Blog Carla Dik-Faber vanuit Parijs: 'Geen land kan nu terugkrabbelen'

Carla Dik-Faber - Foto: Anne Paul Roukema / ChristenUnievrijdag 11 december 2015 21:05

"En weer zijn alle ogen van de wereld gericht op Parijs. Wat is het nog kort geleden dat hier verschrikkelijke aanslagen plaatsvonden. De politie in de Thalys en op station Gare du Nord verraden dat Parijs veranderd is. Maar op straat is er niets van te merken. Mensen leven hun leven. Op Le Bourget vindt deze dagen de 21e Klimaattop van de Verenigde Naties plaats, de COP21. De wereld wacht met ingehouden adem of een ambitieus Klimaatakkoord kan worden bereikt."

"Deze week ben ik met een Kamerdelegatie in Parijs. We zijn niet direct betrokken bij de onderhandelingen, maar ik hoop een kijkje achter de schermen te krijgen. Als ik de COP-kenners mag geloven, is er veel gevoel voor urgentie. Men wil geen tweede Kopenhagen, de klimaattop in 2009 die jammerlijk mislukte. Het Franse voorzitterschap heeft er in ieder geval flink de vaart achter gezet. Aan het begin van de top zijn alle regeringsleiders, ook Rutte, aan het woord geweest. Wat een slimme zet van Frankrijk. Geen land kan nu nog terugkrabbelen. Geen akkoord, of een akkoord zonder ambities, zou gezichtsverlies zijn. Een mislukte top wil niemand op z'n naam hebben staan.  

Elke dag stromen 45.000 mensen het terrein van Le Bourget op. Die zitten niet allemaal aan de onderhandelingstafel. Grote hallen zijn gevuld met paviljoens van landen, bedrijven en ngo's. Sommige landen, zoals de Golfstaten, hebben kosten noch moeite gespaard om hun ambities en maatregelen voor het klimaat te presenteren. Eén van mijn collega's vergelijkt het met de vakantiebeurs. Geen gekke gedachte. Nederland heeft een eigen paviljoen in de 'blue zone' en biedt regio's en bedrijven de kans zich met side-events op dit internationale podium te presenteren. 

De Kamerdelegatie spreekt met verschillende vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, zoals Feike Sijbesma, CEO van DSM. Zijn oproep om als politieke partijen de handen ineen te slaan ondersteun ik van harte. Het klimaatvraagstuk is te groot om politiek over te kissebissen. Overstromingen in Bangladesh, extreme droogte in verschillende Afrikaanse landen. Als we nu niet ingrijpen, brengen we 500 miljoen klimaatvluchtelingen op de been. Over 30 jaar zullen onze kinderen niet vragen naar de Teevendeal, maar is de vraag of wij genoeg hebben gedaan om de volken en onze aarde te beschermen. Wij zijn de laatste generatie die de opwarming van de aarde kan beperken.

Veel discussie is er over de vraag of de opwarming van de aarde moet worden beperkt tot 2 of 1,5 graden Celsius. In de tweede concept tekst staat nu 'well below 2 degrees', met een inspanning voor verdere maatregelen tot 1,5 graden. Zeer belangrijk, maar nu tellen alle maatregelen nog op tot bijna 3 graden. Wie heeft het daar nog over? En laat dit ook niet afleiden van die andere belangrijke vraag: wie gaat wat betalen? De harde scheidslijn tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden is niet vol te houden. 'Ontwikkelingsland' China heeft groeicijfers waar de rest van de wereld alleen maar van kan dromen. 

Op de klimaattop zijn ook de kerken aanwezig. ACT Alliance vertegenwoordigt een internationaal verzameling kerken, waaronder Kerk in Actie, om in de onderhandelingen "een moreel kompas" mee te geven. Mooi.

Dagelijks worden we bijgepraat door de Nederlandse onderhandelingsdelegatie. De EU onderhandelt als één blok en Nederland maakt daar deel van uit. Sharon Dijksma voelt zich als een vis in het water. Onderhandelingen duren uren lang en vinden ook plaats in zogenaamde indaba's, besloten bijeenkomsten, zoals gehouden door inheemse Afrikaanse volkeren, die vallen onder de Chatham House Rules. Dijksma is niet van mijn partij, maar ik ben trots op haar. 

De laatste dagen lopen de onderhandelingen moeizaam. Dat is niet zo vreemd, nadat alle min of meer eenvoudige hobbels zijn genomen. Er is nog veel waar 195 landen het over eens moeten zien te worden. De EU wil graag een 5-jaarlijks herzieningsmechanisme voor nationale plannen, om te kijken of de doelen gehaald worden, te beginnen in 2020. Ook scheep- en luchtvaart moeten terug in de tekst. Andere landen willen dit juist niet. Het is de vraag of landen de komende uren erin zullen slagen om eigen belangen aan de kant te schuiven en tot een breed gedragen én ambitieus akkoord te komen. Als de zorg voor de aarde, ons gemeenschappelijk huis, ons echt iets waard is, kan er geen andere uitkomst zijn."

Carla Dik-Faber schreef deze blog tijdens haar bezoek aan de Klimaattop in Parijs.

« Terug

Reacties op 'Blog Carla Dik-Faber vanuit Parijs: 'Geen land kan nu terugkrabbelen''

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.