Nieuwskanaal voor: ChristenUnie.nl

Afscheidssymposium Andr� Rouvoet 'Rechtsstaat en Vrijheid'

Tue, 01 Nov 2011 16:19:59 +0100

Met ruim 230 bezoekers is het WI-symposium 'rechtsstaat en vrijheid' afgelopen vrijdag een groot succes te noemen. In een volle Oude Zaal in de Tweede Kamer reageerden diverse sprekers als filosoof Ad Verbrugge, oud-fractievoorzitter Kars Veling en Trouw-commentator Hans Goslinga op een essay dat Andr� Rouvoet voor het symposium had geschreven. Het Wetenschappelijk Instituut en de Tweede Kamerfractie organiseerden dit 'afscheidssymposium' voor Andr� Rouvoet. Lees, luister en bekijk hier de bijdragen.

Allereerst, het essay van André Rouvoet:

Zijn toelichting hierop:

Toespraak Arie Slob (geen tijd om de video te bekijken? download dan de MP3 onderaan dit bericht)

Meer bijdragen van overige sprekers volgen later.

Foto's van het symposium

Andr� Rouvoet voorzitter Zorgverzekeraars Nederland en Stichting Present

Tue, 25 Oct 2011 10:09:33 +0200

Mr. Andr� Rouvoet (49) wordt de nieuwe voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland (ZN). De benoeming gaat in per 1 februari 2012 en geldt voor vier jaar. Rouvoet is de opvolger van Hans Wiegel, die sinds de oprichting van ZN in 1995 voorzitter is van de brancheorganisatie van de Nederlandse zorgverzekeraars. Rouvoet is ook bij Stichting Present aangetrokken als nieuwe voorzitter.

Rouvoet was van februari 2007 tot oktober 2010 minister voor Jeugd en Gezin en vicepremier in het kabinet Balkenende IV. Sinds 1994 zat hij in de Tweede Kamer, eerst namens de RPF en sinds 2001 voor de ChristenUnie. Vanaf 1994 tot aan zijn ministerschap was hij als Kamerlid lid van de vaste Kamercommissie voor VWS en daarmee onder meer woordvoerder gezondheidszorg.

Kwaliteit en kostenbeheersing
Zorgverzekeraars Nederland is verheugd met de benoeming van Rouvoet. Als voormalig minister en vicepremier is hij uitstekend ingevoerd in het politieke en maatschappelijke debat. De nieuwe voorzitter wil met veel enthousiasme en ambitie het voorzitterschap van ZN invulling geven. Rouvoet: “Er liggen voor de zorgverzekeraars geweldige uitdagingen, in het bijzonder als het gaat om de kwaliteit en de kostenbeheersing in de zorg. Juist zorgverzekeraars, die via hun inkooprol eerst en vooral de belangen van alle verzekerden van Nederland willen behartigen, kunnen daar een sleutelrol in vervullen. Ik beschouw dat als een enorme uitdaging waaraan ik als voorzitter van de brancheorganisatie graag mijn bijdrage wil leveren.”

Felicitaties

Partijvoorzitter Peter Blokhuis: ,,De ChristenUnie feliciteert André Rouvoet met zijn nieuwe positie als voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland. Zorg is voor de partij een belangrijk aandachtspunt. Dan gaat het ook om de betaalbaarheid van de zorg. André Rouvoet heeft in zijn politieke loopbaan altijd laten zien dat zijn betrokkenheid op mens en maatschappij zijn handelen bepaalt. Die combinatie past ook goed in zijn nieuwe verantwoordelijkheid en daarvoor wensen hem alle goeds toe.”

Arie Slob: ,,Ik feliciteer André Rouvoet van harte met deze belangrijke positie. Het vraagstuk van de zorgverzekeringen zal in de komende jaren veel aandacht vragen. Zorgverzekeraars Nederland krijgt met het vertrek van Hans Wiegel opnieuw een voorzitter met veel politieke en bestuurlijke ervaring. Gezien zijn achtergrond heb ik er veel vertrouwen in dat Rouvoet dat op een integere en inhoudsvolle wijze zal oppakken.”

Stichting Present
Vorige week maakte Stichting Present bekend dat Rouvoet per 1 januari 2012 voorzitter wordt. Stichting Present is 'makelaar in sociale betrokkenheid' en brengt mensen bij elkaar die 'iets te bieden hebben en mensen die iets nodig hebben'. Scheidend voorzitter Martin Jan De Jong over zijn opvolger: “In onze ogen past André Rouvoet uitstekend bij de missie van Present. In zijn politieke loopbaan heeft Rouvoet zich voortdurend ingezet voor een dienstbare samenleving waarin burgers actief zijn en naar elkaar omzien. Met hem krijgen we een ervaren en creatief bestuurder in huis met een landelijke uitstraling en netwerk.”

André Rouvoet zelf motiveert zijn keuze als volgt: “Present is een club naar mijn hart. Met een eigentijdse en originele formule krijgt Present mensen in beweging om zich in te zetten voor mensen in de marge van de samenleving. Het sterke vind ik dat altijd wordt samengewerkt met de bestaande professionele zorg, waardoor de geboden hulp aanvullend en versterkend is op wat er al gebeurt. Wat mij ook aantrekt is dat Present vanuit een herkenbare christelijke inspiratie werkt, maar wel nadrukkelijk iedereen erbij wil betrekken om mee te doen. Op die manier willen we een beweging op gang brengen in de samenleving waarbij steeds meer mensen het vanzelfsprekend vinden om naar elkaar om te zien.”

Afscheidsreceptie Andr� Rouvoet met speech Ab Klink (video)

Mon, 27 Jun 2011 11:41:25 +0200

Op 20 juni 2011 was de offici�le afscheidsreceptie van Andr� Rouvoet in de Tweede Kamer. Vele vrienden, familie, (oud)collega's en bekende en minder bekende Nederlanders kwamen naar de Tweede Kamer om afscheid te nemen van de politicus die de de ChristenUnie op de politieke kaart heeft gezet. Oud CDA-minister en politieke vriend Ab Klink sprak Rouvoet toe tijdens de receptie.

Andr� Rouvoet bij werkgroep Rooms-Katholieken

Wed, 27 Apr 2011 14:08:44 +0200

Op woensdag 18 mei organiseert de ChristenUnie een bijeenkomst met als thema: Visie op staat en samenleving, overeenkomsten en verschillen in Rooms-katholieke en protestantse traditie. Hierbij komen thema’s aan de orde zoals de verhouding tussen kerk en staat, de rol van de overheid en godsdienstvrijheid. Bij deze bijeenkomst zal namens de Tweede Kamerfractie André Rouvoet aanwezig zijn. Daarnaast zal voorzitter van de Eerste Kamerfractie van de ChristenUnie, Roel Kuiper, spreken op deze bijeenkomst. De bijeenkomst van de werkgroep Rooms-katholieken vindt om 18.00 uur plaats op het partijbureau van de ChristenUnie in Amersfoort.

Rouvoets laatste dag in de Tweede Kamer

Wed, 18 May 2011 16:30:15 +0200

Dinsdag 17 mei 2011 was het zover: de laatste dag van Andr� Rouvoet in de Tweede Kamer. Zijn afscheidsbrief werd voorgelezen in de Tweede Kamer door voorzitter Gerdi Verbeet. Met een beetje 'weemoed' nam Andr� Rouvoet afscheid, maar van heimwee zal hij naar eigen zeggen geen last hebben. Hij kijkt uit naar een andere plaats in Gods Koninkrijk waar hij kan dienen.

Hieronder een korte foto-reportage van André's laatste dag in Den Haag als Tweede Kamerlid. Hieronder op uitnodiging van oud-Kamerbode Bertus, die tegenwoordig in de bloemenhandel zit, wordt André samen met Carola verwend.

André neemt in de Tweede Kamer afscheid van veel collega's, die hem ook persoonlijk toespraken.

Arie Slob neemt een eigen foto met zijn mobiel ter herinnering.

Een luid applaus voor een gewaardeerd collega.

Tweede Kamervoorzitter Gerdi Verbeet sprak waardering uit over de manier waarop André Rouvoet in de politiek stond. Ze zei dat hij 'geen politiek dier' was, die de politiek als een spel zag waar je moet winnen en scoren. Rouvoet gebruikte de politiek om zijn 'diepgewortelde maatschappelijke en godsdienstige overtuiging over het voetlicht te brengen'.

André Rouvoet verlaat voor het laatst de plenaire vergaderzaal vergezeld door voorlichter Jonathan van der Geer.

(Fotografie Anne Paul Roukema / inhisimage.nl)

Afscheidsbrief Andr� Rouvoet aan de Tweede Kamer

Wed, 18 May 2011 16:24:47 +0200

Op dinsdag 17 mei 2011 heeft Andr� Rouvoet na exact 17 jaar actieve politiek en precies 5000 Kamerdagen afscheid genomen van de Tweede Kamer. Hieronder de brief die Andr� Rouvoet schreef aan de voorzitter van de Tweede Kamer.

Geachte voorzitter, beste Gerdi, waarde collega’s en medewerkers,

Op dinsdag 17 mei 1994 werd ik voor de eerste keer beëdigd als lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Vandaag, dinsdag 17 mei 2011, neem ik afscheid van het hoogste ambt in onze parlementaire democratie.

Tot op de dag van vandaag heb ik het een eer en een voorrecht gevonden om dit ambt te mogen bekleden. Het feit dat wij met z’n honderdvijftigen samen het hele Nederlandse volk vertegenwoordigen en met dat mandaat – zij het ieder vanuit de eigen politieke en levensovertuiging – de regering controleren, medewetgever zijn en met elkaar debatteren, geeft aan deze functie haar unieke karakter.

Daarnaast is de Kamer met al z’n bewoners een uniek bedrijf, waar ik mij vanaf de eerste dag thuis heb gevoeld. In mijn dagboekje (dat ik in die jaren bijhield) las ik hoe op de dag van beëdiging het vertrekkend Kamerlid van wie ik de kamer overnam, lovend sprak over al het Kamerpersoneel en mij aanspoorde om een goed contact met hen te onderhouden.

Graag richt ik mij rechtstreeks tot jullie, medewerkers van de Kamer: altijd stonden jullie ook voor míj klaar, attent, hulpvaardig en professioneel; nooit was jullie iets te veel. Ik ben jullie daar ongelooflijk erkentelijk voor en bewaar zeer goede herinneringen aan het contact met ieder van jullie. Van de griffie tot bureau Wetgeving, van de restaurantmedewerkers tot het CIP, van de bodes tot de Dienst Automatisering. En uiteraard de fractiemedewerkers, en dan doel ik niet alleen op die van de ChristenUnie. Zonder jullie allen zouden wij als leden ons werk niet kunnen doen en zou ik niet zoveel plezier aan het werken in de Kamer hebben beleefd. Daarom: heel veel dank en het ga jullie goed!

De Tweede Kamer is voor mij steeds bij uitstek het huis van de democratie geweest: de ontmoetingsplaats van politieke overtuigingen en opvattingen over ‘het goede leven’. Soms harmoniëren die, vaak lopen ze uiteen en soms ook botsen ze stevig. En zo hoort het ook. Eenvoudigweg omdat de mensen die wij vertegenwoordigen over allerlei zaken verschillend denken.

En juist dan, als we met elkaar van mening verschillen over recht en onrecht, goed en kwaad, gewenste en ongewenste keuzes, dan bewijst zich de kwaliteit van onze parlementaire democratie. Ik maak graag onderscheid tussen de formele en de materiële democratie. Aan de formele democratie – onze procedures, de spelregels van het debat – ben ik gehecht. Maar van de materiële democratie – het debat zelf, op basis van onze diepste overtuigingen – heb ik genoten. Procedurevergaderingen, de regeling van werkzaamheden, het begrotingsonderzoek: ze zijn allemaal nuttig en nodig. Maar de Tweede Kamer is geen Tweede Rekenkamer. En de essentie van ons parlementaire stelsel ligt niet in de procedures; zelfs niet in de regel dat de meerderheid uiteindelijk beslist. Het hart van de democratie klopt in het besef dat dat meerderheidsbesluit genomen wordt op basis van debat en argumenten, en dat in de weg ernaartoe én bij de uitvoering ervan zoveel mogelijk rekening behoort te worden gehouden met minderheden.

Veelkleurigheid, afspiegeling van wat er leeft onder alle bevolkingsgroepen, ruimte laten voor overtuigingen die je niet deelt, misschien zelfs verafschuwt: dat is democratie!

Als vertegenwoordiger van een politieke beweging met een uitgesproken, christelijk profiel bewaar ik de beste herinneringen aan die momenten waarop we op het scherpst van de snede, maar met wederzijds respect, met elkaar debatteerden over zaken die er echt toe doen.

Iedereen – Kamerleden en bewindslieden – met wie ik die momenten van ontmoeting en soms confrontatie heb mogen delen, als Kamerlid en in de afgelopen jaren ook als minister en dus als gast in deze Kamer, wil ik daar zeer hartelijk voor danken.

U allen wens ik toe dat het u onder Gods zegen goed mag gaan.

Met een hartelijke groet,

André Rouvoet

De speech van Andre Rouvoet op het congres 14 MEI 2011

Sat, 14 May 2011 22:12:35 +0200

Andr� Rouvoet heeft, na 17 jaar aktief te zijn geweest in de landelijke politiek afscheid genomen op het congres van de ChristenUnie. Nog eenmaal sprak hij het congres toe. Hieronder vindt u de tekst van zijn toespraak.

Daar sta je dan… Voor de laatste keer… Maar ja, eens moet de laatste keer zijn!

Dat geldt ook voor jou, Egbert. Ik kon er vanmorgen niet bij zijn, want ik was aan de beurt voor de boodschappen, maar heb goed kunnen volgen met hoeveel respect en dankbaarheid het Congres afscheid van je heeft genomen. Daar voeg ik mij uiteraard van harte in. En persoonlijk wil ik je heel hartelijk dankzeggen voor je vriendschap en voor alles wat ik van je heb mogen leren. Het ga jou en Lydi goed, onder de zegen van onze Vader.

Beste vrienden en vriendinnen, heel veel dank voor de hartelijke ontvangst zojuist en Peter voor de warme woorden. Overweldigend! Net als de talloze reacties per mail, brief, sms, twitter en telefoon. Ik ben van nature niet heel erg verlegen, maar je zou het er bijna van worden. Ik pik er twee uit. Een mevrouw van 91 jaar (!) schreef me: “Ik werd meer en meer toegetrokken naar de ChristenUnie, omdat ik daar, door Uw opstelling, het echte christelijke element in vond.” En daarnaast een reactie van een jonge volger op twitter: “beste meneer Rouvoet, jammer dat u stopt; ik begon net aan u te wennen”.

En dan de enorme hoeveelheid persoonlijke boodschappen en goede wensen op de ChristenUnie-site! Ik werd er stil van… en zoals u weet is dat eigenlijk in strijd met mijn principes.

