijf nog met een vraag zitten. Zij maakt de inschatting dat het adoptieverlof circa 1,4 mln. per jaar zal kosten. Dit bedrag wil zij halen uit de algemene werkloosheidsfondsen.

Met de rooskleurigheid van de financiën waarvan ten tijde van de indiening van het initiatiefwetsvoorstel sprake was, is het echter over en uit. De overheid moet kritisch naar de uitgaven kijken. Ook moet bestrijding van de werkloosheid topprioriteit zijn. Kan de initiatiefneemster onderbouwen in hoeverre de budgetten van het Algemeen Werkloosheidsfonds de extra uitgaven nog toelaten? Hoe wil de indienster anders in de financiering binnen het Algemeen Werkloosheidsfonds voorzien?

Dan de periode van twee weken. De indienster geeft zelf aan dat vooral bij interlandelijke adopties de procedures langer duren. Er zijn dus ook situaties waarin de procedure voor adoptie meer tijd of minder tijd in beslag neemt. In hoeverre heeft de initiatiefneemster er rekening mee gehouden dat bijvoorbeeld de adoptieprocedure voor een kind uit een buurland misschien korter is dan die voor een kind uit een heel ver land? Daarnaast blijkt ook dat adoptie van kinderen met een beperking langer gaat duren en dat daardoor meer ruimte nodig is om de verhouding tussen kind en ouders een goed fundament mee te geven. Wil de indiensters aangeven of in de uitbreiding van twee weken daarmee rekening is gehouden? In hoeverre heeft zij er daarnaast over nagedacht om bijvoorbeeld bij de uitbreiding van de twee weken de mogelijkheid van maatwerk te creëren? Dat heeft wat de ChristenUnie betreft inderdaad te maken met de verschillen tussen de landen in tijd ter voorbereiding van de adoptie.

Daarnaast nog iets over de verkenning van de moderne verlofregelingen. Daarover is vandaag al een en ander gezegd. In hoeverre ziet de indienster dat als een onderdeel van dit hele gebeuren? Ik wil in elk geval de minister de vraag meegeven of het mogelijk is om deze uitbreiding onder te brengen bij de verkenning van de moderne verlofregelingen.

De voorzitter: Hiermee zijn wij aan het eind van de eerste termijn van de Kamer gekomen. De eerste termijn van de indienster is voorzien na de verkiezingen. Die zal dus aan de orde komen in de nieuwe samenstelling van de Tweede Kamer, zoals collega Van der Vlies terecht heeft opgemerkt. Wij zijn in afwachting daarvan. Hiermee zijn wij aan het eind van de behandeling van dit onderwerp gekomen.

Bijdrage Esm� Wiegman algemeen overleg tussenstand kapitaallasten care en gehele GGZ

Wed, 16 Jun 2010 10:45:41 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Al lang kijkt de ChristenUnie uit naar zekerheid en duidelijkheid over de kapitaallasten in de AWBZ-sector. Mevrouw Vietsch heeft de reden daarvoor heel goed heeft verwoord. Meer privacy en de afbouw van meerpersoonskamers is een belangrijke doelstelling van het kabinet. Op 12 maart jl. heeft de Kamer een brief gekregen met daarin de mededeling dat in de laatste ministerraadvergadering van dit vergaderjaar een brief met de definitieve bedragen voor de vergoeding van de huisvestingslasten wordt behandeld. Is dat niet heel erg laat als wij met ingang van 1 januari 2011 met integrale tarieven aan de slag willen gaan? De Kamer kan er op zijn vroegst in september 2010 over spreken. Hoeveel tijd blijft er dan nog over voor de instellingen om hun boekhouding op orde te krijgen en klaar te zijn voor het volgende jaar? Het is best mogelijk dat de concretisering van de beleidsregels door de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) ook nog tijd in beslag neemt.

De ChristenUnie pleit niet simpelweg voor uitstel, maar doet een tussenvoorstel. Voer de kapitaallasten per 1 januari 2010 formeel in, maar stel in 2011 de afbouw nog op 100% garantie. Materieel verandert er dan nauwelijks iets voor de instellingen, maar er is duidelijkheid voor de toekomst, instellingen weten waar zij aan toe zijn en kunnen ermee aan de slag. Wij geven dan ook de tijd om de implicaties per instelling door te rekenen. Onvolkomenheden kunnen dan in de loop van 2011 gerepareerd worden.

Hoe hoog worden de huisvestingsbedragen per zorgzwaartepakket (zzp)? Die concrete bedragen moeten echt bekend zijn, willen de instellingen een goed strategisch vastgoedbeleid kunnen voeren. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) wil in de zomer die bedragen per zzp publiceren in een kapitaallastenbrief aan de Tweede Kamer. Kunnen die normatieve huisvestingscomponenten (nhc's) per 2011 wel in één klap verzilverd worden? Of betekent dit zo'n groot beslag op het macrokader door overschrijdingen, dat er gefaseerd moet worden?

Ik sluit af met enkele aandachtspunten voor een goede finishing touch van de integrale tarieven. Allereerst moet ook bij dit financiële vraagstuk de kwaliteit van de zorg vooropstaan. Als wij in de bekostiging heel eenzijdig op kosten gaan sturen, is het gevaar groot dat de kwaliteit hieronder gaat lijden. Daarnaast moeten er oplossingen komen voor instellingen met resterende boekwaardeproblemen die nog stammen uit het oude regime. Een andere belangrijk punt kwam aan het licht door een onderzoek van TNO voor de gehandicaptensector. TNO berekende minimumbedragen die de gehandicaptensector nodig denkt te hebben, die 10% tot 20% hoger zijn dan de staatssecretaris heeft genoemd in juli 2009. Het is belangrijk om hier aandacht aan te geven. Ook wil ik graag aandacht voor de regionale verschillen, voor diversiteit in dagbestedingsactiviteiten met de daarbij behorende varianten in vormgeving en kosten en voor volumegroei door de vergrijzing en de intensivering van de zorgvraag. Een laatste belangrijk punt -- ook genoemd door collega Vietsch -- is de eventuele beleidswijzing rondom scheiden van wonen en zorg. Gezien de eerdere besluiten van de Kamer kunnen wij hiervan uitgaan.

Vakmanschap is (g)een sprookje?

Mon, 17 May 2010 11:20:26 +0200

Ik zeg het wel eens vaker: wat een week. De week begon met een Europees reddingsplan voor de euro. Last-minute-werk. Zeer noodzakelijk. Dinsdag de ophef over de (echtelijke) situatie waar staatssecretaris de Vries in was terechtgekomen. Dit resulteerde vrijdag in zijn aftreden. Maar vooral het verschrikkelijke vliegtuigongeluk in Libi�. Wat een leed en verdriet in zoveel families. Begrijpelijk dat de verkiezingscampagne voor een aantal dagen is stilgelegd.

Er vinden zoveel gebeurtenissen in een dergelijke week plaats, dat je bij wijze van spreken je (tijds)oriëntatie even kwijt bent. De vliegramp heeft indruk gemaakt. Al blijft het wel leed op afstand. Letterlijk en figuurlijk. Het komt wel dichterbij als je de verhalen hoort over mensen die zijn omgekomen. Waaronder ook een aantal mensen uit mijn woonomgeving (Zwolle, Heerde). Ik begrijp overigens goed dat de situatie van de enige overlevende van de ramp, de negenjarige Ruben, in de media veel aandacht heeft gekregen. Wat ik niet begrijp is dat er door bepaalde media zo makkelijk over privacygrenzen heen wordt gelopen.

De Telegraaf ging daarin heel erg ver. Mede vanwege de spontaan ontstane commotie werd door de hoofdredacteur min of meer excuses aangeboden. Het bleef wel vaag: een contact dat onverwacht tot stand kwam. Wil het best geloven, maar dan is het toch nog geen automatisme dat dit direct op de voorpagina van de krant wordt gezet? Het was niet alleen de Telegraaf die over grenzen heen ging. Wat mij opvalt is dat de media (ik generaliseer nu wat, maar goed) zo moeilijk met kritiek kan omgaan. Er wordt vaak erg defensief gereageerd. Hans Laroes (hoofdredacteur NOS-Journaal) vond ik daarin een goede uitzondering.

En de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) hoor je in dit soort situaties vaak helemaal niet. Ik las wel ergens (bron: ND van 15 mei) dat de secretaris van het bestuur over de discussie over Ruben had gezegd dat de NVJ "niets wil opleggen noch achteraf een waardenoordeel geven over journalistieke afwegingen". Wat een slappe hap. Voorzitter Elzerman heeft toch ethiek in zijn portefeuille? Laat je dan namens de beroepsgroep horen en zien in dit soort discussies. Past ook goed bij bij het thema van de komende jaarvergadering van de NVJ in de Efteling (11/6): vakmanschap is (g)een sprookje. Zag op de site van de NVJ een enquête staan met de vraag: wat zou u doen als NVJ? Bij deze mijn bijdrage ingeleverd. Ben geen lid. Hoop dat het mag.

Veel discussie deze week ook over de situatie van staatssecretaris Jack de Vries. Ik wist er tot dinsdagmorgen niet van. Diezelfde morgen is er bij de ChristenUnie een soort missive uitgegaan om terughoudend te zijn in reacties. Het gaat hier om een schrijnende privésituatie. Je kunt snel een woord teveel spreken. Dat is zeer pijnlijk voor de betrokkenen. Helemaal privé was de sitiatie niet vanwege de werkrelatie die in het geding was. En ook vanwege de portefeuille van de staatssecretaris (o.a. personeel- en integriteitsbeleid). Al met al denk ik dat staatssecretaris de Vries terecht heeft besloten af te treden. Pijnlijk maar verstandig, zoals de minister van Defensie vrijdag aangaf. Ik ga er eerlijk gezegd van uit dat de opengevallen plaats door het vertrek van de Vries niet meer ingevuld zal gaan worden.

Het reddingsplan van de Euro van vorig weekend kreeg - door alle ontstane commotie in de rest van de week - niet meer zoveel aandacht. meer. Wel is er in de Tweede Kamer nog over gedebatteerd. Zo goed als alle fracties (waaronder de ChristenUnie) hebben het reddingsplan goed gekeurd. Veel andere keus was er niet. Blijft wel een heftige kwestie. Achterover leunen is er niet bij. Goed om te zien dat landen als Portugal en Spanje deze week lieten zien hun verantwoordelijkheid te willen nemen. Dat is ook in ons land nodig. Al staan wij er wel veel beter voor dan dit soort landen. Komende donderdag komen de doorberekeningen van het CPB van de verkiezingsprogramma's naar buiten. Dan zal er ook meer duidelijkheid zijn over de precieze impact van de diverse verkiezingsprogramma's. Ik ben er van overtuigd dat de ChristenUnie hier goed uit zal komen. Zowel voor de korte als de lange termijn. Donderdag weten we meer.

Toen woensdagmiddag de campagne werd stilgelegd stond ik met de grote ChristenUnie-campagnebus in Lelystad. Flevoland was de eerste provincie die we zouden aandoen. Dat ging dus niet door. Vrijdag zouden we naar Overijssel gaan. Ook dat ging niet door. Wel die dag nog een overleg in Amersfoort gehad. Zaterdag zou ik zelf in Overijssel op pad gaan. Ook dat kon niet door gaan. Ik hoop dat in de komende tijd er nog wat ruimte is om deze provincies alsnog te bedienen. Een deel van de vrijgevallen tijd heb ik gebruikt ter voorbereiding van de verdediging van het initiatief wetsvoorstel kraken en leegstand dat ik met de mede indieners ten Hoopen en van der Burg komende dinsdag in de Eerste Kamer mag verdedigen. Er wordt direct aan het eind van het debat (verwachte eindtijd 23.00 uur) gestemd.

Aanname van dit wetsvoorstel zou een historisch moment zijn. Nederland krijgt dan een algeheel kraakverbod. En gemeenten worden aanvullende instrumenten aangereikt om leegstand van woningen/kantoorgebouwen aan te pakken. Zo hoort het. Een duidelijke norm stellen (blijf van anderen hun bezittingen af), maar niet de ogen sluiten voor langdurige leegstand van panden. Maar dan wel een leegstandsaanpak die democratisch gelegitimeerd is. Daar hoort kraken niet bij.

Ik zou bijna nog vergeten iets te zeggen over de nieuwe Britse regering. Dat ging deze week opeens heel erg snel. Ik ben zeer benieuwd hoede combi Cameron/Clegg het zal gaan doen. Er zal fors bezuinigd moeten worden. Grappig om te lezen dat er een verbod is gekomen om tijdens regeringsvergadering een gsm of Blackberry te gebruiken. Hoe zouden onze vergaderingen eruit zien als er een dergelijk verbod zou zijn? Ik heb overigens niemand het woord betutteling voor dit verbod horen gebruiken. Waarschijnlijk een typisch Nederlandse reactie als het woord verbod valt.

Eurlings laat Almere in de kou staan

Fri, 28 May 2010 10:09:16 +0200

De NS komt terug van haar plan om 6 intercities en 6 sprinters te gaan rijden tussen Amsterdam en Almere. Er is een tekort ontstaan van 140 tot 670 miljoen euro zo maakte OV-magazine deze week bekend. ChristenUnie-kamerlid Ernst Cramer is ontstemd over het feit dat er nu wordt gesneden in de plannen voor spooruitbreiding in Almere.

“De minister heeft steeds beloofd dat Almere goed zal worden ontsloten over de weg en het spoor om verder te kunnen groeien.”

De komende jaren wordt 1,4 miljard euro besteed voor verbetering van het spoor tussen Schiphol, Amsterdam en Almere. Nu blijkt dit bedrag onvoldoende om de oorspronkelijke plannen te realiseren. Ernst Cramer: “Natuurlijk ben ik blij met deze forse investering. Maar ik wil weten hoe het mogelijk is dat zo’n groot tekort nu pas na zoveel jaren onderzoek duidelijk wordt. De minister heeft hier iets uit te leggen!”

De Tweede Kamer heeft vorig jaar via een motie aangegeven dat de spooruitbreiding in Almere juist ambitieuzer zou moeten. Cramer: “Idealiter zou de hele corridor 4-sporig moeten worden zodat intercities en sprinters elkaar niet meer in de weg zitten en spoorboekloos reizen mogelijk wordt. De minister lijkt hier nu geen gehoor aan te geven. Zaandam krijgt straks wel 6 intercities, Almere maar 4. Voor Zaandam is dit mooi, maar het is niet uit te leggen dat we duizenden huizen gaan bijbouwen in Almere en dan het spoor maar half-half uitbreiden.”

Wat betreft de ChristenUnie komt er in de komende kabinetsperiode meer geld beschikbaar voor het spoor zodat ook de knelpunten die na de geplande investeringen blijven opgelost kunnen worden.

Vragen van het lid Cramer (ChristenUnie) aan de minister van Verkeer en Waterstaat over financiële tegenvallers bij het programma hoogfrequent spoorvervoer.

Kent u het bericht “NS: vier in plaats van zes intercity’s op OV-SAAL”?[1]
Klopt het dat er alleen al op de corridor naar Almere een tekort is van 140 tot 670 miljoen euro?
Hoe is het mogelijk dat dergelijk grote tekorten pas nu bekend worden terwijl er al jaren wordt gestudeerd op de spoorplannen?
Wat betekent de versobering van de spoorplannen voor de uitbreidingsplannen van Almere?
Vindt u het acceptabel dat de problemen op de A6/A9 met forse wegverbredingen wel worden opgelost, maar op het spoor niet?
Deelt u de mening dat met de groei van Almere er straks een goed spoorproduct moet zijn en dat daarom in Almere spoorboekloos rijden moet worden gerealiseerd en dus 6 intercities per uur?
Klopt het dat de viersporigheid Delft-Zuid-Schiedam Centrum niet doorgaat en dat er dus binnen PHS naast de spoortunnel Delft waartoe reeds eerder besloten is geen aanvullende maatregelen worden genomen? Zo ja, naar welke corridor gaat het geld dat voor deze corridor in het vooruitzicht was gesteld?
Klopt het dat er hiermee definitief geen station Schiedam Kethel komt?
Hoe past dit in uw eerdere uitspraken over de noodzaak van het tijdig beschikbaar zijn van stations bij nieuwbouwlocaties? Bent u ermee bekend dat de nieuwbouwwijk ter plaatse al ongeveer drie jaar geleden is gerealiseerd?
Hoe groot zijn de tekorten dat zelfs een station als Schiedam Kethel niet door kan gaan?

[1] OV Magazine, juni 2010

Inbreng Ed Anker raming Tweede Kamer voor het jaar 2011

Wed, 16 Jun 2010 10:39:28 +0200

De leden van de fracties van PvdA, SP, VVD en CU hebben met belangstelling en interesse kennis genomen van de Raming voor de Tweede Kamer in 2011. Wel leven bij de leden van deze fracties een aantal vragen. De leden van de ChristenUnie-fractie tekenen daarbij aan dat zij de uitgangspunten die aan de Raming ten grondslag liggen onderschrijven.

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben enkele vragen bij het cijfermatig overzicht, in de raming van de uitgaven en ontvangsten. In de raming staan naast de gerealiseerde uitgaven van het jaar 2009 de geraamde bedragen voor een aantal overige jaren. Deze leden vragen om naast de gerealiseerde cijfers van de lopende raming ook de oorspronkelijke raming van het betreffende jaar te vermelden, zodat de realisatie kan worden vergelijken met de oorspronkelijke raming.

De leden van de ChristenUnie-fractie zien onder artikel 2, nummer 01, van het cijfermatig overzicht de uitgaven vermeld staan voor overige kosten voor de Leden van de Tweede Kamer. Onder deze post zijn ook de kosten voor de vrijwillige outplacementregeling voorzien. In de huidige zittingsperiode is gekozen voor een versobering van de wachtgeldregeling voor vertrekkende Kamerleden. Is te voorzien dat na de verkiezingen van 2010 een groter beroep op deze regeling zal worden gedaan dan voorheen en is het aan te bevelen het budget dienovereenkomstig te verhogen? Deze leden ontvangen hierop graag de reactie van het Presidium.

De leden van de ChristenUnie-fractie spreken hun grote waardering uit voor het werk van de griffie en de ondersteunende ICT-diensten. Dankzij hun behulpzame ondersteuning kan het werk in de Kamer voortgang vinden. De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met het oog op het komende jaar nog wel een aantal wensen en suggesties om tot enige verbeteringen te komen. Zij formuleren deze wensen en suggesties in de paragraaf over de vergroting van de transparantie van het parlementair proces.

De leden van de ChristenUnie-fractie willen graag een aantal wensen en suggesties naar voren brengen die de ambtelijke dienstverlening aan de leden kan verbeteren. Zij vragen of het mogelijk is ook de tekst van Verdragen die op de agenda staan bij de papieren stukken te voegen, en niet slechts de begeleidende brief of convocatie. Deze leden vragen voorts dat bij stemmingen op de stemmingslijsten de toelichting van de amendementen wordt vermeld. Dit maakt het voor alle leden duidelijk welk doel het amendement heeft en faciliteert de beoordeling. Bij veel wetsvoorstellen is er sprake van het wijzigen van bestaande wetgeving. De bestaande wetgeving wordt slechts in uitzonderlijke gevallen als document bij de stukken gevoegd. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of het in toekomstige gevallen van wetswijziging mogelijk is om de tekst waarop wijzigingen worden voorgesteld bij de stukken te voegen en deze zowel op papier als digitaal bij het betreffende agendapunt beschikbaar te stellen.

De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat via de website Plein2 op dit moment de vergaderingen en bijeenkomsten in zes zalen online zijn te volgen. Is het mogelijk dit uit te breiden naar alle openbare vergaderingen, ook in de overige vergaderzalen, zo vragen deze leden. In aanvulling hierop vragen zij of het mogelijk is de audioverslagen van de openbare vergaderingen via de website beschikbaar te stellen. Tot slot merken zij op dat de structuur van Parlis thans zo is opgesteld dat de documenten behorende bij een convocatie niet rechtstreeks bereikt kunnen worden vanuit de agenda. Is het mogelijk om de documenten rechtstreeks bereikbaar te maken zonder eerst verschillende keren door te klikken. Hierbij wijzen deze leden graag op de website van het Europees Parlement waarbij voor de commissievergaderingen de documenten bij de agenda rechtstreeks te openen zijn.

Bijdrage Ernst Cramer algemeen overleg verkeersveiligheid/CBR/landbouwverkeer

Wed, 16 Jun 2010 10:41:47 +0200

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. Collega De Rouwe verwijt mevrouw Roefs dat zij valse tegenstellingen creëert. Ik denk echter dat hij daaraan zelf schuldig is. Het gaat niet alleen om de verkeersdoden, maar ook om een veel breder aspect, namelijk het controleren van zwaar verkeer op de wegen, inclusief de snelheid die daarmee gepaard gaat. De heer De Rouwe zegt dat er één groot nadeel zit aan het verhaal van mevrouw Peijs. Ik wijs hem erop dat er ook één groot voordeel zit aan het voorstel van mevrouw Peijs, namelijk dat Veilig Verkeer Nederland en Transport en Logistiek Nederland en LTO Nederland, verenigd onder het voorzitterschap van mevrouw Peijs, tot deze conclusie zijn gekomen. Zij hebben gezegd: als ze een kenteken krijgen, dan is het logisch dat daartegenover een verhoging van de maximumsnelheid wordt gezet. Kortom, er ligt een breed gedragen oplossing die tot meer veiligheid leidt -- daarmee is Veilig Verkeer Nederland bezig geweest -- en niet zulke grote lasten met zich meebrengt als de heer De Rouwe suggereert. Ik hoor graag de reactie van de heer De Rouwe op de schijnbare tegenstelling die hij juist creëert.

De heer De Rouwe (CDA): Ik doe dat graag. Ik heb aangegeven dat ik moeite heb met de stelling van mevrouw Roefs dat het aantal van zeventien verkeersdoden kan worden teruggebracht. Er is namelijk geen causaal verband aan te tonen met dat unieke nummer. Dat is de zwakte in het verhaal. Als dat verband kan worden aangetoond, dan raak ik redelijk ontvankelijk voor het voorstel. Dat zeg ik er eerlijk bij want het gaat mij om de verkeersveiligheid. Het is echter altijd een kwestie van proportionaliteit. Als de verzwaring van de eisen door de invoering van een rijbewijs voor jongeren de uitkomst is van het lange debat over dit onderwerp, dan vind ik dat winst. Wij moeten echter niet doorslaan in administratieve lasten. Om die reden heeft de fractie van de ChristenUnie in het verleden de motie-Atsma gesteund. Het gaat weliswaar om lagere bedragen, van 40 mln. naar 8 mln., maar nog steeds om grote bedragen in een sector die het volgens mij best moeilijk heeft. Bovendien is nog niet aangetoond wat het resultaat ervan is. Ik vind dat je dat heel goed moet weten voordat je iets dergelijks invoert.

De heer Cramer (ChristenUnie): Het spijt mij om te moeten constateren dat de heer De Rouwe op geen enkele wijze ingaat op mijn vraag. Ik heb niet gesproken over de verkeersdoden waarover collega Roefs sprak. Ik heb erop gewezen dat er een heel groot pluspunt zit aan het verhaal van mevrouw Peijs namelijk dat de complete sector -- Veilig Verkeer Nederland, LTO en TLN -- gezamenlijk tot de conclusie is gekomen dat het voorstel een goede zaak is. Zij hebben daarbij ook gekeken naar de administratieve lasten ervan en geconstateerd dat een en ander in ruil voor de verhoging van de snelheid echt iets toevoegt aan het debat. Kortom, waar worstelt collega De Rouwe in vredesnaam mee?

De heer De Rouwe (CDA): Die worsteling zal ik de heer Cramer besparen want die heb ik al drie keer uiteengezet. Ik benadruk dat ik het brede draagvlak waardeer. De organisaties kwamen met veel voorstellen en een groot deel daarvan is overgenomen door de minister, zoals de invoering van het trekkerrijbewijs voor jongeren en het verhogen van de snelheid. Niet alles wordt echter gedeeld. Op dit punt moet een zelfstandige afweging plaatsvinden. De CDA-fractie is daarin altijd heel duidelijk geweest: het moet geënt zijn op de proportionaliteit. Overigens hebben wij ook een brief ontvangen van LTO Nederland waarin staat dat zij zich zeer goed kunnen vinden in deze opzet van de minister. Dat is niet het plan van het brede consortium. Dat moeten wij er ook bij noemen. Ik waardeer het brede platform. Daarvan zijn veel dingen overgenomen. In de Kamer moeten wij echter kijken naar wat proportioneel en nodig is. Proportioneel is het verhogen van de snelheid, het verbreden van het rijbewijs en het aanbrengen van een sticker. Dat is duidelijk en proportioneel.

Mijn laatste punt betreft iets heel anders, namelijk het shared space-principe. Dat is het principe waarbij automobilisten, fietsers en gebruikers veel verantwoordelijker worden gemaakt. De Kamer heeft een motie aangenomen om dat breed te ondersteunen en een opdracht te geven aan het Shared Space Institute. Ik heb begrepen dat die opdracht vrij minimaal is geformuleerd waardoor het instituut moeite heeft met het uitvoeren ervan. Ziet de minister kans om de motie die recent is aangenomen bij de begroting ruimhartiger uit te voeren zodat dit instituut een goede kans van slagen heeft in het verder ontwikkelen? Op die manier kan de gewenste inrichting van shared space, die door de minister en de Kamer wordt ondersteund, verder van de grond komen.

ChristenUnie: Van der Hoeven (CDA) praat groen, maar haar daden zijn roetzwart

Tue, 11 May 2010 14:57:00 +0200

De ChristenUnie wil duurzame energie alle kansen geven. Daarin vind zij CDA-minister Van der Hoeven tegenover zich, die duurzame energie toch vooral in de marge wil houden. Tweede Kamerlid Esm� Wiegman in aanloop naar het Algemeen Overleg Energie: ,,Behalve wanneer het in financi�le zin mee kan doen in de liberale en nog grijze markt. Deze CDA-minister ziet groene energie vooral in economische context, en niet als middel om de opwarming van het klimaat tegen te gaan."

De ChristenUnie vindt dat de minister daarmee haar eigen beleidsterrein wel heel smal op vat. Wiegman: ,,Met zo’n jaren ’90-benadering komen we er nooit en raken onze hulpbronnen vanzelf een keer op. Ik heb misschien het voordeel dat ik ook VROM-woordvoerder ben. Uit Schoon en Zuinig blijkt dat er aanvullende maatregelen hard nodig zijn voor hernieuwbare energie, een signaal dat we hoogst serieus moeten nemen. Maar daar denkt zij als CDA’er blijkbaar anders over.”

De ChristenUnie constateert dat de geliberaliseerde markt niet tot meer duurzaamheid heeft geleid, integendeel. Liberalisering heeft geleid tot het streven naar de laagste prijs, maar helaas niet naar de duurzaamste energie. Was dat maar waar. De realiteit is dat toekomstige kosten, zoals vervuiling, niet in de stroomprijs worden meegenomen. Op die manier wordt de door de minister gewenste concurrentie nooit eerlijk.

De ChristenUnie zet daarom in op een geleidelijk stijgende heffing op grijze stroom. Met andere woorden: de prijs moet de daadwerkelijke kosten gaan vertegenwoordigen.

Bijdrage Jo�l Voordewind verzamel-overleg jeugdzorg

Wed, 16 Jun 2010 10:32:35 +0200

De heer Voordewind (ChristenUnie): Voorzitter. We zouden vandaag plenair spreken over de pleegzorg, dus ik begin ook maar met dat onderwerp. Als ik de onderwerpen overzie, zijn ze allemaal belangrijk, maar het punt van seksueel misbruik in pleeggezinnen springt er voor mij toch wel uit. Ik wil niet generaliseren, maar misbruik van een kind is altijd schokkend en in een pleeggezin, is het extra schokkend. Daarom is het goed dat we er vandaag over praten. Naar aanleiding van het inspectierapport en andere signalen maak ik mij grote zorgen over de veiligheid van die kinderen. De inspectie schrijft dat 11 van de 28 pleegzorginstellingen een dikke onvoldoende krijgen wat betreft de veiligheid van de kinderen. Acht instanties kregen een onvoldoende wat betreft de screening van de veiligheidsrisico's. Dat is nogal wat. De minister is ermee bezig geweest. De inspectie heeft allerlei aanbevelingen gedaan aan de instellingen. Als het goed is, zijn de instellingen daarmee bezig.

Ik heb nog een paar vragen over de brief van de minister. Wie is er verantwoordelijk wanneer zich signalen voordoen van misbruik van pleegzorgkinderen? Bij een geval in Zeeland werd dat toch een beetje heen en weer geschoven tussen de gezinsvoogd en de medewerker bij de pleegzorgaanbieder. Wie moet deze signalen oppikken en er een klacht over indienen? Het moet niet langs elkaar heengaan. Het moet niet zo zijn dat de gezinsvoogd denkt dat de pleegzorgmedewerker dat wel doet en andersom. Hierover krijg ik graag meer duidelijkheid van de minister.

