Bijdrage ChristenUnie in raadsdebat over bezuinigingsvoorstellen

simone kennedydinsdag 24 mei 2011 16:29

Wat een mentaliteitsverandering spreekt uit deze nota met bezuinigingsvoorstellen. Als je het in een links-rechts spectrum zou moeten plaatsen, is dit een ruk naar rechts. De overheid wordt een stuk kleiner en burgers worden gewezen op hun eigen verantwoordelijkheid.
Er is niet langer gewerkt met de kaasschaaf, de bezuinigingsnoodzaak heeft geleid tot forse ingrepen.

We zijn niet overal blij mee. Zo wordt er veel gekort op minima, zieken,
hulpbehoevenden, probleemjongeren en dak- en thuislozen. Zij zijn natuurlijk extra
afhankelijk van de overheid, maar toch is dat voor ons even slikken. We zullen daarom een
aantal moties indienen om negatieve gevolgen te beperken. Er wordt ook veel bezuinigd
op maatschappelijk werk door Beweging 3.0, op wijkcentra via de SWA, op Stadsring 51,
Ravelijn en Sovee. Dat is ook niet gemakkelijk. Gelukkig snijden we ook in ons eigen vlees.
Bij de overheid wordt 8 miljoen bezuinigd op ambtenaren en uitvoering. Zo proberen we de
lasten wel te verdelen.

Waarom bezuinigen?
Als ChristenUnie staan wij voor een financieel degelijk beleid. Bezuinigen doen we niet voor
ons plezier, maar we willen ook geen onnodige risico’s lopen. De ontwikkelingen in Vathorst
hebben al tot verliezen geleid op de grondexploitatie. We wensen risico’s eerder te verkleinen
dan te vergroten. Daarnaast krijgen we steeds meer taken vanuit het Rijk. Daar zijn we blij
mee, want dan kunnen we tenminste maatwerk leveren. Maar het Rijk decentraliseert om te
kunnen bezuinigen. Zij kunnen de kosten rond uitkeringen en WMO niet meer in de hand
houden en daarom mogen wij het doen. Wij worden dus geconfronteerd met stijgende kosten
en een gelijkblijvend budget. Dit college heeft moedige stappen gezet om de stijging van de
kosten een halt toe te roepen en daadwerkelijk over te gaan tot het leveren van maatwerk.
Maar zo’n grote overgang – in deze kringen ‘kanteling’ genoemd – gaat gepaard met
onzekerheid.

Minimabeleid
En dat is onze eerste kritiek: er wordt niet voldoende geld gereserveerd om tegenvallende
resultaten op te kunnen vangen. Neem als voorbeeld het minimabeleid. Hierop wordt ruim 1
miljoen bezuinigd door inkomensondersteuning af te schaffen. Het goede van deze regeling is
dat de armoedeval verminderd: betaalde arbeid zal dan echt leiden tot meer inkomen. Nu leidt
het vinden van werk vaak tot een vermindering van het besteedbare inkomen omdat je dan
niet meer in aanmerking komt voor inkomensondersteuning. Helaas geldt dit ook voor 65-
plussers, die geen Plus-toeslag meer krijgen en die niet door betaalde inkomen hun inkomen
kunnen verhogen. Daar wringt iets. Toch blijkt uit Nibud-onderzoek dat 65-plussers aan het
einde van de maand meer geld overhouden dan echtparen met kinderen op minimuminkomen.
Daarom krijgen kinderen nog wel extra ondersteuning in de vorm van vouchers voor sport-
en cultuuractiviteiten. Het is dus de bedoeling dat mensen met een uitkering actiever op zoek
gaan naar werk. Wij hebben in het coalitieakkoord duidelijk gesteld dat de chronisch zieken
en gehandicapten – de mensen die het niet op eigen kracht kunnen – ontzien moeten worden.
En daarom is er een vangnet ingesteld om toch inkomensondersteuning te geven aan mensen
die geen betaalde arbeid kunnen verrichten. Maar dit vangnet is dun: 160.000 euro.

