We verdrinken in het zwembad

vrijdag 13 maart 2009 21:23

Ik zit in mijn werkkamer op de zolder van ons huis de dossiers van het Bosbad door te nemen. Geconcentreerd op de problematiek zie ik niet wat er om mij heen gebeurt, totdat plotseling een journalist mij aanstoot en vriendelijk over zijn leesbril heen vraagt of ik een stukje in de krant wil schrijven over het Bosbad.

De journalist had net een mooi artikel geschreven over de voorzitter van het zwembad, maar hij wil niet een tweede keer zo lovend over het zwembad schrijven. Dus of ik dat wil doen. Maar niet op zondag schrijven hoor, roept hij mij nog toe terwijl hij de trap afloopt, daar rust geen zegen op.

Net als ik weer verder wil lezen staat daar plotseling een collega raadslid en zegt: stop maar met lezen, ik heb al 3600 vragen aan het college over het zwembad, dan is het echt zinloos als de ChristenUnie ook nog eens met vragen komt. Vriendelijk vraag ik of ik dan zijn vragen mag lezen. Hij zegt dat hij dat eerst moet overleggen met de werkgroep ‘Zorg om het zwembad’ die zijn partij net heeft ingesteld op aandringen van de leden. Wanhopig probeer ik verder te lezen, maar zie daar komt weer een ander raadslid mijn kamer binnengewandeld. Nee, hij is niet tegen een zwembad, hij is voor verrassingen. Niet alleen die brief van de Raad van Advies is volkomen onverwacht, zo’n extra raadsvergadering is ook zo heerlijk onverwacht, allemaal met verrassingen, heerlijk. Hij had gerekend op tegenvallende cijfers van de renovatie, maar gelukkig zorgt de wethouder voor een verrassing: de cijfers zijn goed, er is zelfs volkomen onverwacht een meevaller. Daar had zijn fractie helemaal niet op gerekend. De complimenten aan de wethouder voor zulke aardige verrassingen.
 
Helemaal uit mijn concentratie ga ik eerst maar even mijn e-mail uitlezen. Als eerste komt een berichtje binnen van een Bouwadviesbureau. De directeur heeft een nieuw bestek gemaakt voor het zwembad. Het bestek-document heeft een omvang van ongeveer 500 Mb en hij vertelt enthousiast dat hij hiermee een besparing van 1000 euro heeft bereikt. Ze pakken het ook helemaal verkeerd aan, schrijft hij onderaan de e-mail. Ze hadden deze 1000 euro makkelijk zelf binnen kunnen halen als ze maar goed uitgekeken hadden.
Ook is er nog een e-mail van het gemeentehuis. De vrachtauto die de documenten naar alle raadsleden moet brengen heeft pech. De vrachtauto rijdt op biogas, maar het contract met de bioboer is plotseling afgelopen. Ook is er een e-mail van een ander raadslid. Hij gaat akkoord met het masterplan want het kost geen extra geld en bovendien staat onder het masterplan dat er aan alle voorwaarden van Edragal wordt voldaan, - wat kan er dan fout gaan, schrijft hij.

Door het gestommel achter mij kijk ik verschikt op van mijn laptop. Staat daar een hele fractie mij dreigend aan te kijken. Wat ik aan het doen ben, vraagt de jongedame. Stotterend leg ik uit dat ik de stukken voor het zwembad aan het bestuderen ben. Maar, dondert de tweede man van de fractie, je weet toch wel dat je niet tegen de Baas in mag gaan?! Hij alleen weet hoe het in elkaar zit, wij weten dat niet eens. Het college is dom geweest om niet eerst zijn raad te vragen. Een ander lid van de fractie zegt wat verontwaardigd: Je weet toch ook wel dat onze leden in de keten zitten en niet in het zwembad. Dat had je zelf kunnen bedenken. We zijn altijd al tegen het zwembad geweest. Gelukkig verschijnt uit het niets de burgemeester en stuurt die hele fractie mijn kamer uit. We gaan schorsen roept hij, daar heeft de radio om gevraagd.