Een andere vraag is waar zo'n pleegkind terecht kan als zich misbruik van een pleegkind voordoet, terwijl de relatie met de biologische ouders niet goed is en de gezinsvoogd niet wil erkennen wat er met dat kind aan de hand is. Waar kan hij met zijn verhaal naartoe? Ik kan zelf alleen bedenken dat hij misschien de kindertelefoon kan bellen. Ik denk dat kinderen van 10 of 11 jaar niet in eerste instantie aan het AMK denken. Kan de minister duidelijkheid geven waar die kinderen hun verhaal kwijt kunnen?

Een andere vraag is waarom sommige gezinsvoogden de signalen van misbruik en mishandeling te weinig herkennen en erkennen. Ik heb de verhalen in de kranten gelezen en gezien wat vanavond in Netwerk wordt verteld. De signalen waren voor de biologische ouders heel duidelijk. Het kind wilde na het weekend niet meer terug en dan zegt de gezinsvoogd dat het daar even overheen moet of dat het misschien buikpijn heeft omdat het iets verkeerds heeft gegeten. In de opleiding moet worden meegenomen dat dit soort signalen snel herkend en niet gebagatelliseerd moeten worden.

Er doen zich ook situaties voor dat niet bekend is bij andere gezinsvoogdijinstellingen dat er seksueel misbruik door pleegouders heeft plaatsgevonden. Is er voldoende uitwisseling van informatie tussen de verschillende gezinsvoogdijinstellingen wanneer dit heeft gespeeld?

Ik zie in de verslaglegging dat de opleiding voor de toerusting van aspirant-pleegouders kan verschillen en niet eenduidig is, bijvoorbeeld omdat sommige delen worden overgeslagen. Kunnen er landelijke protocollen komen of een landelijk onafhankelijk instituut dat trainingen en cursussen geeft voor de toerusting van aspirant-pleegouders, zodat we zeker weten dat zij alle elementen hebben doorlopen? De minister heeft hiervoor een verbeterplan opgesteld. We wachten die verbeteringen af.

Volgens de wet is pleegzorg in een eenoudergezin mogelijk. Ik wil absoluut niet stigmatiseren door te zeggen dat één ouder dat niet alleen aan zou kunnen, maar ik vraag hierbij wel terughoudendheid. Ik weet dat er wachtlijsten zijn voor pleegouders en dat er in die gevallen ook creatief wordt nagedacht, maar ik hoop toch dat de minister het met mij eens is dat bij voorkeur moet worden gezocht naar een stabiele situatie waarbij de zorgtaken gedeeld kunnen worden en waarbij er iemand thuis is, als er nog gewerkt wordt, juist voor deze kwetsbare kinderen, die uit een heel moeilijke situatie komen.

De voorzitter: Ik moet nu ook toestaan dat de heer Dibi u gaat helpen, of althans, dat moeten we even zien.

De heer Dibi (GroenLinks): Ik ga hem niet helpen, want volgens mij heeft hij geen hulp nodig bij het formuleren van zijn standpunt, maar ik wil wel een antwoord op een vraag. Hij zegt wel dat hij niet wil stigmatiseren, maar dat doet hij wel, omdat hij zegt dat de voorkeur uitgaat naar een gezin van man en vrouw, neem ik aan. Of zegt hij dat het ook man-man of vrouw-vrouw mag zijn? Hij zegt ook: liever geen alleenstaande ouder, maar ik ken ontzettend veel kinderen die opgegroeid zijn in een eenoudergezin. Ik ben er zelf ook een van. Het gaat erom dat je in een veilige omgeving opgroeit en niet om wie of wat erin zit. In het beleidsprogramma van de minister voor Jeugd en Gezin, Opgroeien doe je in een gezin, staat ook letterlijk: Er zijn vele vormen van gezinnen; gezinnen met veel kinderen of met één kind, gezinnen met een of twee ouders, nieuw samengestelde gezinnen, gezinnen waarin de grootouders of pleegouders opvoeden. We moeten kinderen waar dan ook opvangen. Kan de heer Voordewind even uitleggen of hij dat ook vindt?

De heer Voordewind (ChristenUnie): Ik zal dat even proberen te doen. Er zijn grote verschillen tussen biologische ouders. Natuurlijk kan het zo zijn dat een huwelijk uit elkaar valt. Dat is triest, maar dan blijft een kind nog altijd achter bij de biologische vader of moeder. We hebben het hier over kinderen die niet meer thuis kunnen blijven. Dan zoek je toch naar de meest ideale situatie, als het gaat om het creëren van veiligheid en geborgenheid, met aandacht voor kinderen die het al ontzettend moeilijk hebben. Dan is het toch niet zo heel raar dat je de voorkeur geeft aan een gezinssituatie, waarbij twee ouders de zorgtaken op zich kunnen nemen? Ik zou niet kunnen bedenken dat je de redenering om kunt draaien en dat je de voorkeur zou moeten geven aan een eenoudergezin. Ik begrijp de moeite niet van de heer Dibi. Ik stel een heel rustige vraag of daar de voorkeur aan gegeven kan worden. Ik neem aan dat dit gebeurt, maar ik wil dit wel extra onder de aandacht brengen. Ik begrijp de huivering en de kritiek van GroenLinks niet.

De voorzitter: Ik geloof niet dat u elkaar zult naderen. Ik geloof dat het verschil van mening voor iedereen helder is, maar maakt u nog even uw punt.

De heer Dibi (GroenLinks): De fractie van GroenLinks spreekt geen voorkeur uit. Wij zeggen dat het gewoon een veilige omgeving moet zijn. Ik heb een vraag aan de heer Voordewind, die wel een voorkeur uitspreekt. Hij zegt dat te prefereren is dat er twee ouders zijn die de zorgtaken kunnen delen, boven één ouder. Stel dat een kind geplaatst kan worden in een gezin van een alleenstaande man of vrouw of in een gezin van man-man of vrouw-vrouw. Welke voorkeur heeft hij dan?

De heer Voordewind (ChristenUnie): Dat is een heel andere discussie. Ik heb gezegd dat het mij gaat om twee ouders, die de zorgtaken kunnen delen, die de problemen en dilemma's die zich ongetwijfeld voordoen bij pleegkinderen, met elkaar kunnen bespreken en een stabiele situatie kunnen creëren voor deze kwetsbare kinderen. Ik ga die andere discussie hier niet voeren, maar u kent onze voorkeur voor het huwelijk zoals dat ook in de Bijbel wordt voorgestaan, dus dat mag niet als onbekend worden gezien.

Voorzitter. De minister heeft op 23 maart een brief gestuurd over de prestatieafspraken. We hebben hier jarenlang gesproken over de wachtlijsten. Ik complimenteer hem ermee dat hij zijn uiterste best heeft gedaan om deze naar beneden te krijgen en daar extra geld voor heeft vrijgemaakt. Mevrouw Dezentjé Hamming kan erom lachen, maar dat is wel gebeurd. De wachtlijsten zijn met 71% naar beneden gegaan ten opzichte van 2008. Ik wil ook gezegd hebben dat dit toch geen gerommel in de marge is geweest, om mevrouw Langkamp te citeren, maar dat het structureel werk is geweest om die kinderen de zorg te bieden die zij hard nodig hebben. We hebben het nieuwe overzicht gehad met de prestatieafspraken. Ik zie dat Zuid-Holland daarin nog ontbreekt. Zuid-Holland was een probleemprovincie. Kan de minister hier inmiddels wat meer over zeggen? Wordt het beeld daardoor nog vertroebeld of bemoeilijkt?

We hebben gesproken over extra incidentele middelen. In de prestatieafspraken wordt hiervoor inderdaad weer 20 mln. extra gereserveerd. Ik hoor graag een inschatting van de minister. We hebben het over 1,1 mld. Er is sprake van een constante groei van gemiddeld 7,5%. Misschien moeten we deze voorlopig maar even accepteren. Gaan wij dat redden met 1,1 mld.? Zijn de prestatieafspraken en de begroting gebaseerd op 7,5% groei? Dat kon ik niet goed terugvinden in de brief.

Wij maken ons toch wel grote zorgen over het arbeidsmarktbeleid in de jeugdzorg. 50% van de medewerkers vindt het geestelijk en emotioneel zwaar werk. Dan denk ik met name aan de gezinsvoogden die net afgestudeerd zijn en die 21 of 22 jaar oud zijn. Zij krijgen direct de verantwoordelijkheid voor 15, 17 of 18 gezinnen. Is het niet een idee om afgestudeerde gezinsvoogden een paar jaar te laten meelopen met iemand die al veel meer ervaring heeft, om de uitstroom in de eerste twee jaar tegen te gaan? Graag een reactie van de minister.

De voorzitter: Uw tijd is om.

De heer Voordewind (ChristenUnie): Dan heb ik nog twee heel korte opmerkingen. We hebben een uitgebreid debat gehad over de Raad voor de Kinderbescherming. De hele Kamer heeft er grote verontwaardiging over uitgesproken dat de wettelijke taak van de raad niet wordt uitgevoerd door de raad. Ik lees dat er nog steeds grote problemen zijn. Hoe kan het dat nog steeds niet alle zaken door de raad worden getoetst?

Het allerlaatste punt is de jeugdgezondheidszorg. We hebben eerder gesproken over flexibilisering van de contactmomenten voor adolescenten van 15-16 jaar. Naar ik meen heeft de CDA-fractie een motie ingediend, die wij hebben gesteund, over het onderzoeken van psychische problemen van deze jongeren. Zijn de uitkomsten van het onderzoek dat ZonMw hiernaar heeft uitgevoerd er al?

Bijdrage Esm� Wiegman algemeen overleg over diverse energieonderwerpen

Wed, 16 Jun 2010 10:35:38 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Een aantal weken geleden nam ook ik wat verrast kennis van het artikel van onze minister van Economische Zaken over duurzame energie. Er is al gezegd dat de minister een brief met een nuancering heeft gestuurd. Uit dat artikel kwam naar voren dat de minister duurzame energie in de marge lijkt te willen houden, behalve als die in economische zin kan meedoen in de liberale en nog behoorlijk grijze markt. Volgens mij vat zij daarmee haar eigen beleidsterrein heel smal op. Zij zegt dat je groene energie niet moet bezien als een middel om de opwarming van het klimaat tegen te gaan, maar vooral in de economische context moet beoordelen. Ik ben bang dat wij er met een dergelijke jaren 90-benadering niet komen. Inmiddels is de evaluatie van Schoon en Zuinig verschenen. De Kamer kan daar niet echt meer wat mee doen, maar uit die evaluatie blijkt dat aanvullende maatregelen hard nodig zijn voor hernieuwbare energie. Dat signaal moeten wij erg serieus nemen.

De fractie van de ChristenUnie constateert dat de geliberaliseerde markt niet tot meer duurzaamheid heeft geleid. Was dat maar waar. Liberalisering heeft vooral geleid tot streven naar de laagste prijs, maar helaas niet tot de duurzaamste energie. De realiteit is dat toekomstige kosten, zoals vervuiling, niet in de stroomprijzen worden meegenomen. Op die manier wordt de door de minister gewenste concurrentie nooit eerlijk. De fractie van de ChristenUnie zet daarom in op een geleidelijk stijgende heffing op grijze stroom. Met andere woorden, de prijs moet de daadwerkelijke kosten gaan vertegenwoordigen. Daarom stel ik de vraag: staat de minister nog achter de opslag op de rekening, zoals die destijds is afgesproken in het crisisakkoord? Daarnaast hebben wij jarenlang met publiek geld de rode loper uitgelegd voor het "powerhousescenario" voor grote grijze centrales. Op een dergelijke manier kan decentrale opwekking heel slecht meedoen. Daarom is er in de nettenbouw meer inzet nodig ten behoeve van decentrale smart grids voor warmtenetwerken. Graag hoor ik een reactie op deze voorstellen, die volgens de fractie van de ChristenUnie juist tot een gelijk speelveld leiden en oneerlijke concurrentie opheffen. Het is belangrijk om duurzame doelen niet in twijfel te trekken, maar om die overeind te houden. Dat is goed voor de investeringszekerheid en een goed signaal aan onze investeerders en producenten.

De evaluatie van Schoon en Zuinig heeft laten zien dat luiheid niet op z'n plaats is om doelstellingen te halen. Bij het aanvragen van een SDE-subsidie bemerk ik in ieder geval weinig luiheid, maar wel heel veel enthousiasme en goede ideeën. Het is alleen jammer dat er nog veel potentieel moet blijven liggen. Een mooi voorbeeld is een bedrijf dat daken van tuinbouwers afhuurt om daarop zonnepanelen te plaatsen. Ik heb begrepen dat er een SDE-aanvraag wordt gedaan voor 560.000 m² tot 700.000 m². Het totale SDE-budget voor zon-PV is 35.000 m². Het zou ontzettend mooi zijn om het potentieel dat bijvoorbeeld bij tuinders te vinden is, beter te benutten. Dat kan via zekerheid- en terugleververgoedingen en door tegelijkertijd de onacceptabele winst die in de loop der tijd dreigt te ontstaan, af te romen. Als je dat op die manier doet, hoef je niet bang te zijn voor subsidieluiheid. Sterker nog, het vergroot de investeringszekerheid en voorkomt het huidige rennen en stilstaan, zoals Holland Solar dat op dit moment noemt. Graag een reactie op dit punt.

Wind op zee biedt voordelen voor ons klimaat, ons bedrijfsleven en onze innovatie en maakt ons minder afhankelijk van fossiele brandstoffen en andere landen. De doelstelling van wind op zee voor het opwekken van 950 MW wordt echter niet gehaald. Hoe komt dat? De minister stelt dat de prijzen en risico's mogelijk te hoog zijn, maar heeft de tenderprocedure wel voldoende ruimte geboden om een groot aantal partijen de kans te geven om mee te doen? Kunnen wij op dat punt bijvoorbeeld iets leren van het Verenigd Koninkrijk? Ik heb begrepen dat daar binnen tien jaar 30 GW wordt gerealiseerd. Zijn de randvoorwaarden voor bijvoorbeeld de aanleg van een net en een stopcontact op zee wel zeker en duidelijk genoeg? Moet er niet snel duidelijkheid komen over deze infrastructuur om het ook voor investeerders aantrekkelijker te maken?

ChristenUnie als enige achter ambitie Fietsersbond

Fri, 28 May 2010 10:12:48 +0200

Volgens het verenigingsmagazine de Vogelvrije Fietser van de Fietsersbond staat de ChristenUnie als enige partij volledig achter de ambitie van de Fietsersbond voor de landelijke verkiezingen.

“De ChristenUnie heeft onze doelstelling van 25 procentgroei van het fietsgebruik in 2020 en een afname van de verkeersdoden met 50 procent 1 op 1 in zijn verkiezingsprogramma overgenomen”, aldus Wim Bot van de Fietsersbond.

In de fietsparagraaf van het verkiezingsprogramma stelt de ChristenUnie dat voor het behalen van deze doelen investeringen in fietsvoorzieningen nodig zijn. Zo pleit de partij voor de aanleg van nieuwe fietssnelwegen zodat er een samenhangend netwerk van doorgaande hoofdfietsroutes in het hele land ontstaat. Ernst Cramer: “Fietsvoorzieningen kosten relatief weinig, maar leveren veel op. Om meer forenzen op de fiets te krijgen moet er worden geïnvesteerd in het realiseren van ontbrekende schakels in het fietsnetwerk en het verbeteren van het comfort van fietspaden”.

Veel fietsbeleid is lokaal, maar volgens de ChristenUnie ligt er ook een verantwoordelijkheid voor het Rijk. De fietssnelwegen zijn hier een goed voorbeeld van. Maar ook moet er fors worden geïnvesteerd in fietsenstallingen bij stations. Ernst Cramer: “Er moeten 100.000 extra plaatsen worden gerealiseerd voor 2020. Bij veel stations is er nu een groot tekort terwijl we juist meer mensen over willen halen de trein te gebruiken”.

ChristenUnie start campagne: #Vooruitzien

Mon, 10 May 2010 11:43:49 +0200

Tijdens een goedbezochte Vriendendag heeft de ChristenUnie zaterdag een begin gemaakt met haar verkiezingscampagne voor de Tweede Kamerverkiezingen op 9 juni. Als startsein trok lijsttrekker Andr� Rouvoet, geholpen door een team kandidaten en een horde kinderen, de campagnebus naar de toegang van het Tweede Kamergebouw.

Met de campagnebus toert Rouvoet de komende weken langs de twaalf provinciën. Ook de overige kandidaten zullen, gezamenlijk en individueel, op tal van plaatsen acte de présence geven. De campagne draait met name om de eerste twaalf kandidaten op de lijst: André Rouvoet, Arie Slob, Esmé Wiegman, Joël Voordewind, Cynthia Ortega, Carola Schouten, Ernst Cramer, Martine Vonk, Ed Anker, IJmert Muilwijk, Reinier Koppelaar en Gert-Jan Segers. Hun portretten sieren de campagnebus. Daarnaast wordt de huisstijl van de campagne gekenmerkt door wat tevens de titel van het verkiezingsprogramma is: Vooruitzien. In drie dimensies wel te verstaan: Een land waar je kinderen wilt laten opgroeien; Een land dat kan omgaan met verschillen; Een land dat werkt aan een sociale en duurzame economie. Het 3D-thema is ook visueel vertaald in de huisstijl van het programma en de campagne; op de omslag van het verkiezingsprogramma staat een illustratie waarop met een 3D-brilletje de diepte zichtbaar wordt.

Hieronder beelden van het startceremonieel. Een eerste serie foto's over de Vriendendag staat op de Hyves-pagina van de ChristenUnie.

EU mag duurzaam inkoopbeleid Nederland niet dwarsbomen

Sat, 08 May 2010 14:12:44 +0200

Nederland wordt voor het Europese Hof gedaagd omdat de provincie Noord-Holland bij de aanbesteding van koffieautomaten biologische koffie of fairtrade-koffie eist. Kamerleden Wiegman en Ortega tekenen bezwaar aan: ,,Het is begrijpelijk dat de provincie niet andere producenten mag uitsluiten door een specifiek keurmerk te eisen, maar dat is hier niet het geval. Het zou dus ronduit vreemd zijn als de EU ons duurzaam inkoopbeleid wil dwarsbomen onder het mom van concurrentievervalsing."

De ChristenUnie vindt dat het mogelijk moet zijn voor gemeenten en provincies om een bewuste keuze willen maken voor eerlijk en duurzaam, de partij moedigt dit zelfs aan. Nederland zou zich hier ten volle voor moeten inzetten in de Europese Unie. Als het bij aanbestedingen om de laagste prijs gaat, delven waarden als duurzaamheid en eerlijke handel het onderspit. Kamerleden Wiegman en Ortega dienen schriftelijke vragen in.

Vragen van de leden Wiegman-van Meppelen Scheppink en Ortega-Martijn (ChristenUnie) aan de minister van VROM en de minister van Economische Zaken over het bericht dat Nederland voor het Europese Hof wordt gedaagd omdat de provincie Noord-Holland bij de aanbesteding van koffieautomaten biologische koffie of fairtrade-koffie eist.

1. Kent u het bericht “Nederland voor Europees Hof gedaagd om koffieautomaat”?

2. Hoe beziet u deze actie van de Europese Commissie in het licht van de recente uitspraak van de voorzieningenrechter over de gemeenten Alkmaar en Den Helder, die juist criteria voor eerlijke handel hebben opgenomen en in het gelijk zijn gesteld?

3. Is voor (decentrale) overheden voldoende duidelijk welke fairtrade- en duurzaamheideisen mogen worden gesteld?

4. In hoeverre delven waarden als duurzaamheid en eerlijke handel het onderspit ten opzichte van de laagste prijs in aanbestedingen? Zijn er verbeteringen mogelijk?

5. Zijn overheden voldoende in staat om te voldoen aan de criteria voor duurzaam inkopen, gezien deze recente actie door de Europese Commissie?

(1 NOS, 5 mei 2010, http://nos.nl/artikel/155302-nederland-voor-europees-hof-gedaagd-om-koffieautomaat.html)

ChristenUnie presenteert visie op burgerschapsvorming

Fri, 07 May 2010 17:18:53 +0200

Aan de begrippen 'inburgeren' en 'integratie' kleeft teveel de suggestie dat iedereen in Nederland op elkaar moet gaan lijken en zich gelijk moet gaan gedragen. Belangrijk is echter dat alle Nederlanders, met behoud van en respect voor hun verschillen, als medeburgers in vrede samen leven. Daarom moet er gewerkt worden aan burgerschapsvorming in plaats van aan integratie, vindt de ChristenUnie. Bij burgerschapsvorming gaat het niet om het aannemen van oppervlakkige gewoonten en gebruiken, maar om het aanvaarden van onze democratische rechtstaat en de vrijheden, rechten en plichten die daarbij horen.

Dat staat in de notitie Samen Leven die de ChristenUniefractie in de Tweede Kamer zaterdag 8 mei presenteert tijdens haar jaarlijkse Vriendendag. Auteur is Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn, met onder andere Wonen, Wijken en Integratie in portefeuille en vijfde op de kandidatenlijst voor de aanstaande Kamerverkiezingen.

De notitie ontstond op basis van onder meer een reeks ‘huiskamergesprekken’ met leden van diverse minderheidsgroeperingen: Nederlanders met een Molukse, Marokkaanse, Chinese, Antilliaanse, Surinaamse, Afrikaanse, Turkse en Kaapverdiaanse achtergrond, vluchtelingen en ‘geboren Nederlanders’, christenen en moslims.

Kernpunten uit de notitie zijn:

1. Integratiebeleid – hoe goed bedoeld ook – heeft de neiging verschillen te benadrukken; inburgeren en integratie worden te veel verstaan als synoniem aan assimilatie. Er is behoefte aan een meer neutrale en natuurlijke benadering. De ChristenUnie kiest daarom voor burgerschaps-vorming. Die keuze is gericht op een juiste balans tussen de inzet op gemeenschapszin enerzijds en op eigen verantwoordelijkheid anderzijds. Tevens wordt hiermee benadrukt waar het echt om gaat: hoe kunnen wij ondanks verschillen samen leven in Nederland.

2. Een eerlijk maatschappelijke debat over integratie vraagt om een duidelijk onderscheid tussen migranten die goedwillend en vredelievend zijn enerzijds, en anderzijds hen die dit land vijandig gezind zijn en zich afzetten tegen de Nederlandse samenleving. Burgerschapsvorming is dus uitnodigend, maar heeft nadrukkelijk wel twee kanten.

3. Generiek beleid is lang niet altijd zinvol. Specifieke maatregelen, gericht op de diversiteit en de verschillende generaties van bi-culturele burgers is in veel gevallen doelmatiger. Er is maatwerk nodig om met minimale middelen maximaal effect te bereiken.

4. Integratiebeleid dat burgers helpt een plaats te verwerven in de Nederlandse samenleving, moet primair gericht zijn op de eerste (jonger dan 60 jaar) en tweede generatie van hen die zich in Nederland hebben gevestigd en die zich in een lage sociaaleconomische positie bevinden. De middenklasse met een bi-culturele achtergrond bestaat uit burgers die geen bijzonder ondersteuning nodig hebben; hun burgerschapsvorming is een natuurlijk proces.

5. Het is niet goed om alle burgers met een bi-culturele achtergrond én alle (ex) Koninkrijksburgers over één kam te scheren. Dat wordt door een groot deel van deze groepen als onrechtvaardig ervaren, en daardoor komen ook de onderlinge verhoudingen tussen deze groepen onder druk te staan.

6. Een samenleving waarin de integratie in harmonie verloopt, waarin ook plaats is voor absorptie van nieuwe gewoonten en gebruiken, van waardering voor de positieve kanten van een diverse samenleving, is slechts mogelijk bij beheersing en regulering van immigratiestromen. Beheersing betekent: beperking van de omvang. Regulering betekent: de toegang tot Nederland geschiedt onder voorwaarden.

In de notitie wordt voorts onder meer grenzen gesteld aan religieuze vrijheden (religie en levensbeschouwing zijn geen vrijbrief voor dwang; geen import van onvrijheid door financiële relaties met onvrije landen als Saoedi-Arabië). Ook wordt er gepleit voor verdere verbetering van het vluchtelingenbeleid (specifieke aandacht voor de burgerschapsvorming van vluchtelingen, eerder toegang tot werk of stage). En de notitie staat uitvoerig stil bij de situatie van multiculturele christenen in zogenoemde migrantenkerken. En de fractie vraagt klemmend om meer respect voor de situatie van (ex)koninkrijksgenoten: burgers met een Surinaamse, Molukse of Antilliaanse achtergrond, die zich te midden van het oplaaiende integratiedebat ineens als vreemdelingen bejegend voelen terwijl zij als iedere geboren Nederlander historisch geworteld zijn in het Koninkrijk der Nederlanden.

De notitie Samen Nederland wordt officieel gepresenteerd tijdens de Vriendendag 2010 van de ChristenUnie, 8 mei in het gebouw van de Tweede Kamer. Gert-Jan Segers, directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie en auteur van de islamstudie Voorwaarden voor Vrede, zal Cynthia Ortega-Martijn interviewen over de notitie. Ook vindt er een rondetafelgesprek plaats over het onderwerp burgerschapsvorming.

Lees hem hieronder digitaal of download de notitie hier:

'Deze verkiezingen draaien niet alleen maar om economische thema's'

Mon, 03 May 2010 10:19:24 +0200

Tot aan de verkiezingen stelt het Nederlands Dagblad elke week drie prangende politieke vragen aan vicepremier en ChristenUnielijsttrekker Andr� Rouvoet. Afgelopen zaterdag beantwoordde hij vragen over een (nieuwe?) missie in Afghanistan, immateri�le kwesties en www-dwang.

Minister Van Middelkoop wil dat Nederland toch weer gaat nadenken over een nieuwe militaire missie naar Uruzgan. Wat vindt u?
,,Ik vind dat we als kabinet even pas op de plaats moeten maken, en nog zeker geen besluit moeten nemen. Er is nu draagvlak voor een missie met politietrainers, maar het kabinet vindt dat er straks in de nieuwe Kamer ook brede steun moet zijn. Intussen zitten we als regering in een denkproces, om serieus te bekijken hoe de wens van de Kamer invulling kan krijgen. Het is niet per se nodig om met een besluit te wachten tot er een nieuw kabinet is, wanneer het demissionaire kabinet en de nieuwe Kamer het na 9 juni met elkaar eens zijn. Wat ik als ChristenUnieleider vind van een nieuwe missie in Uruzgan? Nou, rond dit thema ben ik vooral vicepremier, dus hierover laat ik graag de huidige fractie aan het woord. Het lijkt me verstandig om die zorgvuldigheid te betrachten. Ik zit straks wel in de nieuwe Kamer, daar heeft u gelijk in. Er komt dus ook een moment waarop ik me uit zal spreken. Dat is echter niet nu.’’

De verkiezingscampagne spitst zich steeds meer toe op economische thema’s. Dreigen de immateriële kwesties waarmee de ChristenUnie zich juist onderscheidt van andere partijen, hierdoor niet op de achtergrond te raken?
,,Ik denk dat we vooral kunnen opvallen door onszelf te zijn. Natuurlijk is het wel een uitdaging om naast de crisisaanpak die andere onderwerpen telkens te agenderen. Maar als ik naar ons verkiezingsprogramma kijk, dan komen ook de immateriële kwesties uitgebreid aan bod. Bovendien is er een behoorlijke kiezersgroep die echt bij de ChristenUnie hoort: de mensen die sociale gerechtigheid hoog in het vaandel hebben staan en wat dat betreft progressief zijn te noemen, maar die evenzeer hechten aan conservatieve waarden als de bescherming van het leven. Die combinatie van progressief en conservatief vind je alleen bij de ChristenUnie. Verder constateer ik dat er voor ons programma – dus ook wat betreft de immateriële thema’s – veel belangstelling is; m’n agenda zit tot aan de verkiezingen vol.’’

Een lezersvraag van de 91-jarige mevrouw Langelaar uit Apeldoorn: zij belde de redactie, omdat ze niet kan mailen. Volgens haar worden veel mensen – ,,en niet alleen ouderen’’ – gediscrimineerd omdat steeds meer zaken alleen via internet kunnen.
,,Ik vind het heel dapper van deze mevrouw de telefoon pakt en zich niet achter de geraniums laat zetten. Ze snijdt een heel mooi punt aan. Want het is inderdaad zo dat digitale ontwikkelingen heel snel gaan, en dat het niet iedereen lukt daarin mee te komen. Maar er zijn ook veel positieve kanten te noemen. Je kunt – bijvoorbeeld als politicus – via internet heel eenvoudig mensen bereiken waarmee je anders niet in contact zou komen. Ook mijn ouders hebben op hogere leeftijd leren mailen, om zo gemakkelijker met de kinderen te kunnen communiceren. Ik denk dat de worsteling met technologische vooruitgang een probleem van alle tijden is. Waar we op moeten letten, is dat mensen zich niet uitgesloten voelen als ze hiermee niet overweg kunnen. Ik krijg nog steeds veel ‘echte’ brieven, en die worden per post beantwoord. Ik vind daarom dat zeker de overheid ervoor moet zorgen dat burgers ook altijd op andere manieren dan alleen via internet hun zaken kunnen regelen.’’