Beste mensen, er moet me iets van het hart. Er is de afgelopen tijd en ook vandaag al het nodige gezegd en geschreven over teleurstelling, tegenslag en zorgen. Hier en daar meende ik zelfs enige somberheid te bespeuren. Mag ik nou eens vanuit de grond van mijn hart zeggen dat de ChristenUnie gewoon een fantastische club is!

Er is huiswerk, jazeker! En er moet weer gebouwd en gewerkt worden, natuurlijk. Maar lieve mensen: wat mogen we dankbaar zijn voor een partij als de ChristenUnie, met z’n uitgesproken christelijke profiel, met al die mensen die zich ‘met hart en ziel’ inzetten voor de christelijke politiek, met z’n eigen partijcultuur. Vrienden: er is maar één ChristenUnie en dat is de ChristenUnie!

Ik ben dankbaar voor en trots op onze partij. En u kunt dat ook zijn. Er is geen enkele reden om ons te verliezen in somberheid of zelfkritiek. Er is geen enkele noodzaak voor existentiële twijfel over ons profiel, onze identiteit of onze koers. Natuurlijk: ons programma vraagt permanent onderhoud, de vertaling van onze principiële, onze bijbelse uitgangspunten naar de vraagstukken van vandaag de dag is nooit vanzelfsprekend. Maar ik zeg het met de commissie-Schipper: met onze missie en ons christelijk-sociale profiel hebben we goud in handen!

Dan is het zaak het hoofd koel te houden en het hart warm, en samen verder te bouwen aan een sterke ChristenUnie. Om koersvast te blijven en trouw aan de missie. We zijn wie we zijn en daar hoeven we ons warempel niet voor te schamen!

Ik ben de afgelopen weken enorm bemoedigd door de vele reacties van mensen – ook mensen die nooit veel op hadden met christelijke politiek – die in het optreden van de ChristenUnie en haar vertegenwoordigers onze bijbels-christelijke motivatie hebben opgemerkt. Die, zoals enkelen het verwoordden: “de geur van Christus hebben opgevangen”. Wat wil je nog meer als politici die tot in de naam van hun partij kenbaar maken om zijn volgelingen te willen zijn?!

Dan laten we ons toch niet gek maken door framing door andere partijen of media? Of door etiketten die op ons werk worden geplakt?

Op 9 november 2002 koos u mij als lijsttrekker en politiek leider. Ik heb mijn toespraak van dat Uniecongres er nog eens bij gepakt. Het trof me dat ik veel daarvan vandaag de dag nog precies zo zou kunnen zeggen. Dat onderstreept dat de ChristenUnie, hoezeer we ons in ons elfjarig bestaan ook ontwikkeld hebben, in de kern zichzelf is gebleven. Laat ik een paar alinea’s uit die toespraak in herinnering mogen roepen om dat te illustreren.

“We hebben als partij een lastige periode achter de rug, sinds we bij de verkiezingen een tik op de neus kregen. Maar: dat ligt dus áchter ons! Vóór ons ligt een nieuwe periode, met nieuwe kansen voor onze missie, onze boodschap, voor de uitgesproken christelijke politiek die we als ChristenUnie voorstaan. Als christenen weten we ons geroepen om de samenleving te dienen en haar meer te richten op de dienst aan het Koninkrijk van God. Het gaat ons immers om Gods eer, om Zijn Naam, om Zijn Woord, om Zijn schepping. Meer nog dan gedreven weten we ons geroepen en de roeping komt van voren: het ambacht van de christelijke politiek wordt beoefend in het perspectief van Gods toekomst, van Zijn Koninkrijk, dat er is en dat komt.

Het is dit perspectief dat al het andere in de schaduw moet stellen: onze organisaties en procedures, personen en belangen.

Hier raken we aan het hart van de christelijke politiek, wat zeg ik: aan het hart van het christen-zijn in de samenleving. En het is dit besef van dienstbaarheid aan de zaak van Christus, waarin onze partij zijn wortels heeft. Zo staat het in de Unie-fundering en de Unie-verklaring. Dan mag er kritiek zijn en verschil van mening, maar wie dan spreekt van een ‘ontwortelde partij’ heeft niet begrepen waar de wortels van de ChristenUnie liggen.

Nou? Is dat actueel of niet? En wat denkt u van deze passage:

De ChristenUnie is ‘christen-uniek’: zo is er maar één partij in dit land. We schuwen het getuigenis niet, maar we blijven er niet in hangen. Principiële uitgangspunten moeten worden vertaald in concrete politieke keuzes. Een helder getuigenis en een goed program, getuigenispolitiek en zakelijk-constructieve politiek, staan niet tegenover elkaar, maar horen hand in hand te gaan. Wie het één doet en het ander nalaat, verzaakt altijd voor de helft zijn verantwoordelijkheid als christen-politicus.

Dat maakt de ChristenUnie onderscheidend en relevant: we hebben een eígen plaats, een eígen profiel en een eigen onderscheidend geluid in het politieke krachtenveld.

Daarbij bekreunen we ons er niet om of onze standpunten nu links of rechts, conservatief of progressief zijn. Mij dunkt dat de dienst aan God en Zijn Koninkrijk, de liefde voor de naaste, barmhartigheid, gerechtigheid en de zorg voor Gods schepping niet te vatten zijn in simpele termen als links en rechts.”

Het zou voor de krant van vandaag geschreven kunnen zijn, als antwoord op diegenen die ons om wat voor reden ook in een politiek hokje proberen te stoppen. Ik lees nog even door:

Beste vrienden, zo wil de ChristenUnie in de politiek staan. We willen ons in ons hart laten kijken; alleen dan kunnen we de harten van mensen raken. Door letterlijk ‘openhartig’ te zijn over wie we zijn en waar we voor staan, willen we mensen winnen voor de christelijke politiek. Niet door de boodschap af te stemmen op wat mensen graag willen horen. Maar door onszelf te zijn. Authentiek en uitgesproken christelijk. Ons verbonden wetend in het geloof in Jezus Christus. Samen bezig zijn in de politiek, in de vrijmoedige belijdenis van Christus’ heerschappij, ook in het staatkundige en politieke leven.

Daarbij weegt de macht van het getal minder zwaar dan de kracht van de boodschap. Liever een kleinere fractie met een scherp profiel dan een groot gezelschap met een verwaterde inhoud. Een verzwakte boodschap wordt niet krachtiger als zij door veel mensen wordt uitgedragen!”

Ik wil maar zeggen: de ChristenUnie heeft haar profiel nog nooit afhankelijk gemaakt van simplistische schema’s als ‘links/rechts’, ‘progressief/conservatief’, ‘coalitie/oppositie’. Nooit ging het ons om de vlag, altijd om de lading. Laten we dat maar zo houden. Als ChristenUnie kiezen we principieel, met en uit overtuiging, en zien we bij de stemmingen wel wie onze bondgenoten zijn. Die zullen wisselen per onderwerp, waardoor we inderdaad lastig in een hokje te stoppen zijn. Ik zou willen zeggen: nou en?! Dat hoeft ons niet onzeker te maken over onze identiteit. Integendeel: dat onderstreept juist de unieke positie van de ChristenUnie. We laten onze idealen en standpunten toch niet los, alleen omdat linkse of rechtse partijen het af en toe met ons eens zijn?

Wat wél nodig is, is dat we elkaar steeds weer onze missie in herinnering brengen. Dat we elkaar blijvend bevragen of we onze hoge ambities waarmaken. Of we de goede dingen doen en of we de dingen goed doen. Het vermogen tot kritische zelfreflectie is een teken van volwassenheid. Maar zorg er voor dat je er niet de moed, de richting of jezelf bij verliest.

Beste vrienden, ruim een kwart eeuw geleden begon mijn weg in de christelijke politiek. En 17 jaar lang mocht ik u vertegenwoordigen, eerst in de RPF en daarna tot mijn grote vreugde in de ChristenUnie. De laatste 8,5 jaar als uw politiek leider. Wat hebben we veel meegemaakt met elkaar! En wat zijn we gezegend!

Ik wil u allen ongelooflijk danken voor het vertrouwen dat u al die jaren in mij hebt gesteld en de brede steun die ik daarbij heb ondervonden. Ik dank u, als congres en als leden van de partij. Ik dank het partijbestuur en de medewerkers van het partijbureau. Ik dank de collega’s en de medewerkers van de Tweede-Kamerfractie, de huidige en degenen met wie ik eerder mocht samenwerken; voor de goede verhoudingen, de kameraadschap, de verbondenheid en de onderlinge steun. Ik dank heel in het bijzonder Liesbeth voor haar blijvende steun en haar verbluffende geduld en uithoudingsvermogen. Ik betwijfel of ik het zolang met mezelf had uitgehouden… Dankjewel!

Bovenal dank ik mijn hemelse Vader dat ik al die jaren de kracht en de gezondheid heb mogen ervaren om dit mooie, maar veeleisende werk te kunnen doen.

Voor mij is het moment aangebroken om terug te treden en het stokje over te dragen. U kunt begrijpen dat ik dat met het grootst mogelijke vertrouwen doe, nu mijn goede vriend en politieke metgezel van de afgelopen jaren, Arie Slob, klaar staat om de ChristenUnie in deze nieuwe fase te leiden.

Arie, jij hebt in onze regeringsjaren al laten zien dat jij op je geheel eigen, rustige manier de fractie uitstekend kunt leiden. Als een teamspeler, samenbindend, met oog voor de unieke kwaliteiten en eigenaardigheden van elk van de Kamerleden en medewerkers. Nu ben je ook de politiek leider van de club, met alle lusten én lasten die erbij horen… Ik wens je daar veel sterkte mee, maar ook heel veel succes en ongelooflijk veel plezier in deze bijzondere positie.

Aan u als Congres vraag ik met klem om Arie te steunen zoals u mij hebt gesteund, om voor hem en zijn gezin te bidden zoals u dat voor mij en mijn gezin hebt gedaan. Ik feliciteer u, ik feliciteer de ChristenUnie met zo’n politiek leider!

Laat ik mogen afsluiten met nog één passage uit mijn aanvaardingstoespraak uit 2002.

“Nederland heeft er recht op te weten wie en wat de ChristenUnie is, waar zij voor staat. Als we daar voor uitkomen, recht uit het hart, dan zijn we – ongeacht de omvang van de fractie in de Kamer – geen splinter, geen folklore, ook geen luis in de pels van anderen. Dan vervult de ChristenUnie een geheel eigen, wezenlijke, onmisbare functie in de parlementaire democratie. Bijdragend aan een goed bestuur en verantwoorde wetgeving. Constructief-steunend waar mogelijk, kritisch en corrigerend waar nodig.

Nederland heeft een uitgesproken christelijke partij als de ChristenUnie nodig, die met vrijmoedigheid en in gehoorzaamheid vanuit het Woord van God richting wil wijzen aan de samenleving, de overheid wil voorhouden dat ze in dienst staat van de Allerhoogste en in haar beleid zich naar zijn waarden en normen heeft te richten. Dáártoe is de ChristenUnie op aarde: opkomen voor de eer van God, bij het licht van de Bijbel zoeken van het goede voor land en volk.”

Beste vrienden, in deze woorden klopt het hart van onze partij. Dat was zo in 2002, dat is zo in 2011.

Dus in dat spoor ook verder!

Ik leg vandaag mijn functies in de partij neer, maar wees ervan verzekerd: ik blijf ‘met hart en ziel’ verbonden aan de ChristenUnie!

Gode bevolen! Het ga u allen goed

Andr� Rouvoet woont Nationale Herdenking in Amsterdam bij

Wed, 20 Apr 2011 13:22:21 +0200

Op woensdag 4 mei, dodenherdenking, zal André Rouvoet de nationale herdenking op de Dam in Amsterdam bijwonen. Om 20.00 uur wordt, traditiegetrouw, twee minuten stilte in acht genomen om de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te gedenken.

Andr� Rouvoet over zijn vertrek uit de politiek

Fri, 29 Apr 2011 22:24:02 +0200

Andr� Rouvoet, het gezicht van de ChristenUnie van de afgelopen jaren, verlaat na 17 jaar de politiek. Vrijdag heeft hij zijn vertrek toegelicht in Nieuwspoort. Hieronder de tekst van zijn toespraak.

Dames en heren,

Dank dat u op zo’n korte termijn gehoor hebt gegeven aan de uitnodiging voor deze persconferentie. Ik ben blij dat u er bent, want ik heb een belangrijke huishoudelijke mededeling te doen. En wel deze: de fractie van de ChristenUnie heeft gisteren in een extra fractievergadering unaniem een nieuwe fractievoorzitter gekozen, namelijk mijn goede vriend en politieke makker Arie Slob.

Daar was natuurlijk een reden voor. Die kan ik u eigenlijk ook wel in één moeite door melden. Ik heb besloten om na 17 jaar actieve dienst in de Haagse politiek een punt te zetten achter mijn politieke loopbaan aan het Binnenhof.

Het is best wel raar als ik mijzelf dat zo hoor zeggen: hier heb ik sinds ik in 1985 begon als freelance medewerker van de toenmalige RPF-fractie ruim een kwart eeuw rondgelopen, in verschillende hoedanigheden: fractiemedewerker, directeur WI, Kamerlid, fractievoorzitter, politiek leider en minister en vice-premier. Dat is letterlijk m’n halve leven…

Terugkijkend stel ik met de nodige verwondering vast dat ik – samen met velen uit de politieke beweging die ik mocht vertegenwoordigen – in die jaren alles heb meegemaakt wat je vooraf kunt bedenken en zeker ook wat ik vooraf nooit had kunnen of durven bedenken.

Ik heb vreugde meegemaakt en teleurstellingen gekend; nederlagen geproefd en overwinningen gesmaakt

We hebben zetels gewonnen én zetels verloren.

Ik ken de ervaring van vruchteloze oppositie in de marge van het politieke krachtenveld én de sensatie van een positie in het hart van de politiek, waarbij je belangrijke politieke doelstellingen zomaar kunt realiseren.

Mijn aantreden in 1994 als jong Kamerlid in een christelijke driemansfractie viel samen met het unicum van een paars kabinet, waarin voor het eerst in de geschiedenis geen christelijke partij vertegenwoordigd was. Een monsterverbond van liberalen, libertijnen en sociaal-democraten…: dat was slikken voor een jong en idealistisch politicus, die vers vanuit het Wetenschappelijk Instituut in de bossen van Nunspeet de politieke arena in ’s lands vergaderzaal betrad!

In de eindfase vond ik mijzelf terug als vice-premier in een kabinet van christelijk-sociale signatuur, met een regeerakkoord waarin de ChristenUnie zich uitstekend kon vinden. Wat velen niet voor mogelijk hadden gehouden was toch gebeurd: een uitgesproken christelijke partij was toegetreden tot de regering van ons land. Daarmee werd voor iedereen zichtbaar wat wij allang wisten: christelijke politiek is geen folklore, beperkt zich niet tot getuigen aan de zijlijn, maar wil en kan verantwoordelijkheid dragen, lokaal, provinciaal en ook nationaal. Ja, het is mogelijk om regerend te getuigen en getuigend te regeren! Ik ben er intens dankbaar voor en ook wel een beetje trots op.