Als ik geheel overspannen met een veel te hoge bloeddruk de trap afloop, zie ik tot mijn grote schrik dat er op de benedenverdieping geen kamers meer zijn, maar een zwembad. De wethouder en de voorzitter van het zwembad zijn aan het zwemmen. Ik roep hun toe dat ze er beter uit kunnen komen, als de Raad van Advies ziet dat ze aan het zwemmen zijn wordt het conflict alleen maar groter. Ze weten toch niet dat jullie kunnen zwemmen, zeg ik wat gehaast. Doe niet zo dom om aan belangenverstrengeling te doen. Straks worden jullie er nog van beschuldigd dat jullie hier vaker zwemmen en zo de exploitatie van het zwembad kunstmatig opvoeren.

Als ik voorzichtig door het water naar buiten wil lopen komt er een personeelslid aan van het zwembad en vraagt naar mijn dagkaartje. Ik beweer dat ik hier thuis ben. Maar spotlachend kijkt ze mij aan. U zit toch in de gemeenteraad, zegt ze. Dan weet u toch dat u helemaal niet  in het zwembad mag komen. Gauw eruit of ik roep de Raad van Advies. Maar te laat, daar komen al twee heren van de Raad van Advies aan. Ze willen weten of ik per ongeluk in het zwembad was, of dat ik moedwillig hier ben gekomen.  Maar wat ik ook zeg, ze luisteren niet. Ze duwen me onder water maar proestend kom ik weer boven.

Als ik veel later aangekleed en wel de straat uitloop, komt mij een grote menigte inwoners van het dorp tegemoet. Boos willen ze weten wat ik aan het doen ben. Ik roep zo hard als ik kan dat ik voor hun zwembad aan het werk ben. Aan het werk ben! gilt een huisvrouw, je bent bezig met niets dan heibel maken. Jouw werk zou moeten zijn: zorgen voor onderwijs, leerlingenvervoer! Een oude vrouw met een rollator vraagt hoe ver het is met de evaluatie van de WMO. Een paar kleine kinderen vragen naar een speelplaats in hun straat, een paar half dronken tieners vragen waar het bureau Jeugdzorg is, - of heeft het dorp al een centrum voor Jeugd en Gezin. Hoe verder ik de groep mensen binnenloop, hoe meer verwijten ik krijg. Jongeren die te hard rijden in de wijken, wat wordt daaraan gedaan. De herrie die cafés geven, is daar al iets aan gedaan. Een jong echtpaar merkt op dat er goedkope woningen zouden komen, bij het zwembad misschien? vragen ze. Midden in de groep mensen staat de politie en verheugd loop ik naar hen toe. Zij zullen mij beschermen. Maar de mannen in het blauw hebben geen tijd, ze zijn druk met andere prioriteiten. Had je maar moeten luisteren wat er op de wijkavonden werd gezegd, merken ze op. Heb je daar ook maar iemand over het zwembad gehoord? Een wat oudere man zegt gemoedelijk: vraag om een extra raad over wat er in de wijken is gezegd. Daar help je een dorp mee, niet met je alsmaar verschuilen achter een zwembad. Er schudt iemand hard aan mijn arm. Ik kijk bang om.

Maar gelukkig, het is mijn vrouw, moeizaam word ik helemaal wakker .

Labels
Gemeenteraad
Putten

« Terug

Reacties op 'We verdrinken in het zwembad'

hesdess123
Geplaatst op: 27-08-2013 10:59 Quote
<P></P>
<P>was really trying to explain it's not surprising people would try to link the recently found "foot" with the missing presumed dead Capt Butt for those who obviously do Christian Louboutin Wedges not know or have never researched the facts. I agree one source however Cheap Christian Louboutin detailed is not the only garantiaimpagos.com way to discover the real events of 1938 that's why "google" is so wonderful. I have contacted two of the people behind Richard WhittingtonEgan's book and one in particular has many files filled with well researched information which he was gathering well befor the book was even conceived.</P>
chris, chris (renton) renton [871708]
Geplaatst op: 15-01-2015 05:20 Quote
Maar deze Colt GMT + Imitatie Horloges verschilt niet alleen door de functionaliteit en robuustheid. Het Breitling Replica heeft ook Breitling heeft een sportief, elegant en eigentijds design. Bijvoorbeeld, de bezel is ingericht cijfers en per uur index gemarkeerd, onderstreept door het contrast tussen gepolijst en satijn nabewerken oppervlakken. De wijzerplaat speelt de dynamiek met grote getroffen Arabische cijfers en een inrichting van concentrische lijnen.
Nieuw bericht

Archief > 2009 > maart