(1 mei 2010, Nederlands Dagblad / Gerard Beverdam)

Ook een lezersvraag insturen voor André Rouvoet? Mail naar politiek@nd.nl

Kandidaten met 3D-bril in nieuwe TV-spot 'vooruitzien'

Thu, 29 Apr 2010 20:51:25 +0200

De kandidaten voor de Tweede Kamerverkiezingen spelen met een 3D-bril in de nieuw TV-spot. Een korte preview. De tv-spot wordt op de Vriendendag (zaterdag 8 mei) gepresenteerd. iGlow Media is wederom het producerende mediabedrijf achter deze spot.

Aanmelden voor de vriendendag kan hier: www.christenunie.nl/vriendendag

Foto's van de opnamen

100 miljoen extra voor binnenvaart

Thu, 29 Apr 2010 18:15:06 +0200

De ChristenUnie heeft in de financi�le doorrekening van haar verkiezingsprogramma 100 miljoen extra vrijgemaakt voor investeringen in de binnenvaart bovenop de reeds geplande investeringen. Dit maakte Frank Visser, kandidaat voor de ChristenUnie en fractiemedewerker, bekend tijdens het binnenvaart debat op de beurs Construction & Shipping Industry (C&SI) in Gorinchem.

Volgens de ChristenUnie is de binnenvaartsector na de crisis hard nodig voor het draaiende houden van onze economie. “Met de opening van de tweede Maasvlakte zal er veel meer vervoer over water moeten plaatsvinden. Sanering van de vloot moeten we voorkomen. Binnenvaart is de duurzaamste vorm van transport. Verbetering van de modal shift voorkomt dat de wegen vastlopen”. De ChristenUnie ziet dan ook niets in de door ambtelijke werkgroepen voorgestelde bezuinigingen op de binnenvaart. “Vaarwegen moeten we niet afstoten, maar onderhouden”, aldus Visser.

De afgelopen jaren is door staatssecretaris Huizinga het wegwerken van achterstallig onderhoud van vaarwegen versneld. “Dit moeten we niet terugdraaien. In 2016 moeten de werkzaamheden klaar zijn”. In aanvulling daarop wil de ChristenUnie investeren in overslagterminals en verdere verduurzaming. “Er zijn nieuwe technieken die de stikstofuitstoot met 80 tot 90% kunnen reduceren. Dit moet worden gestimuleerd door subsidies en het geleidelijk verhogen van de normen. Schone schepen zouden voorrang kunnen krijgen in havens en een lagere havenbelasting kunnen betalen.”

Meer energiebesparing op spoor

Fri, 28 May 2010 10:16:44 +0200

De ChristenUnie wil dat minister Eurlings meer werk maakt van energiebesparing op het spoor. Ernst Cramer: "Wij vragen al meer dan een jaar om een energiebesparingsplan voor de spoorsector. De Kamer heeft nu alleen een brief ontvangen met een paar idee�n van ProRail. Het echte plan heeft de Kamer nog steeds niet gehad, en onduidelijk is ook wat NS gaat doen."

Cramer mist een fundamentele analyse van de mogelijkheden voor energiebesparing voor de spoorsector als geheel. Ernst Cramer: “De kosten en baten zijn ook volstrekt onduidelijk. Het is natuurlijk leuk dat ProRail aan de slag wil met windmolens en zonne-energie maar hun specialisme is het spoor en daar is nog zoveel meer mogelijk.”

Een van de voorstellen uit het plan van ProRail is, blijkens een brief van minister Eurlings, om te voorkomen dat treinen onnodig afremmen door een beter informatiesysteem voor machinisten. Ernst Cramer: “Dit levert volgens ProRail 5% energiebesparing op. Fantastisch, maar deskundigen zeggen mij dat er potentieel met deze maatregel nog veel meer energie kan worden bespaard. Dat moet daarom verder worden onderzocht.”

De ChristenUnie wil ook meer aandacht voor niet-geëlektrificeerde regionale spoorlijnen. Ernst Cramer: “Ik verbaas mij erover dat er nog niet is gekeken naar de mogelijkheden om energie te besparen en CO2 uitstoot te reduceren door elektrificatie van deze diesellijnen”.

Vragen van het lid Cramer (ChristenUnie) aan de minister van Verkeer en Waterstaat over een energiebesparingsplan voor de spoorsector.

Bent u bereid het energiebesparingsplan van ProRail uiterlijk 7 mei naar de Kamer te sturen?[1]
Is er voor dit energiebesparingsplan een integraal onderzoek gedaan naar mogelijkheden voor energiebesparing voor het complete spoorsysteem (infrastructuur, beveiliging en treinen), inclusief een kosten-batenanalyse, zoals gevraagd in de motie Cramer/Koopmans (31305, nr. 114)? Zo nee, waarom niet?
Kunt u aangeven welke maatregelen NS neemt rond energiebesparing? Bent u bereid hierover ook afspraken te maken in de nieuwe concessie voor het hoofdrailnet?
Wat zijn de kosten voor het realiseren van de voorstellen uit het energiebesparingsplan en welke partij(en) gaan dat betalen?
Kunt u aangeven wat het energiebesparingsplan concreet oplevert in termen van energiebesparing en CO2 reductie voor de spoorsector als geheel?
Deelt u de mening dat er door het voorkomen van onnodig afremmen en weer optrekken meer energiebesparingswinst mogelijk is dan de 5% die met RouteLint volgens ProRail wordt bereikt? Bent u bereid de potentiële energiebesparing van deze maatregel verder te onderzoeken?
Waarom ontbreekt elektrificatie van diesellijnen in het plan van ProRail? Deelt u de mening dat dit kan bijdragen in de beperking van de CO2 uitstoot en bent u bereid dit verder te onderzoeken?

[1] Brief minister Verkeer en Waterstaat, 21 april 2010, VENW/DGMo-2010/3932, http://www.verkeerenwaterstaat.nl/Images/e3647800-8e10-46d8-91f6-6d9144f4edee_tcm195-276931.pdf

'Na 9 juni ga ik de Kamer weer in'

Wed, 28 Apr 2010 14:36:09 +0200

Partijleider en lijsttrekker Andr� Rouvoet gaat na de verkiezingen van 9 juni hoe dan ook weer de Tweede Kamer in. Dat zei Rouvoet op het Uniecongres zaterdag. Rouvoet wil de Kamer weer omdat hij vindt dat de partijleider eigenlijk in de Tweede Kamer hoort te gaan zitten, ook al komt de ChristenUnie in aanmerking voor een volgende kabinetsdeelname.

Uniecongres stelt kandidatenlijst vast (video)

Wed, 28 Apr 2010 16:38:45 +0200

Het Uniecongres in Lunteren heeft zaterdagmorgen de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni vastgesteld. De plaatsen vijf tot negen zijn gewijzigd nadat het congres stemde over ingediende amendementen. Zittend Kamerlid Cynthia Ortega is door het congres van plaats 8 naar de vijfde plek gekozen. Bekijk hier de presentatie van de definitieve kandidatenlijst.

Het partijbestuur had voor het Uniecongres de volgende kandidatenlijst (top 9) voorgesteld:

André Rouvoet
Arie Slob
Esmé Wiegman
Joël Voordewind
Carola Schouten
Martine Vonk
Ed Anker
Cynthia Ortega
Ernst Cramer
IJmert Muilwijk
Reinier Koppelaar
Gertjan Segers

Het congres heeft gestemd over de amendementen die ingediend waren op deze conceptlijst en daardoor ziet hij er nu als volgt uit:

André Rouvoet
Arie Slob
Esmé Wiegman
Joël Voordewind
Cynthia Ortega
Carola Schouten
Ernst Cramer
Martine Vonk
Ed Anker
IJmert Muilwijk
Reinier Koppelaar
Gertjan Segers

Bekijk hier de complete kandidatenlijst

Bijdrage Cynthia Ortega algemeen overleg Herbeoordeling starterregeling WW

Wed, 16 Jun 2010 10:02:33 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Vaker heb ik in deze Kamer uitgesproken dat er zo snel mogelijk een oplossing moet komen voor de problematiek waar wij het vandaag over hebben. De gedupeerde personen willen zo snel mogelijk weten waar ze aan toe zijn, en terecht. Daarom heb ik waardering voor het feit dat de minister voortvarend aan het werk is gegaan en mensen heeft aangeschreven. Ik heb begrepen dat 1100 mensen hebben gereageerd op de oproep van UWV. Ik krijg echter ook signalen dat mensen niet hebben gereageerd op de oproep, omdat er in de brief gesuggereerd werd dat ze moeten bewijzen dat ze onvoldoende of verkeerd zijn geïnformeerd. Met andere woorden: ze moeten nieuwe feiten aanleveren. Daar wringt de schoen, want een aantal mensen kan dat niet. Het is echter wel de verantwoordelijkheid van de mensen zelf om te reageren. Nee heb je, ja kun je krijgen. In dit soort situaties moeten mensen naar mijn mening altijd reageren. Heeft de minister ook dit soort signalen ontvangen? Was de brief duidelijk genoeg? Toen ik de brief van de minister ontving en doorlas, kon ik mij daar redelijk in vinden. Ik had wel vragen, onder andere wat de criteria nu precies inhouden die de rechter hanteert en wat «gerede twijfel» precies inhoudt. Hoe moet het verder met mensen die al veroordeeld zijn door de strafrechter? De oplossing die de minister had gevonden om de Kamer tegemoet te komen met betrekking tot de omgekeerde bewijslast, leek mij in principe redelijk, totdat ik allerlei e-mailberichten begon te ontvangen die de indruk gaven dat de minister de Kamer juridisch niet goed informeert. Daarnaast is in een hoorzitting door de Nationale ombudsman informatie verstrekt die eveneens de indruk wekt dat er meer mogelijk is dan de minister suggereert. De ChristenUnie staat voor een zorgvuldige afhandeling van deze problematiek. Ik heb het gevoel dat wij terecht zijn gekomen in juridisch gekrakeel over wat wel of niet kan. Om heel eerlijk te zijn: wij zien door de bomen het bos niet meer. Op deze manier kan de fractie van de ChristenUnie geen zorgvuldig afgewogen beslissing nemen. Zij heeft daarom behoefte aan een onafhankelijk onderzoek naar de juridische mogelijkheden van de uitvoering van de motie versus de aanbevelingen van de Nationale ombudsman. Totdat de uitkomst van dat onderzoek er ligt, moeten alle activiteiten van UWV die naar aanleiding van de brief van de minister zijn ingezet, opgeschort worden. Graag een toezegging van de minister. Op deze manier komen wij uit de juridische impasse en kunnen wij recht doen aan de gedupeerden. Tot slot is mij ter ore gekomen dat bepaalde betalingsregelingen niet zijn opgeschort. Ik wil graag van de minister weten of dit klopt.

Mevrouw Vos (PvdA): Voorzitter ...

De voorzitter: Ik wil de Kamerleden de gelegenheid geven om onderling maximaal twee interrupties te plegen.

Mevrouw Vos (PvdA): Heeft mevrouw Ortega-Martijn de brief van de FNV van 21 april gekregen, waarin volgens mij onafhankelijke juristen haarfijn hebben uitgeplozen waarom de juridische argumentatie van de minister niet klopt? Ik zie het nut niet in van nog een commissie. We hebben ook al de Ombudsman gehad, die toch naar mijn weten ook een goede jurist is.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Die brief heb ik inderdaad doorgelezen. Daarin worden een heleboel juristen genoemd. Daarnaast heb ik van individuele advocaten allerlei e-mailberichten hierover ontvangen. Het is iedere keer van: dit kan wel, dat kan niet. Ik pleit ervoor dat de Kamer goed geïnformeerd wordt. Ik blijf pleiten voor een onafhan-kelijk juridisch onderzoek.

Mevrouw Vos (PvdA): Ik hoorde u net zeggen dat wij nu vaart moeten maken met dit dossier, want er zijn mensen die echt al jaren wachten op antwoord. We hebben al een onafhankelijk juridisch onderzoek, namelijk van de Nationale ombudsman. Bovendien hebben we de brief van de FNV-juristen. Ik vind uw wens tot snelheid botsen met het feit dat er hier al wat ligt.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het botst niet. Ik wil ook graag van de minister weten of hij daarover een toezegging wil doen en hoe lang het allemaal kan duren. Als het lukt dat de FNV-juristen heel snel tot een conclusie komen, kan ik mij voorstellen dat een onafhankelijk juridisch onderzoek ook niet zo veel tijd in beslag hoeft te nemen.

Bijdrage Ed Anker algemeen overleg Wijziging van de Leerplichtwet 1969 etc.

Wed, 16 Jun 2010 10:15:50 +0200

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisge-nomen van de wijziging van enkele onderwijswetten in verband met het treffen van diverse maatregelen ten behoeve van het bestrijden van verzuim en voortijdig schoolverlaten. Genoemde leden steunen de aanpak van het bestrijden van voortijdig schoolverlaten en zien voorliggende wijziging in samenhang met de andere maatregelen om jongeren een startkwalificatie te laten behalen.

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen nader toe te lichten op welke manier voorliggend wetsvoorstel bijdraagt aan het houden van toezicht op basis van vertrouwen. Dat uitgangspunt is ook bij de wijziging van de Wet op het onderwijstoezicht gehanteerd. Wat vindt de regering van de reactie van de VO-raad en de WEC-raad dat scholen die de verzuimmel-dingen op orde hebben niet zwaarder gecontroleerd zouden moeten worden dan nu? Komt dat ook in de wet en in de praktijk tot uiting, zo vragen deze leden. De leden vragen vervolgens een nadere toelichting op het advies van de Raad van State en de G4 over het beleggen van toezicht op naleving bij de Inspectie. Zo is de Inspectie afhankelijk van signalen van leerplichtambte-naren in het toezicht. Is daarmee ook niet de kwaliteit van handhaving en toezicht nog steeds afhankelijk van gemeentelijke inzet? Gemeenten die het toezicht op dit moment onvoldoende op orde hebben, zullen immers ook in de toekomst de Inspectie onvoldoende voorzien van informatie.

Inbreng Ed Anker Wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, de Wet op het Financieel toezicht

Wed, 16 Jun 2010 10:19:39 +0200

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel en onderschrijven het uitgangspunt daarvan. Zij hebben nog enkele vragen die verderop in het verslag aan de orde zullen komen. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of de regering bij het vaststellen van de implementatieregelingen aansluiting wil zoeken bij de ons omringende lidstaten. Ze vragen de regering voorts aan te geven of de andere lidstaten net als Nederland een jaarlijks kostenpercentage vaststellen en op welke hoogte dit kosten percentage ligt. Kan ook worden aangegeven of dat percentage naast rente bestaat uit kosten van de kredietverstrekker?

De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat de kosten van het zogeheten «rood» staan bij banken niet als kredietfaciliteit wordt aangemerkt door dit wetsvoorstel. Kan de regering aangeven waarom deze kredietmogelijkheid is vrijgesteld en dus ook niet valt onder de algemene maatregel van bestuur die, in het verlengde van artikel 4:35 BW, de hoogte van de kredietvergoeding vaststelt en waarbij de kosten van deze kredietvorm hoger kunnen zijn dan van andere kredietverstrekkers zoals bepaald bij algemene maatregel van bestuur.

Bijdrage Ed Anker plenair initiatiefnota 'de grenzen voorbij' van Ernsat Cramer en Ger Koopmans

Wed, 16 Jun 2010 09:44:42 +0200

De heer Anker (ChristenUnie): Wij spreken vandaag voor de derde keer over de initiatiefnota over grensoverschrijdend spoorvervoer. Dat doe ik overigens met groot genoegen, want de heren Cramer en Koopmans hebben met hun initiatiefnota een hiaat in het spoorbeleid gevuld. Inmiddels hebben ze zelfs al voor financiering van de eerste projecten gezorgd. Het is dus de derde keer dat wij hier in de Kamer over spreken, maar in onze fractie en ongetwijfeld ook in de CDA-fractie is er nog veel vaker over gesproken. Ik dank de beide initiatiefnemers voor de verwerking van alle opmerkingen uit de vorige debatten in de nieuwe versie van de initiatiefnota. Er is zelfs duidelijk aangegeven welke aanbevelingen zijn gewijzigd. Ik wil graag vijf moties indienen. Mijn eerste motie gaat over een verdere uitwerking van de projecten waarvoor nu nog geen geld is gereserveerd. Motie De Kamer, gehoord de beraadslaging, constaterende dat met de middelen uit de initiatiefnota ″De grenzen voorbij″ wordt geïnvesteerd in grensoverschrijdende spoorlijnen in Limburg en Twente; overwegende dat in beide regio’s nog een verdere verbetering van het grensoverschrijdende spoorproduct mogelijk is; overwegende dat ook in andere regio’s zoals Groningen en de stadsregio Arnhem-Nijmegen nog kansen zijn voor een verbetering van het grensoverschrijdende spoorvervoer; verzoekt de regering, samen met de regio’s plannen voor een tweede fase investeringen in het grensoverschrijdend spoorvervoer uit te werken en de Kamer hierover uiterlijk in de begroting voor 2012 te informeren, en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Anker en Mastwijk. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. Zij krijgt nr. 5 (32351).

De heer Anker (ChristenUnie): Dan heb ik een motie over de fiets. De indieners constateren dat het vervoer van een fiets in de trein geen sinecure is. Zo mogen fietsen mee in de Thalys, maar alleen als het voorwiel is gedemonteerd en de fiets in een fietshoes is verpakt. Omdat hierover geen aanbeveling is opgenomen in de initiatiefnota dien ik de volgende motie in. Zij is meeondertekend door de heer Mastwijk, die hier ook een warm pleitbezorger van is. Motie De Kamer, gehoord de beraadslaging, constaterende dat er bij grensoverschrijdend spoorvervoer nog veel obstakels zijn om de fiets mee te nemen in de trein; verzoekt de regering, in gesprek te gaan met de Fietsersbond, ROVER, NS, NSHispeed en de overige vervoerders met grensoverschrijdende spoordiensten over verbeteringen voor het meenemen van fietsen in de trein over de grens en de Kamer hierover binnen een jaar te informeren, en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Anker en Mastwijk. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. Zij krijgt nr. 6 (32351).

De heer Anker (ChristenUnie): Dan kom ik op het grenstarief. De indieners willen de NS prikkelen door te verplichten, automaten van buitenlandse concurrenten toe te staan. Dat is alleen een oplossing in de grensregio’s. Daarom dien ik de volgende motie in. Motie De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende dat het grenstarief op de verbinding Maastricht-Brussel is geschrapt voor reizigers tussen Maastricht en België; overwegende dat voor reizigers van/naar plaatsen verder in Nederland er niets is veranderd; overwegende dat het internationale tarief voor het Nederlandse traject de laatste jaren sterker is gestegen dan het binnenlandse tarief; verzoekt de regering, in overleg met NS te bewerkstelligen dat het grenstarief geheel wordt afgeschaft, en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Anker en Mastwijk. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. Zij krijgt nr. 7 (32351).

De heer Anker (ChristenUnie): Ik voeg hier nog een oproep aan de minister aan toe. Het toevoegen van meer bestemmingen aan kaartautomaten moet ook gepaard gaan met het opnemen van alle gebruikelijke routes en de meest gangbare buitenlandse kortingsregelingen. Nu wordt bijvoorbeeld standaard de grensovergang bij Venlo genegeerd in de kaartautomaten. Dan kom ik op ERTMS, een belangrijk beveiligingssysteem dat grensoverschrijdend spoorvervoer mogelijk maakt. Daarover dien ik de volgende motie in. Motie De Kamer, gehoord de beraadslaging, constaterende dat invoering van ERTMS de interoperabiliteit van het grensoverschrijdend spoorvervoer makkelijker maakt; verzoekt de regering, in overleg met de grensregio’s, de vervoerders ter plaatse en de buurlanden bij gepland groot onderhoud aan de beveiliging van grensoverschrijdende spoorlijnen de inbouw van ERTMS in de infrastructuur mee te nemen en de Kamer hierover binnen zes maanden te informeren, en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Anker en Mastwijk. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. Zij krijgt nr. 8 (32351).

De heer Anker (ChristenUnie): Voorzitter. Wij komen bij mijn laatste motie ook nog even rakelings langs de portefeuille van Buitenlandse Zaken. De motie gaat namelijk over de gemeente Eijsden. Wij hebben dinsdag gestemd over de herindeling van die gemeente samen met de gemeente Margraten, maar dat zal de meeste woordvoerders hier niet het meest na aan het hart liggen. Wat wel na aan het hart ligt, is dat de Kamer deze week een petitie heeft ontvangen om het station in Eijsden te heropenen. Dit Nederlandse station is gesloten; ik zou haast zeggen omdat het niet in België ligt. Wij hebben het technisch rapport ontvangen, maar de uitkomst is wat de ChristenUnie betreft niet bevredigend. De busreizigers zouden tevreden zijn, maar de handtekeningen die wij deze week hebben ontvangen, vertellen een ander verhaal. De snelle busdienst is verdwenen en een busdienst die er 30 minuten over doet en vaak vertraagd is, is wat anders dan de trein van vroeger, die binnen tien minuten in Maastricht was. Ik wil niet van de minister horen waarom het station niet open kan, maar hoe het wel zou kunnen. In de initiatiefnota en in de petitie staat een aantal goede opties dat onderzocht kan worden, zoals een grensoverschrijdende stoptrein, zodat de bestaande intercity nog wat sneller kan rijden. Maar voor de ChristenUnie staat vast dat dit station sowieso weer open moet; vandaar de volgende motie. Motie De Kamer, gehoord de beraadslaging, constaterende dat station Eijsden gesloten is door de komst van de Maastricht-Brussel express; overwegende dat de vervangende busdiensten geen goed alternatief zijn omdat de reistijd 3 tot 4,5 keer zo lang is en er bovendien vaak sprake is van vertragingen; overwegende dat de concessie Hoofdrailnet opnieuw ingaat in 2015 en dat rond dat jaar ook het regionale spoor in Limburg opnieuw wordt aanbesteed; verzoekt de regering, in overleg met de provincie te bewerkstelligen dat station Eijsden in een van beide nieuwe concessies wordt opgenomen en zo snel mogelijk weer wordt bediend, en daarbij de optie van een grensoverschrijdende stoptreinverbinding in aanvulling op de intercity te onderzoeken, en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Anker en Mastwijk. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. Zij krijgt nr. 9 (32351).

De heer Anker (ChristenUnie): Voorzitter. Dat waren mijn moties, waarvan ik natuurlijk de laatste aan deze minister uit het prachtige Limburgse land extra aanbeveel.

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. Kortheidshalve sluit ik mij aan bij de woorden van dank van mijn collega Koopmans over de reacties van de collega’s. Tweede Kamer Collega Roefs heeft gevraagd hoe de informatie op de stations is geregeld. Dat kan inderdaad via InfoPlus. Wij zien dat eigenlijk als een goede uitwerking ervan. Het kan ook gewoon op papieren borden gebeuren. Dat is vrij eenvoudig. Wel moet je een en ander afstemmen, maar dat lijkt mij als service aan de burger die even niet die andere informatie heeft, uitstekend. Ik zou ook een voorbeeld willen nemen aan de folders zoals wij die in de Duitse internationale treinen kunnen vinden. In die folders staan de aansluitingen op de Nederlandse treinen vermeld. Ik denk dat dit een buitengewoon belangrijk en handig middel is. Vervolgens ga ik in op een viertal moties. De eerste, van de collega’s Mastwijk, Biskop en Anker, gaat over de Beneluxlijn. Ik ben ook benieuwd naar de reactie van de minister daarop. In ons beeld is de Beneluxtrein de internationale corridor. Zoals onze nota aangeeft, is die lijn niet het enige antwoord op dat grensoverschrijdend verkeer. Een regionale oplossing is dus van buitengewoon groot belang. Deze motie kan druk zetten op een goede oplossing, zowel regionaal als internationaal. Dan moet je wel een aantal zaken even onder druk zetten door nu nog geen instemming te verlenen met andere verbindingen. Dan de motie van de leden Anker en Mastwijk over de regioplannen. Die motie sluit goed aan bij onze initiatiefnota. Ik erken dat er in onze nota veel aandacht is voor Limburg, maar deze provincie heeft dan ook veel te maken met een bijzondere problematiek gezien de langgerekte landsgrens. Maar onze landsgrens is nog langer. De plannen van andere provincies vinden wij ook buitengewoon belangrijk. Wij menen dus dat het een goede zaak is om dat verder te gaan uitwerken. De motie over het grenstarief spreekt ons zeer aan. In onze initiatiefnota noemen wij dit ook wel een boete voor het reizen over de grens. Wij zouden daar inderdaad van af moeten. De collega’s Anker en Mastwijk hebben een motie ingediend over ERTMS. Wij moeten inderdaad voortmaken met de invoering van ERTMS, want dit systeem maakt grensoverschrijdend spoorvervoer op termijn eenvoudiger. Limburg zou wat dat betreft een ideale proeftuin kunnen zijn, omdat er dan ook drie landen bij betrokken zijn.

Bijdrage Esm� Wiegman algemeen overleg Wabo/Omgevingsdiensten

Wed, 16 Jun 2010 10:24:13 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Ik dank de minister voor de uitwerking van mijn motie voor transparantie in de leges voor de omgevingsvergunning. Lokale verschillen kunnen er zijn, maar het moet voor de burger wel helder zijn welke kosten worden verrekend. Door dit in elke gemeente op een vergelijkbare manier te doen, is voor de burger veel duidelijker waardoor verschillen tussen gemeenten ontstaan. Ook worden gemeenten zo in staat gesteld om van elkaar te leren waar het wellicht nog efficiënter kan. Ik weet dat het vrij standaard is om als Kamer te vragen om een evaluatiemoment, maar ik vraag het toch. Is het niet goed om over een paar jaar te evalueren hoe dit in de praktijk functioneert?

Het overleg van vandaag is bijzonder, omdat we de discussie over de Wabo aan het afronden zijn. Die discussie ging hand in hand met de discussie over de uitvoeringsdiensten. Ik heb waardering voor het proces van onderaf, zoals dat de afgelopen jaren vorm heeft gekregen, mede op aandringen van de ChristenUnie. Vandaag staan wij op het punt dat wij, in de woorden van de heer Boelhouwer bij een vorig overleg, kunnen zeggen: het moet nu ook maar gewoon eens klaar zijn; we moeten aan de slag. Dat is vandaag mijn hoofdboodschap.

Ik heb nog wel een paar vraagjes. Vanuit sommige gemeenten is er kritiek geweest op de zogenaamde "kritieke massa"-criteria. Die bepalen of een gemeente een uitvoeringstaak zelf mag doen of moet overdragen aan een uitvoeringsdienst. Ik heb gehoord dat deze criteria soms zo scherp waren, dat zelfs een stad als Almere er niet aan zou kunnen voldoen. Dit komt doordat er kwantitatieve criteria werden gesteld aan het aantal ambtenaren met kennis van zaken dat beschikbaar zou moeten zijn in plaats van kwalitatieve criteria.

We hebben de slotverklaring van Zeist gekregen. Ik vond het een wat wonderlijk document in het geheel van stukken. Het lijkt mij goed dat daarover nog een bestuurlijk standpunt wordt geformuleerd en aan de Kamer wordt gezonden. Het was wel goed om in de slotverklaring te lezen dat verschillende problemen zijn besproken op een ambtelijke werkconferentie. Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd wat dat heeft opgeleverd. In de slotverklaring staan vooral procedurele afspraken voor maatwerk. Dat is prima, maar over de criteria zelf zouden nog misverstanden bestaan. Wat zijn die misverstanden? Kunnen die niet worden verduidelijkt? De criteria vormen nu vooral een referentiekader en worden nog geëvalueerd. Hoe zit het met die hoge criteria voor het aantal deskundige ambtenaren? Zijn of worden deze aangepast?

In de Kamer hebben we verschillende keren gesproken over ICT. Het onderwerp kwam keer op keer terug. De minister onderkent dat ICT een belangrijke voorwaarde is, zo las ik in haar brief aan de Eerste Kamer. Ik kan dat onderschrijven.

Inbreng Ernst Cramer nieuwe stations

Wed, 16 Jun 2010 10:29:06 +0200

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. Dit overleg is de afronding van de bespreking van mijn initiatiefnota Nieuwe stations, nieuwe passagiers. Ik hoop dat wij met dit algemeen overleg de traditie starten om vaker over dit onderwerp te praten.

