Het blijft spannend in Den Haag. De politieke onrust en de crisis in de coalitie baren mij zorgen. Want dit is niet de tijd voor nieuwe crises en eindeloze spoedoverleggen. De mensen die ik dagelijks spreek, zijn het politieke gedoe inmiddels behoorlijk zat. En dat begrijp ik.
Deze week stemde de Kamer over het Belastingplan. U heeft de term wellicht vaak voorbij zien komen de afgelopen weken. In dat plan legt de regering vast hoe het de komende jaren belasting wil ophalen.
De ChristenUnie heeft zich de afgelopen periode constructief opgesteld bij de onderhandelingen van dat Belastingplan. Niet omdat we het eens waren met al de plannen van het kabinet. Integendeel.
In het oorspronkelijke kabinetsplan zagen we dat gezinnen, mensen met gewone inkomens en chronisch zieken een groot deel van de rekening dreigden te betalen voor de enorme investeringen in defensie. Investeringen die, begrijp me goed, heel hard nodig zijn. Maar het moet wel eerlijk zijn. En dat was het niet. Je kunt de rekening voor onze veiligheid niet grotendeels neerleggen bij mensen die vaak al moeite genoeg hebben om rond te komen.
Voor die mensen willen wij opstaan. Toen bleek dat de plannen oneerlijk uitpakten, hadden we twee keuzes: vanaf de zijlijn onze afkeuring uitspreken of aan tafel gaan om de plannen te verbeteren. Wij kozen voor dat laatste.
Daarom zijn Pieter en ik gaan onderhandelen met het kabinet. We hebben stevige maar wel redelijke eisen op tafel gelegd. En dat heeft resultaat opgeleverd. Door onze inzet komt er nu meer geld voor chronisch zieken en mensen met een beperking. Het kabinet had aanvankelijk plannen liggen om de stapeling van zorgkosten voor die groepen nog verder te laten oplopen. Daar gaat nu een streep doorheen.
Ook gaan op ons initiatief de belastingen voor de laagste inkomens omlaag en wordt voorkomen dat de oneerlijke kloof tussen een- en tweeverdieners verder stijgt. Allemaal verbeteringen die ertoe doen in het dagelijks leven van mensen.
Natuurlijk is daarmee niet alles opgelost. En natuurlijk hadden we op onderdelen meer gewild. Maar politiek is voor ons geen wedstrijd in wie het hardst nee kan zeggen. Het gaat erom wat je voor mensen betekent. Dat is waarom wij hebben gekozen voor een constructieve houding. En dat blijf ik doen, samen met Pieter en Don.
Op dit moment wankelt de coalitie. Dat komt niet door de omvang van het amendement van Pro en Volt, zo mythisch is dat niet. Aan andere kant is bovendien namelijk met financieel omvangrijke wetgeving voor Box3 ingestemd. Dat gaat de belastingbetaler nog vele miljarden kosten en was een wens van de VVD. Het gaat dus mis op de onderlinge verhoudingen en de megafoonpolitiek zodra links of rechts iets voorstelt. De andere kant roept meteen dat het helemaal mis is. Nuchterheid, rust en het besef dat ons land het zich in deze tijd helemaal niet kan veroorloven om verder uit elkaar te vallen, dat ontbreekt en is wel hard nodig. Juist in deze tijd blijft de ChristenUnie daar wel voor opstaan.
Dank voor uw gebed en steun de afgelopen periode. Bent u nog geen lid van de ChristenUnie? Steun nu onze beweging en word lid! Want opstaan voor het goede doe je samen. Het is hard nodig.
