Flexibele bestuurslagen

atamsmadinsdag 11 oktober 2011 12:33

Ze bestaan al jaren: provincies en gemeenten. Na een inpoldering kwam er ooit na vele jaren een twaalfde provincie bij, Flevoland. Het aantal gemeenten is in de loop der jaren kleiner geworden, na diverse fusies. Maar hebben we daarmee een situatie die past bij de dagelijkse gang van zaken in diverse steden en dorpen?

Toen ik onlangs op een bijeenkomst was in Hattem bleek maar weer eens dat voor een goed bestuur misschien van tijd tot tijd kritisch gekeken moet worden naar grenzen. In het bijzonder provinciegrenzen om precies te zijn. Een grote stad is vaak belangrijk in een regio. Dat was zo, en is nog steeds zo. Sommige steden hebben zich pas de afgelopen decennia sterk ontwikkeld, en spelen die rol nog niet zo lang. Daarbij liggen sommige van die steden zo dat hun achterland in meerdere provincies ligt. Het lijkt mij dan wel zo gemakkelijk dat alle gemeenten in een regio die een sterke onderlinge binding heeft, met de zelfde provincie om tafel zitten over o.a. economie en veiligheid. En ook in operationele zin. E een brandweerauto gaat de provinciegrens over, maar vraag niet hoeveel haken en ogen hier aan zitten op de achtergrond.

Tijd om de provinciegrenzen eens te herzien als je het mij vraagt. Niet om ze op te heffen, althans dat is voor mij niet het vertrekpunt. Maar ja, hoe gemakkelijk staan provincies een deel van hun grondgebied af? Uitgaande van het verleden moeilijk. Ik ken een situatie waar het onderhoud van een weg jaren slecht was, omdat er 2 provincies eigenaar waren. Verbetering kwam er pas toen er een grondruil tot stand kwam, na vele jaren onderhandelen.

Met de discussie over samenvoeging van de provincies Flevoland, Utrecht en Noord Holland in het achterhoofd zou ik op deze plek een ander pleidooi willen voeren. Kijk naar welke gemeenten/regio’s een sterke samenhang hebben, en pas daar de provinciegrenzen op aan. Of we dan meer of minder provincies gaan krijgen durf ik niet zeggen. Misschien dat iemand een idee heeft over wat de ideale omvang van een provincie is? En als je dan grenzen gaat aanpassen, wat is dan een volgend moment om de grenzen te herzien?

Blijft natuurlijk wel de vraag wat we als gemeenten doen als een dorp zegt zich beter thuis te voelen in een andere gemeente. Strikt genomen zou je daar op de zelfde manier mee om moeten gaan. Het zou  wel prima passen in het beeld van een dienende overheid, die zich aanpast aan de wensen van de burgers.

Arjen Tamsma - Raadslid ChristenUnie

Labels
Apeldoorn

« Terug

Plaats het eerste bericht!

Nieuw bericht

Archief > 2011 > oktober