Het eerste onderdeel betreft de instapnorm en de bedieningsgarantie. Dat is een belangrijk onderwerp bij de bespreking van de initiatiefnota. Ik was dan ook blij met de reactie van de bewindslieden om de huidige instapnorm los te laten. De minister heeft dat flexibeler willen maken. Hij heeft zelfs voorgesteld, die norm te schrappen. Dat lijkt mooi, maar tegelijkertijd blijft wel de voorwaarde bestaan dat er overeenstemming moet zijn tussen de vervoerder en de initiatiefnemer over het bedienen van een nieuw station. Dat is de zogenoemde bedieningsgarantie. Hiermee wordt de bal weer bij de NS neergelegd, want die moet de bedieningsgarantie afgeven. Daar zou ik van af willen, omdat daarbij allerlei overwegingen kunnen spelen. Het is onduidelijk waarom de NS dat wel of niet doet. Het past niet in de verhouding tussen opdrachtgever en opdrachtnemer. De minister besluit of er een station wordt gebouwd of niet. De vraag is of de NS kan besluiten niet te stoppen bij een station. Kan de minister toezeggen dat de bedieningsgarantie niet meer door de NS wordt afgegeven? Misschien moeten we het dan hebben over een verrekenmodel voor nieuwe stations dat aan de concessie toegevoegd kan worden, want ik vind het wel een reële vraag van de NS.

De beleidsbrief van de minister verschilt met de beleidsbrief uit 2000 en met mijn initiatiefnota op het punt van een inventarisatie van nieuwe stations. Die inventarisatie ontbreekt. Is de minister bereid om, in aanvulling op de lopende studies zoals vermeld in het MIRT, ook de kans voor door andere regio's gewenste stations te onderzoeken?

De minister kent mijn fascinatie met stations en ik kan er dan ook niet omheen om naar de stand van zaken van een aantal stations te vragen. Twee jaar geleden beloofde de minister spoed te betrachten, maar de stations die hij toen noemde zijn nog steeds niet geopend. Maarheeze en Sassenheim gaan binnenkort open, maar is de procedure rondom station Bleizo nu definitief afgerond? Kunnen in Westervoort de schoppen de grond in? De minister maakt graag gebruik van deze term en ik zie graag dat hij die op het spoor van toepassing verklaart. Is het onderzoek naar Zwolle-Zuid en Deventer-Noord al afgerond? Hoe staat het met Groningen Europapark en Assen-Zuid? Ik kan nog wel even doorgaan, maar laten we het voorlopig bij deze houden. Voor station Hengelo Gezondheidspark is inmiddels door de regio subsidie aangevraagd en is de bedieningsgarantie door de regionale vervoerder geregeld. Kan de minister voor 1 mei duidelijkheid geven over de toekenning, zodat het station in mei 2011 open kan gaan?

Dan de financiering. Hoe zit het in 2010 met de besteding van het geld voor de kleine stations? De afgelopen jaren bleef heel veel geld op de plank liggen. Zuid-Holland maakt zich zorgen omdat de procedures voor regionaal spoor veel sneller lijken te gaan dan die voor het hoofdrailnet. Hoe gaat de minister om met de prioritering van de middelen voor de stations? Een moeilijk punt blijft de bouw van stations op drukke trajecten, omdat de aanpassing van de infrastructuur te veel kost. Als er een nieuwe woonwijk wordt aangelegd, wordt er vaak ook een nieuwe aansluiting op de snelweg gemaakt, terwijl wij allen weten dat aansluiting op het ov nog veel belangrijker is. Ik denk in het kader van mijn initiatiefnota vooral aan het spoor.

Ik lees een cryptisch verhaal van de minister over de projectkosten en prioriteiten van bijkomende infrastructuur. Kan dat niet simpeler? Inhaalsporen moeten niet ten laste komen van een stationsproject. Als een station na onderzoek goed scoort, moet het er gewoon komen en moet niet eerst een nieuwe afweging nodig zijn om ook nog geld te vinden voor een inhaalspoor. Als het spoor erbij hoort, hoort de infrastructuur er ook bij.

Verschillende gemeenten vragen of het budget voor nieuwe stations ook gebruikt kan worden voor de verplaatsing van stations. Dat lijkt mij redelijk als het nieuwe reizigers oplevert. Hoe gaat de minister daarmee om? Ik noem station Nijverdal.

Tot slot de corridorbenadering. Ik stel in mijn initiatiefnota voor, corridors als geheel te benaderen en aan te pakken door meerdere haltes tegelijk te bouwen, waardoor het draagvlak voor een sprinter kan worden vergroot. Dat is natuurlijk niet altijd mogelijk, maar een analyse van de hele corridor bij het plannen van een nieuw station zou wel op zijn plaats zijn. Er kan dan ook gekeken worden naar het gehele mobiliteitssysteem en de ruimtelijke ordening. Om daar maar eens vorm aan te geven, heb ik als vingeroefening een spoorlijn uitgewerkt. Graag overhandig ik, via de voorzitter, de minister het eerste exemplaar van mijn notitie Bollensprinter, nieuwe impuls voor spoorvervoer in Noord-Holland.

ChristenUnie: Bollensprinter voor noordelijke Randstad

Fri, 28 May 2010 11:01:35 +0200

De ChristenUnie wil dat in de brede Randstad 6 sprinters per uur gaan rijden over het spoor. Onderzocht moet worden welke infrastructurele maatregelen hiervoor nodig zijn. De ChristenUnie heeft het plan voor het traject Hoorn-Den Haag uitgewerkt in een nieuw treinconcept: de Bollensprinter.

Ernst Cramer: “Rond de Duitse grote steden ligt een S-bahn netwerk met frequent rijdende regionale treinen. In grote delen van Noord-Holland rijden sprinters slechts 2x per uur.” Volgens de ChristenUnie zijn grote ingrepen niet nodig om vaker treinen te laten rijden. “Het gaat vooral om het oplossen van enkele knelpunten en er moet goed worden gekeken naar de sluitingstijden van spoorwegovergangen en bruggen. Ons antwoord op deze vraag is de Bollensprinter.”

Momenteel wordt uitbreiding van het spoor onderzocht om op de belangrijkste corridors in de Randstad 6 intercities per uur te laten rijden. Ernst Cramer: “Deze ingrepen zijn hard nodig maar de stoptreinreizigers moeten niet vergeten worden. Ik kan niet uitleggen dat tussen Zevenaar en Arnhem vier treinen per uur rijden en midden in de Randstad tussen Purmerend en Schiphol of Hillegom en Leiden maar twee. Als je kans loopt dat je 30 minuten moet wachten dan is de trein voor veel reizigers geen aantrekkelijk alternatief.”

Ter illustratie heeft de ChristenUnie een plan gemaakt voor het spoor in Noord-Holland. Ernst Cramer: “De trein kan veel aantrekkelijker. Niet alleen door hogere frequenties, maar ook door goede aansluitingen op het regionale OV, de OV-fiets en voor de automobilist” In de notitie wordt daarom o.a. voorgesteld de bouw van een transferium bij Uitgeest te onderzoeken.

Maar ook naar de marketing van het spoor moet worden gekeken. “Wij stellen voor om elke sprinter een eigen naam en lijnkleur te geven. Reizigers nemen straks niet meer de stoptrein maar de Bollensprinter, de Strandsprinter, de Zaansprinter of de Polderstadsprinter.”

ChristenUnie nog niet overtuigd van CO2-opslag Barendrecht

Wed, 21 Apr 2010 11:40:21 +0200

Deze week wordt wederom gedebatteerd over CO2-opslag onder Barendrecht. De ChristenUnie vroeg eerder dit jaar aan het kabinet om helder te maken dat Barendrecht een noodzakelijke tussenstap is voor opslag in Noord-Nederland. Antwoord hierop is nog niet gegeven. Wiegman: ,,Over veiligheid mag geen twijfel bestaan. Maar ook nut en noodzaak zijn essentieel om akkoord te gaan."

De ChristenUnie kan alleen instemmen met een project als het door de minister genoemde ‘algemeen belang’ daadwerkelijk is aangetoond. Wiegman: ,,In de brief van het kabinet wordt op mijn motie ingegaan, maar mij is nog niet helder wat er gebeurt als opslag in Barendrecht niet door zou gaan. Zeker nu de provincie Drenthe zich welwillend opstelt tegenover een eventueel demonstratieproject, komt die vraag nadrukkelijk naar boven."

Als het gaat om CO2-opslag heeft de ChristenUnie-fractie altijd betoogd dat CCS slechts een onderdeel is van de transitie naar een duurzame energiehuishouding. Dit tijdelijke alternatief hebben we nodig om de doelstelling van -30% uitstoot in 2020 te realiseren.

Voor de partij is op dit moment nog onduidelijk hoe de proef in Barendrecht past in het traject om te komen tot grootschalige CO2-opslag in het noorden van het land, waardoor een aanzienlijk deel van de nationale CO2-reductiedoelstellingen behaald moeten gaan worden. Daarbij is het van belang dat de regering in het proces van introductie en toepassing van CCS, een regierol heeft. Wiegman: ,,De rol van de regering rondom de proef in Barendrecht is pas laat in beeld gekomen.Dat is te betreuren vanuit het oogpunt van communicatie en het verwerven van draagvlak."

De motie van Esmé Wiegman:

overwegende dat op dit moment nog onduidelijk is hoe de proef in Barendrecht past in het traject om te komen tot grootschalige CO2-opslag in het noorden van het land, waardoor een aanzienlijk deel van de nationale CO2-reductiedoelstellingen behaald moeten gaan worden,

verzoekt de regering de Kamer binnen drie maanden te informeren over de rol van ccs in het behalen van de Nederlandse klimaatdoelstellingen en het tijdpad en de volgorde die gevolgd worden van proef, via demonstratie tot aan verplicht toegepaste techniek;

verzoekt de regering voorts pas te beslissen inzake de vergunningverlening voor CO2-opslag in Barendrecht indien vast is komen te staan dat in Noord-Nederland in de nabije toekomst een locatie voor grootschalige CO2 opslag wordt ingericht en de proef in Barendrecht daarvoor een noodzakelijke tussenstap is

Bijdrage Jo�l Voordewind algemeen overleg raad buitenlandse zaken

Wed, 16 Jun 2010 10:05:42 +0200

De heer Voordewind (ChristenUnie): Voorzitter. De eerste vrije verkiezingen in vierentwintig jaar in Sudan zijn vorige week niet gelopen zoals gehoopt. De waarnemers van de EU en het Amerikaanse Carter Center spreken over het ontbreken van namen op kieslijsten en het intimideren van de kiezers. Ook hebben verschillende oppositiepartijen de verkiezingen geboycot. Dat is niet echt een geruststellende opmaat naar het zelfbeschikkingsreferendum dat straks gehouden zal worden. Welke lessen voor dat referendum zijn er te trekken uit het verloop van deze verkiezingen? Geeft dit verloop aanleiding voor Nederland om zijn betrokkenheid te wijzigen inzake de inzet en de verzekering dat dit zelfbeschikkingsreferendum toch een succes zal worden? Als dat referendum niet goed gaat lukken, vrees ik namelijk het ergste voor Sudan. Ik ben blij dat de minister in sterke bewoordingen heeft gezegd te willen voorkomen dat Iran lid wordt van de Mensenrechtenraad. Met steun van collega's had ik daarover ook Kamervragen ingediend. Ik lees in de brief dat de EU ook zo'n statement heeft afgegeven. Zit de EU met dat statement op dezelfde lijn als de minister? Ik herhaal mijn vraag die ik ook aan de heer Haverkamp heb gesteld: wat gebeurt er als Iran wel lid wordt? Ik weet wel dat we daarmee absoluut niet blij mee zullen zijn en dat de minister hecht aan een dialoog, ook met landen waarmee we het absoluut niet eens zijn, maar de vraag is wat Iraanse toetreding doet met de geloofwaardigheid van een club die als doelstelling heeft om de mensenrechten actief te promoten. De mensen die dat doen, moeten namelijk wel geloofwaardig kunnen zijn. Nederland is tot 15 juni lid en wij nemen dus al afscheid van de Mensenrechtenraad, daarin heeft de minister gelijk. Dat sluit natuurlijk niet uit dat Nederland misschien uiteindelijk weer een keer aan de beurt komt, want het lidmaatschap gaat via een roulatiesysteem. Maar daar gaat het mij niet zozeer om. Het gaat me om het politieke signaal, dat de EU in het komende overleg misschien laat horen, dat dit niet goed zou zijn voor de geloofwaardigheid van de Mensenrechtenraad en dat bijvoorbeeld Nederland zich dan zal beraden in hoeverre de betrokkenheid wordt voortgezet. Wat vindt de minister daarvan?

De heer Haverkamp (CDA): U stelt een vraag aan de regering, maar ik ga ervan uit dat de ChristenUnie zelf ook een opvatting heeft. We hebben al eerder geconstateerd dat een land als Libië voorzitter is geweest. De ChristenUnie heeft toen gezegd dat we gewoon actief betrokken konden blijven bij de Mensenrechtenraad, waarschijnlijk ook vanwege de dialoog. Zijn we volgens u nu op het punt gekomen waarop we ons desnoods maar moeten terugtrekken uit dit internationale overlegforum en de dialoog met andere landen moeten sluiten?

De heer Voordewind (ChristenUnie): Ik ben altijd voor een dialoog met landen. De EU en Nederland proberen met Birma ook een dialoog te houden, ondanks de aanscherping van de sancties, en datzelfde geldt zelfs voor Iran. Dat betekent echter niet dat je de grootste mensenrechtenschenders maar binnen moet halen in een orgaan van de VN dat als doelstelling heeft om de mensenrechten te promoten. Dat komt de geloofwaardigheid van die raad en van de VN in het algemeen niet ten goede. Ik had ook grote problemen met Libië, maar ik vind het toch een flinke slag erger als Iran lid wordt van de Mensenrechtenraad en die gelegenheid doet zich nu voor. Natuurlijk kan je ook grote bedenkingen bij Libië hebben, maar als we dit laten doorgaan, wordt het echt een praatclub waarbij iedereen zich mag aansluiten en zichzelf mag benoemen als grootste mensenrechtenverdediger. Als Iran lid wordt, moeten we maar afstand nemen van die praatclub. Voorzitter. Ik maak me met de minister grote zorgen over de nieuwe generatie ultracentrifuges. Ik bedank hem overigens voor de brief over het nucleaire programma van Iran. Ik heb eigenlijk dezelfde vragen als collega Haverkamp. In hoeverre schat de minister in dat Iran daadwerkelijk kan beschikken over kernwapens? We hebben een aantal feiten op een rijtje gekregen, maar het is lastig te achterhalen omdat we geen toegang hebben tot alle kerncentrales. Is het vijf voor twaalf of denkt de minister dat het nog een aantal jaren duurt? Als ik Israël moet geloven, is het echt vijf voor twaalf. Wat is de inschatting van de minister? Ik maak me ook grote zorgen over het standpunt van de VS. Minister van defensie Gates zegt op een soort doodlopende weg te zitten inzake Iran. Ik neem aan dat minister Verhagen in de kranten die citaten uit het memo ook zal hebben gelezen. Wat is zijn inschatting? Zijn de VS nu radeloos of zetten ze gewoon in op sancties, ook al blijkt het nog steeds moeilijk te zijn om bijvoorbeeld China en Rusland erbij te betrekken? Die landen zijn namelijk gewoon vrolijk aangeschoven bij de top van Iran in Teheran over nucleaire ontwapening. Dat verbaasde mij, want tegelijkertijd proberen de VS met China en Rusland tot een resolutie ter aanscherping van de sancties te komen. Nu we het toch over Iran en de Iraanse nucleaire ambities hebben, maak ik even een uitstapje naar Syrië. Dat land staat weliswaar niet op de agenda, maar ik maak me grote zorgen over Syrië. Er gaan geruchten dat Syrië Scudraketten heeft geleverd aan Hezbollah. De premier van Libanon ontkent dat en Amerika heeft Syrië om opheldering gevraagd. Komt dit punt straks ook terug in de RBZ en gaat de EU in dat geval aan Syrië ook opheldering vragen of dat echt gebeurd is? Volgens de inschatting van mijn partij zijn de Aziatische spelers, China en India, toch de belangrijkste spelers die invloed hebben op Birma. Ik prijs en steun de opstelling van de regering om twee sporen te volgen en zowel sancties te overwegen als de dialoog gaande te houden, maar het moet vooral van China en India komen. Zijn daar nog bewegingen gaande die de druk op Birma opvoeren om van de verkiezingen toch vrije verkiezingen te maken, voor zover vrij in Azië natuurlijk van toepassing is? Wat zijn de bevindingen in Kirgizië van de speciale vertegenwoordiger, Pierre Morel? Hij brengt momenteel een bezoek aan Kirgizië. Kan de minister misschien de laatste stand van zaken melden?

Bijdrage Ernst Cramer algemeen overleg Loodsenwet en maritieme noodhulp

Wed, 16 Jun 2010 10:07:25 +0200

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. Onder andere op basis van de informatie die de minister heeft doen toekomen, kunnen en moeten wij constateren dat het loodswezen een uitstekend product levert. Deze conclusie is belangrijk. Het loodswezen houdt namelijk ferm stand in de internationale benchmarks, zowel qua kwaliteit als qua prijs. Dat is een buitengewoon goede prestatie die wij niet lichtvaardig onder stoelen of banken moeten steken. Over goede kwaliteit tegen een gemiddeld tarief werd vroeger alleen gesproken met betrekking tot de markt. Daar was de gulden namelijk een daalder waard. De marktwerking spreekt de ChristenUnie echter veel minder aan. De minister schrijft in zijn brief onder het kopje "bevindingen, inzicht in toekomstig beleid" over de marktwerking. Kan het echter ooit wat worden met die marktwerking? Er zijn namelijk relatief weinig loodsen en als gevolg daarvan zal er dus concurrentie ontstaan om die mensen in dienst te krijgen. Net zoals eerder besproken, is het de vraag of je dus wel echt concurrentie krijgt. Kun je kiezen tussen de groene of de blauwe loodsboot of is er alleen concurrentie op het moment van de aanbesteding, omdat het daarna weer één aanbieder is? Nederland is mijns inziens namelijk te klein om verschillende aanbieders te hebben.

Verder ga ik in op de kruissubsidiëring. Er is bij een aanbesteding best een partij te vinden die de beloodsing in Amsterdam of Rotterdam wil doen, maar wil die partij dat ook in de Eemshaven doen? Ik vraag mij dit af. Ik denk dat wij niet moeten onderschatten dat marktwerking vaak druk oplevert in de vorm van "cherry picking", waarbij de lekkerste kers eruit gehaald wordt. Wij constateren nu dat de organisatie zichzelf bedruipt zonder overheidsgeld. Je moet je serieus afvragen wat daarmee mis is, ook al heet dat dan kruissubsidiëring. Ik heb geen enkel probleem daarmee. Overigens kunnen wij hiervoor ook een andere naam dan kruissubsidiëring vinden, zoals mevrouw Roefs voorstelde.

De heer Jansen (SP): Die woorden zijn mij uit het hart gegrepen. Waarom heeft de ChristenUnie in 2007 dan wel gestemd voor het wetsvoorstel dat de kostengeoriënteerde tarieven en de afbouw van de kruissubsidiëring regelde? Kortom, was de ChristenUnie in 2007 voorstander ervan, maar heeft zij in de praktijk geleerd dat het toch niet zo verstandig was?

De heer Cramer (ChristenUnie): Dat is een heel mooie samenvatting.

De heer Jansen (SP): Dat vind ik heel erg te prijzen, want dat is erg eerlijk. Bijna de hele Kamer was voor dat wetsvoorstel, dus de ChristenUnie was niet de enige.

De heer Cramer (ChristenUnie): Alleen de SP was er niet voor, waarschijnlijk?

De heer Jansen (SP): Nee, ook de Partij voor de Dieren. Ik weet niet waarom die ertegen waren, maar ze waren in ieder geval tegen het wetsvoorstel.

De heer Cramer (ChristenUnie): Zij hielden moedig stand.

De heer Jansen (SP): Goed zo!

De heer Cramer (ChristenUnie): De opmerking van collega Jansen is terecht. De praktijk wijst inderdaad uit dat het goed loopt. Ik snap overigens wel de aarzeling van de minister in zijn brief, want het staat in die wet. Ik ben het dan ook volstrekt eens met de eerste drie alinea's onder het kopje conclusies van de minister, maar daarna mag hij stoppen. Laten wij nu de conclusie trekken dat het goed loopt en dat het niet verder hoeft. De minister beschrijft perfect hoe hij de dienstverlening ziet. Die kan dus op de huidige manier voortgezet worden. Als de marktwerking van de baan is, heeft dit als voordeel dat er voor het loodswezen ruimte ontstaat om op basis van de expertise en de financiële huishouding afspraken te maken over herinvesteringen voor nieuwe schepen en opleiding. Dat is belangrijk. Ik maak de aantekening dat de investeringsvraag alleen door het loodswezen opgepakt kan worden, als er zicht op is dat het dit kan blijven doen. Dit soort investeringen doet men niet als men maar een paar jaar zekerheid heeft. Geen enkele financiële instelling zal daarin tuinen, zelfs niet onder dwang. Dan ontstaat er dus ruimte voor het loodswezen om de modernisering door te voeren. Dat is belangrijk voor de continuïteit van het werk. Het is bovendien belangrijk dat er dan bedrijfseconomische ruimte ontstaat voor herinvesteringen. Ik vind het namelijk problematisch dat de overheid zegt: u schrijft niet echt af, maar als wij nieuwe schepen moeten hebben, moeten wij nieuw budget vinden. Het getuigt van normale bedrijfsvoering als je een herinvestering kan doen binnen de bedrijfsreserves. Dat is een normale huishouding. Dit heeft namelijk niets te maken met marktwerking, maar wel met het uitgaan van normale bedrijfseconomische principes binnen een overheidsdienst.

Ik heb nog een paar opmerkingen over andere onderwerpen die ook op de agenda staan, zoals de maritieme noodhulp en het hoofdstuk over Search and Rescue. Hierover valt veel te zeggen. Bij de berekening van de veiligheidsnormen valt ons op dat de toename voor de harde structuren op de Noordzee niet wordt genoemd in de risicoanalyse. Ik heb heel veel details over de paragrafen binnen het SAMSON-model waarover dit gaat. Ik vermoei de minister echter niet daarmee, want hij kan dit waarschijnlijk beter citeren dan ik. Overigens hoeft de minister dit niet allemaal te citeren; hij mag het kort en bondig houden.

Tot 2015 is er een toename van de zeescheepvaart van 14% tot 31%. Er komen steeds meer scheepsbewegingen, maar toch wordt er gesteld dat de huidige voorzieningen voldoende zijn tot 2015. Is er nu dus sprake van overcapaciteit of wordt die noodhulpvoorziening opgeschaald vanwege de toenemende druk en verkeersintensiteit? Wat is het effect van de SAR-operaties op de korte en middellange termijn? Is het te verwachten dat de huidige normen door de toenemende drukte, bijvoorbeeld de bouw van windparken, niet voldoen indien er sprake is van een rampenscenario? Welk perspectief is er voor de veiligheid op de Noordzee in dat kader?

Tot slot heb ik nog twee opmerkingen over de SAR. In de risicoanalyse wordt een conclusie getrokken, namelijk dat de beschikbare capaciteit in de praktijk voldoende is gebleken. Was dat geluk of is dat statistisch? De praktijk kan volgende week namelijk weer een stuk weerbarstiger zijn. Je moet daarop weliswaar niet je beleid afstemmen, maar je moet wel erop voorbereid zijn. Dus graag ontvang ik een nadere onderbouwing van de conclusie in de risicoanalyse.

In hoeverre wordt er gestreefd naar standaardisatie van de SAR-middelen? Die kan namelijk de veiligheid van de Nederlandse opvarenden overal ter wereld ten goede komen. Het is daarom ook belangrijk om helderheid te krijgen over de inzet van de NOGEPA-helikopter. Hoe wordt het gebruik van die helikopter voor SAR-doeleinden financieel afgewikkeld en dan met name tot 2013, wanneer de nieuwe helikopter beschikbaar komt?

Bijdrage Jo�l Voordewind algemeen overleg NAVO bijeenkomst ministers van Buitenlandse Zaken

Wed, 16 Jun 2010 10:10:46 +0200

De heer Voordewind (ChristenUnie): Voorzitter. De kernwapendiscussie staat weer hoog op de politieke agenda. Vorige week spraken we nog over het non-proliferatieverdrag en de Nuclear Security Summit. Vandaag spreken we over de kernwapentaak van de NAVO. Het is alsof de kernwapendiscussie van de jaren tachtig niet is weggeweest. Toch zijn het nieuwe en ook zeer interessante tijden, omdat we nu in het kader van de NAVO-strategie over dit onderwerp gaan spreken. Het is goed dat door de inspanningen van Nederland kernontwapening nu hoog op de agenda van de NAVO staat. Mijn complimenten dat Nederland door deelname aan het vijflandeninitiatief het voortouw heeft genomen bij het aanzwengelen van de discussie hierover, een discussie die uiteindelijk haar weerslag moet krijgen in het nieuwe strategische NAVO-concept.

Wat is precies de status van het overleg? In de brief is sprake van een brede gedachtewisseling over de kernwapentaak van de NAVO, waarin ook aandacht wordt besteed aan de toekomst van de resterende niet-strategische wapens op het Europees continent. Dat moet in overleg resultaten opleveren. Welke eerste stap op weg naar een kernwapenvrij Europa verwacht de minister te kunnen zetten in Tallinn? Ik vind de uitlatingen in dit verband van secretaris generaal Rasmussen in de media nogal terughoudend. Zo verwacht hij niet dat er in Tallinn een besluit zal worden genomen en ook de uitkomst staat wat hem betreft al vast: kernwapens blijven nodig om de veiligheid van de NAVO-lidstaten te garanderen. Hoe beoordeelt de minister deze uitspraak, een voorschot op de uitkomsten van deze top?

De minister koppelt ambitie aan behoedzaamheid. Dat is op zich een verstandige benadering, die echter ook vragen oproept. Hoe staat hij er precies zelf in? We lezen verschillende opmerkingen in de brief van de minister waarin daadkrachtige woorden staan zoals "kernwapens de wereld uit", maar waarin ook nog naar allerlei opties serieus gekeken moet worden. Graag een preciezere inzet van de minister. Wil hij inderdaad het idee dat kernwapens als eerste stap uit Europa moeten, serieus bespreken op de komende NAR?

Het is goed dat wordt gewerkt aan institutionele en organisatorische hervormingen binnen de NAVO. Belangrijk is daarbij dat het beschikbare budget zo veel mogelijk wordt besteed aan operaties als in Kosovo en Afghanistan.

Mijn fractie heeft waardering voor de kabinetsreactie op het AIV-advies over het nieuwe strategisch concept van de NAVO. Deze reactie bevat voor de ChristenUnie zeer herkenbare elementen, zoals de herbevestiging van het belang van de NAVO als een veiligheidsverband dat ook buiten het oorspronkelijke taakgebied operaties moet kunnen uitvoeren en de erkenning van het belang van goede samenwerking met partners, in het bijzonder de EU. Er zal in Tallinn over het proces worden gesproken, maar nog niet over de inhoud. Hoe ziet het traject er verder uit?

Bijdrage Jo�l Voordewind plenair Afghanistan

Wed, 16 Jun 2010 09:38:25 +0200

De heer Voordewind (ChristenUnie): Voorzitter. De ChristenUnie reageerde in eerste instantie verbaasd op de concrete voorstellen van de collega’s van GroenLinks en D66 om tot een trainingsmissie te komen in Afghanistan: staatsrechtelijk niet correct en ook militair onverantwoord; wie zou er ter verantwoording geroepen kunnen worden, indien er slachtoffers zouden vallen? Inmiddels hebben een aantal partijen meegedacht over de motie en wordt hier expliciet verwezen naar de artikel 100-procedure, die het primaat voor de missie weer teruglegt bij de regering. Wat het signaal betreft dat de Kamer met deze motie afgeeft: de fractie van de ChristenUnie ziet deze motie als een aansporing aan het kabinet om in demissionaire status alsnog te kijken naar de benodigde politietrainers in Afghanistan en te bezien of Nederland daaraan nog een verdere bijdrage zou kunnen leveren naast de negentien EUPOL-medewerkers die Nederland al heeft ingezet. De ChristenUnie heeft de Nederlandse deelname aan EUPOL altijd gesteund. Mocht blijken dat er versterking nodig en ook mogelijk is, dan zal een verzoek van het kabinet daartoe in beginsel positief tegemoet worden getreden. Tot slot hecht de fractie van de ChristenUnie ook aan een weloverwogen procedure. Dat betekent dat mijn fractie voorziet dat hiertoe pas een besluit kan worden genomen na 9 juni. Het moge duidelijk zijn dat de fractie van de ChristenUnie de motie steunt en ook mede heeft ondertekend.

Bijdrage Jo�l Voordewind plenair Wet Kinderombudsman

Wed, 16 Jun 2010 09:41:42 +0200

De heer Voordewind (ChristenUnie): Voorzitter. Ik dank de initiatiefneemster van dit wetsvoorstel voor de beantwoording in eerste termijn. Ook dank aan de minister voor zijn adviezen aan de Kamer. Door de beantwoording is mij een aantal zaken duidelijker geworden. Er is echter ook nog een aantal zaken waarover ik vragen heb aan de indienster. Ik zal pas na de beantwoording van de vragen een definitief standpunt innemen over het initiatiefwetsvoorstel, waarbij ik vooraf graag zeg dat ik er zeer sympathiek tegenover sta. Een van mijn vragen gaat over de verplichting om de klachten in behandeling te nemen. De indienster hecht daar sterk aan, heb ik begrepen. Een dergelijke verplichting geldt niet voor klachten die worden neergelegd bij de Ombudsman.