WMO
Datzelfde kan gezegd worden over het vangnet bij de WMO. Mensen die een beroep willen
doen op hulp en steun vanuit de WMO, moeten nu meer zelf bijdragen. Als de uitgaven
beperkt zijn en als erop geanticipeerd had kunnen worden (je wordt ouder en je hebt een
traplift nodig, of moet kiezen tussen een woningaanpassing of verhuizen), zijn de kosten

voor eigen rekening tot 6800 euro. Zo wordt ook de tweedehandsmarkt en het onderhoud van
hulpmiddelen gestimuleerd. Want nu wordt veel geld verkwist. Tot mijn vreugde zagen we
gisteren dat de HEMA rollators aanbiedt voor 75 euro. Goed zo: de markt in hulpmiddelen
ontwikkelt zich! Nog een maatregel: als je een goed inkomen hebt, kun je meer zelf bijdragen.
De bovengrens voor de eigen bijdrage wordt landelijk vastgelegd. Er zal dus geen sprake
zijn van een stapeling van eigen bijdragen. Dat is ons in elk geval toegezegd, maar zullen we
nogmaals bevestigen per motie. Hierop wordt bijna 3 miljoen euro bespaard, maar het vangnet
is opnieuw heel dun: 150.000 euro.

Vangnet en monitoring
Vandaar dat wij pleiten voor een veel groter vangnet en goede monitoring. Dit zijn grote
veranderingen, die moeten we goed in de gaten houden. Wij weten niet wat de consequenties
zullen zijn van deze kanteling. Daarom zijn we liever ‘safe than sorry’. Liever teveel geld
in het vangnet, dan te weinig. Want het gaat erom dat niemand tussen wal en schip valt. Om
goed maatwerk te kunnen leveren, moet je niet beknibbelen op de uitvoeringskosten of op het
vangnet. Daarom stellen we voor om de WMO-reserve van 2,5 miljoen toe te voegen aan de
maatwerkvangnetten van zowel de WMO als de WWB. En daarnaast om de raad elk half jaar
te informeren over de gevolgen van deze veranderingen.

Vermogensvrijstelling voor minima
Daarnaast zijn er kleine praktische puntjes. Als zelfs de minima zoveel mogelijk zelf moeten
betalen aan de kosten van het ouder-worden, moet je hen ook in staat stellen om te sparen.
Dus wij bepleiten een verhoging van de vermogensvrijstelling tot 6800 euro. Nu mag dat niet
en wordt sparen bestraft. Als je zoveel geld op je spaarrekening hebt, wordt je uit de bijstand
gegooid en krijg je geen kwijtschelding van de gemeentelijke belastingen meer. Bovendien
zal dit goed uitpakken voor zzp’ers die hun opdrachten kwijtraken. Nu moeten zij eerst hun
pensioen opeten voordat zij een beroep mogen doen op de bijstand. Zij hebben ook baat bij
een hogere vermogensvrijstelling.

Medische kosten voor minima
Verder krijgen minima niet langer medische kosten vergoed, omdat zij zich hiervoor kunnen
bijverzekeren. Maar bijverzekeren kost ook geld. Daarom bepleiten wij een hogere bijdrage
van de gemeente voor de aanvullende en de tandartsverzekering. Want als je op zoek bent
naar een baan, is een slecht gebit een grote handicap.

Bibliotheken
Ook de bibliotheken worden hard getroffen door de bezuinigingen; de vestigingen Kruiskamp
en Zielhorst sluiten. Inwoners rond die wijken moeten nu verder reizen. En als je moet
omrijden om je boeken binnen drie weken terug te brengen, leen je misschien niet uit. Maar
de bibliotheek heeft een zeer waardevolle functie: het stimuleert lezen, kennisontwikkeling en
zelfs sociale contacten. Daarom bepleiten wij de instelling van een aantal wijkservicepunten,
waar mensen hun boeken kunnen bestellen en inleveren en waar ook een beperkt aanbod
beschikbaar is.

AV-teams
De AV-teams worden ook afgebouwd. AV-teams gaan van huis tot huis in probleembuurten
om mensen te vragen met welke problemen zij worstelen en hen van advies te dienen. Zij
komen achter de voordeur als de bewoners dat zelf willen. Uit de evaluaties blijkt dat de
bewoners hun advies en hulp zeer waarderen. Deze mensen zijn soms zo aan het ‘overleven’
dat zij de weg naar de hulpverlenende instanties zelf niet weten te vinden. Door de AV-teams krijgt hun leven meer perspectief. Wij willen een team behouden, om in crisissituaties op te
treden in buurten waar de orde ver te zoeken is. Want dit was een zeer innovatief project, met
goede resultaten. Zoveel opgebouwde kennis wil toch niet ineens verloren laten gaan?

