ChristenUnie Nieuwsoverzicht (ChristenUnie.nl)

ChristenUnie wil bewustzijn gevolgen scheiding vergroten

Wed, 08 Feb 2012 16:43:43 +0100

De ChristenUnie wil dat er een groter bewustzijn is over de gevolgen van een echtscheiding. ChristenUnie Kamerleden Esm� Wiegman en Jo�l Voordewind willen tijdens de internationale Marriage Week het gezinsbeleid van het Kabinet een nieuwe impuls geven en zet daarom relatiecursussen terug op de kaart. Wiegman: ,,De persoonlijke ellende die een scheiding met zich mee brengt is enorm groot, maar een echtelijke breuk heeft ook grote financi�le gevolgen in de maatschappij. Relatiecursussen kunnen eraan bijdragen dat de gevolgen van een eventuele scheiding beperkt blijven."

De maatschappij wordt elke dag geconfronteerd met de gevolgen van echtscheidingen. Uit de eindrapportage van opinieonderzoek naar het belang van investeren in duurzame relaties ‘Belofte maakt schuld? Scheiden ook’ blijkt dat een echtscheiding onder andere gevolgen heeft voor uikeringen, de bijstand, de woningmarkt, juridische hulpverlening, maar een scheiding vindt ook zijn weerslag op de gezondheidszorg, sociale hulpverlening en het onderwijs.

Wiegman: “In de tijd dat er nog een programma ministerie voor Jeugd en Gezin was werden er initiatieven ontwikkeld, het Kabinet laat nu kansen liggen en het is erg stil. Het wordt hoog tijd voor een vervolg op de nota gezinsbeleid ‘De Kracht van het Gezin’ van het voormalige ministerie van Jeugd en Gezin. Ook daarin staat dat relatietherapie en relatiecursussen bijdragen aan een beter bewustzijn over de gevolgen van een echtscheiding.”

Schriftelijke vragen van het lid Wiegman-van Meppelen Scheppink(ChristenUnie) en Voordewind (ChristenUnie) aan de staatssecretaris van Volksgezondheid Welzijn en Sport over het rapport ‘Belofte maakt schuld? Scheiden ook.’

1. Bent u ervan op de hoogte dat het deze week ‘Marriage week’ is en in dit verband het rapport ‘Belofte maakt schuld? Scheiden ook’ (Eindrapportage opinieonderzoek over het belang van investeren in duurzame relaties) is gepresenteerd?[1]

2. Wat is uw reactie op één van de conclusies uit het rapport: “draagvlak voor overheidsinvestering in preventieve sfeer groeit naarmate besef van maatschappelijke gevolgen toeneemt’?

3. Bent u bereid onderzoek te doen naar de totale maatschappelijke kosten van echtscheiding in Nederland?

4. Welke mogelijkheden ziet u om meer bekendheid te geven aan de maatschappelijke kosten van echtscheidingen?

5. Welke stappen worden er door dit kabinet genomen om ouders te ondersteunen die een scheiding willen voorkomen?

6. Bent u bereid dit jaar met een vervolg op de nota gezinsbeleid ‘De Kracht van het Gezin’ uit 2008 van het voormalige programma ministerie Jeugd en Gezin te komen en naar de Kamer te sturen? Zo ja, wanneer kunnen wij deze nota verwachten? Zo nee, waarom niet?

7. Inde Gezinsnota is aangeven dat bestaande buitenlandse programma’s of cursussen op het gebied van voorlichting aan brede groepen (jonge) ouders, specifiek gericht op het bevorderen van conflicthantering en onderlinge communicatie ook in de Nederlandse context bruikbaar zijn, hoeveel procent van alle CJG’s biedt zelf een programma of cursus op dit gebied aan? Bent u met mij van mening dat CJGs de taak hebben om actief te verwijzen naar bestaande relatiecursussen? Hoeveel procent van de CJGs verwijst actief naar bestaande cursussen?

8.Hoeveel gemeenten hebben inmiddels deelgenomen aan het programma van Family Factory/ de tijd van je leven?[2] Is hiervan al een evaluatie bekend? Zo ja, is het mogelijk om de resultaten hiervan naar de Kamer te sturen?

9. Welke (fiscale) maatregelen zijn er mogelijk om de drempels weg te nemen voor deelname aan relatiecursussen?

Lees hier het artikel in het Nederlands Dagblad over het onderzoek naar de kosten van echtscheiding http://www.nd.nl/artikelen/2012/februari/08/cu-wil-studie-naar-kosten-echtscheiding

[1] Bron: http://www.marriageweek.nl/presentatie-opinieonderzoek-marriage-week/

[2] Tweede Kamer, vergaderjaar 2009-2010, 30512, nr. 16

"SP in spagaat omtrent religie" (Reformatorisch Dagblad)

Wed, 08 Feb 2012 12:34:59 +0100

DEN HAAG – In de peilingen is de SP bezig aan een gestage opmars. Waar staat de partij op de as confessioneel-seculier?

„De ChristenUnie en de SGP slagen beter in het aan zich binden van religieuze jongeren dan het CDA. Maar er is voor religieuze jongeren nóg een alternatief: de SP.” De visie van huidig SP-Tweede Kamerlid Van Raak, in 2005 neergeschreven in het Nederlands Dagblad, liet aan duidelijkheid weinig te wensen over. Waar de antihouding van SP’ers tegenover religie zou zijn afgenomen, zou hun belangstelling om onder het motto ”voor solidariteit, tegen marktwerking” samen met progressieve christenen ten strijde te trekken tegen twee decennia liberale politiek juist zijn toegenomen. „Misschien tekent zich hier een nieuwe coalitie af”, analyseerde Van Raak.

Vier jaar later roemde hij in dezelfde krant „eenieder” die zich vanuit de beginselen van naastenliefde en besef van rentmeesterschap wilde inzetten voor de samenleving. Buitengewoon opmerkelijk was dan wel, aldus drie CU’ers in een reactie, dat de SP in de Tweede Kamer strengere regels wilde afdwingen voor het subsidiëren van identiteitsgebonden, maatschappelijke organisaties, zoals Tot Heil des Volks, door de overheid. Hun rake analyse: de SP roemt rentmeesterschap en naastenliefde, maar wantrouwt orthodoxe christenen die zich vanuit die waarden willen inzetten voor de maatschappij.

Wat sinds 2009 in elk geval is veranderd is de stormachtige opmars van de SP in de peilingen. Sommigen noemen, hoe voorbarig het ook mag zijn, de partij al als mogelijke regeringskandidaat. „De ambivalente houding van de partij ten opzichte van religie bestaat echter nog altijd”, zegt medewerker Geert Jan Spijker van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie, in 2009 een van Van Raaks opponenten. Hij ziet bij de SP nog steeds het standpunt: orthodoxie moet kunnen, je moet er alleen niet publiekelijk naar willen leven of er van de meerderheid afwijkende standpunten over bijvoorbeeld homoseksualiteit of de positie van vrouwen op baseren. „Kijk maar naar de door hen bepleite acceptatieplicht in het bijzonder onderwijs of hun verzet tegen de gewetensbezwaarde trouwambtenaar. Het is eigenlijk een soort geestelijk liberalisme wat ik aantref bij de SP.”

Kritisch is Spijker ook over het SP-pleidooi voor een neutrale, seculiere overheid. „Wat seculier heet, is meestal een mix van breed verspreide overtuigingen. Seculier is daarom een misleidende term. Zogeheten seculiere overtuigingen of instellingen krijgen op die manier de schijn van objectiviteit of neutraliteit. Te denken dat je vanuit de overheid alles kunt regelen, levert slechts een soort eenheidsworst op.”

Waardering voor de SP heeft Spijker wel, „bijvoorbeeld voor de manier waarop ze de samenleving ingaan om te kijken wat er loos is. En voor hun gerichte inzet tegen het pure marktdenken, het ieder voor zich, zoals dat gevoed wordt vanuit de VVD en deels vanuit het CDA.”

Ziet Spijker brood in „de nieuwe coalitie” waar Van Raak voor pleitte? Aarzelend: „Bij de SP zie je de socialistische reflex om vanuit de staat te denken. De overheid heeft zeker een belangrijke rol, maar christelijke partijen denken meer vanuit de verantwoordelijkheid van burgers en gemeenschappen en zijn over het algemeen minder gecharmeerd van staatssturing.”

ChristenUnie bezorgd over gewelddadige situatie Nigeria

Wed, 08 Feb 2012 12:29:11 +0100

De EU moet alle mogelijke middelen inzetten om te voorkomen dat Nigeria wegzinkt in een moeras van geweld. Daarop heeft Europarlementari�r Peter van Dalen (ChristenUnie) aangedrongen in schriftelijke vragen aan de Hoge Vertegenwoordiger voor het Buitenlands Beleid, Catharine Ashton. Van Dalen: ,,De EU moet meehelpen de corruptie en armoede te bestrijden die jonge jongeren in de armen van de extremisten drijft. Er vallen nu teveel slachtoffers."

Nigeria wordt geteisterd door geweld. Dat geweld komt mede door de gewelddadige invoering van islamitische wetgeving. Boko Haram wil de strengste vorm van sharia-wetgeving invoeren in Nigeria's noordelijke staten. Van Dalen: ,,Dit zou verschrikkelijk zijn voor de ongeveer 27 miljoen christenen en andere minderheden die in Noord Nigeria wonen, maar ook voor de moslims. Op de ranglijst christenvervolging van de organisatie Open Doors, is Nigeria dit jaar tien plaatsen gestegen, van plaats 23 naar plaats 13. Als het aan de terroristische organisatie Boko Haram ligt, staat Nigeria volgend jaar in de top drie. Ik roep de EU op de Nigeriaanse regering bij te staan om deze terroristische en extremistische dreiging af te slaan. Hiervoor moet Nigeria de haatpredikers weren.”

Gewelddadige invoering

Met name in het noorden van Nigeria heeft de Kerk het zwaar door de invloed van de islam, volgens Open Doors. De gewelddadige invoering van islamitische wetgeving zorgde voor veel aanvallen op christenen. In 2011 werden maandelijks vele christenen gedood bij aanvallen voor Boko Haram. Volgens christenen wijzen deze aanvallen erop dat Boko Haram zijn pogingen verhevigd om de sharia in alle noordelijke staten in te voeren. Islamitische geestelijken blijven de haat van de moslims voeden door haat te prediken. Zodra bekend wordt dat het christendom zich uitbreidt en er moslims tot geloof te komen, reageren moslimextremisten met geweld.

Druk
Jonge christelijke kinderen zijn in Nigeria regelmatig doelwit van ontvoeringen. Christelijke jongens worden in moslimgezinnen geplaatst om hen op te voeden als moslims. Meisjes worden ontvoerd en gedwongen om met moslimmannen te trouwen. De druk op moslimbekeerlingen wordt steeds groter. Familieleden laten de ex-moslim vallen. Deze jonge christenen hebben moeite om te overleven. Veel moslimmannen hebben zich laten scheidden van hun vrouw toen zij zich tot het christendom bekeerde.

Opinie Trouw: Geen werkgelegenheid, maar massawerkloosheid

Wed, 08 Feb 2012 10:42:58 +0100

Werk, werk, en nog eens werk, dat was wat premier Rutte bij zijn bezoek aan de Amerikaanse president Obama als motto omarmde. Het is zonder meer waar dat behoud en groei van werkgelegenheid de komende jaren een van de belangrijkste opgaven zal zijn. Om armoede en sociale uitsluiting te voorkomen. Om mensen de kans te blijven geven op een goede bijdrage aan de samenleving. Maar ook omdat het de meest effectieve manier is om de overheidsfinanci�n weer op orde te krijgen. Wie werkt, betaalt belastingen en premies; uitkeringen kosten geld.

Het gevoel van urgentie voor dit vraagstuk is bij de huidige beleidsmakers in Den Haag ver te zoeken, zo lijkt het. Rutte en zijn kabinet zijn er vooral op gericht hoe de afgesproken 18 miljard aan bezuinigingen te realiseren. Daarbovenop circuleren als gevolg van de eurocrisis alweer andere draconische maatregelen, die vooral één ding gemeen lijken te hebben: hoe krijgen we de boekhouding weer op orde?

Het kabinet mag graag verwijzen naar de nog altijd lage werkloosheidscijfers van Nederland in vergelijking met de andere Europese landen. En inderdaad, vooral het jeugdwerkloosheidspercentage is erg laag. Deze meevallende cijfers hebben echter alles te maken met de goede uitgangspositie die ons land de afgelopen jaren had bereikt en die in stand is gebleven, mede doordat het vorige kabinet in 2008 en 2009 een aantal effectieve crisismaatregelen nam na de bankencrisis.

De trend van de cijfers duidt er echter op dat het niet de goede kant op gaat in ons land. De groei valt stil; het overheidstekort loopt op, de werkloosheid dreigt te stijgen tot een half miljoen. Dat scenario contrasteert schril met Duitsland. Een land dat ook hecht aan solide staatsfinanciën. Dat zelfs een slechtere uitgangspositie had dan Nederland qua werkloosheid en staatsschuld. Desondanks lijkt het daar volgens de economische instituten de komende jaren juist de goede kant op te gaan. Met een dalende werkloosheid waar die hier juist fors stijgt.

Het wordt dan ook tijd dat het kabinet geen mooie woorden spreekt over banengroei op de Europese toppen, maar daadwerkelijk inzet op een beleid dat die banenvriendelijke groei dichterbij brengt. Bezie nog eens de afgesproken maatregelen uit het regeerakkoord. Leveren die nu banen op en groei, of niet? Bezuinigen op passend onderwijs, waardoor tussen de 3000 en 5000 banen worden geschrapt? Of liever de prestatiebeloning leraren schrappen, die de leraren zelf heel goed kunnen missen en geen één baan extra oplevert. Doorgaan met radicaal snoeien in WSW, wajong en bijstand, waardoor mensen met een uitkering thuis komen te zitten. Of kiezen voor minder rigoureuze ombuigingen in combinatie met een sociaal akkoord met werkgevers en vakbonden om plaatsen te bieden aan mensen met een arbeidsbeperking. Doorgaan met ombuigingen op het openbaar vervoer – wat banen kost – en ‘rechtse hobby’s’ als de verhoging van de maximale snelheid naar 130 km, wat geen baan oplevert of kiezen voor een duurzame economie, die innovatief is en daarmee juist banen schept?

Ten tweede moeten ondernemers met kansen juist nu worden geholpen die kansen ook te pakken en daarmee hun werknemers te behouden. Dan moeten we het dus hebben over herinvoering van het lage BTW-tarief en de deeltijd-WW, over het aan het werk houden van ouderen via belastingkortingen; over leerwerktrajecten in de zorg, het onderwijs, ambachtelijke beroepen en de veiligheid; over regelvrije ‘kleine baantjes’, die ook vrij van premie en belastingheffing moeten zijn.

Maak tot slot een toekomstagenda voor banengroei in een duurzame economie. Verbeter de concurrentiepositie van Nederland door arbeid goedkoper te maken in ruil voor verhoging van de groene belastingen. Voer langer doorwerken sneller in, een preventiebeleid waardoor mensen gezonder oud worden, hervorm de woningmarkt, maak dat het verrichten van tegenprestaties voor een uitkeringen heel normaal wordt, en we moeten nu gaan sparen om zorguitgaven later te kunnen betalen

Het is wachten op de premier die met kabinetsbeleid komt dat burgers hiertoe motiveert en ondersteunt. Mijn vraag aan de premier is helder: zorgt zijn kabinet voor de VVD-belofte van 400.000 extra banen of legt het ‘daadkrachtige’ kabinet zich neer bij de snel naderende half miljoen werklozen?

Arie Slob

Fractievoorzitter ChristenUnie

Groen van Prinstererlezing 2011 (Schuurman) in het Engels

Wed, 08 Feb 2012 13:04:01 +0100

Vorig jaar organiseerde het WI de Groen van Prinstererlezing met Egbert Schuurman. Zijn verhaal van toen is inmiddels ook vertaald in het Engels voor publicatie in de VS. De gehele lezing in het Engels is hieronder geplaatst.

Foreword

It has been testified of Job (see Job 1:1 [All biblical quotations are from the New International Version]) that he was upright and blameless, that he feared God and shunned evil. In Job 29:25 the work of the young Job is described as the work of a king. You could say: as the work of a political figure of his times. Job 29:7-17 indicates the lasting meaning of that work for politicians of all times:

“When I went to the gate of the city

And took my seat in the public square,

The young men saw me and stepped aside

And the old men rose to their feet;

The chief men refrained from speaking

And covered their mouths with their hands;

The voices of the nobles were hushed,

And their tongues stuck to the roofs of their mouths.

Whoever heard me spoke well of me,

And those who saw me commended me,

Because I rescued the poor who cried for help,

And the fatherless who had none to assist him.

The man who was dying blessed me;

I made the widow's heart sing.

I put on righteousness as my clothing;

Justice was my robe and my turban.

I was eyes to the blind

And feet to the lame.

I was a father to the needy;

I took up the case of the stranger.

I broke the fangs of the wicked

And snatched the victims from their teeth.”

Gen. 11:4-8 is about striving to build the tower of Babel. That striving repeats itself time and again throughout history. Also in our times. Therefore our Christian politicians must stay on their toes:

“Then they said, ‘Come, let us build ourselves a city, with a tower that reaches to the heavens, so that we may make a name for ourselves and not be scattered over the face of the whole earth.’

“But the Lord came down to see the city and the tower that the men were building. The Lord said, ‘If as one people speaking the same language they have begun to do this, then nothing they plan to do will be impossible for them. Come, let us go down and confuse their language so they will not understand each other’.

“So the Lord scattered them from there over all the earth, and they stopped building the city.”

Confessors of Christ: Courage in politics

The challenge for Christians in politics

The 2011 Groen van Prinsterer Lecture of the Christian Union in the Netherlands

By prof. dr. ir. Egbert Schuurman

Introduction

The yearly Groen van Prinsterer Lecture[1] is meant to support and nourish reflection about Christian politics. Such reflection is not a superfluous luxury but – certainly for Christians who are in politics – a constant necessity. First principles must constantly be reasserted and acted upon anew. In this regard we stand in a long tradition. I would especially like to join someone in that tradition who has been somewhat forgotten. That is professor Mekkes,[2] my predecessor at the University of Technology at Eindhoven. His observations have stimulated me quite a bit in my own reflections about culture and politics. I would like his prophetic voice to be heard. In the style of Mekkes’ thinking, I would like to begin with a reflection on culture and close with a meaningful political perspective for a spiritual, Christian approach to politics. The accompanying question is of importance: What should be the main issue for a Christian in politics in a strongly changing culture?

OurTimes

A main characteristic of our times is that materialism is the leading conviction or religion. Thereby reality is seen as autonomous and humanity – with its reason and cultural power – can act on its own authority. Not being dependent on God, man conceives himself to be in control. The universities in the Netherlands are an example of that: there is no transcendent, no divine reality that man has to take into account. Let alone that he knows himself to be responsible coram Deo. It is through science, technology, economy and organization that this secularized spirit has gained control over so many, especially since this spirit has brought enormous material wealth, which appears to suffice. Our culture has become thoroughly materialistic and individualistic, blind to the spiritual dimensions of existence and with little or no consideration for the essential relationships in life. There was never a time when material wealth was as great as it is in our time, but also never a time when the spiritual void was so serious. And therefore there has never before been a time when we spoke, as we do today, of a great moral crisis. This is expressed especially – but not solely – in broken social relationships and in the enormous cultural crises of our age.

The materialistic culture, even as its worldwide influence continues to grow, is cracking at its seams. The big problems – with their often worldwide dimensions – of finances and economy, energy, food, water, climate and natural resources have another side in individualization, in the loss of safe relationships like marriage and family, in abortus provocatus, the blurring of moral standards, sexualization, increasing youth criminality, addiction and vulgarization and, not to forget, the self-enrichment of ‘the fat cats’. These are all symptoms of a deeper malady; they are not themselves the disease. As a “doctor of culture” the cultural philosopher Nietzsche diagnoses this disease already at the end of the nineteenth century as the emergence of nihilism, the cause of which is the declaration that ‘God is dead’. The highest values have become worthless: “Umwertung aller Werte” (the ‘revaluation of all values’). Nietzsche applauds this, but at the same time it does not give him peace.[3] At the same time he wants to bring mankind to a higher level; that of the “Übermensch” who is driven by the desire for power; the strong, mighty human being who exceeds his own possibilities and is certain of the building of modern towers of Babel.

It took until just after the Second World War – the process took place gradually and almost unnoticeably – before this lawless and overconfident conviction gained influence over many. This spirit marks the sphere of what I shall call the ‘small personal culture’ in which a sense of sin no longer exists; and the ‘big material culture’ of the coherent complex of Science, Technology, Economy and Organization – and the management and bureaucracy that go with it. In the present account I shall differentiate between these two cultures. Naturally there are also connections. Yet the correct differentiation is necessary if we are to shed more light on the problems of our culture and the reaction to it by Christian politics in particular.

An attentive spiritual and intellectual in-depth examination is necessary if we are to understand how the ‘small personal culture’ and the ‘big material culture’ have developed over the course of time.

Ground motive of history[4]

For me, it has been especially Prof. Mekkes who as a philosopher and as a Christian scriptural thinker shed a clear light on this matter. In his studies on Christian politics Mekkes points to the religious, biblical ground motive of all of creation. That motive is Christ. He is there at creation, He leads it through history, He redeems the history of creation, and He brings a new perspective of the completion of everything of God's Kingdom. That perspective goes through the Cross – of deliverance from human apostasy – and therefore the Kingdom is not of this world. But in the sighing of creation, God’s Kingdom is invincible. No one can escape from this motive of history, which gives history a dynamics. The entire reality of creation is in His hand. In short, Christ is the meaning of history. Everything exists out of, through and for Christ. He has appointed the law of creation – later also called the law of creation and redemption – for the course of history. This law of creation is summarized in the law – also called the ‘way’ by Mekkes – of love and righteousness and focused on life, peace and justice for all and for everything. That Kingdom will only come in its fullness beyond the horizon of earthly time.

There is therefore only one dominant, all-encompassing religious ground motive: namely, Christ as Lord of history. All other (religious) motives, also including that of the imagined autonomy of the Western Enlightenment, parasitize off that. In resistance to this dynamics – grounded in resistance to Christ and deference to the law of sin – there arise all forms of dialectics, of struggle, conflicts and tensions, whereby culture gets caught in a safety net, as it were, and people lose their orientation. Yet even while resisting, people remain bound by the law of creation and redemption. Man is even judged by it: the problems and tensions, the many crises of our time therefore do not have the final say. Humanity's over confidant pretentiousness – even though the opposite appears to be true – must lose the battle against the dominance of Christ's rule. Actions against the law of creation, which is focused on the great future, are rectified from time to time. Meanwhile, during that development suffering in one form or another can be enormous. Nothing exact can be said about when and how a crisis and the accompanying reorientation will occur. God does not allow man in his conceitedness to disrupt everything to the end. In this there is something of the divine mystery in history. Sometimes disasters can put man back on track. We then say, euphemistically, that the quay turns the ship, that things will run their course but there will be a price to pay. That happens in both the ‘small personal culture’ and the ‘big material culture’ of Science, Technology, Economy and Organization. The unexpected fall of the Soviet Union in 1989 and the Arabic revolution in our time are examples. Moreover, after such upheavals we usually see a counter development, and new tensions develop in culture. In the midst of this history of persistent and changing tensions and even hopelessness, a perspective for human culture and politics always remains thanks to the dominance of Christ’s rule. Seen in this light Christian politics is always actual, not as a fact but as a mandate[5] – even when the cultural context changes.

Reformation and Enlightenment

In the spiritual history of the West, the Reformation went back to the original mandate for man. It took the creation mandate seriously. As a result, culture flourished enormously. Yet where this happened the spiritual movement of the Enlightenment also arose, via the Renaissance; it also devoted much thought to cultural development, but without reference to God’s Sovereignty. Man was called upon to use his own mind and to map out his own future. Since then we have seen the appeal for autonomous freedom and the strengthening of human domination constantly increasing.

Two ideals of Enlightenment

The Enlightenment is characterized by these two ideals: the freedom ideal and the ideal of domination. These ideals have brought many positive things into being. Just consider the many material developments in the area of health care, employment, science and technology, and the advancement of material prosperity. Widespread participation in all kinds of education is also a consequence of the Enlightenment. However, at the moment we seem to have reached a deadlock with the radicalization of the Enlightenment. That is because human power – science, technology, economy, organization – and freedom are increasingly being separated from their origin and made absolute. We are dealing with the derailment of the ideal of science and the ideal of freedom. Both ideals lack a metaphysical relation and a transcendent origin: they are blind to the spiritual dimension of existence. They are modern idols. In order to gain more insight into the seriousness of the tensions in current culture we shall need to give more attention to the consequences of both these ideals of the Enlightenment.

The ideal of freedom

Individual freedom, which is praised by the Enlightenment, has in its unnormed form inflicted much damage on a meaningful, orderly society. In our culture freedom is increasingly anarchistic freedom; it is freedom pried loose from communal, societal freedom, from its moral grounds and its moral mandate. Freedom is increasingly seen as freedom detached from responsibility, such that it becomes freedom without substance and thus empty and intimidating. The results of the sixties in the previous century with their persistent resistance to tradition, authority and values have brought our society into imbalance. We could speak of lifelessness. Our respect for human beings has suffered. An unprecedented clearance sale of our own culture has taken place without our noticing it. The witches cauldron of relativism has deceived many. Some even speak of the dictatorship of relativism. Freedom in the form of indifference and debauchery – extreme godlessness – is visible everywhere. Many no longer accept marriage and family as the firm foundation of a healthy society. In the meantime many are disturbed by this trend and politics has been saddled with many additional social problems because of it that were unthinkable in the past.

The scientific-technical domination ideal

As has been said, we also have the Enlightenment to thank for the scientific-technical domination ideal. This ideal is in fact conjured up by the ideal of freedom. But at the same time, it threatens freedom. Under the influence of man’s desire to control and so to subdue everything, modern technology, which is based on science, penetrates and directs all of culture. Modern technology does this in alliance with economics, thereby rendering culture a ‘materialistic’ culture. Technology and economy leave their mark on everything. Organizational power and the bureaucracy that comes with it as the connecting factor produce an ever-growing snarl that cannot be disentangled.[6]

While man thinks he can safeguard his culture through an unlimited development of science, technology and economics bound up in organizational power – the belief in progress – there is at the same time an enormous threat that the basis of human existence will be ruined. The brutalizing of the current development of culture threatens the sustainability of the natural environment and biosphere. Towers of Babel are being built, but on quicksand.

Technical thinking is the motor of the snarled complex of science, technology, economy and organization. Whatever does not fit into the technical model is either ignored or forgotten. Reality is viewed as a technical whole that we can go on to improve through technology. This exaggerated technical way of thinking is translated into a technical worldview. It is a human construction, and it serves as a cultural paradigm. The technical worldview has put its stamp on the development of Western culture in increasing measure, and it is now also putting its stamp on the current gobalization. We all inhale this technical mentality. We all accommodate this thirst for power through the greed of consumerism.

Primacy of the scientific-technical domination ideal

That the ideal of scientific-technical domination constantly triumphs over the other pole of the cultural dialectic – the freedom ideal – stems from the fact that the ideal of domination makes use of objective cultural powers that manifest themselves in new scientific, technical and organizational possibilities such as systems theory, informatica, computer technology, genetic modification techniques and, recently, in nanotechnology. The economic powers strengthen that process. A cultural reversal is virtually impossible even though criticism is also increasing. The cause lies mainly with the economic powers, which know of no moderation, and with the masses as consumers who, time and again, support the existing mainstream of culture because they believe in and hope for even more blessings from science and technology.

Seriousness of the current dialectic (cultural tensions)

It is important to emphasize that in this historical process the cultural tensions and conflicts take on ever more serious forms. Modern cultural powers attain unheard of growth and assume a despotic character. Through scientific-technical domination of the entire world and one-sided economic development, not only are humans restricted in their freedom but natural resources threaten to be depleted, nature destroyed and the environment polluted. Recently much attention has been paid to climate change. Today’s unrestrained scientific-technical dynamics are a challenge to natural, ecological, energy and social limits; these dynamics provoke clashes that, due to a lack of adequate concrete solutions for the tensions involved, can degenerate extremely quickly into actual conflicts. In developing countries feelings of political impotence often rule the day because of the influence of globalizing technical and economic development combined with persistent economic subordination. Usually that is quickly perceived as a direct humiliation. In other words, via globalization the materialistic culture of the West puts other cultures under pressure. The dialectic all too easily manifests itself in conflicts between cultures, peoples and nations. Cultural disasters can be unleashed and not only ecological or technical but also political catastrophes can occur.

Transformation of the “technological culture”

Within the dominant cultural paradigm of the West we are faced with many problems. At present we usually attempt to solve these problems by the same means and methods that evoked them in the first place. The solutions turn out, however – especially with the support of economics and politics – to be components themselves of the problems of our culture. And so we gradually come to see that this situation can no longer continue. Does a possibility exist, then, that in the current crisis we could find a way into a new cultural phase in which the problems of the “materialistic culture” could really be forced back?

The challenge is to come up with another cultural paradigm that will lessen the cultural tensions and limit or even resolve the existing problems and threats. That is not easy, because the representatives of the old cultural model will not give up easily. They will cling to the current paradigm with a certain grim determination. The counter-forces are of an economical, political and cultural nature. Yet the more the existing development persists, the more clearly its weakness appears. Do the ever more world-threatening consequences of present-day scientific-technical-economic thought not indicate that this is so? It is clear that many people – including politicians! – who are confronted with the current cultural problems are searching for greater sustainability.

Cultural reversal

We see that because of the looming problems in politics and economy, more and more leaders in society are becoming interested in cultural alternatives, sustainable development and socially responsible enterprise. The social-economic climate is becoming more amenable to drastic changes.

Concern about climate change, rising sea-levels, shifting climatic zones, the disruption of ecological systems, loss of bio-diversity, new tropical diseases, etc., cry out for change in the cultural ethos. More and more, people are realizing that modern society with its patterns of production, domination and consumption is inherently and not accidently unsustainable. This realization is undermining the prevailing cultural pattern.

It is therefore of importance that post-industrial culture should reduce and help solve the problems and threats of industrial culture. This will have to be a learning process of small and large steps. It will have to be a process in which what was forgotten or what threatened to be forgotten is allowed to speak.

What we need is nothing less than a ‘leap’. And rightly so, because it is ‘time to turn’. We do not have to deny the many good things that Western culture has brought us in order to conclude that, generally speaking, without fundamental changes in the course of Western culture we are heading for disaster. Think of the ‘exploding’ of the drilling installation in the Gulf of Mexico, for example. Such an example is a model of what is taking place – slowly – throughout the entire culture. Although the cause of the nuclear debacle in Japan was a natural disaster, it is clear that the cause of the problems with the nuclear plant was the taking of risks that were too high for gigantic technical constructions that exceed human limitations. A turn in culture is required that will lead to decreased tensions and threats.

Enlightenment of the Enlightenment

In general, people in our culture still support the motive of the Enlightenment. However, deep criticism of our materialistic culture cannot ignore the Enlightenment. Criticism of our all too sorely one-sided scientific-technical-economic way of dealing with nature and society reveals that we cannot be satisfied with the alternatives of absolute freedom and absolute domination.

In the spirit of the Enlightenment, we deprive ourselves of criteria to come to good decisions and judgments if we isolate the spiritual sources of our Judeo-Christian tradition – the biblical perspective – and limit ourselves to the two hundred year old spiritual movement of the Enlightenment. I clearly say: ‘limit’. The idea is not to depart from the culture of the Enlightenment but from any absolutizing of it. Indeed, the Enlightenment is a part of the European history of freedom. Yet it thrives more and more on presumptions and principles that do not stem from Europe’s longer cultural and spiritual history. Where thought is no longer given to that heritage, not only will a rich spiritual history disappear but also the Enlightenment itself will be plunged into a disastrous crisis. Broadly speaking, we can see that the cultural experiment based exclusively on the Enlightenment has been unsuccessful. Signs of that are visible everywhere: social disintegration in an individualization that has overshot the mark and the unbounded freedom associated with it that threatens nature, the environment and the climate are the writing on the wall. The culture of the Enlightenment is stuck in a quagmire. Being materially immensely rich but spiritually dirt poor testifies to metaphysical shallowness and the absence of an urgently needed inspirational ideal. Without such a spiritual ideal the paradox grows ever greater between a society focused on consumerism and the need to foster sustainability. The ‘golden calf perspective’ will disappoint more and more. Enlightenment threatens to reverse into blindness. Therefore: enlightenment of the Enlightenment is necessary.

Content of a new cultural paradigm

And what should the new cultural paradigm look like? What is its essence? It must be radically different from what has gone before yet absorb the old into the process of transformation. In the old cultural paradigm nature is regarded as lifeless and is exploited by unlimited manipulation within that framework. Thus while until recently in the technical paradigm nature, man, the environment, plants and animals were looked at from a technical point of view – the so-called ‘machine model’ – now the protection of life will have to be the all-governing point of view in culture forming. Science, technology and economics will not be allowed to destroy life in all its variations and richness of form, but rather be at their service. From this perspective technology and economics will be better able to respond to their proper meaning.

In the transition to a new cultural phase we shall not, however, need to leave behind modern cultural possibilities as such, yet they should be of service to life and to living together. Not having power over but having respect for living reality in all its richness in color and kind and also love for the worldwide human community gives a different vision. Not destroying through domination but opening up reality and promoting its flourishing should be our objective. The preservation of life and wellbeing is more important than the growth of material welfare alone.[7]

What picture of reality that precedes science, technology and economics best helps us understand how we can come to a reorientation of the development of culture? The cultural philosopher Hans Jonas can help with that. Just imagine, he says, that we should find ourselves on the moon. We would be impressed by the immeasurable cosmos. From the moon we would be struck by the very, very special uniqueness of planet earth in that gigantic cosmos. It is the only green planet is our solar system. Life exists there in a rich multiformity. If we want to survive as travelers to the moon, we shall need to return to earth. But from the moon, says Jonas, we observe with a shock that this planet earth is in danger. The specialness of life is threatened by the existing technical-economical development. That will need to change. Technology and economics must not threaten life but should serve it. A recent study of the Rathenau Institute[8] therefore rightly states the case for bio-economics. A following step should be to better describe sustainability. Sustainability concerns not only the needs of future generations but also the protection and preservation of the plant and animal kingdoms. That requires wisdom and careful stewardship. Then the procurement of bio-fuels at the expense of food crops could be prevented, for example. Real sustainability represents the cycle of life. That does not exclude but includes cultural progress. It means that more thought is given to the way of justice in contrast to the injustice of the current globalizing development.

A responsible cultural development summons up a depiction of culture that reminds us of the earth as a garden to be run by people like a ‘community house’ in which nature, technology and culture are more in harmony with each other and in which there is a meaningful place for each living person and every living thing. In this depiction everything is incorporated, most importantly, in an indissoluble relationship and at the same time everything has its own individual value or nature. This intrinsic value needs to be respected before we start engaging it in a scientific-technological manner. Every human activity should begin with considerate contact and respectful treatment. Creation and creature should be approached according to their nature, lest life recede. That is not to make an idol of nature. No, it is rather to acknowledge the caring labor of the Creator, to which people must respond. Science, technology and economics should be focused on dwelling in the garden and on maintaining and strengthening all that lives.

The metaphor of developing a garden in the direction of a ‘community house’ also expresses man’s bond with and dependence on all of creation. The reality is given to him: he is not meant to be a lord and master but a keeper and caregiver. He may develop and unveil creation. We should treat the gift of God’s earth in much the same way that we would carefully unwrap a large present. A change in man’s attitude and in man’s behavior is necessary.

The picture thus sketched is clearly consistent with the original meaning of ‘eco-nomos’. Caring for, nourishing, protecting and preserving go hand in hand with cultivating, harvesting and producing. In the cultural paradigm of the managed garden, scale enlargement and the acceleration of culture are converted to a scale and pace beneficial to man’s living together in community and to creation. In the image of the garden, nature’s limited capacity is respected. Right use of the harvest points in the direction of a more sustainable development of culture. Sustainability is possible within the metaphor of the garden: that is to say that technology together with economics should not go in the direction of manipulation, exploitation and pollution but, as the economist Herman Daly of the World Bank expressed it, should maintain and if possible improve the fruit-bearing capacity of the earth; technology together with economics should limit withdrawals to the usufruct and make this available to all people, now and in the future. Responsible cultural development means living off the interest of the capital given to us; it does not allow the capital itself to be touched or used up. This is as it were the central concept that fits man as steward. The concept is attractive to many even apart from any idea of stewardship, given a certain well-understood self-interest.

Politics of the confessors of Christ

Based on the way culture has developed, we have pointed to a different direction for materialistic culture and come to the question of the politics that Christians should want to promote – and to the question in particular of the politics that the Christian Union in the Netherlands should want to promote, since for me the Christian Union is a Union of Confessors of Christ.[9]

Christians are not out to exceed their humanity through ambitious ideals but to orientate themselves to Christ for the sake of their humanity. Christ is the ground and secret of their being human. They want their life to be focused on the work He did and does and on the word He spoke and speaks. They know they are dependent on His Spirit. And the many shortcomings in their reliance on Him help to maintain their awareness that Christ is their point of orientation. Their desire is to orientate themselves in culture, and with that also in politics, according to the ground motive of creation, fall, redemption and the expectation of the Kingdom of God. Mekkes called it the dynamics of history orientated toward Christ. Drawing a connection between the great and high name of Christ and our deeds excludes taking belief for granted. Therefore a constant reorientation is necessary.

Christ as the source and focus implies a certain view of the world and life, of history and the future. And politics shares in that. For Christians, people in culture are a people coram Deo – they are called by Him and are responsible in the first place to Him, also in politics – for what they support, do or have done. The guideline is that as those who are mandated, it is our task to cooperate in politics too toward making the world a livable home for everyone. The driving factor is that of the Kingdom that is coming and that now is already stimulating us to search for its direction. Seek first his Kingdom and his righteousness (Matthew 6:33). In the midst of a history in which human freedom has gone off track on a large scale and in which the unprecedented powers of science, technology, economics and organization appear to turn ever more against man and God’s creation, Christian politics must be ruled, in practicing right and justice, by love for God and one’s neighbor and for God’s creation. For Christians who accept the challenge in politics the matter is one of finding a credible alternative. Our program and the strategy it implies must be aimed at giving Christian politics a credible form. It means seeking political power. Yet the Bible knows of no rightful power other than that which is exercised through service. Where power is exercised through service there will be room for criticism, because those who are ruled by such power can indicate best of all how the application of power can best serve them.[10]

But what – limited – power does the state have?

Sphere Sovereignty

In Christian philosophy the biblical ground motive discussed above also forms the background for the vision on the state. Christ is sovereign over a rich variety of contexts and therefore also over the state. In faith we also accept the sovereignty of the creator and redeemer over the state. We do so even if the state or democracy does not accept this itself. It is the familiar principle of ‘sphere sovereignty’. Here ‘sovereignty’ means that God has the first and last word even over the state. The state exists under God's power even if people do not acknowledge that to be so. Usually people think that ‘sovereign’ means the state is separate from God or neutral and has nothing to do with God. We therefore also speak of sphere responsibility, but then we mean the human response that must follow our acknowledgement that God also rules over the state – with or without human consent.

In the midst of the many relationships in society, the state has, before the face of God, coram Deo, a limited place. For the state it is constantly a great temptation to seek to control the whole of its citizens’ lives. Christian politics, however, recognizes many forms of relationships in society that the state must recognize as having their own responsibility, such as the family, church, business, school, etc. They are not subordinate to the state but on a level with it.[11] This view is based – solely – on acknowledgement of the origin and root of the great variety of relationships in creation; in God as the origin and Christ as the radix of the redeemed creation. The state has its own natural structure, with an important but at the same time limited, restricted authority or mandate. Politics is about God’s public justice for the salvation of a world that without a state would murder itself and that with a state that is bereft of justice certainly does so. The direction of public justice is also that of the Kingdom; it does not lust after power or wealth, which in the end – that is the lesson of our age – bring the opposite of what they intended!

The past and the present, says Mekkes, are determined – which only a Christian can say – by the future, which is the Kingdom of God. The history of creation is therefore a history of opening up or unfolding that is focused on the Future, but because of the resistance of people, this history is constantly in crisis. In that light the task of the state is no more nor less than to promote and serve public justice and thereby also the general, public interest. The state is not and must not be allowed to become a state of wealth or a state of power, but rather a state of justice. Politicians and certainly Christians, especially in politics must pay attention to the distribution of justice among all interests. Not the conflicting dialectic – the tensions and conflicts – of humanity but the dynamics of God’s creation in Christ is and must be decisive for the direction of the special task of the state and for the politicians who try to give it meaning.[12]

Christian politics for the ‘small personal culture’ and the ‘big material culture’

Given the established task of the state, Christian politics focuses on what I earlier called the ‘small personal culture’ and the ‘big material culture’. We have much less trouble with the first than the second.

The first sector is about standing up for the life of each individual, protecting life, resisting abortion and active euthanasia, strengthening marriage, the family, good health care and good education. And naturally we rightly stand up for the vulnerable – but perhaps still too little worldwide. We like to refer to Psalm 72 for that. Job 29 is even more penetrating. It has been testified of Job (Job 1:1) that he was upright and blameless, that he feared God and shunned evil. In Job 29 (verse 25) the work of the early Job is described as the work of a king; one could say as the work of a political figure of his time. Job 29:7-17 gives the abiding meaning of that work for politicians of all times:

“I took righteousness as my clothing,

justice was my robe and my turban.

I was eyes to the blind,

and feet to the lame.

I was a father to the needy.

I took up the case of the stranger.”

We clearly resist the excesses of the freedom ideal of the Enlightenment where the ‘personal culture’ is concerned. Our political focus for the ‘big culture’ is much less clear, perhaps because our appreciation of material culture may seem ambiguous. Perhaps Christians should practice asceticism more in order to bear fruit in the ‘big culture’ too: “What good will it be for a man if he gains the whole world, yet forfeits his soul?” (Matthew 16:26). We shall have more to say about the ‘big culture’ later. First, as an intermezzo, let us say something about conservatism.

One-sidedness of conservatism

Naturally the call to return to the situation before the secularism of the Enlightenment – conservatism – finds a great deal of response, even among Christians. In the Netherlands conservatism has a good representative in Andries Kinneging.[13] Kinneging wants especially to return to the old virtues of the Greek world and the Christian world that followed it. Conservatism considers the greatest challenge of our time to be resistance to moral relativism in the line of the Enlightenment’s ideal of freedom; through the Enlightenment the powers of chaos and disintegration get their chance. The Enlightenment simply accommodates man, who is inclined to evil. According to Kinneging, the decline of Western civilization started with the Enlightenment. For politics, returning to natural law that fits the old doctrine of virtue means resisting the ever growing ‘pragmatization and juridification’ of politics and society. These only lead to the disintegration of politics and community. The conservative movement calls for constant attention and effort in the face of the worsening declension. That can be achieved through an appeal to conscience.

Conservatism has certain starting points: man is inclined to all evil – to the seven main sins of pride, greed, lust, anger, gluttony, jealousy, laziness – and the task of the state is limited. These starting points deserve permanent attention (a position close to the standpoint of the Christian Union). Instead of autonomous freedom, the case must be made for a freedom that matches such values as order, discipline, authority, respect, trust, helping one another, human solidarity; that is, for freedom connected to responsibility, connected to God's law for life – and to a task of the state limited by sphere sovereignty.

It is also remarkable that conservatism stresses that history is a source of wisdom and insight. Yet the conservative vision of society is static and its criticism either too shallow or too narrow. Given the correctly limited conservative view of the state, Christians – even today – often vote for rightwing politics because of the right’s limited view of the state. They appear in doing so to tolerate the shadow sides of unrestrained technological-economic power exercised at the cost of what God has given in His creation. At most, conservatism is critical of wrongheaded goals that indulge human evil, but the process as such and the means by which science, technology, organization and economics function are accepted without criticism. Conservatism aims it criticism at one extreme of the Enlightenment – unrestrained freedom – but leaves the dominance of science, technology, economics and organization undisturbed. Conservation has no criticism of the cultural powers. That is because its source of criticism is conscience instead of God’s dynamic law of life for all of life and all of culture. From its very roots, conservatism denies for culture the negative sides of the secularization of culture.

For Christians – however much they may be able to appreciate its resistance against the moral crisis – the conservative movement therefore only does half the job and is not focused on the future.

Back to criticism of culture

The Christian political vision connects self-criticism with criticism of society or with criticism of culture and thereby has an eye for the dynamics of cultural history. The dominating culture of the Enlightenment with its unrestrained technological-economical power and the cultural tensions and problems that accompany it must – as we saw – change into a culture in which technology and economics are of service to the life of all and to communal life, as well as to the animal and vegetable kingdoms, nature and the environment. The change is a development for the whole of culture. Given its proper task, government has limited yet important influence. Politics can encourage government to take action through bills that will avert developments going awry, limit social disruptions, etc. Christians in politics – and the Dutch Christian Union – must take seriously approaching and protecting of the great variety of forms of life. Perhaps they must consistently take the lead. Christian politics must highlight the difference in cultural perspective via cultural criticism and so go its own way.[14]

Thus in my eyes the cattle trade has gone rather off track. It has come to be dominated by the technical spirit of the philosopher Descartes; we think that animals are “machines” and treat them accordingly. It is biblical to do justice to the created nature of animals. Their nature is threatened if economic utility is made the all-determining factor. The animal’s natural behavior (typical for its kind) will suffer. Not much is left then of the biblical notion that the righteous know the soul of their animals and that the covenant God made with Noah was made with the animals as well (Proverbs 12:10 and Genesis 9:10; cf. Genesis 1:21, 25). Industrial agriculture must also be converted into agriculture in which biology as the science of life becomes dominant. The ecologization of agriculture, biological agriculture, with much thought for landscape and social relationships, will have a future.