In het debat ontstond enige verwarring over de vraag of een klachtenafhandeling bij die kinderombudsman altijd een last resort zou moeten zijn. Bij de Ombudsman is dat al het geval. Ik begrijp dat dit voor de minister ook nog niet helemaal duidelijk is. Kan de indienster bevestigen dat het altijd een last resort is? En kan de indienster nog eens toelichten waarom zij heeft gekozen voor de verplichting om elke klacht ook echt af te handelen? Ik heb zelf een amendement ingediend dat gaat over de verplichting om elke mondelinge klacht schriftelijk vast te leggen. Ik begrijp dat ook dit niet het geval is bij de Ombudsman. Als er klachten in behandeling worden genomen, wordt men verzocht die schriftelijk aan te melden. Vanwaar de verplichting om elke mondelinge klacht ook schriftelijk vast te leggen? Ik vraag dit met het oog op het voorkomen van een toename van administratieve lasten bij de kinderombudsman.

Mijn laatste punt betreft de financiën. Allereerst nog mijn dank voor het toesturen van het benchmarkrapport. Daar lees ik in dat de kosten op 2 mln. zouden kunnen uitkomen. Uit het rapport heb ik niet helemaal scherp kunnen krijgen of dat inclusief of exclusief de klachtenafhandeling is. Het is wat lastig zaken te vergelijken vanwege de verschillen in de takenpakketten in het buitenland, maar ik krijg toch nog graag een toelichting. Graag krijg ik een toelichting op het aantal fte’s. Binnen het instituut Ombudsman zijn nu negen fte’s gereserveerd voor de afhandeling van klachten van kinderen en jongeren. Zijn deze fte’s meegerekend in het totale voor de kinderombudsman benodigde aantal fte’s? In de eerste behandelingsronde van het initiatiefwetsvoorstel was er sprake van 20 fte’s. Is dat inclusief of exclusief die negen bestaande fte’s? Tot slot wil ik de indienster aanzetten om zich ervoor in te spannen dat een en ander zo veel als mogelijk wordt ingepast in het bestaande budget van de Ombudsman en daar de nodige ruimte te vinden. Ik begrijp dat de Ombudsman op dit moment 144 fte’s tot zijn beschikking heeft. Dat lijkt mij een vrij ruime bezetting. Bij voorkeur zien wij inpassing binnen het bestaande aantal fte’s. Ik krijg daar graag, als het enigszins kan, een toezegging op.

Bijdrage Esm� Wiegman plenair debat over het bericht 'CO2 bom onder Barendrecht'

Tue, 15 Jun 2010 17:14:48 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Terecht vraagt de heer Vendrik wat er gecommuniceerd is naar de gemeente Barendrecht over de Crisis- en herstelwet. Die vraag moet beantwoord worden. De inbreng van GroenLinks verbaast mij echter ook een beetje. Wij hebben bij de behandeling van de Crisissen herstelwet gezegd dat wij geen overheden willen die onderling procederen. Waarom is daarop toen geen amendement gekomen van GroenLinks?

De heer Vendrik (GroenLinks): Voorzitter. Dat amendement hebben wij ingediend. Misschien is dat mevrouw Wiegman ontgaan, maar dat hebben wij wel degelijk gedaan. Dat amendement zag ook toe op een eventueel besluit van het kabinet over CO2-opslag in Barendrecht.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Oké, het is goed om die duidelijkheid in dit debat te hebben. Dank u wel.

De heer Jansen (SP): Voorzitter. Dit is eigenlijk een heel simpel debatje: het is een kwestie van neuzen tellen. We zaten hier ongeveer twee maanden geleden ook te praten met de toen nog niet demissionaire minister. In de Kamer waren veel fracties om verschillende redenen tegen CO2-afvang en -opslag (CCS). Er zijn partijen, zoals GroenLinks, die vinden dat er geen CO2 onder bewoond gebied mag worden opgeslagen. Verder zijn er partijen die vinden dat CO2 niet onder dichtbevolkt gebied wordt opgeslagen. Een partij als de SP vindt dat CO2-opslag als zodanig een techniek is die haaks staat op verstandig energiebeleid. Het kost namelijk ongeveer 15% extra energie. Om het klimaatbeleid te realiseren, gaan we dus 15% extra fossiele energie verbranden. Hoe dom kun je zijn? Dat argument is voor onze fractie nog steeds doorslaggevend. CCS onder Barendrecht is slecht, maar hetzelfde bezwaar geldt in wezen overal. Ik heb op 13 januari mede namens vijf fracties een motie ingediend die is verworpen met 77 tegen 63 stemmen, ofte wel een grote minderheid. Inmiddels hebben we begrepen dat de D66-bobo’s door hun congres zijn teruggefloten. D66 was destijds tegen die motie, en ik ga ervan uit dat de heer Van der Ham hier als democraat de consequenties uit trekt. Hij gaat ongetwijfeld om. Ik reken er ook op dat de ChristenUnie terugkeert van haar tijdelijke escapade in januari. Mevrouw Wiegman heeft in november een persbericht uitgegeven waarin onder andere staat: ″De ChristenUnie is tegen het besluit van minister Cramer en minister Van der Hoeven om een experiment met CO2-opslag (CCS) uit te voeren in een woonwijk van Barendrecht.″ Kamerlid Esmee Wiegman: ″Het gaat ons om intrinsieke veiligheid en draagvlak. Er zijn niet voldoende gegevens beschikbaar om het risiconiveau van ondergrondse CO2-opslag goed vast te stellen. De ministers nemen met een indrukwekkende stapel rapporten over veiligheid de argumenten van de gemeente Barendrecht niet zomaar weg.″ Zij eindigt met: ″Barendrecht mag dan kostenefficiënt zijn, gezien het gebrek aan draagvlak en de aanwezige risico’s is de keuze voor een dichtbevolkt gebied zeer onverstandig. Een ongeluk zou funest voor het draagvlak zijn, voor zover dat draagvlak lokaal al aanwezig is.″ Aldus mevrouw Wiegman in een persbericht van de ChristenUnie, gedateerd 18 november 2009.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Dat is een persbericht uit november. Misschien kan de heer Jansen ook nog even herhalen wat we in het VAO in januari dit jaar hebben gewisseld. Dan hebben we de hele geschiedenis weer even goed op een rij.

De heer Jansen (SP): Ik zei al: ik hoop dat mevrouw Wiegman terugkeert van haar tijdelijke escapade in januari van dit jaar, twee maanden geleden dus. Naar mijn mening is zij op dat moment het juiste spoor kwijt geraakt. Ik denk tijdelijk, want inmiddels heeft zij wat meer tijd gehad om erover na te denken, waarbij zij ongetwijfeld tot de conclusie is gekomen dat ook bij haar partij geen spoor van draagvlak aanwezig is. Als zij dit doorzet, dan staat haar handelen haaks op wat haar achterban wil. In haar eigen motie probeert zij waarborgen te vragen waarvan de minister al zei dat dat helemaal niet kan, aangezien dat onderzoek allang is verricht. Die reddingsboei is er dus niet meer. Zij zal nu toch kleur moeten bekennen. Het over de verkiezingen heen tillen kan zij de bewoners van Barendrecht niet aandoen, en dat is ook niet zorgvuldig in het politieke verkeer. Zij moet nu kleur bekennen: voor of tegen.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Ik zal de heer Jansen straks verrassen met een keurige consistente lijn, die aansluit op dat wat we tijdens het AO in januari naar voren hebben gebracht.

De heer Jansen (SP): Dan vrees ik het ergste! Wat vaststaat, net als twee maanden geleden, is dat er geen spoor van draagvlak is voor CCS, noch onder de bevolking, noch bij de gemeenteraad van Barendrecht, noch bij PS. Zowel de lagere overheden als de bevolking zien het dus niet zitten. Ik was in maart nog op bezoek in Annen, in Noord-Drenthe, op de grens met Groningen, en daar zien ze het evenmin zitten. Of het nu dicht- of dunbevolkt is maakt niet uit, mensen zien CO2-opslag als een vorm van afvalopslag bij hen onder de grond, en dat vinden ze niet koosjer. Het is natuurlijk ook een schandalig staaltje machtsmisbruik om beleid waar geen draagvlak voor is, erdoorheen te jassen bij de Crisis- en herstelwet. Hierover heeft de heer Vendrik al wat vragen gesteld. Helaas is het niet gelukt om dit punt er bij amendement uit te halen. Wij gaan ervan uit dat een volgend kabinet zo verstandig is om er geen gebruik van te maken, maar nogmaals, dat moeten we afwachten. Vandaar dat mijn fractie er voorstander van is om zo nodig in tweede termijn als Kamer met de kennis die we nu hebben de uitspraak te doen: zie hierv

Bijdrage Esm� Wiegman algemeen overleg verdrag Frankrijk verwerking splijstofelementen

Tue, 15 Jun 2010 17:19:42 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Het verdrag dat wij nu bespreken, regelt dat de uitvoer van splijtstofelementen voor opwerking in Frankrijk voortgezet kan worden. De fractie van de ChristenUnie heeft nog enkele vragen over dit verdrag, vooral over wat er gebeurt na afloop van dit verdrag in 2015.

Allereerst iets over het verdrag dat nu door een wetswijziging in Frankrijk tussentijds wordt gewijzigd. Het verdrag regelt ook het terugsturen van opgewerkt afval naar Nederland. Op welke termijn wordt opgewerkt uranium en plutonium naar Nederland teruggestuurd? De ChristenUnie heeft in het verdrag geen termijn hiervoor kunnen vinden, terwijl dit volgens mijn informatie ingevolge de Franse wet wel vereist is. Kan de minister dit toelichten?

Wel heeft het verdrag het over hergebruik in de vorm van nieuwe reactorbrandstof. Dit kan echter ook buiten Nederland. Aan de minister van Buitenlandse Zaken – fijn dat hij er is – vraag ik of het klopt dat 75% momenteel naar Rusland wordt geëxporteerd. Wordt het ook daadwerkelijk voor het afgesproken doel gebruikt?

Er is ook nog opwerkingsafval van voor 1993 dat nog terug moet komen naar Nederland. De ChristenUnie vindt dat dit nu snel en zorgvuldig moet worden afgerond. Wanneer is dit proces afgerond?

Het voorliggende verdrag staat toe dat niet het oorspronkelijke opwerkingsafval terug wordt gestuurd naar Nederland, maar vervangend, vergelijkbaar afval. Dat is heel pragmatisch vormgegeven. Je kunt afval niet exact labelen. Dat betekent dus dat Nederland ook goed verpakt en recent geproduceerd afval kan ontvangen. Wie neemt de verantwoordelijkheid voor het opruimen van oudere, vervuilde afvalopslagplaatsen in Frankrijk? De regering is van mening dat EPZ hiervoor niet meer financieel of anderszins verantwoordelijk is zodra er voldoende afval is teruggenomen. Is dit wel juridisch voldoende afgedekt?

De discussie over kernafval en het al dan niet opwerken is vooral relevant voor na 2015, als de huidige contracten aflopen. Willen we het dan goed geregeld hebben, dan zal dit nu goed voorbereid moeten worden. Als we in 2015 zouden willen kiezen voor het stoppen met opwerken, moet dat wel mogelijk zijn. Wat is het proces richting 2015, zowel inhoudelijk als in relatie tot het verdrag dat we vanavond bespreken?

De ChristenUnie vraagt zich af of we na 2015 wel moeten doorgaan met het opwerken van kernafval. Directe opslag van gebruikte splijtstof bij de Covra in Borssele voorkomt risicovolle transporten van en naar Frankrijk en vermindert radioactieve belasting van het milieu en verspreiding van radioactieve afvalstoffen. Andere Europese landen hebben om deze redenen in het verleden al afgezien van opwerking van kernafval.

2015 is om nog een andere reden een interessante deadline. In dat jaar moet bij de Covra een nieuw opslaggebouw voor hoogradioactief afval gereed zijn, of er moet een uitbreiding komen van een bestaand gebouw. Dat gebouw zou geschikt gemaakt kunnen worden voor directe opslag van splijtstof. Hiervoor moeten wel tijdig de voorbereidingen worden getroffen, voor aanpassingen aan de kerncentrale en de Covra. Is de minister bereid deze optie te onderzoeken en ervoor te zorgen dat de Kamer in een volgende periode nog een keuze tussen beide opties kan maken?

Kamer laat alcohollobby winnen

Mon, 19 Apr 2010 18:12:45 +0200

Holle vaten klinken het hardst. Dat bleek vorige week in het Kamerdebat over de wijziging van de Drank- en Horecawet. De wetenschappelijke argumenten om de grens voor de alcoholverkoop naar 18 jaar te verhogen zijn overtuigend. Het maatschappelijke draagvlak hiervoor is groot. Toch meent de meerderheid van de Tweede Kamer, tegen het advies van gezondheidsdeskundigen �n handhavers van de openbare orde in, dat de grens op 16 jaar moet blijven.

Door Joël Voordewind en Wouter Langendoen
Gepubliceerd in De Volkskrant, 19 april 2010

Holle vaten klinken het hardst. Dat bleek vorige week in het Kamerdebat over de wijziging van de Drank- en Horecawet. De wetenschappelijke argumenten om de grens voor de alcoholverkoop naar 18 jaar te verhogen zijn overtuigend. Het maatschappelijke draagvlak hiervoor is groot. Toch meent de meerderheid van de Tweede Kamer, tegen het advies van gezondheidsdeskundigen én handhavers van de openbare orde in, dat de grens op 16 jaar moet blijven.

De schadelijke effecten van alcohol zijn overbekend. Het gebruik van alcohol onder de 24 jaar geeft blijvende schade aan de hersenen, die tot die leeftijd nog in ontwikkeling zijn. Het optrekken van de leeftijdgrens levert enorme gezondheidswinst op, aldus het Trimbos Instituut, de Universiteit van Utrecht en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Inmiddels hebben zeventien van de zevenentwintig EU-landen al de leeftijd opgetrokken tot 18 jaar, wereldwijd hanteert slechts 12 procent nog de leeftijd van 16 jaar. Verder is het onderscheid tussen sterke en zwakke alcoholische dranken vervaagd; sommige supermarkten hebben zelfs al besloten om geen bier meer te verkopen onder de 18 jaar; alcoholreclame mag zich nu al niet richten op jongeren onder de 18 jaar.

De grens van 16 jaar is bovendien vastgesteld met de inzichten van 125 jaar geleden. Sindsdien is uit veel nieuw wetenschappelijke inzichten gebleken dat drinken in de tienerjaren zeer schadelijk is voor je gezondheid. Door dezelfde wetenschappelijke kennis over de schadelijke gevolgen van roken en strenge regelgeving is het gelukt om hier ook een trendbreuk in te forceren. Rookte vroeger 50% van de jongeren, inmiddels is dit nog maar 24 procent.

De Kamerfracties van ondermeer PvdA en VVD kwamen met het argument dat eerst maar eens de handhaving op 16 jaar op orde moet zijn. Met hetzelfde argument voert de alcohollobby de afgelopen weken een bijna militant campagne richting de Kamer. Het klopt dat de huidige campagne, het tonen van je legitimatie tot 20 jaar bij de aankoop van alcohol, nauwelijks effect heeft. Tweederde van de 16-minners loopt nog met alcohol de zaak uit. Dat probleem kan simpelweg worden opgelost door te kiezen voor een sluitend controlesysteem, tegen de zin van veel supermarkten in, omdat de kans dat supermarkten nu betrapt worden miniem is.

De nieuwe wet stelt voor om na drie overtredingen de drankafdeling te sluiten. Een duidelijke sanctie die het argument van slechte handhaving onderuit haalt. Bovendien blijkt dat door de leeftijd eenduidig op 18 jaar te zetten de handhaving ook gemakkelijker wordt. Het onderscheid tussen een 15-jarige en een 18-jarige is veel duidelijker dan tussen een 14 en 16-jarige. Hiermee zal, zo hebben wetenschappers onderzocht, automatisch de beginleeftijd opgetrokken worden van 14/15 jaar naar 17/18 jaar. Zelfs zonder extra handhaving. Ook pakken we hiermee doorverkoop aan leeftijdsgenoten beter aan.

Het onderzoeksbureau NIPO becijferde in 2007 dat driekwart van de Nederlanders en zelfs een meerderheid van de jongeren van 16 tot 19 jaar voor een verkoopverbod van alcohol aan 16- en 17-jarigen is. Een ruime meerderheid van de Nederlandse gemeenten is ook voor, omdat een hogere grens een belangrijke steun is in het vergroten van de openbare orde en veiligheid. Daarbij horen ook de gemeenten Utrecht, Rotterdam en Den Haag en een groep ondernemers in het centrum van Den Haag.

De ChristenUnie ziet de leeftijd het liefst landelijk op 18 jaar gezet worden. Maar nu dreigt zelfs het experiment met 18 jaar om zeep te worden geholpen door een draai van de PvdA. Eerder steunde de PvdA nog een motie van CDA en ChristenUnie voor een experiment. De burgemeester van Katwijk had zijn plannen al klaar, hij is de problemen in zijn gemeente zat. Bang voor alcoholtoerisme is hij niet, een jongere zal niet snel op de fiets stappen om het 5 kilometer verderop te proberen. En bovendien: als de overlast verplaatst gaan gemeenten in de regio vanzelf meedoen.

Nu de stekker uit de plannen trekken getuigt van gebrek aan politieke moed en negeert de roep van de samenleving, gemeenten, ondernemers en wetenschappers. Zo wint de alcohollobby het van de gezondheid van onze jongeren. Een volksvertegenwoordiging onwaardig. Laat het nuchter verstand prevaleren. Het is nog niet te laat.

Joël Voordewind is Tweede Kamerlid, Wouter Langendoen is beleidsmedewerker van de ChristenUniefractie in de Tweede Kamer

Bijdrage Esm� Wiegman notaoverleg Wetgevings- en werkprogramma 2010 van de Europese Commissie

Wed, 16 Jun 2010 10:00:09 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Aan de ene kant is de behandeling van het werk- en wetgevingsprogramma dezelfde als de voorgaande jaren, maar aan de andere kant is het toch ook weer heel anders. Het is het eerste programma van de Commissie onder het nieuwe verdrag met ook nog eens een nieuwe Commissie. Het is vooral ook nieuw omdat wij nu als Kamer de mogelijkheid hebben om een behandelvoorbehoud te plaatsen bij onderwerpen waar wij dat nodig achten. Juist omdat onder het Verdrag van Lissabon meer onderwerpen op Europees niveau geregeld mogen worden, is het goed dat wij er als parlement nauwlettend op toezien. Doet de EU wat moet en gebeurt het ook op de juiste manier? Blijft de EU af waar ze van af moet blijven omdat het nationaal veel beter kan en omdat het daar ook thuishoort? Een sterke betrokkenheid is ook nodig omdat de rol van nationale lidstaten – beter gezegd: regeringsleiders – toeneemt. Zeker in de afgelopen maanden waren het de lidstaten die tijdens de crisisbestrijding de leiding namen. Het is daarom zaak, regelmatig met de regering van gedachten te wisselen over de te volgen koers en gebruik te maken van het behandelvoorbehoud bij belangrijke onderwerpen, zoals de maatregelen voor Griekenland.

De ontwikkelingen rondom Griekenland laten zien dat dit niet een eens-per-jaar-overleg is waarna we er weer een jaar vanaf zijn. Ontwikkelingen kunnen snel gaan, ook buiten het officiële werkprogramma van de Commissie om. Dat vraagt om regelmatig overleg. Daarom wil ik vandaag duidelijk maken dat de ChristenUnie hetgeen wij vandaag bespreken niet eng wil interpreteren. Het gaat niet om het maken van een lijstje van prioritaire onderwerpen, maar om het actief inspelen op wensen van de Kamer. Dat vergt een vroege en snelle informatievoorziening, waarbij dilemma's worden voorgelegd en waarbij nieuwe onderwerpen in lijn met de prioritaire onderwerpen kunnen worden behandeld. Als er nieuwe ontwikkelingen zijn die nog niet zijn aangemerkt als "prioritair" moet de regering handelen in lijn met afspraken over verwante onderwerpen. Hoe kunnen wij het werk- en wetgevingsprogramma beter in lijn laten lopen met onze jaarlijkse behandeling van de Staat van de Unie?

Ik wil verder wijzen op de toch wel bijzondere manier van handelen van de grotere lidstaten de afgelopen tijd, met name rond de crisis. Er begint een haantjescultuur te ontstaan. Het lijkt wel alsof de lidstaten willen laten zien dat zij het snelst met de beste ideeën kunnen komen. Aldus plaatsen zij de andere lidstaten voor voldongen feiten. Ik noem landen als Duitsland, Italië en Frankrijk. Hoe borgt de regering dat Nederland invloed kan blijven uitoefenen en dat overleg met de Kamer mogelijk is?

Ook nieuw is de grotere rol van het Europese Parlement. Daarmee zal rekening moeten worden gehouden door het kabinet. Ik denk aan het goedkeuren van de begroting.

Vervolgens wil ik enkele inhoudelijke opmerkingen maken over het werk- en wetgevingsprogramma en dan allereerst over de samenhang die wij moeten zien te bewaken. We hebben te maken met oude commissarissen, met nieuwe commissarissen en met nieuwe portefeuilles. Er liggen grote uitdagingen voor ons die zich over meerdere dossiers uitspreiden. Hoe kan volgens het kabinet de samenhang het beste worden bewaakt? Het komende jaar staat in het teken van de crisis. De ChristenUnie spreekt graag over de crisis als een kans. Het wetgevings- en werkprogramma geeft daar gelukkig blijk van. Er zijn grote uitdagingen die om een antwoord vragen: de klimaatverandering, een duurzame economie, een duurzame energievoorziening en de financiële crisis. Logisch dat de Kamer aan veel van deze programmaonderdelen de status "prioritair" geeft.

De economische crisis heeft duidelijk gemaakt dat de instrumenten en bevoegdheden van de EU nog onvoldoende zijn toegesneden op een crisis van grote omvang. In het voorstel van D66-europarlementariër In 't Veld dat Europa het recht moet krijgen om in te grijpen in de begrotingen van eurolanden zien wij helemaal niets. Wel zien wij graag meer afstemming, een betere handhaving van het stabiliteits- en groeipact en meer begrotingsdiscipline. Het mag niet de EU zijn die bepaalt waaraan wij onze centen uitgeven. Deze onderwerpen willen wij graag relateren aan de ingestelde task force waarover het kabinet ook spreekt in de appreciatie. Een ander onderwerp in de appreciatie is de implementatie. Wat de ChristenUnie betreft wordt daarvan in de komende jaren echt werk gemaakt. In het algemeen doet Nederland het goed als het gaat om de implementatie van nieuwe regels, maar Nederland heeft wel vaak last van achterblijvende implementatie door andere eurolanden. Ik denk aan de scheepsbouwsector. Er is wat dit betreft veel verschil tussen Nederland en Spanje. Dat kan een nadelige positie van de Nederlandse scheepsbouwsector betekenen. Ook denk ik aan de visserij waar met gemak een concurrentienadeel kan ontstaan omdat andere landen minder handhaven. Ook Natura 2000 lijkt mij belangrijk genoeg om gelijk met elkaar op te blijven trekken. Ten slotte noem ik nog de energiemarkt. Wij lopen vaak voor de troepen uit. Dat kan heel mooi zijn, maar wij moeten wel oog hebben voor de traagheid van andere lidstaten. We moeten dan zelf iets terughoudender zijn en bij de Commissie aandringen op versnelde implementatie door de andere landen.

Voorzitter. Ik wil er enkele prioritaire onderwerpen uitlichten en noem allereerst het Europese antwoord op de klimaatverandering. De 20-50-strategie voor een koolstofarme economie spreekt mij bijzonder aan. De ChristenUnie volgt dan ook nauwgezet de inzet van de EU bij de lopende klimaatonderhandelingen. Ook de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid geeft de ChristenUnie prioriteit. Het gaat daarbij om voedselzekerheid, voedselveiligheid, dierenwelzijn, maatschappelijke diensten en budget voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Ons uitgangspunt is: minder liberaliseren, behoud van EU-beleid en –budget en een landbouw met belangrijke maatschappelijke taken.

Europa moet streven naar een eerlijke, sociale en duurzame Europese economie. De EU moet verder kijken dan haar eigen grenzen en moet de allerarmsten op deze wereld steunen. Ik zie graag een Europa dat de mensenrechten hoog in het vaandel heeft staan en een Europa dat streeft naar eerlijke handel binnen en buiten haar grenzen.

Op de lijst van prioritaire onderwerpen -- die het parlement met name op subsidiariteit zal toetsen -- staan veel zaken op het gebied van onderwijs, sociale zaken en justitie. Op deze onderwerpen zal de inzet van de ChristenUnie kritisch zijn. We moeten alleen grensoverschrijdende oplossingen zoeken voor problemen in de EU die ook werkelijk grensoverschrijdend zijn.

De heer Ten Broeke (VVD): Ik heb veel debatten met mevrouw Wiegman mogen voeren, maar heb nooit begrepen dat zij zich verzet tegen een afbouw van landbouwsubsidies die vanaf 2013 gaat plaatsvinden. Begrijp ik het goed dat zij dat nu wel doet?

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Op een gegeven moment zijn de melkquota aan de orde geweest. Toen zeiden wij: wacht nu even met al te rigoureus afbouwen, want wij willen graag de boer behouden in de EU. Er moet een eerlijke prijs voor een eerlijk product worden betaald. In dat licht moet u mijn opmerkingen over het gemeenschappelijk landbouwbeleid zien.

De heer Ten Broeke (VVD): De melkprijzen hadden vooral te maken met de wereldmarktprijzen. De EU-landen hebben afgesproken dat na 2013 de inkomenssubsidies voor boeren versneld zullen worden afgebouwd. Dat is cruciaal omdat er anders opnieuw gigantische budgetten beschikbaar moeten worden gesteld voor de landbouwsector. We zitten nu al met een begroting van 140 mld. en ik weet niet hoeveel geld u daaraan nog wilt toevoegen. Het is van groot belang dat de ChristenUnie helderheid schept op dit punt.

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Die kan ik geven. Ik ben zeker voor een hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Er zal zeker iets moeten gebeuren aan de huidige financiële stromen, maar wij zeggen niet dat de inkomenssteun zonder meer moet worden afgebouwd. Als wij de boeren een rol willen laten spelen in landschaps- en natuurbeheer, moet daar iets tegenover staan. Hoe je dat dan noemt, is minder belangrijk.

Voorzitter. Ik wil vandaag graag aandacht vragen voor de positie van de Roma. Dit staat niet als zodanig geagendeerd, maar het is wel een grensoverschrijdend onderwerp. Beleidsmatig is er vooruitgang geboekt sinds de eerste top in Brussel, maar het gaat nog te langzaam. Aan de basis merken de Roma nog te weinig. In een speech tijdens de jongste Roma-top legde de Hongaarse zakenman en filantroop George Soros de vinger op de zere plek. Financiële injecties van de EU en de afzonderlijke lidstaten ten spijt is de positie van de Roma in Europa er nauwelijks op vooruitgegaan en neemt de publieke opinie steeds openlijker vijandige vormen aan ten opzichte van deze grootste Europese minderheid. Daarnaast treft de economische crisis de zwakste schakels van de samenleving onevenredig zwaar. De Roma worden als vanouds in de positie van zondebok geplaatst. Ze staan niet als zodanig geagendeerd op het prioriteitenlijstje van de Kamer, maar verdienen wel bijzondere aandacht als wij het hebben over de bestrijding van mensenhandel en het functioneren van de Europese arbeidsmarkt. Hoge functionarissen van de Wereldbank staven met cijfers dat investeringen in de Roma niet alleen aan onze mooie Europese waarden appelleren, maar ook een harde economische noodzaak zijn. Eigenlijk is het dus een vorm van eigenbelang. De redenering is simpel. De meerderheid van de Roma beschikt in de werkzame leeftijd niet over voldoende onderwijs om succesvol te kunnen deelnemen aan de arbeidsmarkt. Daardoor verliezen EU-lidstaten jaarlijks honderden miljoenen euro's aan productiviteit en fiscale inkomsten.

Voorzitter. Ik sluit mij aan bij de woorden van de heer Ormel over de staatssteunregels. Ook ik vraag aandacht voor een betere regelgeving op het gebied van aanbestedingen. De Commissie heeft aangekondigd in 2010 te zullen kijken naar een evaluatie van het Europese aanbestedingsbeleid. Het is van belang dat de aanbestedingsregels efficiënter en effectiever worden en dat de administratieve lasten bij aanbestedingen zo laag mogelijk worden.

Preventie is geen compromis, geen verzoening met het ontoelaatbare

Sat, 17 Apr 2010 21:13:18 +0200

Omarmt de ChristenUnie het compromis, waar het gaat om abortus en euthanasie? Is de claim opgegeven dat het leven rechtsbescherming verdient van het prille begin tot aan het einde? Beslist niet, betoogt Esm� Wiegman in een opinieartikel dat in twee christelijke dagbladen verscheen. 'Preventie is geen compromis, geen verzoening met het ontoelaatbare.'

