Verwilderde Samenleving

imagesCA37CQHImaandag 31 oktober 2011 07:50

Wij zijn de weg kwijt en zoeken de juiste koers. Nu eens geen verhaal over AEX Eurocrisis, maar heel persoonlijk wat doen wij zelf

Het is zondag 29 oktober 2011. Om 10:00 begint de dienst in
de Oude Kerk van Putten, waarin onze predikant ds Markus voorgaat. Op het bord
zie ik dat de preek over 2 Koningen 22 zal gaan. Ik zoek de tekst op in mijn
Bijbel en lees het verhaal van een 8 jarige jongen, Josia die koning van Juda
wordt. Ik vraag mij af wat de toepassing van deze tekst zal zijn, zeker in het
licht van de reformatieherdenking.

De preek treft mij en geeft de rest van de zondag stof tot
nadenken. De vraag wat gebeurd er als er op de Bijbel een dichte laag stof
ligt. Dan gaat de Bijbel niet vaak meer open en brand de lamp niet meer op mijn
pad. Gods Woord dat koersbepalend is gaat niet meer open en ik raak van koers
af en dobber maar wat rond.

Zo is het in de tijd dat Josia Koning over Juda wordt. Het
volk is druk met religie en spiritualiteit, zelf in de tempel wordt nog veel
aan religie gedaan, maar de God van Abraham, Izaak en Jacob lijkt vergeten.
Eeuwen daarvoor had het Volk rond het gouden kalf gedanst en God ook de rug toegekeerd.

Josia is een jaar of 16 als hij getroffen wordt door het
woord van God, dat in een oude boekrol, die onder het stof gevonden werd in de
Tempel. Josia is diep onder de indruk van hetgeen hij leest en beseft dat het
volke verkeerd bezig is. Hij laat de Woorden van God onder het Volk voorlezen,
en laat alles wat aan de afgoderij herinnert vernietigen en verwijderen. Hij
leidt het Volk weer op de juiste koers en het Volk vaart er wel bij.

Maarten Luther ook een jonge man, die eeuwen later, in de
Middeleeuwen, de misstanden in de kerk aan de orde stelt. Hij leest de Bijbel
en leert God en Zijn zoon Jezus Christus daarin kennen en constateert dat de
leer van de kerk niet de leer is van de Bijbel en stelt dat aan de kaak. De
kerk wordt gereformeerd. Een van de eerste dingen die hij doet is de Bijbel in
de taal van het volk vertalen, om zo Gods woord beschikbaar te maken voor de
gewone mensen.

Twee voorbeelden van jonge mensen die geraakt werden door
het woord van God en daarmee aan de slag gaan en een ommekeer teweeg brengen.
Terug naar de basis, terug naar Gods plan met ons, terug naar Zijn recht en
gerechtigheid, terug naar Zijn genade, temidden van een verwilderde
samenleving.

Kijkend naar Nederland in 2011, ons land heeft zich voor een
groot deel losgemaakt van God en Zijn woord. De ik-gerichtheid viert hoogtij.
Iedereen moet meer aan zichzelf denken, als ik het maar goed heb, het eigen
inzicht lijkt bepalend. Uitgaan van eigen kracht, niet zwak zijn. Restanten van
wat nog enigszins wijst naar onze Christelijke wortels worden in rap tempo
opgeruimd. Er is geen ruimte meer voor ambtenaren die in gewetensnood komen,
partijen als D66, GroenLinks, PvdA, PVV en SP maken zich daar hard voor.
Zondagsrust is steeds meer iets van vroeger. VVD voerde zelfd campagne met de
leuze winkelen is ook zondagsrust.

De stand van de AEX boeit ons op het oog meer dan het lot
van een 18 jarige Angolese jongen die al de helft van zijn leven in Nederland
woont.  Wij klagen als wij ipv 2 keer, “slechts”
1 keer op vakantie kunnen dit jaar. Wij vertrouwen op wetenschap en techniek.

Binnen de kerk nemen we elkaar de maat, of we wel orthodox
genoeg zijn. Of we zijn niet evangelisch genoeg. We houden vast aan tradities
ten koste van relatie. Ook binnen de kerken sluimeren de onderlinge conflicten,
waarvan met een vroom gezicht wordt gezegd dat die ander fout zit, daarmee het
eigen gelijk onderstrepend.

Hoe vaak is de kerk vanwege klein menselijk handelen en
ruzies gescheurd, waarbij niet Gods eer, maar eigen eer voorop stonden.

Hoeveel mensen in ons land zijn niet op zoek naar zingeving,
naar houvast, naar warmte. Zou het niet tijd worden voor een ommekeer, een
terugkeer naar de basis. Voor Christenen betekent dat terug naar Gods Woord,
ons door Hem laten leiden en vanuit die leiding actief mogen zijn in onze
samenleving. Oog te hebben voor Gods Schepping en ons afvragen of wij daar mee
omgaan op een manier zoals het goede rentmeesters betaamt ipv alles ondergeschikt
maken aan de economie.

Aandacht hebben voor Gods schepselen, onze medemens en
vanuit Zijn barmhartigheid voor ons, barmhartig zijn voor anderen, omzien naar
anderen: onze buren in de straat om maar eens mee te beginnen ipv ons maar
blijven verschuilen achter instituties.

Aandacht hebben voor de economie van het genoeg ipv de
economie van het meer en meer, waardoor er voor anderen bijna niets overblijft.

Een ommekeer teweeg brengen vergt moed, vergt
doorzettingsvermogen en vertrouwen. Vertrouwen dat wij mogen hebben in God,
vertrouwen dat mag groeien door het stof van onze Bijbels te slaan en die te
openen om er in te lezen en vanuit te leven. Bemoedigd worden door voorbeelden
als die van Josia, maar ook een jonge profeten als Elisa en Jeremia.

Als elke christen in ons dorp zich 1 uur per week in zou
zetten voor een samenleving waarin wij meer aandacht hebben voor elkaar, elkaar
bemoedigen en helpen en dat ene uur is prima te vinden door bv een uurtje
minder te vergaderen, een uurtje minder TV te kijken een uurtje minder te
slapen, een uurtje minder achter de computer etc, hoe zou ons dorp er dan
uitzien??

Laten wij ervoor strijden dat onze samenleving niet verder
verwildert, maar weer leert waar de rust te vinden is en waar het werkelijk
omgaat.

Voor alle helderheid, deze blog is geen anti Wilders verhaal
of anti wie dan ook. Misschien is de blog nog wel het meest anti mijzelf.

 

Labels
Putten
Wethouder

« Terug

Archief > 2011 > oktober