Within the framework of promoting public justice, also in the international context, Christians in politics can plead for the proper choice of priorities. For example, it is quite normal in science and technology to strive for a tour de force. That leads at times to violations of social justice because less attention is paid to techniques that could help many people in the struggle against hunger and disease. It is distressing, for example, to see that there is less money and attention for solving such injustices than there is for money guzzling prestigious enterprises in space. I am not referring to the development of communication satellites but to space travel to distant planets. It is not that such enterprises are not interesting, but should we not first fulfill our ethical responsibilities before posing other priorities? To mention another example of injustice, do the natural resources given us not require just distribution so that poor and needy residents of our “communal house” also receive their share? Setting such priorities proves there is enough for everyone; hunger is caused by a one-sided technological-economic development: “There is enough for every need, but not for every greed.”

And then it is high time to take a serious look at the ‘unnormed’ – that is, not controlled by the normative power of decision of governments – development of modern weapons and the world trade in them, which goes on to the detriment of very large groups of people. The many civil wars on the African continent are a distressing example of this unrestrained lawless development. It causes much suffering and costs many – mainly innocent – human lives.[15]

To conclude: I trust I have not given the impression that Christians can fully realize the described perspective in culture and in politics. “Thorns and thistles” will continue to accompany our work until someday, through God's intervention, an earth now marked by disruptive development will be turned into the divine garden-city or court-city described in Revelation 21:9 to 22:5, where people are revealed as freed people, as people freed to the freedom of the glory of the children of God (Romans 8). In a surprising way it will then be apparent that in spite of people themselves, the work in science, technology, economics and politics is involved in the re-creation. That perspective gives hope and creates responsibilities. The prophetic message of Amos therefore remains current worldwide as a summons to political responsibility: “But let justice roll on like a river, righteousness like a never-ending stream!” (Amos 5:24).

Courage

Those are big words. Are they not too heavy for us? Because – let us be honest – Christians are often marked by inner uncertainty, deplorable communication and an obsessive attention to internal affairs; they easily allow themselves to be dominated by a paralyzing fear that makes them cautious both in the small personal culture and in the big culture – but especially there! – about being fully honest.[16] Materialism often has more control over them than they could wish.

Christian politics should not be the politics of brute power, nor of paralyzing uncertainty and doubt, but of courageous people!

The problems of secularized culture can make us unsure and afraid. Human fear can overpower us. We can learn from Kierkegaard that courage is not the absence of fear but the ability to act in the presence of fear. That protects us from recklessness. At bottom, however, courage is based in the very positive message of Christ: as a mother prepares herself for the birth of a child, so we should prepare ourselves for the coming of the Kingdom (Romans 8). This Kingdom does not come because of anything we do, but the expectation creates responsibilities. In the end, the power of faith focused on Christ expels fear and leads to creative and bold action. To go against the mainstream and orientate oneself to God’s appointed way is not popular. Yet it can also be very surprising: sometimes it turns out that others too – without sharing our presuppositions of belief – support us. We can also learn from unbelievers. Mekkes says about that that we are all bound by the way and structures of creation. In that, we have our task, in solidarity with everyone. No one can step outside God’s structures; but one can resist. In solidarity with all, we have failed in our task and continue to do so. The Christian should not be ashamed to admit that his ideas about the solutions we need nowadays are often awakened by the actions of spiritual opponents. Others are often better in their discernment, their results and their good intentions. But they lack the certainty of faith and the Christian perspective.

Bearing the cross remains a part of Christian politics. That is one of the reasons why Christian politics resists the intemperance of Enlightenment thought[17] and the utopism of the ‘left’. That is why Christian politics also distances itself from the ideal of perfection. Yet in the midst of all these matters, the main goal is kept in mind: seeking the righteousness of the Kingdom of God in strongly changing circumstances in the ‘small personal culture’ and in the ‘big culture’ of science, technology, economics and organization – and all of this in a worldwide perspective.

Mekkes says in an article about the meaning of Christian politics: “For the Master who called and placed Himself over against the world has raised this creation to a seed of the Kingdom by the opposition of His cross, which was destined from the beginning. Therefore the disciple must testify to this, bearing the cross.”[18] To that I shall add: The Light of the world will never be extinguished!! After all, the great Master Himself said: “But take heart! I have overcome the world” (John 16:33).

[1] The Christian Union in the Netherlands, or Christen Unie, a Dutch political party, holds a Groen van Prinsterer Lecture every year. It is named after the historian and statesman Guillaume Groen van Prinsterer (1801 – 1876), the father of modern Dutch Christian politics. Egbert Schuurman represented the Christian Union in the Netherlands as a senator in the Dutch Parliament from 1983 through 2011. Schuurman is the emeritus professor of Reformational Philosophy at the Dutch universities of Delft, Eindhoven, and Wageningen.

[2] Johannes Petrus Albertus Mekkes was born in 1898 and died in 1987. He and his wife Johanna remained childless. Mekkes did not study until later in life: he started in 1932 and continued from 1933 until 1940 while an aide to the Commander of the army, General W. Roell. Mekkes’ military training took him to the university of Nijmegen, where he studied law. There he became interested in the task and limits of the state, came into contact with the Reformational Philosophy of the Cosmonomic Idea, and developed an interest in Christian philosophy. He completed his doctor’s degree in 1940 under Prof. Herman Dooyeweerd by defending a dissertation critical of the development of humanist theories of the state, Proeve eener Critische Beschouwing van de Ontwikkeling der Humanische Rechtsstaattheorieën. As a professor in Rotterdam, Leiden and Eindhoven, Mekkes assimilated Dooyeweerd's conceptions into his own style of philosophizing. He had a great influence on the development of Reformational Philosophy.

During his twenty-two years as a professor, Mekkes wrote four books and more than six hundred articles, the last of which appeared in 1975. After that, he lived more or less in seclusion. Only a few friends visited him regularily. Following his wife’s death in 1980, several older ladies cared for him faithfully until he died in 1987.

From 1942 until 1945 Mekkes was held in the German prisoner of war camp at Stanislau. There, fellow prisoners asked him to lecture on philosophical topics. One listener, Hans Rookmaaker, became a Christian partly as a consequence of Mekkes’ work. Mekkes felt a strong tie with Groen van Prinsterer because both men had to fight a spiritual battle. Mekkes fought against the upcoming materialism of his day and the secularization of culture that accompanied it.

In politics Mekkes made himself useful to the Antirevolutionary Party (ARP) until it became part of the Christian Democratic Appeal (CDA). Then, together with others, he formed the National Evangelical Association (the Nationaal Evangelisch Verband or NEV) instead. It united with the Reformed Political League (the Gereformeerd Politiek Verbond or GPV), but when no new Christian political party flowed from that, he joined the Reformed Political Federation (the Reformatorische Politieke Federatie or RPF). In a certain sense, spiritually considered, Mekkes must be regarded as one of the founding fathers of the Christian Union in the Netherlands.

[3] See A. A. A. Prosman, Geloven na Nietzsche [Belief after Nietzsche] (Zoetermeer: Boekencentrum, 2007).

[4] See J. P. A. Mekkes, “Christelijke politiek”, in Antirevolutionaire Staatkunde 21 (1951), p.285-303 and J. P. A. Mekkes, “Heeft ‘christelijke politiek’ een zin?”, in: Antirevolutionaire Staatskunde 31 (1961).p.156-176. See furthermore the books by Mekkes: Teken en motief der creatuur (Buijten & Schipperheijn, Amsterdam 1965), and Radix, tijd en kennen (Buijten & Schipperheijn, Amsterdam 1971).

[5] See the elaboration of Mekkes’ thoughts in E. Schuurman, Technology and the Future – A philosophical challenge, translated by H. D. Morton, second edition (Grand Rapids: Eerdmans, 2009), 378ff.

[6] See e.g. the report of the “Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid” in Overheid (The Hague and Amsterdam: WRR and Amsterdam University Press, 2011).

[7] See E. Schuurman, Faith and Hope in Technology (Toronto: Clements Publishing, 2003), 155ff.

[8] Rathenau Institute: “Naar de Kern van de bio-economie” (The Hague 2011).

[9] Exactly because Christian politicians are confessors of Christ, they are united with the congregation of Christ, where the call to Christian politics should be heard in the preaching. If I am not mistaken, it is often missing.

[10] The Christian Union in the Netherlands, in contrast to a church community, is a faith-based organization aimed at political action. It is grounded in the shared faith in Christ and is therefore also the guardian of a shared vision based on God’s revelation concerning the normative task of the state. By participating in the last Balkenende cabinet, the CU demonstrated that it does not shrink from government responsibility. The lesson must be, however, that in the future our political leader must never again become a member of a coalition cabinet. If and when that happens, the party leadership should be transferred. Otherwise the danger is too great that the political leader, because of his properly responsible position in a coalition that aims at cooperation, will put the party under spiritual pressure at the very least.

[11] See H. van Riessen, Christelijke politiek in een wereld zonder God [Christian politics in a world without God] (Nunspeet: Marnix van St. Aldegonde Stichting, 1990), 90ff.

[12] Prof. dr. A. De Bruijne published an article about this perspective in the December 2008 issue of Denkwijzer (pp. 15-19). He follows the English theologian Oliver O’Donovan in arguing for reintroduction of the tension between christian politics and the expectation of the kingdom of God. I am convinced that Mekkes too did exactly that in an all-embracing, consistent and ever more timely way. Reformational Philosophy’s reproach of De Bruijn for identifying realization of the kingdom of God with christian politics rests in my opinion on fundamental misunderstandings that need to be thoroughly examined.

[13] A. A. M. Kinneging, Geografie van goed and kwaad. Filosofische essays [Geography of good and evil. Philosophical essays] (Uitgeverij het Spectrum, 2006); and A. A. M. Kinneging, “Het Conservatisme, Kritiek van verlichting en moderniteit” [Conservatism: Critique of enlightenment and modernity], in Philosophia Reformata LXV (2000), 126-53.

[14] See the 2010 Groen van Prinsterer Lecture of the Christian Union in the Netherlands by Dr. Bob Goudzwaard, “Crisistijd” [Time of crisis], which expresses the same point of view in its assessment of the market and government. Given that lecture, I do not go specifically into the problems of neo-liberal capitalism here.

[15] See Bob Goudzwaard, Hope in troubled times – a new vision for confronting global crises (Grand Rapids: Baker Academic, 2007).

[16] See H. Van den Belt, Liefde drijft vrees uit [Love drives fear out], in the Reformatorisch Dagblad (Saturday January 29, 2011): 12.

[17] Christian politics is neither right nor left nor is it a politics of the center. Because of its vertical dimension or dependence, it transcends the various contrasts in order to approach political reality again with a vision of its own: the Christian political person too “does not live on bread alone but on every word that comes from the mouth of God” (Matthew 4:4). Seeking social peace, righteousness and justice must remain a leading characteristic. Christian politics is neither conservative nor progressive but is focused on the coming of the Kingdom of God. A final contrast must also be rejected: Christian politics is not pessimistic given the Christian expectation of the future, nor is it optimistic given the weak, sinful people who represent politics.

[18] J.P.A.Mekkes, “Heeft ‘christelijke politiek’ een zin?”, in Antirevolutionaire Staatkunde 31 (1961), p.166.

Roel Kuiper: "Grondwet moet samenbindende functie krijgen"

Tue, 07 Feb 2012 14:28:00 +0100

"De grondwet moet op punten worden versterkt, als samenbindend en staatkundig richtinggevend document." Dat zei ChristenUnie-senator Roel Kuiper tijdens een beleidsdebat in de Eerste Kamer over de staat van de Grondwet. Kuiper noemde de afwijzende reactie van het kabinet op voorstellen daarvoor van de staatscommissie Grondwet 'een gemiste kans'. Lees hieronder zijn hele bijdrage:

Bijdrage van Roel Kuiper (ChristenUnie) aan het beleidsdebat op 7 februari 2012 over de Grondwet

MdV,

Wat een gemiste kans! Wat een gemiste kans om de Nederlandse Grondwet tot een samenbindend en staatkundig richtinggevend document te maken en de constitutie van ons politieke leven te versterken. De reactie van het kabinet op het rapport van de Staatscommissie Grondwet smoort een discussie die sinds tien jaar op gang was gekomen over betekenis en functie van de Grondwet voor het Nederland van de 21e eeuw. Het kabinet ziet geen noodzaak om die discussie op te pakken waar vorige kabinetten dat wel zagen. Het wil niet en het zal niet. En zo komt een net goed op gang gekomen bezinning abrupt tot stilstand. Gedegen werk van een kundige staatscommissie wordt zomaar aan de kant geschoven. Terwijl de Grondwet levend bezit van burgers zou moeten zijn, wordt onze meest centrale staatswet weer stevig in handen van deskundigen (juristen) geduwd, die er namens ons allen goed op hebben te passen en af en toe er iets over schrijven in een geleerd vaktijdschrift.

Voordat ik op de inhoud van de kabinetsreactie inga, wil ik proberen de context van de discussie te schetsen, de wens ook om van de Grondwet een meer bindend document te maken dat opnieuw in rapport is gebracht met de behoeften van onze tijd. Telkens als er grote veranderingen in ons staatsleven voorvielen, mondde dit uit in aanpassingen van onze Grondwet. Onze collega Sophie van Bijsterveld heeft eens uiteengezet dat iedere (wijziging van de) Grondwet in de afgelopen twee eeuwen reageerde op maatschappelijke en politieke veranderingen en wensen. In 1814 ging het om de vestiging van de gedecentraliseerde eenheidsstaat, in 1848 om de vestiging van de rechtsstaat en de parlementaire democratie, in 1917 om de doorwerking van minderheidsrechten en in 1983 om de incorporatie van sociale grondrechten en gelijkheidsrechten. De discussie die we in de afgelopen tien jaar zijn gaan voeren had te maken met burgerzin en constitutionele waarden.

MdV,

Ik noemde een periode van tien jaar. In mei 2002 werd Pim Fortuyn vermoord. De revolte die zijn optreden ontketende maakte duidelijk dat er in een snel veranderende en mondialiserende samenleving diepe kloven waren ontstaan tussen delen van de Nederlandse bevolking. Niet alleen tussen de bestuurlijke elite die door Fortuyn op de korrel werd genomen en burgers die zich van de politiek hadden afgewend, maar ook tussen bevolkingsgroepen onderling, tussen nieuwkomers en gevestigde Nederlanders. In de jaren die volgden zouden we veel nadruk gaan leggen op sociale samenhang, op maatschappelijke en politieke verbindingen, op waarden die ons allen dierbaar zouden moeten zijn, op actief en participerend burgerschap. Deze gedachtegangen werden nog eens versterkt door het referendum voor de Europese Grondwet van 1 juni 2005 dat liet zien dat Nederlandse burgers in meerderheid (61%) anders stonden in het Europese integratieproces dan de grote politieke stromingen die sinds jaar en dag het Europabeleid in Nederland hadden bepaald. De meest nabije politieke gemeenschap was en is de nationale, pas daarna komt Europa.

Zo zijn er nieuwe vraagstukken gekomen die doorwerkten in de bezinning op de politieke en constitutionele ordening van Nederland. Deze vraagstukken waren in 1983, ten tijde van de laatste grondwetswijziging, nog goeddeels buiten beeld. Sindsdien hebben we te maken met de komst van nieuwe Nederlanders die hun plek moesten vinden in onze samenleving en hebben we te maken met een verdere ontwikkeling van de Europese Unie met ingrijpende consequenties voor de verhouding tussen nationale lidstaten en het Europees bestuur. De Nederlandse samenleving heeft enorme veranderingen ondergaan. Het is in deze context dat opnieuw de vraag opkwam hoe het gesteld is met de constitutie van die Nederlandse politieke orde. Zou de Grondwet in een tijdperk van dreigende desintegratie niet een meer verbindende rol moeten spelen? Zou ze niet een centraler rol moeten spelen bij het kenbaar maken van de waarden die deze nationale politieke gemeenschap een eigen gezicht geven?

De Nederlandse regering zelf (!) startte eind 2005 een traject dat een bezinning moest inhouden op onder andere de ‘positie van de Grondwet in de samenleving’ (22 december 2005). Het was geen opdracht tot Grondwetswijziging, maar een bezinning op plaats en functie van de Grondwet in de samenleving. De Nationale Conventie die zich hierover mocht buigen heeft zich hier inderdaad over uitgelaten. In haar eindrapportage in 2006 vermeldt ze: “Onze Grondwet is vooral een staatkundig basisreglement. In dat opzicht voldoet de Grondwet prima. In bepaalde opzichten is de Grondwet echter minder geschikt om een samenbindende en instructieve functie voor de samenleving te vervullen. Dat heeft te maken met inhoud en structuur van de Grondwet. De Grondwet is nu alleen goed leesbaar voor juridisch geschoolden’.

De Nationale Conventie merkte al op dat een van de belangrijkste kenmerken van ons staatkundig bestel, namelijk dat Nederland een democratische rechtsstaat is, niet in de Grondwet staat en dat de maatschappelijke betekenis van de Grondwet kan worden versterkt door middel van de opname van enkele nieuwe elementen waaronder een preambule. Dat versterking van de maatschappelijke betekenis van de Grondwet een belangrijk thema was, stond voor de Nationale Conventie destijds buiten kijf. Een volgend kabinet (Balkenende IV) heeft de aanbevelingen van de Nationale Conventie gevolgd en is gekomen tot de instelling van de Staatscommissie en voegde aan de studie naar onder meer een preambule in de opdracht nog enkele vragen toe, zoals die met betrekking tot de beschermwaardigheid van het leven. Ook de relatie tussen de Nederlandse rechtsorde en de internationale rechtsorde werd onderwerp van studie.

En nu staan we hier, in zekere zin met lege handen. De Staatscommissie heeft zich bekwaam gekweten van haar taak en pogingen gedaan om stappen verder te komen. Het huidige kabinet wil niet en zal niet, het meent dat de Staatscommissie te zeer bevangen was door een ‘basispresumptie’ dat de Grondwet een meer normatieve functie zou moeten hebben en verklaart zonder veel nadere argumentatie dat de noodzaak of urgentie om anders over de functie van de Grondwet te denken er niet is. Alsof er niet al tien jaar een discussie wordt gevoerd over de Grondwet en alsof de analyse van twee eerdere kabinetten (Balkenende III en IV) er ineens niet meer toe doen. (Ik wijs er op dat het kabinetten waren onder leiding van het CDA die deze ontwikkeling in gang hebben gezet en dat hier nu een minister van CDA-huize staat met een tegenovergestelde boodschap namens het kabinet). Mijn fractie betreurt dit en meent dat dit soort abrupte koerswendingen door opeenvolgende kabinetten niet zouden moeten optreden. Spreken over de functie van de Grondwet in de samenleving is niet een hobby van sommigen, maar behoort tot het serieus staatkundig onderhoud dat we van tijd tot tijd hebben te plegen. In 2008, bij de herdenking van 150 jaar Grondwet, is er een symposium gehouden in de Oude Zaal van de Tweede Kamer over de ‘onzichtbare Grondwet’. Een meer zichtbare Grondwet, zo betoogde prof. Foque daar, opent de blik op de ‘grondoriëntaties van ons bestel’ (De onzichtbare Grondwet, 58). Hij trof de geest waarin de bezinning zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. Als het ene kabinet een Staatscommissie instelt en dit werk begeleidt met een veelheid aan publicaties kan een volgend kabinet niet volstaan met de mededeling dat de urgentie er niet is. Zij zal zich in elk geval hebben te verhouden tot de onderliggende argumenten die aanleiding waren tot de instelling van een Staatscommissie. Graag hoor ik daar de regering op antwoorden.

MdV,

Ik ga tot slot nog in op enkele kwesties waar onze fractie nadere opheldering over wil vragen. Wat de preambule betreft, hebben we alle argumenten die voor en tegen een dergelijke vaandel boven onze Grondwet inmiddels wel de revue zien passeren. Ik ben altijd wel voorstander geweest van een dergelijke preambule, niet omdat ik daar wonderen van verwacht, maar omdat enkele noties omtrent de staatkundige identiteit van Nederland in zo’n belangrijk document niet zouden misstaan. Het argument dat we nu eenmaal een sobere Grondwet hebben en dat het daarbij maar moet blijven heb ik altijd wat armoedig gevonden. Het is juist deze soberheid, voortgekomen uit de houding en pen van Thorbecke, die inmiddels schraal aandoet. Onze democratie heeft zich ontwikkeld van een wereld waarin slechts enkelen deelnamen, naar een wereld waarin allen in principe deelnemen. Daar past een Grondwet bij die zich meer geeft. Het argument dat het in onze samenleving moeilijk zal zijn om een voor iedereen aanvaardbare formulering te vinden is vreesachtig. Een preambule die aansluit bij ons eigen verleden, formuleringen zou kennen uit belangrijke historische documenten en in elk geval zou aangeven dat ons land voortgekomen is uit een strijd voor de vrijheid en tegen onderdrukking en tirannie, zou een begaanbare weg moeten kunnen opleveren.

Wat de opname van een bepaling over het ‘recht op leven’ betreft, staat een antwoord van het kabinet nog uit. Het was een van de meest in het oog springende onderdelen van de opdracht destijds. De Staatscommissie komt met een verdeeld advies en dat is voor het kabinet reden zich er niet meer over uit te laten. Wat was de voor een vorig kabinet moverende reden om toch te vragen naar opname van het recht op leven in de Grondwet? Volgens sommigen is het voldoende dat het recht op leven is gewaarborgd in artikel 2 van het EVRM. Maar een Nederlands staatsburger zal eerder letten op de eigen Grondwet dan op het EVRM. Ook hier gaat het om zichtbaarheid en kenbaarheid. Wat de materiële inhoud betreft van zo’n bepaling kan het gaan om lichamelijke integriteit, om de beschermingsplicht van overheden en op het recht op leven van ongeborenen. De manier waarop levensbescherming in Duitsland is geregeld zou ons tot voorbeeld kunnen strekken. Graag op dit punt een reactie van het kabinet.

Tot slot een enkel woord over de doorwerking van internationaal (Europees) recht in onze rechtsorde. Zoals gezegd, is onze Grondwet niet ontworpen met het oog op dit vraagstuk en heeft ze daarom ook geen begrenzingen gesteld aan de doorwerking van internationaal recht. Onze Grondwet heeft een ‘open’ karakter, zo wordt gezegd. Ik begrijp niet goed waarom dat open karakter in bescherming wordt genomen, want die openheid is geen bewust ontwerp. Doorwerking van internationale wetgeving was niet voorzien. Moet er niet een steviger toetsing mogelijk zijn van deze doorwerking en zou de Grondwet daarvoor geen procedures moeten kennen? Het kabinet meent dat aan de huidige praktijk niets veranderd hoeft te worden, in de Tweede Kamer is gevraagd om een procedure om internationale verdragen met gekwalificeerde meerderheid aan te kunnen nemen. Onze fractie heeft behoefte aan een beschouwing over de vraag waarom volgens het kabinet de huidige praktijk voldoende waarborg biedt om grenzen te kunnen stellen aan de doorwerking van internationale verdragen.

MdV,

De Grondwet is een uiting van de soevereiniteit van een zelfstandige staat. In een wereld waarin die soevereiniteit onder druk staat, is het van belang dat de Grondwet uitdrukking kan geven aan de staatkundige identiteit en zelfstandigheid van Nederland. Zoals ik al aangaf is het wat ons betreft een gemiste kans om de bezinning op dit punt hier af te breken. Wij doen dan ook een appel op dit kabinet om het hier niet bij te laten, maar aan te geven hoe de bezinning kan worden voortgezet. De bezinning ging niet primair om de vraag of de inhoud nog op orde is, maar om de functie van onze Grondwet in een transformerende wereld. Ik hoop dat dit debat ons in de gelegenheid stelt daarover te reflecteren.

ChristenUnie in de media (30-01 tm 03-02)

Sat, 04 Feb 2012 15:14:41 +0100

In dit artikel bieden wij wekelijks een kort overzicht van relevante media-optredens, nieuwsberichten en interviews die over de ChristenUnie en onze politici gaan.

Dinsdag

In De Telegraaf een artikel over de nieuwe aanbestedingswet. O.a. de ChristenUnie wil dat minister Verhagen (Economische Zaken) meer doet om ondernemers een eerlijker kans te geven bij het gunnen van overheidsopdrachten.

(telegraaf.nl)

Volgens o.a. oppositiepartij de ChristenUnie moet er minimaal dertig procent sociaal gebouwd worden in Doorn.

(nieuwsbladdekaap.nl)

De ChristenUnie vindt dat Schippers voorbarig heeft aangekondigd dat zij Different zou aanpakken. Daarmee is de instelling onterecht in een kwaad daglicht gesteld, zegt Kamerlid Esmé Wiegman in het ND.

(nd.nl)

Fractievoorzitter van de ChristenUnie Arie Slob, vindt dat het kabinet Rutte de lijst met mogelijke bezuinigingen zo snel mogelijk openbaar moet maken.

(nos.nl)

Woensdag

De ChristenUnie heeft Kamervragen gesteld over een uitgelekt NAVO-rapport waarin zou staan dat de Taliban op grote schaal samenwerken met de politie en het leger in Afghanistan.

(nu.nl)

De fractie van de ChristenUnie in Assen maakt zich in Dagblad van het Noorden zorgen over een mogelijk vertrek van de Belastingdienst uit Emmen. In brieven van het ministerie komt de dienst niet meer voor. De partij stelt gedeputeerde staten vragen over de betekenis daarvan.

(dvhn.nl, regio p30)

Donderdag

De vestiging van het ROC-hoofdkantoor in Terneuzen krijgt weinig steun van de Zeeuwse bevolking. Dat blijkt uit een enquête van de ChristenUnie Zeeland. Bijna driekwart (71 procent) van de mensen die de online vragenlijst invulden, is tegen de verhuizing.

(pzc.nl)

Stads TV Tiel heeft Jolanda Stoeten-Flach tot politicus van het jaar gekozen

(stadtiel.nl)

Vrijdag

De Rotterdamse raadsfractie ChristenUnie/SGP maakt zich zorgen over de tientallen ex-asielzoekers die op straat komen te staan door een gebrek aan huisvesting.

(refdag.nl)

Nationale Onderwijsdag

Partijleider Arie Slob wil met een 'Nationale Onderwijsdag' de slechte verhouding tussen politiek en het onderwijs verbeteren. Hij roept bonden, leraren en politici op om weer te overleggen

(nos.nl en vk.nl)

Aanpak huiselijk geweld

Fri, 03 Feb 2012 19:09:14 +0100

Vanmorgen ben ik samen met beleidsmedewerker Anna op bezoek geweest in een vrouwenopvang, waar vrouwen en hun kinderen verblijven die hun huis zijn ontvlucht na huiselijk geweld.

Een paar vrouwen hebben hun aangrijpende verhaal verteld. Soms konden ze niet verder praten vanwege hun verdriet. Om stil van te worden.

De hulpverlening in de instelling was goed. De medewerkers gemotiveerd en betrokken. Aanpak van huiselijk geweld is wel een verhaal van versnipperd beleid en getouwtrek om geld.

Belangrijk is dat de hulpverlening laagdrempelig is en er een evenwicht is in beleid waar het gaat om strafrechtelijke aanpak en zorg en opvang. Want met 200.000 slachtoffers red je het niet alleen met daderaanpak. De focus is nu teveel gericht op de voorkant, rondom het huiselijk geweld zelf. Er is te weinig aandacht voor opvang en preventie. Ook is er te weinig aandacht voor de kinderen die in de opvang verblijven. Of een vrouw nu met een of meerdere kinderen binnenkomt, er is slechts een euro voor de kinderen beschikbaar voor opvang en hulp. Jeugdzorg is vaak niet in staat direct hulp ter beschikking te stellen. Gezinsfinanciering is hard nodig!

Een nationaal actieplan zou meer dan op z’n plaats zijn en een minister voor jeugd en gezin. De opvang is goed, maar betere nazorgtrajecten zijn nodig. Stichting Present werd geroemd als partner om vrouwen een nieuwe start te geven in nieuwe huisvesting. Stichting Present zet dan een groep vrijwilligers in om te helpen bij het opknappen en inrichten van het huis, de verhuizing er naartoe en andere praktische dingen waar je een sociaal netwerk voor nodig hebt.

Ik weet weer met welke boodschap ik volgende week naar Den Haag ga!

Tegen alle vrouwen die dit lezen en met huiselijk geweld te maken hebben, wil ik zeggen: blijf niet langer alleen rondlopen met je pijn en verdriet. Zoek hulp voor jezelf en voor je kinderen en een veilige plek! Veel vrouwen kunnen je inmiddels vertellen hoe die stap weer perspectief op de toekomst geeft!

Esmé Wiegman - Van Meppelen-Scheppink
Tweede Kamerlid

'Rosenthal, dring bij Egyptisch parlement aan op recht bekering'

Fri, 03 Feb 2012 17:31:43 +0100

ChristenUnie- Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind wil dat minister Rosenthal bij het nieuwe Egyptische parlement op aandringt het recht op bekering te erkennen. Momenteel is dit onmogelijk. Zo mag men de godsdienst zoals beschreven op het identiteitsbewijs niet wijzigen en zijn huwelijken tussen (ex-)moslims en christenen onmogelijk. Deze, en andere aanbevelingen, doet het Kamerlid in het kader van zijn recent bezoek aan Egypte waarvan hij het reisverslag morgen op de jaarlijkse vriendendag van de ChristenUnie zal presenteren.

Voordewind: ‘De Kopten lijken het slachtoffer te worden van de Arabische lente. Zij worden massaal aangevallen, zelfs met behulp van het leger. Met de verkiezingswinst islamitisch blok, bestaande uit het Moslimbroederschap en de Salafisten, zijn de Kopten er allerminst gerust op dat fundamentele mensenrechten gewaarborgd zullen worden, zo blijkt uit het rapport.

Bovendien pleit Voordewind bij herhaling voor een onafhankelijk onderzoek naar een bomaanslag op een kerk in Alexandrië en naar de zogenaamde Maspero-slachting. Tijdens deze slachting reed het leger met gepantserde voertuigen in op demonstrerende christenen. De ChristenUnie wil daarnaast dat Rosenthal, al dan niet in EU-verband, Egypte gaat bewegen om fundamentele mensenrechten van minderheden, zoals de Kopten, te garanderen. Voordewind: “Het is cruciaal dat Egypte niet enkel lippendienst bewijst aan de bescherming van fundamentele mensenrechten maar eindelijk daad bij woord voegt. Rosenthal mag zich hier echt scherper opstellen”. Voordewind merkt daarbij op dat het leveren van wapens aan Egypte hier haaks op staat: “Mijn aangenomen motie hierover is kraakhelder: geen wapenexport naar Egypte zolang fundamentele mensenrechten in Egypte nog altijd met de voeten getreden worden”. De onrusten van afgelopen week waarbij tientallen mensen omkwamen tijdens voetbalrellen en onlusten op straat maken overigens voor de zoveelste keer duidelijk dat Egypte haar zaakjes niet op orde heeft.

Voordewind wijst tot slot op het belang van onderwijs in Egypte. Volgens de Koptische gemeenschap schenkt het Egyptisch onderwijs geen enkele aandacht aan de positie, en de historische binding, van Kopten binnen Egypte. Hierdoor groeien hele generaties op met het idee dat Kopten geen echte en loyale Egyptenaren zouden zijn. Binnen het EU-associatieverdrag zouden hier heldere en strenge afspraken over gemaakt moeten worden, aldus Voordewind. Het ChristenUnie-Kamerlid zal deze punten komende week tijdens het algemeen overleg over de Arabische regio bij de minister aankaarten.

Slob wil Nationale Onderwijsdag om vertrouwen te herstellen

Fri, 03 Feb 2012 13:12:43 +0100

Er is groot onderling wantrouwen tussen de regering en het onderwijsveld. Onderzoek naar vertrouwen onder leraren in de minister is hiervan een illustratie. Dit vindt de ChristenUnie zeer onwenselijk. De partij wil daarom op korte termijn een Nationale Onderwijsdag organiseren met leraren uit het land, de onderwijsbonden en onderwijskoepels. Tijdens deze dag moeten voorstellen voortvloeien die enerzijds tegemoet komen aan de bezuinigingsopgaven waar het kabinet voor staat en anderzijds op breder draagvlak kunnen rekenen dan het huidige kabinetsbeleid. De ChristenUnie vindt dat het kabinet leraren te weinig, tegen de aanbevelingen van het rapport-Dijsselbloem in, heeft betrokken bij de stelselwijziging rondom het passend onderwijs.

Fractievoorzitter Arie Slob schrikt als hij op bezoek gaat bij scholen in het land. Het wantrouwen jegens Den Haag is volgens hem, als gevolg van de bezuinigingen op passend onderwijs, de 1040-urennorm en het stapeleffect hiervan, zo groot dat hierdoor ook de leefbaarheid op scholen onder druk staat. Slob: ,,Leraren die ik spreek zien hun klassen groter worden en het aantal zorgleerlingen toenemen. De begeleiders van deze leerlingen worden ontslagen waardoor er grotere druk op de leraren ontstaat. De urennorm werd ineens verhoogd zonder dat er geld is bijgekomen. Zo gaat het mis in de klas en neemt de onvrede onder leraren en ouders toe. Daar tegenover staat een prestatiebeloning waar het onderwijs niet op zit te wachten. Den Haag mag zich hiervoor niet doof houden."

Verder roept Slob Kamerleden van VVD en PVV op niet langer de mensen van het onderwijs te kleineren en te diskwalificeren als vakonbekwaam.

NOS besteedt ook veel aandacht aan het voorstel van Slob

ChristenUnie wil verhoging AOW-leeftijd vervroegen

Thu, 02 Feb 2012 18:44:35 +0100

Carola Schouten geeft een korte toelichting op het debat over de pensioenen. Daaronder kunt u haar bijdrage tijdens het debat van over de verhoging AOW-leeftijd lezen.

Tweede Kamerlid Carola Schouten: ,,Voorzitter, in 2009 besloot de toenmalige coalitie om de AOW-leeftijd te verhogen van 65 naar 67 jaar. Dit werd gedaan om de gevolgen van de vergrijzing op te vangen en om de overheidsfinanciën op orde te brengen na de economische crisis van dat moment. We zijn zo'n drie jaar verder. Nu behandelen we eindelijk het wetsvoorstel waarmee die verhoging wordt geregeld. Wederom vindt het debat plaats tegen de achtergrond van een financieel-economische crisis die een gat slaat in de overheidsfinanciën."

Vanochtend konden we allemaal lezen welke gedachten het kabinet heeft over mogelijke aanvullende bezuinigingen. Daarbij stond ook de optie om de AOW-leeftijd sneller te verhogen dan in 2020. De ChristenUnie-fractie snapt deze gedachte. In ons verkiezingsprogramma pleitten we ook al voor een eerdere stapsgewijze verhoging van de AOW-leeftijd. We leven gelukkig allemaal langer in goede gezondheid. Dat betekent ook dat we langer kunnen doorwerken. Tegelijk moeten werknemers wel kunnen rekenen op een toereikende oudedagsvoorziening. Daar hebben we gisteren ook over gesproken in het debat over het korten op pensioenen. Zowel gepensioneerden als jongeren hebben baat bij een toekomstbestendig pensioenstelsel en een waardevaste AOW. Al jaren worden AOW-uitkeringen niet meer volledig betaald uit de opgebrachte premies. Als deze trend doorzet, zal dat een enorme claim op de overheidsfinanciën leggen, waardoor de jongere generaties de hoge lasten moeten gaan dragen. Dat wil de ChristenUnie niet. Bij het denken over de AOW moet de solidariteit tussen jong en oud vooropstaan. Hervormingen zijn nodig om de AOW toekomstbestendig te houden. Met dit wetsvoorstel wordt daarin een eerste stap gezet. De AOW-leeftijd wordt in twee fases verhoogd naar 67 jaar en daarna gekoppeld aan de stijgende levensverwachting.

Deze tijden waarin nieuwe bezuinigingen nodig zijn, vragen echter ook om verdergaande hervormingen. Het eerder dan in 2020 stapsgewijs laten ingaan van de AOW-verhoging biedt die mogelijkheid. Het is een maatregel die de arbeidsproductiviteit verhoogt en die tegelijkertijd bijdraagt aan houdbare overheidsfinanciën. De ChristenUnie-fractie wil het kabinet daarom vragen een snellere verhoging van de AOW-leeftijd te overwegen. Als ik de krantenkoppen mag geloven, wordt daar nu over nagedacht. Ik hoor graag van de minister wat de concrete plannen op dit punt zijn.

In eerdere debatten heeft de ChristenUnie-fractie steeds aandacht gevraagd voor mensen met lage inkomens en zware beroepen. Het voorliggende wetsvoorstel komt aan een groot aantal van onze toenmalige bezwaren tegemoet. De ingangsleeftijd van de AOW is geflexibiliseerd. Door de verhoging van de AOW en de invoering van de inkomensafhankelijke ouderenkorting krijgen mensen met een lager inkomen ook de mogelijkheid om op hun 65ste te stoppen met werken, net als alle andere Nederlanders.

Het belangrijkste is uiteraard dat oudere werknemers op een gezonde manier langer aan het werk kunnen blijven. Dit is niet alleen een vraagstuk voor de politiek, maar juist en vooral ook van de sociale partners. Er moeten goede afspraken worden gemaakt over de arbeidsdeelname van ouderen.

Dit wetsvoorstel bevat ook een vitaliteitspakket dat het langer doorwerken faciliteert. Het CPB heeft eind december berekend wat de participatie-effecten van het vitaliteitspakket zijn. Dat stemde ons niet zo hoopvol. Het CPB verwacht een beperkt effect van maatregelen als het "van werk naar werk"-budget en de intersectorale scholing. Ik ben benieuwd naar de reactie van de minister hierop. Deelt hij de zorg van het CPB of gaat hij ervan uit dat het wel goed komt? Graag hoor ik hier meer over. Als wij mensen langer willen laten doorwerken, dan moeten zij daar ook echt perspectief op krijgen. Draagt het vitaliteitspakket daar voldoende aan bij?

Ik heb nog enkele vragen over het overgangsrecht voor bepaalde groepen werknemers. Ten eerste heb ik een vraag over de uitzondering voor pensioenregelingen waarbij een premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheid is ingegaan. Bij andere wetswijzigingen werd een overgangsmaatregel voor deze groepen geregeld. Nu geeft het kabinet aan een soortgelijke aanwijzing in soortgelijke gevallen en onder soortgelijke voorwaarden ook te doen voor dergelijke pensioenregelingen. Dat is wel allemaal heel erg soortgelijk. Wat betekent dit concreet? Komt er een overgangsmaatregel en zo ja, hoe ziet die er uit?

Ten tweede heb ik een vraag over de mensen die naar het buitenland zijn verhuisd en tot hun AOW-leeftijd niet meer terugkeren naar Nederland. Zij krijgen te maken met een korting van eerst 2% en straks mogelijk 4% in de opbouwperiode, doordat de opbouwleeftijd straks start met 16 jaar en later met 17 jaar. Deze mensen waren tussen 15 jaar en straks 17 jaar verzekerd voor de AOW, maar kunnen nu, omdat zij zijn geëmigreerd, geen AOW meer opbouwen na hun 65ste. Zo ontstaan er twee verschillende regimes, namelijk voor mensen die emigreren en voor mensen die op hun pensioengerechtigde leeftijd in Nederland wonen. Deelt de minister mijn mening dat er op die manier ongelijkheid ontstaat en dat deze niet wenselijk is? Graag ontvang ik een reactie hierop.

Ten derde zal de groep werknemers die in 2013 58 jaar of ouder is, door de aanpassing van het Witteveenkader een iets lager pensioen hebben kunnen opbouwen dan onder het huidige Witteveenkader. Dit zou men kunnen inlopen door wat langer door te werken. Veel cao's staan vrijwillig langer doorwerken echter nog steeds niet toe. De genoemde groep zal daar in ieder geval last van hebben. Het kabinet stelt dat langer doorwerken al mogelijk is, maar wat doet het kabinet in situaties waarin de cao langer doorwerken wel belemmert, terwijl 58-plussers dit straks wel willen om ten minste een volledige pensioenopbouw te realiseren? Om deze reden zal de ChristenUnie het amendement van D66 op dit punt steunen.

Zeer binnenkort komt er een hoofdlijnennotitie van de minister waarin het punt van het invaren van oude rechten zal worden meegenomen. Dat zei hij gisteren. Eerder heeft de minister beloofd dat zowel ouderen- als jongerenorganisaties betrokken worden bij de discussie over de wijze waarop oude rechten ingevaren kunnen worden in het nieuwe stelsel. Ons bereiken inderdaad ook berichten dat die betrokkenheid nihil is. Voor een breed draagvlak in het veld lijkt het mij van het grootste belang dat de genoemde partijen wel hierbij betrokken worden. Kan de minister aangeven op welke wijze hij vertegenwoordigers van ouderen- en jongerenorganisaties nu betrekt bij het overleg? Graag ontvang ik een reactie hierop.

Nieuw boek van Gert-Jan Segers en Marten de Vries

Wed, 08 Feb 2012 13:32:16 +0100

Wat christenen geloven en moslims niet begrijpen

Gert-Jan Segers en Marten de Vries komen deze week met hun nieuwe boek ‘Wat christenen geloven & moslims niet begrijpen’.. Daarin een aanzet tot een debat over kernwaarden van het christelijk geloof tegen de achtergrond van de islam.

Christenen moeten met moslims in gesprek. Daar vragen moslims om. Dat willen christenen ook. Maar wat zeggen christenen als moslims hen vragen stellen?

De islam pretendeert de definitieve, verbeterde versie te zijn van het christelijk geloof, en dit vraagt om een gedegen antwoord. De auteurs bieden daarvoor een aanzet op basis van hun jarenlange omgang met moslims. Zij zijn er allerminst van overtuigd dat we er met de islamitische profeet Mohammed en zijn Koran op vooruitgaan. Integendeel. Beginnend en eindigend bij Jezus Christus leggen de auteurs, tegen de achtergrond van de islamitische leer, uit wat christenen geloven maar moslims nog nooit begrepen hebben. Zij schrijven dit omdat juist door de ontmoeting met moslims en hun islam de auteurs opnieuw onder de indruk kwamen van wat geen mens ooit had kunnen bedenken: het evangelie van Jezus Christus.

De Vries beschrijft aan de hand van de zes geloofspunten van de islam de christelijke geloofsleer over onder andere het karakter van de Bijbel en de positie van Jezus Christus. Segers maakt aan de hand van de Tien Geboden duidelijk hoe heilzaam een op Christus georiënteerde ethiek is en schrijft over onder andere huwelijk, bezit en begeerte.

Dit boek is het resultaat van intensieve omgang met moslims, gesprekken, academische studie, twaalf lezingen en de reactie daarop van islamitische co-referenten. Het is geschreven voor christenen, om hen toe te rusten voor het gesprek met moslims. Moslims zijn van harte uitgenodigd om mee te lezen.

Op maandag 19 maart a.s. hopen de auteurs een presentatieavond te organiseren naar aanleiding van de verschijning van hun boek. Locatie: Rotterdam. Nadere informatie volgt en is te vinden op www.boekencentrum.nl en www.hetkruis.org

Voor meer informatie over het boek, klik hier.

Ortega: nieuwe Wet Werken naar Vermogen is gedrocht geworden

Tue, 07 Feb 2012 15:22:58 +0100

Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Staatssecretaris de Krom kan wel zeggen dat er een omslag in denken moet komen over mensen met een beperking, maar op het moment dat hij boter bij de vis moet doen om dit te bewerkstelligen, geeft hij niet thuis. Dit wetsvoorstel zal een toename van regeldruk betekenen juist door het feit dat het kabinet gekozen heeft voor 'gescheiden' uitvoering van de regelingen voor mensen met een beperking. Deze groep wordt weer het kind van de rekening op alle fronten."

Volgens Ortega-Martijn is van een integrale ondersteuning vanuit deze wet, de WMO, jeugdzorg en AWBZ onvoldoende sprake. ,,Veel Wajongers zullen door de huishoudinkomenstoets weer helemaal economisch afhankelijk gaan worden van hun ouders, zonder dat zij perspectief hebben op een baan. Want dit betekent dat zij niet vallen onder de WWNW. De vraag is dan of gemeenten gaan investeren om hen aan werk te helpen. Dit worden de nieuwe Nuggers (niet uitkeringsgerechtigden) van de 21^ste eeuw, die achter de geraniums komen te zitten. Dat is onbestaanbaar en getuigt juist niet van een omslag in denken.”

De gemeenten krijgen geen financiële middelen erbij en zullen het geld gaan gebruiken daar waar hun eerste verantwoordelijkheden liggen. Ortega-Martijn vindt dat werk moet lonen en dat ziet zij onvoldoende gebeuren via het instrument van loondispensatie. Ortega-Martijn: ,,Door het onderhandelen over en weer met de coalitie- en gedoogpartijen en het veld is dit wetsvoorstel verworden tot een gedrocht. Dat is ontzettend jammer. Want als ChristenUnie zijn wij een voorstander van het integreren van sociale regelingen, echter niet op deze manier.”

Slob wil openheid kabinet over bezuinigingsopties

Wed, 01 Feb 2012 12:23:16 +0100

Fractievoorzitter Arie Slob wil dat het kabinet openheid van zaken geeft over wat de mogelijkheden voor aanvullende bezuinigingen zijn. Vanochtend opende de Telegraaf met het bericht dat het kabinet een inventarisatie heeft gemaakt voor 15 miljard euro aan extra bezuinigingen.