Dit artikel werd gepubliceerd in het Nederlands Dagblad als reactie op een lezersonderzoek, en in het Reformatorisch Dagblad als reactie op een commentaar.

Toegegeven: politici en bestuurders schrijven hun doelen soms een beetje raar op. Het ministerie van Verkeer en Waterstaat streeft bijvoorbeeld naar 500 verkeersdoden in 2020. En toen die doelstelling in 2008 werd geformuleerd (Strategisch Plan Verkeersveiligheid 2008-2020) was de Tweede Kamer het daar van harte mee eens: die kant moet het op. Terwijl toch niemand eraan twijfelt dat elk verkeersslachtoffer er één teveel is; geen enkel ongeval ‘past’ binnen de doelstelling van de overheid, ieder sterfgeval in het verkeer is een erbarmelijke nederlaag. Veel ongevallen zijn het gevolg van een overtreding. Een jonge vent, net z’n rijbewijs, mag niet met een paar glazen op een volle auto met hoge snelheid tegen een boom rijden. Maar wie legt zich bij zoveel leed neer bij de vaststelling dat betrokkene in overtreding was?

De ChristenUnie is tegen abortus en euthanasie. Dat schreven we vier jaar geleden in ons verkiezingsprogramma, en precies dezelfde zin staat nu weer in ons conceptprogramma: ‘De ChristenUnie heeft zich altijd verzet tegen de legalisering van abortus en euthanasie in ons land. Deze wetgeving druist in tegen een van de meest elementaire waarden: de beschermwaardigheid van het leven.’ Om iedere mogelijke schijn weg te nemen dat we ons bij deze wetgeving hebben neergelegd, is er in ons nieuwe verkiezingsprogramma een zin aan toegevoegd: ‘Daarom is de wetgeving die abortus en euthanasie legaliseerde een verkeerde weg. De rechtsbescherming van het leven moet hersteld worden.’ Dat is hét uitgangspunt van ons verkiezingsprogramma, zo mogelijk nog wat scherper gesteld dan in 2006 toen we schreven dat herstel van rechtsbescherming ‘geboden’ is.

Daarnaast schreven we, ook in 2006: ‘Alle inspanningen moeten erop zijn gericht om te voorkomen dat mensen beëindiging van hun eigen of het ongeboren leven als enige uitweg uit een noodsituatie zien.’ En dat vinden we nog steeds, in 2010: ‘Al het mogelijke moet gedaan worden om, door een aanbod van alternatieven en goede zorg, mensen ervan te weerhouden dat ze de wegen inslaan die juridisch helaas geopend zijn.’ Vervolgens komen we met een concreet voorstel van ‘tien stappen in de goede richting’. Waaronder punten waarvoor we de afgelopen periode in de Kamer én in het kabinet reeds met goed gevolg geijverd hebben, zoals betere hulpverlening bij ongewenste zwangerschap, opvang van tienermoeders, aandacht voor seksuele moraal in de voorlichting, verbetering van palliatieve zorg.

Recent debatteerde de Tweede Kamer over de twintigweken-echo. Ik stelde in dat verband voor, de termijn voor abortus te vervroegen naar achttien weken. Er zijn immers steeds betere mogelijkheden om vroeg geboren baby’s te behandelen. En het kan toch niet zo zijn dat in de ene kamer gevochten wordt voor het leven van een kindje dat na 24 weken werd geboren, terwijl in een andere kamer het leven van een ongeboren kind van 24 weken wordt geaborteerd. Niemand in de Kamer concludeerde dat de ChristenUnie, gezien mijn pleidooi voor een vroegere abortustermijn, zich heeft neergelegd bij de mogelijkheid dat kinderen van zeventien weken wél geaborteerd worden. Hetzelfde geldt voor wat we bereikt hebben rond hele vroege abortussen: die kunnen niet meer als ‘overtijdbehandeling’ buiten de zorg en registratie van de Wet afbreking zwangerschap (Wafz) gehouden worden. Maar gelukkig heeft niemand tot nu toe geconcludeerd dat ik daarmee de Wafz heb omarmd.

Is de ChristenUnie tevreden met wat we in de strijd vóór het leven bereiken kunnen en bereikt hebben? Natuurlijk niet. Iedere abortus is er één teveel, en elk geval van euthanasie is een erbarmelijke nederlaag. Het zou verboden moeten worden! – sterker nog, er zou niet eens naar gevraagd of verlangd moeten worden. En precies dáárom is preventie zo belangrijk. Omdat we als christelijke partij bewogen zijn met mensen, en willen luisteren naar de zorgbehoefte die ligt áchter de vraag naar abortus of euthanasie.

Preventie is nooit een compromis, het is geen verzoening met het ontoelaatbare. Onze inzet om de vraag, het verlangen naar abortus en euthanasie weg te nemen, neemt niet weg dat we altijd voor een juridisch verbod zijn geweest en dat ook blijven. Maar met ‘het mag niet’ hebben we als christenen in de politiek gelukkig niet ons laatste woord versproken; ‘het kan ook anders’ moet daarop volgen.

Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink

ChristenUnie: 'Haal palliatieve zorg uit AWBZ'

Fri, 16 Apr 2010 15:46:35 +0200

Palliatieve zorg moet niet langer onder de AWBZ vallen maar onder de zorgverzekeringswet. Dat heeft Esm� Wiegman vandaag tijdens een werkbezoek aan de Stichting Hospicezorg Waalwijk gezegd. ,,AWBZ moet gericht zijn op langdurige, onverzekerbare zorg. Palliatieve zorg is meestal van korte duur en geen onverzekerbare zorg, dus moet in de zorgverzekering worden opgenomen."

Dit is nodig, constateert Wiegman, omdat er geen structurele financiering is voor hospices: ,,Zij moeten nu hun begroting rondmaken met sponsoracties, dat maakt de financiering heel onzeker. De verschillende zorgkantoren verschillen onderling ook teveel in hoe ze op dit moment financieel bijdragen aan hospice-zorg. Er zou geen verschil in bekostiging moeten zijn of je nu in het ziekenhuis, thuis of in een hospice terminaal patiënt bent. Palliatieve zorg verdient een structurele financiering.”

Overzeese stem moet in Tweede Kamer klinken

Thu, 15 Apr 2010 21:30:02 +0200

Nu de eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba bijzondere gemeenten van Nederland worden, moet onderzocht worden hoe de stem van hun bewoners in het Nederlandse parlement gehoord kan worden. Dat heeft Cynthia Ortega-Martijn bedongen in een motie die de Tweede Kamer vandaag heeft aangenomen.

De Tweede Kamer stemde vandaag over een reeks Koninkrijkswetten die de ontmanteling van de Nederlandse Antillen per 10/10/2010 regelen. Curaçao en Sint-Maarten streven naar autonomie binnen het Koninkrijk; de BES-eilanden (Bonaire, Sint Eustatius en Saba) daarentegen worden als bijzondere gemeenten opgenomen in het Nederlands staatsbestel. Dat betekent ook dat hun bewoners straks ‘gewoon’ vertegenwoordigd moeten worden in de Tweede Kamer. Omdat hun aantal te gering is om zelfstandig de kiesdrempel voor een vertegenwoordiger in het parlement te halen, zou er een speciale voorziening getroffen moeten worden om hun stem te laten klinken aan het Binnenhof.

In haar motie verwijst Ortega naar de wijze waarop in tal van andere democratieën de vertegenwoordiging van etnische of perifeer wonende minderheden gegarandeerd is. Zo zou er ook voor de ‘overzeese Nederlanders’ op de BES-eilanden een structuur ontworpen moeten worden waardoor zij bij Tweede Kamerverkiezingen een stem kunnen uitbrengen die hun specifieke belangen behartigt.

Ortega: ,,Via het stelsel van evenredige vertegenwoordiging kunnen de bewoners van Bonaire, Sint Eustatius en Saba nooit een eigen zetel in de Tweede Kamer krijgen. Dat betekent dat ze in een achterstandpositie gebracht worden; er blijft sprake van een verkapt democratisch deficit. Dat kan gewoon niet: als zij straks op Nederlands grondgebied wonen, horen ze er ook echt helemaal bij en dat moet zichtbaar worden in het huis van onze democratie, de Tweede Kamer!’’

De tekst van de aangenomen motie:

Motie democratische vertegenwoordiging minderheidsgroepen

De Kamer, gehoord de beraadslaging,

overwegende, dat het stelsel van evenredige vertegenwoordiging geen garantie vormt dat de BES-eilanden in het staatsbestel van Nederland hun stem kunnen laten horen in zaken die hen aangaan, omdat zelfs de drie BES-eilanden gezamenlijk niet voldoende kiezers huisvesten om de kiesdeler te halen;

overwegende, dat democratische vertegenwoordiging in beginsel in een stelsel van evenredige vertegenwoordiging het beste is gewaarborgd, maar dat aanvullingen daarop of bijzondere voorzieningen in afwijking daarvan denkbaar zijn met het oog op belangen van bijzonder minderheidsgroepen;

overwegende, dat gelet op soortgelijke problematieken verschillende Europese landen verschillende oplossingen hebben gekozen, onder meer in de vorm van specifieke gekozen vertegenwoordiger(s) van de perifere eilanden die tot hun grondgebied behoren in het nationale parlement;

verzoekt de regering, in samenspraak met de BES-eilanden, te onderzoeken welke structuren en voorzieningen denkbaar zijn om te verzekeren dat de stem van de Nederlandse perifere gebieden (de BES-eilanden), in het staatsbestel wordt gehoord, en de kamer daarover zo spoedig mogelijk te informeren;

en gaat over tot de orde van de dag.

Bijdrage Ed Anker algemeen overleg toezicht en handhaving van de kinderopvang

Tue, 15 Jun 2010 17:00:02 +0200

De heer Anker (ChristenUnie): Voorzitter. Ik ben het met mevrouw Kraneveldt eens dat een beetje rust op dit dossier geen kwaad kan. Wij spreken regelmatig over dit onderwerp, zeker nadat wij de wet vorig jaar aannamen. Wij zitten nu middenin een ontzettend complex uitvoeringstraject, dat ook nog met de nodige snelheid wordt doorlopen. Het is dus goed als wij het hoofd een beetje koel houden.

Ik ben heel blij met de brief die wij deze week van de minister, die ik overigens welkom heet op dit interessante dossier, hebben gekregen. Dit zijn brieven waarnaar wij reikhalzend uitkijken, omdat wij allemaal heel betrokken zijn bij het onderwerp en heel benieuwd zijn hoe het gaat. De brief maakt duidelijk dat het aantal gastouders is teruggelopen. De fractie van de ChristenUnie benadrukt dat de keuzevrijheid in de kinderopvang gewaarborgd moet zijn. Dat is altijd haar uitgangspunt geweest. Veel ouders kiezen bewust voor een huiselijke gezinsvorm van opvang. Die optie moet nadrukkelijk blijven bestaan. Bij de wetsbehandeling zijn wij daarop uitvoerig ingegaan. Wij hebben ook nagedacht over hoe wij de kwaliteit kunnen waarborgen en misbruik kunnen voorkomen, want dat waren een paar van de problemen waar wij voor stonden. Wij moeten de balans blijven bewaken. Hoe maak je gastouderopvang geen onmogelijke keuze maar een goed alternatief, en zorg je er gelijktijdig voor dat het een gedegen vorm van opvang is?

Het traject om de wet uit te voeren is inmiddels ingezet. Uit de cijfers blijkt dat er een groep gastouders uitvalt. Wat zijn daarvoor de oorzaken? Zijn de fraudegevallen er tussenuit gevallen? Het is belangrijk dat wij dat boven tafel te krijgen. De fractie van de ChristenUnie wil dat graag weten. Stoppen gastouders vanwege de kosten, vanwege de hoge eisen of vanwege andere oorzaken? Ik ben ook benieuwd waar zij terechtkomen. Het kan zijn dat mensen met hun lucratieve business stoppen omdat zij er oneigenlijk in zaten, maar als het mensen zijn die heel gemotiveerd waren om ermee bezig te zijn, is het interessant om te weten of zij zijn doorgegaan in de informele kinderopvang of op een kinderdagverblijf. Is daarin enig inzicht te verkrijgen?

Het toetsingskader A zal in 2010 worden geïnspecteerd. Het blijkt niet mogelijk te zijn om ook toetsingskader B nog volledig in 2010 te inspecteren. Vorige week zijn nog bestuurlijke afspraken gemaakt over het toezicht. Ik neem aan dat bij die afspraken gewoon de cijfers gelden die deze week naar de Kamer zijn gekomen. Welke afspraken zijn precies gemaakt met betrekking tot toetsingskader B? Hoe ver kunnen wij in 2010 komen met de inspecties aan huis? Wanneer komt daarover duidelijkheid? Bovendien kan het toetsingskader invloed hebben op de eventuele toekenning van kinderopvangtoeslag. Wat gebeurt er als pas in 2011 wordt geconstateerd dat niet is voldaan aan de eis van een veilige omgeving? Heeft dat gevolgen met terugwerkende kracht? In een van de brieven staat dat de kwaliteit van het toezicht beter moet. De aanbevelingen worden omgezet in een concrete actie. Bovendien wordt in de brief gemeld dat doorlopend wordt geëvalueerd. Wanneer kan de Kamer een tussenrapportage verwachten over de verbetering van het toezicht?

In de nieuwe wet staat dat gastouders moeten kunnen bewijzen dat zij kinderen kunnen opvangen in een veilige omgeving. Voor sommigen is dat bij wijze van spreken een administratieve handeling, maar anderen zullen een diploma moeten behalen bij een roc. Ik heb begrepen dat het voor gastouders soms nog onduidelijk is welke diploma's gelijkwaardig zijn aan de opleidingseis, het mbo 2-niveau. Ik ga ervan uit dat deze onduidelijkheden in de certificeringsroute ongedaan worden gemaakt. Ik zie wel het risico dat toekomstige gastouders terugschrikken van deze onduidelijkheid over de opleidingseisen. Dat blijft dus een punt van aandacht.

Daarnaast speelt rondom de kwaliteitseisen de kwestie van de terugbetaling van de kinderopvangtoeslag door de vraagouders wanneer een gastouder de kwalificatie niet haalt voor het einde van het jaar. Er kunnen schrijnende situaties komen waarbij sprake is van overmacht, zo schrijft de minister. Waar ligt de grens bij schrijnende situaties? Hoeveel zekerheid kunnen vraagouders daaraan ontlenen? Wij hebben het gehad over het meest dramatische geval, namelijk een overlijden. Er zijn soortgelijke gevallen, maar wij hebben het over een overlijden gehad om het principe aan te geven.

In juni komen ook de uitkomsten van het onderzoek naar de eenlocatie-eis, waarnaar wij met klem hebben gevraagd. Dat is voor ons van belang, omdat wij de eenlocatie-eis allemaal het minst leuke gedeelte van de wet vonden. Het was echter een belangrijke randvoorwaarde om de wet überhaupt te kunnen invoeren. Wij hebben gevraagd om dit van tevoren uit te zoeken. Ik ga ervan uit dat de evaluatie zo langzamerhand in gang is gezet. Wat wordt precies onderzocht? Wordt nadrukkelijk meegewogen tegen welke problemen gastouders en vraagouders mogelijk aan lopen en of deze eis mogelijk een afschrikkend karakter heeft? Daarnaast ga ik ervan uit dat gemeenten financieel in staat zijn om het toezicht en de handhaving op orde te hebben. Zij hebben daarvoor immers rijksgelden gekregen. Sommige gemeenten klagen dat het geld niet goed verdeeld is. Wat is er besproken in het bestuurlijk overleg? Heeft dat nog gevolgen gehad voor de verdeling?

De overgangstermijn voor registratie van gastouders eindigt op 1 september. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor het invullen van het landelijk register. Hoe zit het precies met het toetsen van het recht op kinderopvangtoeslag? Wordt het register ook gekoppeld aan bijvoorbeeld de gegevens van het UWV om te bepalen of het recht op toeslag klopt op basis van het aantal gewerkte uren? Het is een bekend fenomeen in deze overleggen dat wij graag een koppeling willen kunnen maken tussen het aantal uren opvang en het aantal gewerkte uren. Dat is een enorme klus om te realiseren, maar die wens blijft er toch altijd.

Bijdrage Jo�l Voordewind algemeen overleg voortgangsrapportage Afghanistan

Tue, 15 Jun 2010 17:04:58 +0200

De heer Voordewind (ChristenUnie): Voorzitter. Ik begin mijn bijdrage met het uitspreken van grote waardering en respect voor de manschappen die tot nu toe hebben gediend in Afghanistan. Dat getuigt niet alleen van moed, maar ook van een groot gevoel voor verantwoordelijkheid en professionaliteit.

Ook mijn fractie wil vooral vooruitkijken. Ik begin met de redeployment. Uit de brief die wij hierover hebben ontvangen, blijkt dat hierover nog veel onzekerheid bestaat. Veel zal afhangen van de afspraken met het land dat de taken van Nederland als lead nation zal overnemen. Ik deel de mening van het kabinet dat de overdracht op een zorgvuldige manier moet geschieden. De Nederlandse krijgsmacht heeft de afgelopen jaren heel goed werk verricht in Uruzgan. Er is veel gedaan om de veiligheid te verbeteren en er is veel opgebouwd. Zo zijn er projecten op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs van de grond gekomen. Al deze kennis en ervaring mag niet verloren gaan. Het is daarom ontzettend belangrijk dat het werk van de Nederlandse krijgsmacht op een goede manier wordt overgedragen. Het karwei is immers nog niet af. De verwachting is dat deze maand duidelijk wordt welk land Nederland zal gaan opvolgen. Kunnen wij erop rekenen dat onze opvolger binnen twee weken bekend is? Met welke landen wordt er op dit moment gesproken? En welke mogelijkheden zijn er voor overname? Behoort het tot de mogelijkheden dat er geen nieuwe lead nation komt en dat Uruzgan direct onder de leiding van RC South gaat vallen?

In de brief staat dat het niet is uitgesloten dat met het oog op een goede overdracht ook na 2010 nog leden van de redeployment force in Uruzgan aanwezig moeten zijn. Onduidelijkheid over de overname mag er echter niet toe leiden dat militairen van de TFU uiteindelijk langer in Uruzgan blijven dan is afgesproken of via een gefaseerde terugtrekking het land verlaten. Kan de minister dit nogmaals bevestigen?

Er wordt een logistieke operatie op touw gezet om al het materieel terug te krijgen naar Nederland. Het zou natuurlijk een hoop schelen als we een deel van de hand kunnen doen. Ik denk nu aan de gepantserde woon- en werkcontainers. Momenteel worden hierover gesprekken gevoerd met de partnerlanden. Is daar al meer duidelijkheid over? Een deel van het materieel zal tijdelijk in Kandahar worden opgeslagen. Om welk materieel gaat het hier precies? Wordt rekening gehouden met de mogelijkheid dat een volgend kabinet het besluit neemt om toch langer in Afghanistan te blijven? Mijn vraag is dan ook of het wel verstandig is om nu al het materieel terug te halen naar Nederland. Doen we er niet verstandig aan om een aantal voertuigen in Kandahar op te slaan?

De heer Van Bommel (SP): Ik kan mij die redenering wel voorstellen. Maar als u overweegt, het materieel daar tijdelijk te laten, is het dan ook niet verstandig enige beveiliging achter te laten? Dan weten we zeker dat wij het materieel nog kunnen gebruiken als wij eventueel terugkeren naar Uruzgan.

De heer Voordewind (ChristenUnie): Na GroenLinks en D66 hoor ik nu ook de SP pleiten voor het laten achterblijven van beveiligers. Ik heb daar niet over gesproken. De heer Van Bommel was altijd tegen voortzetting van deze missie, maar ik stel vast ook hij nu vooruitkijkt. Dat is mooi. Ik doelde op de mogelijkheid om geld uit te sparen en logistiek voordeel te behalen door materieel langer achter te laten totdat het kabinet een definitief besluit heeft genomen over een vervolgmissie.

De heer Van Bommel (SP): U kent mijn bezorgdheid over staatseigendom. Mijn opmerking lag in het verlengde van uw eigen suggestie om materieel achter te laten. Als je materieel achterlaat, moeten afspraken worden gemaakt en moet binnen een bepaald mandaat worden geredeneerd. Rollend materieel moet blijven rollen omdat het anders vast gaat zitten. Dan kan je het later niet meer gebruiken. Na het voorstel van GroenLinks en D66 wacht ik dan toch maar even de praktische uitwerking af van uw voorstel.

De heer Voordewind (ChristenUnie): Uit de vraagstelling komt soms ook een antwoord. Als de SP die kant op wil, zullen wij zien of het kabinet met een missie wil komen. Ik haak aan op een zin uit de redeploymentbrief dat er wellicht materieel in Kandahar wordt opgeslagen. Mijn vraag is nu om welk materieel het gaat en hoe dit wordt georganiseerd. Kunnen de kosten nog verder oplopen als de belangstelling van de partnerlanden voor materieel tegenvalt? Kan de minister garanderen dat het HGIS-tekort op de defensiebegroting wordt gerepareerd?

Tijdens de Afghanistanconferentie van januari in Londen heeft de internationale gemeenschap er blijk van gegeven langdurig betrokken te willen zijn bij Afghanistan. Daar werd echter wel de boodschap afgegeven dat deze betrokkenheid niet vrijblijvend is en dat de Afghaanse regering nu echt resultaten moet laten zien. Die resultaten blijven echter voorlopig uit, gezien de recente uitspraken van president Karzai. Hij zou zelfs hebben gedreigd zich bij de taliban aan te sluiten als hij nog langer door de internationale gemeenschap onder druk wordt gezet. Ook een eerdere beschuldiging van Karzai dat de VN en de EU betrokken zijn bij grootschalige fraude tijdens de verkiezingen is een schoffering van de internationale partners die hij zo hard nodig heeft. De aanstelling van de nieuwe minister voor drugsbestrijding roept vragen op gezien zijn activiteiten in het verleden. Vervolgens nog een enkele opmerking over goed bestuur. Kan de minister bevestigen dat gouverneur Hamdam is ontslagen? De training van leger en politie biedt een wisselend beeld. Aan de ene kant zien wij duidelijk vooruitgang, bijvoorbeeld als het gaat om de succesvolle operatie bij het plaatsje Marjah in de provincie Helmand. Daarbij is veel verantwoordelijkheid bij het Afghaanse leger neergelegd. Aan de andere kant zijn er echter tekorten bij de opleiding bij EUPOL en de OMLT's. Het is niet gemakkelijk om kwalitatief goed personeel te rekruteren en vervolgens ook te behouden. Wat doet Nederland eraan om opgeleide militairen en politie te behouden? Dat zou de overdracht ten goede komen.

Voorzitter. Het is goed te vernemen dat het European Instrument for Democracy and Human Rights binnen de bredere prioriteit die aan de mensenrechten en democratische hervormingen wordt gegeven in beginsel ook wordt ingezet voor de versterking van de positie van religieuze minderheden. Welke concrete initiatieven worden er op dit punt ontwikkeld?

De fractie van de ChristenUnie deelt de bezorgdheid van het kabinet over de positie van de vrouwen in Afghanistan. Hoe staat het met de implementatie van VN-resolutie 1325? Welke initiatieven heeft Nederland ondernomen om Afghanistan hierbij te ondersteunen? Ik lees alleen dat Nederland zich inzet voor capaciteitsopbouw van de vrouwenorganisaties.

Bijdrage Ed Anker plenair wetsvoorstellen tot gemeentelijke herindeling

Tue, 15 Jun 2010 16:43:55 +0200

De heer Anker (ChristenUnie): Voorzitter. Bedankt voor de beantwoording in eerste termijn, ook namens mijn fractie. Ik moet vaststellen dat wij een klassiek debat hebben gehouden over herindelingen. Niet in de zin van: wij hebben er eens naar gekeken en wij hebben er wat van gevonden enzovoorts. Nee, het was echt klassiek, omdat wij te maken krijgen met alle zorgen die je kunt hebben rond een herindelingsdebat. Wij vinden het van belang dat een herindeling van onderaf wordt geïnitieerd en niet van bovenaf. Zoals de heer Van der Staaij net al zei: als dit een kabinetsvoorstel was geweest, waren we ertegen geweest. Het was dan ook geen kabinetsvoorstel. Dat viel mij het meest op bij mijn interruptie van de staatssecretaris, waarin het ging over de herindeling in West- Friesland, specifiek Medemblik. Daarbij vroeg ik aan de staatssecretaris: zou zij het niet verstandiger hebben gevonden wanneer beide processen, dus ook in het geval van Enkhuizen en Stede Broec, als parallelle processen meegenomen waren? Toen zei de staatssecretaris: dat zou inderdaad verstandig zijn geweest, maar ik ga daar niet over. Dat is eigenlijk het moment waarop de Kamer zich moet afvragen welke invloed zij nog wel kan hebben en welke invloed niet. De ChristenUnie vindt lokale autonomie heel erg belangrijk. De lokaal gekozen vertegenwoordigers zijn immers door de lokale bevolking gekozen. Ik voel er dan ook helemaal niets voor om te oordelen dat die er een rommeltje van hebben gemaakt en dat het allemaal over moet. Wij spreken hier geen motie van wantrouwen uit aan het adres van de lokale bestuurders. Die hebben naar eer en geweten gehandeld. Die hebben hun best gedaan om de mensen te vertegenwoordigen door wie zij zijn gekozen. De herindelingen van Medemblik en Zuidwest Friesland zijn lastig. Wij zouden het liever anders hebben gezien. Wie dat echt wil, moet naar Friesland verhuizen en daar solliciteren naar een plekje in de gemeenteraad. Ik zit nu niet in de gemeenteraad daar. Ik stem dan ook in met een aantal herindelingen. Zoals de heer Heijnen al zei: het zijn niet moeders mooiste.

Bijdrage Ernst Cramer algemeen overleg informele ecofin raad

Tue, 15 Jun 2010 16:57:19 +0200

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. De vergadering van de Ecofin-raad is belangrijk met het oog op de Europese stabiliteit. Het is goed dat wij hierover spreken. De aanleiding is natuurlijk de situatie in Griekenland. Er staat nog een aantal onderwerpen op de agenda, maar voor mijn fractie is Griekenland het belangrijkste onderdeel. Uit de stukken die wij ter voorbereiding hebben gekregen, blijkt de noodzaak van het nemen van stevige maatregelen in Europa, zodat Griekenland de hand kan worden gereikt. Er worden grote woorden gesproken over hoe Griekenland in deze situatie is beland. Het is triest dat het zo loopt, maar zoals ik zojuist al deelde met de heer Weekers, er zijn meer landen die al jarenlang boven de grens van het Stabiliteitspact hebben geleefd. In principe is dat ook een signaal naar kleinere broeders geweest. Zij dachten: Als de grote landen het niet doen, dan kan ik met mijn kleine economie hetzelfde flikken. Dan ontstaat deze situatie. Dat maakt de ChristenUnie buitengewoon bezorgd over de daadwerkelijke zin om het Stabiliteitspact aan te pakken en te hervormen, want de grote landen zullen dan ook naar zichzelf moeten kijken. Kijkend naar de reactie van Duitsland op dit akkoord, maak ik mij daar zorgen over.

De nauwe samenwerking met het IMF, waarover in de geannoteerde agenda wordt gesproken, sluit bij onze wensen aan. Wij hebben niet aan alle debatten hierover kunnen deelnemen, maar wij hebben bij de stemmingen laten blijken dat de lijn van denken van de Kamer ook onze lijn is. Het gaat wel zo werken. Wij gaan samen met het IMF aan de slag. Uit de afspraken blijkt dat de verhouding in de bijdragen tussen de EU en het IMF niet gelijk aan elkaar is. Dat kan misschien ook nog gebeuren, maar het is de vraag of de EU en het IMF gelijk op zullen trekken. Op enig moment zal er aanspraak op een en ander moeten worden gemaakt. Gaat het dan pondspondsgewijs op basis van de deelname, of gaat het in tranches? Hoe gaat dat eruitzien? Kan de minister aangeven welke afspraken op dat punt zijn gemaakt of nog moeten worden gemaakt? Hoe belangrijk is het dat wij niet uit de pas gaan lopen ten opzichte van elkaar?

De boodschap van de huidige regeling is duidelijk. Geld lenen van de eurozoneleden is niet gemakkelijk en is niet goedkoop, maar de vraag is of er geen signaal naar de andere eurolanden uitgaat dat Europa de landen binnen zijn zone niet zal laten vallen en dat er niet snel hard wordt ingegrepen in een ander land dat er ook belabberd voorstaat. Vindt de minister de hoogte van de te betalen rente en de bijbehorende terugbetalingsverplichting afschrikwekkend genoeg zodat andere leden binnen de Unie die niet als een als een gemakkelijke route zullen gaan beschouwen? De vraag die daarop volgt is: is deze regeling niet alleen maar mogelijk voor Griekenland? Het is volgens mij volstrekt onmogelijk om een nog grotere economie, bijvoorbeeld die van Spanje, de hand te reiken op deze manier. In welke situatie zitten wij eigenlijk? Kunnen wij dit wel zien als een echte Europese oplossing voor de eurozone en moet er niet veel strakker en harder worden gehamerd op het laten werken van het Stabiliteitspact?