En dan nu het besluit om te stoppen. U zult zich wellicht afvragen wat de reden daarvoor is. Die zal ik u geven: drie redenen.

In de eerste plaats ben ik sinds mijn terugkeer in de Kamer – in juni vorig jaar, maar pas echt na beëindiging van mijn ministerschap medio oktober – met mezelf in gesprek of ik nog net zo op mijn plek ben als in de jaren vóór mijn ministerschap en of ik nog datzelfde heilige vuur heb als waarmee ik in 1994 aantrad.

Begrijp me alstublieft goed: ik heb mij vorig jaar met overtuiging beschikbaar gesteld als lijsttrekker en toen ook zelf heel bewust de keuze gemaakt (en ook publiek gemaakt) om, ook als de ChristenUnie opnieuw deel van een kabinet zou gaan uitmaken, zelf in de Kamer te blijven. Maar daar ging wel een uitvoeriger afweging aan vooraf dan de voorgaande keren. Vanzelfsprekend was het niet. Het gesprek met mijzelf en met anderen was ook een confrontatie tussen mijn verknochtheid aan het politieke métier en een zekere onrust ergens diep in mij.

De tweede reden ligt in de huidige discussie in de partij over koers, profiel en positie, zoals die is ontstaan na het verlies van een Kamerzetel in juni vorig jaar en zoals die extra scherpte heeft gekregen door het verlies van 14 zetels bij de Staten-verkiezingen van 2 maart. Ik begrijp die discussie, ik heb begrip voor de vragen die gesteld worden en ik heb het evaluatierapport van de commissie-Schipper oprecht verwelkomd. Omdat ik vind dat, ook zonder het verlies groter te maken dan het is, de partij huiswerk heeft te doen. We staan voor de uitdaging om weer te bouwen, terug te groeien naar de zes zetels die we in de vorige periode hadden en dóór te groeien naar het niveau dat volgens de peilingen van de afgelopen jaren voor uitgesproken christelijke partij als de ChristenUnie binnen de mogelijjkheden ligt. Ik heb de overtuigingen dat dat kan. En daarbij hoort een kritische zelfreflectie of we ons politieke gedachtengoed wel in de volle lengte, breedte en diepte over het voetlicht hebben gebracht, of er aspecten en accenten wellicht onderbelicht zijn gebleven, of er met behoud van onze identiteit, ons principiële karakter, winst te boeken valt door een scherpe profilering en actuele toepassingen van onze visie op politiek en samenleving.

Dit alles hoeft ons niet in de buurt te brengen van een existentiële twijfel aan ons christelijk-sociale profiel. Terecht schreef de commissie-Schipper dat we met dat profiel goud in handen hebben. En terecht liet het Landelijk Bestuur in zijn reactie op het evaluatierapport weten dat de ChristenUnie staat en blijft staan in die waardevolle christelijk-sociale traditie.

Op z’n Shakespeariaans: het is een kwestie van to be or not to be. De ChristenUnie zal sociaal zijn of ze zal niet zijn.

Maar evenzeer terecht is het dat het evaluatierapport signaleert dat we onderweg ook wat zijn kwijtgeraakt, waardoor de herkenning door onze achterban en de kiezers met die ChristenUnie waar ze hun stem en steun aan hebben gegeven is afgenomen. Dat is wellicht allemaal begrijpelijk en verklaarbaar, maar stelt ons wel voor de uitdaging om die herkenning te herwinnen, die betrokkenheid en verbondenheid te herstellen. Dat vraagt erom om de lijnen verder te trekken en met alles wat in ons is te bouwen aan een sterke ChristenUnie.

Dat vereist dus ook alle ruimte voor een open reflectie op de achterliggende jaren. Dat vereist ook dat de politici en bestuurders in de frontlinie voor de volle 100% en meer inzetbaar moeten zijn.

En de vraag die ik mijzelf heb gesteld is of ik de overtuiging heb dat ik ook nu nog de aangewezen persoon ben om in deze fase van de geschiedenis van de ChristenUnie aan dat proces leiding te geven. En dat brengt mij bij mijn derde reden.

Dat is dat ik merk dat ik, na al die intensieve jaren, waarin het leven van mij en mijn omgeving (in het bijzonder mijn gezin) altijd draaide om ‘Den Haag’ en ‘de politiek’, met een dwingende agenda en weinig ruimte voor andere zaken die ik ook heel erg belangrijk en waardevol vind, toe ben aan een nieuwe balans. Gezin, familie, vrienden, de kerkelijke gemeente, hobbies (boeken lezen!): zij verdienen een nieuwe fase waarin ze niet voortdurend op het tweede plan staan.

Dames en heren, vanuit de grond van mijn hart kan ik zeggen dat ik heb genoten van het Kamerlidmaatschap en van het ministerschap. Het ambt van volksvertegenwoordiger, het dienen van de christelijke politiek, het dienen van de ‘res publica’, de publieke zaak: ik heb het een voorrecht gevonden dit zo lang te mogen doen. Dat vond ik toen ik op 17 mei 1994 werd beëdigd en dat vind ik als ik op 17 mei 2011 het Kamerlidmaatschap officieel neerleg.

Ik heb genoten van het debat, ook – wat zeg ik: zeker als dat in alle politieke scherpte werd gevoerd. Het parlement is en blijft voor mij de ontmoetingsplaats van ideeën en overtuigingen. En dan kan het debat mij niet fundamenteel genoeg zijn.

Ik ben ongelooflijk dankbaar voor het vertrouwen dat ik al die jaren heb gekregen van mijn partij, van mijn fractie (collega’s en medewerkers), van de kiezers.

U allen dank ik voor de goede contacten en de royale gelegenheid die u mij hebt geboden om het verhaal van de christelijke politiek te vertellen aan uw lezers, kijkers en luisteraars.

Ik ben God dankbaar voor de kracht en de gezondheid die ik heb mogen ontvangen om dit mooie werk te doen.

Mijn afscheid wordt een stuk gemakkelijker nu ik het fractievoorzitterschap en het politieke leiderschap kan overdragen aan Arie Slob. Arie, jij hebt de achterliggende jaren bewezen een krachtig, samenbindend en inspirerend leider van het fractieteam te kunnen zijn. Ik heb er geen enkele twijfel over dat jij de draad moeiteloos zult oppakken en de ChristenUnie in deze nieuwe fase bekwaam zal leiden door haar te dienen. Ik wens je daarbij heel veel sterkte en succes, en ook heel veel plezier, maar vooral ook de zegen van onze goede God toe.

Laat hier uw persoonlijke boodschap aan André achter

Arie Slob over vertrek Rouvoet en fractievoorzitterschap

Sat, 30 Apr 2011 00:05:33 +0200

Arie Slob is donderdag tijdens de fractievergadering waar Andr� Rouvoet zijn vertrek bekend maakte, benoemd tot de nieuwe fractievoorzitter. In Nieuwspoort reageerde Arie Slob op het vertrek van Andr� en zijn hernieuwde rol als fractievoorzitter.

Dames en heren, beste André, collega, goede vriend,

Zojuist heb jij je vertrek uit de landelijke politiek aangekondigd. Ik ervaar dat als een emotioneel moment. Bijna 17 jaar was je actief in de landelijke politiek. Als Kamerlid, als fractievoorzitter en driemaal als landelijk lijsttrekker. Maar ook als minister (op een bepaald moment zelfs van twee ministeries) en niet te vergeten als vice-premier. Een indrukwekkende staat van dienst.

André, we hebben je beweegredenen om te vertrekken gehoord. Ik kende ze al wat langer omdat wij daar in de afgelopen tijd vaak over gesproken hebben. Je bent niet over één nacht ijs gegaan. Zo kennen we je. Wikken, wegen, alles doordenken, nog even een nacht extra slapen. Nou ja, nacht slapen? Ben eigenlijk wel benieuwd wanneer je dat voor het laatst gedaan hebt. Het zijn bij jou vaak korte nachtjes.

Het is voor jou en je gezin geen gemakkelijke afweging geweest. Van nabij heb ik gezien hoe je naar dit moment bent toegegroeid en de rust die over je kwam nadat je het besluit om te vertrekken genomen had. Ik hecht eraan om vanaf deze plaats mijn grote respect uit te spreken voor de gewetensvolle afweging die je gemaakt hebt.

André, je hebt voor de ChristenUnie (en één van haar voorgangers, de RPF)veel betekend. In een moeilijke periode nam je het fractievoorzitterschap van de ChristenUnie op je. Onder jouw leiding wist de ChristenUnie in 2006 haar zetelaantal in de Tweede Kamer te verdubbelen. Naar de mens gesproken ben jij het geweest die voor de ChristenUnie een plaats in de regering wist te bemachtigen. Een onvergetelijke periode.

Vanaf 2002 hebben wij zeer intensief en goed samengewerkt. Onvergetelijk is de formatietijd in 2007 geweest. Een kleine anekdote uit die tijd. Iedereen weet nog dat we zijn begonnen in Beetsterzwaag. In alle stilte. Ver weg van Den Haag. Wat niet iedereen weet is dat wij onder andere namen bij Landgoed Lauswolt waren ingeschreven. Er zou maar eens een personeelslid zijn dat de krant zou bellen. Jij bent, zo herinner ik me nog, onder de naam A. Andree en ik onder de naam A. van der Krop ingeschreven geweest. Jan Peter Balkenende hadden ze de naam dhr J. Opzeeland gegeven en Wouter Bos de naam W. Woudstra. Je moet er maar opkomen. Het waren spannende weken. Als een tandem hebben we in die weken gewerkt – met al die fantastische mensen achter ons – en uiteindelijk met CDA en PvdA afspraken kunnen maken die in veel opzichten ChristenUnie-proof waren. Er is onder jouw leiding toen iets neergezet dat weinigen voor mogelijk hadden gehouden.

André, nadat het kabinet eind februari 2007 gevormd was en jij de overstap naar het kabinet gemaakt had, hebben we op een andere manier onze samenwerking voortgezet. Ook dat was goed. Al was je niet altijd even blij met mij. Zeker niet de keren dat ik als dat nodig was, vanuit een dualistische houding die ons beiden lief was en is, kritisch het functioneren van het kabinet van commentaar voorzag. Toch heeft dat onze onderlinge verhouding nooit geschaad. Ook dat zegt iets over jou als persoon.

Je hebt ongehoord hard gewerkt in de afgelopen jaren. Ik heb van zeer nabij gezien hoe jij je verantwoordelijkheid als minister en als vice-premier uiterst serieus hebt genomen. Diep, diep respect voor wat je in die tropenjaren aan werk verzet heb.

Zoals er aan alles een keer een einde komt, is er ook aan die coalitieperiode weer een einde gekomen. Je bent tot het laatst op je post gebleven. Na jouw definitieve terugkeer in de fractie (vorig jaar oktober) heb ik bewust een stap teruggezet. Nu is voor mij het moment aangebroken om weer een stap vooruit te zetten. En dat doe ik uit volle overtuiging met unanieme steun van de overige Kamerleden. Waarvoor ik hen zeer dankbaar ben. Ik dank ook het partijbestuur voor het vertrouwen dat in mij is uitgesproken.

Er ligt veel werk te wachten. De ChristenUnie heeft na een aantal jaren de wind vol in de rug te hebben gehad, nu te maken met een iets mindere periode. Dat kan gebeuren in de politiek. Beter gezegd: zo gaat dat in de politiek.

We kijken nu weer vooruit. We gaan weer bouwen aan de ChristenUnie en zoveel mogelijk kiezers aan ons binden. Ik ben zeer gemotiveerd om daaraan leiding te gaan geven. In de fractie maar ook in mijn nieuwe positie als politiek leider van de ChristenUnie en wie weet t.z.t. ook als lijsttrekker bij nieuwe verkiezingen die op papier nog heel ver weg zijn.

We gaan aan het werk. Als fractie, waarin straks vrouwen - na de toetreding van financieel-economisch specialist Carola Schouten - getalsmatig de meerderheid zullen hebben. Met onze volksvertegenwoordigers en bestuurders in het land en wat hebben we veel talent in huis. Met het landelijk bestuur, ons wetenschappelijk instituut, onze jongerenorganisatie en de meer dan 27.000 leden van onze partij. Geweldig overigens om te zien dat we in de afgelopen twee maanden er weer ca 1100 vrienden/leden bij hebben gekregen. Een steun in de rug.

Tijdens ons partijcongres van 14 mei in Ede zal ik uitgebreid ingaan op de koers van de ChristenUnie en de reactie van de fractie op het evaluatierapport van de commissie Schipper. Nu alvast dit.

Kenmerkend voor de ChristenUnie is de principiële onrust over het onrecht in de wereld. En het oprechte verlangen daar iets aan te doen. Wij geloven dat in de dienst aan God en de dienst aan de naaste iets opbloeit van het goede leven. Daarom hebben we als ChristenUnie ook een diep verlangen om in de politiek dienstbaar te zijn aan de samenleving. Dat is de reden dat we opkomen voor het gezin en gezonde maatschappelijke verhoudingen.

Daarom komen we ook op voor geestelijke en politieke vrijheden. Voor álle burgers in ons eigen land (ongeacht afkomst en geloof) maar ook voor mensen die wonen in landen waar dit soort vrijheden geen vanzelfsprekendheid zijn. Ik denk o.a. aan de ca 100 miljoen vervolgde en verdrukte christenen in de wereld.

Daarom maken we ons ook sterk voor dat mensen als het maar even kan in hun eigen levensonderhoud voorzien, maar als dat niet kan komen we op voor wie kwetsbaar is en bescherming verdient: of het nu gaat om het ongeboren leven, wajongers, mensen in de schuldhulpverlening óf mensen die leven op een bestaansminimum.

Daarom werken we ook aan een economie die uitgaat van duurzame waarden. Zorgvuldig omgaan met Gods Schepping zien we als een dure plicht.

Hoe mensen deze inzet betitelen is wat mij betreft secundair, maar bij dit soort thema’s klopt het hart van de christelijke politiek. Het is een taak van alle tijden, maar wel één die toegepast moet worden in het Nederland van 2011. Waar we mede vanwege de financiële crisis te maken hebben met grote uitdagingen, maar helaas ook met grote tegenstellingen in eigen land en het onrustige buitenland.

In ons land, waar christelijke politiek geen vanzelfsprekendheid meer is, zie ik veel betrokken mensen, die zich op hun plaats, in hun eigen omgeving, gezin, bedrijf, school of instelling, met hart en ziel inzetten. Die mensen hebben we nodig, want politieke idealen verwezenlijk je niet alleen op deze vierkante meters van het Binnenhof. Mijn ambitie is om onze idealen als ChristenUnie samen met hen vorm te geven.