Slob: ,,Nu dit stuk in de media circuleert moet ook de Kamer hiervan kennis kunnen nemen. Je gelooft je ogen niet als je ziet dat het kabinet lijkt na te denken over extra bezuinigingen op chronisch zieken en gehandicapten, ontwikkelingssamenwerking en defensie. Iedereen weet dat er wat moet gebeuren, maar het komt nu aan op het maken van de goede keuzes. Daar moet dit minderheidskabinet de Kamer ook maximaal bij betrekken.” Slob zal tijdens de regeling om een brief vragen die het kabinet vandaag naar de Kamer moet sturen.

ChristenUnie: kabinet moet meer doen tegen overgewicht

Wed, 01 Feb 2012 10:08:50 +0100

De ChristenUnie vindt dat het kabinet veel meer moet doen om overgewicht tegen te gaan, nu is gebleken dat meer dan de helft van de Nederlanders te zwaar is. Kamerlid Esm� Wiegman: "De oplossingen van het kabinet om overgewicht tegen te gaan zijn veel te beperkt. We kunnen niet meer de andere kant op kijken".

Uit onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu blijkt dat 60 procent van de mannen en 44 procent van de vrouwen te zwaar is. Volgens Wiegman is dit een groot probleem. “Mensen met overgewicht hebben bijvoorbeeld meer risico op het krijgen van hart- en vaatziekten en hebben meer kans op het krijgen van diabetes,” zegt het Kamerlid. “Als bedrijven, scholen en de overheid samenwerken, kunnen er afspraken gemaakt worden om gezonde voeding te stimuleren, want er is nog een wereld te winnen als het gaat om het verlagen van bijvoorbeeld zout in bewerkte producten.”

Begin maart zal de Tweede Kamer discussiëren over overgewicht. De ChristenUnie zal dan ervoor pleiten om preventieprogramma’s in het basispakket op te nemen. Minister Schippers van Volksgezondheid heeft 70 miljoen extra uitgetrokken om sportprojecten in de buurt te stimuleren, maar de ChristenUnie denkt niet dat dit genoeg is. Wiegman: “Je moet er bijvoorbeeld ook voor zorgen dat dieetadvisering terug komt in het basispakket.”

ChristenUnie roept minister op terug te komen op te snelle oordeel Different

Tue, 31 Jan 2012 18:31:31 +0100

Uit onderzoek van de Inspectie van de gezondheidszorg blijkt dat er niets waar is van de verhalen over de 'genezingstherapie' voor homoseksuelen van de zorgorganisatie Different. Dat blijkt uit de beantwoording van Kamervragen. De ChristenUnie is blij dat de feiten bekend zijn en vindt dat Different hiermee recht wordt gedaan.

Tweede KamerlidEsmé Wiegman: ,,Ik hoop dat voor deze feiten net zoveel aandacht is als voor de foutieve voorstelling van zaken van twee weken geleden. Een groot deel van de politiek, maar ook de minister was er vliegensvlug bij om te stellen dat ze het te ‘bizar’ voor woorden vond dat dergelijke praktijken plaatshebben in Nederland en ze zou een einde maken aan de vergoeding ervan. Ze heeft daarmee Different, de medewerkers en haar cliënten ten onrechte in een kwaad daglicht gesteld. Ik ga ervan uit dat zij de eerder gegeven kwalificatie ‘bizar’ terug zal nemen en daarmee Different recht zal doen.”

De brief van de minister is hieronder te openen.

ChristenUnie: meer zeggenschap voor jongeren in pensioenfondsen

Tue, 31 Jan 2012 15:34:09 +0100

Jongere generaties moeten meer zeggenschap krijgen in de besturen van pensioenfondsen. De Eerste Kamer heeft vandaag een motie van de senatoren Thissen en Ester aangenomen van die strekking. De motie werd ingediend tijdens een debat vorige week over een wetsvoorstel dat gepensioneerden een zetel in het pensioenbestuur toekent.

ChristenUnie-senator Peter Ester heeft tijdens het debat aandacht gevraagd voor de positie van jongeren. "We juichen het toe dat pensioengerechtigden eindelijk kunnen meepraten over hun eigen pensioen, maar de jongere generaties mogen niet worden vergeten. We hebben behoefte aan een generatiebestendig pensioenbestel. Juist jongeren hebben veel belang bij een wijs beleid van de pensioenfondsen en moeten daar een vinger in de pap krijgen.", vindt Ester.

De minister heeft toegezegd nog dit jaar in een wetsvoorstel een inspanningsverplichting voor pensioenfondsen op te nemen om jongeren bij de pensioenfondsen te betrekken.

Lees hier de bijdrage van Peter Ester aan het debat van vorige week.

Oproep Jo�l Voordewind aan ouders, leraren, agenten en hulpverleners

Tue, 31 Jan 2012 17:44:28 +0100

Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind organiseert op zaterdag 4 februari in de Tweede Kamer een rondetafelgesprek over alcoholmisbruik onder jongeren. Voordewind is bezig met de voorbereidingen van een initiatiefwetsvoorstel om de verkoopleeftijd van alcohol te verhogen van 16 naar 18 jaar. Voordewind: ,,Ik ontmoet veel bezorgde ouders, leraren maar ook artsen en hulpverleners die zich grote zorgen maken over het alcoholgebruik van jongeren. De cijfers zijn schrikbarend hoog en gezondheidsschade is groot, leerprestaties vliegen achteruit. Ik wil met deze praktijkverhalen een plek geven in het wetsvoorstel wat ik aan het voorbereiden ben."

Veel jongeren beginnen op jonge leeftijd met het drinken van alcohol. De hoeveelheid alcohol die jongeren drinken is meer dan vroeger. Het ‘comazuipen’ neemt schrikbarend toe. De verhoging van de verkoopleeftijd naar 18 jaar is een belangrijke stap om dit probleem tegen te gaan. Naast een gesprek met de aanwezigen zal tijdens de bijeenkomst Wim van Dalen (directeur van STAP) een presentatie geven over de effecten van alcohol en de recente cijfers. Burgemeester Klaas Tigelaar van Oud-Beijerland geeft informatie over situaties waar de gemeente en de politie mee te maken krijgen.

De bijeenkomst is op zaterdag 4 februari van 11.45-13.00 uur in de Tweede Kamer en maakt onderdeel uit van de jaarlijkse Vriendendag van de ChristenUnie. Tijdens deze open dag in de Tweede Kamer zijn er rondleidingen, deelsessies, optredens en er is een mooi kinderprogramma. Aanmelden is noodzakelijk via www.christenunie.nl/vriendendag

ChristenUnie in de media 20-01 t/m 27-01

Fri, 27 Jan 2012 13:51:34 +0100

In dit artikel bieden wij wekelijks een kort overzicht van relevante media-optredens, nieuwsberichten en interviews die over de ChristenUnie en onze politici gaan.

27-01 Een apart autonoom gebied voor Iraakse christenen in de Nineveh-vlakte is onwenselijk en werkt zelfs averechts. Dat stelden vertegenwoordigers van Aramese christenen gisteren in gesprek met politici van PVV, CDA, ChristenUnie en SGP. (Nd.nl)

27-01 CDA, ChristenUnie, SGP en PVV zijn van harte bereid vervolgde christenen in Irak waar mogelijk bij te staan. Daar in de praktijk handen en voeten aan geven, blijkt echter nog niet zo eenvoudig. (Refdag.nl)

Titia Cnossen eerste vrouwelijke burgemeester van de ChristenUnie:

27-01 Titia Cnossen wordt de eerste vrouwelijke burgemeester van de ChristenUnie. Cnossen verzekert op basis van haar kwaliteiten gekozen te zijn, maar vindt de primeur belangrijk voor het imago van haar partij. (Nd.nl, Hier is een abonnement voor nodig)

27-01 Ze was er niet op uit de eerste vrouwelijke burgemeester van de ChristenUnie te worden, maar nu ze het toch is, is ze er „trots” op. Titia Cnossen-Looijenga: „Het burgemeesterschap is echt iets voor vrouwen.” Lees hier het interview met Titia Cnossen. (Refdag.nl)

27-01 Voor het eerst is een vrouw van de ChristenUnie voorgedragen als burgemeester. Het is Titia Cnossen, die burgemeester wordt van de Utrechtse gemeente Woudenberg. (Nos.nl)

Overig nieuws:

27-01 Arie Slob in de top 3 hoogstgewaardeerde politieke leiders: Roemer wordt in het afgelopen half jaar steeds beter beoordeeld, terwijl Geert Wilders juist minder beoordeeld wordt. Ook zien we dat Kees van de Staaij van de SGP en Arie Slob van de ChristenUnie steeds beter gewaardeerd worden. (Synovate.nl)

26-01 Het ontkennen van volkerenmoord, zoals de Holocaust, wordt niet expliciet strafbaar. Het kabinet vindt dat vrijheid van meningsuiting zwaarder weegt. Dat melden bronnen in Den Haag. (Telegraaf.nl)

Een uitgebreider artikel hierover in Elsevier:
26-01 Het wordt in Nederland niet strafbaar om volkerenmoord, zoals de holocaust, te ontkennen. Voor het kabinet weegt de vrijheid van meningsuiting zwaarder. (Elsevier.nl)

26-01 Staatssecretaris Bleker (Landbouw) moet snel duidelijkheid verschaffen over de vergunning voor beroepsvissers om op het IJsselmeer op spiering te vissen. Dat betoogt Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie Arie Slob. (Refdag.nl)

25-01 Cliëntenorganisaties willen een algeheel verbod op het vastbinden van patiënten in de verpleegzorg. Dat stellen ze in de aanloop naar een debat daarover in de Tweede Kamer. O.a. Esmé Wiegman reageert. (Nu.nl)

24-01 Arie Slob roept premier Mark Rutte op verantwoording te nemen en actie te ondernemen om te voorkomen dat de werkloosheid verder toeneemt.
(Politiek.blog.nl) (Hier kunt u ook het NOS fragment beluisteren over dit onderwerp)

24-01 Arie Slob, fractievoorzitter van de ChristenUnie, vindt dat minister-president Rutte er alles aan moet doen om te voorkomen dat de werkloosheid snel verder toeneemt. '' Rutte zit te wachten tot er nieuwe cijfertjes binnenkomen''. (Nos.nl):

24-01 De luchtkwaliteit in detentiecentrum Zeist wordt komende maand beter aangepakt. Eerdere maatregelen waren onvoldoende, nu komen er aanvullende. Dat zei staatssecretaris Fred Teeven (Veiligheid) dinsdag in de Kamer op vragen van de SP. ChristenUnie Kamerlid Voordewind reageert. (Telegraaf.nl)

23-01 In 'Dit is de Dag' een gesprek tussen Gert-Jan Segers, van het wetenschappelijk instituut van de ChristenUnie en Marcel Wintels, commissielid en voorzitter van de raad van bestuur van Fontys Hogescholen over de strengere selectie van Pabo's aan de poort. Aspirant studenten krijgen daar straks ook een toets aardrijkskunde, Engels, geschiedenis, natuurkunde & biologie voor de kiezen.

20-01 Christelijke politici blijken opvallend succesvol bij het verkrijgen van een meerderheid voor hun amendementen. VVD'er Ard van der Steur kreeg de meeste wijzigingsvoorstellen voor wetsontwerpen door de Kamer (15), gevolg door Cees van der Staaij (SGP, 9), Ger Koopmans (CDA, 8), Arie Slob (CU, 7), Elbert Dijkgraaf (SGP, 6) en Cynthia Ortega-Martijn (CU, 6). (Trouw.nl)

Woudenberg krijgt eerste vrouwelijke ChristenUnie-burgemeester

Thu, 02 Feb 2012 17:59:12 +0100

Titia Cnossen is voorgedragen als de nieuwe burgemeester van Woudenberg. Daarmee wordt ze de eerste vrouwelijke ChristenUnie-burgemeester van Nederland.

Op dit moment is de 54-jarige Cnossen nog wethouder in Woerden. Ze is getrouwd, heeft drie kinderen en woont in Berkel en Rodenrijs. Ze wil nu snel verhuizen naar Woudenberg. Daar hoopt ze via allerlei bijeenkomsten snel kennis te maken met de inwoners.

De gemeenteraad van Woudenberg omschrijft Cnossen als 'een representatieve, sterke bestuurder met ambitie. Zij is krachtdadig, besluitvaardig en communicatief vaardig'. Alle partijen waren het eens met haar voordracht.

Op 8 maart wordt ze geïnstalleerd. Dan is het ook Internationale Vrouwendag. Ze volgt Jan van Bergen op, die stopt als waarnemend burgemeester en op 29 februari afscheid neemt.

Woudenberg had een nieuwe burgemeester nodig, nadat de fusie met Renswoude en Scherpenzeel was afgeketst door bezwaren van Renswoude.

Beluister hier een radio-interview met Titia Cnossen van RTV Utrecht.

(RTV Utrecht)

Irakese christenen luiden noodklok in de Kamer

Thu, 26 Jan 2012 19:24:00 +0100

Het geweld tegen christenen in Irak neemt nu ook in noord-Irak toe. Dat bleek tijdens een gesprek in de Tweede Kamer die op initiatief van de ChristenUnie is gehouden met Irakese-christelijke organisaties en de Raad van Kerken. Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind: ,,Er begint een exodus van christenen uit het Midden-Oosten te ontstaan en dat baart mij grote zorgen. Tot nu toe was het geweld beperkt tot Koerdisch Irak. Na een oproep van een imam trokken mannen de stad Zakho in en staken veel winkels van christenen in brand."

Christenen in de Koerdische regio zijn voornamelijk vluchtelingen uit de grote steden in het zuiden, zoals Bagdad en Mosul. Toen de Verenigde Staten in 2003 de oorlog verklaarden aan Irak, werden duizenden christenen gedwongen te vluchten. De meeste christenen bouwden een nieuw bestaan op in de Koerdische regio, maar moesten leren leven met de trauma’s die zij opliepen tijdens de oorlog in het zuiden.

De aanwezige organisaties hebben aanbevelingen gedaan aan Voordewind en de aanwezige Kamerleden Ormel (CDA) , Van der Staaij (SGP) en Kortenhoeven (PVV).

Er moet een zwarte lijst worden opgesteld van ophitsers die aanzetten tot haat en geweld, naar aanleiding van soortgelijke EU-lijst van mensenrechtenschenders uit Iran. Hen moeten sancties worden opgelegd zoals een uitreisverbod, het bevriezen van buitenlandse tegoeden en het aanklagen van betreffen personen bij Internationaal Strafhof.
Nederland en de EU moeten zich bij aanslagen niet beperken tot de stille diplomatie, maar dienen zich krachtig uit te spreken tegen dit geweld tegen christenen door de Irakese ambassadeur op het matje te roepen.
De organisaties roepen westerse politieke leiders op het gebied te bezoeken en de verantwoordelijken persoonlijk aan te spreken.
Tweemaal per jaar zal een platform van christenen uit het Midden-Oosten in het parlement bijeen komen om structureel te praten op de positie van christenen in dit gebied gezien het feit dat christenen massaal het Midden-Oosten verlaten vanwege het gerichte geweld tegen christenen in landen als Egypte, Irak, Iran en mogelijk ook Syrië.

Voordewind is blij met de concrete uitkomsten van dit overleg: ,,Het voornemen om dit overleg structureel te organiseren is belangrijk. Steun voor christelijke minderheden in het Midden-Oosten zal alleen nog meer nodig zijn nu de omwenteling in diverse landen de vrijheden van minderheden bedreigen.”

ChristenUnie: 500.000 werklozen onacceptabel

Thu, 26 Jan 2012 16:22:15 +0100

De ChristenUnie wil actie van het kabinet tegen de snel oplopende werkloosheid. Momenteel hebben bijna 500.000 mensen geen werk. Het voorstel van de ChristenUnie is om de inkomstenbelasting te verlagen om zo arbeid goedkoper te maken. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Rutte en zijn VVD beloofde 400.000 extra banen te scheppen waar niets van terecht is gekomen. Ik wil de garantie van Rutte dat dit kabinet de grens van 500.000 werklozen niet zal passeren. Het kabinet moet veel meer doen om de stijgende werkloosheid te stoppen. Het aantal jongeren zonder werk bijvoorbeeld blijft maar stijgen. "

Met het verlagen van de inkomstenbelasting hebben de werkgevers minder kosten en kunnen ze meer mensen aannemen of in dienst houden. De ChristenUnie vindt ook dat het kabinet de mogelijkheid open moet houden om de deeltijd-WW in tijden van crisis in te voeren. Ortega-Martijn: ,,Of we geven het geld uit aan uitkeringen en mensen komen thuis te zitten of we besteden dit geld om mensen aan het werk te houden. Wij kiezen voor het laatste."

De ChristenUnie wil met name de stijging van jongeren zonder werk stoppen. Ortega-Martijn: ,,1 op de 10 jongeren zit zonder baan. En dit kabinet zegt dat het allemaal wel meevalt. Onbegrijpelijk!" De crisisaanpak van jeugdwerkloosheid van het vorige kabinet is een succes geweest; 50% van de 170.000 jongeren had geen startkwalificatie en ruim 135.000 jongeren zijn aan een reguliere baan gekomen.

ChristenUnie: Bleker moet bemiddelen voor spieringvissers

Wed, 25 Jan 2012 14:28:43 +0100

Tweede Kamerlid Arie Slob heeft vandaag via Kamervragen opheldering gevraagd over de vergunning voor het vissen op spiering door beroepsvissers op het IJsselmeer. Arie Slob: "Visserij op spiering wordt eens in de paar jaar toegestaan als de visstand voldoende is. Dit jaar zijn de normen gehaald en vorige week heeft staatssecretaris Bleker een vergunning afgeven. Sportvisserij Nederland heeft echter bezwaar aangetekend bij de provincie Friesland tegen de door de provincie verleende vergunning volgens de Natuurbeschermingswet. Een commissie van de provincie heeft geadviseerd dit bezwaar toe te wijzen. Het lijkt er op dat de provincie en het Rijk verschillend omgaan met de cijfers over de visstand. Ik wil helderheid welke normen nu gelden. Het kan niet zo zijn dat Rijk en provincie de normen verschillend hanteren."

Volgende week doet de Raad van State uitspraak over het verzoek van Sportvisserij Nederland om als voorlopige voorziening de provinciale vergunning volgens de natuurbeschermingswet te schorsen totdat er onherroepelijk uitspraak is gedaan. Arie Slob: “Ik vrees dat deze procedures te lang duren. Er moet snel duidelijkheid komen want het visseizoen is al begonnen. Ik roep de staatssecretaris op in deze kwestie te bemiddelen.”

Vragen van het lid Slob (ChristenUnie) aan de staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie over vergunningen voor vissen op spiering.

Klopt het dat u op basis van visstandbemonsteringen die getoetst zijn aan de vastgestelde drempelwaarde op 17 januari 2012 toestemming heeft verleend voor 2012 voor de visserij op spiering op het IJsselmeer en Markermeer en dat de provincie Friesland hiervoor op 1 juli 2011 een NB-wet vergunning heeft afgegeven?

Op welke gronden kunnen provincies nu voldaan is aan de drempelwaarde (2100 spiering / hectare) een NB-wet vergunning weigeren?
Klopt het dat Sportvisserij Nederland bij de provincie Friesland bezwaar heeft aangetekend op alle verleende NB-wet vergunningen voor beroepsmatige visserij op het IJsselmeer?
Klopt het dat de Commissie voor bezwaar- en beroepschriften op 19 december 2011 de bezwaren van Sportvisserij Nederland heeft geadviseerd het bezwaar voor spiering toe te wijzen? Klopt het dat hierbij onder andere als argument is gebruikt dat de drempelwaarde op specifieke locaties niet gehaald zou worden terwijl het hiervoor vastgestelde protocol uitgaat van een gewogen gemiddelde voor genoemde meren? Wat is uw oordeel over deze verschillende omgang met de drempelwaarde door landelijke en provinciale overheid?
Bent u ermee bekend dat Sportvisserij Nederland op 9 januari 2012 bij de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening heeft ingediend om de NB-wet vergunningen te schorsen totdat er in hoogste instantie onherroepelijk uitspraak is gedaan en de Raad van State op 3 februari aanstaande uitspraak hierover doet?
Hoe lang duurt het in geval van een eventuele voorlopige voorziening totdat er in hoogste instantie onherroepelijk uitspraak is gedaan? Kan dit nog voor de start van het visseizoen?
Kunt u aangeven of voor het Markermeer wel een NB-wet vergunning is verstrekt?
Waarom is er sprake van twee aparte vergunningen door twee overheden (Rijk/provincie)? Ziet u mogelijkheden de vergunningsprocedure aan te passen zodat er sprake is van één integrale vergunning?
Bent u bereid in deze kwestie te bemiddelen tussen de beroepsvissers, de sportvissers en de provincie Friesland zodat op korte termijn duidelijkheid komt over de vergunning voor beroepsvissers om te vissen op spiering?

ChristenUnie: Vragen bij Wet Zorg en Dwang

Wed, 25 Jan 2012 14:24:51 +0100

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman heeft grote twijfels over de wet Zorg en Dwang. Wiegman: ,,De wet Dwang en Zorg is vooral gericht op de procedures van besluitvorming, er is geen oog voor ethische toetsing. Het verminderen van onvrijwillige zorg moet wat de ChristenUnie betreft een onderdeel van de wet zijn. Nu ontbreekt dit."

De ChristenUnie wil voorkomen dat zorginstellingen door het uitvoeren van de nieuwe wet nog meer tijd kwijt zijn aan administratieve werkzaamheden. Wiegman: ,,Het moet altijd blijven gaan om de patiënt en de zorg voor de patiënt. Als deze wet ervoor zorgt dat er minder tijd kan worden besteed aan de patiënt doordat er veel tijd moet worden gestoken in het papierwerk dan schiet de wet zijn doel voorbij.” Om er zeker van te zijn dat deze wet het instellingen niet nodeloos ingewikkeld maakt, pleit de ChristenUnie voor een snelle evaluatiebepaling in de wet. Deze is nu nog niet opgenomen.

De ChristenUnie wil er tevens 100% zeker van zijn dat deze wet geen belemmering vormt voor mantelzorgers om zorg te bieden aan dementeren of verstandelijk gehandicapten. Deze wet is namelijk niet alleen van toepassing op instellingen, maar ook op thuissituaties.

Eerste Kamer - Weekoverzicht 4

Tue, 24 Jan 2012 20:50:36 +0100

Iedere week wordt er op dinsdag vergaderd door de Eerste Kamer. ChristenUnie-senatoren Peter Ester en Roel Kuiper spreken over talloze wetsvoorstellen. Wekelijks laat de Senaatsfractie op deze site weten wat ze heeft gedaan.

Deze week stonden twee belangrijke wetsvoorstellen op de agenda.

Onderwijs

ChristenUnie-senator Roel Kuiper ging in debat met collega's en de minister over een wetsvoorstel dat scholen meer vrijheid moet bieden en de rol van de inspectie herziet. Kuiper was positief over de voorgestelde vrijheid, maar maakt zich zorgen over de manier waarop de inspectie zich ontwikkelt. Lees hier zijn hele bijdrage.

Besturen pensioenfondsen

Peter Ester debatteerde over het initiatiefwetsvoorstel dat ouderen een plek moet geven in het pensioenbestuur. Ester vroeg aandacht voor de positie van jongeren. In een motie die volgende week in stemming komt, vroeg hij daar dan ook aandacht voor. Lees hier zijn bijdrage.

Peter Ester: 'Geef jongeren meer zeggenschap bij pensioenfondsen'

Tue, 24 Jan 2012 20:39:12 +0100

"Het wordt de hoogste tijd dat we ons pensioenstelsel 'generatiebestendig' maken", vindt ChristenUnie-senator Peter Ester. Hij wil dat jongeren meer te zeggen krijgen bij de pensioenfondsen. Ester deed zijn uitspraken bij een debat over een wetsvoorstel dat pensioengerechtigden zeggenschap wil geven in pensioenfondsen.

Ester gaf in het debat aan voorstander te zijn van meer zeggenschap voor ouderen, zoals het wetsvoorstel wil. "Het is begrijpelijk dat gepensioneerden direct vertegenwoordigd willen zijn in de besturen van de fondsen die hun pensioengelden beheren. Het gaat immers om hun oudedagsvoorziening. Gepensioneerden zijn daarmee directe en volwaardige stakeholders wat betreft een goed beheer van de pensioenfondsen. Het is goed dat dit wetsvoorstel dat wil regelen."

Toch is dat voor de senator niet voldoende: "De ChristenUnie hecht zeer aan een toekomstbestendig pensioenstelsel. Ofwel een stelsel dat niet alleen de belangen van huidige gepensioneerden maar ook van toekomstige gepensioneerden zwaar mee weegt. Deze laatste groep - de jongeren van nu - komt nauwelijks aan bod in de hele discussie over vertegenwoordiging in de besturen van de pensioenfondsen. Dat is de ontbrekende tweede stap. Een reconstructie van het representatiedebat laat zien dat de belangen van de jongerengeneratie maar zeer mondjesmaat aan de orde komen. Hun perspectief ontbreekt. Dat moet anders."

Volgende week wordt over het wetsvoorstel in de Eerste Kamer gestemd.

Lees hier de hele bijdrage van Peter Ester aan het debat.

Peter Ester: "Naar een generatiebestendig pensioenstelsel"

Tue, 31 Jan 2012 15:34:30 +0100

Bijdrage van ChristenUnie-senator Peter Ester aan het debat over het wetsvoorstel 31 537: Voorstel van wet van de leden Koser Kaya en Blok tot wijziging van de Pensioenwet m.b.t. een evenwichtige samenstelling van en de medezeggenschap in pensioenfondsbesturen

MdV,

De fractie van de ChristenUnie spreekt haar waardering uit voor het werk en de inzet van beide initiatiefnemers voor dit wetsvoorstel tot wijziging van de Pensioenwet. Het verdient terecht een compliment indien een initiatiefwetsvoorstel de Eerste Kamer bereikt voor finale beraadslaging.

Het gaat al met al om een belangrijk onderwerp. Het pensioendebat in ons land vindt plaats tegen de achtergrond van een aantal turbulente ontwikkelingen: de snelle groei van het aantal pensioengerechtigden, de krimpende beroepsbevolking, de tegenvallende beursprestaties van de pensioenfondsen, de problematische dekkingsgraden van de fondsen, de ingrepen in premiehoogte en pensioenuitkering, achterblijvende indexering en de algehele financieel-economische onzekerheid waarmee de pensioenwereld zich geconfronteerd ziet. Ook staat de governance van besturen van de pensioenfondsen ter discussie. Is er wel sprake van voldoende deskundigheid, toezicht en verantwoording? De Commissies Frijns en Goudswaard hebben hier behartenswaardige opmerkingen over gemaakt. En ook hier geldt dat er nog een wereld te winnen is.

Al deze ontwikkelingen bijeen hebben geleid tot een vertrouwenscrises onder gepensioneerden. Zij dachten aanspraak te kunnen maken op een in hun ogen veilig en gegarandeerd pensioen. Deze psychologische zekerheid is komen te vervallen. De reële mogelijkheden van grote groepen gepensioneerden om hier zelf iets aan te doen, zijn zeer beperkt. Oudere en kwetsbare gepensioneerden zijn niet in staat hun inkomsten op te vijzelen. Velen voelen zich bedreigd in hun bestaanszekerheid en dat knaagt diep aan hun welzijn. Zij voelen zich slecht gerepresenteerd. Onmacht en onbegrip kleuren de reacties die ons bereiken. Ook de opkomst van ouderenpartijen – volop actief in dit huis - kan in dit licht worden geduid.

Tegen deze achtergrond is het alleszins begrijpelijk dat gepensioneerden direct vertegenwoordigd willen zijn in de besturen van de fondsen die hun pensioengelden beheren. Het gaat immers om hun oudedagsvoorziening. Gepensioneerden zijn daarmee directe en volwaardige stakeholders wat betreft een goed beheer van de pensioenfondsen. Het is goed dat dit initiatiefwetsvoorstel dat wil regelen. De wet weerspiegelt emancipatieaanspraken onder gepensioneerden. Ouderen vormen in toenemende mate een zelfbewuste groep die gewend is het lot in eigen handen te nemen. Een actieve groep ook, die over de vaardigheden en ervaring beschikt om hun rol in besturen van pensioenfondsen te nemen. Mijn fractie zou wel graag een nadere toelichting hebben op de wijze waarop de geleding van de gepensioneerden gekozen zal worden, de toe- en aftredingsvereisten, de bevoegdheden en verantwoordelijkheden, alsmede de aansprakelijkheidsregelingen. Wat wordt er wettelijk geregeld en wat behoort tot het domein van de eigen statuten van de pensioenfondsbesturen? Is er sprake van een achterbanfunctie of nemen gepensioneerden deel op basis van persoonlijke titel?

Het heeft, zo mag men argumenteren, iets vanzelfsprekends dat de risicodragers een aandeel hebben in de besluitvorming van de fondsen die het minimaliseren van deze risico’s als hun taakstelling zien. Dit voor velen van ons vanzelfsprekende uitgangspunt staat wel zeer haaks op de constatering dat het debat over de bestuursdeelname van pensioengerechtigden nu al meer dan 40 jaar duurt. Mijn fractie constateert dan ook met genoegen dat met dit wetsvoorstel een broodnodige stap vooruit wordt gedaan. Maar het is slechts één stap waar het er twee hadden kunnen zijn.

Wij kiezen, MdV, een insteek die het debat van een andere dimensie voorziet. De ChristenUnie hecht zeer aan een toekomstbestendig pensioenstelsel. Ofwel een stelsel dat niet alleen de belangen van huidige gepensioneerden maar ook van toekomstige gepensioneerden zwaar mee weegt. Deze laatste groep - de jongeren van nu - komt nauwelijks aan bod in de hele discussie over vertegenwoordiging in de besturen van de pensioenfondsen. Dat is de ontbrekende tweede stap. Een reconstructie van het representatiedebat laat zien dat de belangen van de jongerengeneratie maar zeer mondjesmaat aan de orde komen. Hun perspectief ontbreekt. Ook in de plenaire besprekingen van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer kwam dit pas in de laatste fase voor het politieke voetlicht. Mijn fractie heeft daar grote moeite mee. Ik zou de initiatiefnemers dan ook willen vragen waarom zij er niet voor gekozen hebben om naast de categorie gepensioneerden ook expliciet ruimte te bieden aan niet-gepensioneerden, aan jongere generaties. Komt er op deze wijze niet een generationele onbalans in de besturen van de pensioenfondsen? Indien dit niet het geval is, hoe krijgen jongere generaties dan wel een stem in het pensioenbestuur?

Het beheer van de pensioenfondsen, zo willen wij verdedigen, moet zich niet exclusief richten op de huidige generatie van risicodragers, maar ook op de volgende generaties van belanghebbenden. Het gaat ook om hun belangen. En dit politieke adagium, zo stelt mijn fractie, zou zich ook moeten vertalen in vormen van vertegenwoordiging in de besturen van de pensioenfondsen. Een toekomstbestendig pensioenstelsel is een generatiebestendig pensioenstelsel. Dat is de insteek die mijn fractie in de besluitvorming rond dit initiatiefwetsvoorstel kiest.

Zeker, met een ruimhartige definitie van diversiteit in het wetsvoorstel zouden de belangen van jongeren en jongere generaties gedekt kunnen zijn. Maar de aanvliegroute, MdV, in het wetsvoorstel is toch primair die van de vertegenwoordigingsnoodzaak van gepensioneerden. Met de vertegenwoordiging van gepensioneerden is - laat mijn fractie daar duidelijk over zijn - niks mis, maar het is wel een eenzijdige kijk. Daar waar het wetsvoorstel spreekt van een meer “evenwichtige samenstelling van de besturen van pensioenfondsen” gaat het de initiatiefnemers toch vooral om de categorie gepensioneerden. Dat roept de vraag op wat de initiatiefnemers onder “evenwichtig” verstaan. Gaat het hier om het hele spectrum van belanghebbenden, of alleen om de toetreding van gepensioneerden? Graag een antwoord op deze kwestie.

De wijziging van artikel 99 deelt de belanghebbenden in het bestuur van een bedrijfstakpensioen vrij exclusief op in de drie geledingen van werknemersverenigingen, werkgeversverenigingen en gepensioneerden. Wij pleiten er echter voor om ook jongeren expliciet een plek te geven in de pensioenbesturen. Onderzoek van de SER laat zien dat besturen van pensioenfondsen sterk vergrijsd zijn. Mensen onder de 35 jaar tref je er nauwelijks aan. Hun aandeel is minder dan 2%. Mijn fractie is dan ook blij met het Convenant Bevordering Diversiteit Pensioenfondsen zoals dat in de Stichting van de Arbeid is afgesproken. De convenantsafspraken zijn echter juist op het punt van de vertegenwoordiging van jongeren bescheiden en nogal vaag.

Mijn fractie realiseert zich ook zeer wel dat jongeren dan zelf ook hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Wij constateren met instemming dat CNV Jongeren en FNV Jong hier inmiddels volop mee bezig zijn. Zij maken een forse inhaalslag in het pensioendossier. Maar gezien de lage organisatiegraad van jongeren in de vakorganisaties moet de vertegenwoordiging van jongeren evenwel niet één-op-één gebonden worden aan de formele deelname van deze organisaties zoals die in het wetsvoorstel geregeld wordt.

Ons huidige pensioenstelsel, MdV, is niet toekomstbestendig. Daar is redelijke consensus over. Dit zet de verhoudingen tussen generaties onder druk. Het is niet vanzelfsprekend dat in het bestuur van de pensioenfondsen oudere generaties in gelijke mate de belangen van jongere generaties laten meewegen. Het mogelijk maken van toetreding van jongeren zal een eigen dynamiek in de belangenafweging genereren. Het zal ook eigen accenten geven aan intergenerationele solidariteit, een voor mijn fractie zeer wezenlijk punt. En het geeft een scherpere inkleuring aan de intergenerationele boekhouding in de pensioendiscussie, ofwel de onderscheiden plussen en minnen van bestuursbesluiten van pensioenfondsen voor verschillende generaties.

Zeker, jongeren zijn geen pensioengerechtigden in de zin van de Pensioenwet, maar zij zijn wel aanspraakgerechtigden. En dit vereist naar de mening van mijn fractie een minder eenzijdige discussie over bestuursvertegenwoordiging.

Ik wil de initiatiefnemers - en in hun kielzog de minister - vragen of zij het met de ChristenUnie-fractie eens zijn dat jongeren als toekomstige pensioengerechtigden en daarmee als directe belanghebbenden toegang moeten hebben tot de besturen van de pensioenfondsen. En zo ja, of zij mogelijkheden zien om hen een meer prominente en vooral herkenbare plek in het wetsvoorstel te geven. Een plek analoog aan het huidige cohort van pensioengerechtigden.

De generatiekloof, MdV, is geslecht in Nederland zo blijkt uit veel onderzoek. Maar als er opnieuw sprake zal zijn van intergenerationele controverses dan zal dat, zo luidt mijn voorspelling, het geval zijn in de pensioenkwestie.

Mijn fractie ziet met belangstelling uit naar de antwoorden en de nadere gedachtewisseling met de initiatiefnemers en de minister.

Roel Kuiper: 'Goed onderwijs is meer dan een afvinklijstje'

Tue, 24 Jan 2012 20:26:26 +0100

"We moeten toe naar vrijheid voor het onderwijs met een meedenkende inspectie. De inspectie moet naar meer kijken dan harde afrekenbare doelen, omdat onderwijs over meer gaat." Dat zei ChristenUnie-senator Roel Kuiper, tijdens de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het Onderwijstoezicht (32193). Lees hier zijn hele bijdrage aan het debat:

MdV,

De wet die we nu behandelen heeft een oorsprong in de vorige kabinetsperiode en is na enkele aanpassingen via dit kabinet uiteindelijk in dit Huis terecht gekomen. Het voorstel tot wijziging van het onderwijstoezicht heeft goede intenties. Er zou meer gewerkt worden vanuit ‘verdiend vertrouwen’ en als scholen het goed doen dan is er sprake van vermindering van toezicht en vermindering van de toezichtslast. Dat zijn aantrekkelijke vergezichten, althans vanuit het perspectief van het tegengaan van bureaucratisering en een overmaat aan controle. Immers, ‘controle is goed, vertrouwen is beter’, luidt een bekend adagium. Er wordt daarom nu een wettelijke grondslag gegeven voor het ‘risicogericht toezicht’. Scholen die zwak presteren zullen onder intensiever toezicht van de inspectie komen te staan. Scholen die het goed doen zullen ‘hoogstens’ of ‘ten minste’ eens in de vier jaar de onderwijsinspectie over de vloer krijgen.

De kernvraag waar het bij de beoordeling van dit wetsvoorstel om moet gaan is echter of de kwaliteit van het onderwijs gediend is met dit wetsvoorstel. Dat is ook mijn eerste thema. Een tweede thema is of dit wetsvoorstel recht doen aan de grondwettelijke condities met betrekking tot de vrijheid van onderwijs. Een derde thema betreft de gewijzigde rol van de onderwijsinspectie nu deze in zekere zin nog meer in de controlerende en handhavende rol wordt gedrongen en ook sancties kan gaan opleggen. Op deze domeinen hebben wij de minister een aantal vragen te stellen en zien we ook uit naar de gedachtewisseling met de minister. Die gedachtewisseling zal belangrijk zijn voor onze uiteindelijke afweging.

Kwaliteit van onderwijs

MdV,

Een hoofdvraag die door dit hele debat loopt is of de kwaliteit van het onderwijs nu wordt gestimuleerd door deze gewijzigde rol van het onderwijstoezicht. Ook scholen die het goed doen hebben de stimulerende hand van de onderwijsinspectie nodig. Is dan een bezoek eens in de vier jaar voldoende? Is een risicogerichte analyse aan de hand van cijfers en jaarstukken wel voldoende? Daar komt bij dat scholen nieuwe taken toebedeeld krijgen, bijvoorbeeld in het kader van ‘passend onderwijs’ en mede door de bezuinigingen onder grote druk staan. Juist in zo’n fase kan een stimulerende en adviserende rol van de onderwijsinspectie heel welkom zijn.

Er klinken uit het onderwijs stemmen die kritiek hebben op een overheid en een inspectie die kwaliteit steeds meer gaat onderbrengen in afrekenbare opbrengsten, vooral als het gaat om rekenen en taal. Begrijp me goed, ik vind kwaliteit als het gaat om rekenen en taal van groot belang, niet alleen van leerlingen, maar ook van leerkrachten. Wij hebben soms nieuwsbrieven van scholen onder ogen gehad met taalfouten en wij zijn vast niet de enige ouders die dergelijke constateringen deden. Maar het is wel de vraag waar het kernprobleem ligt. Vaak heeft dat te maken met onderwijskundige opvattingen of een onderwijscultuur waarin de puntjes niet op de i worden gezet. Kwaliteit is veel meer dan het voldoen aan

Scholen zijn zelf verantwoordelijk voor de kwaliteit van onderwijs. Maar onze tijd vraagt op dat punt ook een actief meedenkende inspectie die scholen helpt kwaliteitsnormen hoog te houden. Dit wetsvoorstel beweegt juist een andere kant op. Natuurlijk is het niet per definitie zo dat meer inspectie ook meer bureaucratische last met zich meebrengt. Dat zouden we inderdaad moeten voorkomen. Niet ieder contact zou met veel papier gepaard hoeven te gaan. In dat licht vindt onze fractie een bezoek eens in de vier jaar wel erg weinig. Het is waar wat de Raad van State opmerkte dat ook goede scholen het contact met de inspectie nodig hebben.

Vrijheid van onderwijs

Dit wetsvoorstel staat niet alleen in relatie tot een bredere kwaliteitsdiscussie, maar ook tot de vraag naar de vrijheid van scholen zelf. Ik noemde al dat de kwaliteit van het onderwijs primair door scholen zelf wordt vorm gegeven. Zij hebben krachtens artikel 23 GW onder meer de vrijheid van inrichting. Maar vanuit het onderwijs klinkt de klacht dat die vrijheid wordt uitgehold wanneer de overheid zich steeds uitdrukkelijker uitspreekt over wat scholen wel of niet hebben te doen. Er komen normen als het gaat om taal en rekenen. Het toezichtkader wordt steeds nauwer. In dit wetsvoorstel is er aandacht voor de kwaliteit van het onderwijspersoneel. Er is altijd gesproken over ‘deugdelijkheidseisen’. Uiteraard moet onderwijspersoneel daaraan voldoen. Maar nu zal ook gelet worden op de onderwijskwaliteit van docenten. Dit is een stap verder en wellicht een stap te ver. Ook het HR-beleid van scholen komt onder de loep van de inspectie. Gaat de overheid nu niet de zelfregulering van scholen overnemen en op de stoel van bestuur en directie zitten? Op grond waarvan is dat legitiem? Zeker nu de inspectie ook taken krijgt in de sfeer van handhaving en sanctionering, is hier een wezenlijke vraag naar de betekenis van onderwijsvrijheid aan de orde. Op dit punt wil ik graag een duidelijk antwoord van de minister ontvangen.

De gewijzigde rol van de onderwijsinspectie

Wat is goed en behoorlijk toezicht? Dit wetsvoorstel legt nadrukkelijk een nieuw accent voor de toekomst blijvend vast. De onderwijsinspectie krijgt een meer controlerende en sanctionerende rol. Vanuit het onderwijsveld klinkt de opmerking dat de inspecteur in het verleden een sparring partner was, maar nu iemand die gevreesd moet worden. Het woord ‘schoolpolitie’ kwam ik al tegen. Dit accent wordt versterkt door de wijze waarop het toezicht moet gaan functioneren. Scholen die zwak presteren krijgen de inspectie over de vloer en dat feit op zichzelf wordt een indicatie voor achterblijvende onderwijskwaliteit, net als de publieke beoordelingen met cijferlijstjes in kranten. Willen wij een dergelijke inspectie die eigenlijk meer past bij een maatschappelijk klimaat waarin controle wordt verbonden met wantrouwen en dan met vertrouwen? Bij de start van dit wetsvoorstel werd gesproken over ‘verdiend vertrouwen’, maar de keerzijde hiervan is de versterking van een cultuur van ‘low trust’ en scholen die zich in hun publieke uitingen richten naar de eisen van de inspectie om bezoeken en sancties te voorkomen, maar zich onvoldoende vrij gaan voelen zelf vorm te geven aan het onderwijs en de onderwijskwaliteit vanuit hun eigen visie.

Onze fractie erkent de waarde van de vrijheid waarop dit wetsontwerp ziet, maar heeft toch ook zorg over de richting waarin de inspectie zich nu gaat ontwikkelen. Daarover voeren we graag het debat met de minister. Ik zie daarom naar de antwoorden en nadere gedachtewisseling met de minister uit.

Slob: Rutte zit te wachten tot er nieuwe cijfertjes binnenkomen

Tue, 24 Jan 2012 10:45:31 +0100

Arie Slob, fractievoorzitter van de ChristenUnie, vindt dat minister-president Rutte er alles aan moet doen om te voorkomen dat de werkloosheid snel verder toeneemt.

Een mislukte poging om met theologie de vrede te bewaren (Wapenveld)

Mon, 23 Jan 2012 15:54:31 +0100

In een pluriforme wereld waarin in toenemende mate moslims en christenen naast elkaar wonen, komt het er meer dan ooit op aan dat moslims en christenen in vrede en vrijheid het gesprek met elkaar aangaan. Miroslav Volf deed een poging om dit gesprek dichterbij te brengen, maar zijn boek (Allah, a Christian Response) overtuigt niet, vindt Gert-Jan Segers. Hij zet zijn bedenkingen in dit artikel helder uiteen.

Wapenveld December 2011

ChristenUnie roept Ashton op EU-vertegenwoordiging te openen in Noord-Irak

Mon, 23 Jan 2012 14:37:04 +0100

De ChristenUnie wil dat de EU een vertegenwoordiging opent in Noord-Irak. Daartoe heeft Europarlementari�r Peter van Dalen de Hoge Vertegenwoordiger van de EU, Lady Catherine Ashton opgeroepen. Van Dalen: ,,Na een relatief rustige periode verslechtert de situatie van de minderheden. Tegelijkertijd zijn er in dit gebied ook economische kansen. Reden genoeg om een EU-vertegenwoordiging te openen."

Het door de Koerden bestuurde Noord-Irak heeft lange tijd een relatieve veiligheid genoten in vergelijking met de rest van het land. Als gevolg hiervan zijn veel mensen die behoren tot onderdrukte en vervolgde gemeenschappen naar Noord-Irak gevlucht. Bijvoorbeeld ook mensen die behoren tot Chaldese, Assyrische en andere eeuwenoude christelijke gemeenschappen. Van Dalen: ,,Recentelijk is de veiligheidssituatie in Noord-Irak echter verslechterd en zijn er meer aanslagen te betreuren. Ook de christelijke gemeenschappen zijn in toenemende mate doelwit van aanslagen.”

Economische ontwikkeling

Dankzij de relatieve veiligheid van de afgelopen jaren heeft Noord-Irak zich ook economisch goed kunnen ontwikkelen. ,,De groeiende bevolking en economische ontwikkeling maken de regio een interessante handelspartner voor de EU”, aldus de Europarlementariër. ,,Een EU-vertegenwoordiging kan bijdragen aan de stabilisering van de veiligheidssituatie en de ontwikkeling van de regionale economie en de handelsbetrekkingen met de EU. Verschillende EU lidstaten hebben om genoemde redenen al consulaten in Erbil geopend en andere lidstaten overwegen dit te doen. Een vertegenwoordiging kan de EU meer zichtbaarheid kan geven in Irak. Juist ook omdat de EU-vertegenwoordiging in Bagdad als gevolg van de veiligheidssituatie onderbemenst is en maar weinig bewegingsruimte heeft.”

