Elf ongemakkelijke minuten

Banner Arie de Niet 2maandag 17 mei 2010 21:58

Vorige week dinsdagavond trad het Noord Nederlands Toneel (NNT) op in de stadsschouwburg met de voorstelling “Elf Minuten”. De voorstelling is gebaseerd op een boek met dezelfde titel van Paulo Coelho. Het boek beschrijft het verhaal van een meisje dat een mooie toekomst krijgt voorgeschoteld, maar vervolgens in Genève in de prostitutie belandt. Als prostituee kan ze overleven zolang ze niet verliefd wordt op een klant. Dat gaat goed totdat ze een jonge schilder ontmoet…

De voorstelling van het NNT gaat over mensenhandel en prositutie. De wereld van het bordeel wordt expliciet in beeld gebracht. Het is een legitieme vraag of je als christen naar zo’n voorstelling moet gaan. Toch heb ik dat overwogen.

Ik waardeer de stijl van het NNT. Eerdere voorstellingen die ik heb bezocht waren zonder uitzondering actueel, maar confronterend, verwarrend, ongemakkelijk. Andere mensen gaan misschien voor hun plezier naar de schouwburg, ik vooral om me ongemakkelijk te voelen.

Dat heeft denk ik te maken met mijn beeld van de wereld. Die is niet mooi en zoet. Die is vaak rauw als gevolg van de zondeval. Om dezelfde reden blijft een film als Traffic (over de ‘war on drugs’) mij beter bij dan een gemiddelde romkom. Zo’n film of theatervoorstelling die de rauwe werkelijkheid laat zien, maalt nog enkele dagen door mijn hoofd.

Het boek van Paulo Coelho – dat ik overigens niet heb gelezen – krijgt als kritiek dat het de wereld van de prostitutie af en toe iets te rooskleurig, haast romantisch beschrijft. Uit de recensies van de voorstelling van het NNT wel anders is. Daarin is meer aandacht voor de andere kant van prostitutie: mensenhandel, uitbuiting, onderdrukking, onvrijheid. In de voorbereiding heeft Noraly Beyer (bekend van het Journaal) interviews gehouden met (ex-) prostituées. Ze komt tot de conclusie dat minstens 80% van de vrouwen het werk onder dwang doet.

Dat voelt ongemakkelijk. Het is soms prettiger om te ontkennen, niet te weten, de andere kant op te kijken. Maar ik voel het als mijn plicht als christen-politicus om geregeld de confrontatie aan te gaan met die rauwe, ongemakkelijke werkelijkheid. Dat kan op relatieve afstand via films, boeken of theater. Gelukkig zijn er ook mensen die in navolging van Jezus de vrouwen echt opzoeken en hen uit de wereld van prostitutie proberen te halen. Stichting Het Scharlaken Koord is daar een voorbeeld van. Dat doen ze mede op initiatief van de ChristenUnie ook hier in Deventer. En met succes.

Tenslotte. Ben ik geweest? Nee, helaas niet. Ik had andere verplichtingen.

Arie de Niet

Labels
Deventer
Fractie

« Terug

Reacties op 'Elf ongemakkelijke minuten'

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.

Archief > 2010 > mei