Er ligt in deze tijd heel veel werk te wachten. Ook voor een partij die in een oppositierol is terechtgekomen. Die positie zullen we – zoals we dat in de afgelopen maanden al hebben laten zien - op onze eigen wijze invullen. Het minderheidskabinet Rutte treden wij met een open houding tegemoet. Wat goed is, zullen we goed noemen en wat slecht is slecht. Als we het kabinet kunnen steunen, zullen we het doen. Zeker als het in de lijn ligt met onze missie en er serieus rekening wordt gehouden met onze inbreng. Maar als het kabinet gecorrigeerd moet worden, zullen we dat ook niet laten en duidelijke taal spreken.

André, jij vertrekt nu. Wij gaan door. Nogmaals, veel dank voor alles wat je in die bijna zeventien jaar met de door God aan jou gegeven gaven en mogelijkheden in de landelijke politiek betekend hebt. We blijven met elkaar verbonden. Het ga je goed. Adieu.

Bestuur ChristenUnie: gezichtsbepalend politicus Rouvoet neemt afscheid

Fri, 29 Apr 2011 22:55:29 +0200

Het partijbestuur van de ChristenUnie heeft met respect kennis genomen van de beslissing van haar partijleider om na 17 jaar afscheid te nemen van politiek Den Haag. Partijvoorzitter Peter Blokhuis: ,,Met het vertrek van Andr� Rouvoet verliest de ChristenUnie een bijzonder gewaardeerd en getalenteerd politicus.

In 2005 werd hij verkozen tot politicus van het jaar; met zijn staat van dienst dé politicus van dit decennium. André Rouvoet is, in de 11 jaar dat de ChristenUnie nu bestaat, in belangrijke mate gezichtsbepalend geweest voor de partij. We respecteren het besluit van André maar zullen hem bijzonder missen. Hij heeft een enorme inhoudelijke bijdrage geleverd aan de christelijke politiek en die op de kaart gezet in de afgelopen jaren. Hij bleek een scherpzinnig debater die bij uitstek in staat is geweest het gesprek aan te gaan met de politieke krachten rondom de partij."

Blokhuis noemt het bijzonder op welke wijze André Rouvoet zich sterk heeft ingezet voor belangrijke onderwerpen voor de christelijke politiek als het jeugd- en gezinsbeleid en het grondrechtendebat. Onder leiding van het duo Rouvoet en Slob werd de ChristenUnie dé dragende kracht van het vierde kabinet Balkenende van CDA, PvdA en ChristenUnie, waarin Rouvoet bovendien vice-premier werd. Blokhuis: ,,Een prachtig resultaat en een mijlpaal in het jonge bestaan van onze partij! Bij zijn vertrek overheersen bij het bestuur gevoelens van dankbaarheid voor wat God ons in André Rouvoet heeft gegeven. Wij wensen hem Gods zegen toe.’’

Het bestuur is blij met de verkiezing van Arie Slob als nieuwe fractievoorzitter van de Tweede Kamerfractie. Blokhuis: ,,Het bestuur heeft het volste vertrouwen in Arie Slob als fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer. Met Arie Slob krijgt de partij een politiek leider die heeft laten zien hoe hij opereert als Kamerlid en als fractievoorzitter; enthousiasmerend, verbindend en beslissend. Hij zal met de nieuwe fractie aan de slag gaan om het programma van de ChristenUnie gezicht te geven. De fractie krijgt daarbij de volle steun van het partijbestuur.”

Andr� Rouvoet verlaat Tweede Kamer - Arie Slob nieuwe fractievoorzitter

Fri, 29 Apr 2011 09:40:27 +0200

ChristenUnie-leider Andr� Rouvoet zal op dinsdag 17 mei afscheid nemen van de Tweede Kamer en op zaterdag 14 mei van de partij op het ChristenUnie-congres in Ede. Na 17 jaar komt er een einde aan zijn Haagse politieke loopbaan. Arie Slob is met unanieme steun gekozen tot nieuwe fractievoorzitter van de Tweede Kamerfractie van de ChristenUnie.

Om 10.30 uur zullen André Rouvoet en Arie Slob een toelichting geven in perscentrum Nieuwspoort.

Verslag hiervan is live te volgen op www.politiek24.nl en later ook terug te zien op deze website.

Waarom de ChristenUnie voor de langstudeerdersmaatregel heeft gestemd

Thu, 28 Apr 2011 21:11:53 +0200

De ChristenUnie heeft - na zorgvuldige afweging - ingestemd met het wetsvoorstel over de langstudeerdersmaatregel. Studenten in het hoger onderwijs mogen zowel tijdens hun bachelor als tijdens hun master opleiding een jaar uitlopen, bij een langere vertraging volgt een wettelijke verhoging van het collegegeld. Fractievoorzitter Andr� Rouvoet: "Er is tegemoetgekomen aan belangrijke kritiekpunten die wij hadden, onder andere op het punt van rechtszekerheid. Het is goed dat de regering er, ook onder druk van de Kamer, voor gekozen heeft om het oorspronkelijke voorstel om de maatregel al komende september te laten ingaan heeft laten varen en alles een jaar uit te stellen."

Rouvoet is blij dat het voorstel van de ChristenUnie-fractie voor een hardheidsclausule is aangenomen, zodat de instellingen financiële regels moeten opstellen voor die studenten, voor wie een verhoogd collegegeld wel heel erg hard zou zijn: “Als gevolg van deze verbeteringen in het voorstel van staatssecretaris Zijlstra heeft de fractie er uiteindelijk zijn steun aan kunnen geven. Daarbij speelde natuurlijk ook een rol dat de ChristenUnie in het eigen verkiezingsprogramma óók een langstudeerdersmaatregel had opgenomen.”

Jaarlijks gaat er veel geld naar onderwijsinstellingen en studenten. Rouvoet: “Als studenten er dan voor kiezen om andere prioriteiten te stellen dan de opleiding en daardoor meer dan twee jaar uitlopen dan mogen we hen volgens mij ook vragen daar financiële verantwoordelijkheid voor te nemen.”

Uitzondering
De meerderheid van de Tweede Kamer heeft een amendement gesteund van de ChristenUnie die instellingen verplicht om regels te maken voor uitzonderingsgevallen. Rouvoet: “Hierdoor wordt er gelukkig rekening gehouden met studenten met een handicap, ziekte, bijzondere familieomstandigheden of studenten die zwanger zijn.”

Rouvoet: probleem zit in het verkeer tussen de Kamer en de informateur

Thu, 21 Apr 2011 12:02:42 +0200

De inbreng van fractievoorzitter Andr� Rouvoet tijdens de conferentie over de 'Rol van Koning tijdens de formatie. Rouvoet: ,,Wat is eigenlijk het probleem waar het de rol van het staatshoofd bij kabinetsformaties betreft? Of is dit een typisch geval van een probleem zoeken bij een oplossing?"

,,Dat vroeg Trouw-redacteur Lex Oomkes zich vanmorgen af. Hij is niet de enige. Deze zomer was het de vice-president van de Raad van State, Tjeenk Willink, die deze vraag opwierp. En ter voorbereiding op deze conferentie schreef prof. v.d. Berg een doorwrocht stuk waaruit ook naar voren kwam dat er eigenlijk helemaal geen urgent probleem is. Je hoeft geen verstokte royalist of monarchist te zijn om zijn nuchtere analyse en heldere conclusie te delen.

Opvallend dat bij velen de hardnekkige perceptie bestaat dat de motie-Kolfschoten (1971) het begin was van een beweging van formaties richting parlement, een beweging die zich vervolgens – tot hun verdriet – nooit heeft doorgezet. V.d. Berg en anderen laten zien dat het proces van ‘parlementarisering van de kabinetsformatie’ nu zo’n 160 jaar geleden reeds is ingezet en met de motie-Kolfschoten juist tot stilstand lijkt te zijn gekomen.

De vruchteloze pogingen die daarna zijn ondernomen om dit proces weer in beweging te krijgen én de buitengewoon nuttige rol van de Koningin in diverse kabinetsformaties sindsdien (die van de zomer 2010 niet ’t minst…) vormen wat mij betreft even zovele onderstrepingen van de conclusie van v.d. Berg dat alle partijen betrokken bij de kabinetsvorming een vitaal belang hebben bij een “constitutionele wachter” en dat het in ons stelsel bij uitstek het staatshoofd is dat geschikt is om die rol van wachter bij de constitutie en de daarin vervatte waarden en gedragsnormen te vervullen en dus als initiator van de kabinetsformatie op te treden.

Het is goed om nog eens in alle helderheid vast te stellen dat noch de Grondwet, noch het geschreven staatsrecht een belemmering vormen voor een grotere of zelfs leidende rol van de Tweede Kamer bij kabinetsformaties. Het enige wat daaraan in de weg staat is de eigen onmacht om die rol te vervullen. Dat is geen verwijt, maar een nuchtere constatering. Het is ook verklaarbaar: aangezien het parlement per definitie politiek/gepolitiseerd is, is het dus ook per definitie niet in staat om sturing te geven aan een proces als de formatie van een kabinet dat in essentie juist vraagt om depolitisering. Anders gezegd: we overvragen de politici, die de campagne nog in hun hoofd en hart hebben zitten, met alle functionele tegenstellingen en politiseringen die daarbij horen, als we van hen verwachten dat ze daags na de verkiezingen een politieke ‘extreme make-over’ ondergaan en zich louter richten op het algemeen belang, in het bijzonder het als ‘neutrale’ instantie bij elkaar brengen van partijen in het perspectief van de kabinetsvorming. Daarvoor is toch echt een onafhankelijke, neutrale, derde instantie nodig. De verdeelde adviezen die zij gebruikelijk uitbrengen aan de Koningin over te vormen coalitie én de aan te wijzen (in)formateur vormen daar illustraties van.

En inderdaad: als alle fractievoorzitters het zelfde advies uitbrengen, dan is het in ons systeem ondenkbaar dat er iets anders uitkomt. Dat relativeert dus enorm de vermeende invloed of macht van het staatshoofd: die is zo groot als de Kamer toelaat (en tijdens een kabinetsperiode: zo groot als de ministers en in het bijzonder de MP toelaten). Het is niet overbodig om nog eens vast te stellen dat in het Nederlandse stelsel de Koning geen zelfstandige politieke bevoegdheden of positie heeft. Voor het overige zijn de inschakeling van vaste, niet primair partijgebonden adviseurs door het staatshoofd, de verantwoording over de formatie, achteraf door de formateur/MP, en de ministeriële verantwoordelijkheid aanvullende waarborgen voor een ongecontroleerde politieke beïnvloeding van kabinetsformaties en beleid.

Tegen deze achtergrond heb ik dan ook vaak de indruk dat problemen met de bemoeienis van de Koning met de kabinetsformatie (cq met het kabinetsbeleid). Dit alles wil niet zeggen dat er niets te verbeteren valt in het proces van kabinetsformaties. Ten overvloede: dat kan dus prima langs de weg van het ongeschreven staatsrecht. Staatsrecht is nu eenmaal overwegend levend gewoonterecht, dat geschreven wordt waar je bij staat. Maar je zou ook kunnen denken aan iets als ‘Aanwijzingen voor de formatie’, analoog aan ‘Aanwijzingen voor de regelgeving’. Niet formeel bindend, dat kan niet, maar wel helderheid en transparantie scheppend over wie in welk stadium welke stappen dient te zetten.

Het lijkt mij van belang om daarbij in elk geval over de toch altijd nog wat schimmige figuur van de informateur meer duidelijkheid te verschaffen: functie, positie, verantwoording, bijv. ook in een evt. te houden debat met de Kamer. Ook in dit opzicht zijn er wel lessen te trekken uit de formatie van afgelopen zomer. Ik vond het bijvoorbeeld staatsrechtelijk en parlementair zeer onbevredigend dat de Kamer aan 2 informateurs wel kon vragen waarom zij meenden met de constructie van een minderheidskabinet met gedoogsteun niettemin te hebben voldaan aan hun opdracht, waarin toch echt werd gesproken van een kabinet dat kan rekenen op een vruchtbare samenwerking met de Staten-Generaal (TK én EK dus!), maar genoegen moest nemen met het antwoord dat de gesprekken met de fractievoorzitters van VVD, CDA en PVV in dat opzicht bijzonder geruststellend waren geweest. Dat kan politiek afdoende zijn, maar bezien vanuit de invalshoek van het bewaken en borgen van de constitutie en de waarden en gedragsnormen die daarin besloten liggen, óók op het vlak van de kabinetsformatie, kan dit niet aan de – oncontroleerbare – persoonlijke taxatie en/of politieke appreciatie van de betreffende informateurs worden overgelaten, nog daargelaten of zij daarna zelf wel of niet toetreden tot dat kabinet.

Conclusie: als er al een probleem is dat om een oplossing vraagt, ligt dat niet in de rol van de Koning in het formatieproces, maar in het verkeer tussen de Kamer en de informateur(s)."

Rouvoet bij conferentie over staatsrecht en formatie

Fri, 15 Apr 2011 11:05:34 +0200

Woensdag 20 april vindt er een conferentie plaats over staatsrecht en formatie. Op deze conferentie zal ook André Rouvoet aanwezig zijn en zijn reflectie geven op onderwerpen als de rol van de tweede Kamer. De conferentie begint om 14.00 uur in de Oude Zaal van de Tweede Kamer.

Programma:

14.00 - 14.30 uur Ontvangst

14.30 - 14.35 uur Welkomstwoord van de Voorzitter van de Eerste Kamer

14.35 - 15.20 uur Thema 1*: de rol van de Tweede Kamer

15.20 - 16.00 uur Thema 2*: de rol van de Eerste Kamer

16.00 - 16.40 uur Thema 3*: de rol van de koning

16.40 - 16.45 uur Slotwoord van de Voorzitter van de Tweede Kamer

16.45 - 17.30 uur Informele bijeenkomst

* Elk thema zal kort worden belicht door twee leden van het parlement en een lid van de

academische gemeenschap en worden afgesloten met een discussie.

Andre Rouvoet bij masterclass christelijk-sociaal denken en doen

Fri, 15 Apr 2011 10:58:00 +0200

Op zaterdag 16 april organiseert de ChristenUnie Kaderschool en het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie een masterclass christelijk-sociaal denken en doen. Tijdens deze bijeenkomst zullen de deelnemers laten horen en zien hoe hun christelijk-sociaal denken versterkt is en wat dit voor hen persoonlijk betekent. Op deze masterclass zal onder anderen André Rouvoet spreken. Het programma ziet er verder als volgt uit:

14.00: Welkom aan gasten

Debat over stellingen. U als gast krijgt alle gelegenheid om deel te nemen aan dit debat.