Toezegging nieuwe sluis Eefde dichtbij dankzij vragen ChristenUnie

Sat, 21 Jan 2012 11:52:33 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob wil een snelle oplossing voor het scheepvaartverkeer over het Twentekanaal.

Op 3 januari stortte een van de deuren van de sluis bij Eefde naar beneden en sindsdien is er geen scheepvaartverkeer meer mogelijk. Slob: ,,Het is goed om te zien dat de minister eindelijk stappen onderneemt om iets te doen aan dit probleem voor de scheepvaart." De ChristenUnie maakt zich al lange tijd hard voor de aanpak van het Twentekanaal.

Begin januari stelde de ChristenUnie Kamervragen over het ongeval, onder andere over de economische gevolgen en waarom er niet ingegrepen was in het Twentekanaal. Slob: ,,Het is van groot belang dat er gewerkt wordt aan een verbetering van het Twentekanaal, het is goed dat de minister dat nu ook inziet."

Arie Slob: wat gaat het jaar 2012 brengen?

Fri, 27 Jan 2012 15:42:09 +0100

Op donderdag 19 januari sprak Fractievoorzitter Arie Slob op het partijbureau van de ChristenUnie in Amersfoort de aanwezigen toe op de nieuwjaars receptie van de ChristenUnie. Hieronder vind u een deel van zijn toespraak.

Mag ik om te beginnen u allen een gezegend 2012 toewensen.

Wat gaat het jaar 2012 ons brengen? Wie zal het zeggen? Het jaar begon direct met wat we wassend water noemen. Met name in het Noorden van het land gaf dat de nodige problemen. Politiek gezien verwacht ik voor ons land ook wassend water. Het zou wel eens tot de politieke lippen kunnen stijgen. Niet uitgesloten kan worden dat we zelfs dit kalenderjaar verkiezingen zullen krijgen. Duidelijk is in ieder geval dat de gekozen regeringsconstructie (minderheidskabinet VVD/CDA met gedoogsteun van PVV) voor een zware en misschien zelfs wel in deze samenstelling voor een onmogelijke opgave staat. Met name de noodzaak voor aanvullende bezuinigingen vanwege het oplopende begrotingstekort, zet de samenwerking op scherp. De partijen houden elkaar gevangen in onderlinge blokkades van onderwerpen waar niet naar gekeken mag worden (denk aan hypotheekrenteaftrek) of waar juist naar gekeken moet worden (denk aan ontwikkelingssamenwerking).

Het CDA maakt, dat is geen geheim, zware tijden door. De keuze van een meerderheid van de partij om in deze regeringsconstructie te stappen, heeft hen niet geholpen er bovenop te komen. Sterker nog, de partij zakt in peilingen steeds verder weg. Uit de tijd dat we zelf in de coalitie zaten, toen betrof het een steeds verder wegzakkende PvdA, weet ik dat dit soort situaties kwetsbaar kunnen zijn voor een coalitie.

Begrijpelijk probeert het CDA de weg om hoog weer terug te vinden. Dat doet men onder meer door opnieuw stevig met de inhoud bezig te zijn. Er zijn zelfs twee commissies bezig (Strategisch Beraad olv Aart-Jan de Geus en een cie over nieuwe woorden en beelden olv IKON-presentator Jacobien van Geel), die morgen en komende zaterdag tijdens een partijbijeenkomst hun bevindingen zullen presenteren. Vanuit het Strategisch Beraad is inmiddels al het één en ander uitgelekt. Hervorming van de huizenmarkt zou geen taboe meer zijn, duurzaamheid moet meer centraal komen te staan, er moet meer ruimte komen voor diversiteit enz. enz. Het waren nog maar concepten. Morgen weten we wat uiteindelijk de eindtekst is geworden.

Het CDA staat op een kruispunt. Welke richting zal men naar de toekomst kiezen? Gaat men verder op de conservatief-liberale weg die men met toetreding tot deze coalitie is ingeslagen of leidt de herbezinning tot een terugkeer naar de christelijk-sociale traditie waar het CDA in het verleden onlosmakelijk mee verbonden is geweest?

Dat laatste zou ik toejuichen. Als ChristenUnie weten we ons –ondanks de verschillen die er zijn – verbonden met een partij als het CDA. De koers die de partij sinds vorig jaar is ingeslagen hebben wij als pijnlijk ervaren, heeft vervreemdend gewerkt. Als ChristenUnie zien we graag een CDA dat pal staat voor een christelijk-sociaal programma. Dat werkt aan een samenleving waar mensen worden aangesproken op hun verantwoordelijkheden, maar waar ook het besef aanwezig is dat de samenleving meer is dan een zandbak; meer is dan een verzameling van individuen die als los zand aan elkaar hangen en toevallig in hetzelfde gebied wonen. Maar dat ze berust op een dieper gevoelde saamhorigheid en behoefte aan gemeenschap bij mensen, om maar eens te citeren uit een oud CDA-rapport “Nieuwe wegen, vaste waarden” uit 1995. Een rapport dat ook uitsprak dat de politiek een taak heeft “als kwetsbare gerechtvaardigde belangen in de knel komen, als kinderen sluitpost dreigen te worden, als voor gebrekkig leven geen plek is”.

Het zou heel mooi zijn als dit soort noties weer meer leidend gaan worden binnen het CDA. Dat maakt het er overigens niet eenvoudiger op. Bij een VVD en PVV met hun neo-liberale agenda vallen dit soort notities niet echt in goede politieke aarde. Het staat ook op gespannen voet met de koers die dit kabinet heeft uitgezet en waar het CDA zich aan heeft verbonden. Het taboe dat bijvoorbeeld berust op hervormingen van de woningmarkt, de harde en ongerichte bezuinigingen op de pgb en passend onderwijs. Het bijzonder ongastvrije vreemdelingen- en integratiebeleid. Het geheel en al aan de kant zetten van milieu- en natuurbeleid en dus het rentmeesterschap. Het afscheid van een integraal jeugd- en gezinsbeleid. Om maar een paar voorbeelden te noemen.

Zou het waar zijn? Komt het er nu echt van? De keuze maken van het hart. Doen wat nodig is?

Ik wens hen daarvoor geloof, de durf en de daadkracht toe. Ook al kan het CDA daardoor in een moeilijke, eenzame positie in de coalitie terechtkomen. Ik bied hen in het parlement de steun van de ChristenUnie aan. We helpen hen graag serieus werk te maken van christelijk-sociale politiek in deze tijd. Juist nu, in een tijd van crisis en een tijd waarin grote bezuinigingen plaats moeten vinden, komt het erop aan de goede keuzen te maken.

Nu komt het erop aan. Ik roep niet alleen het CDA, maar ook de rest van de coalitie op zorgvuldige keuzen te maken in de komende tijd. Een duurzaam economisch beleid voeren met oog voor de noden in de samenleving. Dat betekent niet met de kaasschaaf en de calculator in de hand bezuinigingen doorvoeren om kost wat het kost op een bepaald bezuinigingsbedrag uit te komen, maar vanuit gerichte doelstellingen en visie op de samenleving tot keuzen komen. Er zal ook nadrukkelijk hervormd moeten worden. Er zal ook gewerkt moeten worden aan herstel van de samenleving.

Wat is er dan de komende tijd nodig:

Hoge prioriteit voor behoud en herstel van werkgelegenheid. De werkloosheid stijgt snel. De komende maanden zullen we wsch op de 500.000 werklozen uitkomen. Dat is het niveau van de crisisjaren 1984 en 1995. Werkloosheid is het hoogst in het Noorden van het land (Groningen, Drenthe) maar ook in provincie Zuid-Holland. Het opnieuw invoeren van deeltijd WW maar ook gerichte maatregelen om werkgelegenheid te stimuleren (o.a. in de bouw) zijn nu van groot belang. Speciale aandacht vraag ik ook voor het voorkomen van jeugdwerkloosheid. En niet te vergeten: maak arbeid goedkoper.

Er moet geïnvesteerd worden in een duurzame en innovatieve economie. Ondernemerschap moet bevorderd worden. Zoals we dat ook bij eerdere crisissen hebben gedaan, waar nodig en mogelijk investeren in publieke voorzieningen, versneld werken aan onderhoud grote infrastructuur, het stimuleren van duurzaamheid en energiebesparing, en veel aandacht besteden aan kennis en innovatie.

Als het daar om gaat is het een veeg teken dat uit onderzoek blijkt dat juist in Nederland de investeringen in research en development hard achteruit loopt.

Zet daarnaast ook in op het werken aan herstel van begrotingsevenwicht. Dat zijn we aan onze kinderen en kleinkinderen verplicht. Geen onbetaalde rekeningen doorschuiven naar volgende generaties. Een stringent begrotingsbeleid hoort daarbij. Koppel dit echter aan structurele hervormingen. Hervormen, hervormen, hervormen. Er moet echt naar de lange termijn gekeken worden. Op het terrein van de woningmarkt (zowel koop als huur), de arbeidsmarkt (die flexibeler gemaakt moet worden), maar ook het ouderenbeleid. Tegen de huidige coalitie zeg ik dan: haal de hekken die daar nu omheen staan weg en toon leiderschap.

We hebben ook behoefte aan een morele agenda. Een crisis gaat over meer dan alleen geld. Stevige antwoorden op de opgaven die de recessie stelt, moeten ook perspectief bieden op versterking van de waarden en normen in de samenleving. De oorzaken van de recessie aanpakken betekent immers ook de samenleving moreel versterken. Het gaat om het herstellen van doorgeschoten onevenwichtigheden die met name in de financiële sector zijn ontstaan. De morele agenda gaat ook over de balans in onze economie. Die balans kunnen we niet alleen herstellen met beter toezicht op de banken en aanjagen van de werkgelegenheid. Onze samenleving moet op cruciale punten – zoals onderwijs, duurzame energie, mobiliteit en onze binnensteden - structureel versterkt worden. Zo kan Nederland beter voorbereid op de toekomst uit deze crisis komen. Alleen dan zorgen we ervoor dat we naast deze kredietcrisis, ook de dreigende klimaat- en energiecrisis afwenden.

We gaan spannende tijden tegemoet. Ook voor ons als ChristenUnie wordt/is dit een belangrijk jaar. We kiezen niet voor platte, populistische oppositie tegen dit kabinet, maar zullen waar mogelijk en nodig onze verantwoordelijkheid nemen. Dat is onze stijl, maar dat is ook wat de burgers van ons land van ons mogen verwachten. Al die mensen die bang zijn om hun baan te verliezen of die hun baan reeds verloren hebben. Al die mensen die zich zorgen maken over hun pensioen, het onderwijs voor hun kinderen, de betaling van hun zorg en noem maar op.

Dit is geen tijd voor goedkope politieke spelletjes of oeverloze discussie over onderwerpen die in een tijd van economische recessie nauwelijks ter zake doen. Als ChristenUnie horen we er in deze tijd te staan. Niet alleen in den Haag, maar op alle politieke niveau’s waar we vertegenwoordigd zijn. Ons inzettend voor een duurzame economie, zorg voor elkaar, jeugd/gezin/onderwijs en vrijheid van godsdienst en geweten. We doen dat in vertrouwen op onze God. We zijn niet alleen dit jaar ingegaan. Ook het jaar 2012 is weer een jaar des Heren. Hij gaat met ons mee. Dat geloof geeft ons durf, zet ons in beweging. Aan de slag dus. Geloven, durven, doen.

Ik wens u allen Gods onmisbare zegen toe voor dit nieuwe jaar.

Arie Slob

ChristenUnie vindt open blijven station Zwolle grote winst

Fri, 20 Jan 2012 10:35:12 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob vindt het een grote winst dat de geplande sluiting van station Zwolle in de zomer van 2012 van de baan is. De ChristenUnie maakt zich al lange tijd hard om te voorkomen dat het station tijdelijk sluit in verband met werkzaamheden. Slob: ,,Hartje zomer de enige toegangspoort tot het noorden sluiten had tot veel overlast geleid en de toeristische sector van heel Noord-Nederland kunnen schaden."

Het Kamerlid vindt dat minister Schultz goed moet kijken naar voorstellen om intercities via Deventer om te leiden zodat reizigers geen gebruik hoeven te maken van busvervoer. Slob: ,,Het is nu aan de minister om gevolgen van het besluit voor de reiziger duidelijk te maken. Ook zal er moeten worden gekeken naar de gevolgen voor de ombouw van het station en het budget."

Het �s ook erg (column ND)

Fri, 20 Jan 2012 09:09:52 +0100

Er is een tijd voor heilige verontwaardiging. Als een liberaal het bestaat om de alledaagse slavernij op de Amsterdamse Wallen op te voeren als voorbeeld van onze ‘vrijheid’. Er is een tijd van treurnis. Als het zelfverklaarde weldenkende deel van politiek Den Haag, niet gehinderd door kennis, schande spreekt van specifieke hulp aan homo’s die daar juist zelf om vragen. Er is een tijd van gerechtvaardigde boosheid. Als veel journalisten in het geval van Different een hele dag door volop aan ‘hoor’ doen en te vooringenomen zijn voor fatsoenlijk ‘wederhoor’. Er is een tijd voor gelovige strijdbaarheid. Als het evangelie onrecht wordt aangedaan, als een karikatuur wordt gemaakt van God en geloof.

Er is ook een tijd om te zwijgen. Momenten voor schaamte, bezinning, verootmoediging. Maar dat gaat me lang niet altijd zo goed af. Als ik bijvoorbeeld een verhaal hoor van mensen die iets vertellen over wat kerkmensen hun allemaal hebben aangedaan. En dat ze daarom niet meer in de kerk komen of zelfs niet meer in God kunnen geloven. Dan wil die bezinning en inkeer bij mij niet erg vlotten. Want wat een onzin, om vanwege een paar sterfelijke mensen de eeuwige God vaarwel te zeggen. Dan heb je toch geen goed ontwikkeld gevoel voor de juiste proporties. Zo’n verhaal klinkt me dan in de oren als een goedkope smoes om op zondag wat langer in bed te blijven liggen.

Bij het misbruikschandaal van de Rooms-Katholieke Kerk lukte het me ook niet zo om me te schamen en te verootmoedigen. Dat komt natuurlijk allereerst omdat ik een protestant ben. Maar de seculiere verontwaardiging klonk me ook selectief in de oren. Het misbruik van decennia geleden werd wel erg gretig aangegrepen om op de kerk in te hakken, terwijl het misbruik in andere internaten in die tijd in dezelfde mate voorkwam. Toen een paar weken geleden een rapport verscheen over recent misbruik in de jeugdzorg bleek dat van een schokkende omvang te zijn. Maar ik herinner me geen speciale uitzending van Nieuwsuur waarin Twan Huys de directeur van Bureau Jeugdzorg aan een stevig verhoor onderwierp. De enorme aandacht voor het misbruikschandaal in de Rooms-Katholieke Kerk is me te buitenproportioneel. Dat alles helpt me niet om me heel erg te verootmoedigen. En toch.

Er is een tijd om de schaduwkanten van christenen en de kerk onder ogen te zien. Er is een tijd om – hoe ongemakkelijk ook – te erkennen dat er veel mensen zijn die het volle recht hebben om hun beklag te doen. Wat Twan Huys er verder mee doet, moet hij weten. Wie er ook verder maar selectief verontwaardigd over wil zijn, dat is zijn eigen verantwoordelijkheid. Maar er is een moment om te beseffen: het ís ook erg. Mannen die in Gods dienst stonden en kinderzieltjes geknakt hebben, levens onherstelbaar beschadigd hebben. Het is ook een gruwel. Zoals ook incest in christelijke kring een hemeltergend onrecht is, zoals het ook uiterst pijnlijk is als homo’s soms de kerk zijn uitgekeken. Ook in protestantse kerken zijn er predikanten en ouderlingen die door hun woorden en daden een stoorzender zijn geweest voor mensen die naar Gods stem wilden luisteren, maar zo niets van God hebben kunnen horen. Ook om ons heen zijn er mensen gebutst en beschadigd uit de kerk gestrompeld. Voor te veel mensen is het afscheid van de kerk een bevrijding geweest, alleen maar omdat Gods kostgangers er een bende van hadden gemaakt.

Nee, ik verlang niet naar een kerk die alleen maar ‘sorry’ zegt. We hebben niet veel aan christenen die door een eindeloze zelfveroordeling voortaan maar over het evangelie zwijgen. Het blijft een tijd die dappere, fiere gelovigen nodig heeft, die zich voor Gods goede nieuws niet schamen. Maar dit is ook een tijd om op gezette momenten te zeggen: het ís ook erg. Het is vooral een tijd om te beseffen dat christenen geen beter DNA hebben dan niet-christenen. Een tijd om het heel diep tot ons door te laten dringen dat wij allemaal slechter zijn dan we denken. En om daarom meer dan ooit onze hoop te vestigen op de God die genadiger is dan we denken.

Gert-Jan Segers is directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie. Hij schrijft op deze plaats maandelijks een column.

Deze column verscheen ook in het Nederlands Dagblad van vrijdag 20 januari

CU: Improve legal systems for Statia, Saba offenders

Thu, 19 Jan 2012 17:38:02 +0100

The Christian Union (CU) wants the Dutch Minister and State Secretary of Safety and Justice to improve the legal system for the Dutch "public entities" Bonaire, St. Eustatius and Saba so residents of the two latter islands no longer have to go to Bonaire for Court cases. CU Members of the Second Chamber Cynthia Ortega-Martijn and Carola Schouten submitted questions to Minister Ivo Opstelten and State Secretary Fred Teeven of Safety and Justice on Tuesday about the matter.

The CU Members of Parliament (MPs) found it “incomprehensible” that Court cases of Statia and Saba residents are handled inBonaireand whether the rights of these detainees were sufficiently safeguarded.

“The islands are located 800km fromBonaireand there are no direct flights. This makes it almost impossible for families of both parties to attend the Court case,” stated Ortega-Martijn in a press release following reports in the media that suspects from St. Eustatius andSabaare hampered by the current legal system.

In their questions to the Minister, Ortega-Martijn and Schouten sought clarity on reports that the circumstances of Statia and Saba offenders inBonaire’s prison were bad. They asked the Minister and State Secretary whether he agreed that the judicial process for offenders from St. Eustatius and Saba had worsened now that they had to go toBonaireinstead of St. Maarten.

Ortega-Martijn and Schouten expressed concerns about stories that first time young offenders are being held with heavy criminals inBonaire’s prison. Contact with heavy criminals would impede the proper functioning of these youngsters once they are released and get back in society, they pointed out.

The MPs also wanted to have clarity on reports that lawyers of offenders from St. Eustatius and Saba are not informed or informed at a late stage that their clients are being transferred toBonaire.

Often lawyers remain unclear which Judge will handle their client’s case and contact with the client is nearly impossible due to an improper functioning of the video-conferencing system. The MPs asked the Minister and State Secretary what measures were being taken to remedy the situation.

The MPs further asked when the additional detention capacity would become available in Bonaire andSt. Eustatius. They also wanted to know whether facilities, including re-socialisation and rehabilitation, for offenders from the three islands were up to par.

Ortega-Martijn and Schouten requested the Dutch Government to provide clarity on the location of the new prison that will be built inSt. Eustatius. Statia’s Executive Council has changed the venue for the new prison and wants to build the facility in Steward instead of the original location of Man-a-War.

The MPs asked the Minister and State Secretary whether they had taken note of the objections of Statia residents about the new location for the prison. They wondered whether these concerns were sufficient reason to reverse this plan.

Overgenomen met toestemming van The Daily Herald

ChristenUnie wil behoud basisbeurs studenten

Thu, 19 Jan 2012 16:26:51 +0100

De ChristenUnie is tegen het kabinetsplan om een sociaal leenstelsel in te voeren in de masterfase. Tweede Kamerlid Carola Schouten: ,,De toegankelijkheid van het hoger onderwijs staat onder druk als het sociaal leenstelsel wordt ingevoerd, dat vind ik zorgelijk. Studenten zullen een extra drempel ervaren als zij aan een master willen beginnen, zeker wanneer de ouders deze studie niet zomaar kunnen betalen." Bovendien is de ChristenUnie kritisch op de opeenstapeling van financi�le maatregelen, waar studenten in korte tijd mee te maken krijgen. Het gaat niet alleen om het sociaal leenstelsel, maar ook om de langstudeerdersmaatregel en het inkorten van het OV-reisrecht.

Vorige week stelde de ChristenUnie al Kamervragen naar aanleiding van het bericht dat de Nederlandse economie een nijpend tekort aan technici heeft. Omdat bètatechnische studies een tweejarige master kennen, worden deze studenten extra geraakt door deze wet. Schouten: “Ik vraag het kabinet op zijn minst om deze studenten een jaar extra studiefinanciering toe te kennen, zodat financiële overwegingen geen belemmering vormen om aan een bètastudie te beginnen. Alle extra instroom in bètastudies hebben we hard nodig om aan de vraag van het bedrijfsleven te voldoen. Het kabinet werpt nu extra drempels op om aan een bètastudie te beginnen.”

Dutch parliamentarians get direct feedback from Sabans

Thu, 19 Jan 2012 17:38:27 +0100

Most members of the delegation of the First and Second Chamber of Dutch Parliament were pleased with the direct feedback received from Saba residents during their visit.

It was the first visit to Saba for Party for Freedom PVV Senator Peter van Dijk. He said Saba was “a very beautiful island, with everything well-kept. It is a big difference compared with the other islands. Everything is well-painted with nice gardens. Must be that people take pride in this.

“It is very important to speak with the people and this is what we were here for, not just to speak with the governor or commissioners, which was interesting, but not our main goal. For me and my party the most important issue is to get direct feedback from the people.”

Also for the first time in Saba, Socialist Party Member of Parliament (MP) Ronald van Raak confessed of having learned a lot. “It is important to understand we can’t do it here the Dutch way, the civil servant way or having one set of rules and hoping that problems are solved…Flexibility is very important to see why so many things go wrong here with healthcare, taxes and education. When we speak with the minister we have to make it clear that when we govern these islands we need a different mentality to do so.”

Asked about how his perception changed following his visit, he explained that it is one thing to see figures on paper and read assessments but after visiting he now has “a feeling of the islands, each so different from Holland. When we try to govern from The Hague with the same views held in The Netherlands we make big mistakes that cost a lot of money spent on a lot of civil servants that do not solve the problems of the people. There are much cheaper, more effective means to support the people.” In regard to the tax structure Van Raak said, “We have taxes to be able to serve the people but if it costs several times over to collect them we need to make other kinds of arrangements.”

Van Raak deemed the levying of turnover tax by St. Maarten on goods destined for Saba to be illegal. “St. Maarten cannot do that. We will go into the inter-parliamentary conference to discuss why they have this tax, which is not in the agreement.”

Christian Democrat CDA Senator Sophie van Bijsterveld said the transition process is complex and prone to obstacles. “We are here to get a feel of these obstacles and to see what we can do as MPs to improve things.

ChristenUnie MP Cynthia Ortega-Martijn had also visited the island last year. “I see improvements here in the hospital, compared with five months ago. I found high prices, mostly for basic goods like bread and milk [in the supermarket] and we have to do something about that. We have to do something about the tax system. During the last debate I had with State Secretary Frans Weekers, he came with some adjustments but those are not enough. Inflation correction is not enough. Still, the pensions are too low for the cost of living on the island.”

I am glad there are visible improvements within these five months but I hope there will be more fundamental changes because we have to see if this is a sustainable tax system for this island.”

Overgenomen met toestemming van The Daily Herald

Elektronisch afval is een grondstof

Mon, 30 Jan 2012 12:21:19 +0100

,,Waar komen we vandaan en waar gaan we naartoe? Dat zijn de levensvragen voor ieder mens. Maar je kunt ze ook stellen voor de producten die we gebruiken." Dat zei Europarlementarier Peter van Dalen (ChristenUnie) naar aanleiding van het debat over afgedankte elektrische en elektronische apparatuur in Straatsburg.

We hebben in Europa al veel regels over waar onze producten vandaan komen, maar een stuk minder over waar ze naar toe gaan. We stemmen morgen voor scherpere regels over het hergebruik en de inzameling van ons elektrisch afval. Dat is een goede zaak, want afval is een grondstof!

Dat idee moet doordringen in onze handel en wandel. Onze afgedankte apparaten verdwijnen nog te vaak op de schroot. Het is daarom goed dat lidstaten wordt verplicht deze apparaten in te zamelen. En dankzij de inzet van het Europees Parlement mogen ze alleen worden verwerkt in landen met hoge standaarden voor werknemers en milieu.

Tot slot: Ik wil de lidstaten oproepen de richtlijn niet bij het grofvuil te zetten maar ten volle na te leven.

Orb�n moet oppassen niet in dezelfde val als zijn communistische voorgangers te trappen

Thu, 19 Jan 2012 14:28:46 +0100

Regeringsleider Orb�n moet oppassen niet in dezelfde val als zijn communistische voorgangers te trappen, namelijk maximale grip willen krijgen op tal van onderdelen van de samenleving. Dat zei Europarlementari�r Peter van Dalen in het debat over de recente politieke ontwikkelingen in Hongarije, vandaag in Straatsburg. ,,Maar het voorstel om het Hongaarse EU-lidmaatschap n� al te schorsen is links-liberale flauwekul. De inleidende procedure is nu door de Commissie begonnen, laten we daarop wachten."

,,Het Hongaarse parlement heeft in recordtempo een grondwet en vele wetten aangenomen. De nieuwe grondwet verankert prima de waarden van het huwelijk en het leven. Regeringsleider Orbán zet een nieuwe koers uit, toont zich Eurorealist en rekent af met het communistische verleden. Dat is best!

Maar Orbán moet oppassen niet in dezelfde val als zijn communistische voorgangers te trappen, namelijk maximale grip willen krijgen op tal van onderdelen van de samenleving. Vrijheid en verantwoordelijkheid gaan dan knellen. Want ook ik maak me zorgen over de groeiende politieke invloed op de Hongaarse Centrale Bank. Ook ik ben bezorgd dat de politiek de benoeming van honderden nieuwe rechters gaat bepalen.

Velen in dit Parlement reageren echter voorbarig. Het voorstel om het Hongaarse EU-lidmaatschap nù al te schorsen is links-liberale flauwekul. De inleidende procedure is nu door de Commissie begonnen, laten we daarop wachten, zo hoort het!"

Stop schijnvertoning verkiezing voorzitter EP

Wed, 18 Jan 2012 13:03:40 +0100

Gisteren koos het Europees Parlement de incompetente Martin Schulz als voorzitter. Er waren betere kandidaten, maar van tevoren stond vast dat die het niet zouden worden, door een deal achter gesloten deuren tussen de grote fracties. Dat maakt deze verkiezing een schijnvertoning. Er moet een einde komen aan deze achterkamertjespolitiek door voortaan op transparante wijze de voorzitter te kiezen.

Handjeklap

De termijn van een voorzitter duurt twee en een half jaar, dat is in het Europees Parlement een halve zittingsperiode. Sinds de jaren ’80 spreken de christendemocraten en de socialisten af het voorzitterschap met handjeklap onderling te verdelen. Ze steunen om de beurt elkaars kandidaten, waardoor de verkiezingen nooit een verassing zijn, omdat ze samen een meerderheid in het EP hebben.

Ook deze keer stond de uitkomst vast: Martin Schulz zou de voorzitter worden. Een Duitser die met zijn grote mond absoluut niet de verbinder is die een goede voorzitter moet zijn. Hij heeft de ‘kwaliteit’ binnen de kortste keren vrijwel iedereen de kast op te jagen. De huidige procedure leidt nu niet tot een geschikte voorzitter.

Vooraf bepaalde uitslag

Het is onacceptabel dat de uitslag al vooraf bepaald is. In het vervolg moeten, net zoals bij elke normale verkiezing, de kandidaten ons overtuigen waarom juist zij geschikt zijn. Waarom juist zij het Europees Parlement kunnen vertegenwoordigen namens ons allen. Ze moeten concrete verkiezingsbeloftes doen en inhoudelijk campagne voeren. Dan hebben we wat te kiezen! Hiermee krijgen we een geschikte kandidaat die de democratie en het aanzien van het EP kan versterken.

In het EP zien we geen gewone verkiezing van de voorzitter, maar een schijnvertoning. We wisten vorige week al wie er als winnaar uit de bus zou komen. Jammer dat juist in het meest democratische orgaan van de EU dit keer op keer vooraf wordt bepaald, waardoor een ongeschikte kanditdaat wordt verkozen. Dat moet anders!

Peter van Dalen, Europarlementarier voor de ChristenUnie

Eerste Kamer - Weekoverzicht 3: 'Versterking grondwet nodig'

Tue, 17 Jan 2012 15:26:42 +0100

De eerste vergaderweek van 2012 stond er weinig op de plenaire agenda. Er kwamen twee hamerstukken aan de orde. Dat zijn wetsvoorstellen die naar de mening van de Senatoren zonder debat en stemming kunnen worden aangenomen. Wel bestaat de mogelijkheid om 'aantekening' te vragen.

Opheffen adviesraad gevaarlijke stoffen

Door het vragen van 'aantekening' kan je, ondanks het ontbreken van een debat en stemming, wel laten weten dat je bezwaren hebt tegen het wetsvoorstel. De ChristenUnie had daar behoefte aan bij het wetsvoorstel dat de Adviesraad voor Gevaarlijke Stoffen opdoekt. Met het opheffen van deze raad komt de integrale advisering over complexe en multidisciplinaire vraagstukken rond gevaarljke stoffen te vervallen. De recente gebeurtenissen rond Chemie Pack in Moerdijk laten zien hoe belangrijk deze know how en advisering is. Het toekennen van 1 zetel voor deze expertise in de nieuwe Raad voor de Leefomgeving en Infrastructuur is hiervoor te ontoereikend, vindt de ChristenUnie.

Grondwet versterken

In de commissie voor Binnenlandse Zaken heeft ChristenUnie-senator Roel Kuiper vragen gesteld over de staatscommissie Grondwet, die advies heeft gegeven over manieren om de grondwet sterker te maken. Het kabinet wil geen van de plannen van de commissie overnemen. Kuiper wil weten waarom. Lees hier zijn vragen. Op 7 februari debatteert de Eerste Kamer met minister Spies over de Grondwet.

Kuiper: "Grondwet vraagt meer aandacht"

Tue, 17 Jan 2012 14:24:20 +0100

Het kabinet moet meer werk maken van de versterking van de Grondwet, vindt ChristenUnie-senator Roel Kuiper. Hij heeft een aantal vragen gesteld over de kabinetsreactie op het rapport van de Staatscommissie Grondwet. Het zijn vragen ter voorbereiding op een debat van de Eerste Kamer met minister Spies over de Grondwet, later dit jaar.

Vragen ChristenUnie m.b.t. het rapport van de Staatscommissie Grondwet en de reactie van het kabinet (dossiernummer 31570, nr. 10).

De reactie van het kabinet op de voorstellen van het rapport van de Staatscommissie Grondwet is niet alleen gereserveerd, maar vooral ronduit afwijzend. De brede bezinning die in de afgelopen jaren op gang is gekomen met betrekking tot de functie, betekenis en inhoud van de Nederlandse Grondwet wordt teruggebracht tot een smal spoor van functionele argumentatie waarop alleen dat wat past binnen het programma van dit kabinet genade kan vinden. Tekenend is het misverstand met betrekking tot de zogenaamde ‘basispresumptie’ van de commissie, namelijk de versterking van de normatieve functie van de Grondwet. Dit zijn niet de woorden van de commissie zelf. De commissie meent dat het niet bij de tijd brengen van de Grondwet op het punt van onder meer de grondrechten en de digitalisering ertoe leidt dat de Grondwet aan normativiteit inboet. Tegen deze achtergrond spreekt de commissie van een noodzakelijke versterking van het normatief karakter van de Grondwet. Dat is iets anders dan het aanvaarden van een ‘basispresumptie’. Die vermeende basispresumptie is echter wel het voornaamste argument van de regering om de belangrijkste voorstellen van de Staatscommissie af te wijzen. De taak van de commissie was te adviseren met betrekking tot de ‘noodzaak tot wijziging van de Grondwet’. De afwijzing van de wijzigingsvoorstellen van de commissie behoeven naar de mening van onze fractie een bredere argumentatie dan het kabinet nu geeft door aan te geven dat ze het niet eens is met de vermeende ‘basispresumptie’ van de commissie.
Ook op onderdelen van het advies is onze fractie ontevreden over de inhoudelijke reactie van het kabinet. Het is niet duidelijk waarom het kabinet een algemene bepaling afwijst. De zin van zo’n algemene bepaling is niet alleen ontleend aan de wens de Grondwet een andere functie te geven, zoals het kabinet stelt, maar mede om een staatsrechtelijke omissie goed te maken. Een algemene bepaling versterkt niet het ‘verklarend of declaratoir’ karakter van de Grondwet, maar moet gezien worden als versterking van de waarborgende betekenis van de Grondwet. Overigens is onze fractie benieuwd naar de ‘kanttekeningen’ die het kabinet zou plaatsen bij de door de commissie voorgestelde inhoud van de algemene bepaling (31570, nr. 10, pag. 6).
Het verdeelde advies van de commissie op het punt van de opneming van bepaalde grondrechten in de Grondwet is voor het kabinet reden tot een afwijzend oordeel. Op de vraag of het recht op leven een plaats verdient in de Grondwet geeft het kabinet zelf geen inhoudelijk antwoord. Ook bij een verdeeld advies kan het kabinet eigen conclusies trekken. Onze fractie is benieuwd naar de mening van het kabinet met betrekking tot het al dan niet opnemen van een recht op leven in de Grondwet.
Het kabinet wil geen wijzigingen aanbrengen in de wijze waarop de Grondwet functioneert in relatie tot de doorwerking van internationaal recht in onze rechtsorde. De Staatscommissie is helder over haar uitgangspunt: zij wil de ‘traditionele openheid van de Nederlandse Grondwet jegens de internationale rechtsorde behouden’. De kern van de discussie is steeds geweest of de Nederlandse Grondwet niet nadrukkelijker als poortwachter moet fungeren en het parlement de mogelijkheid moet hebben de doorwerking van internationaal recht te toetsen. Over dit principiële vraagstuk, waarover de commissie zich uitsprak, zou onze fractie graag een beschouwing van het kabinet ontvangen.

Arie Slob bezoekt hoofdkantoor Leger des Heils

Mon, 16 Jan 2012 15:13:50 +0100

Fractievoorzitter in de Tweede Kamer voor de Christenunie Arie Slob bezocht op maandag 16 januari het hoofdkantoor van het Leger des Heils. In een gesprek met Commissioner Hans van Vliet liet hij zich uitgebreid informeren over het werk van het Leger.

Overgenomen met toestemming van het Leger des Heils.
Kijk voor meer informatie op http://www.legerdesheils.nl/nieuws/arie-slob-bezoekt-hoofdkantoor-leger-des-heils

Jo�l Voordewind terug uit Afghanistan

Tue, 17 Jan 2012 12:25:27 +0100

Om persoonlijke redenen was Fractievoorzitter Arie Slob niet in de gelegenheid om de andere fractievoorzitters te vergezellen naar Kunduz. Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind verving Arie Slob en is inmiddels terug uit Afghanistan. Hij bracht er een bezoek aan de door Nederlanders geleide politietrainingsmissie. Hieronder een impressie van het bezoek en het interview dat Voordewind bij thuiskomst had met Radio 1.

Hieronder een aantal foto's die Joël Voordewind heeft gemaakt bij de politietrainingsmissie:

ChristenUnie in de media 07-01 t/m 13-01

Fri, 13 Jan 2012 13:24:07 +0100

In dit artikel bieden wij wekelijks een kort overzicht van relevante media-optredens, nieuwsberichten en interviews die over de ChristenUnie en onze politici gaan.

13-01 Een aantal fractievoorzitters en Tweede Kamerleden hebben een vierdaags bezoek gebracht aan de politietrainingsmissie in Afghanistan. Ook bezochten ze de stad Mazar-e-Sharif en de hoofdstad Kabul, waar ze door president Karzai werden ontvangen. Joel Voordewind vindt vooral dat de actie civiel moet blijven. (Rtl.nl)

13-01 Fractievoorzitters Alexander Pechtold (D66) en Joel Voordewind (ChristenUnie) zijn net terug uit Afghanistan. In het Radio Journaal vertelden ze wat ze deden tijdens dat bezoek. (Radio1)

12-01 Om de rijksbegroting op orde te brengen hoeft niet zo veel bezuinigd te worden. Een alternatief is de btw flink te verhogen en het rondpompen van geld via uitkeringen en belastingen tegen te gaan. Een opinieartikel van Kees Tadema. (Nd.nl)

12-01 De fractievoorzitters uit de Tweede Kamer hebben deze week Afghanistan bezocht om met eigen ogen de voortgang van de politietrainingsmissie in Kunduz te bekijken. De politici keren donderdagavond laat terug op Rotterdam The Hague Airport, maakte de Tweede Kamer bekend. Ook Joel Voordewind was daarbij aanwezig. (Nd.nl, hier is een abonnement voor nodig)

11-01 Wageningen houdt zijn 52 koopzondagen per jaar. Dat heeft de gemeenteraad dinsdagavond besloten. De ChristenUnie vindt dat de cijfers op een onjuiste manier tot stand zijn gekomen. (Refdag.nl)

10-01 Op Sint Maarten begint dinsdag het Interparlementair Koninkrijksoverleg (IPKO). Tijdens het vierdaagse overleg tussen de parlementen van het Koninkrijk wordt onder andere gesproken over het vervoer tussen de eilanden, de gezondheidszorg en het Statuut. Daaraan voorafgaand werden werkbezoeken afgelegd aan de eilanden. Cynthia Ortega reageert hierop in een radiobericht.(www.rnw.nl)

09-01 Het bedrijfsleven heeft herhaaldelijk gewezen op dreigende tekorten aan geschoold personeel binnen de industriële sectoren en de gezondheidszorg. Daarom is het des te zuurder voor schoolverlaters om aan de kant te moeten staan. De regionale fractie SGP/ChristenUnie pleit voor een actieve afstemming van scholingsaanbod en arbeidsmarktbehoefte.(Dordrecht.net)

09-01 De ChristenUnie in Tholen maakt zich zorgen over de veiligheid op en rondom het Schelde-Rijnkanaal.(www.pzc.nl)

ChristenUnie: tekort aan technici groot probleem voor economie

Fri, 13 Jan 2012 00:53:17 +0100

Afgelopen woensdag maakte Yacht bekend dat Nederland kampt met een nijpend tekort aan hoogopgeleide technici. De ChristenUnie heeft Kamervragen gesteld over dit belangrijkste knelpunt voor technologische bedrijven in Nederland. Het structurele tekort komt voor op alle onderwijsniveaus: van het vakonderwijs tot wetenschappelijk opgeleid personeel.

Tweede Kamerlid Carola Schouten: “In gesprekken met ondernemers in de technologiebranche en bij werkbezoeken bij technologische bedrijven staat het tekort aan technisch personeel bovenaan het problemenlijstje. De ChristenUnie maakt zich al langer zorgen over het structurele tekort aan technici op de arbeidsmarkt. Uit prognoses blijkt dat het tekort alleen maar groter wordt. Ik heb minister Verhagen (Economische Zaken) en staatssecretaris Zijlstra (Hoger Onderwijs) gevraagd actie te ondernemen om dit probleem af te wenden.”

In het bijzonder vraagt de ChristenUnie om aanpassing van kabinetsmaatregelen die financiële drempels opwerpen voor studenten. Zo kiest het kabinet voor een sociaal leenstelsel in de masterfase, terwijl bètatechnische studies doorgaans een tweejarige master kennen. Schouten: “Ik vraag het kabinet op zijn minst om deze studenten een jaar extra studiefinanciering toe te kennen, zodat financiële overwegingen geen belemmering vormen om aan een bètastudie te beginnen. Alle extra instroom in bètastudies hebben we hard nodig om aan de vraag van het bedrijfsleven te voldoen. Het kabinet werpt nu extra drempels op om aan een bètastudie te beginnen.”

http://fd.nl/dowjones/article1381614.ece

Project SchuldHulpMaatje groeit

Fri, 13 Jan 2012 11:05:35 +0100

Het na een motie van de ChristenUnie opgezette project 'SchuldHulpMaatje' is na een jaar uitgegroeid tot duizend actieve vrijwilligers in zo'n 45 plaatsen. Een SchuldHulpMaatje is een vrijwilliger die mensen met problematische schulden helpt een hulptraject te doorlopen. Inmiddels wordt het project volledig betaald door fondsenwerving.

Tweede kamerlid voor de ChristenUnie Cynthia Ortega: ‘Ik ben blij dat er fondsen worden gevonden om het project verder te financieren. Omdat verschillende christelijke organisaties vanaf het begin de krachten hebben gebundeld en een projectplan hebben ingediend, heeft SchuldHulpMaatje het grootste deel van de vijf miljoen Euro subsidie gekregen die voor de projecten beschikbaar was. Het vormt een alternatief voor gemeenten om professionals alleen in te zetten in de professionele hulpverleningsfase. Het levert gemeenten een besparing op, naast het feit dat mensen langdurig begeleid zullen worden in de moeilijk periode van schuldhulpverlening. De voorbereidende fase en de nazorg kunnen dan door deze vrijwilligers worden opgepakt.’

De subsidie is beschikbaar gekomen door een motie van Cynthia Ortega.

SchuldHulpMaatje is een samenwerkingsproject van het Platform voor Christelijke Schuldhulp samen met Kerk in Actie, het landelijk Katholiek Diaconaal Beraad, SKIN (migrantenkerken), de Evangelische Alliantie (EA) en de Protestants Christelijke Ouderenbond (PCOB). Naast ondersteuning richt SchuldHulpMaatje zich ook op gedragsverandering.

Lees ook over het manifest 'Schulden te lijf' dat in juni 2009 ondertekend is door vele kerkelijke organisaties.

Lees hieronder de notitie van Cynthia Ortega over de schuldhulpverlening van maart 2011. Lees hier het nieuwsbericht daarover.

ChristenUnie in de media (23/12/2011 - 6/1/2012)

Fri, 06 Jan 2012 17:52:44 +0100

In dit artikel bieden wij wekelijks een kort overzicht van relevante media-optredens, nieuwsberichten en interviews die over de ChristenUnie en onze politici gaan.

04-01 Samen met corporaties, hypotheekverstrekkers en bouwbedrijven moet de gemeente de verkoop van starterswoningen bevorderen. Ook moeten er duurdere huurwoningen worden gebouwd. Dat bepleit het Goudse ChristenUnie-raadslid Gerard Schotanus. (AD/Groene Hart, gedrukte versie, blz. 3).

03-01 In 'Dit is de dag' op Radio 1 het verhaal van Christen-Unie senator Roel Kuiper en zijn vrouw Tjitske. Ze verkochten hun twee-onder-een-kapwoning in Barneveld en kochten een veel kleiner huis in een Amsterdamse achterstandswijk. (www.radio1.nl) Daar willen ze middels het doen van belangeloze daden de liefde van God laten zien.

03-01 Amstelveenweb besteedt aandacht aan de 'complimententeller' die wethouder Jacqueline Koops (ChristenUnie-Amstelveen) bij de eerste geboorteaangifte van 2012 overhandigt. (www.amstelveenweb.com)

02-01 De Leidse fractie van de ChristenUnie blijft hopen dat de vrije koopzondagen waartoe de gemeenteraad onlangs besloot, er niet zullen komen. Dat blijkt uit een bericht op de website van de partij. Lees het bericht op de website van het Leidsch Dagblad. Ook in Amersfoort/Leusden is de ChristenUnie niet te spreken over het koopzondagenplan. Twee verschillende winkelcentra willen nu op twaalf verschillende zondagen hun deuren openen, zodat ze niet met elkaar hoeven te concurreren op dezelfde zondagen. Dat resulteert netto in meer koopzondagen in de regio. Dat zint de ChristenUnie/SGP-fractie in Amersfoort totaal niet, schrijft het AD/Amersfoortse Courant op 6 januari (blz. 5).

30-12 De ChristenUnie in Assen wil dat het college met een gecoördineerde aanpak van vrouwenhandel en prostitutie komt. Aanleiding is de noodkreet van GGD en MaatschappelijkWerk Noordermaat. Die organisaties stellen dat de problematiek groter is dan gedacht en de de hulpverlening in het gedrang komt door financiële problemen. Lees het artikel in het Dagblad van het Noorden (30/12/2011, gedrukte versie, blz. 26).

24-12 Een initiatief van de ChristenUnie in Slochteren heeft ertoe geleid dat bijstandgerechtigden meer vermogen (geld of bezittingen) kunnen houden. Dat schrijft het Dagblad van het Noorden (gedrukte versie, blz. 11). Voor een echtpaar in de bijstand is dat 10.000 euro, voor een alleenstaande de helft daarvan. Geld kan gebruikt worden voor de studie van kinderen of om begrafeniskosten te betalen.