De heer Weekers (VVD): Deelt de heer Cramer mijn zorg over het noodfonds waar Eurocommissaris Rehn over spreekt? Stel dat er na Griekenland nog andere landen komen, dan wil Rehn dat daarvoor een vergelijkbare oplossing wordt gevonden. Als je de eerste stap zet, dan wordt Griekenland geholpen. Wij weten van Griekenland op welke manier dat land in de problemen is gekomen. Het volgende land is misschien Portugal of Spanje, maar die landen zijn veel meer extern geraakt dan door interne malversaties. Kun je daar dan nee tegen zeggen? Hoe gaat de ChristenUnie met dat dilemma om?

De heer Cramer (ChristenUnie): Daar ben ik eerlijk in. Dat is een dilemma en ik heb er geen antwoord op. Een alternatief is er volgens mijn fractie niet echt. Griekenland laten vallen, zal een cascade-effect hebben, ook naar bijvoorbeeld de Duitse en Franse banken. Vervolgens hebben onze banken daar weer een probleem mee. In die zin wordt het misschien een leukere dominoday dan het spelletje dat jaarlijks in Groningen wordt gespeeld. Dat wordt echt een gevaarlijke situatie. Griekenland moet worden geholpen, want anders hebben wij een heel groot probleem, maar wij kunnen niet alle landen op deze manier helpen. In die zin is een noodfonds een bijna onhaalbare kaart. Alle landen kraken momenteel onder de huidige maatregelen vanwege de recessie. Ieder land zal op zijn tellen moeten passen. Ook de financiële wereld moet op zijn tellen passen, want straks komen er discussies over de kapitalisatie van banken. Je kunt dan niet zo maar eisen dat de banken of de landen het maar moeten oplossen. Het is een geweldig groot probleem. Het enige antwoord naar mijn overtuiging is een beheersing van de overheidsuitgaven en een beheersing van het financiële systeem in de eurozone.

De heer Vendrik (GroenLinks): Ik snap de vragen en zorgen van de heer Cramer, maar hij laat onbedoeld de suggestie ontstaan dat het lekker gemakkelijk is voor een land als Griekenland en misschien andere mediterrane landen om zijn problemen niet op tijd op te lossen en die te dumpen bij een ander. De schade voor Griekenland en het aanzien van dat land op de internationale kapitaalmarkt is echter gigantisch en dit wordt het land nog tientallen jaren nagedragen. Is de heer Cramer het met mij eens dat hierin een groot belang voor andere landen schuilt om het zover niet te laten komen?

De heer Cramer (ChristenUnie): Ja, daarom zei ik in reactie op de heer Weekers dat de andere eurolanden geen andere keus hebben dan om Griekenland te helpen. Vandaar dat ik ook vind dat het rentepercentage en de voorwaarden afschrikwekkend hoog moeten zijn. Griekenland zal er op enig moment aan moeten geloven, maar ik hoop inderdaad dat het een fors signaal naar andere landen is dat men niet in deze situatie moet willen geraken. Als je echter in deze situatie zit, dan zit je erin. De vraag is of de situatie in Spanje en Portugal op dit moment nog te keren is. Ook daar maak ik mij zorgen over, want ik heb daar onvoldoende zicht op. Ik vraag mij af of die landen nog tijdig maatregelen kunnen nemen. Ik hoop dat dit het geval is.

De heer Vendrik (GroenLinks): Mijn vraag ging niet zozeer over de consequentie van een steunpakket, namelijk dat je een hoge rente betaalt en dat je je financieel-economische soevereiniteit gewoon kwijt bent, omdat je die inlevert aan het IMF en in het voetspoor van het IMF aan de landen van de Eurogroep die jou komen helpen. Ook het aanzien van het desbetreffende land in de financiële markten is voor tientallen jaren geschaad. Ik denk dat de laatste reden al voldoende aanleiding is voor landen als Spanje en Portugal om die situatie te allen tijde te willen vermijden. Dat is dus een krachtige impuls om geen gebruik te maken van een steunpakket.

De heer Cramer (ChristenUnie): Ik had daar in mijn antwoord eigenlijk al ja op gezegd. Ik ben dat met de heer Vendrik eens, maar mijn formulering had dezelfde strekking. Die van de heer Vendrik was meer politiek geformuleerd.

Er is eerder in de Kamer gesproken over directe steun. Wij vragen ons af of de route van garantstelling voldoende wellicht voldoende had kunnen zijn om de geldmarkten in beweging te brengen.

Dan de benodigde unanimiteit om uiteindelijk tot een uitkering over te gaan. Wat als Nederland of een ander land besluit om er niet in mee te gaan, omdat de afspraken bijvoorbeeld niet goed genoeg zijn? Staat dan de hele deal ter discussie, of doet alleen Nederland dan niet mee aan het noodzakelijke bedrag van 30 mld.? Welke situatie ontstaan er dan binnen de EU?

Ik heb al gesproken over de trancheverdeling. Ik heb gevraagd hoe dit straks uitpakt en of bijdragen in hun geheel ter beschikking worden gesteld, of in parten. Hoe staat het in dat kader met de afspraken met de andere landen binnen de eurozone?

Belangrijk zijn ook de afspraken voor latere jaren. We kunnen nu wel voor de korte termijn een oplossing bedenken, maar we moeten misschien niet vandaag, maar dan morgen nadenken over wat er over pakweg drie, vier, vijf jaar moet gebeuren als de leningen zijn afbetaald. Wat gebeurt er dan? Is dan sprake van dezelfde strenge voorwaarden, met dezelfde afschrikwekkende werking?

Ik onderschrijf de vraag van de heer Irrgang over de preferente status van de betalingen van het IMF ten opzichte van Europa. Hoe wordt dat opgelost? Als de preferente positie van het IMF een rol speelt, hoe verhoudt zich een en ander op het moment dat Griekenland niet meer aan zijn betalingsverplichtingen kan voldoen? Hoe krijgt Nederland zijn geld dan terug? Ik benadruk het belang van het verstevigen van de afspraken in het kader van het Stabiliteitspact. Kan de minister aangeven hoe daarin de positie van Nederland is en hoe er wordt gekeken naar andere landen die een langere tijd ook niet helemaal aan de voorwaarden hebben voldaan. Worden wij echt zo streng voor onszelf om de problemen grondig aan te pakken?

Welke andere lidstaat volgt? Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag, maar het is de vraag of deze deal een echte oplossing is die stand houdt, als andere, grotere landen met grotere economieën ook aanspraak maken op de regeling.

ChristenUnie regelt steunfonds slachtoffers multinationals

Wed, 14 Apr 2010 17:52:42 +0200

De Tweede Kamer heeft gisteren een motie aangenomen waarin de regering wordt opgedragen de mogelijkheden te onderzoeken voor een rechtsbijstandsfonds waarop buitenlandse slachtoffers van onverantwoord maatschappelijk ondernemen door Nederlandse bedrijven een beroep kunnen doen. Het initiatief voor de motie werd genomen door Joël Voordewind van de Christenunie en kreeg de
steun van D66, GroenLinks, PvdA, PvdD en de SP.

De motie is gebaseerd op de gedachte dat het voor buitenlandse gedupeerden mogelijk moet zijn om Nederlandse moederbedrijven voor de Nederlandse rechter privaatrechtelijk aansprakelijk te stellen voor door een dochterbedrijf in het buitenland veroorzaakte schade. Milieudefensie, dat het idee voor het rechtsbijstandsfonds als eerste opperde tijdens een hoorzitting van de Kamer in januari van dit jaar, reageert verheugd op het besluit. Geert Ritsema van Milieudefensie: ,,Dit besluit toont aan dat er een breed maatschappelijk draagvlak bestaat voor het idee dat Nederlandse bedrijven die zich in het buitenland niet houden aan fundamentele milieu- en mensenrechtennormen hier in Nederland voor de rechter kunnen worden gebracht.”

Eind december vorig jaar bepaalde de Haagse rechtbank al dat Shell voor de Nederlandse rechter moet verschijnen vanwege het veroorzaken van olievervuiling in de Nigeria. De zaak was aangespannen door Milieudefensie en vier Nigeriaanse boeren. Naar verwachting zal de inhoudelijke behandeling van deze rechtszaak later dit jaar bij de rechtbank in Den Haag van start gaan. Volgens Milieudefensie past het Kamerbesluit in een trend dat maatschappelijk verantwoord ondernemen steeds minder een vrijwillig karakter heeft. Ritsema: “De samenleving verlangt steeds meer van bedrijven dat ze zich ook buiten de landsgrenzen netjes gedragen. Doen bedrijven dat niet vrijwillig, moeten we dat gedrag af kunnen dwingen.”

(www.mileudefensie.nl)

ChristenUnie wil duurzame visserijvloot

Wed, 14 Apr 2010 16:52:18 +0200

De ChristenUnie wil inzetten op kleinere schepen die zorgen voor forse CO2-reductie. Dat zegt Tweede Kamerlid Ernst Cramer vandaag in een debat over de visserijvloot. Hij wil dat gewerkt wordt met flexibel tuig zodat snel geswitcht kan worden tussen de seizoenen, gebieden en soorten. Hierdoor wordt ook een betere balans tussen quota en capaciteit bereikt, verwacht Cramer.

De ChristenUnie heeft eerder aangegeven enthousiast te zijn over het Masterplan Transitie Visserijvloot, waarin voorgesteld wordt om de visserijvloot te vernieuwen. Cramer: ,,Dit plan is voor de sector de kans op het gebied van milieuvriendelijkheid en toekomstbestendigheid. Een vernieuwing van de vloot is cruciaal. Daarnaast biedt het werkgelegenheid in en vergroening van de visserijsector. De sector heeft het moeilijk en ik vind dat de minister deze kans moet bieden.”

Tevens wil de ChristenUnie een ‘opleidingsschip’. Dat is een opleiding waarbij aankomende vissers worden opgeleid op een commercieel vissersschip, waarin aandacht is voor duurzame visserij. Bij deze plannen zou ook het Wereld Natuur Fonds betrokken kunnen worden. Op dit moment ligt er een subsidieaanvraag bij Agentschap NL en de ChristenUnie hoopt dat dit plan van de grond komt. Cramer: ,,Jong geleerd is oud gedaan, nieuwe vissers moeten vanuit de duurzaamheidsgedachte worden opgeleid. Zo leren ze dat duurzaamheid en commercialiteit heel goed samen kunnen gaan.”

Bijdrage Cynthia Ortega plenair wetsvoorstellen staatkundige vernieuwing

Tue, 15 Jun 2010 16:42:25 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Mevrouw de voorzitter. Gedurende het proces om te komen tot ontmanteling van de Nederlandse Antillen, heeft de fractie van de ChristenUnie keer op keer haar zorgen uitgesproken over het verloop van het proces. Zij deed dat niet vanuit een paternalistische houding, maar vanuit de overtuiging dat wij allen gelijkwaardige partners zijn in het Koninkrijk en gezamenlijk dan ook verantwoordelijkheid dragen. Een autonome status binnen het Koninkrijk vraagt, naast het inbouwen van allerlei zekerheden, het vertrouwen dat de landen zorgvuldig omgaan met hun zelfbeschikkingsrecht en zullen groeien naar volwassenheid.

De fractie van de ChristenUnie vindt dat met de voorhangende consensusrijkswetten voldoende waarborgen zijn ingebouwd om over te gaan tot ontmanteling van de Nederlandse Antillen. Het proces is, zoals voorzien door de fractie van de ChristenUnie, niet altijd van een leien dakje gegaan. Er was sprake van spanning, meningsverschillen en angstdemonstraties, maar ook van inspiratie, creativiteit en de wil en uitdaging om door te zetten. Juist deze dynamiek heeft ervoor gezorgd dat wij vandaag de consensusrijkswetten behandelen. Kritiek en weerstand houden politici scherp en genereren energie om verantwoorde keuzen te maken, vaak vanuit de overtuiging dat wij allemaal op onze eigen manier het beste voorhebben met de bevolking van de eilanden. Daarom vraag ik vandaag ook aandacht voor al die burgers op de verschillende eilanden die hun twijfels hebben, die het gevoel hebben dat hen autonomie en waardigheid worden ontnomen, die denken dat hun stem niet meer telt.

Er ligt een belangrijke politieke opdracht om hen mee te nemen en vertrouwen te geven voor de toekomst. Binnen het Koninkrijk moet sprake zijn van gelijkwaardigheid, van respect, van erkennen van elkaars culturele verschillen en deskundigheid. Daarop zou, wat mijn fractie betreft, bij het formuleren van een gezamenlijke toekomstvisie voor het Koninkrijk de nadruk moeten liggen. De bewindspersonen hebben de aanvaarding van mijn amendement tot wijziging van het Statuut met het oog op een mogelijk referendum ernstig ontraden. De redenen die hiertoe worden aangevoerd, zijn eerlijk gezegd onbegrijpelijk. Immers, niet in discussie is dat elk van de BES-eilanden het recht behoudt om te kiezen voor een onafhankelijke status binnen het Koninkrijk indien de bevolking van het betrokken eiland daarvoor kiest. Het kabinet heeft dit zelf toegegeven en meerdere malen bevestigd. Dit kan overigens ook moeilijk anders, omdat wij moeten rekenen met het handvest van de Verenigde Naties. Ik verwijs in het bijzonder naar artikel 73 van het hoofdstuk over de niet-zelfbesturende gebieden. Ik citeer: ″Leden van de Verenigde Naties die verantwoordelijkheid dragen of aanvaarden voor het bestuur van gebieden waarvan de bevolking nog geen volledig zelfbestuur heeft verworven, erkennen het beginsel dat de belangen van de inwoners van deze gebieden op de eerste plaats komen, en aanvaarden, als een heilige opdracht, de verplichting binnen het in dit Handvest vastgelegde stelsel van internationale vrede en veiligheid, het welzijn van de inwoners van deze gebieden naar beste krachten te bevorderen en, te dien einde: zelfbestuur te ontwikkelen, terdege rekening te houden met de politieke aspiraties van de volken en hen bij te staan bij de progressieve ontwikkeling van hun vrije politieke instellingen, overeenkomstig de bijzondere omstandigheden van elk gebied en zijn bevolking en hun verschillende stadia van ontwikkeling.″ Evenmin staat ter discussie dat er rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid van een rechtsgeldig referendum.

Ik spreek mij niet uit over de wenselijkheid daarvan. Ik wijs alleen op de mogelijkheid daartoe. Omdat de mogelijkheid bestaat, moeten wij er gewoon rekening mee houden. Zowel op Bonaire als Sint-Eustatius zijn er hiertoe voldoende aanwijzingen. Als er een referendum komt, dan moeten wij daarmee omgaan. Wij kunnen dit referendum gewoon niet negeren. Met andere woorden: de bewindspersonen kunnen mijn amendement dan wel ontraden, maar daarmee is een eventueel referendum nog niet van tafel. Mijn amendement is erop gericht dat wordt nagedacht over de wijze waarop hiermee moet worden omgegaan en dat dit niet pas op het moment zelf gebeurt. Voor de BES-eilanden geldt dat zij, indien alles volgens plan verloopt, na 10 oktober 2010 onderdeel worden van het grondgebied van Nederland.

Mijn amendement is op dat tijdstip dus niet meer op hen van toepassing. Wordt echter in de tussentijd een referendum gehouden en brengt de uitslag verandering in de plannen, dan staat ook een ding vast: de nieuwe verhoudingen tussen Nederland en de BES-eilanden moeten alsdan opnieuw vanuit het Statuut worden bezien. Wij kunnen het immers leuk vinden of niet, maar het VN-Handvest laat er geen misverstand over bestaan dat Nederland verantwoordelijkheid blijft dragen voor de BES-eilanden, tenzij zij zelf alle banden met ons land willen doorbreken. Ik verwijs hierbij naar het eerste deel van artikel 73, dat ik zojuist citeerde.

Als de bewindspersonen stellen dat het niet zo kan zijn dat het Statuut een verplichting schept om uit een referendum automatisch een voorstel voor een rijkswet tot wijziging van het Statuut te laten voortvloeien, dan lijkt mij dat elk doel te missen tegen de achtergrond van hetgeen ik zojuist heb uiteengezet. Wij moeten immers binnen de kaders van het Statuut oplossingen vinden voor de dan ontstane situatie. Precies daarom is mijn amendement niet alleen volstrekt op zijn plaats, maar ook naar zijn inhoud en strekking onontkoombaar, of je het nu aanneemt of niet. Ik heb er nogal wat woorden aan gewijd. Ik hoop dat de bewindspersonen hun reactie nog eens willen bekijken.

Ik wil daar nog één ding aan toevoegen. Hebben de bewindspersonen constructieve voorstellen om op een andere manier te regelen wat mijn fractie graag wil? Dan stelt mijn fractie zich ook constructief op. Het belang van de regeling is echter te groot om die maar in het vage te laten. De fractie van de ChristenUnie hecht er zeer aan dat de stem van de BES-eilanden goed blijft gehoord. De bewindspersonen hebben gezegd dat een bijzondere vertegenwoordiger niet past binnen onze Grondwet. Dat begrijp ik, maar het gaat hierbij wel om perifere eilanden die binnenkort bij ons grondgebied gaan horen. In het kader van de gezamenlijke toekomstvisie voor het Koninkrijk is het goed om, naast het zoeken van oplossingen voor het democratisch deficit van de autonome landen, ook aandacht te besteden aan dit signaal. Daarom dien ik de volgende motie in.

Motie

De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende dat het stelsel van evenredige vertegenwoordiging geen garantie vormt dat de BES-eilanden in het staatsbestel van Nederland hun stem kunnen laten horen in zaken die hen aangaan, omdat zelfs de drie BES-eilanden gezamenlijk niet voldoende kiezers huisvesten om de kiesdeler te halen; overwegende dat democratische vertegenwoordiging in beginsel in een stelsel van evenredige vertegenwoordiging het beste is gewaarborgd, maar dat aanvullingen daarop of bijzondere voorzieningen in afwijking daarvan denkbaar zijn met het oog op belangen van bijzondere minderheidsgroepen; overwegende dat gelet op soortgelijke problematieken verschillende Europese landen verschillende oplossingen hebben gekozen, onder meer in de vorm van specifieke gekozen vertegenwoordiger(s) van de perifere eilanden die tot hun grondgebied behoren in het nationale parlement; verzoekt de regering, in samenspraak met de BESeilanden te onderzoeken welke structuren en voorzieningen denkbaar zijn om te verzekeren dat de stem van de Nederlandse perifere gebieden (de BES-eilanden), in het staatsbestel wordt gehoord; verzoekt de regering, hiertoe onder meer de voor- en nadelen van een eigen, al dan niet toegevoegde, vertegenwoordiging in het parlement te onderzoeken en de Kamer daarover voor 1 september 2010 te informeren, en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Ortega-Martijn. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. Zij krijgt nr. 31 (32213, R1903).

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Zowel bij de behandeling van de BES-wetten als de voor te hangen consensusrijkswetten heb ik vragen gesteld over het ontbreken van evaluatiecriteria. Mijn fractie hecht er zeer aan dat die criteria er zo spoedig mogelijk komen. De landen moeten tijdig weten waar zij op beoordeeld zullen worden. Vandaar de volgende motie.

Motie

De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende dat bij evaluatiebepalingen duidelijk behoort te zijn met welk doel een evaluatie plaatsvindt; overwegende dat heldere criteria voor een evaluatie vooraf kenbaar gemaakt moeten worden; van mening dat in de wetsvoorstellen, 32017, 32018, 32019, 32020, 32026, de evaluatie onvoldoende ingevuld wordt en dat doel en richting van de evaluatie niet zijn geformuleerd; verzoekt de regering, de evaluatiebepaling duidelijk in te vullen door de Kamer voor 1 september 2010 te informeren over het doel van de evaluatie en de evaluatiecriteria die gebruikt zullen worden, en gaat over tot de orde van de dag.

Bijdrage Esm� Wiegman algemeen overleg kwaliteitszorg Cure

Tue, 15 Jun 2010 16:51:40 +0200

Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie): Voorzitter. Hoewel er vandaag veel brieven op de agenda staan, wil ik slechts bij een klein aantal onderwerpen stilstaan.

Allereerst het onderwerp ondervoeding in de gezondheidszorg, waarover ik vorig jaar een motie heb ingediend. Er is veel gebeurd en verbeterd op dit punt maar er is geen reden tot achteroverleunen in de veronderstelling dat de aanpak van ondervoeding vanzelf gaat. Zo zijn er sectoren waar nog geen geschikte instrumenten zijn, zoals de revalidatie en de gehandicaptenzorg, maar ook blijkt de praktijk weerbarstig en is met name de implementatie van de behandeling van de ondervoede patiënt niet vanzelfsprekend en zeker nog niet opgenomen in de structurele voedingszorg. De huidige instrumenten waarborgen een optimale voedingsbehandeling helaas nog onvoldoende. In de zorgketen is wel aandacht voor voeding maar over het algemeen niet voor ondervoeding. Momenteel is een lichte daling te zijn van de prevalentie van ondervoeding mede door de inzet van projecten en extra aandacht. In dit kader is het goed te wijzen op de kosteneffectiviteit, ook van de aanpak van ondervoeding door het voorkomen van complicaties en toename van zorgbehoeften. Echter, de kosten van een voedingsbehandeling, waaronder de inzet van de diëtist voor een optimale behandeling, zijn niet opgenomen in de dbc kostprijsberekening. De opname van de prestatie-indicator in de basisset is mede hierdoor niet voldoende om de aanpak van ondervoeding te waarborgen. Kortom, de resultaten in de praktijk zijn nog kwetsbaar en ook vaak afhankelijk van een kleine groep binnen de organisatie en zijn nog onvoldoende als vast onderdeel ingebed in de werkwijze op de werkvloer. De ChristenUnie stelt dan ook voor dat de stuurgroep Ondervoeding de mogelijkheid krijgt om haar inzet voort te zetten en haar krachten te bundelen, bijvoorbeeld door te komen tot een soort kennisplatform ondervoeding en om zo ook te komen tot een integrale structurele aanpak van ondervoeding bij de risicogroepen. Kortom, het onderwerp ondervoeding zou de ChristenUnie expliciet graag willen terugzien in de lijst overzicht aandachtspunten voor de komende periode. Dan doel ik op de lijst in de brief van 24 juni 2009.

Dan zichtbare zorg. De kwaliteit van de zorg moet beter inzichtelijk worden gemaakt. Volgens de ChristenUnie behoort deze taak wel in publieke handen te blijven. Wij willen een duidelijke regierol van de overheid en het zou goed zijn de inzichtelijkheid van kwaliteit te verankeren in de wet, waarin aangescherpt moet worden hoe de kwaliteitsinfo wordt aangeleverd en door wie. Op die manier kan het niveau van de kwaliteitsinformatie uitstijgen boven de AD- en Elsevierlijstjes. Altijd interessant om die te zien, maar het mag wel een slag dieper natuurlijk.

Veel waardering hebben wij voor het RVZ-advies "Geven en nemen in de spreekkamer", waarin de relatie tussen zorgverlener en patiënt centraal staat. Dat is ook wat ik in beeld had toen wij het vorig jaar september over de IGZ en good governance hadden. Hoe organiseren we vertrouwen in plaats van dat we dat "wegorganiseren" in contracten en voorwaarden? Vertrouwen moet alles te maken hebben met wederkerigheid. Zorg is geen verrichting maar een relatie. Dit maakt het werken met protocollen en richtlijnen en de IGZ natuurlijk niet overbodig, integendeel, maar het maakt wel de opmerkingen van bijvoorbeeld de NVZ relevant, over variaties in de lokale toepassing van richtlijnen. Daarnaast merk ik op dat als het gaat om patiëntveiligheidsnormen het om zinvolle sturingsinformatie moet gaan. Wat is nuttig en noodzakelijk voor een patiënt om te weten? Daarom onderschrijft de ChristenUnie van harte de kernafspraken die de NVZ voorstelt, bijvoorbeeld dat veiligheidsnormen onderdeel moeten vormen van de richtlijnontwikkeling,

Tot slot de medische missers. Recent heeft Linda Wauben in samenwerking met het Erasmus Medisch Centrum een waardevol onderzoek gedaan naar de werkwijze en veiligheid in operatiekamers. Leer van piloten, daar komt de uitkomst eigenlijk op neer. Het zou goed zijn als de IGZ met de aanbevelingen uit dit onderzoek aan de slag gaat en dat de voorgestelde nabespreking komt bovenop de inmiddels in gang gezette time-outprocedure. Van belang is ook de patiëntveiligheid in de ggz. Het is goed wat op dit punt in gang is gezet. Toch maak ik mij wat zorgen over een recent bericht dat ter voorkoming van medische missers en dwangmaatregelen heel complexe patiënten op straat zouden komen te staan. Een schrijnend voorbeeld dat ik hoorde vanuit een nachtopvanglocatie betreft een dementerende oudere met ernstige sociale en gedragsproblematiek; ze verbleef een paar maanden in de maatschappelijke opvang omdat er voor haar geen plek was binnen de ggz. Een andere zorgelijke groep zijn de psychiatrische patiënten die normaal gesproken op de longstay-afdeling verbleven en die in psychiatrische instellingen regelmatig de separeercel in- en uitingen, maar die nu ook bij de maatschappelijke opvang op de stoep staan vanwege de complexe situatie door verslaving. Ik hoorde zelfs van een geval waarin de patiënt de opvang verzocht om alsjeblieft een plekje in de separeer te geven. Ik denk dat de minister het met mij eens is dat dit niet de werkwijze moet zijn om medische missers en separatie te voorkomen. Ik vraag hiervoor de aandacht van de minister. Komt dit ook niet vaker en breder voor?

Bijdrage Cynthia Ortega wijziging van de mijnbouwwetten

Tue, 15 Jun 2010 16:54:25 +0200

De leden van de fractie van de ChristenUnie menen dat na implementatie meer duidelijkheid zal ontstaan over de randvoorwaarden voor het afvangen en ondergronds opslaan van CO2 (CCS) en voor het bestrijden van risico’s. Deze leden willen nog enkele vragen stellen, met name over aansprakelijkheid bij schade, toezicht en de gevolgen voor projecten in Barendrecht en Sittard-Geleen. De leden van de fractie van de ChristenUnie lezen in overweging 16 van de CCS-richtlijn dat de eerdere richtlijn 2008/1/EG een gepast instrument is voor het regelen van risico’s van CO2-afvang voor het milieu en de volksgezondheid. Kan de regering nader toelichten waarom dit een gepast instrument is om deze risico’s tegen te gaan? Hoe wordt het instrument in de praktijk toegepast?

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de regels betreffende lekkages. In artikel 16 van de richtlijn 2009/31/EG betreffende de geologische opslag van kooldioxide worden corrigerende maatregelen genoemd, maar ook het verhalen van kosten op de exploitant. Hoe krijgen de corrigerende maatregelen vorm? Op welke manier worden kosten op de exploitant verhaald? Hoe vindt geschillenbeslechting plaats? De leden van de fractie van de ChristenUnie willen met betrekking tot artikel 32 weten wat de uitgangspunten zijn bij deze «open toegang». Wat betekent de voorwaarde van open toegang voor de kosten die bij de overheid terecht zullen komen? Hoe beheersbaar zijn de kosten als open toegang een harde voorwaarde wordt? Tot slot willen deze leden weten wanneer de regering komt nadere uitwerking van deze AMvB.

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de keuze voor 20 jaar als termijn, voordat de Staat de verantwoordelijkheid overneemt. Om welke redenen zal de Staat hier van afwijken? Wordt deze 20 jaar niet als minimumtermijn aangehouden? Daarnaast vragen deze leden naar de voorwaarde van veilige en permanente opslag. Vindt bij overname van verplichtingen door de Staat een nieuw monitoringsmoment plaats?

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen naar de manier waarop toezicht wordt gehouden bij de verschillende onderdelen van de richtlijn 2009/31/EG betreffende de geologische opslag van kooldioxide. Deze leden vragen of dit volledig bij het Staatstoezicht op de Mijnen belegd.

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen naar de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid voor het permanent opslaan van CO2. De vergun-ninghouder is volgens de Mijnbouwwet aansprakelijk voor schade door uitstroming van delfstoffen. Geldt deze aansprakelijkheidsregel ook voor het ontsnappen van CO2? Welke gevolgen zou dit kunnen hebben voor de vergunninghouder op juridisch en financieel gebied? Hoe kan de vergunninghouder zich voorbereiden of verzekeren?

