Ambtsgebed

maandag 09 mei 2011 08:00

Even geen weblog schrijven is toch ook wel goed. Een beetje bezinning in plaats van elke week maar weer schrijven, met de angst in herhaling te vallen. Of, wat misschien nog wel erger is: met de neiging telkens anderen op de korrel te nemen. Zoals Arres Huijgen - over zijn lijst met wat de raad nog moet doen.

Als je die lijst van Arres in de krant leest denk je eerst: belachelijk dat iemand dat doet. Tweede gedachte is: ik ga een lijst maken van wat er wel is gedaan. Nu denk ik: ach, het is een oppositiepartij, ik zou het ook doen als ik het CDA was. Relativeren helpt om zaken in andere verhoudingen te zien. Of het betere verhoudingen zijn, dat weet ik niet. Psychologen zeggen dat relativering je een beter zicht geeft op het geheel. Het is wel handig dat hier toe te passen. Maar blijft staan dat het CDA meestal wel een dankbare partij is om je pijlen af en toe op te richten…

Als ik dan toch aan het relativeren ben, zou er echt veel veranderen met een nieuwe burgemeester? In de wandelgangen tijdens de laatste raadsvergadering hoorde ik wel dat soort geluiden – nee, ik zeg niet wie daarmee kwamen. Maar is de wens hier niet de vader van de gedachte? Want niet de burgemeester neemt een besluit maar de raad. De burgemeester kan wel aandringen bij de raad op besluitvorming, maar heel vaak heeft dat een averechtse uitwerking op raadsleden. Maar goed, ik ben benieuwd welke effecten een nieuwe voorzitter van de raad heeft. De aankomende burgemeester geeft trouwens een leuk interview hierover op de website van Nijkerk-stad.

Ga ik ook nu de commissievergadering van Middelen relativeren? Ach, waarom ook niet. Ik heb aardig opgewonden aan de discussie meegedaan, dus vanaf de zijlijn kritiek geven is voor mij niet meer mogelijk. En als ik de krant lees dan viel het ook wel mee. In het krantenverslag blijft niet veel van de emotie over en staat het allemaal keurig zakelijk op een rijtje. Alleen is er een verontwaardigde reactie (op de webeditie) van iemand die alleen maar naar deze ene discussie kijkt en dan tot het oordeel komt dat er dus geen andere zaken aan de orde kwamen. Tja, dat is het nadeel als je alleen maar de krant leest en niet even de moeite neemt naar de commissienotulen te kijken.

Op die vergadering ging het dus over het ambtsgebed. U zult zeggen: dat kan een raadslid van de ChristenUnie toch niet relativeren! en dat klopt natuurlijk. We hechten grote waarde aan het gebed tijdens de raadsvergadering. Maar we moeten wel oppassen dat de naam van de Here daardoor niet belachelijk gemaakt wordt, dan schiet het zijn doel voorbij. Maar, en dat meen ik oprecht: ook raadsleden van niet christelijke partijen spraken met respect over het handhaven van het gebed tijdens de raadsvergadering. Dat dringt er des te meer toe om een compromis te vinden voor de plaats van het gebed op de agenda van de raadsvergadering.

De voorstellen van het presidium over de manier van werken op een commissievergaderingen waren wat ons betreft niet helemaal goed voorbereid. Maar, zal iemand opmerken, de fractievoorzitter van de ChristenUnie kwam toch met die plannen? Ja, dat klopt, maar niet namens de ChristenUnie-fractie, maar als vertegenwoordiger van alle fractievoorzitters (het presidium). Nadeel van deze manier van werken is dat er veel kritiek loskomt in de bespreking. Voordeel is dat nu duidelijk is hoe een meerderheid van de raad over een aantal zaken denkt. Opvallend vond ik het zwijgen van de andere fractievoorzitters. En dan bedoel ik niet dat ze niet mee discussiëerden, maar dat ze de inhoud niet verdedigden. Kennelijk waren ze in het presidium het er ook niet helemaal over eens. Dan is dit wel de best mogelijke oplossing. Ik moest wel even denken aan de column van Herman Luitjes (Ouwe Hap): de maaltijd was niet goed voor bereid, dus gaat de maaltijd weer terug naar de koks in de keuken. Voordeel is wel dat de koks nu weten wat we niet lekker vinden. Nadeel is dat we de volgende keer in de commissie Middelen waarschijnlijk een uitgekauwd stuk krijgen. Grappig is ook dat de koks nu niet het college zijn, maar de fractievoorzitters. Nee ik noem ze niet de ‘Ouwe Hap’. Hoewel, zoveel nieuwe fractievoorzitters zitten daar niet...

Labels
Gemeenteraad
Putten

« Terug

Archief > 2011 > mei