24-12 Turkije moet niet zo 'aangebrand' reageren op de instemming van het Franse parlement met een wetsvoorstel dat ontkenning van de Armeense genocide strafbaar stelt. Dat zegt ChristenUnie-Kamerlid Joël Voordewind, die zelf een vergelijkbaar wetsvoorstel heeft ingediend in de Tweede Kamer in het Nederlands Dagblad. Turkije verbrak meteen de diplomatieke banden met Frankrijk na het aannemen van het wetsvoorstel.
In het Parool van 27 december wordt meer geschreven op het Franse verbod op het ontkennen van de genocide en het voorstel van Joël Voordewind. Volgens een rondgang van de krant langs politieke partijen zal het voorstel van Voordewind het niet gaan halen. Veel partijen zouden hun handen niet willen branden aan een dergelijk verbod. Na het kerstreces zal Voordewind zijn voorstel verdedigen in de Tweede Kamer. (Parool, gedrukte editie, 27/12/2011, blz. 7, )
Naast vrijwel alle andere Nederlandse media, besteedt ook Trouw aandacht aan het wetsvoorstel Negationisme (het ontkennen van algemeen aanvaarde historische feiten, zoals volkerenmoorden) van Voordewind. In het interview stelt Voordewind dat Turkije geen lid kan worden van de EU als het niet eerlijk naar het verleden kijkt. Lees hier het interview 'Moedig van Frankrijk om wet aan te nemen tegen ontkenning van Armeense genocide' (28/12/2011).

24-12 In het politieke debat over medische ethiek loopt ChristenUnie-Kamerlid Esmé Wiegman vaak tegen een muur van onbegrip op. 'Ik kom hier niet verder. Daarom blijf ik voortdurend het gesprek in de samenleving aangaan.' Een diepgaand interview met het Nederlands Dagblad.

23-12 De overheid mag aan bedrijven geen vergunningen meer afgeven om wapens te exporteren naar Egypte, zolang dat land die wapens inzet tegen de eigen bevolking. Een voorstel van ChristenUnie-Kamerlid Joël Voordewind hierover werd aangenomen. Dat meldde het ANP. Dit bericht is helaas niet online terug te lezen.

23-12 De subsidie van schuldhulpprojecten leveren geld op, blijkt uit onderzoek. De inzet van vrijwilligers bij schuldhulpprojecten is rendabel. Elke euro subsidie die erin wordt gestoken, levert de samenleving 1,30 tot 2,90 euro op. Het onderzoeksrapport werd overhandigd aan Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn, die zich ontpopt heeft als voorvechter voor een goede schuldhulpverlening. Lees het bericht van het Reformatorisch Dagblad. En hier ons eigen bericht (met video).

Gemist in het vorige overzicht:

22-12 Er zou een contactgroep moeten komen voor de christelijke partijen, waardoor CDA, CU en SGP elkaar regelmatiger dan nu ontmoeten, zaken afstemmen en elkaar bij de les houden. Dat voorstel doet oud-CDA-Kamerlid Schinkelshoek in het SGP-studieblad Zicht dat deze week verschijnt, schrijft het Reformatorisch Dagblad.

21-12 Kamerlid Cynthia Ortega van de ChristenUnie komt 20 januari naar Doetinchem om te praten met het Comité Mensen en de Bijstand, dat haar heeft geadopteerd. Het kamerlid krijgt informatie over de ervaring van het comité met de uitvoering van allerlei wettelijke regelingen. Lees het bericht op De Gelderlander.

Dit media-overzicht is met zorg samengesteld, maar niet per se volledig. Tips zijn welkom! Graag met volledige links sturen naar indemedia@christenunie.nl.

ChristenUnie in de media: 17-12 t/m 23-12

Fri, 23 Dec 2011 17:06:12 +0100

In dit artikel bieden wij wekelijks een kort overzicht van relevante media-optredens, nieuwsberichten en interviews die over de ChristenUnie en onze landelijke politici gaan.

Dit is het laatste overzicht in 2011. Vanaf begin 2012 zal er wekelijks weer een overzicht geplaatst worden.

23-12 Cynthia Ortega in het ND over het belang van de inzet van vrijwilligers bij schuldhulpverlening (www.nd.nl). Zie hier een video van de presentatie.

23-12 Serious request heeft al bijna 2 miljoen euro binnengehaald voor het Rode Kruis. Vanmiddag zal Joel Voordewind aanwezig zijn om een bijdrage te doen namens de Tweede Kamer. Ook zal hij een nummer spelen met een speciale '' Kamerband''.
(www.nu.nl)

Zie hier het optreden:

22-12 Carola Schouten staat in de Spits met een groot interview nadat zij verkozen is tot politiek talent van het jaar. (Pagina 9)(www.spits.nl)

22-12 De Tweede Kamer vestigt vandaag, op de laatste dag voor het kerstreces, twee records. Nog nooit hebben de fracties in de Kamer zo veel moties ingediend als dit jaar. Ruwweg een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar. Arie Slob geeft een reactie. (www.Trouw.nl)

21-12 Ook de ChristenUnie is voor het aflossen van Hypotheekschulden. (www.nos.nl)

20-12 Arie Slob over de aanrijding van de vrachtwagen met de kerstkalkoenen. ''De volgende keer kunnen het ook mensen zijn'' (www.transport-online.nl)

18-12 Carola Schouten verkozen tot politiek talent van het jaar. Hier een artikel van de Telegraaf. (www.telegraaf.nl)

Kerstgroet Carola Schouten

Thu, 22 Dec 2011 21:32:24 +0100

Vanuit het Tweede Kamer gebouw wenst Carola Schouten u een gezegend kerstfeest en een voorspoedig, gelukkig en gezond nieuw jaar toe.

Kerstgroet Arie Slob

Thu, 22 Dec 2011 17:53:50 +0100

Vanuit het Tweede Kamer gebouw wenst Arie Slob u, namens de hele fractie van de ChristenUnie, een gezegend kerstfeest en een voorspoedig, gelukkig en gezond nieuw jaar toe.

Onze tijd schreeuwt om christelijke ambtenaren (RD)

Thu, 22 Dec 2011 14:55:29 +0100

Om een stil en gerust leven te kunnen leiden, is het hard nodig dat christenen hun verantwoordelijkheid nemen, ook binnen de overheid, betogen Geert Jan Spijker en Rob Nijhoff.

Het is meestal louterend om prof. Van de Beek te lezen. Hij peilt geestelijke achtergronden, zet dilemma’s op scherp en prikkelt christenen om niet in te dutten en wereldgelijkvormig te worden. Ook ziet hij terecht dat Christus als Heer van heel deze wereld aardse overheden voor keuzes stelt, uitdaagt en ergert, al dan niet via Zijn navolgers.

De waarschuwing van Van de Beek tegen overheidsdienst (RD 10-12) slaat echter door, zoals dat bij een zekere provocerende stijl kan gaan. Christenen moeten niet opgaan in de hen omringende, seculiere cultuur. Zeker. Maar dat betekent niet automatisch: afstand nemen van alle diensten van of van dienst bij de overheid.

Van de Beek gebruikt stevige taal: „De overheid heeft absolute trekken en dat zijn altijd trekken van een bepaalde ideologie.” Hij spreekt van het „deelnemen aan het systeem.” Het klinkt allemaal buitengewoon onheilspellend. De overheid als een alomvattend en gulzig beest dat ons opslokt. Wee je gebeente als je in de buurt komt! Het kwaad ligt op de loer.

Maar is het zo zwart-wit? Met zijn massieve bewoordingen wil Van de Beek geestelijke antennes en ruggengraat bevorderen, maar doet hij de huidige werkelijkheid tekort.

Natuurlijk is het oppassen geblazen als macht samenbalt, maar macht is niet per se slecht. Het gaat erom hoe die macht wordt ingezet – zeker door overheden.

Als dienares van God heeft de overheid een zinvolle taak waar ook christenen aan mogen bijdragen. Wij mogen ons, ook in een seculiere omgeving en bewust van een precaire positie, inzetten voor publieke rechtvaardigheid. Daniël deed dat ook. Hij bad, maar voegde tevens de daad bij het woord. Ook wij mogen dat doen.

Bij Van de Beek lijkt de samenleving uit twee delen te bestaan: de kerk en de staat. Christenen horen in de kerk, en moeten afstand houden van de staat. „De overheid eist nu eenmaal het laatste gezag”, schrijft Van de Beek. „Christenen in overheidsdienst kunnen in een situatie geraken waar ze zich tegen de regels van de heersende macht gedragen.”

Let op: hier zegt Van de Beek zelf ”kunnen”, het gaat dus niet om een wet van Meden en Perzen voor alle tijden. Daarnaast: geldt deze mogelijkheid van conflict met macht of gezag niet ook voor andere kringen in de samenleving? Zelfs binnen kerken en gezinnen kunnen ongezonde machtsverhoudingen optreden (dominocratie en incest).

Kortom, in alle domeinen van het leven gelden machts- en gezagsverhoudingen, wordt loyaliteit geëist en kunnen (gewetens)problemen optreden. Dan gaat het misschien niet direct over leven en dood, maar ook de overheid heeft meer dan soldaten in dienst. Van de Beek scheert nu alle overheidsdiensten over één kwaadaardige kam.

Maar is de overheid dan niet ”het laatste gezag”? Daar hield het Romeinse Rijk het wel op. In het Nederland van nu zijn echter invloeden in de staatsinrichting te bespeuren met wortels in de zestiende eeuw (Unie van Utrecht), maar ook in de eeuwen daarvoor en daarna: invloeden waar het Evangelie een stempel op heeft gezet. Juist het beroep op eigen geweten is daar een sterk voorbeeld van.

Maar, zegt Van de Beek, de overheid „bepaalt wel zelf wat het juiste geweten is.” Dat is precies wat momenteel in het geding is. Werkelijke ruimte voor het eigen geweten van ongelijksoortige burgers vraagt een overheid die niet koste wat kost afdwingt waar dat onnodig is.

Wanneer de Nederlandse overheid begint te zwichten voor de verleiding om dat wel in toenemende mate te doen (bijvoorbeeld ook wat betreft het huidige vrouwenstandpunt van de SGP), begint ze inderdaad de trekken van het ‘beest’ uit Openbaring 13 aan te nemen.

Veel christenen zouden meer afstand tot de dominante, Nederlandse cultuur kunnen nemen. Terecht hamert Van de Beek daarop. Vreemdelingschap vergeten we vaak en al te snel gaan we mee in allerlei opzichten (materiële voorspoed, publieke privileges enzovoort).

We zijn op sommige plaatsen ook te zeer gewend geraakt aan een machtspositie. Lastig, dat afbouwen. Maar dat sluit verantwoordelijkheid dragen voor de publieke zaak niet uit. Sterker, om een gerust en stil leven te kunnen leiden, is het juist hard nodig dat ook christenen hun verantwoordelijkheid nemen, ook in het publieke leven, ook binnen de overheid.

Dat Van de Beek signaleert dat de parallellen met de Vroege Kerk groter worden en daarom wakker schudt, prima. Dat we in een postchristelijke samenleving niet moeten opkijken van vormen van ‘ontslag’ of erger, en daar zelfs niet voor moeten terugschrikken, ook akkoord. Maar vroegkerkelijk martelaarschap kan men ook al te vroeg, te massief of bijna romantiserend vertalen naar het heden.

De auteurs zijn beleidsmedewerkers bij het wetenschappelijk instituut van de ChristenUnie.\

Dit artikel verscheen ook in het Reformatorisch Dagblad van woensdag 21 december

ChristenUnie wil maatschappelijke organisaties betrekken bij asielprocedure

Wed, 21 Dec 2011 22:23:14 +0100

De ChristenUnie wil dat lokale gemeentes en maatschappelijke organisaties, zoals kerken, betrokken worden bij de asielprocedures. Kamerlid Jo�l Voordewind volgt hiermee de aanbeveling van de Adviesraad voor Vreemdelingenzaken en vindt de betrokkenheid van gemeentes van groot belang om zo een optimaal beeld te krijgen van de maatschappelijke betrokkenheid van minderjarige asielzoekers zonder verblijfsvergunning. Voordewind: ,,Het is van groot belang dat de minister steun krijgt van lokale gemeentes als het gaat om de beoordeling van een individueel asielgeval. Alleen een gemeente kan bepalen of een asielzoeker geworteld is in de Nederlandse samenleving."

Donderdag wordt gestemd over een motie van Voordewind en CDA-Kamerlid Knops waarin minister Leers wordt opgeroepen de Kamer zo spoedig mogelijk te informeren of en zo ja op welke wijze de aanbevelingen van de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken in beleid worden omgezet. Voordewind: ,,Lokale gemeentes, artsen en maatschappelijke organisaties zoals kerken kunnen goed inschatten hoe geworteld een asielzoeker is. De hulp van de organisaties en gemeentes zorgt ervoor dat de minister een eerlijk en menselijk beeld krijgt van de omstandigheden waarin de asielzoeker zich bevind. In Duitsland heeft de Härtefallkommission laten zien wat de toegevoegde waarde is van kerken, artsen en gemeentes.”

De ChristenUnie vindt de betrokkenheid van deze partijen van groot belang om daarmee het vreemdelingenbeleid een breder maatschappelijk draagvlak te geven. Voordewind: ,,We hebben gezien dat in gevallen zoals die van Mauro en de Afghaanse Sahar er landelijk veel ophef ontstaat over het vreemdelingenbeleid. De ChristenUnie denkt dat het vreemdelingenbeleid maatschappelijk breder gedragen wordt, wanneer er naast een medewerker van de Immigratie en Naturalisatiedienst ook een vertegenwoordiger van de betrokken gemeente meewerkt in de procedure.”

Subsidie voor vrijwillige schuldhulpverlening levert geld op

Tue, 03 Jan 2012 14:49:36 +0100

De vrijwillige schuldhulpprojecten die op initiatief van ChristenUnie-Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn zijn gestart, zijn een groot succes. Uit een onderzoek blijkt dat de projecten de samenleving geld hebben opgeleverd. Ortega: "Dit onderzoek bevestigt dat de inzet van vrijwilligers van groot belang is. Het kabinet zou daar meer rekening mee moeten houden." Het onderzoek is gedaan door Social Force en Regioplan in opdracht van acht organisaties die met de zogenaamde 'Ortega-gelden' projecten hebben uitgevoerd op het gebied van de inzet van vrijwilligers bij schuldhulpverlening.

In 2009 nam de Tweede Kamer een motie van Cynthia Ortega aan om vrijwillige schulpprojecten financieel te ondersteunen. Uit het onderzoek blijkt nu dat iedere euro subsidie de samenleving 1,30 tot 2,90 euro oplevert. De vrijwilligers nemen onder meer werk uit handen van professionele schuldhulpverleners, voorkomen uitval van schuldhebbers en voorkomen van crisissituaties (zoals huisuitzetting, of afsluiting van gas). De onderzoekers schatten bovendien dat het werkelijke rendement nog hoger ligt, omdat ze niet hebben meegerekend in hoeverre nazorg van vrijwilligers voorkomt dat mensen opnieuw in schulden vervallen.

Vanwege het hoge rendement, en doordat naar verwachting het aantal schuldhebbers zal toenemen, heeft de ChristenUnie aangedrongen op voortzetting van de financiering van vrijwillige schuldhulpprojecten. Het kabinet was hier echter op tegen. Ortega begrijpt dit niet: “Het kabinet wil meer verantwoordelijkheden bij de samenleving leggen. Juist in dat licht zou je verwachten dat het vrijwilligers ondersteunt,” zegt het Kamerlid. “Door alleen maar te bezuinigen versterkt het kabinet de samenleving niet, maar gooit het alleen taken over de schutting. Dat is niet verantwoordelijk, en kost uiteindelijk alleen maar meer geld.”

ChristenUnie: 1040-urennorm is onhaalbaar

Wed, 21 Dec 2011 17:25:03 +0100

De ChristenUnie ziet het protest onder scholieren en docenten over de 1040-urennorm als bevestiging dat de urennorm niet haalbaar is. De Tweede Kamer besloot onlangs middelbare scholen te verplichten in de eerste twee klassen 1040 uur per jaar les te geven, in plaats van duizend. ChristenUnie-Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: "Deze norm is niet alleen moeilijk haalbaar, maar ook onwenselijk."

Eerder deze week liet de VO-raad weten dat 88 procent van haar leden de urennorm wil boycotten. Ortega begrijpt de vrees dat de veertig extra uren ‘ophokuren’ worden: scholieren moeten dan wel op school zijn, maar krijgen geen les.

Aanvankelijk wilde het kabinet een 1000-urennorm hanteren. Een amendement van de PVV om 1040 onderwijsuren verplicht te stellen, kreeg echter een meerderheid. De ChristenUnie stemde tegen. Ortega: “De ChristenUnie stelt kwaliteit van onderwijs voorop, niet de hoeveelheid uren. Het is beter meer ruimte aan scholen te geven, door een minder starre urennorm te hanteren en meer maatwerkuren aan scholen beschikbaar te stellen.”

ChristenUnie roept EU op stelling te nemen tegen marteling in gevangenschap in India

Wed, 21 Dec 2011 14:47:44 +0100

In India worden stelselmatig personen blootgesteld aan marteling in gevangenschap. Europarlementari�r Peter van Dalen (ChristenUnie) heeft hierover vragen gesteld aan de Europese Commissie. Van Dalen: ,,De EU moet deze kwestie aankaarten bij de Indiase autoriteiten. Dit is slechts het topje van de ijsberg. We kunnen als belangrijke handelspartner van India niet net doen alsof onze neus bloedt."

Het rapport ‘Torture in India 2011’, onlangs gepubliceerd door het Asian Centre for Human Rights en medegefinancierd door de Europese Commissie, stelt dat in de jaren 2001 tot 2010 14.231 personen in politionele en justitiële hechtenis zijn omgekomen. Dit cijfer is afkomstig van de gevallen gemeld aan de Indiase National Human Rights Commission (NHRC). Van Dalen: ,,Ik roep de Commissie op deze kwestie bij de komende EU-India Top in februari 2012 te agenderen en tot overeenstemming te komen over te nemen maatregelen tegen marteling in India.”

Onderzoek

Volgens het rapport zijn de meeste gevallen een direct gevolg van marteling in gevangenschap. Deze cijfers tonen slechts het topje van de ijsberg, aangezien de meeste gevallen van overlijden als gevolg van marteling niet aan de NHRC worden gemeld. Van Dalen wil ook dat de Commissie een onderzoek instelt, om vast te stellen of er inderdaad bewijs is van systematische mensenrechtenschendingen. Als uit dat onderzoek blijkt dat dit het geval is, moet de EU India's handelsvoordelen opschorten. Deze handelsvoordelen worden eenzijdig door de EU aan ontwikkelingslanden gegeven.

De kwestie mag niet onbesproken blijven bij de onderhandelingen over het EU-India handelsverdrag. India heeft de VN Conventie Tegen Marteling (UNCAT) nog niet overgenomen en heeft geen anti-martelingswet.. Van Dalen: "De invoering van een anti-martelingswet moet een voorwaarde zijn voor het sluiten van een nieuw handelsverdrag met India. De EU moet er vervolgens ook op toezien dat de wet wordt nageleefd."

Eerste Kamer Weekoverzicht 51

Wed, 21 Dec 2011 11:28:42 +0100

Veteranenwet

De Eerste Kamer besprak deze week onder andere de Veteranenwet. De wet is een initiatief van alle fracties uit de Tweede Kamer. Ook ChristenUnie-Tweede Kamerlid Joel Voordewind was betrokken bij het schrijven van de wet. ChristenUnie Senator Roel Kuiper is blij met het resultaat. Lees hier zijn bijdrage aan het debat. De Eerste Kamer nam het wetsvoorstel zonder stemming aan.

Jongeren in de bijstand

Senator Peter Ester debatteerde mee over een wetsvoorstel dat de bijstand wijzigt: de wet werk en bijstand. Hij hekelde de visieloze wijze waarop het kabinet op de bijstand bezuinigt. Lees hier zijn bijdrage. Ester staat in het bijzonder stil bij de positie van jongeren met een beperking. De ChristenUnie heeft tegen het wetsvoorstel gestemd.

Overige stemmingen

Er werd onder andere gestemd over het Belastingplan 2012 en enkele andere fiscale maatregelen. De ChristenUnie heeft die voorstellen gesteund, ondanks kritiek op onderdelen van de plannen.

Debat over rituele slacht

Het debat over rituele slacht gaat pas verder op 17 januari, na het kerstreces.

Peter Ester: "Niet visieloos bezuinigen op de bijstand"

Wed, 21 Dec 2011 11:22:27 +0100

ChristenUnie-senator Peter Ester deed dinsdag mee aan het debat over de wet Werk en Bijstand. Hij was kritisch op de onsamenhangende wijze waarop het kabinet bezuiniging op bezuiniging stapelt. "We moeten niet visieloos gaan snijden in de bijstand", aldus Ester.

Bijdrage van Peter Ester aan de plenaire bespreking van het wetsvoorstel 32 815: Wijziging van de Wet werk & samenvoeging met de Wet investeren in jongeren, op 19/20 december 2011

MdV, mijn fractie heeft met belangstelling maar ook met zorg kennis genomen van het wetsvoorstel. Het gaat hier om een aantal substantiële ingrepen in de bijstand die om een gedegen behandeling in dit huis vragen. Het aanscherpen van de regels voor jongeren onder de 27 jaar, het afschaffen van bijstand voor inwonenden, het vervangen van de partnertoets door een toets op het huishoudinkomen en het maximeren van het gemeentelijk minimabeleid, vormen in combinatie een vergaand bezuinigingspakket.

Mijn fractie deelt de noodzaak om stapelingen van uitkeringen binnen gezinnen te voorkomen. Het kan niet zo zijn dat uitkeringsafhankelijkheid intergenerationeel wordt doorgegeven. Dat leidt tot sociale uitsluiting en sociale isolatie. Maar de oplossing daarvan is niet een kwestie van resolute bezuinigingen maar vooral, zoals ik zal betogen, van innovatief en activerend arbeidsmarktbeleid.

Weinig transparante procedure

Juist gezien het vergaande karakter van het wijzigingsvoorstel, wil mijn fractie een kritische noot plaatsen bij de gevolgde procedure. Wij moeten constateren, MdV, dat ons op het einde van dit jaar een groot aantal wetsvoorstellen van het departement van de staatssecretaris bereiken die ieder op zich drastische consequenties hebben voor de doelgroep. Met name daar waar het ingrepen in de sociale zekerheid betreft - zoals ook bij het onderhavige voorstel het geval is - wordt ter legitimatie en ondersteuning verwezen naar de Wet Werken naar Vermogen die de kamer volgend jaar tegemoet kan zien. Dit betekent dat de huidige voorstellen zijn los gezongen van hun achterliggende visie die we immers in een latere fase zullen bespreken. Dit heeft, MdV, naar de mening van mijn fractie een negatieve impact op de kwaliteit van de beraadslaging. Deze ontkoppeling van wetsvoorstel en achterliggende visie zagen we eerder deze maand ook bij het debat in de senaat over het kindgebonden budget en de kindregelingen. Ook hier wordt verwezen naar een onderliggend visiedocument dat begin volgend jaar zal verschijnen.

Mijn fractie maakt bezwaar tegen deze gang van zaken die veel weg heeft van een salamistrategie zoals wij eerder betoogden. Mijn factie wil de staatssecretaris verzoeken waarom de politieke leiding van zijn departement telkenmale op deze strategie terugvalt? En daaraan verbinden wij de vraag welke maatregelen hij en de minister zullen nemen om deze procedureel en inhoudelijke laakbare gang van zaken te keren? Dit huis hecht zeer aan een hoge kwaliteit van behandeling van wetsvoorstellen, maar daarvoor is de gelijktijdige beschikbaarheid van wetsvoorstel en de bredere inhoudelijke legitimering onontbeerlijk.

Het heeft ook consequenties voor de uitvoeringspraktijk van wetsvoorstellen. Wat is nu precies de zin, MdV, van dit wetsvoorstel gezien het gegeven dat we nog geen jaar later hier de zojuist genoemde Wet Werken naar Vermogen zullen bespreken die in overkoepelende zin maatregelen formuleert rond bijstand en de onderkant van de arbeidsmarkt. Het wordt er op deze manier niet transparanter op en zadelt bovendien de uitvoeringsinstanties met grote implementatieproblemen op. De Wwb is immers volgend jaar al weer achterhaald. De VNG en ook Divosa hebben hier terecht op gewezen. Ligt het dan niet voor de hand, zo wil mijn fractie de staatssecretaris vragen, om de gewijzigde Wwb samen in te voeren en parlementair te bespreken met de Wet Werken naar Vermogen? De argumentatie van de staatssecretaris in de Memorie van Antwoord vermag niet echt te overtuigen.

Invoeringstermijn en uitvoeringsperikelen

De VNG heeft in niet mis te verstane bewoordingen te kennen gegeven dat een invoeringsdatum van 1 januari a.s. uitvoeringstechnisch onmogelijk is. Deze inwerkingtreding staat haaks op de Code Interbestuurlijke Verhoudingen die een termijn aanhoudt van drie maanden na de officiële afkondiging van regelgeving. Uit de Memorie van Antwoord blijkt dat de staatssecretaris zich deze schending van afspraken realiseert maar hij doet daar verder niets mee.

We stuiten met regelmaat, MdV, op problemen met de invoeringstermijn van wetsvoorstellen van het departement van de staatssecretaris. De ingreep in de kindregelingen, het kindgebonden budget, de afbouw van de dubbele heffingskorting, en de wijziging ingangsdatum AOW-Ouderdomspensioen zijn daarvan een paar voorbeelden. Mijn fractie stelt dan ook de vraag hoe serieus de staatssecretaris deze Code Interbestuurlijke Verhoudingen nu eigenlijk neemt? Weegt de staatssecretaris deze inbreuk anders?

De implementatie van de wetswijziging is bepaald niet eenvoudig, MdV. Alle 300.000 bijstandscliënten zullen moeten worden doorgelicht op hun gezinssituatie om de huishoudtoets te kunnen berekenen. Voor gezinnen met meerderjarige kinderen met een eigen inkomen moet een hernieuwde berekening plaatsvinden waarvoor ongetwijfeld ook aanvullend dossieronderzoek vereist is. Het gaat om een uitvoeringstechnisch complexe materie. De VNG heeft in zijn brieven van 12 september en 7 november jl. een lange waslijst opgenomen van knelpunten en technische problemen die overwonnen moeten worden om de wetswijziging naar behoren uit te voeren. De invoering van de wetswijziging vereist grote zorgvuldigheid en dat is met de huidige invoeringsdatum nauwelijks realiseerbaar. Daar bestaat in de uitvoeringswereld brede consensus over. De staatssecretaris doet hier in de Memorie van Antwoord wat luchtigjes over. De vraag die mijn fractie dan ook stelt is of, en zo ja welke waarborgen de staatssecretaris heeft ingebouwd om een correcte implementatie van de beleidsmaatregelen te verzekeren. Is hij bereid garanties op dit punt te geven? Wat is het meest recente oordeel van de VNG over de uitvoeringsproblematiek?

Beleidseffecten

Het wetsvoorstel, MdV, is uiteindelijk ook bedoeld om de arbeidsparticipatie te verhogen. Ook hier stelt zich de vraag naar onderbouwing. Arbeidsongeschikte jongeren die onder het Wajong-regime vallen zullen door de herijking van de uitkeringen echt niet aan het werk komen. Een inwonende jongeren met beide ouders in de bijstand die gaat werken ziet zijn inkomsten verrekend met de uitkering van zijn ouders. Voor velen is dat geen aanlokkelijk perspectief. Hoe schat de staatssecretaris de effecten van zijn voorstel op arbeidsdeelname in? Zijn deze inschattingen gebaseerd op onderzoek? In ieder geval blijkt uit de evaluatie van de Wet Investeren in Jongeren dat de integrale benadering van activering van jongeren nog niet in alle gemeenten is aangeslagen en dat met name jonggehandicapten om extra zorg vragen. Dat geldt ook voor jongeren met complexe multiproblematiek. Vooral ook kleinere gemeenten zijn hier minder voor toegerust.

We moeten voorts constateren dat de gemeentelijke re-integratiebudgetten onder sterke druk staan. Sterker, er is sprake van ingrijpende bezuinigingen. Mijn fractie wil de staatssecretaris dan ook vragen of deze bezuinigingen de transitie van uitkering naar werk onder de doelgroep van de Wwb niet verder problematiseren.

Niet bij financiële prikkels alleen

MdV, uit vrijwel alle recente wetsvoorstellen van de staatssecretaris en zijn minister blijkt een onwankelbaar geloof in de werking van financiële prikkels om individuen aan te sporen gewenst gedrag te vertonen, in dit geval de transitie naar betaalde arbeid. De vraag is evenwel hoe een algemene prikkel als verwoord in het wetsvoorstel werkt op de huidige arbeidsmarkt en welke werkgelegenheidseffecten hiervan te verwachten zijn. Dat is zeker geen uitgemaakte zaak. Bij welke groepen uitkeringsgerechtigden mag men positieve effecten verwachten en voor welke groepen zal dit geen of weinig effect sorteren? Kan de staatssecretaris hier uitsluitsel over bieden? Daaraan gekoppeld de vraag - die door meerdere fracties is gesteld - dat het toch juist de Wet Werken naar Vermogen is die bedoeld is om deze transitie van uitkering naar werk te realiseren? Hoe moeten wij de relatie tussen beide voorstellen dan zien en wegen? Hier wreekt zich, MdV, het gebrek aan samenhang der dingen.

In ieder geval is het zo, MdV, dat het verzetten van financiële prikkels alleen niet voldoende is om mensen in de bijstand te bewegen de transitie naar een betaalde baan te maken. Daar komt natuurlijk veel meer bij kijken. Met name betreft dit de verhouding tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. Het gaat dan wat de vraagkant betreft om de feitelijke aanwezigheid van banen voor mensen op bijstandsniveau. Kan de staatssecretaris hierover cijfermatig inzicht bieden? Wat voor banen zijn dit en in welke sectoren? En welk perspectief bieden deze banen? Wat is het effect van de huidige recessie? Maar minstens zo belangrijk is dat de jongeren die het betreft over de juiste combinatie van hard en soft skills beschikken - de juiste vaardigheden kortom - die hen aantrekkelijk maken op de arbeidsmarkt. Een arbeidsmarkt die ook aan de onderkant steeds hogere eisen stelt aan bekwaamheden en ervaring. Dan helpt dus niet het instrument van financiële prikkels alleen, maar gaat het ook om competentieontwikkeling, om de juiste scholing, om het slechten van de mismatch tussen vraag en aanbod. Het verlagen van de gezamenlijke uitkering voor mensen die niet over de juiste vaardigheden beschikken of gewoon niet kunnen werken, biedt dan geen soelaas.

De werking van financiële incentives,MdV, is ingewikkelder dan de staatssecretaris in de Memorie van Antwoord aangeeft. Als we mensen in de bijstand aan een betaalde baan willen helpen dan hebben we activerend en innovatief arbeidsmarktbeleid nodig en dan gaat veel verder dan schuiven met financiële prikkels. Het gaat om vernieuwende vormen van “empowerment” voor mensen in de bijstand. Eerst dan fungeert de bijstand niet louter als een vangnet maar vooral als een trampoline richting arbeidsmarkt. Dat gold voor de afbouw van de dubbele heffingskorting, dat geldt ook hier. Mijn fractie ziet graag een reflectie van de staatssecretaris op deze noodzakelijke samenhang van prikkels en competenties binnen de context van sterk gewijzigde vraag-en aanbodverhoudingen op de arbeidsmarkt en de rol die actief arbeidsmarktbeleid daarbij speelt. De Commissie Bakker heeft hierover wijze woorden gesproken in haar rapport over arbeidsparticipatie.

Huishoudtoets en bijstandsnorm

De Raad van State, MdV, heeft zorgen geuit over de vraag of de gekozen bijstandsnorm toereikend is voor een huishouden van meer dan twee volwassen personen. De Raad wijst daarbij ook op onvermijdbare kosten die ieder lid van een huishouden moet maken, bijvoorbeeld de verplichte zorgverzekering. Het gaat dus niet alleen om “economy of scale” voordelen. De G4-wethouders stellen onomwonden in hun brief van 9 november dat bijstandsniveaus ontstaan die, ik citeer, “in redelijkheid niet passen binnen het Nederlandse sociaal zekerheidsstelsel: er valt simpelweg niet van rond te komen”. Hieraan kunnen de stapeleffecten van een reeks van andere maatregelen worden toegevoegd zoals de onlangs aangenomen afbouw van de dubbele heffingskorting.

Graag wil mijn fractie nog eens van de staatssecretaris horen wat voor hem een toereikende bijstandsnorm in dit verband is en hoe hij het geïndividualiseerde en budgettaire neutrale alternatief van de VNG of varianten daarop in dit verband evalueert. Is de staatssecretaris gekant tegen iedere vorm van individualisering van de bijstandsnorm? Ook graag een nadere beschouwing op de waarschuwing van de Raad van State inzake de fraudegevoeligheid van de huishoudtoets, ofwel de waarschijnlijkheid dat gedragseffecten als uitwonen zullen optreden om inkomensachteruitgang te omzeilen. Vreest de staatssecretaris niet dat zijn voorstel een prikkel bevat om gezinsverbanden te doorbreken? Zullen jongeren zich niet clandestien op andere adressen inschrijven? Dat moeten we niet willen, zo meent mijn fractie.

Ook wil mijn fractie vragen of het klopt dat als een Wajonger gaat werken zijn of haar loon onder de huishoudtoets komt te vallen, waardoor het gezinsinkomen lager wordt terwijl omgekeerd de Wajong-uitkering niet onder deze toets valt? Dat zou wel een zeer perverse prikkel zijn als het gaat om het bevorderen van arbeidsdeelname van Wajongers. Kan de staatssecretaris hier duidelijkheid bieden? Ook in het verlengde van zijn brief van 16 december over deze kwestie. Het gaat hier immers om een prikkel die haaks staat op het beleid om arbeidsdeelname onder deze groep te bevorderen.

Maatschappelijke tegenprestatie

MdV, mijn fractie is geen tegenstander van het vragen van een zekere wederkerigheid in het bijstandssysteem. Solidariteit en reciprociteit kunnen best samengaan. Er valt veel te zeggen voor het leveren van een maatschappelijke tegenprestatie van mensen die daartoe in staat zijn. Het bevordert participatie en het behoudt ook vormen van arbeidsroutines en competenties. De wetswijziging bepaalt over deze tegenprestatie, ik citeer: het “naar vermogen door het college opgedragen maatschappelijke nuttige werkzaamheden te verrichten die verricht worden naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt”. De vraag die zich bij mijn fractie opdringt is of deze tamelijk academische verwoording door de staatssecretaris ook vertaald kan worden in een meer operationele definitie die voor alle betrokkenen helder is. Aan welke maatschappelijk nuttige activiteiten - die aan de genoemde combinatie van definitieclausules voldoen – denkt de staatssecretaris? Geldt hier gedwongen activiteitennering? Met andere woorden moet de bijstandsgerechtigde ieder aanbod aanvaarden en zo ja wat zijn de sancties? Valt mantelzorg ook onder de definitie van tegenprestatie? Hoe voorkomt de staatssecretaris gemeentelijke willekeur? Daarbij stelt zich ook de vraag of er een spanning is tussen het principe van de tegenprestatie en Europees recht, bijvoorbeeld met artikel 4 van het EVRM. De Raad van State wees hier ook op. Graag een reactie van de staatssecretaris op deze punten.

Het zal duidelijk zijn, MdV, dat mijn fractie nogal wat vragen heeft rond het wetsvoorstel wijziging Wet Werk en Bijstand en de samenvoeging met de Wet Investeren in Jongeren. Dat betreft de procedurele en inhoudelijke samenhang met aanpalende wetsvoorstellen, het ontbreken van een integrale visie op de onderkant van de arbeidsmarkt, de uitvoeringsproblematiek, de gezinseffecten en arbeidsmarkteffecten en de veronderstelde toereikendheid van de nieuwe bijstandsnorm voor huishoudens.

Graag zien wij de beantwoording van onze vragen door de staatssecretaris tegemoet.

Roel Kuiper: "Blij met wetsvoorstel voor veteranen"

Wed, 21 Dec 2011 11:22:42 +0100

Roel Kuiper is blij dat de Eerste Kamer de Veteranenwet heeft aangenomen. "In andere westerse landen is er al veel gedaan voor oorlogsveteranen. Het is goed dat ook wij een samenhangend beleid hebben op dit gebied." De Veteranenwet was een initiatief van alle partijen in de Tweede Kamer. Voor de ChristenUnie was Joel Voordewind bij het schrijven van de wet betrokken.

Bijdrage van ChristenUnie-senator Roel Kuiper aan het plenaire debat op 19 december over wetsvoorstel 32414: Veteranenwet.

Meneer de Voorzitter,

In mijn familie heeft het word ‘veteraan’ nog niet een ingeburgerde klank, althans niet als het gaat om een gewezen militair die op vredesmissie is geweest, maar de veteraan is er wel. Mijn oudste broer heeft als beroepsofficier gediend voor Unifil in Libanon en, hoewel inmiddels actief in het bedrijfsleven, is hij een veteraan. Bijzondere zorg heeft hij niet nodig, maar het is goed dat wij de waardering voor de inzet van onze militairen tot uitdrukking brengen en ook een eventuele zorgplicht bij wet vastleggen. Ons land kent een leger aan veteranen, zeker nu Nederland actief is met diverse buitenlandse missies.

In andere westerse landen is er al veel gedaan voor oorlogsveteranen. Het is goed dat ook wij een samenhangend beleid hebben op dit gebied. Onze fractie is verheugd dat deze wet er gaat komen.

Deze wet is, na de aanpassing op advies van de Raad van State, ook een uitdrukkelijke poging de versnippering aan regelingen op dit punt te overwinnen. Mijn vraag is in welke mate dit na de aanpassing van de wet inderdaad het geval is en hoe de minister hier over denkt. Is er nog huiswerk te doen na aanvaarding van deze wet en hoe ziet dat huiswerk er uit? Zijn er nog nadere maatregelen te treffen om de samenhang in de uitvoering van veteranenbeleid nog verder te verbeteren?

Een tweede vraag die mijn fractie nog wenst te stellen betreft de definitie van veteraan. Ook zij in actieve dienst kunnen hieronder vallen. Ook hierover heeft de Raad van State een opmerking gemaakt. Niet alleen omdat het gangbare spraakgebruik in de veteraan toch steeds de gewezen militair blijft zien, maar ook omdat voor militairen in actieve dienst voorzieningen en regelingen bestaan. U hebt daarop geantwoord dat beslissend is dat een militair in actieve dienst ook kan terugkeren met medische en of psychische problemen die nazorg behoeven, maar de vraag blijft voor mijn fractie bestaan of gangbare voorzieningen en regelingen hier niet gewoon toereikend zijn. Graag zou ik van de indieners nadere opheldering op dat punt.

Onze fractie kan zich al met al goed vinden in dit wetsvoorstel,feliciteert de initiatiefnemers en steunt de aanvaarding van deze wet.

Slob: volgende keer kunnen kalkoenen mensen zijn

Tue, 20 Dec 2011 16:54:13 +0100

ChristenUnie Kamerlid Arie Slob wil dat de spoorwegovergang bij Maarsbergen snel wordt aangepakt. Eind vorige week botste daar een trein op een vrachtwagen met bevroren kerstkalkoenen. De ChristenUnie is van mening dat dit ongeluk voorkomen had kunnen worden. Slob: ,,De spoorwegovergang is enorm gevaarlijk en zou in 2008 al aangepakt worden. De slachtoffers van de aanrijding zijn nu 'slechts' bevroren kalkoenen, dit hadden ook mensen kunnen zijn. Er moet actie ondernomen worden om de plannen voor een ongelijkvloerse kruising te realiseren."

De ChristenUnie wil van de minister weten waarom er nog niet is begonnen met de aanpak van de spoorwegovergang bij Maarsbergen terwijl in 2010 een realisatiebeschikking is afgegeven. Slob: ,,Persoonlijk letsel bij de aanrijding is gelukkig beperkt gebleven, alleen de machinist is licht gewond geraakt. Toch is het zaak dat er snel werk gemaakt wordt van de aanpak van deze spoorwegovergang om meer ongelukken te voorkomen.”

Vragen van het lid Slob (ChristenUnie) aan de minister van Infrastructuur & Milieu over de overwegbotsing bij Maarsbergen.

Kent u het bericht “Trein botst op vrachtwagen vol kerstkalkoenen”[1]?
Herinnert u zich het antwoord op vraag 107 bij de feitelijke vragenronde over het MIRT-projectenboek 2012 waarin u stelt dat u begin 2012 overeenstemming verwacht te bereiken met de regio over de spoorwegovergang in Maarsbergen en dat deze planstudie relatief veel tijd gevergd heeft vanwege het gezamenlijk met de regionaal betrokken partijen zoeken naar een optimale inrichting en inpassing van het project?
Kunt u aangeven hoe dit antwoord zich verhoudt met de mededeling in de memorie van toelichting van de begroting voor het jaar 2008 (Kamerstuk31200 Anr. 2) dat de planstudie al grotendeels was afgerond en de start van de uitvoering van het project plaats zou vinden in 2007/2008?
Wat is de reden dat het project nog steeds niet gestart is terwijl volgens de memorie van toelichting bij het jaarverslag en de slotwet voor het Infrastructuurfonds 2010 (Kamerstuk32710 Anr. 4) de realisatiebeschikking in 2010 is afgegeven?
Hoe is het mogelijk dat er een realisatiebeschikking is afgegeven, maar dat u weer tot overeenstemming moet komen met de regio? Waarover is exact dan nog geen overeenstemming en welke besluiten zijn nog nodig voordat de schop in de grond kan?
Zijn de voorgenomen maatregelen bij de genoemde spoorwegovergang nog steeds voorbereid op viersporigheid?

[1] NOS 16 december 2011, http://nos.nl/artikel/322960-trein-botst-op-vrachtwagen-vol-kerstkalkoenen.html

Kerst: met beide voeten in de modder

Mon, 19 Dec 2011 16:30:03 +0100

Pas in de jaren dat ik in Egypte woonde, is het Kerstfeest me echt dierbaar geworden. Ook daarvoor geloofde ik met heel mijn hart dat Gods komst naar deze wereld het beste nieuws ooit is en dus het herdenken waard. Maar het viel in Nederland niet altijd mee om tussen de kerstlichtjes en kerstdiners nog een beetje zicht op de kribbe te houden. Ook de kerkelijke franje van warme chocolademelk en kersttakjes konden me nooit zo bekoren. In Egypte viel veel franje weg. Daar kwamen we de kerk binnen vanuit een drukke straat, waarin heel weinig aan Kerst deed denken. Daar werd het kerstverhaal weer het radicale verhaal wat het ook is. In Nederland dreigt het Kerstkind met eten, drinken en een kerstnachtdienst soms dood geknuffeld te worden. Maar in Egypte ging het bij Kerst voor mij weer opnieuw om Jezus Christus zelf draaien.

God koos niet de makkelijkste weg en het Kerstkind kwam niet in een gespreid bedje, maar in een duistere wereld. Hij wist dat het een lijdensweg zou worden waarop Hij weliswaar discipelen zou maken, maar die er uiteindelijk toe leidde dat Hij helemaal alleen kwam te staan. Oog in oog met een meute die ‘Kruisigt Hem!’ schreeuwde. Zo is Jezus’ geboorte de eerste, fysieke ontmoeting tussen de Heilige God en een gebroken wereld. Ik besefte dat in Egypte allemaal des te beter. Vanwege een kerstfeest waarop je uitlaatgassen ruikt en de gebedsoproep van moskeeën hoort. Vanwege een kerstfeest in een chaotisch land met enorme armoede en een massa die alleen de knieën buigt richting Mekka. God kwam niet in een met kersttakjes behangen wereld, maar in een gevallen wereld.

Weg van het kerstbuffet

Toen Dietrich Bonhoeffer het leven van een christen moest typeren, zei hij kernachtig: het is met God, in de wereld. Daarmee waarschuwt Bonhoeffer voor twee verleidingen waar christenen aan bloot staan. Want ofwel we zijn vatbaar voor de verleiding ons uit deze wereld terug te trekken en alleen maar dichtbij God te zijn. Waarbij we dus Gods wereld aan haar lot overlaten. Ofwel christenen gaan helemaal op in de wereld, willen daarin meetellen, schouderklopjes krijgen, terwijl het diezelfde wereld was voor wie Jezus’ boodschap onverteerbaar is. Daarom zal het leven van een navolger van Jezus Christus steeds aan die beide kenmerken moeten voldoen: met God, middenin de wereld.

Zo zijn de mensen van het Nederlandse Reveil (in de 19^e eeuw) op de knieën gegaan voor ons land. Het leidde tot tal van initiatieven waarin werd omgezien naar prostituees, wezen, verslaafden, armen. Het werk van Tot Heil des Volks komt eruit voort. Het was vanuit deze geloofsbeweging dat ook het christelijk onderwijs en christelijke politiek werd geboren. Datzelfde verlangen om met God middenin de wereld te staan heeft ook daarna steeds weer tot nieuwe bewegingen geleid. Zo zijn de Evangelische Omroep, De Hoop, Youth for Christ, de Evangelische Hogeschool en tal van andere organisaties ontstaan. Vrucht van gebed en van hard werken.

