Verweesde samenleving

Bas de Groot columnmaandag 17 februari 2020 12:00

Eind vorige jaar publiceerde Gert-Jan Segers zijn pamflet De verloren zoon. Aan de hand van de bekende Bijbelse parabel schetst Segers zijn ideale samenleving. Voor mij grotendeels een herkenbaar CU-geluid, alleen het conservatieve frame van de ‘verweesde samenleving’ past niet bij onze partij.

Segers heeft het à la Fortuyn en rechts Nederland over een land dat niet meer is als vroeger. Het christendom verdwijnt en de Islam rukt op. Migratie neemt toe. Steden groeien, de regio krimpt. Sociale verbanden en huwelijken zijn niet meer duurzaam. Een grote groep voelt zich vervreemd, ontworteld en ontheemd.

Natuurlijk is het niet verkeerd om te verlangen naar zaken die vroeger beter waren. Na een geslaagde landelijke burendag mijmerde ik dat we inmiddels zo individualistisch zijn dat een jaarlijkse dag ons eraan moet herinneren dat we buren hebben. Maar laten we als ChristenUnie niet te veel meegaan in het sentiment van Nederlanders die terugverlangen naar de jaren 50 zonder islam, immigratie en EU.

In de eerste plaats omdat dergelijke nostalgische gevoelens (het touwtje uit de brievenbus van Jan Terlouw) van alle tijden zijn, dus ook in de toekomst zullen blijven klinken. Neem het klimaat. We staan voor een ongekende uitdaging om de schepping nog een beetje te redden. Grote kans dat in 2030 vlees een luxeproduct is door de vleestaks. Reken maar dat ook dan een groep zich vervreemd voelt en terugverlangt naar de kiloknaller van weleer.

Belangrijker nog is de aard van christelijke politiek. Een politiek van hoop. Ook een politiek van lef, noem het profetisch. Opkomen voor zaken die inderdaad botsen met het vertrouwde, maar zo belangrijk zijn. Dat betekent dat we staan voor de schepping en godsdienstvrijheid voor alle Nederlanders. Dat we er zijn voor vluchtelingen en de EU niet framen als een superstaat, maar de noodzaak ervan erkennen, zoals Anja Haga vorige week betoogde.

Kortom, laten we niet hameren op de verweesde samenleving, maar kiezers overtuigen met visie, lef en concrete maatregelen. Dat is de hoopvolle boodschap van een huis where everybody knows your name - het tweede deel van Segers pamflet. Een prachtige aanzet voor een intern partijdebat naar aanloop van de verkiezingen van volgend jaar!

Bas de Groot houdt zich bezig met privacy en data protectie, schrijft op persoonlijke titel en was in 2014 lijsttrekker voor ChristenUnie Amsterdam.

Elke maandagmiddag verschijnt op deze plek een nieuwe column van één van onze columnisten. Vorige week schreef Anja Haga de column 'Lef voor Europa'. Tot volgende week!

« Terug

Nieuwsarchief > 2020

november

oktober

september

augustus

juli

juni

mei

april

maart

februari

januari