15.00: Koffiepauze

15.20: Presentatie door de deelnemers en uitreiking certificaten

17.00: Borrel

18.00: Einde

Andr� Rouvoet spreekt op conferentie 'veilig jeugdwerk'

Wed, 06 Apr 2011 13:44:26 +0200

Vrijdag 15 april houden verschillende commissies van de Christelijk Gereformeerde Kerken, de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt, de Nederlands Gereformeerd Kerk en de Theologische Universiteit Apeldoorn een conferentie over ‘veilig jeugdwerk’. Op deze conferentie hoopt André Rouvoet een openingstoespraak te houden over dit thema. Als oud-minister voor Jeugd en Gezin is André Rouvoet zeer betrokken bij dit onderwerp. Daarnaast heeft hij ook affiniteit met jeugdwerk in de kerk.

Rouvoet: kabinet negeert kansspelverslaving

Wed, 13 Apr 2011 11:15:21 +0200

De ChristenUnie vindt het onvoorstelbaar dat het kabinet tot privatisering van de gokmarkt over wil gaan en daarbij geen rekening houdt met de maatschappelijk gevolgen van kansspelverslaving. Fractievoorzitter Andr� Rouvoet: "Staatssecretaris Teeven zei in een interview met PokerNews eens 'poker is misschien wel verslavend, maar niemand heeft er last van. Het levert geen overlast op'. Misschien verklaart dit waarom de staatssecretaris in zijn beleidsvisie op de kansspelen ook weinig oog heeft voor de problemen van gokverslaving. Alleen al in Nederland zijn er veertigduizend gokverslaafden. Het kabinet ziet ze niet of wil ze niet zien."

De ChristenUnie heeft in verschillende instellingen voor verslavingszorg gevraagd om een reactie op de plannen van het kabinet. Deze instellingen, zijn stuk voor stuk van mening dat het vrijgeven van de gokmarkt zal leiden tot een toename van problematische gokkers. De ChristenUnie zal, als de plannen van de staatssecretaris verder zijn uitgewerkt, een hoorzitting organiseren met organisaties als de Jellinek kliniek, De Hoop ggz, stichting Voorkom en GGZ-Nederland, organisaties die zich inzetten voor gokverslaafden over de maatschappelijke gevolgen van het vrijgeven van de gokmarkt.

Inbreng ChristenUnie in debat

We spreken vandaag over de visie van Staatssecretaris Teeven en van dit kabinet op het kansspelbeleid. Ik kan u zeggen, dat de ChristenUnie al niet gerust was op de plannen van dit kabinet. Niet voor niets hebben we eerder dit jaar een motie ingediend om vast te houden aan het restrictieve beleid van de vorige minister, minister Hirsch Ballin. Dit kabinet, inclusief het CDA, laat die koers varen. En dat vindt de ChristenUnie buitengewoon jammer.

De staatssecretaris schrijft dat mensen al eeuwenlang én wereldwijd plezier en ontspanning beleven aan de wetenschap dat een kleine inleg mogelijk tot een grote prijs leidt. Vrijheid, blijheid staat voorop. Dat brengt het kabinet ertoe om het gokken via internet te legaliseren, het Staatscasino te privatiseren en ook andere casino’s de ruimte te bieden.

Tot nu toe zijn de doelstellingen van het kansspelbeleid: het voorkomen van kansspelverslaving, het beschermen van de consument en het tegengaan van criminaliteit en illegaliteit. Waarop bouwt de staatssecretaris zijn gokbeleid? Wat zijn voor hem de hoofddoelstellingen van het nieuwe gokbeleid? Ik lees dat nergens in zijn brief terug, behalve misschien als hij schrijft dat de risico’s niet meer leidend zijn voor hem. Betekent dit het einde van het restrictieve beleid?

De staatssecretaris zei in een interview met PokerNews eens “poker is misschien wel verslavend, maar niemand heeft er last van. Het levert geen overlast op”. Logisch dat hij in zijn brief vergeet te melden dat mensen ook al eeuwenlang én wereldwijd niet meer los kunnen komen van kansspelen. Alleen al in Nederland zijn er veertigduizend gokverslaafden en een kleine tachtigduizend risicospelers.

De ellende die gokverslaving veroorzaakt in het leven van mensen, bij hun naasten en in hun verdere omgeving is groot. Veel gokkers komen uiteindelijk in de verslavingszorg terecht In aanloop naar dit AO heeft de ChristenUnie contact gezocht met een aantal instellingen die zich bezighouden met de behandeling van gokverslaafden en hen gevraagd om een reactie op de plannen van dit kabinet. De teneur van de reacties was dezelfde: Men maakt zich grote zorgen. Instellingen als GGZ Nederland, Tactus verslavingszorg en verslavingsinstelling De Hoop stellen dat het vrijgeven van de gokmarkt onvermijdelijk zal leiden tot een forse groei in de toestroom van patiënten in de verslavingszorg.

Allereerst vraag ik de staatssecretaris of hij bij het opstellen van zijn plannen ook contact heeft gezocht met de GGZ Nederland en andere verslavingsinstellingen? Ik ben zelf van plan om, na concretisering van de plannen van de staatssecretaris om tafel te gaan met deze partijen. Misschien dat we dat in commissieverband kunnen gaan doen.

Kan de staatssecretaris aangeven hoe hij concreet kwetsbare groepen wil beschermen tegen het risico een kansspelverslaving te ontwikkelen? Ik zie daar nog niks concreets over terug. Met het vrijgeven van de markt zal voor casino’s en aanbieders van kansspelen op internet toch de winstgevendheid voorop staan in plaats van het tegengaan van kansspelverslaving? Hoe denkt de staatssecretaris een effectief preventiebeleid vorm te geven?

Ik vraag de staatssecretaris welke eisen je eigenlijk nog mag stellen, afgaand op de Europese Jurisprudentie, als je de markt vrijgeeft. Dan verspil je toch je recht op een restrictief beleid op grond van dwingende redenen van algemeen belang?

Een van de opmerkingen van een online poker aanbieder is mij bijgebleven. “kenmerkend voor de internetmarkt is dat de spelers van online poker zich zowel op nationale als op internationale sites begeven. Zodra het nationale aanbod niet divers en attractief genoeg is, zullen de spelers zich wenden tot internationale sites.” Met het vrijgeven van internetkansspelen is het hek toch van de dam? Dat heb je toch niet meer in de hand? Of gaat de staatssecretaris eindelijk echt werk maken van het handhaven van illegaal aanbod?

Daar lijkt het nog niet op. De staatssecretaris schrijft in zijn brief dat hij bij de voorbereiding van het voorstel tot wijziging van de Wok (in verband met de regulering van kansspelen via internet) zal gaan bekijken of het wenselijk en mogelijk is aanvullende bepalingen op te nemen die een betere aanpak van illegaal kansspelaanbod via internet mogelijk maken. Waarom dan pas? Er is toch nu al illegaal aanbod!

Dat was ook een belangrijk advies van de adviescommissie kansspelen via internet. Hun advies was het invoeren en handhaven van een verplichting voor Nederlandse dienstverleners (zoals internet service providers, betaaldienstverleners en media) om niet langer mee te werken aan het onderhouden van contacten tussen illegale aanbieders en het Nederlandse publiek (zoals dataverkeer, betalingsverkeer, en reclame) Geef de kansspelautoriteit bevoegdheden om te handhaven. Maak daar nu al werk van en niet pas eventueel als het eventueel wenselijk is in 2015. Zo ken ik de staatssecretaris niet. Deze staatssecretaris zei bij zijn aantreden dat slachtoffers en een consequente aanpak in de hele strafrechtketen centraal in zijn beleid centraal zullen staan.

Enkele aanbieders van kansspelen opperen om Digi-d te gebruiken om te gokken op internet. Ik mag toch hopen dat de staatssecretaris dit uitsluit. Digi-d is toch bedoeld voor het verkeer tussen burger en overheid. En niet voor commerciële gokpaleizen op internet? Graag een duidelijke streep hierdoor.

Daarnaast slaan internetaanbieders ontzettend veel gegevens op van spelers om het spelgedrag in beeld te brengen. Dat wordt opgeslagen in een database. Als het aan de internetaanbieders ligt, dus gecombineerd met een Digid-code om informatie één op één te kunnen linken. Ik vraag de staatssecretaris hoe de totstandkoming van dit soort commerciële databanken die het gevolg zijn van zijn beleid, zich verhouden tot het voornemen in het regeerakkoord dat de informatieveiligheid en bescherming van persoonsgegevens worden verbeterd.

Ik sluit af. Wat de ChristenUnie betreft maakt de staatssecretaris van het gokdossier een voorbeelddossier om zijn eerder genoemde ambities als staatssecretaris waar te maken. Stel de slachtoffers voorop, voorkom de uitbuiting van gokverslaafden en bevorder preventie van kansspelverslaving. In plaats van het reguleren van illegaal aanbod, moet er werk worden gemaakt van opsporing, snelle berechting en directe tenuitvoerlegging van straffen.

Andr� Rouvoet houdt lezing op netwerkdag CHE

Wed, 30 Mar 2011 16:30:51 +0200

Zaterdag 9 april hoopt André Rouvoet, partijleider van de ChristenUnie, een lezing te houden op de netwerkdag van de Christelijke Hogeschool Ede. Deze zaterdag is een soort relatiedag voor alumni van de CHE. Het thema dat op die dag centraal zal staan is beginnersgeluk. In zijn lezing zal André Rouvoet praten over dat thema door te vertellen over het maken van keuzes en het hanteren van principes in het zoeken van balans tussen werken, leven en geloven. Het doel van de relatiedag is het bezinnen op de vraag hoe je balans creëert tussen genoemde drie.

Andr� Rouvoet spreekt op congres Christenen voor Isra�l

Tue, 29 Mar 2011 16:45:47 +0200

Donderdag 7 april organiseert Christenen voor Israël in het verenigingsgebouw de Schakel in Nijkerk een congres over antisemitisme. Namens de ChristenUnie Tweede Kamerfractie zal voorzitter André Rouvoet dit congres bijwonen. Hier zal hij spreken over de rol die politieke partijen spelen in het debat over antisemitisme. Daarbij zal André Rouvoet ingaan op de vraag of politieke partijen door hun optreden (onbedoeld) antisemitisme oproepen. In december 2010 heeft André Rouvoet het initiatief genomen een rondetafelgesprek te organiseren over het thema antisemitisme in Nederland. Veel afgevaardigden van Joodse organisaties gaven gehoor aan de uitnodiging en zijn in hierover in gesprek gegaan met de ChristenUnie en andere Tweede Kamerfracties.

Het congres zal worden voorgezeten Gert Jan Segers, directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie.

Andr� Rouvoet houdt spreekbeurt bij Ring Woerden

Tue, 29 Mar 2011 16:22:38 +0200

Donderdagavond 31 maart organiseert Ring Woerden een zogenaamde ringavond. De vragen die deze avond aan de orde zullen komen zijn: Hoe te staan als (christelijke) Jeugd in deze maatschappij? Wat zijn tegenwoordig de gevaren en machten van de maatschappij? Hoe houd je het daarin vol? André Rouvoet, Woerdenaar en voorzitter van de Tweede Kamerfractie van de ChristenUnie, zal op deze avond ingaan op deze vragen in een spreekbeurt.

Ring Woerden is een platform voor christelijke jongeren van 16 tot 23 jaar oud die uit de omgeving van Woerden komen.

ChristenUnie is gewoon christelijk!

Tue, 22 Mar 2011 11:58:29 +0100

Met christelijke maatschappelijke organisaties werken aan sterke samenleving

De vertegenwoordigers van de ChristenUnie zullen de aanduiding christelijk-sociaal niet meer zo vaak in de mond nemen als vlag voor de politieke lading. De betekenis ervan is voor kiezers niet duidelijk. "De typering christelijk-sociaal is mij dierbaar, maar de ChristenUnie is eerst en vooral uitgesproken christelijk", aldus Andr� Rouvoet zaterdag tijdens het Bestuurderscongres van de partij in Lunteren. De ChristenUnie wil samen met christelijke maatschappelijke organisaties werken aan een sterke samenleving als partner van een kleine overheid.

In congrescentrum ‘De Werelt’ in Lunteren waren vrijdag en zaterdag 250 leden van de BestuurdersVereniging van de ChristenUnie bij elkaar. Zij vertegenwoordigen de partij in allerlei politieke en bestuurlijke functies. Het thema ‘Geloven in de politiek’ werd uitgewerkt op de terreinen profiel en passie.

Overheidsreflex
Gert-Jan Segers, directeur van het wetenschappelijk instituut positioneerde de ChristenUnie tijdens de hoofdlezing als partij van de samenleving: “Ik geloof dat mevrouw Peetoom, kandidaat-voorzitter van het CDA het ook wel eens over die partij heeft, maar als je surft naar www.partijvandesamenleving.nl dan kom je toch echt bij de ChristenUnie uit”.

Hij distantieerde zich van de idee van een maakbare samenleving: “Het staatsdirigisme van sociaaldemocraten neemt burgers alle verantwoordelijkheid uit handen”. Maar hij nam ook afstand van een dominantie van de markt die zelfs de zorg en het onderwijs zijn wil op dreigt te leggen. Segers riep de ChristenUnie op kritisch naar zichzelf te kijken: “We moeten steeds nagaan of we geen last hebben van een overheidsreflex. Bezint eer u begint aan weer een subsidie, weer een verbod, weer een taskforce en weer een actieplan. Bij veel problemen in de samenleving, ligt de oplossing ook in de samenleving”.

Verbindende schakel
De ChristenUnie kan alleen geloofwaardige politiek bedrijven als de woorden van de partij sporen met de daden. Segers: “We kunnen pas met recht pleiten voor een striktere abortuswet als we klaar staan om vrouwen in nood te helpen en we kunnen pas geloofwaardig kritiek oefenen op een gebrekkig sociaal beleid als christenen in de praktijk mensen de helpende hand bieden”. Hij wil daarin samen optrekken met christelijke maatschappelijke organisaties op het gebied van onderwijs en zorg en welzijn: “Zo is de ChristenUnie een verbindingsschakel tussen een dienstbare samenleving en de dienstbare overheid die we nastreven. En in die positie maken we ons sterk voor de samenleving zodat die werkelijk dienstbaar kan zijn”.

Rouvoet: onderwijs over Holocaust in strijd tegen antisemitisme

Wed, 09 Mar 2011 15:08:27 +0100

De ChristenUnie wil dat lerarenopleidingen aanstaande leerkrachten beter toerusten om onder moeilijke omstandigheden de Holocaust aan de orde te stellen tijdens lessen. Uit onderzoek blijkt dat een op de vijf geschiedenisdocenten in de vier grote steden de Holocaust niet of nauwelijks ter sprake brengt omdat islamitische leerlingen daar moeite mee hebben.

Fractievoorzitter André Rouvoet: ,,In Nederland moet iedere leerling weten welke verschrikkelijkheden Joden te lijden hebben gehad in de periode 1940-1945.” De ChristenUnie heeft hierover een motie ingediend. Minister Donner liet het oordeel hierover aan de Kamer.