Voordat we echter gaan denken dat het allemaal van onze initiatieven en inspanningen afhangt, moeten we steeds weer bedenken wat Kerst is. Want Kerst helpt ons om te beseffen dat het altijd God zelf is die begint. Hij nam en neemt het initiatief. God noemt zich in de bijbel de Immanuel, ‘God met ons’. Hij is er zelf bij, midden in de wereld. Met Christus heeft Hij zich het leed van de wereld aangetrokken, de ellende op zich genomen en biedt Hij zijn schepping een heel nieuw begin. God is er altijd eerder bij dan wij. En als Immanuel zijn naam is, dan is God er ook bij als we ons midden in een economische crisis bevinden, als ons leven vastloopt, ziekte ons lichaam teistert, als we geconfronteerd worden met afzichtelijke verschillen tussen rijk en arm, als politici de boel niet meer eens bij elkaar willen houden. Maar als God er inderdaad bij is, dan mogen mensen die Christus willen volgen niet achterblijven. Als Christus alles heeft opgegeven om deze gevallen wereld te redden, dan mogen mensen die zich naar Christus vernoemen zich niet afzijdig houden. Daarom willen ook wij erbij zijn. Weg van het kerstbuffet, met beide voeten in de vieze modder

Alles nieuw

God heeft niet alleen beloofd erbij te zijn, Hij heeft ook beloofd alles nieuw te maken. Honger, ziekte, eenzaamheid, ontevredenheid, uitputting van de schepping, het zal allemaal voorbij zijn als God een heel nieuw begin maakt. Dat is een van de laatste beloften van de bijbel en het zal het laatste hoofdstuk zijn van onze geschiedenis. Wij leven nog in het voorlaatste en beseffen dat wij zelf die totale vernieuwing nooit ons werk zal kunnen zijn. Maar het leven van een gelovige wereldburger is wel een leven met de hoop op dat nieuwe begin. Als Paulus schrijft dat de donkere nacht bijna voorbij is en een nieuwe dag op aanbreken staat, moedigt hij de gelovigen dan ook aan zich te ontdoen van de praktijken van de duisternis en zich te omgorden met de wapens van het licht (Romeinen 13).

Zo kunnen we met Kerst op een nieuwe manier om ons heen kijken. Ja, we zien hopeloze mensen, hemeltergend onrecht, radeloze economen, naar adem happende politieke leiders, een zuchtende schepping, mensen met de handen in hun haar. Ja, we zien gebroken harten, gekwetste zielen, geschonden levens. Ze zijn vlakbij ons, de hoeren, de dronkenlappen, de zondaars. We zijn het zelf, mensen vol ongeloof en eigendunk. Maar met de ogen van het geloof zien we tegelijk dat God genadig is, dat Hij daarom erbij is. En iedereen die het Kerstevangelie serieus neemt, is er zelf ook bij. Dichtbij God, middenin de wereld. Met beide voeten in de modder. In het geloof dat God alles nieuw maakt.

Gert-Jan Segers is directeur van het wetenschappelijk instituut van de ChristenUnie

Dit stuk is ook verschenen in De Oogst van november 2011

Voordewind: met overlijden Kim Jong-Il nog weinig hoop Noord-Koreaanse bevolking

Mon, 19 Dec 2011 15:57:54 +0100

"'Het is voor de bevolking van Noord-Korea te hopen dat er snel een einde komt aan het dictatoriale bewind. Met het overlijden van Kim Jong-Il is er echter weinig hoop op wezenlijke verandering", zo stelt ChristenUnie-kamerlid Jo�l Voordewind. Zijn zoon Kim Jong-Un is de laatste tijd al klaargestoomd als opvolger van zijn vader.

Internationale organisaties, als Open Doors stellen dat de jonge opvolger tot de hardliners moet worden gerekend. De bevolking van Noord-Korea is straatarm en kent geen enkele vrijheid. Dat geldt in het speciaal voor christenen. Noord-Korea heeft al jaren de twijfelachtige eer om de Open Doors ranglijst van vervolgde christenen aan te voeren. Voordewind roept de Minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken dan ook op om onverkort de mensenrechtensituatie en de godsdienstvrijheid in Noord-Korea aan te blijven kaarten binnen de Europese Unie en de Verenigde Naties.

Klik hier als u meer wilt lezen over de situatie van de Noord-Koreaanse Christenen op de website van Open Doors, een organisatie die zich zeer inzet voor het l;ot van Christenen die om hun geloofsovertuiging worden vervolgd.

Carola Schouten uitgeroepen tot 'politiek talent van het jaar'

Mon, 19 Dec 2011 14:33:28 +0100

ChristenUnie-Kamerlid Carola Schouten is door de parlementaire pers uitgeroepen als 'politiek talent van het jaar 2011'. Schouten (34) werd Kamerlid toen Andr� Rouvoet in mei dit jaar de Tweede Kamer verliet. Schouten voelt zich vereerd door deze prijs: ,,Een bijzondere bekroning op een spannend eerste half jaar in de Tweede Kamer. Ik ben erg dankbaar voor deze erkenning van de media."

De jury motiveerde de keuze voor Schouten in haar jurty rapport als volgt: Schouten „manifesteert zich moeiteloos als nieuwkomer in de Kamer” op de ingewikkelde financiële portefeuille met onderwerpen als de eurocrisis en problemen bij pensioenfondsen.

Minister-president Mark Rutte is uitgeroepen tot ‘politicus van het jaar’. Hij prolongeert deze titel omdat hij in 2010 ook verkozen werd tot politicus van het jaar.

ChristenUnie-Kamerlid zamelt geld in voor 3FM's Serieus Request

Mon, 19 Dec 2011 10:42:28 +0100

ChristenUnie-Kamerlid Jo�l Voordewind gaat deze week onder zijn collega's in de Tweede Kamer een inzamelingsactie houden voor de Serious Request-actie van radio 3fm en het Rode Kruis. Twee dagen voor kerst zal buitenlandwoordvoerder Voordewind de opbrengst overhandigen aan de dj's van het Glazen Huis: ,,Het begint een traditie te worden dat de meeste Kamerleden geven aan deze indrukwekkende inzet voor het goede doel. Moeders in oorlogsgebieden zorgen vaak alleen voor hun kinderen en lopen enorme risico's om bijvoorbeeld verkracht te worden. Zij verdienen onze hulp."

Momenteel zijn er wereldwijd 35 landen waar moeders een groot risico lopen slachtoffer te worden van oorlogen of de directe gevolgen hiervan. Deze moeders staan er alleen voor en moeten voor alle taken opdraaien. Daarbij hebben zijn ze zelf vaak emotioneel beschadigd, voor hun eigen problemen is al helemaal geen oog. Toch zijn de moeders de spil van het gezin, vallen zijn weg leidt dit tot ontwrichting van het gezin.

Het Rode Kruis biedt deze moeders onderdak, voedsel, gezondheidszorg en psychologische hulp om hun oorlogstrauma’s (gedeeltelijk) te verwerken. Daarnaast leert het Rode Kruis de moeders om zelf voor hun bestaan te zorgen door middel van opleidingen.

ChristenUnie in de media: 9-12 t/m 16-12

Fri, 16 Dec 2011 16:02:54 +0100

In dit artikel bieden wij wekelijks een kort overzicht van relevante media-optredens, nieuwsberichten, interviews die over de ChristenUnie en onze landelijke politici gaan.

16-12 De SP en de ChristenUnie zijn geïrriteerd over het briefje van minister Jan Kees de Jager (Financiën) waarin hij de Kamer vraagt om steun voor een lening aan het IMF van maximaal 17 miljard euro. (Rtl.nl)

16-12 De Tweede Kamer gaat akkoord met extra regels voor het thuisonderwijs. Alleen de fractie van de ChristenUnie verzet zich tegen de plannen, zo bleek donderdag tijdens een commissievergadering in de Tweede Kamer. (Refdag.nl)

16-12 Minister Piet Hein Donner (Binnenlandse Zaken) stapt over naar de Raad van State om daar per 1 februari volgend jaar Herman Tjeenk Willink op te volgen als vicepresident. Een greep uit de reacties op het nieuws vanuit de Tweede Kamer. (Trouw.nl)

16-12 Column Gert-Jan Segers: U treft me vanmorgen niet op een van mijn vrolijkste momenten. Als ik om me heen kijk, zie ik dat het Westen, maar vooral Europa, naar het einde waggelt. (Nd.nl, hier is een abonnement voor nodig)

15-12 De Nederlandse burgers en bedrijven hebben meer schulden dan de overheid. De last van onnadenkend lenen wordt te snel op de samenleving afgewenteld. Dat vindt Cynthia Ortega, Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie. (Vk.nl)

15-12 De ChristenUnie wil de hoogte voor de grens van de tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten verruimen. (medialfacts.nl)

15-12 De politiekosten rond voetbalwedstrijden bedragen jaarlijks zo’n 20 miljoen euro. Carola Schouten vindt dit onverantwoord en pleit voor een hooliganheffing (Refdag.nl)

15-12 Er zijn twijfels in de Tweede Kamer over het opleggen van een verhuisplicht aan mensen in de bijstand voor het bemachtigen van een baan. Niet alleen oppositiepartijen, zoals de PvdA, SP, D66 en ChristenUnie, zetten vraagtekens bij dit plan dat minister Henk Kamp (Sociale Zaken) in november lanceerde. (Hartvannederland.nl)

14-12 Dinsdag voerde PerspectieF actie tegen het wetsvoorstel om ritueel slachten te verbieden. In een statement stelde PerspectieF bezorgd te zijn over de positie van minderheden. Is er nog ruimte voor verschil in Nederland? Ook Nieuwsuur was hierbij:

Bekijk de video in andere formaten.

14-12 Europarlementariër Peter van Dalen wil niet dat Europa een Europese kustwacht op gaat zetten. Dat zei Van Dalen vandaag in het Europees Parlement bij het debat over de toekomst van het Europese Agentschap voor de Veiligheid op Zee(EMSA). (transport-online.nl)

14-12 Drie politici zijn genomineerd voor de titel 'politiek talent van het jaar'. Dit zijn de Kamerleden Rik Grashoff (GroenLinks), Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD) en Carola Schouten (ChristenUnie). (binnenland.nieuws.nl)

14-12 Carola Schouten is genomineerd als politiek talent van het jaar. De jakhalzen van De Wereld Draait Door zochten haar op:

14-12 Ook op Bonaire, Sint Eustatius en Saba moet er een regeling komen zoals de kinderbijslag in Nederland. De eilanden zijn daar immers onderdeel van. ChristenUnie-Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn vindt dat'er een einde moet komen aan deze onrechtvaardige rechtsongelijkheid'. (Rnw.nl)

12-12 Mensen met schulden en hun schuldeisers moeten volgens de ChristenUnie hun onderlinge problemen zelf meer oplossen. (Nu.nl)

Schouten bespreekt misstanden prostitutie

Fri, 16 Dec 2011 16:34:56 +0100

ChristenUnie-Kamerlid Carola Schouten wil alles op alles zetten om misstanden in de prostitutiebranche hard aan te pakken. Daartoe heeft Schouten overleg gehad met organisaties die werkzaam zijn onder prostituees en zich bezig houden met de opvang van slachtoffers. Schouten: ,,De verhalen zijn indringend. De misstanden in deze branche zijn omvangrijk. Er zijn onvoldoende opvangplekken voor slachtoffers en de bureaucratische rompslomp na het doen van een aangifte is alles behalve behulpzaam."

Ook met raadsfracties van plaatsen waar men kampt met problemen in de prostitutiebranche heeft Schouten overleg gehad. De ChristenUnie heeft tijdens het Kamerdebat gepleit voor strenge maatregelen om misstanden en mensenhandel in de prostitutiesector aan te pakken. Maatregelen zoals de verhoging van de strafmaat voor mensenhandel van 6 naar 12 jaar, meer politiecapaciteit om misstanden aan te pakken en een meldnummer voor slachtoffers van mensenhandel.

Lokale fracties van de ChristenUnie spannen zich in om misstanden binnen de sector aan de kaak te stellen. De fracties willen dat gemeentes ruimte maken in de begroting om de financiering en uitvoering van uitstapprogramma’s te bevorderen. Gesprekken tussen verschillende raadsfracties wijzen uit dat misstanden op het gebied van mensenhandel en prostitutie leden niet onberoerd laten. De raadsfracties vinden goede voorlichting van groot belang en willen dat politie en justitie de misstanden zeer serieus nemen. Slachtoffers moeten goed begeleid worden door hulporganisaties en moeten kunnen rekenen op leefgeld gedurende de wachttijd op een uitkering.

Schouten heeft eerder aangekondigd te werken aan een initiatiefwetsvoorstel als de aanscherpingen van de huidige wet niet leiden tot verbeteringen. De ChristenUnie vindt dat er geen tijd verloren mag gaan. De partij gaat onderzoeken of ‘het Zweedse model’ toepasbaar is in Nederland. In Zweden zijn pooiers en prostituanten (bezoekers of klanten van een prostituee) strafbaar gesteld. De prostituee is daar niet strafbaar omdat het land ervan uitgaat dat sekswerkers slachtoffers zijn. Prostitutie op straat lijkt er sterk te zijn verminderd, en de politie vangt signalen op dat de mensenhandelaren liever niet meer naar Zweden gaan. Schouten: ,,Ik ga binnenkort naar Stockholm om te spreken met politie, justitie, hulpverleners en politici om na te gaan of wij van Zweden kunnen leren om dit grote onrecht te bestrijden.”

Slob: uitkomsten rapport Deetman confronterend en beschamend

Fri, 16 Dec 2011 16:17:12 +0100

Fractievoorzitter van de ChristenUnie Arie Slob vindt de uitkomsten van commissie Deetman confronterend: ,,Als christen vind ik het beschamend te lezen hoeveel leed mensen door geestelijken is aangedaan. Kindermisbruik, op welke plek en door die wie dan ook, is onaanvaardbaar en moet altijd worden aangepakt en, als het kan, voorkomen worden. Het rapport van de commissie lezend zijn er onherstelbare fouten gemaakt die zware littekens op mensenlevens hebben achtergelaten."

Het rapport gaat over de katholieke kerk, maar raakt volgens Slob iedere gelovige: ,,De kerk en met hen alle christenen in Nederland hebben de verantwoordelijkheid om aan herstel van vertrouwen te werken.” De ChristenUnie vindt het goed dat de kerk in reactie op het rapport haar verantwoordelijkheid neemt door excuses aan te bieden en gaat ervan uit dat de kerk richting de slachtoffers met een vorm van genoegdoening zal komen.

Volgens Slob onderstreept het rapport van de commissie Deetman dat ook de overheid een medeverantwoordelijkheid draagt in het voorkomen van seksueel misbruik. Slob: ,,Een kind moet veilig en onbezorgd kind kunnen zijn. Die verantwoordelijkheid ligt allereerst bij de ouders en opvoeders, maar ook de overheid moet optreden als die veiligheid in het gedrang komt. Het rapport Deetman maakt duidelijk dat dat helaas noodzakelijk is.”

Het Westen redt het niet (Column ND)

Fri, 16 Dec 2011 14:02:16 +0100

U treft me vanmorgen niet op een van mijn vrolijkste momenten. Als ik om me heen kijk, zie ik dat het Westen, maar vooral Europa, naar het einde waggelt. We zitten tot over onze oren in de schulden en we zien geen andere manier om de boel draaiende te houden dan door ons nog meer in de schulden te steken.

De euro wordt ternauwernood overeind gehouden, maar de prijs daarvoor dreigt onbetaalbaar te worden. De zuidelijke landen moeten hun overheidsfinanciën zo sterk saneren, dat alle vitaliteit uit hun economieën geperst wordt. Griekenland is eenvoudigweg niet meer in staat zijn schulden af te lossen en heeft geen kracht meer om zelf op te krabbelen.

Ondertussen staan de noordelijke landen van de eurozone met steeds astronomischer bedragen garant voor zuidelijke tekorten, terwijl het draagvlak daarvoor onder de bevolking steeds kleiner wordt. En naarmate de solidariteit met Grieken en Italianen afneemt en er wel voortdurend een stroom geld van Noord naar Zuid gaat, wordt de dreiging van een populistische opstand steeds groter. Europa dreigt ten onder te gaan aan gebrek aan vertrouwen en solidariteit. Tegelijkertijd worden politieke bevoegdheden steeds verder bij burgers vandaan geplaatst in het zeer gewantrouwde Brussel. Het kan de opmaat zijn voor nog grotere electorale overwinningen van populistische partijen en verdere onbestuurbaarheid van de Europese Unie en haar afzonderlijke lidstaten. Ik ben bang dat de euro one bridge too far zal blijken te zijn en vrees een uiteenrafeling van de Europese gemeenschap. En na decennia van vrede is dat geen winst.

Als ik verder kijk, zie ik dat de financiële crisis nog maar een afgeleide is van veel fundamentelere crises. Er is in de wereld een schrijnende scheefgroei in de verdeling van kapitaal, voedsel en energie. Minder dan 20 procent van de rijksten in deze wereld neemt meer dan 80 procdent van alle consumptie voor zijn rekening. Vijfhonderd miljardairs bezitten meer dan 170 van de armste landen in de wereld bij elkaar. Onze met schulden gefinancierde overconsumptie staat in schril contrast met het onvermogen van veel landen om mensen in de meest basale behoeften te voorzien. De verschillen worden steeds wanstaltiger en we zijn niet in staat die te corrigeren.

Daarbij laten westerse landen veel van hun voedsel groeien in niet-westerse landen, om het elders weer te verwerken en te verpakken en het via een enorme omweg op onze borden te laten belanden. De reis die ons voedsel aflegt naar onze eettafel, legt een overmatige druk op de schepping. Het is een eenvoudige rekensom die ons leert dat de schepping ons leefpatroon niet aankan. Als iedereen in de wereld zou leven als u en ik, zouden we zelfs aan twee werelden nog niet genoeg hebben.

We hebben verder gereikt dan onze arm aankan. Er is een onmenselijke afstand gegroeid tussen het voedsel dat groeit en het eten op ons bord. Tussen de politieke beslissingen in Brussel en de burger die moet betalen. Tussen beloningen en beslissingen van banken en de mensen die hen hun gespaarde geld hadden toevertrouwd. Tussen de boardroom van internationale bedrijven en de werknemer die zich in het zweet werkt. Tussen abstracte plannen van bestuurders van hogescholen en universiteiten en de studenten die via boeken en lessen wijzer zouden moeten worden. Tussen managers in de zorg en de patiënten in hun bed. We hebben een abstracte werkelijkheid geschapen waarin mensen pionnen op een spelbord zijn geworden en waarin burgers de grip op hun samenleving, hun school, hun buurt en zelfs hun voedsel zijn kwijtgeraakt. We hebben gereikt naar vruchten die we beter aan de boom hadden kunnen laten hangen. Wat rest is heimwee naar het verloren paradijs van de menselijke maat en goede zorg voor Gods schepping.

Het Westen redt het niet. We gaan ten onder aan geldzucht en vetzucht. Onze systemen worden niet meer geleid door mensen met idealen en niet meer gedragen door het vertrouwen van burgers. We zijn vervreemd van elkaar, van de schepping en van de Schepper. Ons schip zal zinken of de wal zal het keren. Maar hoe dan ook, het einde is in zicht. Ooit zullen mensen elkaar vragen: waar was je toen het Westen instortte? Ik hoop dat ik dan kan antwoorden: ik was een boom aan het planten.

Deze column verscheen ook in het Nederlands Dagblad van 16 december 2011

Wiegman: ruimere inkomensgrens voor tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten

Thu, 15 Dec 2011 16:48:29 +0100

De ChristenUnie wil de hoogte voor de grens van de tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten verruimen. Door de grens op te hogen krijgen hebben meer mensen recht op een vergoeding. De ChristenUnie roept de regering op om de inkomensgrens te verhogen. Wiegman: ,,Met de vastgestelde inkomensgrens wordt een te grote groep uitgesloten van een tegemoetkoming."

,,Naast de lage inkomensgroep moeten ook de middeninkomens in aanmerking komen voor een financiële tegemoetkoming.” aldus het Kamerlid. Bij de huidige grens hebben gezinnen met een inkomen van 35100 euro geen recht meer op een vergoeding. De ChristenUnie vindt deze grens te laag. Deze grens zou hoger moeten liggen, daarom moet de maximum grens van de zorgtoeslag worden overgenomen.

Het Centraal Administratie Kantoor regelt de tegemoetkoming van de WTCG. Wiegman vindt het mooi dat het Centraal Administratie Kantoor (CAK) mensen de mogelijkheid biedt om de WTCG terug te storten. ,,Het zou een erg mooi gebaar zijn van dit kabinet wanneer de som van de niet-uitgekeerde bedragen te investeren in een fonds ten behoeve van het verbeteren van de kwaliteit van leven voor chronisch zieken en gehandicapten” aldus het Kamerlid.

De ChristenUnie wil verder dat de selectiecriteria voor de tegemoetkoming uitgebreid worden. Wiegman: ,,Mensen met een auditieve handicap vallen bijna structureel buiten de boot. Het systeem dat de WTCG regelt, registreert automatisch chronisch zieken en gehandicapten terwijl dove mensen daarbij vaak overgeslagen worden. Wanneer er naar het systeem gekeken wordt, roep ik de minister op ook dit onderdeel snel aan te pakken.”

ChristenUnie hekelt regelzucht thuisonderwijs

Thu, 15 Dec 2011 14:48:36 +0100

De ChristenUnie vindt dat ouders die richtingbezwaren hebben op basis van levensbeschouwing, het recht op vrijstelling van de leerplicht moeten blijven behouden. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn vindt het onnodig hier extra regels voor te verzinnen: ,,Ouders blijken op een gewetensvolle manier thuisonderwijs te geven. Kinderen ondervinden geen nadelen in het vervolgonderwijs, zo blijkt ook uit het onderzoek." De ChristenUnie geeft geen steun aan de kabinetsplannen.

Toch kiest de minister ervoor om iedereen die is vrijgesteld van de leerplicht straks te onderwerpen aan overheidstoezicht. De greep van de overheid wordt blijkbaar ook bij het niet-bekostigd onderwijs vergroot. De ChristenUnie is daar geen voorstander van. Ortega-Martijn: ,,Het is uiteraard zaak alert te blijven op de belangen van het kind, maar dat is wat anders dan incidentenpolitiek te bedrijven via een wetswijziging en toenemend overheidstoezicht te organiseren. Het recht van ouders op vrijstelling van onderwijs is sterk ingekaderd. Het heeft in de praktijk geen aanzuigende werking en wordt niet misbruikt. Nota bene worden mensen die al aangetoond hebben dat ze zijn vrijgesteld van de Leerplicht, straks ook nog inhoudelijk door de Leerplichtambtenaar beoordeeld. Die rol zou beperkt moeten blijven tot toetsing van het recht op vrijstelling.”

Tot nu toe beperkt de wettelijke taak van de gemeente ten aanzien van onderwijs zich primair tot onderwijshuisvesting en het handhaven van de leerplicht. De ChristenUnie wil dit graag zo houden, al zoeken gemeenten de grenzen van hun taken ten aanzien van onderwijs helaas wel op.

De onderwijsbevoegdheden van gemeenten worden door de minister nu uitgebreid tot onder meer inhoudelijke toetsing van het taalniveau, het maken van een plan van aanpak, toetsing van het onderwijsconcept (via extern deskundig advies) en bovendien komt er een jaarlijks voortgangsgesprek tussen leerplichtambtenaar en ouders en kinderen. Ortega-Martijn: ,,Vooral het voorstel van een voortgangsgesprek is moeilijk te rijmen met de opmerking van de minister dat de leerplichtambtenaar niet inhoudelijk toetst.”

In de artikelen 245 en 247 van het Burgerlijk Wetboek staan waarborgen voor het bevorderen van de ontwikkeling van kinderen. De Kinderbeschermingswetgeving zou volgens Ortega-Martijn het aangrijpingspunt moeten zijn voor de overheid om de rechten van kinderen te kunnen waarborgen.

De ChristenUnie stemt niet in met een wetswijziging en toenemend toezicht. De minister kan beter met het thuisonderwijsveld in gesprek blijven, in plaats van in gesprek te gaan met brancheorganisatie Ingrado en gemeenten. De ChristenUnie vindt het belangrijk dat juist de ouders zelf hierbij worden betrokken.

ChristenUnie: kinderbijslag ook voor Bonaire, Sint Eustatius en Saba

Thu, 15 Dec 2011 11:19:38 +0100

Sinds 10/10/2010 maken Bonaire, Sint Eustatius en Saba deel uit van Nederland. Toch is voor de eilanden geen regeling zoals de kinderbijslag ingevoerd. ChristenUnie-Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Er moet een einde komen aan deze onrechtvaardige rechtsongelijkheid. Ik vind het onbestaanbaar dat we in een deel van Nederland wel een kinderbijslagregeling hebben en in het andere deel helemaal niets. Doel van de kinderbijslag is het verstrekken van een financi�le tegemoetkoming aan ouders in de kosten van hun kinderen. Ik hoor dat er kinderen zijn die het momenteel erg zwaar hebben met de toenemende armoede op de BES-eilanden door de hoge inflatie."

De koopkracht op de BES-eilanden is door de invoering van de dollar en het nieuwe fiscaal stelsel fors achteruitgegaan. Ortega-Martijn: ,,Mensen hebben simpelweg niet genoeg om de opvoeding van hun kinderen te betalen. De kinderen mogen hier niet de dupe van worden. Je kunt dit probleem niet afwimpelen door te zeggen dat mensen moeten gaan werken, terwijl het werk er niet voor iedereen is. Daarnaast gaat het hierbij om rechtsgelijkheid voor inwoners van één land.”

De ChristenUnie stelt ter discussie of de BES-eilanden, na hun integratie in het land Nederland, wel een gelijkwaardige toegang hebben tot voorzieningen op het gebied van sociale zekerheid. Het staat buiten kijf dat er rekening gehouden mag worden met de schaalgrootte van de eilanden en de levensstandaard. Dat is soms zelfs onontkoombaar. Ook kunnen niet alle sociale regelingen gelijktijdig en op dezelfde manier ingevoerd worden. Het strijdt echter met de rechtsgelijkheid als er in het geheel geen met de kinderbijslag vergelijkbare regeling op de BES-eilanden bestaat. En dat is nu helaas het geval.

De ChristenUnie wil dat de minister alsnog toezegt om een kinderbijslagregeling voor Bonaire, Sint Eustatius en Saba in te voeren anders zal de ChristenUnie samen met GroenLinks hiervoor zelf een initiatiefwet gaan indienen.

Opinie Volkskrant: maak schuldhebbers en schuldeisers zelf verantwoordelijk

Thu, 15 Dec 2011 11:17:01 +0100

De schulden van Nederlandse burgers en bedrijven zijn gezamenlijk hoger dan onze staatsschuld. De ChristenUnie pleit voor een samenleving met minder schulden. Een schuldhulpsysteem waarin meer verantwoordelijkheid bij mensen en bedrijven komt te liggen zou een stap in de goede richting zijn.

Wil je die flitsende auto uit dat reclamespotje, maar heb je niet genoeg geld? Geen probleem, betaal nu de helft en over twee jaar de rest. Verlang je naar een groter huis, maar heb je daar het inkomen nog niet voor? Neem een hogere hypotheek. Op wintersport als student? Daar kun je ook een studielening voor gebruiken. En de schulden betaal je later terug. Dit lijkt de handelswijze te zijn die veel Nederlanders zich eigen hebben gemaakt. Huishoudens in ons land hebben in verhouding tot hun inkomen de hoogste schulden van heel de Eurozone. In 2010 hadden we 2,5 keer meer schuld dan we met elkaar aan inkomsten verdienden. Nederland scoorde in dat opzicht nog slechter dan ‘probleemlanden’ Griekenland en Italië.

Dat is zorgelijk. Het speculeren op de toekomst, ervan uitgaan dat je zoveel geld zult gaan verdienen dat je je schulden in de hand kunt houden, is zeer riskant gebleken. We hebben de toekomst niet in eigen hand en veel mensen kunnen door onvoorziene omstandigheden uiteindelijk hun schuld niet binnen de betalingstermijn aflossen. In 2010 klopten dan ook tachtigduizend huishoudens aan bij de schuldhulpverlening.

Deze schulden veroorzaken grote problemen in huishoudens. Ze zijn in veel gevallen de oorzaak van armoede, stress en gezondheidsklachten en brengen kinderen vaak in een sociaal isolement. Bovendien heeft de schuldenberg ernstige gevolgen voor de economie. De huidige economische crisis is welbeschouwd een schuldencrisis. Niet alleen van staatsschulden, maar ook schulden van burgers en bedrijven.

Het is de hoogste tijd voor een mentaliteitsverandering. We moeten gaan beseffen dat ongeremd schulden maken, zeker in een tijd waarin niets meer zeker is, op den duur zijn tol gaat eisen. Dit geldt voor zowel schuldhebbers, als schuldeisers.

Hulpverlening

We hebben een samenleving nodig waarin mensen worden geprikkeld te voorkomen dat ze schulden maken, en zich niet laten misleiden door reclames. Maar ook een samenleving waarin bedrijven en kredietverstrekkers zorgvuldiger omgaan met het verstrekken van leningen. Daarom zou het goed zijn als er een systeem komt waarin de kredietaanvrager en de kredietverstrekker kunnen zien hoe kredietwaardig iemand is. Zo kunnen ze zien wat de langetermijneffecten zijn van het aangaan van een lening.

Als iemand in de schulden komt, is dat in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de schuldeiser en schuldhebber zelf. Zij moeten proberen dat zelf eerst op te lossen. Nu is het nog zo dat burgers bij problemen met met schulden bij de gemeente aankloppen voor schuldhulpverlening. Dit is merkwaardig, want zo draait de hele samenleving op voor de financiële problemen van mensen die gemakkelijk schulden zijn aangegaan. Begrijp me goed: mensen die buiten hun schuld in de problemen zijn gekomen en ‘schrijnende gevallen’, hebben recht op ondersteuning van de gemeente. Maar zouden mensen die schulden hadden kunnen voorkomen, niet eerst zelf moeten proberen hun schulden op te heffen?

Het verbod op particuliere schuldhulpverlening moet daarom opgeheven worden, zodat burgers die niet bij de gemeente terecht kunnen, hier geholpen worden. Deze hulpverlening moet wel gecontroleerd en gecertificeerd worden, om te voorkomen dat er hulpverleninginstanties komen die schuldhebbers gaan uitbuiten. De gemeentelijke schuldhulp wordt zo weer een vangnet voor mensen die buiten hun schuld om in de schulden zijn gekomen.

Preventie lost uiteraard niet de hele schuldenproblematiek op. Wat uiteindelijk nodig is, is een mentaliteitsverandering. Dat is de opdracht voor iedereen persoonlijk, van ouders aan kinderen en ons als gehele samenleving. Van de overheid mag dan verwacht worden dat regelgeving omtrent schuldhulpverlening en kredietverstrekking verbeterd en vereenvoudigd wordt. Dat zou een echte stap zijn in de richting van een gezonde economie.

Cynthia Ortega-Martijn
Tweede Kamerlid ChristenUnie

ChristenUnie tegen uitbreiding taken maritiem veiligheidsagentschap

Wed, 14 Dec 2011 16:39:58 +0100

Europarlementari�r Peter van Dalen wil niet dat Europa een Europese kustwacht op gaat zetten. Dat zei Van Dalen vandaag in het Europees Parlement bij het debat over de toekomst van het Europese Agentschap voor de Veiligheid op Zee(EMSA). Van Dalen: ,,Het Europees Parlement slaat door. Ze wil een Europese kustwacht oprichten. Ik vind dat geen goed voorstel. Nationale kustwachten zijn nuttiger en effici�nter en werken h��l goed samen."

,,Juist kustwachtoperaties hebben voordeel van plaatselijke expertise en doelgerichtheid bij het handhaven van de veiligheid op zee. Een Europees instantie die daarboven gaat hangen voegt niets toe en neemt geen werk uit handen. Een Europese kustwacht gaat veel geld kosten en weinig opleveren", aldus Van Dalen. ,,Er is niets mis met samenwerking tussen nationale kustwachten en de uitwisseling van goede praktijken, integendeel. Maar daar hoeft geen Europese kustwacht voor te worden opgericht.”

Uitbreiding taken

Het EMSA is volgens Van Dalen één van de betere Europese agentschappen. ,,Helaas zien we dat Europa bij deze herziening van het EMSA-mandaat doorslaat. Zo moet het Agentschap zich gaan bezig houden met het ontwikkelen van een Europese interne markt op zee, het werven en opleiden van zeevarenden en de binnenvaart. Dat zijn bevoegdheden die het werk van EMSA te buiten gaan. Daarbij komt dat dit werk door andere nationale en internationale instanties al naar behoren wordt uitgevoerd."

Ook zou het EMSA de inspectie van gas- en olieboorplatformen op zich moeten nemen. Van Dalen: ,,Een onzinnig idee: dat toezicht vindt al plaats door de Europese landen en ik weet uit directe eigen ervaring dat dit toezicht goed in elkaar steekt. Europa moet stoppen met altijd maar méér te willen. Meer Europa is vaak niet beter."

ChristenUnie wil betere positie boeren

Wed, 14 Dec 2011 16:33:12 +0100

ChristenUnie Kamerlid Esm� Wiegman wil dat boeren een eerlijke prijs krijgen voor hun producten zodat de positie van de boeren verbetert. In het actieplan over de toekomst van het Europese landbouwbeleid maakt het Kamerlid zich hard voor een sterk Gemeenschappelijk Landbouw Beleid (GLB) waarin de boer als producent centraal staat. Wiegman: ,,De kern van het landbouwbeleid is al jaren hetzelfde, namelijk een goed evenwicht tussen vraag en aanbod. Hierbij is het van cruciaal belang dat boeren een eerlijke vergoeding krijgen voor hun producten om het hoofd boven water te houden."

De ChristenUnie vindt het met het oog op de toekomst erg belangrijk dat de producent een goede prijs ontvangt voor zijn producten. Wiegman: ,,Duurzaamheid, dierenwelzijn en leefbaarheid hangen heel nauw samen met het inkomen van boeren. Er moet, zeker in tijden van crisis, geïnvesteerd worden in een duurzame toekomst, dat kan niet zonder geld.”

In het tienpuntenplan pleit de ChristenUnie onder andere voor een meer regionale aanpak van het natuurbeleid. ,,Elke boer kan op deze manier kijken wat het beste is voor zijn bedrijf en overleggen met regionale overheden over de uitvoerbaarheid hiervan. De basis voor goede voedselveiligheid en voedselzekerheid ligt bij de boer. Als we over een aantal jaren nog genoeg gezond eten willen hebben, moet er nu ruimte en geld komen voor boeren om duurzaam te produceren. aldus Kamerlid Wiegman.

Voorwoord DenkWijzer december 2011

Wed, 14 Dec 2011 16:15:50 +0100

Gerechtigheid in een seculiere tijd

Geert Jan Spijker, eindredacteur DenkWijzer

Door U2-zanger Bono heb ik het belang van gerechtigheid leren inzien. Het gaat niet om charity, maar om justice, is zijn boodschap. Het gaat om veel meer dan af en toe - met een voldaan gevoel - iemand iets toestoppen. Het gaat om herstel van onrecht. Deze opvatting komt niet uit de lucht vallen. De Bijbel staat bol van de passages over recht en gerechtigheid. Van belang voor kerk en samenleving, maar ook voor de politiek.

KWETSBARENKWARTET

Politieke inzet voor Bijbelse gerechtigheid betekent volgens Jurn de Vries allereerst inzet voor de zwakken, dat recht wordt gedaan aan wie onrecht heeft geleden, in eigen land en – met onze huidige mondiale blik – in de Derde Wereld. In de Bijbel wordt de koning geschilderd als iemand die redding biedt aan de armen, de onderdrukker neerslaat. De filosoof Nicholas Wolterstorff spreekt van het Bijbelse 'kwetsbarenkwartet': weduwe en wees, vreemdeling en arme. Daar hebben samenleving en politiek een bijzondere verantwoordelijkheid voor, ook uit eigenbelang. “De sterken moeten zichzelf benadelen voor de zwakken, de meerderheid voor de minderheid, of anders begint de gemeenschap te rafelen en het weefsel te scheuren.” (Tim Keller) Zeker in tijden van bezuinigen goed om in het achterhoofd te blijven houden. Iedereen mag er wezen, ieder mens is gemaakt naar Gods beeld.

ONTMASKERING

In de politieke arena heeft elke partij zijn visie op gerechtigheid. Christenen, maar ook sociaaldemocraten en liberalen hebben eigen opvattingen over recht en onrecht. Liberalen verbloemen dat vaak door te pretenderen dat ieder mens gewoon de vrijheid moet hebben om te kiezen. Maar een individu bijvoorbeeld laten kiezen voor abortus betekent het mens-zijn van een embryo ontkennen. Er zit dus achter deze 'neutrale' keuze een oordeel, een vooronderstelling over wat goed is, wat een mens is. Onze context van westers secularisme (Jenkins), postmodern neoliberalisme (Milbank), individualistische consumptiedrang (Taylor) staat haaks op het christendom. Dat maakt aansluiting met de huidige politieke werkelijkheid soms lastig, maar biedt ook kansen. Er is een alternatief nodig dat een samenbindend verhaal vertelt en wijst op een hogere norm. Aan christenen de taak om hun visie op gerechtigheid in te blijven brengen en het dominante, schijnbaar neutrale liberalisme te ontmaskeren als zowel hopeloos als door en door levensbeschouwelijk doordesemd. Nederland kan wel wat hoop gebruiken.

Carola Schouten genomineerd voor 'politiek talent van het jaar'

Wed, 14 Dec 2011 15:35:07 +0100

ChristenUnie-Kamerlid Carola Schouten is door de parlementaire pers genomineerd voor 'politiek talent van het jaar'. Schouten (34) werd Kamerlid toen Andr� Rouvoet in mei de Tweede Kamer verliet. Schouten is verguld met de nominatie: ,,Een bijzondere bekroning op een spannend eerste half jaar in de Tweede Kamer."

Ook ChristenUnie-fractievoorzitter Arie Slob is blij: ,,Ik ben een trots op Carola. Fijn dat haar kwaliteiten ook buiten de ChristenUnie onderkend worden. Ze is in een economische moeilijke tijd Kamerlid geworden en ze staat in de debatten echt haar vrouwtje, Ze heeft de nominatie meer dan verdiend.”

Naast Schouten zijn ook Kamerleden Jeanine Hennis (VVD) en Rik Grashoff (GroenLinks) genomineerd.

Interview met Ad de Bruijne en Gert Jan Segers over Bijbel en politiek (TU Magazine)

Wed, 14 Dec 2011 15:42:57 +0100

"Komend voorjaar start in het kader van AKZ+ een nieuwe cursus over Bijbel en politiek. De cursus bestaat uit vijf avonden. De Theologische Universiteit Kampen werkt hierin samen met het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie. Vijf avonden denken docenten en cursisten na over de uitgangspunten en geschiedenis van de christelijke politiek. Daarbij is vanzelfsprekend veel ruimte voor discussie. Voorafgaand aan deze cursus brengen wij twee deskundigen met elkaar in gesprek: drs. G.J.M. Segers en prof. dr. A.L.Th. de Bruijne. Tijdens ons interview praten zij over thema’s die ook in de cursus ter sprake komen."

Lees hier meer over de AKZ+ cursus: http://www.akzplus.nl/cnt/bijbel-en-politiek.html

(Download de pdf hier)

Eerste Kamer Weekoverzicht 50

Wed, 14 Dec 2011 11:58:01 +0100

Week in week uit wordt er op dinsdag vergaderd door de Eerste Kamer. ChristenUnie-senatoren Peter Ester en Roel Kuiper spreken over talloze wetsvoorstellen. Iedere week laat de Senaatsfractie op deze site weten wat ze heeft gedaan:

Rituele Slacht

Deze week stond een belangrijk wetsvoorstel op de agenda: de initiatiefwet van de Partij voor de Dieren die de Rituele Slacht verbiedt. Namens de ChristenUnie deed senator Peter Ester mee aan het debat. Lees hier zijn bijdrage. De ChristenUnie is erg kritisch, omdat de godsdienstvrijheid op het spel staat. Roel Kuiper en Peter Ester schreven er dinsdag een opinieartikel over. De Eerste Kamer zal de wet hoogstwaarschijnlijk niet aannemen, zo bleek gisteren. Volgende week gaat de behandeling waarschijnlijk verder.

Belastingplan

Daarnaast werd gedebatteerd over een groot pakket fiscale maatregelen en het Belastingplan 2012. Lees hier de bijdrage van Peter Ester. Hij riep het kabinet op om meer werk te maken van verduurzaming.

Stemmingen: dubbele heffingskorting, huurtoeslag en terugkeerrichtlijn

In de Eerste Kamer werd ook gestemd over de wetsvoorstellen die vorige week zijn besproken. De ChristenUnie stemde tegen alledrie de wetsvoorstellen. Hier kun je lezen waarom. Senator Roel Kuiper diende vorige week met collega's een motie in over het tegengaan van strafrechtelijke sancties van illegaal verblijf. De ChristenUnie vindt strafbaarstelling van illegaliteit geen oplossing.

Peter Ester: "Geen verbod op rituele slacht"

Wed, 14 Dec 2011 11:43:14 +0100

Bijdrage van ChristenUnie-senator Peter Ester aan het plenair debat over het Initiatiefwetsvoorstel Rituele Slacht (31 571) op 13 december 2011.

MdV

Mijn fractie heeft met belangstelling maar ook met grote zorg kennisgenomen van de Initiatiefwet van het lid Thieme tot wijziging van de Gezondsheids- en welzijnswet voor dieren in verband met het invoeren van een verplichte voorafgaande bedwelming bij ritueel slachten. Wij hebben oog voor de opmerkelijke inzet van de initiatiefneemster in dit gevoelige dossier, maar delen haar conclusies en voorstel niet.

MdV, ik hecht er aan als beginstatement ook hier publiekelijk te onderstrepen dat dierenwelzijn voor mijn fractie een wezenlijk issue is dat wij zeer serieus nemen. Zoals het scheppingsverhaal ons voorhoudt zijn dieren geschapen door God en dat verplicht ons tot verantwoord rentmeesterschap. Wij dragen die verantwoordelijkheid uit en laten ons er door leiden. Ook in dit debat. De ChristenUnie is een partij waar dierenwelzijn in goede handen is. We hebben hier een reputatie hoog te houden.

Mijn fractie constateert met grote verontrusting dat dit initiatiefvoorstel onderdeel uitmaakt van een geseculariseerd maatschappelijk klimaat waarin de vrijheid van godsdienst onder steeds sterkere druk komt te staan. Nu is het rituele slacht, maar ook de jongensbesnijdenis wordt inmiddels ter discussie gesteld en straks wordt wellicht de kinderdoop van vraagtekens voorzien.

Met dit voorstel, MdV, isoleert Nederland zich van andere Europese landen, landen die zich volgens de Europese traditie steeds zeer terughoudend hebben opgesteld om dit vrijheidsrecht in te perken. Nederland is altijd een land geweest waarin godsdienstige minderheden werden verwelkomd en waar deze in vrijheid hun godsdienst konden beleven en uitoefenen. De meerderheid wist dat ze minderheden respectvol moesten behandelen en de minderheden zelf gaven elkaar de ruimte. Dat maakte de Nederlandse cultuur sterk en op die tolerantie zijn we altijd trots geweest. Zeker, bij tijd en wijle ging dat met vallen en opstaan, maar de culturele eigenheid werd gerespecteerd. Die grens werd niet overschreden. Het verbieden van de onverdoofde rituele slacht brengt de godsdienstvrijheid onder grote spanning. Het is pijnlijk te ervaren, MdV, hoezeer de Joodse en Islamitische gemeenschap zich door de voornemens rond rituele slacht zich tot in het diepst van hun ziel gekrenkt weten. Dit beëindigt in hun ogen het bijzondere Nederlandse culturele arrangement rond minderheidstolerantie en godsdienstbeleving. Zij voelen zich overvallen en buitengesloten. Zij zijn niet gekend en gehoord. Ik wil de initiatiefneemster, MdV, nogmaals vragen waarom in het hele voortraject de Joodse en Islamitische gemeenschap in ons land nauwelijks in de discussie betrokken is. De Memorie van Antwoord rept slechts van een expert meeting in de Tweede Kamer. Het lijkt er op of er zeer weinig gevoel is voor de emoties die het voorstel bij beide gemeenschappen oproept. Zo moeten wij toch niet met elkaar omgaan. Godsdienst, met al zijn rituelen en voorschriften, is geen administratief kenmerk maar heeft van doen met diep beleefde identiteit, met cultuur, met zingeving en met gedragsvoorschriften. Als je aan godsdienst van mensen komt, kom je aan hun identiteit, aan hun bestaansgrond. En bij ritueel slachten hebben we het over een godsdienstig gebruik dat 3.000 jaar oud is en dat wezenlijk is voor de godsdienstige beleving van Joodse en Islamitische Nederlanders.

De vrijheid van godsdienst is gelukkig een grondrecht, MdV. Dat grondrecht moeten we koesteren. De vrijheid van godsdienst ligt al sinds eeuwen in de Nederlandse rechtsorde verankerd, en is met recht ons oudste grondrecht. We hebben het vandaag dus over zeer principiële zaken die het hart van onze rechtsorde raken. De vrijheid van godsdienst wordt gegarandeerd door artikel 6 van de Grondwet, artikel 9 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en artikel 18 van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten. Het object van deze vrijheid is niet slechts het aanhangen van een bepaalde godsdienstige overtuiging, maar ook het zich dienovereenkomstig gedragen. Voor wat betreft de Grondwet is dat ondubbelzinnig gesteld in de Memorie van Toelichting bij artikel 6.[1] Het volgt ook uit de in de verdragen opgenomen omschrijving van de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst. Hierin is sprake van het recht niet alleen om een godsdienst of overtuiging aan te hangen, maar ook om deze te belijden. Dat wil zeggen het recht ‘to manifest his religion or belief in worship, teaching, practice and observance.’[2] Met name dat laatste, in het Nederlands vertaald als het onderhouden van geboden en voorschriften, is van belang. In een uitspraak uit 2000 overwoog het Europees Hof voor de rechten van de mens in de zaak van Cha’are Shalom ve Tsedek tegen Frankrijk (EHRM 27 juni 2000) dat de toepassing van de Joodse spijswetten hieronder begrepen moet worden:’ (…) It is not contested that ritual slaughter, as indeed its name indicates, constitutes a rite (…) whose purpose is to provide Jews with meat from animals slaughtered in accordance with religious prescriptions, which is an essential aspect of the practice of the Jewish religion.’[3]

In haar antwoord op de bezwaren van de Raad van State, stelt de indienster dat het “geenszins evident is dat het uitvoeren van de rituele slacht door middel van een halssnede in strijd komt met religieuze voorschriften indien daaraan voorafgaand een verdoving van het slachtdier wordt toegepast” (MvA: 12). Dit statement, MdV, ziet voorbij aan wat nu juist het wezenlijke karakter van godsdienstvrijheid is: deze vrijheid brengt met zich mee dat de staat zich nu juist niet een oordeel aanmeet over wat een gelovige wel of niet als essentieel voor zijn of haar religie kan of mag beschouwen. Dit is aan de gemeenschap van gelovigen zelf voorbehouden: zij hebben de vrijheid om godsdienstige voorschriften te volgen die zij in geweten aanvaarden. Het past de staat niet de reikwijdte van de godsdienst te bepalen. Zeker niet indien deze gestoeld is op een traditie van duizenden jaren.

