'Thee drinken is niet soft'

beatricedegraafvrijdag 18 juli 2014 11:21

De media weten haar gemakkelijk te vinden en dat is niet vreemd: Beatrice de Graaf praat vlot en weet veel van een van de spannendste onderwerpen van deze tijd: terrorisme en veiligheid. De actualiteit boeit de historica, maar ze wil zich de komende tijd weer meer gaan richten op fundamenteel onderzoek in het kader van haar nieuwe baan als hoogleraar History of the International Relations. Een gesprek over ons streven naar veiligheid in een globaliserende wereld. Slaan we niet een beetje door?

Je hebt op diverse plekken in de wereld gewoond en gewerkt, bent ontzettend actief op allerlei terreinen, hebt een jong gezin. Wat drijft jou?
Van huis uit heb ik meegekregen dat je moet woekeren met je gaven, je talent niet in de grond stoppen. Ik heb een diepe onrust, die ik vooral ervaar als ik niks doe. Dat herken ik bij mijn oudste kind: die ligt 's avonds op bed nog na te denken over van alles en nog wat voor het slapen gaan. Dat is overigens niet negatief: het gaat vaak over mooie dingen. Daarnaast is het gewoon heel fijn om met mijn vak geschiedenis bezig te zijn. Ik vind het heerlijk om me een paar dagen op te sluiten in een archief en onbereikbaar te zijn. Dat mis ik nu wel eens: door al die verantwoordelijkheden op het werk en thuis moet ik altijd bereikbaar zijn, via de telefoon, de app, enzovoorts. De afgelopen jaren ervoer ik alleen tijdens drie zwangerschapsverloven de vrijheid om alles uit te zetten. Toen kon ik mijn boeken schrijven.

Je bent net begonnen in Utrecht. Hoe bevalt het hier?
Heel goed. Het is prachtig hier, ik heb een mooie kamer middenin in het oude centrum van Utrecht. Ik woon in Tuindorp, dus ik spring aan het eind van de dag op de fiets en ben met het eten thuis'. Dat was in Leiden en vooral Den Haag wel anders. Met onderzoek loopt het ook goed. Ik heb net voor 2 miljoen euro aan Europees geld binnengehaald, een European Research Consolidator Grant. Daar kunnen na de zomer 5 of 6 onderzoekers mee aan de slag.

Je schrijft ergens dat je als historica recht wilt doen aan de overledenen. Wat bedoel je daarmee? 
Ik ben geboren in Putten en daar zijn in WOII 552 mannen gestorven vanwege een vergelding voor een aanslag op de Wehrmacht. Ik heb daar onderzoek naar gedaan en heb geprobeerd namen te geven aan de vermiste mensen, geprobeerd ze zo aan nabestaanden terug te geven. Veel mensen in WOII zijn eigenlijk tweemaal gedood: na hun dood is hun naam ook nog uitgewist. En het gebeurt overigens nog steeds. Die tragedie, van 'ungrievable lives', van overledenen van wie niet alleen het leven, maar ook de dood is uitgewist, grijpt mij aan. Ieder mens was immers bedoeld er te zijn. De Bijbel zegt: God graveert ieders naam in zijn handpalm. Het is belangrijk de nagedachtenis van de naaste levend te houden, zoals in Lucas staat. Dat is ook een taak van de historicus die onderzoek naar conflict en geweld doet.


(....)

RELIGIE
Een actueel mondiaal veiligheidsprobleem vormen de teruggekeerde zogenaamde Syriëgangers, zoals de vorige maand opgepakte Fransman Mehdi Nemmouche, die ervan wordt verdacht drie mensen in een Joods museum te hebben doodgeschoten. Hoe moeten we daar mee omgaan?
Het fenomeen van Syriëgangers is een nieuw, en nog tamelijk ongrijpbaar probleem. Jongeren uit de open democratieën van het vrije Westen mogen hun land verlaten en naar het front reizen. Inmiddels is deelname aan de jihad in het buitenland ook strafbaar gesteld. Maar met het strafrecht alleen kom je er niet. Internationale samenwerking is belangrijk, maar de grenzen zij open in Europa, dus daarmee leg je het reisverkeer van de Syriëganger of de teruggekeerde ook niet aan banden. Veel effectiever is een lokale benadering. Cruciaal zijn wijkagenten en andere frontlijnwerkers die hun buurtjongeren kennen en die vertrouwen genieten in hun wijk. Het is zaak een goede balans te vinden tussen het inperken van het risico dat teruggekeerde Syriëgangers vormen, en het bewaken van vrijheid en privacy. Diensten, politie en gemeenten zijn daar heel druk mee bezig.

Hoe gaat de Nederlandse politiek hiermee om? Rutte 2 lijkt er niet veel mee te hebben.
Het opzetten van deradicaliseringsprogramma's voor de lange termijn was de laatste jaren niet makkelijk. Veel expertise die tien jaar terug in de steden was opgebouwd, is weer verdwenen. Thee drinken met mensen in de Haagse Schilderswijk, of op andere plekken waar radicale netwerken actief zijn, klinkt soft, maar dat is het niet. Natuurlijk gaat het niet alleen om thee drinken, het gaat om het opbouwen van informatie- en vertrouwensposities, om de juiste combinatie van zorg en sancties in op maat gemaakte programma's voor radicale individuen te kunnen aanbieden, en afdwingen. Maar zoals gezegd, dat kost tijd, mankracht en geld. En juist op dit soort lokale programma's is bezuinigd. Het loopt niet lekker, en er is geen goede symboolpolitiek. Terwijl het beter werkt dan de zogenaamde 'harde aanpak' via het strafrecht. Dat is ook nodig, maar dat kan nooit alleen staan, dan heeft het geen effect, dat blijkt wel uit onderzoek. De ChristenUnie moet niet meegaan met deze 'makelaars in angst', maar daar een eigen verhaal van preventie en zorg tegenover stellen.  Bedenk waar je je echte veiligheid vandaan haalt.

Dr. Beatrice de Graaf (1976) is per 1 februari 2014 benoemd tot hoogleraar History of International Relations & Global Governance aan de Universiteit Utrecht. Ze was daarvoor verbonden aan de Universiteit Leiden als hoogleraar Conflict en veiligheid in historisch perspectief. Ze schrijft columns voor NRC Handelsblad en was vorig jaar te gast bij het programma Zomergasten. Bij de afgelopen senaatsverkiezingen was ze de nummer 6 op de lijst van ChristenUnie. Ze is nu bezig met een groot onderzoek naar veiligheid in de negentiende eeuw. De Graaf is getrouwd en moeder van drie kinderen. 

Lees het hele interview in de nieuwste editie van DenkWijzer.

« Terug

Reacties op ''Thee drinken is niet soft''

chris, chris (renton) renton [871708]
Geplaatst op: 09-01-2015 06:57
Bovendien, deze Imitatie Horloges modellen hebben uiteraard alle essentiele om de sport sterke punten: kroon Breitling Replica en onderste schroef, ijs kras-bestand Sapphire met anti-reflectie behandeling aan beide zijden, roterende bezel cavaliers en 300 m zeehonden 100 m voor modellen goud. In waardig Breitling, zijn ze natuurlijk uitgerust met een automatische motor gecertificeerd COSC chronometer.

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.

Nieuwsarchief > 2014

december

november

oktober

september

augustus

juli

juni

mei

april

maart

februari

januari