Verder vindt de ChristenUnie dat er een oplossing moet komen voor de hoge beveiligingskosten die de Joodse gemeenschap opbrengt voor haar scholen. Joodse onderwijsinstellingen vragen een hoge ouderbijdrage omdat de beveiliging van hun gebouwen en leerlingen veel geld kost. Om veel Joodse scholen staan hekken en zijn particuliere beveiligingsdiensten actief. De scholen hebben, evenals synagogen en Joodse culturele instellingen, te maken met antisemitische uitingen en bedreigingen.

Rouvoet: ,,Het is onterecht dat de Joodse gemeenschap zelf deze kosten moet betalen. Het waarborgen van de veiligheid van burgers behoort tot de kerntaken van de overheid. Minister Donner van Binnenlandse Zaken moet daarom in overleg treden met de Joodse gemeenschap en gemeenten. In dat overleg moet een oplossing worden gezocht voor deze onevenredig hoge beveiligingskosten.”

De door de ChristenUnie ingediende moties:

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

van mening, dat kennis van de Holocaust belangrijk is in de strijd tegen antisemitisme en een goede behandeling van de Holocaust op scholen daarom van groot belang is,

constaterende, dat uit onderzoek blijkt dat één op de vijf geschiedenisdocenten in de vier grote steden weleens heeft meegemaakt dat hij of zij de Holocaust niet of nauwelijks ter sprake kon brengen, omdat vooral islamitische leerlingen er moeite mee zouden hebben,

van mening, dat leraren en scholen toegerust moeten zijn om, juist daar waar onaangepast gedrag van leerlingen tot problemen leidt, de Holocaust op een goede manier ter sprake te brengen en alle leerlingen te onderwijzen over dit belangrijke thema,

verzoekt de regering in gesprek te gaan met de lerarenopleidingen over de plaats van de Holocaust in het onderwijs en in de opleidingen, vanuit de ambitie dat elke leraar voldoende toegerust is om ook onder moeilijke omstandigheden de holocaust te behandelen op een wijze die recht doet aan het onderwerp en de Kamer over de uitkomsten te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende, dat Joodse scholen, culturele instellingen en synagogen veelvuldig te maken hebben met antisemitische uitingen en bedreigingen,

constaterende, dat Joodse onderwijsinstellingen zich genoodzaakt zien een forse ouderbijdrage te vragen, teneinde de veiligheid van leerlingen te kunnen waarborgen,

overwegende, dat het waarborgen van de veiligheid van haar burgers behoort tot de kerntaken van de overheid,

verzoekt de regering in gesprek te gaan met Joodse (onderwijs)instellingen en gemeenten teneinde tot een oplossing te komen voor de onevenredig hoge beveiligingskosten van deze instellingen en de Kamer over de uitkomsten te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De Statenverkiezingen

Tue, 08 Mar 2011 20:34:50 +0100

Het mag duidelijk zijn: de uitslag van de verkiezingen voor de Provinciale Staten is teleurstellend voor de ChristenUnie. Van de 38 zetels in de 12 provincies houden we er 24 over. En ook voor de Eerste Kamer, die op 23 mei door de nieuwe Statenleden wordt gekozen, betekent dit verlies van in elk geval ��n en misschien zelfs twee zetels. Tegelijkertijd is de uitslag geen complete verrassing.

Na gehouden Tweede-Kamerverkiezingen volgen altijd wat ik noem ‘echo-verkiezingen’. Zoals in 2007 de uitslag van de Statenverkiezingen voor de ChristenUnie uitzonderlijk gunstig was na de verdubbeling van ons zetelaantal in de Tweede Kamer in november 2006, zo tikt het verlies in juni 2010 nu door bij deze Statenverkiezingen. Even ter relativering: vorige week woensdag haalden ChristenUnie en SGP samen (noodzakelijkerwijs in samenhang bezien i.v.m. de gezamenlijke lijsten in Noord-Holland en Brabant) 6% van de stemmen, oftewel samen 9 fictieve Kamerzetels, in juni vorig jaar was dat 5%, 7 zetels. Natuurlijk zit daar ook een fors verschil in opkomst tussen, maar toch. Je zou kunnen zeggen dat de ChristenUnie terug is op het – meer normale – niveau in Staten en Eerste Kamer van pak ‘m beet 2003.

Een belangrijke vraag is natuurlijk wat de boodschap van de kiezers vorig jaar en vorige week aan het adres van de ChristenUnie is. Zoals bekend heeft de ChristenUnie de campagne en de uitslag van de Tweede-Kamerverkiezingen geëvalueerd. Er ligt een rapport van de stuurgroep-Schipper, met een grondige analyse, een aantal – herkenbare – bevindingen én een groot aantal aanbevelingen. Het Landelijk Bestuur van de ChristenUnie is hiermee al flink aan een slag gegaan, spreekt deze weken met de verschillende partijgeledingen en zal richting het Uniecongres van 14 mei zijn reactie op de aanbevelingen geven.

Het lijkt mij verstandig om het evaluatierapport ook nog even naast de Statenverkiezingen te leggen: zijn daarin nieuwe elementen te vinden die ons behulpzaam kunnen zijn bij het uitzetten van de lijnen naar de toekomst?

Wat we in elk geval niet moeten doen is overhaaste conclusies trekken of paniekbewegingen maken. Hier en daar kom ik suggesties tegen van – laat ik zeggen – ‘betrokken buitenstaanders’, die precies weten waar de knelpunten zitten en die ook nog eens de oplossing paraat hebben.

De ChristenUnie is een principiële christelijke partij, die zich ook wat betreft haar profiel en politieke positie niet laat leiden door de waan van de dag of de laatste kiezersbewegingen, maar door haar principiële uitgangspunten. Niet voor niets was onze slogan ‘Uit overtuiging’! Want die uitgangspunten bieden perspectief. Die overtuiging is wat ons samenbindt en die overtuiging willen we over het voetlicht blijven brengen. De manier waarop, daarvoor hebben we in het rapport Schipper een aantal belangrijke adviezen gekregen waarmee we als fractie en als partij hard aan de slag moeten. Er is werk aan de winkel!

André Rouvoet

Fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer

Andr� Rouvoet brengt bezoek aan Exodus

Tue, 29 Mar 2011 16:25:25 +0200

Maandag 4 april brengt André Rouvoet een werkbezoek Exodus, een organisatie de hulp verleent aan ex-gedetineerden en gedetineerden in de laatste fase van hun straf. Exodus biedt gemotiveerde (ex-)gedetineerden de kans de criminaliteit achter zich te laten en te werken aan een succesvolle terugkeer in de samenleving. Op 16 december 2010 heeft de Tweede Kamer een amendement van André Rouvoet aangenomen dat voorziet in een verhoging van het budget voor re-integratietrajecten vanuit opvangcentra voor (ex)gedetineerden. De begrotingsstaat van het Ministerie van Veiligheid en Justitie voor het jaar 2011 is als gevolg van het amendement aangepast. Het van André Rouvoet werkbezoek zal gericht zijn aan het Exodushuis in Utrecht.

Rouvoet: Er is werk aan de winkel

Tue, 15 Mar 2011 11:47:36 +0100

Met bijna alle stemmen geteld tekent zich in de provinciale staten en Eerste Kamer een verlies af voor de ChristenUnie. Hoewel wij wisten dat het moeilijk zou worden om de historisch goede uitslag van de verkiezingen in 2007 te evenaren, is de teleurstelling over het huidige verlies van 15 provinciale zetels en mogelijk twee senaatzetels groot.

Het verlies van de enige zetel in Noord-Brabant komt het hardst aan. Hermen Vreugdenhil, lijsttrekker en huidig Statenlid van de gezamenlijke ChristenUnie-SGP-lijst: ,,Stemmenverlies, een relatief hoge opkomst en strategisch stemmende kiezers lijken de oorzaken te zijn waardoor wij de zetel net niet hebben kunnen behouden. Toch willen wij ons niet laten ontmoedigen en gaan wij vastberaden de komende periode in.”

Friesland is de enige provincie waar de ChristenUnie het aantal statenzetels heeft weten vast te houden. Lijsttrekker Piet Adema: ,,We zijn dankbaar dat wij stabiel zijn gebleven. Veel mensen steunen nog steeds de uitgesproken christelijke politiek van de ChristenUnie.”

Partijleider André Rouvoet: ,,We zijn erg teleurgesteld dat we de winst van de fantastische provinciale Statenverkiezingen van 2007 helemaal kwijt zijn. Dat doet pijn, allereerst in de provincies en natuurlijk ook straks in de Eerste Kamer. Er is voor de ChristenUnie werk aan de winkel om de steun van de kiezers terug te winnen. Want de ChristenUnie staat onverminderd voor politiek uit overtuiging dat ons land meer dan nodig heeft.”Dat de coalitie geen meerderheid lijkt te hebben gehaald in de Eerste Kamer is volgens Rouvoet ‘politiek relevant’.

Roel Kuiper, lijsttrekker voor de Eerste Kamer: ,,Ik wil in elk geval onze dank uitspreken aan iedereen die wél op de ChristenUnie heeft gestemd en zeker ook aan de vele vrijwilligers die zich in alle provincies zo fantastisch hebben ingezet voor de campagne. Wij gaan in zetelaantal terug in de Eerste Kamer, maar zullen ons ChristenUnie geluid onverminderd laten klinken.”

Bekijk hier de uitslagen van de Provinciale Statenverkiezingen 2011

'Maak kernwaarden rechtsstaat glashelder'

Tue, 01 Mar 2011 09:41:10 +0100

Door de kaders van de rechtsstaat duidelijk te maken, helpen we de islam zich daarbinnen te ontwikkelen.

Door: Roel Kuiper | Andr� Rouvoet

Onze tijd vraagt om een bevestiging van de kernwaarden van de rechtsstaat. Het integratiebeleid in Nederland is onder een kwaad gesternte gekomen. Het kabinet-Rutte/Verhagen kwam in het zadel nadat opvattingen van de PVV over de islam tot acceptabel 'meningsverschil' waren gereduceerd. Het staat daarmee toe dat vele honderdduizenden aanhangers van de islam openlijk kunnen worden aangevallen en gestigmatiseerd. Godsdienstige uitingen, zoals de hoofddoek, zouden uit het publieke leven moeten verdwijnen en het liefst ziet de PVV ook de mensen zelf verdwijnen. CDA en VVD legitimeren een politiek die de rechtsstaat onder druk zet. Het is veelzeggend dat CDA'ers als Hirsch Ballin en Klink, mensen met een hoog rechtsstatelijk geweten, het optreden van dit kabinet onverantwoord achten.

Wij hebben ons tijdens deze campagne uitgesproken over de positie van de islam. Wij doen dat als vertegenwoordigers van de christelijke politiek. Wij komen op voor onze rechten en vrijheden, maar verdedigen ook die van anderen. Wij hebben allen de ondubbelzinnige bescherming van de rechtsstaat nodig. Intussen zien wij met lede ogen hoe de PVV het debat over islam en integratie gijzelt. Kernwaarden van de rechtsstaat zijn met succes als ruilwaar ingezet tijdens coalitie-besprekingen. Vergroving van het debat is iets anders dan er constructief aan bijdragen. Echte oplossingen ontstaan op deze manier niet, we oogsten verwijdering, onderlinge haat en een angstige samenleving.

De krenking van moslims, als waren zij aanhangers van een 'ideologie' die zich beroepen op een boek dat gelijk staat aan Mein Kampf, is onacceptabel en moet ongedaan worden gemaakt. Het is de taak van de politiek om ter wille van de maatschappelijke vrede hier duidelijkheid te verschaffen. Het punt dat de komst van de islam onze samenleving tot in de kern raakt, is inmiddels wel duidelijk. Nu komt het aan op het vinden van oplossingen die fair zijn en nieuwkomers grond onder de voeten geven en geen aantasting betekenen van constitutionele kernwaarden. De democratie vraagt erkenning van en respect voor de ander. Die staan nu onder druk.

Wie de islam een 'gevaarlijke ideologie' noemt, kan ook niet geloven dat de islam zich ooit weet aan te passen aan de democratische rechtsstaat. Moslims worden dan voor altijd beschouwd als vijanden van de westerse vrijheden. Wie in de wereld om zich heen kijkt, kan die vrees begrijpen. Islamitische regimes onderdrukken vrijheden van andersgelovigen en vrouwen. Geweld en terreur worden gevoed vanuit moslim-groeperingen. Ook in Europa bestaan enclaves, gereguleerd door shariarecht, die in feite no go areas zijn geworden voor niet-moslims.

Wie dit niet wil, doet er goed aan zich in te zetten voor een islam die zich kan ontwikkelen binnen de kaders van onze rechtsstaat. Daarvoor is herbevestiging nodig van de kernwaarden van die rechtsstaat. Laat duidelijk zijn voor welke waarden we hier staan, marchandeer daar niet mee, laat ook niet toe dat anderen dat doen - hetzij populisten, hetzij islamisten - en sla samen een weg in. Burgerlijke vrijheden komen volgens de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens aan ieder toe, ze zijn 'onvervreemdbaar en onaantastbaar'. In Nederland is dit inmiddels niet zo zeker meer.

Maar het mes snijdt aan twee kanten. Opkomen voor de rechten en vrijheden van elkaar - een burgerplicht volgens internationale verdragen! - betekent ook het afsnijden van het misbruik van grondrechten. De vrijheden mogen niet worden gebruikt om de vrijheid van anderen teniet te doen. Laten we daar in onze eigen wetgeving dan ook heel helder over zijn. Dan wordt duidelijk dat noch voorstellen uit populistische hoek om islamitische uitingen tegen te gaan (Koranverbod!), noch islamitische rechtsnormen die strijden met de rechtsstaat publieke betekenis kunnen krijgen. De ene groep voorstellen strijdt met de godsdienstvrijheid. De voorstellen van de andere kant zijn, waar het shariarecht onderscheid maakt tussen moslims en niet-moslims, mannen en vrouwen, niet verenigbaar met het gelijkheidsbeginsel.

Sommigen vinden dit overdreven. Onze Grondwet verbiedt dit toch al, zij het impliciet? Er is echter al vaak opgemerkt dat de Grondwet de waarden waarvoor wij staan gebrekkig uitdrukt. Er wordt niet eens vermeld dat Nederland een 'democratische rechtsstaat' is. Inmiddels liggen er adviezen om dergelijke elementen op te nemen. Wij zijn daar voorstander van, willen deze weg verder verkennen en nemen hiertoe binnenkort initiatieven, in samenspraak met belanghebbenden en deskundigen.

Door helderheid te scheppen over wat wel en niet kan, door aan te geven wat de kaders zijn die onze vrijheden beschermen, helpen we elkaar als burgers van dit land. Het zal de toon van het integratiedebat veranderen, de angst verdrijven, mensen steunen in hun ontwikkeling en de echte vrijheid terugbrengen.

Roel Kuiper is lijsttrekker van de ChristenUnie voor de Eerste Kamer. André Rouvoet is fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer.