Het voorstel van de initiatiefneemster doorbreekt de in onze democratische rechtsorde vereiste structuur van een grondrecht. In geval van de godsdienstvrijheid gaat het om een klassiek grondrecht, hetgeen impliceert dat de staat zich van een inbreuk daarop moet onthouden. In een rechtsstaat als de onze staat de vrijheid voorop en is de beperking daarvan uitzondering. Het amendement rond de rituele slacht doorbreekt deze grondstructuur door de dragers van het grondrecht de last op te leggen dat het praktiseren van hun godsdienst het welzijn van dieren niet in grotere mate benadeelt dan bij de bedwelmde industriële massaslacht het geval is. Met andere woorden, MdV, in de ogen van de indieners is niet de godsdienstvrijheid het uitgangspunt, maar het door de beperking te dienen belang. En we moeten vaststellen dat dieren geen rechtssubject zijn, nog afgezien van het feit dat een onomstreden objectieve bepaling van dierenwelzijn – hoe belangrijk dit welzijn op zich ook is – niet gegeven kan worden. De vooronderstelling is kennelijk dat dierenwelzijn voorop staat en dat godsdienstvrijheid de uitzondering is. Hiermee zetten we -zoals ook de Utrechtse rechtsgeleerde de Blois uitvoerig heeft betoogd – de structuur van de grondrechtbescherming in onze democratische rechtsstaat op zijn kop. De staat mag een grondrecht alleen in uitzonderlijke gevallen inperken en dient aan te tonen dat de inperking noodzakelijk en proportioneel is. Zonodig moet de staat dat in een procedure voor de nationale of de internationale rechter aantonen. Het Europees Hof voor de rechten van de mens toetst in dat kader of de staat zijn beslissing heeft gebaseerd ‘on an acceptable assessment of the relevant facts.’

Dit laatste punt wordt ook in de Memorie van Antwoord niet aannemelijk gemaakt. De initiatiefneemster, MdV, maakt een telkens terugkerend punt van de vermeende consensus tussen wetenschappers over de dierenwelzijnsproblemen bij rituele slacht. Ik heb de afgelopen maanden uitvoerig de bestaande literatuur bestudeerd en ik deel deze conclusie niet. Mijn hele beroepsmatige leven staat in het teken van wetenschappelijk onderzoek, ik meen dus recht van spreken te hebben. De Memorie van Antwoord winkelt wel erg selectief in het beschikbare onderzoek. Bovendien wordt dit onderzoek nergens systematisch gewogen op basis van gevalideerde wetenschappelijke principes als validiteit en betrouwbaarheid, kwaliteit onderzoeksopzet, juistheid statistische methoden, repliceerbaarheid, generaliseerbaarheid en empirische fundering van de conclusies. De initiatiefneemster, zo moet ik constateren, is niet kritisch genoeg als het gaat om het interpreteren en evalueren van het verrichte onderzoek. Doet men dat wel, dan is het beeld echt veel gedifferentieerder. TNO heeft een dergelijke exercitie wel verricht en komt tot een veel genuanceerder oordeel. Dit gerenommeerde Nederlandse onderzoeksinstituut heeft een drietal centrale studies in het debat over rituele slacht aan een nauwkeurige en kritische review onderworpen, volgens evaluatiecriteria die in de moderne wetenschapsleer gelden. Het door de initiatiefneemster zo geroemde Wageningse onderzoek wordt stevig de maat genomen en stevig gekritiseerd. Ik citeer TNO: “een deel van de conclusies is niet gebaseerd op feiten maar op veronderstellingen (…) de hardheid van de conclusies en daarmee de wetenschappelijke waarde van het rapport zijn daardoor beperkt”, en “de wetenschappelijke kwaliteit van het rapport in deze vorm is echter onvoldoende om een wezenlijke bijdrage te kunnen leveren aan de discussie rond welzijnsaspecten van rituele slacht”.[4] Het is opmerkelijk, MdV, dat dit rapport nergens in de Memorie van Antwoord genoemd wordt. Dit bevestigt het beeld van selectief winkelen en een onkritische blik. Juist dit soort zeer gevoelige onderwerpen vereisen afstandelijkheid en een weloverwogen oordeel. Dat is de initiatiefneemster bij dit wetsvoorstel niet gegeven. Ook tijdens de hoorzitting in de Tweede Kamer van 16 juni jl. is er ondermeer door de onafhankelijke deskundigen Prof. Vogely en Prof. Kamphuisen op gewezen dat er geen overtuigend bewijs is dat dieren door rituele slacht meer pijn zouden lijden dan bij de industriële massaslacht. Een objectieve maat voor dierenwelzijn bestaat niet. Het blijft een menselijke constructie.

Deze afwezigheid van wetenschappelijke consensus heeft verstrekkende gevolgen. Immers de bepaling in lid 3 van artikel 1 van het initiatiefwetsvoorstel stelt dat tijdelijke ontheffing van de verplichte voorafgaande bedwelming kan worden verkregen, “mits op basis van onafhankelijk vastgesteld bewijs is aangetoond” dat het welzijn van dieren volgens rituele slacht niet in grotere mate wordt benadeeld dan volgens wat ik noem de industriële massaslacht. Deze ontheffingsbepaling, MdV, is simpelweg niet uitvoerbaar. Ik heb hiervoor drie argumenten. Allereerst is het gevraagde eenduidige wetenschappelijk bewijs niet te leveren. Het voorstel getuigt op dit punt van een merkwaardige naïviteit en wereldvreemdheid. Wetenschap is een voortdurende strijd tussen rivaliserende hypothesen waarbij er geen sprake is van een eindoverwinning. De initiatiefneemster trapt bovendien, MdV, in haar eigen filosofische valkuil. Zij beroept zich op de eminente wetenschapsfilosoof Sir Karl Popper die zij terecht roemt vanwege zijn falsificatieprincipe. Zijn levenlang streed Popper onvermoeid tegen het verificationisme. Ofwel het gebruik alleen op zoek te gaan naar bevindingen die het eigen gelijk onderstrepen. En de vraag om eenduidig wetenschappelijk bewijs zoals de initiatiefneemster poneert, is nu precies de verificatieredenering waarvan Popper verklaard tegenstander is. Het gaat er dan niet om om aan te tonen dat iets of iemand gelijk heeft, maar om het vinden van empirische evidentie die het ongelijk aantoont. Hiervoor volstaat, aldus Popper, een enkele tegenwerping. Een enkele tegenwerping en de grond onder het wetsvoorstel vervalt. De initiatiefneemster kan zich derhalve beter niet op Popper beroepen, hij zou de redenering van de omgekeerde bewijslast feilloos onderuit halen. “Onafhankelijk vastgesteld bewijs” waarvan het amendement rept is een onhaalbare en onuitvoerbare eis aan de wetenschap.

Maar er is, MdV, nog een tweede, evenzeer belangrijk tegenargument. Mijn fractie kan niet begrijpen dat de industriële massaslacht als referentiekeuze in het wetsvoorstel dient. Het gaat hier om weinig subtiele vormen van slacht van dieren die in ongelooflijke aantallen de dood vinden. Mijn fractie vermag simpelweg niet in te zien waarom de industriële massadoding juist voor een Partij voor de Dieren, als een kennelijk positief vergelijkingsscenario dient. Als de standaard waaraan de rituele slacht wordt afgemeten. Een uitleg op dit punt zien wij graag tegemoet. Juist op het punt van een gezamenlijk strijden voor een diervriendelijker reguliere slacht wil mijn fractie de hand reiken aan de Partij voor de Dieren. Op dit punt vinden we elkaar moeiteloos. En gezien de enorme hoeveelheden dieren die de dood vinden door industriële massaslacht, ligt daar de grote opgave. Niet bij de rituele slacht.

Het derde en laatste tegenargument, MdV, is dat de ontheffingsbepaling getuigt van weinig kennis van de godsdienstige context van rituele slacht. Dat is verontrustend. De bepaling - ik beperk me even tot de kosjere slacht – heeft voor de Israëlitische slacht geen betekenis. Kosjere slacht is per definitie onbedwelmd; het is geen kwestie van keuze. Joods ritueel bedwelmd slachten is een contradictio in terminus. Alleen al daardoor vormt het wetsvoorstel een fundamentele aantasting van het recht - in dit geval van de Joodse gemeenschap - op het vrijelijk uitoefenen van religie.

MdV,

Mijn betoog over de industriële massaslacht als referentiestandaard in het wetsvoorstel, brengt mij tot de proportionaliteitsvraag. Deze vraag is voor mijn fractie volop in het geding. Een simpele blik op de cijfers bevestigt dit. De staatssecretaris schatte in de Tweede Kamer het aantal geslachte dieren in Nederland op ongeveer 500 miljoen per jaar. Het aantal onbedwelmde rituele slachten is minder dan een half procent. Bij de Joodse rituele slacht gaat het zelfs om minder dan 1 promille. Als we een foutenmarge van 5% zouden aanhouden bij de industriële massaslacht, dan overtreft dit het totaal aantal dieren dat ritueel geslacht wordt. Mijn fractie houdt zich verre van cijferfetisjisme maar deze verhoudingsgetallen plaatsen het proportionaliteitsprincipe wel in een heel ander licht. Voor mijn fractie is het een aansporing om onze pijlen te richten op de verbetering van de industriële slacht.

MdV, gezien de grote belangen die op het spel staan, heeft mijn fractie het niet gelaten bij het bestuderen van rapporten en teksten. We hebben ook daadwerkelijk een rituele slacht - een Sjechieta - bijgewoond in het abattoir van Amsterdam. We hadden daarvoor ook de Partij voor de Dieren uitgenodigd. Daar hebben we evenwel niets van vernomen. Dat is uiteraard ook hun goed recht. Gelukkig namen een aantal collega-senatoren van andere partijen wel de uitnodiging aan. Het moet gezegd, MdV, wij waren bepaald onder de indruk van de zorgvuldigheid, de precisie en het respect waarmee de rituele slacht verricht werd. Hier is geen sprake van dierenmishandeling, geen sprake van wangedrag. In tegendeel. Binnen een luttel aantal seconden is de rituele halssnede voltrokken. Gewetensvol en nauwkeurig volgens minutieuze voorschriften verricht, door een vakbekwaam Sjochet die daar een jarenlange opleiding voor heeft moeten volgen. In die luttele seconden, onder scherp rabbinaal en seculier toezicht, ligt het verschil. Daarvoor en daarna zijn de routines identiek. Er zijn immers geen kosjere runderen, lammeren of kippen.

Mdv, dit wetsvoorstel grijpt veel te radicaal in. Dit leidt ertoe dat redelijke alternatieven niet worden overwogen. Mijn fractie heeft in gesprekken met de Joodse en Islamitische gemeenschap begrepen dat zaken als certificering, het vastleggen van opleidingeisen, het codificeren van vakbekwaamheidsvereisten, het aanscherpen van scholingsvoorschriften, het verbeteren van toezicht etc. zeer wel bespreekbaar zijn. Men is bereid op deze punten een convenant te sluiten. Laten we dan langs deze lijnen verder denken. Wij verwachten ook dat beide gemeenschappen op deze punten van elkaar kunnen leren. Dat is een insteek die recht doet aan de beide gemeenschappen, die de rol van godsdienst en godsdienstige beleving in tact laat en die de identiteit en cultuur van minderheidsgroepen respecteert. En laten we samen optrekken om het dierenwelzijn wat de industriële massaslacht betreft, substantieel te verbeteren.

Ik zou, MdV, de staatssecretaris dan ook willen vragen of hij concrete mogelijkheden ziet om het dierenwelzijn bij onverdoofd ritueel slachten te verbeteren en of hij bereid is om in samenspraak met de Joodse en Islamitische gemeenschap een reeks van maatregelen af te spreken om deze verbeteringen te realiseren. Het gaat dan om zowel uitvoeringaspecten, kwalificatievereisten als om toezicht. En zo ja, of dergelijke afspraken en maatregelen het onderhavige wetsvoorstel dan eigenlijk niet overbodig maken?

MdV, ik sluit af. Mijn fractie heeft grote problemen met dit initiatiefwetsvoorstel. Met het aannemen van dit voorstel steekt Nederland een Rubicon over. Het tast de vrijheid van godsdienst in ons land aan - een vrijheid die altijd fundamenteel voor de Nederlandse samenleving is geweest - het verheft de reguliere industriële massaslacht tot standaard en norm, het verlangt een wetenschappelijke bewijs dat simpelweg niet gegeven kan worden, het doet geen recht aan het proportionaliteitsprincipe en het marginaliseert de Joodse en Islamitische gemeenschap in onze maatschappij.

Dit moeten we niet willen en dit moeten we niet doen.

[1] Algehele grondwetsherziening eerste lezing, deel 1a Grondrechten, (Tweede Kamer) , ’s Gravenhage 1979, p.29.

[2] Het citaat is uit artikel 9 EVRM. Artikel 18 IVBPR hanteert een andere woordvolgorde maar is zakelijk gelijk aan zijn Europese evenknie.

[3] EHRM 27 juni 2000, Joods Liturgische Vereniging Cha’are Shalom ve Tsedek t. Frankrijk, NJCM-Bulletin 2001, p. 329 par. 73.

[4] TNO, Kritische beoordeling van drie rapporten aangaande welzijnsaspecten bij ritueel geslachte dieren. Zeist, TNO-rapport V93330, 2011: 18.

Peter Ester over Rituele Slacht: "We zijn deze Rubicon gelukkig niet overgestoken"

Wed, 14 Dec 2011 11:44:06 +0100

ChristenUnie-senator Peter Ester is blij met de meerderheid die zich gisteravond tegen het wetsvoorstel Thieme heeft gekeerd. Het wetsvoorstel, dat de rituele slacht van Joden en Moslims wil verbieden, stuitte op veel verzet van de Eerste Kamer. Ester: "Dit wetsvoorstel raakt het hart van de godsdienstvrijheid. Ik ben zeer blij dat we deze Rubicon niet zijn over gestoken."

De behandeling van het wetsvorstel is nog niet afgelopen en er is nog niet gestemd. Volgende week praat de Eerste Kamer verder over de rituele slacht.

Lees hier de bijdrage van Peter Ester aan het debat.

Opinie: Nederland isoleert zich met verbod op ritueel slachten

Wed, 14 Dec 2011 11:33:55 +0100

Deze week beoordeelt de Eerste Kamer het intitiatiefwetsvoorstel-Thieme dat ritueel slachten van dieren verbiedt. Een ingrijpend wetsvoorstel dat veel emotie oproept, niet alleen in joodse en islamitische kring. Ook christenen dienen op hun tellen te passen. Mocht deze wet worden aangenomen dan isoleert Nederland zich internationaal en schaadt ze haar politieke reputatie als beschermer van minderheden.

Het omstreden wetsvoorstel maakt een ongehoorde inbreuk op de vrijheid van godsdienst. Deze vrijheid behoort sinds eeuwen tot een van onze belangrijkste constitutionele grondrechten, vastgelegd in artikel 6 van de Grondwet. Formeel kan dit grondrecht worden beperkt, maar de wetgever is hierin traditioneel zeer terughoudend. Het zou met deze wet voor het eerst zijn dat de Nederlandse wetgever uitdrukkelijk treedt in de sfeer van de religieuze praktijk. Veel juristen hebben er op gewezen hoe riskant deze stap is. Ook is gewezen op precedent-werking: nu het ritueel slachten, straks andere godsdienstige gedragingen die aan wettelijke beperkingen worden onderworpen (jongensbesnijdenis, kinderdoop).

De rituele slacht is bij uitleg van art. 6 van de Grondwet steeds verstaan als een gedraging die behoort bij het godsdienstig belijden van burgers. Het gaat om de vrijheid geboden en voorschriften na te leven. Bij de laatste herziening van de Grondwet in 1983 is uitdrukkelijk bevestigd dat het ritueel slachten van dieren hier onder gerekend behoort te worden. Internationale jurisprudentie – onder meer van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens - heeft de rituele slacht gerekend onder de reikwijdte van artikel 9 van het EVRM. Nederland heeft een reputatie te bewaken als hoeder van een mensenrechtenbeleid dat religieuze minderheden beschermt. Nederland met Den Haag als internationale hoofdstad van het recht moet zich niet distantiëren van alom geaccepteerde rechtswaarborgen waar het de naleving van religieuze voorschriften betreft.

Materieel is er geen dwingende reden om het gerechtvaardigde belang van dierenwelzijn zo zwaar te wegen als nu gebeurt. Het initiatiefwetsvoorstel maakt duidelijk dat het mede de omstandigheden zijn die het dierenleed dat met slachten als zodanig gepaard gaat verergeren. Welnu, aan die omstandigheden kan het nodige worden gedaan. Inmiddels zijn alle betrokkenen het er over eens dat verbeteringen realiseerbaar zijn. Joodse en islamitische vertegenwoordigers hebben aangegeven in overleg met de overheid dierenwelzijnsmaatregelen aan te scherpen. Een wet die de slachtmethode zelf verbiedt, is daarmee overbodig en in elk geval een te zwaar middel. Wetenschappelijk is niet duidelijk of deze vorm van slachten nu werkelijk veel meer dierenleed veroorzaakt dan het industrieel slachten.

Met het aannemen van deze wet steekt Nederland de Rubicon over. Het isoleert zich van andere landen die zich volgens Europese traditie steeds zeer terughoudend hebben opgesteld om dit vrijheidsrecht in te perken. Het verbod op ritueel slachten behoort bij de zwartste episoden uit de Europese geschiedenis van de 20^e eeuw. Vooral in joodse kring roept dit voorstel daarom pijnlijke herinneringen op. Waarom moet Nederland in dit opzicht voorop lopen? Dit gaat niet meer over dieren alleen. Het gaat om onze plaats in de geschiedenis en onze internationale reputatie. Er valt een historisch besluit in de Kamer. Hopelijk overwint de staatkundige wijsheid in de senaat.

Peter Ester en Roel Kuiper zijn lid van de ChristenUnie-fractie in de Eerste Kamer. Dit opinieartikel verscheen in het Nederlands Dagblad van dinsdag 13 december 2011.

Peter Ester: "Concrete actie nodig voor verduurzaming en vergroening"

Wed, 14 Dec 2011 11:30:39 +0100

Op 12 en 13 december debatteerde ChristenUnie-senator Peter Ester over het Belastingplan 2012 en een aantal andere fiscale wetten. Lees hier zijn plenaire bijdrage:

MdV,

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van het Belastingplan 2012. Graag wil ik mijn erkentelijkheid uitspreken voor de uitstekende technische briefings die het Ministerie van Financiën heeft verzorgd voor de leden van de Commissie Financiën van dit huis. Dat heeft in ieder geval de voorbereidingen van mijn fractie op dit debat over het voorliggende Belastingplan beduidend vergemakkelijkt. Dank ook voor de antwoorden op de meer technische vragen die de ChristenUnie-fractie in commissieverband indiende.

Eerdere vragen van de ChristenUnie
De staatssecretaris is in algemene zin ingegaan op de vragen van mijn fractie rond defiscalisering van het erfrecht. Mijn fractie had evenwel nog een aantal meer specifieke vragen die niet zijn beantwoord. Het betreft vragen rond defiscalisering in relatie tot vruchtgebruiktestament, woon-en inboedelrecht, het onderscheid tussen vruchtgebruik- en volle eigendomslegaten, quasi-stiefkinderen van samenwonende partners en renteaftrek terzake van erfrechtelijke schulden. Graag zien wij alsnog een antwoord op deze vragen zoals verwoord in het voorlopig commissieverslag van 1 december jl. (33003c). Graag alsnog een antwoord op deze punten.

Art 23 Wna en motie Schouten
De staatssecretaris heeft duidelijkheid verschaft over de reikwijdte van art 23, Wna. Mogen we hieruit afleiden dat een gehuwd executeur niet de toestemming van zijn/haar echtgenoot nodig heeft voor het aanvaarden van de executeursbenoeming? Duidelijkheid is hierover gewenst omdat in artikel 1:88 lid 1 letter c BW de toestemming van de echtgenoot nodig is als men zich borgstelt voor schuld van een derde.
In antwoord op Kamervragen heeft de staatssecretaris gesteld dat ook voor de toepassing van artikel 10 SW de WOZ-waarde van belang is. De hoogte van de huur zou dan hieraan zijn gekoppeld indien men toepassing van artikel 10 SW wenst te vermijden. Heeft het amendement Schouten (TK 33003, nr 70) waardoor men kan kiezen voor een actuelere WOZ-waarde, ook betrekking op de hoogte van de huur in relatie tot artikel 10 SW? Een argument voor een positief antwoord kan hierbij zijn dat men door het amendement een WOZ-waarde in aanmerking mag nemen waarvan de peildatum dichter in de buurt komt van de realiteit waarop men huurafspraken vastlegt.

Belastingplan algemeen
Het Belastingplan 2012 kan uiteraard niet los gezien worden van de financiële crisis in Europa. De crisis heeft impact - direct en indirect - op de belastinginkomsten die de regering kan verwachten. De omvang van deze inkomsten zijn bepalend voor de financiering van de overheidsuitgaven en het financieringstekort. Het zijn economisch zware tijden en de Nederlandse regiemacht is beperkt. Dit maakt het monitoren en ramen van belastinginkomsten cruciaal voor het op orde houden van het nationale huishoudboekje. Mijn fractie zou dan ook graag de laatste ramingen vernemen van de regering rond de te verwachten belastinginkomsten voor het volgend jaar. En daaraan gekoppeld het oordeel van de staatssecretaris over de soliditeit van de belastingopbrengsten. Waar liggen de grootste risico’s en hoe anticipeert de regering hierop? Kunnen we met dit belastingplan de klappen van de Eurocrisis opvangen, zeker nu een nieuwe recessie in ons land dreigt? En hoe moeten we in dat licht de nieuwe bezuinigingen beoordelen die het kabinet volgens de laatste berichten overweegt? Graag een antwoord op deze vragen.
Bezuinigingsronde en hypotheekrenteaftrek
In deze context van een mogelijk nieuwe bezuinigingsronde krijgt de afspraak rond een meer duurzaam stelsel van hypotheekrenteaftrek die deze kamer met de staatssecretaris vorige maand mocht maken tijdens de Algemene Financiële Beschouwingen, extra gewicht. Ons lijkt deze duurzame visie nu belangrijker dan ooit. We zien het visiedocument dan ook met spanning tegemoet.

Fiscale concurrentiepositie van Nederland
Vereenvoudiging van ons belastingstelsel is – terecht - een hoofddoelstelling van ook dit kabinet. Mijn fractie is dan ook verheugd dat het Belastingplan 2012 voorziet in het terugbrengen van het aantal belastingen. Op de keuze daarvan kom ik aan het eind van mijn betoog nog terug. Aan de andere kant moeten we vaststellen dat ook hier nog de nodige winst is te boeken. In het gezaghebbende jaarlijkse overzicht “Paying Taxes” van Price Waterhouse & Coopers, de World Bank en de International Finance Corporation daalt de fiscale concurrentiepositie van Nederland van de 27e naar de 34e plaats. Deze ranking is een maat voor de fiscale druk waar ondernemers mee te maken hebben. Ook Europees gezien is de fiscale concurrentiepositie van Nederland verslechterd. Ons land zakt van de zevende naar de achtste plaats en nestelt zich daardoor nog steviger in de wat fletse middenmoot. Graag horen wij van de staatssecretaris hoe hij deze verslechtering beoordeelt. Is het de inzet van het Belastingplan 2012 om deze toch weinig bemoedigende rankings te verbeteren en hoe ambitieus is het kabinet op dit punt? Wat is volgens de fiscale agenda van de staatssecretaris de plek waar Nederland internationaal thuis hoort, mede gezien de economische agenda?

Fiscale kindregelingen
MdV, dan nu een aantal meer inhoudelijke punten. Mijn fractie neemt er kennis van dat de regering het aantal kindregelingen wil stroomlijnen. En inderdaad het huidige stelsel is weinig transparant. We hebben te maken met een Aftrek levensonderhoud kinderen, het Inkomensafhankelijke deel van de alleenstaande ouderkorting, het Schrappen van uitzonderingen op de uitkeerbaarheid algemene heffingskorting, de Kindertoeslag heffingvrij vermogen in box 3, de Inkomensafhankelijke combinatiekorting en de Weekenduitgave voor gehandicapten. In het debat dat vorige week in deze kamer werd gevoerd over het kindgebonden budget heeft mijn fractie aangegeven dat een integrale visie achter deze herzieningen ontbreekt. De ChristenUnie hecht zeer aan het ook financieel ondersteunen van gezinnen om er voor te zorgen dat de jongste generatie Nederlanders opgroeit in een stabiele en beschermde omgeving. Dat geldt zeker ook voor kinderen die deel uit maken van financieel kwetsbare gezinnen. Investeren in jonge talenten is essentieel om een vitale samenleving te realiseren en te behouden. Investeren in kinderen is nodig om Nederland van een toekomstbestendige basis te voorzien. Daarmee is het ook welbegrepen eigen belang van oudere generaties om jongere generaties in hun groei naar volwassenheid stevig te ondersteunen. Dit alles vraagt om visie hoe deze fiscale kindregelingen zich tot elkaar verhouden en vooral hoe een duurzaam kindgebonden budget er uit moet zien. Rond de zomer van dit jaar heeft de regering een visie beloofd over de samenhang in kindregelingen. Dit ook als opmaat tot vereenvoudiging en stroomlijning. Deze visie heeft dit huis nog niet bereikt. Dit maakt het voor mijn fractie niet doenlijk om de afzonderlijke herzieningen van de bestaande kindregelingen in het Belastingplan 2012 op zijn merites te beoordelen. Wel is duidelijk dat het om substantiële bezuinigingen gaat. Dat maakt het gemis aan een gedegen visie op de samenhang van kindregelingen alleen maar prangender. Graag horen wij van de staatssecretaris wanneer deze visie aan dit huis zal worden aangeboden. En bij ontstentenis van deze visie vernemen wij graag een voorschot van de staatssecretaris op de achterliggende inhoudelijke gezichtspunten van de stroomlijning van de fiscale kindregelingen zoals die blijkens het Belastingplan worden voorgestaan.

Vitaliteitsregeling
MdV, ook mijn fractie schaart zich achter het beleid om de arbeidsparticipatie te bevorderen teneinde het voorzieningenniveau in de Nederlandse verzorgingsstaat op een acceptabel peil te houden. Daarvoor is het noodzakelijk dat we onze beroepsbevolking in alle stadia van het werkzaam leven – ook daar waar het met zorgverplichtingen gecombineerd moet worden – mentaal en fysiek fit houden. Duurzame inzetbaarheid en het combineren van arbeid en zorgtaken zijn van cruciaal belang. Als we van Nederlanders verlangen dat ze langer doorwerken, dan moeten we hen ook faciliteren om vitaal te blijven ook in latere fasen van hun arbeidzaam leven.
Hier is immers in termen van arbeidsdeelname behoorlijke winst te behalen. De meeste werknemers verlaten de arbeidsmarkt voor hun 65e jaar. De werkbonus is bepaald op maximaal 2.350 Euro, onder gelijktijdige afbouw van de arbeidskosten voor ouderen en van de doorwerkbonus. Dit valt met name voor lagere inkomensgroepen gunstig uit. De vraag is evenwel wat het effect zal zijn. Ligt er een redenering van de staatssecretaris aan de hoogte van deze werkbonus ten grondslag en is deze op onderzoek gebaseerd? Is de bonus voor hogere inkomensgroepen wel onderscheidend? Wat zijn de arbeidseffecten die het kabinet van deze maatregel verwacht en hoe verhoudt deze zich tot de structurele kosten van de werkbonus van een half miljard Euro?
Ten aanzien van de invoering van het nieuwe fiscale instrument van vitaliteitssparen - ter vervanging van de spaarloonregeling en de levensloopregeling - merkt mijn fractie het volgende op. De staatssecretaris maakt een groot punt van het belang van deze regeling om Nederlanders fiscaal te faciliteren in het opbouwen van vermogen dat tijdens het werkzaam leven kan worden aangewend. Dit alles in het teken van duurzame inzetbaarheid, zorgarbeid; kortom, om mensen zo lang mogelijk vitaal te houden. Deze op zich lovenswaardige insteek en het stevige nummer dat het kabinet hiervan maakt in het teken van langer doorwerken, staat toch wat haaks op het bescheiden beschikbare budget. Het gaat om een budget van structureel minder dan 150 miljoen Euro en het maximaal fiscaal gefaciliteerd op de te bouwen vermogen bedraagt in totaal 20.000 Euro. Dat is bepaald niet indrukwekkend en zal voor een substantieel aantal Nederlanders weinig zoden aan de dijk zetten. De vraag die zich reeds nu stelt is of deze regeling succesvol zal blijken te zijn. Mijn fractie vraagt ook op dit punt een onderbouwing van de staatssecretaris. Met name wat betreft de verhouding tussen het beoogde doel en de beschikbare middelen. Zal dit de Nederlandse werknemer inderdaad scherp, fit en vitaal houden? Wat is het verwachte doorwerkeffect van de maatregel? Het Belastingplan stelt dat er geen beperkingen gelden wat betreft de reden waarom deelnemers het vitaliteitsspaartegoed aanwenden. Dat is ogenschijnlijk een nobel liberaal uitgangspunt. Maar zullen werknemers dit tegoed voor het beoogde doel opnemen of wordt het een verkapte spaarregeling voor mindere tijden? Ik zie op deze essentiële punten graag een antwoord van de staatssecretaris.

Vitaliteitsregeling en jongeren
Gegeven de fiscale constructie wordt vitaliteitssparen eigenlijk alleen aantrekkelijk als je inkomen kunt verschuiven uit een periode waarin je in een hoog tarief inkomstenbelasting valt, naar een periode van lagere belastingdruk. Hoe pakt dit nu, MdV, uit voor jongere werknemers? Zij zien in de regel hun inkomen groeien en lopen hierdoor kans op fiscaal nadeel. Deelt de staatssecretaris de constatering dat indien jonge werknemers hun fiscaal vitaliteitsspaartegoed opnemen - bijvoorbeeld om tijdelijk zorgtaken te combineren met minder arbeid - ze mogelijk meer belasting betalen dan ze bij inleg hebben gespaard? Staat dit niet haaks op het doel dat het kabinet met de vitaliteitsregeling voor ogen heeft? De levensloopregeling had als onbedoeld neveneffect het eerder verlaten van de arbeidsmarkt. Heeft het kabinet de onbedoelde effecten van vitaliteitssparen afgewogen?

Geefwet
Dan wil ik, MdV, nu overgaan tot de Geefwet. Nederlanders, zo tonen de cijfers, zijn gulle gevers. Bij elkaar opgeteld gaat het om een bedrag dat de 1% van ons BBP nadert. Internationaal mag dit bedrag er zijn. Het is een indicatie dat we ons burgerschap serieus nemen en ook in financiële zin bijdragen aan de goede samenleving. Particuliere vrijgevigheid aan goede doelen is een indicator van de veerkracht van ons burgerschap. Met een aparte Geefwet geeft het kabinet aan belang te hechten aan deze vrijgevigheid en onnodige belemmeringen weg te nemen. Mijn fractie wil wel opmerken dat de Geefwet niet bedoeld moet zijn als een “easy escape” om overheidsbezuinigingen in bijvoorbeeld de culturele sector te vereffenen. De frequentie waarmee in de Memorie van Toelichting verwezen wordt naar deze sector, maakt ons daar niet gerust op. Bovendien merkt mijn fractie op dat ook instellingen buiten de culturele sector, bijvoorbeeld op het terrein van ontwikkelingssamenwerking en onderwijs, met substantiële bezuinigingen geconfronteerd zijn. Rekent de staatssecretaris deze instellingen ook tot de sector? En minstens zo belangrijk in dit verband: is het duidelijk wat er precies onder de culturele sector verstaan wordt? Het gaat hier immers om een wijdvertakt en pluriform geheel van instellingen waarbij zich allerlei mengvormen voordoen. Vallen giften aan kerken of aan kerkelijke instellingen hier bijvoorbeeld onder? Is de Belastingdienst goed voorbereid om dit soort terminologische kwesties te beslechten, met name waar het grensgevallen betreft? Graag een reactie op deze punten.

Wij willen de staatssecretaris nog eens vragen hoe het beoogde multiplier-effect nu precies is bepaald. Is dit gebeurd op basis van wetenschappelijk onderzoek? Wat zijn de consequenties, MdV, indien multiplier-effecten niet gerealiseerd worden? Wat is het vermoede effect van het aangenomen amendement Van Vliet waarin de oorspronkelijke multiplier in de giftenaftrek verlaagd wordt van 1,5 naar 1,25 met een absoluut maximum van 1.250 Euro?
De geringe voorziening van 22 miljoen Euro voor de uitvoering van de Geefwet vestigt niet de indruk dat de staatssecretaris zelf een fors multiplier-effect van de nieuwe wet verwacht. Jammer is voorts dat het tijdpad kort was om de Geefwet in beide kamers diepgaand te bespreken. Dat laat onverlet dat de stimulering van cultureel ondernemerschap ook in de ogen van mijn fractie belangrijk is. Het is goed dat het verrichten van commerciële activiteiten waarvan de opbrengsten gebruikt worden voor het algemeen nuttige doel, de ANBI-status niet langer in de weg staan. Overigens laat het wetsvoorstel een heldere omschrijving van deze activiteiten achterwege. Kunnen we die als nog tegemoet zien? Graag hoort mijn fractie waarom de staatssecretaris het onderscheid tussen ANBI’s en SBBI’s handhaaft. Is daarvoor een inhoudelijke argumentatie te geven?
Wat het beoogde multiplier-effect van de Geefwet betreft, willen wij in navolging van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs vragen of ook overwogen is om matching toe te passen op het niveau van culturele instellingen? Zou een koppeling tussen subsidie en commerciële performance, cultureel ondernemerschap niet veel scherper bevorderen? Graag een reactie van de staatssecretaris op dit punt. Het wetsvoorstel legt de winstdrempel bij 15.000 Euro op jaarbasis dan wel 75.000 Euro over het jaar zelf en de vier voorafgaande jaren tezamen. Dit bedrag mag dus niet overschreden worden om gevrijwaard te blijven van vennootschapsbelasting. De vraag die mijn fractie hier heeft is of er een redenering aan dit (vrij lage) bedrag ten grondslag ligt? Is ook overwogen een percentage van de omzet te kiezen? Nu leidt het tot per saldo minimalistisch cultureel ondernemerschap.
Het Belastingplan 2012 voorziet ook in de mogelijkheid voor culturele instellingen en voor verenigingen en stichtingen die een sociaal belang behartigen en de winst voornamelijk realiseren via vrijwilligers, tot vorming van een bestedingsreserve. Kan de staatssecretaris nader ingeven hoe dit concreet in zijn werk gaat en welke meer precieze condities hier gelden? De Memorie van Toelichting geeft aan dat het ANBI-begrip nader zal worden ingevuld door een opsomming van doelen die beschouwd worden als van algemeen nut. De staatssecretaris blijkt tamelijk optimistisch dat deze codificering ook gaat lukken. De vraag die mijn fractie heeft is of deze operationalisering zo ver is dat invoering van de Geefwet per 1 januari a.s. ook reëel is. Is de Belastingdienst, zo vragen wij de staatssecretaris, voldoende toegerust om op zo’n korte termijn de fiscale en praktische implicaties van de Geefwet naar behoren te kunnen voorzien en uitvoeren?

Geefwet en vrijwilligers
De Geefwet benadrukt het belang van vrijwilligers en vrijwilligerswerk in Nederland. Mijn fractie onderschrijft dat ten volle. Het Sociaal en Cultureel Planbureau heeft becijferd dat bijna 50% van de Nederlanders vrijwilligerswerk verricht en daar maar liefst 4,5 uur per week aan besteedt. Dat geldt vooral voor sportverenigingen en kerken c.q. kerkelijke instellingen. Dat zijn allemaal mensen die zich doorgaans om niet voor de samenleving inzetten. Vrijwilligers vormen het sociale cement van onze maatschappij en daarmee het sociaal kapitaal van Nederland. In dit licht is de fiscale agenda rond vrijwilligerswerk van de staatssecretaris erg mager. Het blijft bij een onbelaste kostenvergoeding en een aftrek van fictieve kosten in de vennootschapsbelasting. Mijn fractie wil de staatssecretaris - gezien het grote maatschappelijke belang van vrijwilligerswerk - vragen op het punt van fiscale tegemoetkoming van vrijwilligers ambitieuzer te zijn. Vrijwilligerswerk en informele zorgarbeid zullen alleen maar in belang toenemen gelet op een aantal fundamentele maatschappelijke ontwikkelingen in bijvoorbeeld het zorgdomein. Vrijwilligers zullen zelfs een onmisbare rol vervullen in allerlei formele zorgarrangementen en deel uitmaken van duurzame sociale netwerken. Mijn fractie wil de staatssecretaris vragen om zijn visie te geven op de relatie tussen vrijwilligerswerk en zijn fiscale agenda, gekoppeld aan de vraag of het allemaal niet met wat meer aspiraties kan.
Fiscale innovatieregelingen
Ik ga nu over, MdV, naar de innovatie-regelingen. Gezien het feit dat Nederland terugloopt in internationale innovatie-rankings, is het goed dat innovatie extra fiscaal wordt gestimuleerd. Nederland moet het hebben van een goed ontwikkelde en innovatieve kenniseconomie wil het internationaal kunnen concurreren. Het moet dan wel gaan om een kenniseconomie die duurzaam is. Het Belastingplan gaat in op een drietal innovatie-instrumenten in de fiscaliteit, de WBSO, de RDA en de Innovatiebox. Mijn fractie heeft behoefte aan een toelichting van de staatssecretaris wat nu de visie is op de onderlinge samenhang van deze instrumenten, mede in het licht van het nieuwe sectorgerichte innovatiebeleid.
Ik beperk mij in deze eerste termijn tot de voorgestelde Research en Development Aftrek, ofwel de RDA. Het betreft hier een extra aftrekpost voor ondernemers in de inkomsten- en de vennootschapsbelasting voor niet-loonkosten en investeringen die direct toerekenbaar zijn tot Research & Development. Het gaat om een budgettair belang dat oploopt tot 500 miljoen Euro in 2014 en in 2015. Probleem is evenwel dat de aftrekmogelijkheid is omgeven met tal van uitvoeringskwesties. De nadere invulling van de regeling ontbreekt. Het wetsvoorstel is op dit wezenlijke punt gewoon niet helder. De Nederlandse Orde van Belastingadviseurs heeft deze omissie uitgebreid beargumenteerd. Dit maakt het voor ondernemers onduidelijk hoe zij gebruik kunnen maken van de regeling. Mijn fractie vraagt dan ook hoe en wanneer de nadere invulling beschikbaar zal zijn.
Mijn fractie, MdV, heeft ook een meer inhoudelijk punt over de in het belastingplan neergelegde innovatieregelingen. Kan de staatssecretaris deze kamer rapporteren over de effectiviteit van fiscale innovatie-instrumenten? Belonen deze instrumenten niet juist bedrijven die toch al van plan waren om bepaalde innovatietrajecten op te starten? We noemen dit ook wel het Matteus-effect: de zegeningen komen terecht bij degenen die al rijkelijk gezegend zijn. En in het verlengde hiervan: hoe slagen we er in weinig vernieuwende bedrijven tot onderzoek en innovatie te bewegen? Ook daar ligt een grote opgave voor de Nederlandse kenniseconomie, zeker waar het het MKB betreft. Kan de staatssecretaris enig licht werpen op de inhoudelijke relatie tussen deze generieke fiscale innovatie-instrumenten en het meer specifieke innovatiesectorenbeleid van het kabinet?

Fiscale agenda en duurzaamheid
MdV, ik heb mijn meest principiële punt voor het laatst bewaard. Ons fiscaal systeem kan een belangrijke bijdrage leveren aan de broodnodige vergroening en verduurzaming van de Nederlandse samenleving en economie. In dat licht bezien laat zich het voornemen van de staatssecretaris moeilijk rijmen om belastingen op leidingwater, op grondwater, op afvalstoffen, verpakkingen en op frisdranken te laten vervallen. Het gaat bovendien om belastingen die relatief eenvoudig te innen zijn. Ze worden als kleine belastingen geduid, maar het gaat wel om een bedrag van structureel 650 miljoen Euro. Deze afschaffing wordt door het Belastingplan gelegitimeerd als het terugdringen van, ik citeer, “het instrumentalisme van de belastingheffing”. Dat moge juist zijn, maar tegelijkertijd is het een verkeerd signaal naar samenleving en bedrijfsleven, namelijk dat dit kabinet duurzaamheid niet echt serieus neemt. Ik noem in dit verband ook de constatering dat de belastingsvrijstelling voor elektrische auto’s wordt beperkt. Het kabinet is bepaald niet voortvarend wat betreft de afbouw van fiscale voordelen van het gebruik van eindige fossiele brandstoffen en de afbouw van de heffingskorting voor groene en maatschappelijke beleggingen. Ik wil de staatssecretaris, MdV, tot slot dan ook vragen wat zijn ambities nu eigenlijk zijn rond een fiscale agenda die vergroening en verduurzaming van ons productiesysteem en consumptiepatroon serieus neemt en welke maatregelen hij daarbij voor ogen heeft. Mijn fractie ziet uit naar de antwoorden.

Godsdienstvrijheid moet speerpunt van EU-mensenrechten strategie worden

Tue, 13 Dec 2011 17:15:57 +0100

De EU moet haar mooie woorden over mensenrechten omzetten in daden. Dat zei Europarlementari�r Peter van Dalen (ChristenUnie) vandaag in het debat over mensenrechten in het Europees Parlement in Straatsburg. Van Dalen: ,,Als er ��n thema is dat in de nieuwe EU-mensenrechten strategie moet worden opgenomen, dan is dat godsdienstvrijheid wereldwijd."

,,Gisteren heeft de Commissie een nieuwe mensenrechtenstrategie aangenomen. Deze strategie kan de verschillende onderdelen van het EU-beleid meer op elkaar aan laten sluiten, bijvoorbeeld handel en mensenrechten", aldus de Europarlementariër. ,,Maar we moeten de mooie woorden nu omzetten in daden."

Godsdienstvrijheid

Van Dalen wil dat godsdienstvrijheid een speerpunt wordt in de nieuwe EU-mensenrechten strategie. ,,In de afgelopen weken was ik in Egypte en Turkije. Twee landen waar de EU nadrukkelijk aanwezig wil zijn, maar die helemaal de verkeerde kant op gaan. In Egypte zag ik hoe Koptische christenen steeds meer vervolgd worden en hoe extremistische partijen via verkiezingen aan de macht dreigen te komen. In Turkije zag ik, hoe het model dat Erdogan zo graag de Arabische landen voorhoudt, fataal is wanneer je christen bent. Christenen worden letterlijk weggepest door te proberen eeuwenoud erfgoed, zoals het klooster Mor Gabriël, van ze af te nemen. De EU kan zich hierbij niet afzijdig houden."

Cynthia Ortega presenteert plan 'werken door de crisis heen'

Wed, 14 Dec 2011 15:40:14 +0100

Nederland heeft te maken met een economische recessie. De economische groei loopt terug en de werkloosheid neemt fors toe. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn wil het kabinet tot actie manen en presenteert tijdens de begrotingsbehandeling Sociale Zaken en Werkgelegenheid het actieplan 'Werk door de crisis heen'. Ortega-Martijn: ,,Het is geen tijd om achterover te leunen en te wachten tot er grotere problemen ontstaan. Er moet worden ingezet op werk voor iedereen."

Het is van belang om een crisisaanpak in een bredere samenhang te zien. Juist nu wil de ChristenUnie bouwen aan een duurzame en innovatieve economie en het bevorderen van het ondernemerschap. Het ‘Actieplan werken door de crisis’ bevat aanbevelingen waar het kabinet zo mee aan de slag kan.

Open publication - Free publishing - More actieplan

Akkoord Europese Top heeft veel bijkomende schade

Tue, 13 Dec 2011 14:42:15 +0100

Het vorige week bereikte akkoord is op zich redelijk, maar er is veel bijkomende schade. Dat zei Europarlementari�r Peter van Dalen (ChristenUnie) vandaag in het Europees Parlement tijdens het debat over de Eurotop. Van Dalen is blij dat er zo automatisch mogelijke sancties tegen begrotingszondaren komen. ,,Maar Nederland verliest ook vetorecht, en een belangrijke bondgenoot."

Nederland verliest echter het vetorecht bij betalingen uit het nieuwe Europese Stabiliteit Mechanisme. Van Dalen: ,,Een motie van mijn partijgenoten hierover in Den Haag werd slechts door enkele andere fracties gesteund. Volstrekt onbegrijpelijk: over elke Euro die Nederland moet bezuinigen ontstaan halve veldslagen, maar met een geamputeerd budgetrecht in Europa miljarden rondstrooien is kennelijk geen probleem."

