Collegevragen en de doofpot

doofpotmaandag 16 maart 2009 21:00

Omdat mijn naam de afgelopen maanden in raad, commissie, presidium en op een website nogal eens wordt genoemd in relatie tot de zogenaamde art. 36-vragen, wijd ik aan dat onderwerp hier nog een stukje tekst. Op 9 februari jl. schreef ik hier ook al over. Door in ieder geval één fractie werd mij in de raad en daarbuiten op haar website aangewreven, dat ik moeite zou hebben met het recht van de raad op het stellen van vragen. Later werd het begrip doofpotcultuur er zelfs aan gekoppeld. De goede luisteraar en lezer heeft kunnen vaststellen, dat ik geen enkele moeite heb met dat heilig recht. Wel constateerde ik dat, doordat deze vragen direct naar de pers gestuurd of gepubliceerd werden, zij meer weg hadden van het zoeken van publiciteit én dat vragen soms in de verkeerde postbus werden gedeponeerd. Bovendien klopte het volgens één fractie niet dat de beantwoording van vragen over o.m. het uit de vaart nemen van de pont en het openbaar vervoer € 3.000 heeft gekost. Dat is het een kwartslag draaien van de waarheid. In de raad heb ik namelijk niet gezegd, noch later geschreven, dat de beantwoording van die vragen € 3.000 hebben gekost maar (ik citeer): "De behandeling van e-mail, de vragen en de door de eenzijdige media-aandacht voortgebrachte commotie over de gevolgen van het uit de vaart nemen van de pont, heeft meer dan 40 uur ambtelijke en bestuurlijke capaciteit opgeslokt. Dat is omgerekend ongeveer € 3.000."  Ik had volgens een tweetal fracties überhaupt de kosten niet mogen noemen die met de afhandeling waren gemoeid. Daarbij werden politiek getinte woorden als ‘schandalig', ‘geschokt', ‘de brutaliteit', ‘gechoqueerd', ‘not amused' gebruikt. Pech gehad, ík hou van transparantie, zeker waar het gaat om gemeenschapsgeld. Dus dan ook dít niet in de doofpot!
Net zoals bij de behandeling van de vragen n.a.v. het uittreden van twee scholen uit de MFA vorig jaar, werd mij dus opnieuw verweten dat ik de raad onjuist zou hebben geïnformeerd. Op het verkeerd informeren van de raad staat maar één sanctie: zo'n wethouder moet weg! Ondanks aandringen vorig jaar werd deze ‘constatering' niet omgezet in daden. Ook maakte deze fractie haar toezegging op haar website niet waar, ook de antwoorden van het college te zullen publiceren.
Begrippen als opportunisme, blaffende honden en betrouwbaarheid komen dan bij mij boven drijven. Of, zoals mijn collega dat in de laatstgehouden raadsvergadering noemde: ‘oude politiek'.

Labels
Zeewolde

« Terug

Plaats het eerste bericht!

Nieuw bericht

Archief > 2009 > maart