Bron: De Volkskrant (1 maart 2011)

Rouvoet opent Happietaria Utrecht

Mon, 28 Feb 2011 22:16:16 +0100

Een goed doel steunen terwijl je lekker zit te eten in een restaurant. Met Happietaria is het mogelijk. Andr� Rouvoet opende maandag het goede doelenrestaurant in Utrecht. Het restaurant wordt door studenten gerund en is geopend van 28 februari tot 22 maart. De opbrengst is voor een onderwijsproject van ZOA Vluchtelingenzorg in Sudan.

Reserveer nu een tafel op www.happietaria-utrecht.nl

Rouvoet ondertekent manifest 'Armoede werkt niet'

Mon, 28 Feb 2011 11:55:10 +0100

Ook in tijden van bezuinigingen mogen in een beschaafd land mensen met een arbeidsbeperking niet worden uitgesloten en veroordeeld tot een leven in armoede. Want armoede werkt niet. Het is daarom niet aanvaardbaar als de kosten van de crisis neergelegd worden bij mensen met een arbeidsbeperking. Dat vinden SP, PvdA, GroenLinks en ChristenUnie, vakbonden, maatschappelijke organisaties en vele bekende Nederlanders. Initiatiefnemer Emile Roemer (SP) roept iedereen op dit manifest te ondersteunen.

Deze regering zegt op te komen voor de 'hardwerkende Nederlanders'. Maar door de maatregelen van VVD, CDA en PVV zullen tienduizenden hardwerkende mensen met een arbeidsbeperking hun baan verliezen of moeten leven van minder geld. Wij spreken ons uit tegen het harde bezuinigingsbeleid op mensen met een arbeidsbeperking. Wij vinden dat deze mensen niet de rekening van de crisis moeten betalen. In een beschaafd land moeten we mensen met een arbeidsbeperking niet uitsluiten en veroordelen tot een leven in armoede. Want armoede werkt niet. Daarom stellen wij de volgende eisen:

-    Geen afbraak van de arbeidsvoorwaarden van mensen met een arbeidsbeperking, maar goede begeleiding, goede opleidingen en een fatsoenlijk salaris.
-    Inkomensbehoud voor bijstandsgerechtigden, jonggehandicapten en mensen met een arbeidsbeperking.
-    Perspectief op werk voor iedereen, ook voor mensen met een arbeidsbeperking.
-    Geen ontslagen bij de sociale werkplaatsen.
-   Laat mensen met een arbeidsbeperking niet de rekening van de crisis betalen.

Het manifest 'Armoede werkt niet' wordt inmiddels ondersteund door:

Emile Roemer - fractievoorzitter SP
Job Cohen - fractievoorzitter PvdA
Jolande Sap - fractievoorzitter GroenLinks
Andre Rouvoet - fractievoorzitter ChristenUnie
Agnes Jongerius - voorzitter FNV
Ad Poppelaars - directeur CG-Raad
Edith Snoey - voorzitter Abvakabo
Arnold Heertje - econoom
Harry Verbon - hoogleraar openbare financiën
Huub Oosterhuis - oprichter 'De Nieuwe Liefde'
Henk Krol - hoofdredacteur Gay Krant, voorzitter SVGK
Marcel van Dam - auteur 'de onrendabelen'
Herman van Veen - cabaretier, schrijver, regisseur
Astrid Joosten - televisiepresentator
Arnold Karskens - oorlogsverslaggever
Sanne Vogel - actrice, schrijfster en regisseur
Bob Fosko - artiest
Bram Bakker - psychiater
Jan Mulder - columnist
Farid Azarkan - voorzitter samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlanders
Frits Lambrechts - acteur
Marnix Kappers - acteur/presentator
Jeroen Pomp - beeldend kunstenaar
Lydia Rood - schrijfster
Jan Pronk - oud-minister PvdA / oud VN gezant / voorzitter Interkerkelijk Vredesberaad
Dr. Alfred Kleinknecht - hoogleraar Economie en Innovatie
Hans Galjaard - emeritus hoogleraar humane genetica
Micha de Winter - hoogleraar pedagogiek Universiteit Utrecht
Wouter van Dieren - Club van Rome
Onno Innemee - cabaretier
Cisca Dresselhuys - journalist
Louis Andriessen - componist
Jaap Hamburger - medewerker uitvoeringsorganisatie sociale zekerheid
Jochem van Gelder - televisiepresentator, zanger, schrijver, acteur
Karin Bloemen - cabaretière, zangeres, actrice
Vincent Bijlo - cabaretier
Sjaak Bral - cabaretier, schrijver
Bert Stavenuiter - directeur vereniging Ypsilon
Rob van Vliet - voorzitter NVBS
Jo Vaessen - voorzitter sector SW Abvakabo FNV
Gerard Veldhuis - voorzitter Pocmeon
Ben Penning en Roelof van der Wal - oprichters WSW land
Gert-Jan Toorenspits - Denktank jongeren WSW
Soheila Najand - directeur Stichting InterArt
Farid Shayan - directeur PowerPlay
Jila Najand - coördinator Stichting MindMixAcademy
Pieter Anthonio - voorzitter BOSK
Nuri Karabulut - voorzitter DIDF
J.F. (Jacques) de Vries - voorzitter LocSZ

(Volkskrant, 28-2-2011)

Samenleving vraagt nu hartgrondige keuze voor elkaar (Trouw)

Thu, 12 Jan 2012 14:58:26 +0100

"Onze democratische rechtsstaat verdient een besliste verdediging. (...) Als we ons nu niet verenigen rond de democratische rechtsstaat, dan kan vroeg of laat onze vrijheid in haar tegendeel omslaan." Dat stellen Andre Rouvoet en Roel Kuiper, voormannen van de ChristenUnie.

Lees hier het volledige artikel op de website van de Trouw.

Rouvoet: 'Rutte, pak die uitgestoken hand van de samenleving'

Sat, 26 Feb 2011 19:02:55 +0100

ChristenUnie-leider Andr� Rouvoet heeft samen met een enthousiaste groep provinciale campagnevoerders, leraren, scholieren en passanten op de markt in Veenendaal premier Rutte opgeroepen de 'handreiking van de samenleving' aan te pakken. Rouvoet reikte de premier op symbolische wijze met een grote opblaashand de hand. "Kabinet Rutte wil grote bezuinigingen doorvoeren de komende tijd. Wij weten ook dat het nodig is om te bezuinigen, maar de manier waarop moet verantwoord zijn."

Rouvoet sprak met een megafoon op de markt in Veenendaal: "Laat ik heel helder zijn, de ChristenUnie is niet tegen bezuinigen. Wij weten ook dat het nodig is. Maar als je dan bezuinigt, ook op het onderwijs, dan moet je dat wel verantwoord doen. Wat mij tegen de borst stuit is dat premier Rutte vorige week de uitgestoken hand van de oppositie heeft genegeerd. Wij hebben aangeboden de omstreden bezuinigingen op het passend onderwijs te vervangen voor andere. Dat was niet alleen een uitgestoken hand van de oppositie, maar ook van de samenleving. De leerkrachten juichten op mijn voorstel om van een prestatiebeloning af te zien en zo de bezuinigingen op zorgleerlingen te voorkomen. Rutte, sla die hand van de samenleving niet af! Je bent premier van een minderheidskabinet, laten we zaken doen. Het is een gemiste kans als je de hand niet aanpakt."

300 miljoen euro wil het kabinet bezuinigen op de leerlingen met een handicap. De ChristenUnie leidde de oppositie in het verzet tegen deze bezuinigingen. André Rouvoet: "De onderwijsvisie van dit kabinet wordt overheerst door de VVD-ideologie. Ze zien onderwijs louter als productiefactor. Maar hoe moet het met al die kinderen die moeilijk mee komen als wordt bezuinigd op de extra aandacht en zorg die zij nodig hebben? Als deze plannen zo doorgaan, lopen de zorgleerlingen van nu een grotere kans de Wajongers van de toekomst te worden."

Rouvoet: 'Morele verlegenheid bij CDA'

Fri, 25 Feb 2011 14:55:52 +0100

CDA-topman Elco Brinkman deed CDA-kiezers een dringende verzoek op 2 maart bij de provinciale verkiezingen niet over te stappen naar de ChristenUnie, omdat het CDA dan te weinig zetels in de Eerste Kamer krijgt. Dat valt niet in goede aarde bij de ChristenUnie. "Het CDA zit onterecht in een slachtofferrol. Zo erg is het nog niet. En daarbij moet een partij de verkiezingen ingaan op basis van haar partijprogramma", zegt Andr� Rouvoet hierop tegenover Katholiek Nieuwsblad.

Verder vindt Rouvoet het “onbegrijpelijk” dat het CDA punten als het terugdraaien van het kindgebonden budget, bezuinigingen op het passend onderwijs en verschraling van de medische ethiek heeft toegelaten en hierover geen afspraken heeft gemaakt in het regeerakkoord met de VVD. “Ik verwijt het CDA nalatigheid om zijn stem te verheffen tegen paarsplus-neigingen. Ik zie bij het CDA grote morele verlegenheid.”

Rouvoet denkt dat oprecht gelovig katholieken zich niet meer thuis voelen bij het CDA. “Ik ken geen enkele katholiek wiens hart sneller gaat kloppen bij het zien van dit regeerakkoord.” Voor deze kiezers is de PVV “geen alternatief”: “Die voelen zich misschien aangetrokken door het sentiment, maar hebben dan geen één letter van hun partijprogramma gelezen”.

Dat het zo slecht gaat met het CDA, en dus de christelijke politiek, doet Rouvoet pijn. “Dit is echt geen leedvermaak.”

Ondanks de oproep van Brinkman hoopt de leider van de ChristenUnie op veel stemmen van oud-CDA-kiezers. “Niet om dit kabinet een pootje te lichten. In de Eerste Kamer willen we onze sleutelpositie behouden om het rechts liberale beleid bij te stellen en het meer christelijk sociaal te maken. Iets wat het CDA nu nalaat.”

(Katholiek Nieuwsblad, 25-2-2011)

ChristenUnie wil kappen met drugs

Tue, 22 Feb 2011 17:20:15 +0100

De ChristenUnie wil dat Nederland helemaal 'kapt' met drugs. De campagne 'Kappen met drugs' is dinsdag door de ChristenUnie Noord-Brabant gelanceerd op het Stadhuisplein in Eindhoven. Fractievoorzitter Andr� Rouvoet, Eerste Kamer lijsttrekker Roel Kuiper en de Noord-Brabantse lijsttrekker Hermen Vreugdenhil trapten deze campagne af door op symbolische wijze een twee meter lange 'joint' kapot te hakken.

André Rouvoet: "Ik ben blij met het initiatief van de ChristenUnie in Noord-Brabant om te zeggen dat het roer nu radicaal om moet. We moeten eindelijk eens kappen met het gedoogbeleid. Dit kabinet zegt te een kabinet van handhaven te zijn. Drugs zijn verboden, dus laat het kabinet maar handhaven. Wat ons betreft volgen we het voorbeeld van de gemeenten Bergen op Zoom en Roosendaal die hebben gezegd alle coffeeshops te sluiten. Die nul-optie mag van mij voor het hele land gelden."

(Foto: Anne Paul Roukema, www.inhisimage.nl)

In het plan 'Kappen met drugs' stelt Hermen Vreugdenhil, statenlid en lijsttrekker in Noord-Brabant, een ander drugsbeleid voor. Hij concludeert dat het huidige gedoogbeleid 'failliet' is. Hij bepleit een sluiting van alle coffeeshops in Nederland, strengere straffen en handhaving en een einde aan het onderscheid tussen soft- en harddrugs. "We willen als ChristenUnie een scherp signaal afgeven. We moeten kappen met drugs, want het maakt onze samenleving kapot. Het is slecht voor onze jongeren. De criminaliteit die erbij komt kijken is tot in de haarvaten van onze samenleving doorgedrongen. Daar moet nu een einde aan komen. Alle coffeeshops sluiten voor meer veiligheid en minder drugstoerisme."

Lijsttrekker voor de Eerste Kamerverkiezingen, Roel Kuiper, was ook betrokken bij de campagneaftrap. "De Eerste Kamer heeft een belangrijke rol als het gaat om de wetgeving in dit land en dus ook de wetgeving die met drugs te maken heeft. Ik sta helemaal achter dit plan. Voor onze jongeren is het heel belangrijk dat wij een punt zetten achter dit gedoogbeleid. We moeten in dit land stoppen met het goed praten van softdrugs als een genotsmiddel."

Andr� Rouvoet op campagne in Noord-Brabant

Tue, 15 Feb 2011 15:50:22 +0100

Dinsdag 22 februari gaat André Rouvoet op campagne in Noord-Brabant. In de ochtend zal een bezoek worden gebracht aan Eindhoven waar een actie tegen het huidige drugsbeleid zal worden gehouden onder de titel ‘kappen met drugs’. Bij deze actie is ook Hermen Vreugdenhil aanwezig. Hij is lijsttrekker voor de Provinciale Staten in Noord-Brabant.

In de middag zal er worden afgereisd naar Tilburg, waar een actie rond de OV-kaart voor MBO studenten zal worden gehouden. Aansluitend vindt er een debat plaats op de Universiteit van Tilburg over de bezuinigingen in het Hoger Onderwijs.

Andre Rouvoet en Lijsttrekker Pieter Plug in debat in Wezep

Tue, 15 Feb 2011 15:48:57 +0100

Uit een recente eerste peiling in opdracht van Omroep Gelderland en uitgevoerd door onderzoeksbureau Tangram bleek dat de ChristenUnie met 22% van de stemmen als grootste partij op de Veluwe uit de peilingen komt. Voor ons als ChristenUnie reden om met veel elan aan de weg te timmeren en nog meer Veluwenaren “uit overtuiging” 2 maart a.s. op de ChristenUnie te laten stemmen, aldus lijsttrekker Pieter Plug. Ik ben dan ook blij dat partijleider André Rouvoet zijn medewerking heeft toegezegd en naar Wezep komt; voor de Gelderse burger een unieke kans om de politici aan de tand te voelen.

De provinciale politici van de ChristenUnie zijn ’s middags al in de Noord-Veluwe op werkbezoek. Zo zal de botterwerf de Hellege aan de Havenkade in Elburg bezocht worden. De botterwerf is hoofdzakelijk gerealiseerd door vrijwilligers met o.a. ondersteuning van de provincie Gelderland. Vooral de binnenkort op te starten leerschool zal tijdens dit bezoek centraal staan Daarnaast zullen de politici in de gemeente Oldebroek spreken over een goede ontsluiting van een bovenregionaal bedrijventerrein van de gemeente Oldebroek, Hattem en Heerde. Ook staat er een bezoek gepland in de gemeente Hattem waar het gezelschap ontvangen zal worden op het gemeentehuis. De onderwerpen die daar aan de orde komen zijn o.a. het Apeldoorns Kanaal en de Hattemerpoort in verbinding met de IJssel, waarbij zo mogelijk ook ter plaatse gekeken zal worden om een goed beeld van de kwesties te krijgen.