Bondgenoot

Daarnaast verliest Nederland een belangrijke bondgenoot nu het Verenigd Koninkrijk gaat afhaken. ,,Nog even en premier Rutte is niet meer dan een lakei bij het Merkozy machtshuwelijk", aldus de Europarlementariër. ,,De positie van Sarkozy is helaas versterkt want hij is de Britten en hun Atlantische oriëntatie kwijt. Te vrezen valt dat noodzakelijke ombuigingen en bezuinigingen uitblijven, en dat de ECB nog meer junk-bonds zal opkopen."

Voordewind: stemmen ronselen Egypte moet stoppen

Fri, 09 Dec 2011 17:23:49 +0100

De ChristenUnie wil dat het kabinet zich er in Europees verband voor inzet om de laatste stemrondes van de Egyptische parlementsverkiezingen volgens de regels te laten verlopen. Tweede Kamerlid Jo�l Voordewind heeft met eigen ogen gezien hoe die regels geschonden zijn: ,,Salafisten en het Moslimbroederschap ronselen stemmen bij de ingang van het stemlokaal en dat is verboden. Het kan niet zo zijn dat Europa wegkijkt als we deze ongeregeldheden vaststellen en tegelijkertijd meer dan 400 miljoen euro naar Egypte sturen. Er moet een duidelijk protest klinken."

Schriftelijke vragen namens het lid Voordewind (ChristenUnie) aan de Minister van Buitenlandse Zaken over onregelmatigheden bij de Egyptische verkiezingen.

Heeft u kennis genomen van onregelmatigheden bij de Egyptische verkiezingen, zoals het campagnevoeren en ‘adviseren’ voor stemlokalen wat vooral door het Moslimbroederschap en salafisten wordt gedaan[1]?
Zijn bij u nog andere onregelmatigheden bekend? Kunt u bevestigen dat deze handelingen strijdig zijn met de Egyptische kieswet en voorts de internationale richtlijnen zoals ook door het Carter Institute wordt gehanteerd? Hoe verhouden deze onregelmatigheden zich tot Artikel 25 lid b van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten? Bent u van mening dat deze praktijken de uitslag van de verkiezingen hebben beïnvloed?
Heeft u, al dan niet in samenspraak met uw EU-collega’s, protest aangetekend bij uw Egyptische collega? Zo nee, bent u bereid dat alsnog te doen?
Bent u ervan op de hoogte dat de 2^e fase 14 december aanstaande aanvangt en de 3^e fase op 3 januari? Bent u in dit kader bereid, al dan niet in samenspraak met uw EU-collega’s, er bij de Egyptische autoriteiten op strenge handhaving aan te dringen? Zo nee, waarom niet?

[1] Zie o.a. ‘Lange rijen voor stemlokalen Caïro’, http://www.nu.nl/algemeen/2679336/lange-rijen-stemlokalen-cairo.html, 27 november jl. & ‘Egypt’s Muslim Brotherhood wins votes though organization, promises to poor in Egypt vote’, the Washington Post, 30 november jl.

ChristenUnie in de media (02-12 t/m 09-12 2011)

Fri, 09 Dec 2011 16:51:40 +0100

In dit artikel bieden wij wekelijks een kort overzicht van relevante media-optredens, nieuwsberichten, interviews die over de ChristenUnie en onze landelijke politici gaan.

08-12 ''Psalmnorm Slob is oude politiek''
Ad de bruijne geeft zijn mening over de ''psalmnorm'', waar ook Arie Slob aan vasthoudt. (Nd.nl) (Hier is een abonnement voor nodig)
07-12 ''CDA en ChristenUnie: NOS te stellig over in brand gestoken koptische kerk''
De Tweede-Kamerfracties van het CDA en de ChristenUnie hebben vandaag schriftelijk vragen gesteld aan minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken over het verslag van de NOS over een in brand gestoken kerk in het Egyptische El Marinab. (Trouw.nl)
06-12 Joel Voorwind in Dit is de Dag:
De Arabische lente kampt met een gebrek aan godsdienstvrijheid, en dat is een graadmeter voor de belabberde toestand van de democratie. Dit is de conclusie van een artikel uit het Reformatorisch dagblad. Hier is Youssef Azghari het niet mee eens en schilt daarom een appeltje in Dit is de Dag met schrijver van dit artikel Joël Voordewind.(Radio 1)
05-12 ''ChristenUnie vindt Egypte geld niet goed besteed''
Peter van Dalen vreest dat het geld naar het regime vloeit. (Nu.nl)
05-12 Carola Schouten in dit is de dag:
''De maximumstraf voor mensenhandel moet van zes naar twaalf jaar', zegt Tweede kamerlid Carola Schouten. (Radio 1)
03-12 Gert-Jan Segers op radio 5 over de kloof tussen geefgedrag en leefstijl:
Christenen geven veel giften, maar leven nauwelijks duurzamer dan de gemiddelde Nederlander. Blijkt uit recent onderzoek. Waar komt die kloof vandaan?En: hoe belangrijk vinden we christelijke politieke partijen eigenlijk? (Radio 5)

Segers bij 'Deze Week' (EO Radio 5) - 3 december

Fri, 09 Dec 2011 06:01:56 +0100

Op zaterdag 3 december was WI-directeur Gert-Jan Segers weer te gast bij het EO Radioprogramma 'Deze Week'.

Christenen geven veel giften, maar leven nauwelijks duurzamer dan de gemiddelde Nederlander. Blijkt uit recent onderzoek. Waar komt die kloof vandaan?
En: hoe belangrijk vinden we christelijke politieke partijen eigenlijk? Ethicus Ad de Bruyne relativeert de betekenis van christelijke partijen: christelijke politiek is een optie, maar kan ook bij andere partijen.

Aan de tafel van Deze Week zitten Gert-Jan Segers, Henk Medema en Jan Hoek om over deze twee onderwerpen te debatteren.

Gespreksleider: Embert Messelink.

Het gesprek is hier te beluisteren: http://www.eo.nl/programma/dezeweek/2011-2012/page/Kloof_tussen_geefgedrag_en_leefstijl/episode.esp?episode=12591166

ChristenUnie: onbegrijpelijk dat meerderheid Kamer vetorecht verspeelt

Thu, 08 Dec 2011 17:18:09 +0100

De Tweede Kamer heeft vandaag een motie van de SP en ChristenUnie verworpen, die wilde regelen dat Nederland en andere kleine landen in de Eurozone een veto behouden over uitbetalingen uit het nieuwe noodfonds, ESM. Tot op heden konden alle landen die geld storten in het fonds een veto uitspreken over de besteding van de middelen. Nu liggen er plannen op tafel in Brussel om niet meer unaniem, maar met 85% van de stemmen te besluiten tot uitbetaling. Feitelijk hebben de grote landen straks nog wel een vetorecht, maar de kleinere landen, waaronder Nederland, niet meer.

Tweede Kamerlid Carola Schouten: ,,Het is onbegrijpelijk dat de Kamer hiermee het eigen budgetrecht opgeeft. We mogen straks wel geld storten in het noodfonds, maar hebben geen poot om op te staan als het in onze ogen verkeerd besteed wordt. De Kamer had het kabinet vandaag kunnen dwingen om het vetorecht te regelen in Brussel. Aangezien het om Nederlands belastinggeld gaat moet de Kamer hier ook een stem in hebben.”

ChristenUnie Tweede Kamerlid Esm� Wiegman op natuurbezoek in Gelderland

Thu, 08 Dec 2011 18:08:01 +0100

ChristenUnie Tweede Kamerlid Esm� Wiegman brengt vrijdag 9 december een bezoek aan Gelderland op uitnodiging van de Gelderse Statenfractie. De politici willen zich graag een beeld vormen van natuurbeheer en de mogelijke gevolgen van de nieuwe natuurwet op de Gelderse natuur. Het bezoek vindt plaats in de omgeving van Nunspeet waar de ChristenUnie politici eerst inhoudelijk zullen spreken met Staatsbosbeheer en met Natuurmonumenten en aansluitend de hei zullen opgaan met een boswachter.

Later die dag zal er ook gesproken worden met LTO, zodat zowel Wiegman als de Statenleden ook van de klant en van de boeren horen wat het natuurbeleid voor consequenties heeft.

Zowel in de Tweede Kamer als in de Staten zal in december gestemd gaan worden over het natuurbeleid. De visie van staatssecretaris Bleker over het Natuurakkoord is zeer omstreden. ,,We willen graag, alvorens we een definitief besluit nemen over het natuurakkoord, met de mensen uit de praktijk in gesprek gaan. Natuurbeleid is niet iets van wat we in Den Haag of in Arnhem kunnen bepalen, maar belangrijk is dat we zowel de natuur organisaties, Staatsbosbeheer als ook van de kant van de agrariërs horen." aldus Annelies van der Kolk, ChristenUnie Statenlid en woordvoerder natuur.

Peter Ester: "Bredere visie op arbeidsmarkt nodig"

Wed, 07 Dec 2011 22:39:17 +0100

Bijdrage van ChristenUnie-senator Peter Ester aan het plenaire debat op 6 december over wetsvoorstel 32777: Geleidelijke afbouw van de dubbele heffingskorting.

MdV, de leden van de ChristenUnie-fractie hebben met interesse maar ook met zorg kennisgenomen van het wetsvoorstel. Het adagium dat werk moet lonen is voor onze fractie vanzelfsprekend. In deze context stelt het kabinet voor de ongelijkheid tussen een werkende (één heffingskorting) en uitkeringsgerechtigden (die recht hebben op tweemaal de heffingskorting) weg te nemen. De vraag is evenwel hoe een dergelijke generieke prikkel werkt op de huidige arbeidsmarkt en welke werkgelegenheidseffecten hiervan te verwachten zijn. Dat is zeker geen uitgemaakte zaak. Bij welke groepen uitkeringsgerechtigden mag men positieve effecten verwachten en voor welke groepen zal dit geen of weinig effecten sorteren? Kan de regering hier uitsluitsel over bieden? Daaraan gekoppeld de vraag - die door meerdere fracties is gesteld - dat het toch juist de Wet Werken naar Vermogen is die bedoeld is om deze transitie van uitkering naar werk te realiseren? Hoe moeten wij de samenhang tussen beide voorstellen dan zien en wegen?

In ieder geval is het zo, MdV, dat het verzetten van financiële prikkels alleen niet voldoende is om mensen in de bijstand te bewegen de transitie naar een betaalde baan te maken. Daar komt natuurlijk veel meer bij kijken. Met name betreft dit de verhouding tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. Het gaat dan wat de vraagkant betreft om de feitelijke aanwezigheid van banen voor mensen op bijstandsniveau. Kan de regering hierover cijfermatig inzicht bieden? Wat voor banen zijn dit en in welke sectoren? En welk perspectief bieden deze banen? Maar minstens zo belangrijk is dat de mensen die het betreft over de juiste combinatie van hard en soft skills bezitten - de juiste vaardigheden kortom - die hen aantrekkelijk maken op de arbeidsmarkt. Een arbeidsmarkt die ook aan de onderkant steeds hogere eisen stelt aan bekwaamheden en ervaring. Dan helpt dus niet het instrument van financiële prikkels alleen, maar gaat het ook om competentieontwikkeling, om gerichte scholing. Het verlagen van het referentieminimumloon voor mensen die niet over de juiste vaardigheden beschikken of gewoon niet kunnen werken, biedt dan geen soelaas. De werking van financiële incentives is echt wat ingewikkelder dan de regering in de Memorie van Antwoord aangeeft. Als we mensen in de bijstand aan een betaalde baan willen helpen dan hebben we activerend en innovatief arbeidsmarktbeleid nodig en dan gaat veel verder dan stoeien met financiële prikkels. Mijn fractie ziet graag een reflectie van de regering op deze noodzakelijke samenhang van prikkels en competenties binnen de context van sterk gewijzigde vraag-en aanbodverhoudingen op de arbeidsmarkt en de rol die actief arbeidsmarktbeleid daarbij speelt.

De minister kiest als inhoudelijke aanvliegroute het argument “werk moet lonen”. Daar is natuurlijk niemand op tegen. Maar door een meer integrale beschouwing over arbeid, arbeidsmarktbeleid, competenties en financiële prikkels achterwege te laten, verliest dit argument aan kracht en betreft het een gewone bezuinigingsmaatregel. Het was voor dit debat zuiverder geweest indien de regering het voorstel ook als zodanig beargumenteerd had. Dan weten we waar we het over hebben en hoe we de rechtvaardiging van het de wetswijziging moeten beoordelen. Graag een reactie van de regering op dit punt.

En als we het dan hebben over een bezuinigingsmaatregel, dan hebben we het over een wel heel forse aanscherping. Ofwel een bedrag dat oploopt van een kleine zestig miljoen volgend jaar naar 226 miljoen in 2015. Structureel gaat het om een bedrag van om en nabij de 1 miljard Euro. Dat is geen klein bier MdV. Dit roept direct de vraag op naar de koopkrachteffecten. Het betreft immers vaak personen en gezinnen die langdurig op de armoedegrens balanceren en zullen blijven balanceren. Kunnen zij op een aanvaardbare wijze in hun levensonderhoud voorzien? Heeft de regering een operationele definitie van wat een aanvaard minimum, een acceptabele basisbehoeftegrens is? Werk moet lonen. Zeker. Maar mensen moeten niet onder het bestaansminimum zakken.

Maar het gaat niet om geld alleen. Het verder beknibbelen op uitkeringen kan ook implicaties hebben voor maatschappelijke participatie, voor deelname aan de samenleving. Hoe ziet de regering in dit verband het adagium van sociaal-economische inclusiviteit? De regering geeft aan een potje van 90 miljoen te hebben dat in 2012 besteed kan worden aan extra bijstand. Ligt er ook een argumentatie aan de hoogte van dit bedrag ten grondslag?

De cijfermatige exploratie van de regering waaruit zou moeten blijken dat in de periode 1991-2031 er sprake zal zijn van een reële toename van de minimumuitkering - ook met invoering van de beoogde afbouw van de dubbele heffingskorting - maakt, MdV, op mijn fractie weinig indruk. Het heeft gezien de huidige financiële en economische turbulentie weinig zin om te speculeren over dit soort parameters in de komende twintig jaar.

Zijn er ook, MdV, alternatieve overwogen voor de wetswijziging? Zoals bijvoorbeeld het verhogen van het minimumloon voor huishoudens met een alleenverdiener. Een optie is daarbij het verhoging van de arbeidskorting voor de laagste inkomens en een verlaging voor de hoogste inkomens.

Al met al, MdV, gaat het om een maatregel die gevoelige consequenties zal hebben voor vooral huishoudens die langdurig en structureel op de bijstand zijn aangewezen en de mogelijkheden of competenties ontberen om de transitie naar betaalde arbeid te maken. Anders hadden ze dat al lang gedaan. En het is niet de enige maatregel die deze kwetsbare groep treft. We zien er in dit huis deze weken nogal wat passeren. Dit roept ook de vraag op of de regering een beeld kan geven van de stapeleffecten van diverse maatregelen en beleidsvoornemens rond de bijstand. Graag ziet mijn fractie een actueel overzicht van deze stapeleffecten.

Kortom, MdV, mijn fractie heeft grote moeite met het voorstel. Het heeft forse gevolgen voor de betrokken groep bijstandsgerechtigden en actief ‘tailor made’ arbeidsmarktbeleid ontbreekt. Dat is voor mijn fractie twee bruggen te ver.

Peter Ester: "Degelijk jeugd- en gezinsbeleid is een must"

Wed, 07 Dec 2011 22:35:53 +0100

Bijdrage van ChristenUnie-senator Peter Ester aan het plenaire debat op 6 december over wetsvoorstel 32798: Wet Wijziging Wet Kindgebonden Budget

MdV

De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling maar ook met zorg kennis genomen van de wijziging van de Wet op het Kindgebonden Budget. Mijn partij hecht zeer aan het ook financieel ondersteunen van gezinnen om er voor te zorgen dat de jongste generatie Nederlanders opgroeit in een stabiele en beschermde omgeving. Dat geldt zeker ook voor kinderen die deel uit maken van financieel kwetsbare gezinnen. De jongste generatie groeit meer dan ooit op in een complexe en onzekere wereld waarin sociale, economische en technologische ontwikkelingen elkaar in snel tempo afwisselen. Het gaat om het investeren in een generatie die bepalend zal zijn voor het Nederland van de 21^e eeuw. Sterke gezinnen, jongeren die leren zich te hechten, oog te hebben voor de ander, te participeren aan de goede samenleving en solidaire en verantwoordelijke burgers te worden, zijn van groot belang voor sociale cohesie en sociale binding. Degelijk jeugd- en gezinsbeleid is voor de ChristenUnie een absolute must.

Investeren in jonge talenten is essentieel om een vitale samenleving te realiseren en te behouden. Investeren in kinderen is nodig om Nederland van een toekomstbestendige basis te voorzien. Daarmee is het ook welbegrepen eigen belang van oudere generaties om jongere generaties in hun groei naar volwassenheid stevig te ondersteunen. Sociaal, opvoedkundig, maar ook financieel. En daar hebben wij het vandaag over.

Gezien het bredere maatschappelijke belang van het kindgebonden budget als investering in de jongste generatie Nederlanders is het een slechte zaak dat de regering de herziening in hoog tempo door het parlement wil loodsen met als consequentie dat we het wetsvoorstel in één zitting moeten behandelen én er over moeten stemmen. Dit, MdV, verdient geen schoonheidsprijs. Het aantal spoedeisende wetsvoorstellen waarbij het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid leading is en dat in zeer korte termijn - nog voor het einde van dit kalenderjaar – behandeld moet worden, neemt wel zeer grote proporties aan. Dit vraagt veel van dit huis en zeker van de kleinere fracties. Maar de hoge snelheid vraagt ook veel van de uitvoeringsinstanties, met name de Belastingdienst. Het gaat volgens de brief van de minister van 18 november jl. om maar liefst 7 miljoen huishoudens die een beschikking krijgen rond alle toeslagen – waaronder het kindgebonden budget – waarop men in 2012 recht heeft. Hoe denkt de regering erin te slagen de beoogde wijzigingen op tijd te communiceren naar de Nederlandse burger? Komen de grenzen van zorgvuldigheid hier niet in zicht?

MdV, Nederland kent op dit moment een toch wat verwarrende hoeveelheid kindregelingen. Ik noem de Aftrek levensonderhoud kinderen, de Alleenstaande-ouderkorting, Inkomensafhankelijke combinatiekortingen, Weekenduitgaven voor gehandicapten, Schrappen uitzonderingen uitkeerbaarheid algemene heffingkortingen en de Kindertoeslag heffingvrije vermogen in box 3.

Dit alles vraagt om visie hoe deze regelingen zich tot elkaar verhouden en vooral hoe een duurzaam kindgebonden budget er uit moet zien. Rond de zomer van dit jaar heeft de regering een visie beloofd over de samenhang in kindregelingen. Dit ook als opmaat tot vereenvoudiging en stroomlijning. Deze visie heeft dit huis nog niet bereikt. De laatste berichten in de Memorie van Antwoord zijn dat deze visie en de verdere plannen rond de jaarwisseling verwacht mogen worden. Dit is het zoveelste dossier, MdV, waarin de regering een voorschot neemt op een te voeren debat zonder dat we de aangekondigde visie zelf ter beschikking hebben. Dat vraagt erg veel van de rekbaarheid van de Senaat. Deze gang van zaken roept om problemen rond uitvoerbaarheid en maatschappelijke acceptatie, zeker waar het wetsvoorstellen betreft die per 1 januari a.s. ingang moeten vinden.

Dit alles betekent, MdV, dat wat mijn fractie betreft er grote terughoudendheid is rond het onderhavige voorstel. Het gaat om een forse ingreep in de kindregelingen: het aanpassen van de hoogte van het kindgebonden budget, het niet-indexeren van het budget tussen nu en 2016, de introductie van een vermogenstoets in het kindgebonden budget vanaf 2013 en het verlagen van de kinderbijslag. De regering begroot de opbrengst van de ingreep op 200 miljoen Euro in 2012, oplopend tot 250 miljoen in 2015. De verrekeningswijze die de belastingdienst hanteert, betekent dat de nieuwe bedragen als beschikking per medio december dienen te worden aangekondigd. Dat betekent dat de brieven zo ongeveer morgen de deur uit moeten. ICT vermag veel, maar dit alles vergt wel zeer veel. Kan de regering garanties bieden dat de kindgebonden toeslagentransities soepel zullen verlopen? Zijn er waarborgen ingebouwd en zo ja, welke?

Ik sluit af, MdV. Mijn fractie mist vooral visie op de samenhang van kindregelingen. Wij vragen de regering dan ook met klem wanneer we een integrale visie van het kabinet mogen verwachten rond een bestendig en transparant systeem van kindregelingen. Dat gaat dus verder dan een stroomlijning van bestaande regelingen. De Memorie van Antwoord is op dit cruciale punt echt te vaag. Voor mijn fractie is een integrale en samenhangende visie op kindregelingen van het kabinet wezenlijk om bezuinigingen op afzonderlijke kindregelingen als het kindgebonden budget te kunnen beoordelen en wegen. Nu is dat niet het geval.

Weekoverzicht Eerste Kamer 49

Wed, 07 Dec 2011 22:55:51 +0100

Terugkeerrichtlijn

ChristenUnie-senator Roel Kuiper deed mee aan het debat over de terugkeerrichtlijn. Hij is tegen het plan van het kabinet om vreemdelingen die in strijd met een terugkeerbesluit in Nederland verblijven strafrechtelijk aan te pakken. Lees hier zijn hele bijdrage.

Huurtoeslag

Roel Kuiper sprak ook over het wetsvoorstel flexibilisering kwaliteitskorting huurtoeslag. Een technisch wetsvoorstel met grote gevolgen voor huurders. De fractie van de ChristenUnie is daarom kritisch. Vanwege de aantasting van inkomenszekerheid bij huurtoeslagontvangers en omdat er niet langer sprake is van een wettelijke verankering van normpercentages. Lees hier Kuipers bijdrage aan het debat.

Dubbele heffingskorting

Peter Ester heeft zich kritisch uitgelaten over de geleidelijke afbouw van de dubbele heffingskorting. Het wetvoorstel kort uitkeringsgerechtigden om hen zo te stimuleren om te gaan werken. Ester wees het kabinet erop dat financiële prikkels alleen niet effectief werken. Hij pleitte in zijn bijdrage voor een bredere visie op de arbeidsmarkt.

Bezuinigingen op het kindgebondenbudget

Peter Ester debatteerde daarnaast plenair mee over de bezuinigingen op het kindgebondenbudget. Hij bepleitte een bredere visie op jeugd- en gezinsbeleid. Lees hier zijn bijdrage.

Stemmingen: ingangsdatum AOW

Dan werd er ook nog gestemd over een wetsvoorstel dat vorige week werd behandeld in de Eerste Kamer. De ChristenUnie heeft tegen het wetsvoorstel gestemd dat de ingangsdatum van de AOW veranderd. Hierdoor krijgen mensen tot een aantal weken later hun AOW. De wet wordt nu heel haastig ingevoerd, om genoeg bezuinigingen voor 2012 binnen te halen. Dat geeft geen gelegenheid om het inkomensgat dat ontstaat te repareren in de verschillende CAO's. ChristenUnie-senator Peter Ester leverde vorige week een bijdrage aan het debat over dit wetsvoorstel.

ChristenUnie en CDA: wie stak kerk in brand in Egypte?

Wed, 07 Dec 2011 15:42:05 +0100

In Egypte is veel spanning tussen Kopten en Moslims. Naar aanleiding van de brand in Marinab kwamen bij demonstraties in Cairo 28 mensen om het leven. Wie heeft die brand dan in Marinab veroorzaakt? Daar ging een Koptisch kerk in aanbouw in vlammen op. De NOS zond daarover twee weken geleden een reportage uit. Daarin werd erg sterk de suggestie gewekt dat de Kopten het zelf gedaan hadden. Dat vertelde namelijk een lokale Moslim. Andere rapporten zeggen juist dat een menigte jonge moslims het gedaan heeft.

Hoe dan ook, lijkt grote voorzichtigheid hier op zijn plaats. Stel eens voor wanneer hier een moskee, kerk of synagoge zou afbranden en we zouden niet weten wie het gedaan zou hebben. Dan zouden media heel ver bij de schuldvraag vandaan blijven.

Nu heeft een radicale Islamitische krant gisteren op haar voorpagina gezet dat de Kopten de brand gesticht hebben. Als enige bron wordt de Nederlandse NOS genoemd. Dit helpt natuurlijk niet om het conflict tot bedaren te brengen. Daarom stellen CDA en ChristenUnie vragen aan de minsiter van Buitenlandse Zaken.

Vragen van de leden Ormel en Omtzigt (CDA) en Voordewind (ChristenUnie) aan de minister van Buitenlandse Zaken.

1. Wat vindt u van het artikel: "Kopten zetten Marinab in brand en schuiven het in de schoenen van Moslims" op de voorpagina van de krant "

Al-Misrīyūn" gelieerd aan de radicale Gama’at al-Islamiya?

2. Wat is uw mening over het feit dat de NOS en haar journalist als enige en gezaghebbende bron worden opgevoerd in dit artikel over het in brand steken van het Koptische gebouw/kerk?

3. Hoe beoordeelt u het feit dat er rapporten en artikelen met een andere strekking liggen (bijvoorbeeld: Trigger for Copts' anger: El-Marinab Church as a model,

http://english.ahram.org.eg/NewsContent/1/64/23839/Egypt/Politics-/Trigger-for-Copts-anger-Chronicles-of-a-church-bur.aspx
en ‘Burning the Dome: AWR Investigates Sectarian Violence in Edfu’) waarin de brand in het Koptische gebouw wordt toegeschreven aan een menigte jonge Moslims?

4. Wat vindt u van het feit dat een bericht van het onafhankelijke Nederlandse journaal nu in Egypte gebruikt door extremisten om hun gelijk te halen?

5. Deelt u de mening dat de reportage in het NOS journaal van 27 november stelliger is dan op basis van het feitenmateriaal had gekund en dat daardoor nodeloos spanningen in Egypte oplopen?

6. Kunt u de Kamer de uitslag doen toekomen onderzoeken die in Egypte gedaan zijn en worden naar de oorzaak van deze brand?

7. Bent u met de CDA en ChristenUnie fractie van mening dat als het NOS journaal, indien de berichtgeving aantoonbaar onjuist was, tot rectificatie moet overgaan?

ChristenUnie: Alternatieven wegprojecten Rotterdam onvoldoende onderzocht

Wed, 07 Dec 2011 15:18:58 +0100

De ChristenUnie heeft grote vraagtekens bij de keuze van minister Schultz om voor de Nieuwe Westelijke Oeververbinding in Rotterdam te kiezen voor de Blankenburgtunnel, zowel wat betreft het trac� als de gekozen bouwmethode. Arie Slob: "De ChristenUnie is niet tegen de aanleg van een nieuwe tunnel, de verkeersproblemen rond Rotterdam zijn immers groot, maar alternatieve trac�s hebben onvoldoende kans gehad. Er is nu te veel gefocust op alleen de files bij de Beneluxtunnel terwijl de knelpunten in het wegennet rond Rotterdam veel groter zijn."

Het Kamerlid wijst op adviezen van onder andere het College van Rijksadviseurs en de ANWB die de voorkeur geven aan de meer westelijk gelegen Oranjetunnel. "Met de Blankenburgtunnel zal ook in de toekomst het grootste deel van het verkeer langs het nu al overbelaste Kethelplein moeten rijden. De files in de Beneluxtunnel zullen afnemen, maar zeker niet weg zijn. De Oranjetunnel daarentegen maakt een nieuw tracé mogelijk vanaf Den Haag via het Westland (Veilingroute) zodat de A4 en A13 ontlast worden. Ook heef de Oranjetunnel een grotere meerwaarde voor de Tweede Maasvlakte en heeft dit tracé minder gevolgen voor de natuur."

De Oranjetunnel is volgens de minister duurder dan de Blankenburgtunnel, maar dit verschil is volgens Arie Slob te klein om doorslaggevend te zijn. "De onzekerheidsmarges zijn nog erg groot. Bovendien bleek de aanleg van de A4 Midden Delfland ineens ook honderden miljoenen euro’s goedkoper." Voor de nieuwe tunnel is al een vroeg stadium gekozen voor een traditionele bouwmethode in plaats van een boortunnel omdat een boortunnel te duur zou zijn. Slob: "Maar is dat wel zo? Er is inmiddels zoveel ervaring met boortunnels dat dit veel goedkoper is geworden. Ik wil daarom dat de minister alsnog naar de optie van een geboorde tunnel kijkt. Een tunnel brengt minder schade aan in het gebied."

Het Kamerlid vindt dat er bij de tracékeuze van een tunnel van meer dan 1 miljard euro ook naar toekomstige ruimtelijke en mobiliteitsontwikkelingen moet worden gekeken. Arie Slob: "Het gevaar is groot dat de volgende stap een nieuwe snelweg vanaf de Blankenburgtunnel ten noorden van Vlaardingen en Schiedam wordt, dwars door het groene Midden-Delfland". In het besluit over de Blankenburgtunnel staat dat een toekomstige doortrekking ten noorden van Schiedam en Vlaardingen niet aan de orde is. Arie Slob: "Dat heeft vrees ik geen enkele juridische waarde. Als straks de verkeersproblemen weer toenemen dan zal al snel gezegd worden dat dit tracé het meest logisch is en het goedkoopst en dat het zonde is om de Blankenburgtunnel niet optimaal te benutten hiervoor. Er wordt gewoon in stappen gewerkt terwijl de vraag zou moeten zijn: hoe zou het wegennet er over 30 jaar uit moeten zien zowel qua bereikbaarheid als gevolgen voor de omgeving? In dat geval zou de Oranjetunnel ook qua kosten wel eens veel beter kunnen scoren want de Veilingroute door het Westland zal ook bij aanleg van de Blankenburgtunnel moeten worden opgewaardeerd in de toekomst."

A13/A16

De ChristenUnie heeft ook vragen bij de keuze van de minister om voor 1 miljard euro een nieuwe verbinding tussen de A13/A16 aan te leggen langs Rotterdam The Hague Airport. Arie Slob: "Natuurlijk moet het knelpunt op de A20 noord worden opgelost. Maar is hiervoor een nieuwe A13/A16 verbinding nodig?" Doordat er gekozen is voor een nieuw tracé krijgen meer bewoners te maken met overlast. Schiebroek en Hillegersberg zijn straks omringd door snelwegen. "Ik had liever gezien dat de A20 was verbreed en beter ingepast door bijvoorbeeld een deel te overkluizen. Dan was de overlast juist afgenomen! Er had dan ook een korte by pass vanaf de A20 naar de A13 kunnen komen zodat ook Overschie was verlost van de snelweg die deze wijk nu doorkruist".

Deze zogenaamde Bos-variant is wat betreft de ChristenUnie door de minister te makkelijk terzijde geschoven. Arie Slob: "De minister vond deze variant te duur, maar inmiddels ligt er een aangepast voorstel dat zelfs goedkoper is dan de A13/A16. De minister vertelt in haar brief niet waarom dit geen goede oplossing zou kunnen zijn voor de verkeersproblemen op de noordelijke ring van Rotterdam."

De voorgestelde nieuwe snelweg doorkruist het Lage Bergsche Bos ten noorden van Rotterdam, één van de weinige groengebieden ten noorden van Rotterdam. In het park komt de weg in een tunnel te liggen. Slob "Dit klinkt mooi maar het is in feite een muur want de tunnel komt op maaiveld. De regio wilde een tunnel onder maaiveld."

Peter van Dalen ontkent contacten met Karim Haghi

Thu, 22 Dec 2011 10:10:26 +0100

Europarlementari�r Peter van Dalen wordt op de website http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=11204 opgevoerd als vriend van het Iraanse regime. Van Dalen betreurt dit zeer. ,,Er is misbruik gemaakt van een fotomoment. Ik ken Karim Haghi niet, en betreurt het dat meneer Haghi misbruik heeft gemaakt van de situatie."

Tijdens een debat in Rotterdam wilde meneer Haghi graag op de foto met Van Dalen. Daartoe was de Europarlementariër uiteraard bereid. Ze hebben echter niet met elkaar van gedachten gewisseld, en zeker niet over wat meneer Haghi beschrijft op zijn weblog. Peter van Dalen steunt de activiteiten van Karim Haghi niet, en betreurt het dat meneer Haghi misbruik heeft gemaakt van de situatie.

Roel Kuiper: "Geen vrijbrief voor verlagen huurtoeslag"

Tue, 06 Dec 2011 19:39:31 +0100

Vandaag deed ChristenUnie-senator Roel Kuiper mee aan een debat over wetsvoorstel 32694: Wijziging van de Wet op de huurtoeslag (flexibeler maken kwaliteitskorting). Hieronder zij bijdrage:

MdV,

Hoewel wij niet aan de schriftelijke voorbereiding hebben meegedaan heeft mijn fractie er behoefte aan kort in te gaan op de voorliggende wetswijziging. Opnieuw hebben we hier te maken met een wet die vooral door het motief lijkt te zijn ingegeven ‘quick wins’ te halen bij het inboeken van bezuinigingen. Er is al vaker opgemerkt dat daadwerkelijke hervormingen te verkiezen zijn boven het behalen van onevenwichtige ‘quick wins’ die in samenhang met andere bezuinigingen en eigen bijdragen een stapeling geven van nieuwe lasten. Dat is hier ook het geval. Ruim 70% van de huurtoeslagontvangers heeft niet meer dan het minimuminkomen en zij alle zullen geconfronteerd worden met stijgende huurlasten en dus koopkrachtverlies. We spreken hier dus per definitie over een pijnlijke maatregel.

Afgezien van dit sociale bezwaar is er de vraag of wijziging dan wel flexibilisering van normpercentages niet een wetswijziging noodzakelijk maken. De reden waarom niet voor wetswijziging is gekozen heeft te maken met snelheid: de bezuinigingen worden al voor 2012 ingeboekt. Maar dat kan geen doorslaggevende reden zijn. Meer principieel moet hier de vraag worden gesteld dat flexibilisering van de kwaliteitskorting zozeer verbonden is met de inkomens- en rechtszekerheid van huurtoeslagontvangers dat wettelijke verankering geboden was. Waarom is overigens gekozen voor flexibilisering en niet voor een ophoging van de kwaliteitskorting met 10%. Blijkbaar wil de overheid zich de vrijheid voorbehouden de korting percentueel nog verder te doen oplopen. Graag ontvang ik op dit punt een beschouwing van de minister.

Een ander punt in geding is of er voor huurtoeslagontvangers een alternatief is. De korting is bedoeld om huurders eerder te doen kiezen voor een goedkopere woning. Een verhuizing is geen sinecure, maar dat terzijde. Als de goedkopere huurwoningen niet voorradig zijn kan men een prikkel inbouwen, maar bestaat er in feite geen reëel alternatief. Het voornaamste argument voor deze wetswijziging is budgettair en daarmee is dit weer een voorbeeld van ‘hit and run’-bezuinigingen waar we al veel hebben zien voorbijkomen.

Het is zeer wel denkbaar dat we over ons stelsel van huurtoeslag en hypotheekrenteaftrek in samenhang moeten nadenken. Maar dan moet dat wel systematisch gebeuren. We zouden het toejuichen als het kabinet hierin vooropging.

Onze fractie staat kritisch tegenover het voorstel, zowel als het gaat om de aantasting van inkomenszekerheid bij huurtoeslagontvangers als vanwege de vraag – als er al iets aan deze normpercentages gewijzigd zou moeten worden - of wettelijke verankering van normpercentages hier niet de aangewezen weg had moeten zijn. Uiteraard wachten wij de antwoorden van de minister met belangstelling af.

Roel Kuiper: "Strafrechtelijke sancties tegen vreemdeling onnodig"

Tue, 06 Dec 2011 19:39:12 +0100

Plenaire bijdrage van Roel Kuiper, namens de ChristenUnie bij het wetsvoorstel 32420: Wijziging Vreemdelingenwet 2000 ter implementatie van de Europese richtlijn (2008/115/EG)

MdV,

Hoewel onze fractie niet heeft deelgenomen aan de schriftelijke voorbereiding hechten wij er aan een bijdrage te kunnen leveren bij het plenaire debat over de implementatie van de terugkeerrichtlijn. Voor onze fractie blijven in de kern deze twee vragen aan de orde:

Is de strafrechtelijke sanctionering die deze wetswijziging verbindt aan het inreisverbod noodzakelijk en wenselijk?
Levert deze wetswijziging een bijdrage aan het vraagstuk van illegaal verblijf in Nederland/ Brengt ze een oplossing dichterbij?

Mdv,

Het voorstel is er op gericht de EU-richtlijn uit 2008 om te zetten in nationale wetgeving en doet dat door een aanpassing van de Vreemdelingenwet. De minister volgt daarbij de bepalingen van de richtlijn, maar het blijft opvallend dat het voorstel op het punt van de sanctionering een stap verder gaat. Er worden strafrechtelijke maatregelen ingeroepen bij niet-naleving van het inreisverbod dat vanzelf volgt op het niet-vrijwillig naleven van een ingesteld terugkeerbesluit. Op de vele vragen die op dit punt aan de minister zijn gesteld verwijst hij naar het advies van de Raad van State waarin wordt aangegeven dat sanctionering gepast is en zelfs gevorderd wordt door de Europese richtlijn. Alleen de wijze waarop die sanctionering haar beslag zou moeten krijgen is een aangelegenheid van de lidstaten zelf. De minister kan dus zeggen dat hij doet wat volgens de interpretatie van de Raad van State zou moeten gebeuren. Alleen, in de wijze waarop die sanctionering plaats dient te vinden is hij vrij. De minister heeft gekozen voor een strafrechtelijke sanctie die bestaat in automatische vrijheidsbeneming. Zoals ik nog zal aangeven had dit niet gehoeven. De rechtsbasis die de minister hiervoor kiest, noemt de zwaarst mogelijke gronden voor deze vrijheidsbeneming. Het gaat hier om artikel 108 van de Vreemdelingenwet die vrijheidsbeneming gerechtvaardigd acht ‘indien het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vereist’. Dit impliceert dat het negeren van een inreisverbod hier wordt gerubriceerd onder de zwaarste vorm van overtreding die de Vreemdelingenwet kent. De Vreemdelingwet kent blijkens artikel 3 ook nog andere gronden voor uitzetting, namelijk in lid a het niet in bezit zijn van een geldend document voor grensoverschrijding of lid c het niet beschikken over voldoende middelen tot levensonderhoud. Maar volgens het kabinet is het zo dat iemand die hier illegaal verblijft en bijvoorbeeld niet over geldige documenten beschikt bij het negeren van het inreisverbod de belangen van ‘openbare orde of nationale veiligheid’ schaadt en de daarbij behorende sanctie krachtens artikel 108 zal krijgen. Dit zijn heel zware middelen waarop de terugkeerrichtlijn niet heeft gedoeld.

De terugkeerrichtlijn zegt in Hoofstuk IV, artikel 15, lid 1 dat als een ultimum remedium een onderdaan van een derde land tegen wie een terugkeerprocedure loopt alleen in bewaring gehouden kan worden om zijn terugkeer voor te bereiden. Er staat hier ‘alleen’. Alleen in bewaring met het oog op de voorbereiding van een verwijdering. Dit mag hoogstens zes maanden met een verlenging van twaalf. Die termijnen komen overeen met artikel 108 van de Vreemdelingenwet, maar daarmee houdt de gelijkenis wel op. Nederland zou met de aanneming van deze wetswijziging illegalen niet alleen vasthouden met het oog op hun spoedige verwijderingsprocedure, maar ook omdat het deze illegalen aanmerkt als een gevaar voor de openbare orde en de nationale veiligheid. Dit is toch wel heel kras. Het maakt de illegaal die een inreisverbod negeert tot crimineel.

De sancties die Nederland hiermee invoert zijn dus zwaar en niet-noodzakelijk en eigenlijk ook overbodig, aangezien we al de figuur kennen van vreemdelingenbewaring. Wie in vreemdelingenbewaring is geweest is al in aanraking geweest met de bestuursrechter. Deze heeft getoetst wat de belangen zijn van de Nederlandse staat in relatie tot het individueel belang van de vreemdeling. Wanneer dat heeft geleid tot vrijlating zonder daadwerkelijke uitzetting voegt een strafrechtelijke toetsing van het negeren van een inreisverbod niets toe. Daar we al een systematiek kennen van bestuursrechtelijke toetsing is deze wijze van sanctionering niet wenselijk. Wat moet een strafrechter bepalen wanneer een bestuursrechter zich al heeft uitgesproken over een individueel geval? Zou de minister dat kunnen aangeven?

MdV,

Dit brengt mij tot de tweede vraag: helpt deze wetswijziging bij de oplossing van het vraagstuk van illegaliteit? De terugkeerrichtlijn heeft niet primair als doel illegaal verblijf van vreemdelingen terug te dringen, dat lijkt nu welhaast de strekking van de wetswijziging, maar dat is beslist onjuist. De richtlijn wil aangeven dat een eenmaal opgelegd terugkeerbesluit met inreisverbod onder bepaalde (humane) voorwaarden moet plaatsvinden. Daarbij gaat het uitdrukkelijk om de bescherming van de vreemdeling zelf. Het gaat in op de positie van minderjarigen, gezinnen, zieken, het wil onderdanen van derde landen die verwijderd worden niet eindeloos in bewaring houden en zeker niet beschouwd hebben als gewone gevangenen (art. 16, lid 1). De voorliggende wetswijziging die de implementatie van deze richtlijn regelt richt zich echter sterk op het sanctie-instrument en gaat nauwelijks in op de normen en voorwaarden van de richtlijn die de positie van de vreemdeling betreffen. Daarom vraag ik de minister expliciet hoe de implementatie van artikel 5 bijvoorbeeld zal plaatsvinden. Deze gaat over het belang van het kind, van gezins- en familieleven en de gezondheidstoestand van de betrokken onderdaan van een derde land. Wat betekenen deze voorwaarden concreet?

MdV,

Veel organisaties die betrokken zijn bij werk onder vluchtelingen in Nederland hebben aangegeven dat de in deze wet aangekondigde sanctiebepalingen het vraagstuk van illegaliteit juist zal verharden en niet zal bijdragen aan een oplossing. Zij die hulp nodig hebben (vanwege ziekte of anderszins) zullen minder geneigd zijn zich bij instanties te vervoegen. Slachtoffers van mensenhandel, mensen die hier tegen hun wil zijn gebracht, worden hiermee niet geholpen. Zij worden onnodig gestigmatiseerd. Een terugkeerprocedure heeft alleen zin als er kansen zijn op terugkeer naar het land van herkomst. Vandaar ook dat de terugkeerrichtlijn meent dat beslissingen op grond van deze richtlijn per geval genomen moeten worden. Daarbij past prudentie en niet een generieke dreiging met het strafrecht die het bestaan van betrokken mensen nog drukkender maakt. De wetswijziging helpt niet bij het oplossen van het vraagstuk van illegaliteit. Niettemin ziet onze fractie met belangstelling uit naar de antwoorden van de minister.

Column

Tue, 06 Dec 2011 14:50:18 +0100

De column van Arie Slob op de website van Een Vandaag

Ik behoor tot de categorie leden van de Tweede Kamer die doordeweeks in den Haag verblijven. De afstand naar de woonplaats is te groot om dat iedere vergaderdag af te leggen. Zeker in weken dat de agenda overloopt van verplichtingen.

Ik heb dus een zogenaamd pied-à-terre. Dat klinkt en bevalt me eigenlijk wel goed. Mijn pied-à-terre ligt circa twintig minuten fietsen van het gebouw van de Tweede Kamer vandaan. Tijdens deze fietstocht passeer ik ook het Catshuis, sinds 1963 de ambtswoning van de minister-president en het ontvangstcentrum van de Nederlandse regering.

Het is een prachtig optrekje. Ik ken het zelfs van binnenuit. In de vorige kabinetsperiode heb ik er als fractievoorzitter van één van de regeringspartijen vele uren in doorgebracht. Jan-Peter Balkenende, de vorige minister-president, verbleef nog wel eens een aantal nachten per week in het Catshuis.

Van Mark Rutte, onze huidige minister-president, weten we dat hij niet in het Catshuis overnacht. Hij heeft een eigen onderkomen in Den Haag. Het gebouw wordt dus vooral gebruikt voor (internationale) ontvangsten. ’s Nachts staat het meestal leeg. Fietsend langs het Catshuis valt het me de laatste weken op dat er iedere nacht een dak- en thuisloos iemand op een bankje bij de ommuring van de ambtswoning van de minister-president verblijft.

Als ik passeer is hij meestal bezig zich voor de nacht te installeren of ligt de betreffende persoon al gestrekt op het bankje. Ik heb het altijd te doen met deze mensen. Zeker nu het steeds kouder aan het worden is. Het contrast met de omgeving is dan ook groot. Op steenworp afstand ligt het Catshuis.

Een symbool van regeringsmacht. Een regering die in deze tijd maatregelen neemt die de positie van dak- en thuislozen niet echt beter zullen maken. Maar ook een Catshuis dat iedere nacht leeg staat omdat de minister-president zijn eigen onderkomen heeft. Ik heb al eens overwogen aan de minister-president te vragen of hij zijn sleutel niet aan deze dak- en thuisloze zou kunnen geven.

Het zou het sociale gezicht van dit kabinet in ieder geval wat oppoetsen. En dat kan het kabinet Rutte terugkijkend op het afgelopen kalenderjaar wel gebruiken.