Gemeente Putten wel of niet (bestuurs)akkoord

hippogallery_picturemaandag 16 mei 2011 07:01

Het betsuursakkoord tussen Rijk en Gemeente. Kansen en risico's.

De vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft met het Rijk een bestuursakkoord gesloten. In dat akkoord zijn afspraken gemaakt over de het overhevelen van taken van rijk naar Provincie en gemeente. De taken die naar de gemeente komen liggen vooral in de sociale sector en gezondheidszorg.

Zo krijgen de gemeenten taken op het gebied van jeugdzorg, en de Wet Werken naar Vermogen. Deze wet komt in de plaats van de WAJONG, de Wet Investeren in Jongeren de Wet Werk en Bijstand en de Wet Sociale Werkvoorziening.

Ook worden voorzieningen, die nu nog worden betaald uit de Algemene Wet Bijzonder Ziektekosten (AWBZ). Deze wet kent rechten toe aan mensen. Met andere woorden bij een bepaalde aandoening hoort een standaard voorziening. Taken op het gebied van begeleiding van individuele patiënten, die niet in een verpleeginstelling verblijven en de verstrekking van hulpmiddelen komen naar de gemeente. Ze worden vanuit de AWBZ overgeheveld naar de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Deze wet kent geen verzekerde rechten, maar het zogenaamde compensatiebeginsel.

Dat betekent dat wij als gemeente in gesprek gaan en de vraag zullen stellen, wat mensen nodig hebben aan ondersteuning van omgeving en gemeente om zelfstandig te kunnen blijven. Dat kan voor de een huishoudelijke hulp zijn en voor de ander een kleine aanpassing in de badkamer. Landelijk wordt onderzocht of het mogelijk is een inkomenstoets aan de WMO toe te voegen.

Dat laatste vind ik een goede zaak. Mensen hebben zelf een grote verantwoordelijkheid voor hun eigen leven en van hen mag, als zij in staat zijn zelf financieel bij te dragen, een bijdrage gevraagd worden. Ook zullen wij het ons af moeten vragen of bv een scootmobiel of rollator voorzieningen zijn die altijd volledig door de overheid verstrekt moeten worden of dat wij een tegemoetkoming geven in kosten. Immers mobiliteit behoort in alle levensfase tot een basisbehoefte.

Het bestuursakkoord ademt iets tweeslachtigs uit. Enerzijds krijgen de gemeenten beleidsvrijheid, maar anderzijds moet in de uitvoering worden samengewerkt. Dat is op zichzelf geen probleem, maar het dwingend opleggen, wat niet expliciet wordt genoemd, maar wel de geest van het akkoord lijkt te zijn, gaat mij net even een stapje te ver. Zeker omdat die beleidsvrijheid, nauwelijks politieke beleidsvrijheid voor de gemeenteraad betekent.

Het akkoord geeft een gemeente als Putten veel werk en ik zie tegelijkertijd kansen voor een lokaal sociaal beleid. Wij worden verantwoordelijk voor jeugdzorg (nu provincie) en voor de sociale werkvoorziening.

Bij die laatste categorie zit mijn grootste zorg, zowel voor de gemeente, maar vooral voor de WSW’ers zelf. Prima dat er een regeling komt, want het nodeloos schotten tussen groepen plaatsen heeft geen enkel doel, maar er is meer aan de hand. Momenteel zijn in Nederland zo’n 90.000 mensen werkzaam binnen de WSW. Dat zijn er behoorlijk wat. Zij hebben een beschermde werkomgeving binnen speciale bedrijven. Het reguliere bedrijfsleven heeft een fractie van deze mensen aan het werk. Met enige aanpassingen kunnen de WSW’ers zeer waardevolle krachten zijn voor het reguliere bedrijfsleven. Zeker nu wij zien dat er meer ouderen met pensioen gaan dan dat er jongeren zijn die de vacatures kunnen vullen. Vervolgens zie je dat veel bedrijven personeel uit Oost-Europa halen om het werk te doen. Kijk in Putten maar eens op vrijdagavond op bv de Gervenhof.

Van de 90.000 banen in de WSW moeten er 60.000 verdwijnen. Bestaande rechten van huidige WSW’ers blijven overeind, maar de vergoeding die het Rijk aan gemeenten per arbeidsplek uitbetaald daalt met ca €7000 per WSW’er. In Putten gaat dat om ca 100 personen. Gemeenten lopen enorme financiële risico’s, terwijl zij geen beleidruimte hebben om dat te beïnvloeden.

Belangrijker is het grote gevaar dat mensen met een achterstand op de arbeidsmarkt geen ban meer vinden en werkloos raken en in de bijstand, waardoor de kosten voor bijstand gaan stijgen.

In Putten zijn wij onder het mom Bazen voor Banen begonnen met het benaderen van het lokale bedrijfsleven. Een eerste informatieavond is gehouden en dat heeft al een aantal plaatsingen en kansen op werk voor Puttense burgers opgeleverd.

Alle taken die het Rijk aan de gemeenten decentraliseert gaan gepaard met enorme bezuinigingen. Totaal zo’n €1,8 miljard op een budget van ca €8,5 miljard.

Op 8 juni 2011 moeten de gemeenten, als leden van de VNG stemmen over dit akkoord. Als ik zo de geluiden in het land hoor denk ik dat een meerderheid van de 418 gemeenten het onderhandelaars akkoord in de huidige vorm zullen steunen.

Putten beraadt zich nog, maar als wethouder van sociale zaken en WMO maak ik mij grote zorgen of wij als Putten voldoende in staat zijn om invulling te kunnen geven aan de taken die het Rijk, onder deze condities aan ons wil overlaten. De wil is er, maar het moet ook kunnen.

Labels
Putten
Wethouder

« Terug

Archief > 2011 > mei