Leerlingenvervoer
Wij hebben ook problemen met het leerlingenvervoer. In het coalitieakkoord stemden we
in met het afstandscriterium van 6 km. Vooraf hebben we alle documenten geprobeerd
te lezen en informatie opgevraagd en gehandicapte kinderen leken hiervan te worden
uitgezonderd. Maar nu blijkt toch een hele groep kinderen, namelijk de kinderen met een leer-
en gedragsstoornis, te worden uitgezonderd. Ook mogen gezinnen met meerdere kinderen of
werkverplichtingen geen beroep doen op de hardheidsclausule. En als je de afstand meet door
met een passer een cirkel om de betreffende school te tekenen, valt bijna heel Amersfoort
onder dit afstandscriterium. Daarom komen we ook in dit opzicht met aanpassingen, om de
gevolgen voor ouders te verzachten.

Goede doelen fonds
Tenslotte hopen we dat de gemeente een fonds gaat instellen, waar bewoners zelf giften voor
goede doelen in de stad kunnen schenken, die belastingaftrekbaar zijn. In het coalitieakkoord
hebben we afgesproken om de gemeentelijke belastingen niet te verhogen. Maar daardoor
verdwijnen veel extraatjes, waar inwoners misschien best een traantje om laten. Door dit
fonds kunnen inwoners zelf bepalen welke extraatjes ze overeind willen houden. Als de
schaapskudde moet blijven, kunnen inwoners de kudde via dit fonds ondersteunen. De
gemeente Amersfoort kan deze goede doelen via matching funds extra financieren. Zo worden
niet alleen inwoners, maar ook de initiatiefnemers van goede doelen gestimuleerd om niet
alleen hun hand op te houden bij de overheid, maar meer geld te vragen van particulieren.

Conclusie
Al met al vinden we dat het college deze bezuinigingsopgave toch redelijk goed heeft ingevuld. We anticiperen op de toekomst, proberen snel stijgende kosten in de hand te houden en nemen burgers niet alles uit handen. De overheid beperkt zich tot kerntaken en inwoners krijgen meer vrijheid en verantwoordelijkheid. Onze grootste vrees is de gevolgen voor kwetsbaren. Zij mogen niet tussen wal en schip vallen. Mensen die zorg nodig hebben, mogen niet uitgekleed worden tot zij op bijstandsniveau zitten. Het vangnet moet sterk genoeg zijn. Wij hebben de oren en ogen van alle inwoners nu nodig, samen met de inzet van alle verenigingen, kerken en andere religieuze genootschappen om de kwetsbaren te beschermen, onder verwijzing naar 1 Tessalonicenzen 5:14-15:

“Wij sporen u aan, broeders en zusters, iedereen die zijn dagelijks werk verwaarloost terecht te wijzen, de moedelozen hoop te geven, op te komen voor de zwakken, met iedereen geduld te hebben. Zie erop toe dat niemand kwaad met kwaad vergeldt en streef altijd naar het goede, zowel voor elkaar als voor ieder ander.”

We gaan onzekere tijden tegemoet. Daarom eindig ik met een oproep aan de inwoners van Amersfoort: laat elkaar niet in de steek. Alle inwoners zijn nodig om de klap van de bezuiniging op te kunnen vangen. Laat zien dat de overheid niet zaligmakend is, voel je verantwoordelijk voor elkaar en voor je buurt en vertel het ons als zaken uit de hand lopen. Want dan zijn wij verantwoordelijk om snel weer bij te sturen.

Simone Kennedy-Doornbos
Fractievoorzitter ChristenUnie
s.kennedy-doornbos@raad-amersfoort.nl

Labels
Amersfoort

« Terug

Reacties op 'Bijdrage ChristenUnie in raadsdebat over bezuinigingsvoorstellen'

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.

Archief > 2011 > mei