De ChristenUnie avond wordt gehouden in congres & partycentrum Coelenhage, Zuiderzeestraatweg 486 te Wezep. De zaal is open vanaf 19.15 uur. Aanvang 19.45 uur. Iedereen is daar van harte welkom.

Uitdaging van de islam: grenzen trekken

Sat, 12 Feb 2011 10:30:00 +0100

De islam daagt ons uit om de centrale waarden van de Nederlandse samenleving te verdedigen, betogen Andr� Rouvoet, Jo�l Voordewind en Gert-Jan Segers. Tegelijk moeten christenen zich niet laten leiden door angst, maar door vertrouwen en liefde.

Voor een door het christendom gestempeld land als Nederland is de komst van de islam een ingrijpende ontwikkeling. We staan op een kruispunt in onze geschiedenis en het zal op overtuigde mensen aankomen om het christelijk geloof in ons land levend te houden. Het zal op stevige burgers aankomen om pal te staan voor de geestelijke en politieke vrijheden. En het zal op betrokken christenen aankomen om de juiste woorden op het juiste moment te spreken.

In het huidige debat is de islam voor de één een politieke ideologie, die uit de samenleving verdreven dient te worden. Moskeeën en de koran moeten worden verboden, geen enkele moslim-vluchteling mag Nederland meer in. Voor de ander is de islam een godsdienst zoals er zovele religies en levensbeschouwingen zijn.

Voor een belijdend christen is de islam echter veel ingrijpender dan een nieuw kleurtje op het multiculturele palet of een ideologische uitdager van het Westen. Want in het hart van de islam zit de ontkenning van het hart van het christelijk geloof. De islam ontkent de belijdenis van Jezus Christus als de Zoon van God, Die is gestorven aan het kruis en weer is opgestaan. Dat kan geen christen onberoerd laten.

Tegen deze geestelijke achtergrond komen we tot een politieke beoordeling. Daarbij beseffend dat we een geestelijke strijd nooit met ongeestelijke middelen mogen strijden. We mogen deze aanval op het Evangelie niet met kracht en politiek geweld pareren. Dat zal het werk van de Geest zijn.

Islamitische landen

Toch is het gegeven dat een grote groep moslims deel is gaan uitmaken van de Nederlandse samenleving ook maatschappelijk en politiek relevant. De vraag is hoe de islam zich verhoudt tot onze geestelijke en politieke vrijheden. Het zijn immers de islamitische landen waarin christenen en andere minderheden niet of nauwelijks vrij zijn om hun geloof te belijden. Het gebrek aan geestelijke en politieke vrijheid in islamitische landen is een ernstig probleem dat niet los gezien kan worden van een bepaalde interpretatie van de Koran.

De stemmen van moslims die meer vrijheid willen, ook voor christenen, klinken nog te zwak om dat op korte termijn te veranderen. Zij worden overstemd door hen die juist oproepen tot geweld tegen ”vijanden van de islam”. We doen er dan ook verstandig aan te voorkomen dat via buitenlandse steun ook hier de stem van de onvrijheid luider gaat klinken. Dat kan bijvoorbeeld door een verbod op financiële steun voor Nederlandse religieuze en culturele instellingen vanuit onvrije landen als Saudi-Arabië.

Voor de ChristenUnie is het Evangelie de bron waaruit we putten als we de „vrede voor de stad” zoeken (Jer. 29:7). Zó zetten we ons in voor de integratie van nieuwkomers en mengen we ons in het islamdebat. Bescherming van de rechtsstaat is daarbij een belangrijke inzet. Die bescherming heeft twee kanten. Enerzijds stelt de rechtsstaat grenzen. Godsdienstvrijheid en onderwijsvrijheid zijn geen vrijbrieven voor haatpreken en antisemitisme. Het streven naar invoering van (onderdelen van) de sharia wordt niet geduld. Eerwraak, eergerelateerd geweld, uithuwelijken en bedreiging van christenasielzoekers worden hard aangepakt. En het dragen van een boerka kan worden verboden.

Bovendien moet de dreiging van jihadistische moslims die onze vrijheid in gevaar brengen veel meer onderkend worden. Grote waakzaamheid is geboden!

Geestelijke vrijheid

Anderzijds staat de ChristenUnie voor geestelijke vrijheid voor alle burgers van dit land. Godsdienstvrijheid biedt ruimte voor het Evangelie, maar ook voor wat daar haaks op staat. Hoe pijnlijk en verdrietig ook: zoals in de gelijkenis de jongste zoon de vrijheid had om weg te lopen (en de vrijheid om naar zijn vader terug te keren!), zo hebben mensen de vrijheid om vóór of tegen het Evangelie te kiezen. Jezus Christus zegt: laat het kruid en onkruid samen opgroeien, God zal oordelen. Des te meer moeten overheden terughoudend zijn in zaken van geloof en ongeloof. Dat leidt in politieke zin tot bescherming van minderheden, waarbij alle burgers voor de wet gelijk zijn. Er mag geen klimaat ontstaan dat radicalisering en tweespalt in de hand werkt. Het diskwalificeren van dé moslimgemeenschap of dé moslim valt niet te rechtvaardigen en werkt bovendien averechts.

Daarom staan we hierin tegenover de PVV en zullen we er nooit mee instemmen als moslims als tweederangsburgers worden behandeld, zoals christenen dat worden in islamitische landen. Wij kunnen alleen opkomen voor vrijheid van christenen daar als wij verdedigers zijn van de vrijheid van moslims hier.

De islam daagt ons uit de centrale waarden van onze samenleving opnieuw te doordenken en te verdedigen. Het samenleven met moslims leert ons dat tolerantie niet alleen van ons gevraagd wordt als we het roerend met medeburgers eens zijn, maar juist ook als een andere geloofsovertuiging ons door de ziel snijdt. Maar de komst van de islam stelt ons ook de indringende vraag waarop we ons vertrouwen stellen. Christelijke politiek is geen politiek van de angst of paniek, maar van de hoop op God, Die de geschiedenis draagt en Die ook in ons land niet loslaat wat Hij ooit begon. In dat vertrouwen willen we volgers van Christus zijn: scherp tegenover onrecht en kwaad, liefdevol en rechtvaardig tegenover onze naasten. Totdat Christus komt en Zijn vrederijk vestigt.

(Reformatorisch Dagblad, Opiniepagina 12 februari 2011)

ChristenUnie teleurgesteld in reactie Donner bijzonder onderwijs

Sat, 12 Feb 2011 09:29:00 +0100

De ChristenUnie vindt het teleurstellend hoe CDA-minister Donner deze week antwoordde op een schriftelijke kamervraag van de PVV of hij de visie deelt dat een christelijke school altijd het dragen van een hoofddoek moet kunnen verbieden als de school vindt dat dit in strijd is met de grondslag van de school. Minister Donner antwoordde dat hij deze visie niet deelt. Donner stelt dat de vrijheid van onderwijs primair het geven van onderwijs betreft. Bijzondere scholen kunnen wel eisen stellen ten aanzien van de deelname aan het onderwijs mits deze nodig zijn voor de verwezenlijking van hun grondslag en ze een consistent beleid voeren ter handhaving van die grondslag.

André Rouvoet tijdens een campagneavond in Goes: ,,De ChristenUnie vindt dat er altijd ruimte moet zijn voor christelijke scholen om het dragen van een hoofddoek te verbieden als dit voortvloeit uit de christelijke identiteit van de school. Een school moet daar natuurlijk wel consequent in zijn en serieus werk invulling geeft aan die identiteit.” Dat is ook het uitgangspunt van de Commissie Gelijke Behandeling. “Donner gaat onnodig aan de verkeerde kant van de boot hangen. ‘Ja, mits’ wordt bij Donner een ‘nee, tenzij’. Donner had moeten gaan staan voor de ruimte voor het christelijk onderwijs. Hij had hier de woorden uit het regeerakkoord waar kunnen maken, dat aan de vrijheid van onderwijs, zoals gewaarborgd door artikel 23 van de grondwet, niet wordt getornd. Zelfs de commissie gelijke behandeling is ruimhartiger dan deze minister.”

Rouvoet: stedentripje Stockholm zou linkse partijen goed doen

Thu, 10 Feb 2011 11:22:53 +0100

Ik geloof niet dat er 1 oktober jongstleden een feestje voor gevierd is: het tienjarig jubileum van de vrij verhandelbare liefde. Er schiet me zo gauw ook niet iemand te binnen die de opheffing van het bordeelverbod, per 1 oktober 2000, geroemd heeft als een 'verworvenheid' uit laatpaarse jaren. Toch is de wetswijziging van toen en de uitwerking ervan nu een ideologische beladen kwestie.

Hoe rationeel en resultaatgericht ik er deze week ook over zou willen debatteren, als ChristenUnie staan we bij dit onderwerp voortdurend onder de verdenking dat we slechts vanuit preuts-moralistische, achterhaalde motieven naar prostitutie kijken. En dat is jammer, want vanuit hun ideologische loopgraaf lijkt het juist voor de ‘bevrijders’ van toen erg moeilijk de waarheid onder ogen te zien.

Prostitutie is een normaal beroep: vanuit die geloofsvooronderstelling is tien jaar geleden gekozen voor legalisering en regulering van de ‘branche’. En die keuze is in z’n uitwerking normatief gebleken: wat de wetgever normaal vindt, moeten we als burgers ook maar normaal vinden. Dat heeft nogal wat gevolgen. Bijvoorbeeld: dat het heel moeilijk is te voorkomen dat jonge vrouwen uit Oost-Europa, landen als Bulgarije, Polen en Hongarije, hier onder valse voorwendselen naartoe worden gehaald om in een relaxbedrijf (ook al zo’n normaal woord) te werken. Bij een Poolse bouwvakker denken we toch ook niet meteen aan slavenhandel?

Nee, maar die bouwvakker kan klussen die ‘m niet aanstaan weigeren, en hij is vrij om zo vaak hij wil naar huis te rijden om z’n familie blij te maken met een zak vers geld. Terwijl zijn Poolse zusje zich door de waarheid gegijzeld voelt zodra blijkt dat de gezellige Hollandse bar waar ze zou gaan werken een bordeel is. Want haar ouders en vrienden in Polen vinden het misschien wel helemaal niet normaal wat ze hier doet, en dat weet haar pooier (pardon, dat is natuurlijk een woord uit het burgerlijk denkboek van vóór 2000) ook.

Het is niet eenvoudig je los te scheuren uit een situatie die door de courante moraal en wetgeving als normaal is aangemerkt. Wie gemeenten probeert warm te maken voor een uitstapprogramma voor prostituees, kan zomaar de vraag terugkrijgen dat er toch ook geen uitstapprogramma’s voor secretaresses bestaan? Hieruit blijkt hoe de ene leugen de andere gebaard heeft: wat normaal en legaal is, doe je vrijwillig of je doet het niet. En terwijl verslaving als overdrachtelijk begrip toepasbaar blijkt op alles wat leuk en lekker en ontspannend is (koopverslaafd, twitterverslaafd, BZV-verslaafd…), wordt keihard genegeerd dat er nergens zoveel échte slavernij wordt geleden als in de seksindustrie. Zowel door prostituees als door hun klanten overigens; ook de hulpverlening aan seksverslaafden stuit op de ideologische vooronderstelling dat porno en prostitutie genotsmiddelen zijn die je schadeloos en uit vrije wil consumeert.

Eén van de nobeler motieven van hen die het bordeelverbod afschaften, was dat ze hoopten daardoor de misstanden in de seksbranche te kunnen tegengaan. Aan die goede intentie klamp ik me vast nu tien jaar later blijkt dat de legalisering meer kwaad dan goed heeft gedaan. Uit onderzoek van de Nationale Recherche blijkt dat 50 tot 90 procent van de prostituees niet vrijwillig achter het raam zit. Meer dan de helft van de slachtoffers van mensenhandel wordt uitgebuit in de seksindustrie: logisch, want geen ander ‘dienstverband’ kan z’n onderworpenen zo effectief opsluiten en knevelen in een sociale isoleercel. Rechtszaken zoals die tegen Saban B. maken op verschrikkelijke wijze duidelijk hoe iemand tientallen vrouwen onder dwang in de etalage kan zetten van zogenaamd keurige bordelen die met een ordentelijke vergunning van de gemeente draaien. In geen andere legale branche zijn illegale praktijken als uitbuiting, vrouwenhandel, illegaliteit, verkrachting, misbruik van minderjarigen en andere criminaliteit zo dicht onder de oppervlakte en zo breed verbreid.

De voortdurende en voortwoekerende misstanden waren voor het vorige kabinet reden een nieuwe kaderwet prostitutie aan te kondigen, die door het demissionaire kabinet van CDA en ChristenUnie nog verder is aangescherpt. Deze wet vloeide voort uit afspraken die op initiatief van de ChristenUnie in het regeerakkoord waren opgenomen. Er komt een landelijke vergunningplicht voor prostitutiebedrijven, een landelijk register voor escortbedrijven en een algehele registratieplicht voor prostituees. De minimumleeftijd wordt verhoogd van 18 naar 21 jaar, en verder wordt het gebruikmaken van illegale of minderjarige prostitutie strafbaar. De klant die misbruik, uitbuiting en slavernij in stand houdt, gaat dus niet langer vrijuit. Allemaal maatregelen waarvan we als ChristenUnie bidden dat ze een uitwerking ten goede hebben, en het is te hopen dat ze ook door links-liberale tegenstanders van het huidige kabinet gesteund worden. De PvdA verzet zich in de Kamer nog tegen de registratieplicht waar PvdA-bestuurders die in steden als Amsterdam en Utrecht midden in de barre praktijk staan, vóór zijn.

De ChristenUnie steunt de maatregelen in deze wet, maar ons ideaal blijft vérder liggen. Voor een oplossing op de lange termijn zou progressief Nederland toch nog eens naar Zweden moeten kijken. Toen hier het bordeelverbod werd opgeheven, werd daar juist het bezoek aan prostituees strafbaar gesteld. En de evaluaties van dat beleid zijn positiever dan de recente gegevens over genormaliseerde prostitutie in ons land. In Zweden is bijvoorbeeld de straattippelarij gehalveerd. Het is er minder aantrekkelijk geworden om een bordeel te openen. De strafbaarstelling blijkt in Zweden remmend te werken op de met prostitutie verbonden georganiseerde criminaliteit en mensenhandel. Het is handhaafbaar, er is minder mensenhandel en er is geen groei van het illegale circuit.

Met name de linkse politieke partijen willen Zweden nog wel eens tot voorbeeld nemen, bijvoorbeeld als het gaat over de verzorgingstaat en arbeidsparticipatie (in het bijzonder van vrouwen). Welnu, misschien is het goed dat Kamerleden bij een volgende excursie naar Stockholm zich ook eens op de hoogte laten stellen van het Zweedse prostitutiebeleid. En zich dan laten uitleggen waarom het exploiteren van andermans lichaam en seksualiteit daar niet mag en tot zich laten doordringen dat dat eigenlijk heel normaal is.

André Rouvoet

(Trouw, Podiumpagina 10 februari 2011)