Ook de leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de verdere uitwerking van mogelijke randvoorwaarden voor CCS in aparte wetsvoor-stellen. Deze randvoorwaarden zijn in voorliggende implementatie nog niet verwerkt. Wanneer komt hier meer duidelijkheid over? Welke studies worden verricht? Op welke onderwerpen zou wijziging van de Mijnbouwwet noodzakelijk kunnen zijn? De leden van de ChristenUnie-fractie vragen naar de invloed van voorliggende implementatie op de nu lopende vergunningtrajecten of al verleende vergunningen. Zij vragen hierbij naar de uitvoering van de motie Wiegman-van Meppelen Scheppink c.s. (28 982, nr. 93). Worden de mogelijk aanvullende voorwaarden op de te implementeren richtlijn ook bij lopende trajecten geëist, zoals het proefproject in Barendrecht of Sittard-Geleen? Worden deze mogelijke nieuwe randvoorwaarden ook in bestaande vergunningen aangepast? Komen er mogelijk wijzigingen in de toekenning van vergunningen? Hoe zit het bij vergunningverlening aan huidige proefprojecten met de aansprakelijkheid op korte en lange termijn? Wie is verantwoordelijk bij eventuele ongelukken bij de proefprojecten?

Inbreng Ed Anker Voorhang besluit tot wijziging van het Besluit bekostiging WPO

Tue, 15 Jun 2010 16:48:40 +0200

De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de gevolgen die door voorliggend besluit optreden voor de ambulante begeleiding. Welke gevolgen zijn er voor geïndiceerde leerlingen? De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de personele gevolgen van voorliggend besluit, met name bij het speciaal onderwijs en in de ambulante begeleiding.

'Heldere toekomstvisie nodig voor overzees Nederland'

Mon, 12 Apr 2010 21:05:15 +0200

Bij de ontmanteling van het land Nederlandse Antillen moet niet alleen een evaluatie worden afgesproken, maar ook een heldere toekomstvisie: een horizonbepaling. Dat betoogde Cynthia Ortega-Martijn in het wetgevingsoverleg over de staatkundige structuur van Bonaire, Sint Eustatius en Saba (de BES-eilanden) en Cura�ao, Aruba en Sint Maarten.

Maar liefst twee dagen had de Tweede Kamer uitgetrokken voor het wetgevingsoverleg over diverse wetten die betrekking hebben op de staatkundige veranderingen ten aanzien van de Nederlandse Antillen. In 1953 werden de zes eilanden een land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het streven is nu dat 10 oktober dit jaar (10/10/'10) het land Nederlandse Antillen wordt ontmanteld. Een reeks wetsvoorstellen moet daartoe door het parlement worden goedgekeurd.

Cynthia Ortega betreurt het dat er in de verschillende wetsvoorstellen wel een 'evaluatiebepaling' is opgenomen, maar niet een horizonbepaling. ,,Om een goede evaluatie te doen, moet men wel weten wat er geëvalueerd wordt en met welk doel. Beoordelingscriteria ontbreken in de wetsvoorstellen.'' Kritisch is Ortega ook over de termijn waarop evaluatie plaatsvindt; dat zou niet over vijf, maar al over drie jaar moeten zijn.

Curaçao en Sint-Maarten streven naar autonomie binnen het Koninkrijk; de BES-eilanden daarentegen worden als bijzondere gemeenten opgenomen in het Nederlands staatsbestel. Dat betekent dat de wetgeving op die overzeese eilanden grotendeels gelijkgeschakeld wordt met de Nederlandse wetgeving; daarbij zal echter rekening gehouden worden met de verschillen tussen Bonaire, Sint Eustatius en Saba enerzijds en 'het Europese deel van Nederland' anderzijds. Dat 'rekening houden met verschillen' mag niet willekeurig en eenzijdig gebeuren, waarschuwde Ortega: ,,Het gelijkheidsbeginsel mag niet willekeurig worden geïnterpreteerd. Het mag bijvoorbeeld niet zo zijn dat de wetgeving wel gelijk wordt getrokken in immateriële zaken, en niet in materiële zaken. En de BES-eilanden moeten zelf betrokken worden bij de totstandkoming van specifieke maatregelen en regelingen. Het mag niet zo zijn dat wanneer ze eenmaal zijn opgenomen in het Nederlandse staatsbestel, ze over de motivering van afwijkende regelingen niets meer te zeggen hebben.''

Bijdrage Cynthia Ortega algemeen overleg staatkundige vernieuwing van het Koninkrijk

Tue, 15 Jun 2010 16:46:00 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ik dank de bewindslieden voor de heldere beantwoording van de vragen. Ik heb nog wel een aantal vragen over het Statuut.

Ik heb gevraagd wat er gebeurt als Bonaire toch een referendum wil. De staatssecretaris heeft geantwoord dat Bonaire al de kans heeft gekregen om zijn zegje te doen. Dat zal wel zo zijn, maar mijn fractie hecht er toch aan dat iedereen gewoon gekend wordt, zeker gelet op artikel 75 van het Handvest van de VN. Daarom heeft de ChristenUnie-fractie een amendement ingediend om te bezien of we iets zullen regelen. Dit is gewoon een mogelijkheid die opengesteld wordt. Het schaadt niet, maar het zal wel baten.

Ik heb in mijn betoog gesproken over de stem van de BES-eilanden wanneer die eenmaal opgenomen zijn in het Nederlandse staatsbestel. Ik heb het voorbeeld gegeven van de specifieke vertegenwoordiging. De reactie heeft mij verbaasd. Er wordt namelijk gesteld dat volgens de Grondwet leden van de Tweede Kamer worden gekozen op de grondslag van evenredige vertegenwoordiging, alsof de ChristenUnie dat niet zou weten, en het zou in strijd zijn met de Grondwet indien de openbare lichamen een vaste vertegenwoordiger zouden krijgen in de Tweede Kamer. Natuurlijk staat in de Grondwet iets anders aangegeven, maar dat was mijn vraag niet. Mijn vraag was of de regering wil onderzoeken wat de mogelijkheden zijn. Frankrijk heeft namelijk ook zo'n constructie. Vervolgens luidde het antwoord: overigens achten wij dat ook ongewenst. Punt. Dan wil ik graag weten: waarom dan ongewenst? Ik wil de nadelen en de eventuele voordelen horen.

Ik ben erg tevreden met het verloop van het debat dezer dagen, maar ik wil toch even iets kwijt.

Alle consensuswetten zijn in consensus, in samenwerking met elkaar tot stand gekomen. Vaak moet wetgeving ook gebaseerd zijn op realisme. Daar wil de ChristenUnie-fractie de nadruk op leggen. Het gaat om realisme, om de werkelijkheid, om hoe dingen uitwerken in de praktijk. De ChristenUnie-fractie wil op geen enkele manier meegaan in wetgeving waarin op een of andere manier de indruk wordt gewekt dat zij tot stand is gekomen op basis van achterdocht. Wij hebben het gevoel dat die in goede samenwerking met elkaar tot stand is gekomen.

ChristenUnie bezorgd over inperking kerkdienst Leger des Heils

Fri, 09 Apr 2010 19:23:54 +0200

De ChristenUnie is bezorgd over de tussenuitspraak van de Raad van State die bepaalt dat het Leger des Heils in zijn kerkgebouw in Zutphen niet onbeperkt muziek en diensten met versterkers mag houden. Op straffe van een dwangsom lijkt het kerkgenootschap gedwongen haar wijze van zingen en musiceren aan te passen. De uitspraak volgt op het jarenlang klagen van buren.

Tweede Kamerlid Esmé Wiegman: ,,Vervelend dat het tot een zaak heeft moeten komen. Ik schrik ervan dat kerkgang in de wijk onmogelijk lijkt te worden. In de uitspraak wordt opvallend onderscheid gemaakt tussen versterkte en niet-versterkte apparatuur. Terwijl een niet-versterkte brassband in de kerk mijns inziens ook een groot volume produceert.”

De Kamerleden Wiegman en Anker willen van de ministers van VROM en BZK weten of dit onderscheid wettelijk ook zo beoogd is en hoe kerken de ruimte behouden hun erediensten uitbundig vorm te geven. Zij zullen hierover schriftelijke vragen stellen.

Bijdrage Cynthia Ortega algemeen overleg staatkundige vernieuwing van het Koninkrijk

Mon, 26 Apr 2010 14:48:54 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Dank u wel. Ook de ChristenUnie heet de gedelegeerden hartelijk welkom. Ik vind het echt heel goed om te zien dat zij massaal gehoor hebben gegeven aan hun recht dat verankerd is in het Statuut.

"Steunen op eigen kracht doch met de wil elkander bij te staan". Een aantal gedelegeerden heeft het er ook al over gehad. De Nederlandse Antillen, bestaand uit zes eilanden, en Suriname werden in 1953 land binnen het Koninkrijk der Nederlanden, een historisch gebeuren. In 1975 is Suriname onafhankelijk geworden en in 1986 heeft Aruba de status aparte gekregen in het Koninkrijk. Niet meer dan 50 jaar later zal het land Nederlandse Antillen worden ontmanteld. Curaçao en Sint-Maarten krijgen ook een autonome status als land en Sint-Eustatius, Saba en Bonaire zullen onderdeel worden van het grondgebied van Nederland in de vorm van openbare lichamen. Met de behandeling van de voorhangende consensuswetsvoorstellen is er weer een mijlpaal bereikt in de voortgang van het transitieproces om te komen tot nieuwe statussen voor de overzeese gebieden. Het staat buiten kijf dat enorm veel werk is verzet. Mijn waardering gaat dan ook uit naar eenieder die zich hiervoor heeft ingespannen. Te weinig wordt beseft dat het hierbij gaat om een knap stukje werk, immers veel vergelijkingsmateriaal om invulling te geven aan dit bijzondere traject is er niet. De verschillende consensusrijkswetten die wij vandaag behandelen, hebben onder andere als doel, de samenwerking tussen de verschillende delen van het Koninkrijk te bestendigen, zodat een aantal cruciale kerntaken zoals rechtshandhaving, gewaarborgd blijven. In het kader hiervan vindt de ChristenUnie het van groot belang dat er een heldere toekomstvisie is voor het Koninkrijk, waarbij er recht wordt gedaan aan het uitgangspunt dat binnen het Koninkrijk alle burgers gelijkwaardig zijn en dat er een oplossing wordt gevonden voor het democratisch deficit. Meerdere malen heb ik daarvoor in debatten gepleit. De staatssecretaris is hiermee aan de slag gegaan. Graag verneem ik van haar de stand van zaken en op welke manier deze toekomstvisie verankerd zal worden. Bij eerdere wetsvoorstellen inzake de nieuwe staatkundige structuur, WolBES en FinBES, heb ik aangegeven te betreuren dat er niet voor gekozen is om een horizonbepaling in die wet op te nemen, maar dat er is volstaan met een evaluatiebepaling. Er is door de minister een toelichting gegeven waarom daarvoor gekozen is. Om een goede evaluatie uit te voeren, moet men wel weten wat er geëvalueerd wordt en met welk doel. Dergelijke beoordelingscriteria ontbreken in de consensuswetsvoorstellen. Zouden de bewindspersonen daar eens op willen reageren? Mogelijk kunnen zij aangeven welke criteria wel in de regeling kunnen worden opgenomen. Ik krijg hierop graag een reactie.

De fractie van de ChristenUnie heeft bij de behandeling van de WolBES uitgesproken dat er gewaakt moet worden voor een willekeurige implementatie van Nederlandse wetgeving. In artikel 1, lid 2 staat aangegeven dat er regels kunnen worden gesteld en er andere specifieke maatregelen kunnen worden getroffen met het oog op een aantal factoren waardoor de BES-eilanden zich wezenlijk onderscheiden van het Europese deel van Nederland. De bewindspersonen stellen in de beantwoording in de nota naar aanleiding van het verslag dat er een uitputtende opsomming van de verschillen niet valt te geven en dat er in de nieuwe situatie voldoende rekening moet worden gehouden met de verschillen die bestaan tussen Bonaire, Sint-Eustatius en Saba enerzijds en het Europese deel van Nederland anderzijds. Hoe wordt er echter gewaarborgd dat het gelijkheidsbeginsel niet willekeurig wordt geïnterpreteerd? Dan heb ik het over immaterieel versus materieel. Ik hoor graag van de bewindspersonen of de BES-eilanden bij de totstandkoming van deze specifieke maatregelen en regelingen worden betrokken. Worden zij ook betrokken bij bijvoorbeeld de motiveringsplicht? Worden hiervoor bestuursakkoorden afgesloten, zoals wij die hier in Nederland kennen tussen het Rijk en de VNG? Ik krijg hierop graag een reactie. Daarnaast vraagt mijn fractie zich af of de stem van de BES-eilanden, eenmaal opgenomen in het staatsbestel van Nederland, voldoende zal worden verankerd en gehoord. Verschillende Europese landen, zoals Frankrijk, hebben voor hun eilanden een specifiek gekozen vertegenwoordiger in het nationale parlement. Is een dergelijke constructie in de toekomst denkbaar voor de BES-eilanden? Ook vraagt de ChristenUnie-fractie wat de stand van zaken is ten aanzien van Bonaire. Is er al overeenstemming over de precieze verdeling van taken? Ik krijg hierop graag een reactie. Hoe wordt binnen het Statuut gewaarborgd dat Bonaire de ruimte krijgt om zich definitief uit te spreken over de uitwerking van de gekozen status? Na de evaluatie van de WolBES, die over vijf jaar plaatsvindt, wordt duidelijk wat het perspectief van de BES-eilanden is. Hoe verhouden artikel 1, lid 2 en artikel 54 zich tot deze evaluatie indien bij de evaluatie komt vast te staan dat de Gemeentewet volledig van toepassing wordt? Moet het Statuut hiervoor weer gewijzigd worden of wordt er volstaan met een wijziging van de Grondwet? Ik krijg hierop graag een reactie.

In artikel 12a staat: "Bij Rijkswet kunnen voorzieningen worden getroffen voor de behandeling van bij Rijkswet aangewezen geschillen tussen het Koninkrijk en de landen. De fractie van de ChristenUnie vraagt om een toelichting op het tweede deel van dit wetsvoorstel. In de memorie van toelichting wordt niet ingegaan op nut en noodzaak van het bij Rijkswet aanwijzen van geschillen. Aan wat voor geschillen moet er worden gedacht? Wat is trouwens de stand van zaken met betrekking tot het voornemen van de Koninkrijksregering om met een voorstel te komen voor een in het leven te roepen geschillenregeling? Ik krijg hierop graag een reactie.

Tot slot spreekt de ChristenUnie het vertrouwen uit dat 10-10-'10 wordt gehaald. Ik hoor graag van de staatssecretaris wat de stand van zaken in het transitieproces is.

Bijdrage Ernst Cramer algemeen overleg Q-koorts

Tue, 15 Jun 2010 16:38:50 +0200

De heer Cramer (ChristenUnie): Voorzitter. Er ligt veel informatie op tafel. Er zijn veel brieven binnengekomen, bijvoorbeeld van het RIVM en de GGD. Je kunt daarover verschillend oordelen, maar ik denk dat het goed is dat wij hierover vanmiddag spreken.

Het is een trieste situatie. Voorgaande sprekers hebben daar ook al aan gerefereerd. Ruim 45.000 dieren zijn gedood en het is niet uit te sluiten dat er nog dieren bij komen. Het "voorland", om het zo maar te zeggen, is niet onverdeeld positief. In die zin heeft de ChristenUnie echt zorgen over hoe het nu verder moet. Er is een fokverbod voor de achtergebleven dieren, er is nog niet echt zicht op het afnemen van de humane besmettingen, er zijn blijvende risico's door de aanwezigheid van de bacterie en er is discussie over de effectiviteit van de vaccinaties. Collega Snijder refereerde daar ook al aan.

Het aantal humane besmettingen neemt toe, maar dat was eigenlijk wel te verwachten. De vorige keer hebben wij daar al met minister Klink over gesproken. Omdat mensen nu veel meer gealarmeerd zijn, zullen zij ook veel sneller aan Q-koorts denken. De huisartsen doen dat denk ik ook. Daar gelden protocollen voor. Het is logisch dat er nieuwe gevallen bij komen, maar ik vond het opmerkelijk om te lezen dat deze gevallen niet alleen uit 2010, maar ook uit voorgaande jaren komen. Dat geeft aan dat het inderdaad een soort inhaaleffect is. Dat maakt mij enigszins huiverig voor de manier waarop wij verder moeten; daar ben ik heel eerlijk in.

Wij hebben gezamenlijk gezegd dat er een duidelijke afname moet zijn van het aantal humane besmettingen, wil je volgende stappen kunnen zetten. Op zichzelf meen ik dat er een afgewogen voorstel van de ministers ligt, maar ik ben toch benieuwd hoe zij de afname van het aantal humane gevallen beoordelen. Collega Waalkens formuleert het iets strikter dan ik, maar ik deel zijn zorg wel: hoe moet je nu verdergaan, als daar onvoldoende zicht op is? Kun je die risico's uitsluiten? Nee, daarover hebben wij de vorige keer ook al gesproken. Wij moeten ook niet de suggestie wekken dat we dat wel kunnen. Wij moeten een eerlijke en heldere discussie voeren over de vraag hoe zich dat zal ontwikkelen en over de vraag of wij na 1 mei wel voldoende zicht hebben op het afnemen. De verwachting is dat het aantal dit jaar nog niet zal afnemen, zo schat ik in. Dat moeten wij ook tegen elkaar kunnen zeggen.

Het probleem is dat die bacterie in de natuur blijft en dus op alle mogelijke locaties kan voorkomen, ook bij kleinere bedrijven. Dat betekent dat er nog steeds kans is op besmetting van mensen. In die zin vond ik de brieven van de heer Coutinho van het RIVM onthullend. Hij reageert daarin op de vraag van GGD Midden-Nederland hoe de besmetting kan uitbreken op een locatie waar weinig besmette bedrijven zijn en schrijft dat de bacterie ook op kleinere bedrijven, met minder dan 50 dieren, kan voorkomen. Daarom stel ik de vraag: hoe wordt gedacht over het vaccineren van risicogroepen? Moeten wij daar niet meer druk op zetten om te kijken of dat kan bijdragen aan het voorkomen van gezondheidsschade?

In haar brief geeft minister Verburg aan dat volledige vaccinatie mogelijk is voor 1 juni. Ik wil een bevestiging dat dit een harde datum is, want er hangt veel van af. Ik vraag mij af -- dat mis ik in de stukken -- of er een blijvende vaccinatie is. In de brieven lees ik eigenlijk dat het na deze ronde klaar is. Dat is volgens mij absoluut onmogelijk; je zit aan vaccinatie vast. Dat leidt tot de volgende vragen. Als de uitslagen van de tankmelktesten door het vaccineren positief kunnen worden, zijn ze dan nog wel betrouwbaar? Waarom blijven wij nog tankmelktesten uitvoeren als alle dieren, inclusief de nieuwe, zijn gevaccineerd? Dat is toch de beschermende, primaire ring waarmee je de situatie onder controle moet hebben?

Er is al vaker gesproken over een protocol voor de wijze van testen van dieren. Er blijven veel dieren achter. Hoe wordt dat thema opgepakt? Over de bokken wordt wel gesproken, maar volgens mij zullen wij dat veel breder moeten doen. Ik heb er weinig vrede mee -- daar ben ik heel eerlijk in -- dat er zo veel bedrijven zijn waar grote aantallen dieren achterblijven waarvoor een levenslang fokverbod geldt. Daar hebben wij geen antwoord op. In haar brief schrijft de minister dat wordt gekeken naar een serologische test voor de bokken. Als ik goed geïnformeerd ben, is die test ook op een geit uit te voeren. Dan kan er dus wel degelijk individueel getest worden. In de brief houdt de minister een slag om haar arm, maar ik dring er sterk op aan om dat breed in te zetten. Zo kunnen geitenhouders die met een groot aantal dieren blijven zitten waarvoor een fokverbod geldt testen of deze dieren wel of niet besmet zijn. Ik vraag de minister of je niet een aparte tankmelktest moet doen voor een groep geiten waarvoor nu een fokverbod geldt, om te kijken of daar besmette dieren tussen zitten. Dan kun je uitsluiten dat ze besmet zijn en op die manier aangeven of de dieren uit het fokverbod kunnen worden gehaald. Daarover hebben wij eerder al gesproken, maar in alle drukte die er toen was, hebben wij gezegd: laten we nu eerst de maatregelen die er zijn, afmaken. Positieve bokken, bokken die besmet zijn met Q-koorts, krijgen een levenslang fokverbod. Ik vraag mij af of we dan niet ruimhartig moeten zeggen: dan worden de dieren geruimd en krijgen de bedrijven een slachtpremie.

Op de vragen over de tankmelktest ben ik al ingegaan. Collega Snijder stelde een indringende vraag over de ingeënte dieren: kan snel helderheid worden gegeven over de vraag of de besmetting nu komt door het inenten of door andere oorzaken? Deze onduidelijkheid levert inderdaad onrust op. Daar maak ik mij zorgen om, want dan ontstaat niet de rust die wij, ook voor de burgers, nodig hebben. Ik denk dat wij dat echt goed aan moeten pakken om dat af te maken.

Ik sluit af met een paar korte opmerkingen. De fractie van de ChristenUnie vindt het een goed besluit om voorlopig geen uitbreiding of nieuwbouw van stallen toe te staan. Wij denken dat wij dat even zo moeten houden.

Dan kom ik op de discussie over het vaccineren van de dieren van zorgboerderijen, kinderboerderijen en dergelijke. Wat moeten wij denken van kleine bedrijven met minder dan 50 dieren, of van de vleesschapen- en de vleesgeitenbedrijven? Vooral vanwege de opmerking van professor Coutinho in de brief aan GGD Midden-Nederland denk ik dat wij er niet aan ontkomen om alle, maar dan ook alle geiten en schapen in te enten. Dat lijkt mij bittere noodzaak, anders krijgen wij dit niet goed onder controle.

Bijdrage Ed Anker algemeen overleg communicatiesysteem C2000

Tue, 15 Jun 2010 16:37:20 +0200

De heer Anker (ChristenUnie): Voorzitter. Ik dank het kabinet hartelijk voor de brieven waarmee het ons op de hoogte houdt van de ontwikkelingen van C2000. Als je door de agenda van het AO heen gaat, zie je dat het een groot aantal brieven is. Er staan ook een paar brieven in waarin wordt aangekondigd welke brieven eraan zitten te komen. Dat gaf bijna een jaar geleden behoorlijk wat onrust. Maar de ontwikkeling loopt al veel langer.

Al aan het begin van de jaren 90 zijn we gestart met het werken aan een nieuw communicatiesysteem waar hulpdiensten gebruik van zouden kunnen maken. De portofoon had, hoewel het een eenvoudig systeem was, zo zijn beperkingen. Nieuwe, complexe situaties vragen om heldere en eenduidige communicatielijnen. Mijn fractie heeft, bij monde van mijn voorganger op dit onderwerp, Arie Slob, meermaals gewezen op problemen die dit systeem met zich zou brengen. We zijn uiteindelijk meegegaan in een ontwikkelingstraject van een communicatiesysteem. Alternatieven lijken op dit moment niet voorhanden te zijn. Dat is in de praktijk een lastig dilemma. We werken met een product dat in ontwikkeling is. Dit houdt in dat je gaandeweg ontdekt wat wel werkt, maar ook wat minder werkt.

We hebben in november een hoorzitting gehad over dit onderwerp. Inmiddels hebben we ook een aantal brieven ontvangen met de bevindingen en de conclusies van de expertgroep. Het viel mij op dat hier heel veel overeenkomsten in zitten. Een aantal punten is door mijn collega's aangedragen. Door iedereen, ook door de gebruikers, werd gezegd dat er moet worden ingezet op training. Er werd gezegd: het is een lastig apparaatje waarmee je moet leren werken en waarvan je de beperkingen en de mogelijkheden moet kennen. We vinden dit punt er heel direct in terug. Het is heel geruststellend dat de expertgroep goed zijn oor te luister heeft gelegd bij de dagelijkse gebruikers. Ik complimenteer de expertgroep ermee dat hij zijn werk echt goed heeft gedaan en dat hij een aantal concrete aanbevelingen heeft gedaan. Ik onderstreep de uitspraak dat het trainen heel belangrijk is.

Het gaat wat ver om te zeggen dat wij ontevreden zijn over de binnenhuisdekking, maar als de staatssecretaris zegt dat de binnenhuisdekking nooit een onderwerp van discussie is geweest en dat er nooit van uit werd gegaan dat die erbij had moeten zitten, moeten we constateren dat er wel behoefte aan is. Als ik nadenk over hoe het politiewerk zich ontwikkelt en over onveilige situaties, vind ik het ook niet gek dat men binnenhuisdekking wil. Met de oude apparatuur had men de analoge modus -- de heer Brinkman weet uit eigen ervaring nog precies hoe dat werkt -- waarmee men een heel eind kwam. Dat is nu minder. De vraag is hoe we daarmee omgaan. De behoefte is er. We zouden moeten proberen zo veel mogelijk die binnenhuisdekking te realiseren. De SCL, de special coverage locations, zijn een soort selectiesysteem. We zeggen dan: daar moet het in ieder geval verzekerd zijn en daar misschien niet. Het is op zich prima als je zegt dat je op bepaalde locaties geen problemen tegen het lijf wilt lopen. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan dit gebouw, de Amerikaanse ambassade of een voetbalstadion. Het politie- en veiligheidswerk in het algemeen, dit geldt natuurlijk ook voor brandweermensen en ambulancepersoneel, is zo afwisselend dat men soms in een gebouw terechtkomt waarvan je je moet afvragen of je niet van tevoren had kunnen bedenken dat dat ook een risicovol gebouw zou kunnen zijn. Ik vind het lastig. Ik ben benieuwd hoe het zit met de selectie van die locaties. Ik kan mij voorstellen dat een bepaald industrieterrein waar nooit wat gebeurt, maar dat wel een interessante locatie zou zijn om iets te laten gebeuren, ook in beeld is. Als ik dat soort dingen zeg, zet ik natuurlijk de poorten open voor heel veel. Is het nu wel verstandig om puur met die selectie aan de gang te gaan? Als er mogelijkheden zijn om die binnenhuisdekking op een andere wijze te realiseren -- ik begrijp dat hier kosten aan verbonden zijn -- vrees ik dat we met een selectie van die locaties ook tegen onze eigen grenzen aanlopen en dat we uiteindelijk in een situatie terechtkomen waarin goedbeschouwd alles daartoe behoort.

In de stukken staat dat een teveel aan SCL een soort ruis tot gevolg kan hebben. Daar vrees ik enigszins voor. De staatssecretaris moet daar goed op ingaan. Vanuit het verleden kan ik begrijpen dat dit nooit in een aanbesteding heeft gezeten, maar dit is wel de nieuwe vraag die voorligt.

Inmiddels is het rapport over de poldercrash verschenen. Ik vraag mij af of de staatssecretaris al enigszins haar licht kan laten schijnen op de vraag in hoeverre bepaalde eindconclusies zouden moeten worden aangepast.

In de brief van het kabinet wordt ingegaan op opmerkingen van de politie Kennemerland dat capaciteitsvergroting niet altijd de oplossing is voor dekking, maar dat etherdiscipline veel effectiever is. Begrijp ik het goed dat etherdiscipline en training ongeveer direct met elkaar correleren -- op het moment dat we het goed gebruiken, hebben we minder problemen -- of speelt daarbij ook een aantal andere dingen, zoals een protocol waarin staat wanneer je het wel en niet mag gebruiken? En hoe communiceer je dat in crisissituaties?

In de brief van 18 november verwees het kabinet naar internationaal onderzoek in andere Europese landen, maar ook daarbuiten is TETRA de standaard voor radiocommunicatie tussen hulpdiensten. Het kabinet heeft aangegeven dat er geen reden is om te onderzoeken of een alternatief voor C2000 haalbaar of wenselijk is. Als dit de standaard is -- en internationaal onderzoek toont dat aan -- ben ik wel heel benieuwd of men elders tegen dezelfde problemen bij de communicatiesystemen aanloopt. Ik weet dat de TETRA-standaard niet alleen C2000 behelst, maar ook andere systemen. C2000 kent problemen in de techniek, de organisatie en het gebruik. Kan de staatssecretaris iets zeggen over de wijze waarop die problemen in andere systemen opgelost zijn en of C2000 in Nederland zich leent voor dergelijke oplossingen? Ik vermoed dat zij hier wel iets over heeft voorbereid, maar als zij nu niet kan antwoorden, mag zij ook een brief sturen.

Ik hoor graag van de staatssecretaris hoe het op dit moment in het dagelijks gebruik ervoor staat met de systematiek.

Ik heb ten slotte nog een specifieke vraag over de plaatsing van masten. We krijgen daar verschillende signalen -- een goed woord in dit verband -- over. Soms hoor ik van mensen die de masten moeten bouwen dat bijvoorbeeld gemeenten dwarsliggen bij de plaatsing ervan. We hebben dat al eerder meegemaakt. Is dat nu het enige waar we tegen aanlopen en zijn daar geen andere oplossingen voor? Ik heb hier niets over in de brief gelezen. Maar het kan niet zo zijn dat een gemeente zegt geen zin te hebben in een mast, maar op het moment dat het fout gaat … Het klinkt als een waarheid als een koe, maar we kennen die situaties in Nederland, we moeten die gewoon benoemen en het gesprek erover aangaan.