Wierdense Veld: deel 3

1015169.JPGmaandag 16 maart 2009 22:14

Ik had al vaker met collega’s gesproken over de problemen met de aanwijzing van het Wierdense Veld als Natura2000 gebied. Vandaar dat ik vorig jaar mei op werkbezoek geweest ben in de gemeente Wierden. U kunt dat teruglezen op mijn weblog. Daarna hebben we vlak voor het zomerreces een motie aangenomen die de minister van LNV oproept niet tot definitieve aanwijzing over te gaan. Dat leverde pittige kritiek op van het Overijssels Landschap. Ik was slecht voorbereid en wist niet waar ik het over had. Daarom vandaag deel 3: opnieuw op bezoek in het Wierdense Veld.

Samen met de statenleden Egbert Kooiker en Tjeerd Oostra, het raadslid Dinand Nijzink en Gerda Briene vanuit de steunfractie uit Wierden en Freek Schutte van Twenterand ben ik dus afgereisd naar de Hoge Hexel aan de rand van het Wierdense Veld. Daar werden we bijgepraat door Henk Hengeveld en Martien Knigge van het Overijssels Landschap. Dat werd een reis door tijd en ruimte, mogelijkheden en bedreigingen, vooroordelen en zekerheid voor de ondernemers. Met daarna een stevige wandeling door het gebied zelf wat een buitengewone plezierige maar ook inspannende bezigheid werd.

Twee zaken spelen bij de voorlopige aanwijzing een rol namelijk de ammoniakdepositie en de waterhuishouding. Dat eerste is kritisch voor dit gebied waar dan hoogveen zou moeten ontwikkelen maar net wat minder belangrijk op dit moment dan de waterhuishouding. Dat laatste was voor mij vorig jaar de druppel om aan de motie mee te werken. 7 miljoen kuub water uit het gebied bij Wierden zelf onttrekken wat zo'n invloed heeft op het Wierdense Veld zet mijns inziens het realisme van het te halen doel, namelijk herstellend hoogveen maar als complementair doel levend hoogveen, op losse schroeven. En daarmee belande ik middenin de discussie over de wijze waarop we aan de slag zijn met onze Natura2000 gebieden. Ik geloof erin dat we een habitat kunnen inrichten maar om een specifiek doel te realiseren wat dan blijkt uit bepaalde gidsplanten of dieren is veel ingewikkelder. Nou hoeft het ook niet altijd makkelijk te zijn, maar het moet wel een realistisch doel zijn. Dus hebben we vandaag lang gesproken over de invloed van de waterhuishouding in dit specifieke gebied. Wat mij vorig jaar niet duidelijk is geworden is dat er wel gesproken wordt dat de wateronttrekking door Vitens gaat naar een andere locatie. Naar verwachting heeft dat dan minder invloed op de waterhuishouding van het Wierdense veld. Sterker: beperken van de wateronttrekking op de bestaande locatie tot maximaal 1 miljoen kuub zou het grondwaterpeil doen stijgen met pakweg 20 cm. Dat is natuurlijk aanzienlijk. Maar dat heeft onmiskenbaar invloed op de omliggende boerderijen. En daar blijft dus de onduidelijkheid over voortduren. Want om het Natura2000 doel te halen zou je eigenlijk helemaal geen onttrekking van water meer moeten hebben. Anders gaat het allemaal nog veel langer duren.

Ik kom dan wel bij mijn stokpaartje. Ik ben niet tegen het benoemen van ambitieuze natuurdoelen. Maar dan moet het wel te realiseren zijn. En, wat misschien nog belangrijker is: we moeten dan bedrijven die klem komen te zitten met hun huidige bedrijfsvoering een reëel perspectief bieden. Dat is een verantwoordelijkheid van de overheid, daar kun je en mag je de ondernemers niet zelf mee laten tobben. En dat gebeurt nu wel. Het credo wat hierbij geldt, namelijk Haalbaar en Betaalbaar, is misschien wel de grootste boosdoener geworden. Haalbaar en betaalbaar moest ervoor zorgen dat gebieden vooral op basis van de aanwezige economische kracht de doelstellingen moest kunnen halen. De overheid kan dat allemaal niet betalen. Maar vervolgens stellen we wel allerlei eisen aan die gebieden, komen bedrijven omdat we consequenties niet kunnen overzien op slot te zitten, met als gevolg dat het draagvlak bij de ondernemers gedaald is tot nul. Dat zal moeten veranderen willen we onze ambities wel kunnen gaan halen.

En daarna dus het veld in. Een geweldige tocht over heide, pijpestrootje en zien we veenputten met het benodigde veenmos. Lastig om er te komen want voor je het weet zit je laarsdiep in de prut. Sommigen haalden leuke verhalen uit de oude doos op waarbij men in geuren en kleuren vertelde dat als je niet uitkeek je tot aan je nek in de prut kon zaken. Met veel, heel veel informatie op zak, zijn we weer terug gegaan. Met de vaste overtuiging dat aanwijzen nog wel kan, maar dat we dan ook bereid moeten zijn om de consequenties daarvoor als overheid, en dus als maatschappij, te dragen. Dat kost dan wel geld, maar laten we daarover eerlijk zijn. Dat credo Haalbaar en Betaalbaar zit iedereen in de weg: de ondernemer die geen zekerheid krijgt, de gemeente die zijn gebied niet kan inrichten, de overheid die zijn doelstellingen voor Natura2000 de mist in ziet gaan. Daar moet toch een oplossing voor zijn?

ernst

Labels
Ernst Cramer

« Terug

Reacties op 'Wierdense Veld: deel 3'

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.

Archief > 2009 > maart