Jeugdzorg: een mooi onderwerp voor mijn maidenspeech

bij jacquelinezaterdag 09 maart 2019 18:48

In de afgelopen week had ik voor het eerst sinds mijn installatie het woord in de gemeenteraadsvergadering, mijn zogenaamde maidenspeech. En ik vond het  toch spannend! Vooral omdat het gaat over een onderwerp dat me zo aan het hart gaat. Maar het is ook een onderwerp wat veel dimensies kent, waardoor het soms nog behoorlijk ongrijpbaar is, namelijk de jeugdzorg. 

Inmiddels werk ik ruim elf jaar als docent, op verschillende mbo’s, met verschillende doelgroepen. In die rol heb ik vaak te maken gehad met studenten die met de jeugdzorg van doen hadden, door verschillende situaties. Bijvoorbeeld doordat ze in een pleeggezin woonden, of omdat de ouders het moeilijk vonden de opvoeding op zich te nemen, in scheiding lagen of een verslaving hadden. Maar ik sprak ook met studenten waar pleegkinderen in het gezin kwamen, en die samen met ouders de zorg op zich namen. Ik zeg bewust samen met de ouders, want het was het eigenlijk altijd zo dat deze jongeren helemaal betrokken waren. Niet altijd uit vrije wil, vooral als het om een moeilijke situatie ging. Maar meestal voelden deze jongeren juist de noodzaak om te helpen, hun ouders bij te staan en liefde en zorg te geven aan de pleegkinderen die bij hen woonden. Ik heb altijd met bewondering naar hun verhalen geluisterd. 
De studenten die ik les gegeven heb, waren jongeren tussen de 16 en 25 jaar. Bij alle studenten die te maken hadden met jeugdzorg, zag ik een bepaald verdriet, moeite om te praten over de eigen situatie, maar vooral ook eenzaamheid. Wat niet verwonderlijk is, want als je thuis niet de liefde krijgt die je zou moeten krijgen, of als je ergens anders dan bij je eigen ouders opgevoed wordt, dan lijkt het alsof je alleen op de wereld bent. Je valt buiten de boot, je hoort er nooit helemaal bij.
Ik gaf jaren het vak Nederlands en voor mijn lessen moesten studenten soms presenteren. Verschillende keren heb ik studenten presentaties zien geven over jeugdzorg, en dat waren meestal niet de meest positieve verhalen. Er schortte veel aan de zorg, er was onduidelijkheid over wie de verantwoordelijkheid had voor jongeren, maar vooral was er gebrek aan oprechte aandacht voor de jongere in kwestie, zo werd mij duidelijk.

Nu geef ik les aan volwassen statushouders, maar ook bij deze doelgroep is jeugdzorg soms nodig, en dan vooral voor hun kinderen. In sommige gevallen is het moeilijk voor deze mensen om in de Nederlandse maatschappij handen en voeten te geven aan de opvoeding van de kinderen. Dat kan komen door het gebrek aan financiële mogelijkheden, maar dat ligt ook aan de hoeveelheid van dingen die moeten, waardoor soms het overzicht kwijt raakt. Of er bestaan andere ideeën over opvoeden dan wij in Nederland gewend zijn. In Nederland kom je dan al snel in de molen van de hulpverlening. En dat is voor deze doelgroep soms erg vreemd, maar vooral beangstigend. 

Het is niet mijn taak om helder uiteen te zetten hoe jeugdzorg ingericht moet worden, en die expertise heb ik ook niet. Maar het is als gemeenteraadslid wel mijn taak om vragen te stellen over hoe een visie, een samenwerkingsverband of uitvoeringsbeleid tot stand is gekomen en hoe het in de praktijk vorm krijgt. Met als uitgangspunt dat de mensen die het nodig hebben, de juiste zorg krijgen, niet van het kastje naar de muur gestuurd worden, maar zich gezien en gehoord en geholpen voelen. 

Op 1 februari ben ik naar het congres “Jeugdzorg van de toekomst” geweest, om me nog meer te verdiepen in het onderwerp en om te zien hoe er ingezet wordt om een goede visie te formuleren. . Wat me opviel was een hele zaal vol met professionals die zich graag en met liefde willen inzetten voor een betere zorg voor jongeren. Er wordt best veel gemopperd op hoe jeugdzorg vorm gegeven wordt, of dat nou terecht is of niet. Het was goed om te zien dat er vooral ook veel  hulpverleners zijn, die kennis willen opdoen, om hun werk nog meer te professionaliseren.  Verschillende hoogleraren gaven hun kijk op de problematiek en vooral ook op hoe je de problemen het beste kunt aanpakken. Daarbij gelet op de financiële kant die erbij komt kijken. En ja, er is nog een hele weg te gaan! Maar de ontwikkelingen zijn in volle gang. 

Het was best spannend, zo’n eerste keer vragen stellen in de gemeenteraad, maar het onderwerp is te belangrijk om die spanning niet te trotseren. En nu is de kop er in ieder geval af!

Labels
Westerkwartier

« Terug

Reacties op 'Jeugdzorg: een mooi onderwerp voor mijn maidenspeech'

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.